rozwód po 30 latach - Netkobiety.pl

A po co pośrodkować ? Po co analizować ? Właśnie machnij jeśli tego Ci potrzeba - nie ma reguł na nic - chodzi tylko (AŻ) żeby było Ci lepiej - i będzie bo taka jest kolej rzeczy

Bozka_krakow
Jakoś tak mam, że staram się nie dokładać zła do zła, bo czuję się z tym niefajnie :-( Więc staram się pośrodkować żeby nie krzywdzić ani siebie ani innych nawet myślami... Ale nie do końca mi się to udaje :-(

Ze złością, Zuza, jest jak z czyrakiem. Co sobie będziesz hodować stan zapalny? Przetnij a zobaczysz jak poleci (wybacz naturalizm).

Nie masz w domu, dziewczyno, jakichś zbędnych skorup do roztrzaskania? (a potem z tego artystyczna mozajeczka w ramach artterapii). A może jakieś gacie starego się uchowały? Świetnie robią w zastępstwie laleczki voodoo. Jak tak szarpniesz w kroku, to problemy z prostatą murowane. Chodziłaś kiedyś na męską część fitness klubu? Przejdź się. Choćby raz. Mają tam taki worek. Im się wydaje, że do boksu ale tak naprawdę on służy kobietom w godzinach przedpołudniowych, kiedy cicho i pusto, do odreagowywania. No co Cię będę instruować. Sama wiesz, co Ci tam w duszy gra. To piękne zjawisko taka oczyszczająca się z zalegającego szlamu kobieta.

I co? Już nie o ryżu na 100 sposobów?
No widzisz! A jeszcze w marcu tak się przed tym pisaniem broniłaś. A tu samo powolutku wyszło. Załóż bloga, Zuza. Pamiętasz tę wymianę zdań?

Brawo, Zuza - jeszcze trochę i będziesz dawać nadzieję i wspierać innych

witajcie , jak miło ze Zuzanna zaś pisze teraz to ja zaczynam rozganiać czarne chmury   ale jak długo , aż uderzy piorun i zostaną zgliszcza 

A nie mówiłam?  Zuzanna pociesza

Weronka 44
Popatrz Weronko nie myślałam, że tak  mi się porobi ;-) Zaraz tam "pociesza" ;-) ale próbuję, próbuję

Zapiski Twoje przedekranowe Zuzanno - o ile dopuszczasz taką możliwość - ciekawość mnie zżera czy przypominają moje własne

Zuza, jest tu zakładka "Debiuty literackie". A czego się krępować? Wrzucaj. Kto, jak nie Ty. Kiedy, jak nie teraz? Gdzie, jak nie tu?

Antypoda.Bozka_Krakow
Jeszcze nie jestem gotowa na publiczne przedstawienie twórczości, zwłaszcza, że  dopiero powstaje... Niby wiem jaką historię chcę opowiedzieć ale "ubranie jej w słowa" aby mogła wyjść na zewnątrz trwa... I jeszcze będzie długo trwało, bo z reguły nie jestem zadowolona z tego co napisałam i poprawiam :-(

Bozka_Krakow
Eh.... zastrajkowała mi skóra:-( Powiększyłam grono znajomych o dermatologa. Jak na razie to najczęstszy powód moich wyjść z domu :-((( a w zasadzie przemykania się chyłkiem, żeby nie straszyć. Najgorsze jest to, że w zasadzie nie wiadomo co to jest...uczulenie, zakażenie, wirus czy zarazek. Co tydzień zmiana mazideł i leków a żadne z nich specjalnie nie działa...

Zuzanno, też miałam coś podobnego (chyba) - gdy byłam w rozsypce miała wysypkę - nie mam pojecia skąd i dlaczego, nałykałam sie specyfików antyalergicznych, odwiedziłam dermatologa - po ok.2 miesiącach - samo przeszło. Chyba jak pisze Antypoda po prostu mój organizm reagował, odreagował i w końcu przestałam się drapać dyskretnie
Może jedyna słuszna rada to przeczekać... i jak przejdzie to wystawiać nos na zewnątrz częściej...
Zuza a masz może radę na odzyskanie energii na robienie rzeczy koniecznych a których robić się nie chce ?

Antypodo
Podobno wszystko jest możliwe, więc może i po innych sensacjach teraz skóra postanowiła zamanifestować swoje niezadowolenie. Pozostaje mi tylko nadzieja że w miarę szybko zakończy te demonstrację ;-)Pocieszyły mnie wiadomości od Ciebie i od Bozki_Krakow, że to może być podzwonne stresu i że mija.

Bozka _Krakow
Może chociaż ciekawy tekst? Eh, chyba nie skoro Ci się nie chce... To może wyobraź sobie jaka będziesz zadowolona, kiedy się uporasz z ta "kobyłą"? Życzę bezbolesnego przeredagowywania :-)

Bozka _Krakow
Uda Ci się, uda! Najgorzej zacząć :-( Potem już jakoś leci. Trzymam kciuki. Jak Cię to nie rozprasza puść sobie jakąś fajną muzyczkę. Mnie pomaga np. klasyczna albo filmowa :-) bo taka z tekstem odrywa mi myśli od tego na czym mam się skupić

A ja ostatnio zmuszam się do odzyskania energii i dokończenia rzeczy rozpoczętych a udaje mi sie (zupełnie nie nostalgicznie) dzięki
https://www.youtube.com/watch?v=iX-QaNzd-0Y

Zuzanno,
dziękuję serdecznie
Jak to zwykle na nowy rok : wiele można zmienić choć niczego nie można cofnąć - oby wszystkim, którzy tego potrzebują - udało się

Zuzanna,

Jest to czas, w którym powinnaś myśleć przede wszystkim o sobie.
Nie o nim.
A jedną z form myślenia o nim jest również stałe rozpamiętywanie krzywdy doznanej od niego. Przede wszystkim nie pozwól, aby stał się częścią Twojej tożsamości w następnym etapie Twojego życia.

Zabrzmi to może dziwnie (zwłaszcza na tym etapie żałoby po związku, w którym znajdujesz się obecnie) - ale droga do tego prowadzi przez zrozumienie i współczucie wobec Twojego wkrótce pewnie byłego męża. Dostrzeż, jak zagubiony i żałosny on jest w tym wszystkim. Nawet jeżeli tego nie pokazuje na zewnątrz - w rzeczywistości ma przerąbane na całej lini.
Nie piszę tego, abyś mu wybaczyła - ale abyś naprawdę i do końca potrafiła uwolnić się od niego.

Jeżeli chodzi o Ciebie, piszesz, że wychowałaś kilkoro dzieci, obecnie dorosłych, które potrafią cię wspierać. Myślę, że nie dadzą Ci umrzeć z głodu - tak więc tego demona można od razu pogrzebać :-) Nawet jeżeli nie pracowałaś w żadnej firmie - wychowanie dzieci było Twoją pracą. Z autopsji wiem, że potrafi być trudniejsza, bardziej odpowiedzialna od byle pracy biurowej. Skoro poradziłaś sobie z tym, poradzisz sobie z większością innych zadań, które przed tobą życie postawi. Nie ma obaw.

Dobrze będzie również, jeżeli uświadomisz sobie, że ten związek nie rozpadł się wraz z smsem od męża, ale ponad 4 lata wcześniej. Już wtedy byłaś poza związkiem - teraz zmienia się tylko forma cywilno-prawna tego stanu rzeczy.

Zdaje sobie sprawę, że sytuacja jest trudna. Życie wypycha cię z pewnych ustalonych torów i robi to jak zwykle w sposób brutalny (pierwszy taki akt to narodziny. Noworodkom wcale nie do śmiechu, że muszą opuszczać miłą i bezpieczną miejscówkę w brzuchu matki ;-)). Ale nie masz szans na zbudowanie niczego nowego, lepszego - jeżeli będziesz tkwiła w tej patologii.
Trzyma kciuki!

Weronko
Dziękuję za życzenia. Przepraszam, że dopiero teraz, ale miałam...eh no zawiechę okrutną :-( Tobie życzę abyś odnalazła radość i zrealizowała plany oraz...czyniła wciąż nowe ;-)

Smutku nie zbieraj ale pamięć o nim - raczej tak, mi się przydało cos takiego jak analizowałam swoje (teraz oceniam) nie bardzo racjonalne zachowania - wyciągnęłam naukę i naprawdę taka 'pamieć stanów' była pomocna - teraz lepiej rozpoznaję doświadczenia kiedyś dla mnie nowe i po prostu umiem sobie z nimi radzić i wychodzę im naprzeciw.
Zuzanno, czego potrzebujesz w tej chwili ?

Obawiam się że potrzebny jest ktoś - nie coś - dlatego niełatwe może być zakotwiczenie .

Miejsce na ziemi

Często próbuję zajrzeć przez ramię losu
ale nie po to by policzyć linijki
w kartotece mojego przeznaczenia. Nie chcę wiedzieć
ile jeszcze wersetów dzieli mnie od kropki
która niech spadnie niczym kropla deszczu
po zbyt długo trwającym upale

patrząc przez ramię losu pragnę tylko
znaleźć właściwy kierunek. To miejsce na ziemi
w którym ukryty spoczywa skarb mojego ukojenia
miejsce z którego czerpie soki drzewo spokoju

patrząc przez ramię losu pragnę znaleźć
miejsce w którym już byłem albo może będę
kiedy odrzucony ciągle nie pasujący do krajobrazu
przestanę błąkać się niczym woda
która wymknęła się lekkomyślnie ze swojego źródła
i nie może znaleźć do niego powrotnej drogi

Zuzanno - jakoś to tak jest, że w końcu znajduje się miejsce na ziemi

Zuzanno , i takie podejście Tobie na pewno pasuje a mi bardzo koresponduje - wyobraźnia ma swoje granice - w krypcie Cię nie widzę .
Dziergasz na drutach może ? Może chciałabyś coś wydziergać - dogadałybyśmy się - to luźna i pełna dobrej woli i szczera propozycja - w żadnym razie nie chciałabym Cię urazić.

Zuzanno, mam po prostu dużą (chyba) ilość różnych włóczek, leży bezpańsko chyba co najmniej 10 lat - pomysłu na to nie mam - kiedyś myślałam, że to zagospodaruję osobiście ale od tych 10 lat czasu na to nie znalazłam (widzę jak to brzmi ale to prawda najczystsza). Kupowałam z myślą o swetrach, kamizalkach, takim kominie na głowę ... No chętnie bym cały ten kram przerobiła na coś sensownego ale sama tego na pewno nie zrobię. W pewnym momencie nawet chciałam wyrzucić (jest tego trochę i miejsce zajmuje) ale żal mi sie zrobiło - no i jakoś tak mi sie nasunęło (porządki świąteczne mi przypomniały bo zajmuje mi to pawlacz gdzie nie zaglądam raczej) że może by do Ciebie uderzyć z propozycją. Miałabyś ochotę (może i pomysł) na sweter taki dłuższy, kamizelkę może ?

Zuza mam nadzieję, że nie będziesz mi miała za złe jak podzielę się z innymi...
Śliczne rzeczy wyczarowujesz Zuza na drutach. Moja córeczka zachwycona jest sweterkiem i kamizelką. Z dumą jeździła w różowiutkim sweterku na nartach. Rzeczy, które dostała dla swojej laleczki to po prostu cuda. Wielką radość sprawiłaś Zuza mojej córeczce i mnie. Bardzo ci dziękuję.
Takich rzeczy nie kupi się w sklepie. Są niepowtarzalne i słodkie.

bet
Cieszę się, że mogłam sprawić radość. Nie zapomnij podpytać Kasi, co potrzebuje "w letniej kolekcji" dla swojej laleczki ;-) Życzę Ci udanego wyjazdu. Daj czadu na stoku...

Rozwód to bardzo przykra sprawa, u mnie to wiązało się również z podziałem majątku. Na całe szczęście znalazłam odpowiedniego adwokata - pana Cejrowskiego, który pomógł mi odzyskać to, co mi się najzwyczajniej należało!