Weronko,
Nie odzywałam się na tym forum, bo sama mam okropny problem, ale czytając Twoje odp, muszę się po prostu wypowiedzieć. Zdradzający mają dokładnie ten sam schemat - to jest tak, jakbym czytając Ciebie śledziła swoje przeżycia - to aż zabawne (ironicznie)
Mój były mąż, zdrajca żyjący z kochanką, mówił dokładnie te same rzeczy. Gotowanie było tematem ulubionym. Po zapoznaniu kochanki zapomniał zupełnie, że przez 5 poprzednich lat gotowałam codziennie, starałam się dogadzać piekąc, podnosząc kanapeczki pod pysk itd. Dopiero ostatni rok, kiedy miałam na głowie cały dom i maleństwo, i na gotowanie po prostu zero czasu - wryło mu się w pamięć. A i tak zarabiałam na tyle, że spokojnie można było zamówić na dowóz do domu, więc tak czy inaczej obiadki były, tyle że nie gotowane przeze mnie. To też nie tak było. Wiesz co, jak jest zdrada, to już wszystko przeszkadza.
Powiem Ci z perspektywy czasu - jesteś i tak w idealnej sytuacji: masz podchowane dzieci, 6 latka zawsze już powie co i jak na spotkaniach, sama decyduje, wiesz kto jest kochanką, możesz banalnie udowodnić, masz do zyskania alimenty na dzieci, siebie - wystarczy orzekanie o jego winie. NIEPRAWDĄ jest to, co wmawiał mi mój były - że i Ty zostaniesz uznana za winną w sądzie, bo nie gotowałaś, nie sprzątałaś. NIEPRAWDA. Mój eks wmawiał mi dokładnie to samo, wbijając w winę i sprawiając, że w to uwierzyłam, żę jeszcze ja zostanę uznana za winną, no bo przecież porzucenie rodziny/zdrada i nie dbanie o dom to to samo. Nie wierz w to!! Teraz wiem, żę wygrałabym tą sprawę bez problemu. Ty masz tą szansę przed sobą.
Nie bój się samotności - uwierz mi, z e są gorsze rzeczy - ja z rozpaczy zaplątałam się w drugi związek pod koniec rozwodu, i teraz mam piekło prawdziwe, nie życie. Gdybym mogła cofnąć czas, zostałabym sama z ukochanym dzieckiem, a samotność załatwiłabym zupełnie inaczej - ta w związku z człowiekiem który cię nie rozumie i nie kocha jest zancznie gorsza niż ta gdy jesteś sama.
I niestety, muszę to powiedzieć, chociaż zapewne sporo osób się zbuntuje - mężczyźni naprawdę są predysponowani bardziej do zdrady niż kobiety. Ja już nie wierzę żadnemu. Dwóch w życiu i obaj dranie. Wszyscy zresztą z otoczenia znajomych to samo. A zdrady są na porządku dziennym - to tylko kwestia czasu.
Jeśli chodzi o leki - polecam mimo wszystko. Mi bardzo pomogły przez pierwszy okres. Tylko muszą być super dobrane, mi przepisano na początku takie, ze miałam trzęsawki i właśnie jeszcze większe stany depresyjne - zły dobór. Potem mi podano inne, pobrałam miesiąc, uspokoiłam się, odstawiłam. Najważniejsze to przetrwać początki - są straszne, ja wymiotowałam z nerwów. I rada osoby, która ma to za sobą - NIE SPOTYKAJ się z nim, NIE ROZMAWIAJ! Ja na początku się w to wdałam, miałam idiotyczną nadzieję, żę zrozumie, że się naprawi - człowiek w amoku, zakochany NIENAWIDZI swojego współmałżonka - czuje obrzydzenie na jego widok. Kocha tylko nowego wybranka. Plecie wszystko co może, obwinia, po to aby usprawiedliwić swoje bandyctwo. Na pocieszenie - to potrwa tylko jakiś czas, potem kochanka będzie przechodzić przez to samo co Ty teraz 
Najlepiej zająć się sobą, dzieciaczkami, zero kontaktów ze zdradzaczem - wiem, że brzmi banalnie, dla mnie też tak brzmiało, teraz wiem, że to święta racja. Rób to na co masz ochotę, tylko i wyłącznie, a świra zostaw w oddali. Ja teraz na widok mojego byłego czuję wstręt, widzę jaki to żałosny typek, pamiętam tylko to co najgorsze. Jest malutkim biednym człowieczynką, który rozwalił rodzinę i myśli jedynie swoją końcówką.
