rozwód po 30 latach - Netkobiety.pl

Dziewczyny! Jesteście kochane!!!
Kielonek niestety odpada :-( Nie jest kompatybilny z antydepresantami :-(
Na rozprawę się nie wybieram - idzie adwokat - pełnomocnik, podobno w ten sposób oszczędzę sobie stresu(?) a apelacyjny sąd i tak o nic stron nie pyta, rozpatruje tylko papiery.
Dzisiaj zaczęłam oprzątać mieszkanie - kiedy skończę nie wiem, bo aby było skuteczne, powinnam skorzystać ze sposobu Herkulesa przy stajniach Augiasza :-)
Atmosfera zbliżających się świąt rozwala mnie psychicznie - te rodziny na zakupach, kolędy, mikołaje...no cóż niby to wszystko komercja i humbug, ale....
Obwarzanku, oczywiście kciuki trzymam - ale pomyśl każda wizyta ma swój koniec;-) i jak miło Ci będzie, gdy już zamkniesz drzwi z drugiej strony :-)

MAM nadzieję, iż w SĄDOWEJ dokumentacji jest zaświadczenie lekarskie odnośnie twojej depresji... bo bez powodu antydepresantami się wszak nie pasiesz

Wielka jest Twa mądrość Obwarzanku. I wielkie zrównoważenie.
Można "być" (zamiast żyć) jak Twoja mama... czy Ona jest szczęśliwa w swym byciu? Przypuszczam, że wątpię
Trzymajmy się... choćby okruchów

Obwarzanku!
I ja nie planuję w tym roku żadnych świąt, żadnej choinki, dekoracji...nie mam ani czego, ani z kim, ani na dobrą sprawę za co świętować :-(
Piszesz teraz "rozmawiamy, śmiejemy się i dziękujemy że żyjemy" - Liczba mnoga wskazuje na to, że nie spędzasz ich samotnie. Mnie niestety to czeka, a jedynym towarzystwem na które mogę liczyć to smutek, żal i lęk. Niezbyt to budujące :-(

NIE> Nie mam na myśli STAREGO zaświadczenia. Mam na myśli aktualne... inaczej faktycznie sąd gotów pomyśleć, że ta choroba to "pieśń przeszłości". Aktualne pozwoli zakreślić ramy czasowe: choroba trwa od.... do: "w dalszym ciągu".
Obwarzanek - tłumacz się - dlaczego użyłaś liczby mnogiej? NAS tu obecnych miałaś na myśli... czy z przeproszeniem "udajesz" żeś samotna ?
Chyba, że nie jednako rozumiemy słowo: samotność

Anhedonio
Dołączyłam aktualne zaświadczenie do apelacji - z zaznaczeniem, że konieczna jest kontynuacja leczenia. Jak również zaświadczenie, że jestem pod opieką psychologa. Ale czy sąd drugiej instancji uwzględni czy potraktuje tak jak okręgowy to wielka niewiadoma :-(

no i tak myślałam Zuzka - twój wybór, no to nic się z twoim wyborem, nie zrobi ...
będziesz się katować, bo tak chcesz

A jak twój terapeuta zapatruje się na twoje plany świąteczne?
Bo powiem szczerze, że ja też preferuję TAKIE plany... tyle, że ja mam cechy jakie mam a nic mi z tego i tak nie wychodzi, bo mam urodziny... myślałby kto, że mi bardzo potrzeba przypominania o tym, żem się znów postarzała

In-ka
Wybór oczywiście mój, tyle,że możliwości z których mogę wybierać nie ode mnie zależą:-( To tak jak zapytać skazańca czy woli być powieszony czy ścięty ;-) Nawet gdybym skorzystała z któregoś z zaproszeń i tak byłabym samotna - tyle,że wśród ludzi... Przed sobą samą przynajmniej nie będę musiała udawać, że mi przyjemnie , wesoło i takie tam...

Zuzanna, napisz dla nas:) Tu jest taka zakładka: debiuty literackie:)

Anhedonio
Moja terapeutka zapozna się z moimi planami w środę - taki mam termin co miesięcznej sesji. Z góry wiem, że zgani, będzie namawiać na logowanie się na jakichś portalach i szukanie "na siłę" kogoś do towarzystwa. Jakoś zupełnie do niej nie trafia, że nie interesuje mnie "ktoś"...Kiedyś ulegając jej zaleceniom przejrzałam "oferty" na jakimś "pomóż szczęściu" ... Włos się tak jeży, że aż czapeczka się unosi :-) Zabawne jest w tym tylko to, że panowie tam się ogłaszający ( zaniedbani, zapuszczeni obarczeni problemami alkoholowymi) mają o sobie wielkie mniemanie i jeszcze większe wymagania :-)  Jakiś gostek stuknął do mnie na GG i zapytał kogo szukam. Na odczepnego odpisałam, że szejka z co najmniej 5 szybami naftowymi, o aparycji Georga Clooneya i wrażliwości poety....I wiecie co odpowiedział? - Że on w zasadzie spełnia te warunki, po czym  na dowód przysłał mi swoje zdjęcie ( trzeba przyznać, że braku kompleksów i wysokiej samooceny można mu tylko pozazdrościć) na którym mocno wylniały i brzuchaty jegomość ciągnie piwo z puszki :-))) I jeszcze był mocno oburzony, że nie życzę sobie z nim żadnej znajomości....

Zuzanna równie dobrze możesz być samotna wśród ludzi jak i samotna w czterech ścianach. Jeśli ktoś Cię zaprasza to może warto pójść. Pomaga mi siostra mojego ojca przy dzieciach. Jest sama. Bardzo bym się cieszyła gdyby z nami spędzała wigilię. Moje dzieci ją bardzo lubią, siostra, ja. A ona nam odmawia. Siedzi sama w domu. W sumie to sprawia nam trochę przykrość. Zapraszamy ją, bo chcemy być razem z nią. Możesz komuś sprawić radość przyjmując zaproszenie.

Zuzka, znam temat
z czasem działają coraz ... słabiej
ale wiesz szukanie kogoś do towarzystwa, nie musi oznaczać płeć męską
jest tyle możliwości, nie zamykaj się tak, to najgorsza droga - uwierz w to,
nie idź tą drogą Zuza

Sa rozne formy  spedzania samotnie czasu. Ja po rozstaniu cala noc sylwestrowa, tapetowalam przedpokoj. Dzisiaj jak o tym mysle, to smieje sie.   Wtedy instynktownie sama stosowalam terapie zajeciowa. Gdyby ktos widzial co ja robie, zadzwonil by po karetke psychiatryczna.

Mam koleżankę, która pisze do gazet.
Zuzanna, może to coś dla ciebie. Oprócz pracy w biurze.

Przeczytałam coś, co mnie ujęło za serce czy tez wywołało uśmiech na mej twarzy.
Chciałabym się tym z Wami podzielić

Minie z czasem
?- Czas! Czaaas!!! Gdzie jest ten cholerny czas?!!!
- Jestem. To ja, Czas. Czego wrzeszczysz?
- Jak to ? czego wrzeszczę?! Dlaczego mnie nie leczysz?
- Ja??? A z jakiej racji? Czy ja jestem lekarz jakiś czy co?
- Dusza mi się rozlatuje! Serce mi pęka! Na kawałki!
- No to może pozamiatam? Sama mogłabyś po sobie posprzątać, ale co tam. Widzisz, czysto, żadnych kawałków, no to biegnę dalej.
- Dokąd to??? Dokąd? A w środku?
- Co ? w środku?
- W środku też trzeba posprzątać! Przecież mam duszę zranioną!
- No to lecz sobie swoją duszę!
- A ty? Przecież wszyscy mówią, że Czas leczy rany?
- Kłamią. Albo się mylą. Czas posypuje piaskiem, pokrywa kurzem. Trochę przysypię, żeby nie było widać? Ale tam, pod spodem rana zostaje. I zapalenie czasem też się może wdać, nic przyjemnego.
- Ale przecież musisz to jakoś leczyć?
- Jak, powiedz mi proszę, jak??? Aspiryną? Maścią? Lewatywą? Jak mam leczyć?
- Nie wiem ? zacierać wspomnienia? wyzwalać? rozpuszczać ciężar przeszłości? zmazywać stare urazy? Czyż nie?
- Ale z was lenie, kochani ludzie! Ciągle czekacie, aż ktoś przyjdzie i wszystko za was zrobi. Dlaczego sama nie spróbujesz?
- Co mam spróbować?
- Wyzwolić się? rozpuścić ciężar przeszłości? zmazać stare urazy? Jednym słowem ? wykorzystać Czas, to znaczy mnie, maksymalnie korzystnie dla siebie. Pogrzebać w sobie, duszę uporządkować?
- Co ty gadasz! To boli! Jak mam tam grzebać, jak tam ciągle świeża rana krwawi!
- Wiesz co? Krwawią tylko te rany, którym nie dajesz spokoju. Szarpiesz je ciągle, rozdrapujesz. Po co sobie te rany otwierasz?
- Ja? Same się rozdrapują!
- Samo nic się nie dzieje. Zawsze jest jakiś ktoś, kto coś robi. Albo nie robi. Brak działania to też działanie. Co robisz, żeby wyleczyć swoje rany?
- Staram się o tym nie myśleć, nie przypominać sobie. Nie dopuszczam do siebie żadnych takich sytuacji. Nie zakochuję się. Bo to miłość mnie tak zraniła! Miłość boli!
- To nie miłość boli, tylko twoja rana boli. Pewnie ją zanieczyszczasz urazami?
- Wcale nie! Dawno już zapomniałam i wybaczyłam!
- Kłamiesz. Gdybyś wybaczyła, to by nie bolało. Skoro boli to znaczy, że wrzód się zrobił, złość w nim kipi na siebie i na innych, a pewnie i jedno i drugie. Czasu nie oszukasz. Ja wszystko widzę.
- Ale jak mogę wybaczyć zdradę? Przecież to było!
- No właśnie. BYŁO. Było i zostało tam, w przeszłości. A ty jesteś już tutaj. Tutaj jest inaczej, ty też jesteś już inna.
- A pamięć? Co mam z nią zrobić?
- A po co masz coś z nią robić??? Pamięć po to jest ci dana, żebyś po raz drugi nie nadepnęła na te same grabie. Żeby tym razem było inaczej. Po co ci doświadczenie było dane??? Sprezentowane???
- Powiedzmy, że masz rację? a gdzie mam, według ciebie, podziać cały ten bagaż? Zdrady, rozstania, kłamstwa, oszczerstwa? Przecież to cały czas wyziera z przeszłości, wypełza!
- Po to właśnie wypełza, żeby je uporządkować, przeanalizować i puścić wolno. Przestań się wreszcie obrażać. Urazy są jak sól na ranę, nie pozwalają się zagoić, jątrzą.
- Jak mam się nie obrażać, kiedy to boli?
- Boli, bo trafiło w czułe miejsce. Gdyby to ciebie nie dotyczyło, to by się odbiło jak groch od ściany.
- Zdrada ma się odbić jak groch???
- Zdrada też. Bo zdrada nie istnieje.
- Jak to nie istnieje?
- A tak to. Po prostu czyjeś wybory ci się nie podobają, są dla ciebie niewygodne, niekorzystne, nieprzyjemne, no to stoisz pośrodku i wrzeszczysz ?Zdradzili mnie!? A tak naprawdę, to tylko zabrali zabawkę.
- Poczekaj, to nie jest takie proste! ?Zabawkę???? A jeśli pół życia poświęciłam na tę zabawkę, to co?
- A kto ci kazał? Przecież z czasem wszystko się zmienia, jedno odpływa, inne przypływa? Czas jest zmienny. I świat jest zmienny. Ponieważ ja jestem właśnie jedną z charakterystycznych cech świata.
- I co z tego wynika?
- Podziękuj temu, co cię zdradził albo skrzywdził. Podziękuj za to, że wyrwał cię z otępienia, zapoczątkował zmiany, zmusił do ruchu. Nigdy nie mów ?chwilo, jesteś piękna, zatrzymaj się?. To niebezpieczne zjawisko ? zatrzymywanie chwil. Czas nie czeka! Zastój to śmierć, a ruch to życie.
- Co za bzdury! Mam dziękować za to, że mnie ktoś pokaleczył? Powinnam mu dziękować za ból?
- Nikt nikomu nic nie powinien. Jak chcesz, to się obrażaj i cierp, pogłębiaj rany, rozdrapuj. Jak nie chcesz ? podziękuj i idź sobie dalej spokojnie, łap równowagę. Jak zechcesz ? tak postąpisz.
- Słuchaj, Czas, a to prawda, że nie leczysz? Bo wiesz, już mi trochę lżej?
- To dlatego, że już sobie sama rozłożyłaś co nieco po półkach. Jak w sklepie. A raczej ? jak w muzeum krajoznawczym. Ja tu jestem przewodnikiem. ?Zwróćcie uwagę, mili państwo, w tej witrynie leżą starożytne Urazy, dosłownie sprzed nowej ery. Wydobyte prawie w całości, zasuszone, sklasyfikowane, przekazane do muzeum w darze. A tu możecie obejrzeć Naczynie Żalu, obecnie puste, ale znalezione z zawartością prawie po brzegi. Na lewo wizerunek koszmarnego stworzenia, które w swoim czasie gnieździło się w okolicach ludzkiego kręgosłupa ? to Poczucie Winy. Teraz to truchło jest własnością muzeum. Następna sala. Portrety Strasznych Zdrajców, jak widzicie, nie ma ich zbyt wielu, a ostatni był bardzo dawno temu, ponieważ dynastia zaczęła wygasać po Pierwszej Pozytywnej Rewolucji?. I tak dalej. A nad wejściem znajduje się portret założyciela, sponsora i właściciela muzeum. Twój portret. W złoconych ramach. Jak ci się podoba?
- Hej, Czas, jesteś kreatywny i zabawny.
- No pewnie. Jakbym nie był, to bym z wami, ludźmi, długo nie pociągnął.
- To powiadasz, że niepotrzebnie te urazy zbieramy, chowamy, pielęgnujemy?
- Niepotrzebnie. Po co ci taki zapas bomb zegarowych z opóźnionym zapłonem. A promieniują lepiej, niż bomba atomowa, całe życie potrafią zatruć. Czas się uwolnić.
- Osad jakiś mi został? zła jestem? na siebie, że cię wcześniej nie spytałam.
- Osad to Osąd, sprytnie się kamufluje. Przestań się osądzać. Na wszystko przychodzi Czas. Widocznie nie było wcześniej gotowości, dopiero teraz dojrzałaś. Dobra, pogadaliśmy sobie, a ja już muszę w drogę. Ktoś mnie znowu woła, pewnie następny, dla którego Czas się zatrzymał.
- Dziękuję. Na czasie ta rozmowa była. W samą porę. Bo przedtem głupot jakichś sobie napchałam do głowy?
- To nic, to przejdzie. Głupota z czasem przechodzi??

Na motywach opowiadania Iriny Sieminoj. Przekład I.Z.
?Po Pierwsze Ludzie

No okropnie jak ciało reaguje na stres. Ja na przykład osiwiałam Trzymaj się! Daj znać co dziś powie lekarz.

Zuzanno, śledzę Twój wątek, mimo, że się nie odzywam ostatnio. Wiesz, że bardzo Ci współczuję, ale ...... widzisz, czytam te Twoje posty (zwłaszcza ten ostatni) i patrząc takim chłodnym okiem obserwatora z zewnątrz, tak się zastanawiam czy dajmy na to 30 lat szczęścia warte jest takiego cierpienia, jakie niewątpliwie teraz przeżywasz? Czy takie cierpienie JEST NAPRAWDĘ potrzebne? Czy Twój eks-mąż był naprawdę dla Ciebie całym światem,że teraz musisz się doprowadzać do takiego stanu? Ja rozumiem, ze szok, że stres, ale GDZIEŚ jest granica..... Ludzie się rozstaja i żyją... Nie cofniesz czasu, ani jego decyzji i konsekwencji , jakie ta decyzja spowodowała.....Może trzeba powiedzieć STOP natrętnym myślom i zając się sobą, swoimi sprawami, i, przede wszystkim, swoim zdrowiem!!!! Zastanów się, komu zrobisz na złość tym, że zachorujesz? Chyba tylko sobie samej , no i dzieciom, Bo ten pan (twój eks) będzie miał to raczej dokładnie gdzieś. To jest teraz dla Ciebie OBCY facet!!!!
Życzę zdrowia i przemyśl to wszystko.

kathy08- nie zrozumie głodny sytego , 30 lat w związku gdzie Zuza była panią siebie , gdzie małżonek zarabiał a żona dopieszczała jego samego,jego    karierę , dom ,dzieci ,resztę , gdzie kochała i się starała , gdzie zrezygnowała ze swej pasji (pracy) i poszła w pielesze domowe , gdzie było im dobrze i tak miało być do "aż nie opuszczę Cię do śmierci " nagle bańka prysła , młodsza dała d..py  i stary zgłupiał , czy możesz sobie wyobrazić 30 LAT razem ? ja ją rozumiem , jestem 27 rok w związku i żyję też w złotej klatce z tym że ja mam zaplecze , nie wyobrażam sobie nawet jak bardzo to wielkie cierpienie zostać samą , i nie pisz że rozstać się żyć , zapomnieć  ,jest tak łatwo gdy się jest schorowaną i nie młodą .

absolutnie nie życzę Zuzannie by zmarnowała czas czy udręczała się , za szybko myślę a za wolno piszę , chciałam przedstawić sytuację kobiety w wieku Abrahamowym na pstryk ! jest kasa , praca , zdrowie , witalność , potrzebne jest jak najbardziej wsparcie psychiczne ale jak wiemy materialne sprawy też są ważne nawet bardzo ,jak funkcjonować bez szwanku w takiej sytuacji, kobietom młodszym lub po związkach krótszych (5,10,15 lat) współczuję bardzo ale mają większe pole manewru , i to sę ne da tak ciach ! jak zrozumiałam Kathy

Nie naciskac w pierwsze swieta po .Zadne wyjdz do ludzi ,nie pomoze .Owszem zrobisz co wedlug innych lepsze dla ciebie .Wyjdziesz ,skrzywisz twarz w usmiechu ,dla dzieci .dla rodziny .Tobie nie pomoze ,ale im tak .Paradoksalnie to mi pomoglo .
Nie jestem jedyna zraniona ,nie wokol mnie swiat sie kreci .
Uswiadomienie sobie ,ze moj swiat nie ma wymiaru ,tego jednego jedynego .Ze on wypadl tylko z naszej ukladanki ,a ukladanka bez jednego elementu nadal jest ukladanka .Moze i niedokonczona ,ale nadal jest .Moze kiedys znajdziemy  brakujacy puzzel .

o matko - nie spamiętam

dzięki za ten tekst
kurcze, że ja wcześniej na niego nie trafiłam
wydrukowałam sobie i czytam ... kolejny raz
zatrzymuje się - zamyślam i czytam, czytam - chłonę

ale Zuza ty wiesz skąd ten strajk...

Dziewczyny!!!!!
Wczoraj robiłam "wigilię" dla przyjaciółek.... barszczyk, drożdżowy kulebiaczek ze słodką kapustą i borowikami ( jeszcze ze wspólnych z "już niemężem" zbiorów - grzyby, nie kapusta ;-))) Kolorowe pierniczki z obowiązkowymi reniferkami - które miały stanowić mój upominek dla nich.
Dziewczyny przyniosły wino i .......Bilety dla mnie do Londynu!!!! Lecę do dzieci!!!!!
Wszystko to uzgodniły "za moimi plecami" z dziećmi, które również dorzuciły się do biletów i wytrzymały z niespodzianką aż do wczoraj!!!!! (musiały pękać od chęci choćby napomknięcia mi, ale dzielne, nie zdradziły się ani mruknięciem)
Dziś powinnam zacząć ogarniać mieszkanie i siebie, ale nie mogłam najpierw nie podzielić się z Wami radością!
Wszystkim Dziewczynom, Dzierlatkom, Kobietom, Matronom ( jak tam się która w duszy czuje, niepotrzebne wykreślić:-)) życzę wspaniałych Świąt na przekór wszystkim przeciwnościom losu, a w Nowym Roku zdrowia, nowych: szans, możliwości, miłości, przyjaźni, fascynacji i pasji.

! swietnie .Ciesze sie razem z Tobą .Spokojnych Swiat .

No proszę... CUDA widać się zdarzają!
Zuzanna szczęśliwa - NIECH tak już zostanie forever!
Kochana, niech jak najczęściej twa droga prowadzi w górę a nie w dół.
NAJWSPANIALSZYCH z możliwych świąt!
Bądź radosna i ta radością zarażaj - TAK JAK WŁAŚNIE teraz to zrobiłaś WSZYSTKIEGO najlepszego!

ekstra:)

Ale niesamowita niespodzianka! No to życzę z całego serca udanego lotu, pobytu i wreszcie oddechu!

A spytam skąd jesteś ?

hej Zuzka
opowiadaj jak było
akumulatory, chociaż trochę doładowałaś?
nie bój się- będzie co ma być, już teraz na to nie masz wpływu
trzymaj się kochana

Wczoraj się trzęsłam z nerwów, dziś przedpołudniem bardzo się trzęsłam z nerwów, dziś po południu trzęsę się...chyba z radości... Czy to Parkinson ???;-)
Reasumując alimenty podniesione do 750 złotych ( ten niby dochód mego już nie męża na pół) i....mieszkanie całe moje!!!!!!! Hurra!!!!!!!!
Od razu Wam piszę ( no wybaczcie najpierw zawiadomiłam dzieci i obdzwoniłam psiapsióły) ale zaraz potem Wy. Dziękuję wszystkim, które trzymały kciuki bądź wspomagały innymi tajnymi metodami ;-)
TakasobiejaS, Kicur - jestem z Wielkopolski.
Inka - było super, choć tłoczno - mieszkanko córci maciupeńkie a na wigilię i pierwsze święto przyjechał syn z partnerką. A potem córcia kwoczyła nade mną ( pewnie tak jak ja kiedyś nad nią ;-)), że sama nie mam wychodzić, bo się zgubię, że napadną, że okradną ( jakby było z czego...), że zmoknę albo się przegrzeję itp. Czułam się jak przedszkolak :-))))

Zuzanna cieszę się bardzo. Najważniejsze, że mieszkanie jest całe Twoje. Alimenty może nie za wysokie, ale przynajmniej na opłaty i lekarstwa chyba starczą. Na resztę na pewno z czasem zarobisz.