Co to za znajomość?

Już odpowiadam. Przez określenie tego słowami  " w miarę możliwości" miałam na myśli, że spotykamy się kiedy mamy czas. JA pracuję On równiez od rana do wieczora, więc zazwyczaj spotykamy sie w weekendy kiedy to następny dzień jest wolny, więc albo to są piątki albo soboty.
Co do telefonu, normalnie jak jesteśmy na mieście trzyma go w kieszeni, ale jak jesteśmy w domu to kładzie go na widoku i nie dzwięki sa normalnie włączone...ale czemu to pytanie?

A to myśle, że ten stopien zaangażowania dlatego tak rośnie powoli i mozna łatwo zrezygnować jeszcze na tym etapie.

wcześniej pisaliśmy dzień w dzień przez cały dzień, ale u mnie spraw doszło więcej związanych z pracą i jakoś w wolnej chwili do siebie piszemy. Na sms'a odpowiada szybko chyba, że coś robi to to jest jakieś 10min max, ale to rzadkość i głównie ja o nic nie musze wypytywać ani nic bo on wszystko mówi sam z siebie, jeśli dzwonie to normalnie pare sygnałów i już odbiera. Najwięcej piszemy ze sobą tak z 2 dni przed spotkaniem, głownie to co będziemy robić np. czy idziemy na miasto czy do kina itp. A i tak wieczorami na portalu społecznościowym, chociaż czy piszemy czy nie to i tak jak się spotkamy relacjonuje mi wszystko co robił przez ten czas jak się nie widzieliśmy...

Sorry chaotycznie troche

Ale po czym wnioskujesz, że coś ukrywa, po tym że mówi mi o wszystkim?

I pewnie zmartwychwstał...

Tak czy siak jakkolwiek by się to nie skończyło to macie tutaj rację to jest jasny układ, ale mnie się zaczęło w głowie rodzić, że a nuż coś z tego więcej jest...

Pewnie, że zamierzam, ale czytając te wszystkie wypowiedzi pod moim wątkiem zastanawiam się czy to faktycznie nie jest układ, cholera wie może i na początku mówił że chce żeby było między nami dobrze, a jak udało mu się osiągnąć to co chciał czyli stały seks to ...

Boże nie wiem...ja za dużo o tym myślę

Mam nadzieje, że w ten weekend się spotkamy, bo dłuższe siedzenie w niepewności doprowadzi mnie do szewskiej pasji, mam nadzieję że to nie okaże się ostatnim o ile się zdobędę na tą odwagę

Też po części jestem tego przekonania
No się zobaczy jak to będzie...

oczywiście zdrowy rozsądek też jest potrzebny.
Tu potrzebna jest szczera rozmowa.

Wiem, szczera rozmowa...powinna wszystko wyjaśnić, ale nie wiem dlaczego to aż takie stresujące dla mnie jest. Porażki znosić umiem, a takiej z pozoru zwyczajnej rozmowy się boję ...

No jak się z Nim spotkam to wszystko będzie jasne, albo to będzie ciąg dalszy czegos więcej albo koniec znajomości...
Jakakolwiek nie będzie to i tak się nie dowiem jak nie zapytam

weekend dawno minął, a ona nic nie pisze, coś czuję, że dobrze się skończyło

Mozna tak powiedzieć

Gdyby ja odrzucił, miała by doła, gdyby miała doła, chciałaby się wyżalić, gdyby się chciała wyżalić, napisała by na forum, tak jak poprzednio.
Poczekamy, zobaczymy

Dużo pierwszego, i trochę drugiego
w końcu też jestem kobietą

Nie myliłeś się, przykro mi stwierdzic ten fakt, ale jemu chodziło o jedno, nawet nadal chodzi...

Na pytanie o jego motywacje i ewentualne "coś więcej" stwierdził, że jemu jest dobrze tak jak jest - Więc wszystko jasne, chyba że potrzebujesz tłumacza na język migowy?

Pytasz o tą drugą ?
Przypadkiem, na fb ustawił na jej tablicy post, a pod nim są zwroty typu kotuś, kochanie no to chyba to jednak o czymś świadczy...

Elle88 poczułaś ulgę?

Mam taką nadzieję, bo jak na to patrze to zastanawiam się czy związki są w ogóle dla mnie...ale patrzeć na to z innej perspektywy to chociaż jedyny plus tego, iż wiem że fizycznie go pociągam
No cóż takie życie trzeba przyjąć na klate i iść dalej

Wyciągnęłam wniosek jeden i zasadniczy...ten człowiek nie jest dla mnie. Wczoraj z nim rozmawialam i znajomość pod tym kątem uważam za zakończoną, po prostu jestesmy teraz tylko znajomymi