Czy teściowa urządza pokój dziecka?

"Jeżeli ktoś coś daje naszym dzieciom to my nie mamy prawa tego nie przyjąć, bo to nie jest dla nas tylko dla dzieci. , możemy tylko podziękować w ich imieniu."

OK. Załóżmy że masz kilkuletnie dziecko z ciężką alergią na orzeszki ziemne. No to ja z uporem maniaka za każdym razem kupuję mu pyszne masło orzechowe. Którego dziecko bardzo chce spróbować, aż mu ślinka cieknie. Uważam że przesadzasz z tą alergią, a masło orzechowe jest zdrowe. Pozwalasz dziecku przyjąć prezent i dziękujesz mi?

" BO TO PRZEZ WAS PRZEZ WAS!!! Macie to na sumieniu zadowoleni jeżeli dziecku isę coś stanie to przez was. Robić im wyrzuty, zagonić ich w nieziemskie poczucie winy, dla zaostrzania sytuacji kilka razy udać omdlenie, jak to się niby w glwoei kręci, zamykać w wc i wmawiać zę ciągle wymotuję. I jedna z najlepszych sprawdzonych metod, płacz, płakać o wszystko, i wpędzać w poczucie winy widzsz do czego doprowadziłeś to przez cb!!!! "
Już widzę jak się dwie takie aparatki spotkają i zaczną show która bardziej. Jedna na serce, druga na brzuch. Jedna mdleje, druga drgawek dostaje. Jedna wrzeszczy, druga wyje. Kabaret.

Po prostu powiedziałabym, ze nastepnym kup coś innego bo na to ma uczulenie. A po drugie gdybyś przy dziecku wyjęła to maslo dizecko by się rozochociło a matka zabrała to dopiero byłaby krzywda dopiero by dziecko się darło. Ja jestem zdnania, ze można uczyć się tylko na własnych błędach jakby to była alergia jakby tylko otworzyło, i spróbowało chociaż troszkę to  pewnie by to odchorowało i samo by nie chciało jeść. Bo by mialo wstręt na sam widok masła orzechowego. a jakby matka zabroniła cąłkiem to by tylko ślinka ciekła. To samo jestem ze słodyczami dzieci się objadają a rodzice zabraniają. Moim zdanie jak dziecko dostanie cąła paczkę słodyczy, nie trzeba nic ukrócać zabierać. Niech zje na raz, jak się zatruję (od tego nie umrze najwyżej będzie wymiotować) samo będzie znało umiar. Ja tak miałam z moimi raz się zatruły bolał brzuch wymiotowały ale więcej same z własnej nieprzymuszonej woli nie chciały jeść dużo słodyczy. Same odkładały na później. A tak to by można dziecko uczyć i zakazywać w nieskończoność zresztą zakazany owoc smakuje najlepiej, jakby ciotka przyniosła pyszne orzechowe maslo i by nie spróbowało a miałoby chęć to by samo za jakiś czas w sklepie kupiło, albo zjadło jak nikt nie widzi, dużo większa ilość i co też by się struło. Ja jestem zdania, ze tylko metoda prób i błędów każdy coś może się nauczyć.

Co do płaczów itd. Widzisz w tym przypadku rozmowa nie pomoże. Zresztą moim zdaniem kompromis to coś gorszego i poniżającego. Jeżeli chodzi o nasze własne życie nie możemy komuś ulegać. Intryga im bardziej wyrafinowana tym skuteczniejsza. Po drugie omijając temat mebli i teog,że tesciwoa ma prawo martwić się o syna skoro autorka ich nie chciała ma kasę i podobaja jej się inne. To powinna tak wrzasnąć żeby w Nowym Jorku i w Moskwie słychać bylo ,, NIE ZYCZĘ SOBIE WASZYCH MEBLI SA BEZNADZIEJNE NIE ZYCZĘ SOBIE , NIE CHCĘ NIE POZWALAM WAM KONIE CI KROPKA MACIE SIĘ NIE WTRĄCAĆ ROZUMIECIE!!!'' Ale nie powiedizęc tylko wrzasnąć rzucić jak wojskowy rozkaz postawić się skoro teściowa wyzwała przez telefon to synowa powinna być silniejsza i tak się wydrzeć żeby tesciowa ogłuchła na to ucho pryz którym trzymała telefon. A tu mi isę nie widzi ta uległość, zę zadzwoniła i mówi, z nic is nei stalo i chce rozmawiać wręcz przecinie stlo ise i powinna drążyć temat. O ile autorka chce wygrać to powinna po pierwsze tak trochę w przności mowiąc ,,pokonać ich psychicznie'' bo gdy teściowa i mąz kilak razy na dizęń będą wysłuchiwać żali i wyrzutów i płaczu to w końcu dla świeteog spokoju skapitulują.
W takich sytuacjach nie ma zasad kultury cyz ze mądrzejszy ustąpi- dla mnie to głupie powiedzenie. Dla mnie jest tylko silniejszy i cwańszy  wygra. Cel uświęca środki.

Nie, następnym razem też kupuję masło orzechowe, bo przesadzasz z tą alergią.
(Ty wiesz, że dzieciak kiedy ostatni raz miał kontakt z orzechami, dostał wstrząsu anafilaktycznego z utratą przytomności włącznie, ale tego nie pamięta bo był za mały).
Ja Ci nie wierzę, dzieciak pewnie głębiej przysnął a Ty robisz z igły widły.
Tu proszę, masełko dla dziecka, chlebek mu posmaruj, nie widzisz jak chce?
No nie rządź się jego prezentem, to dla niego a nie dla Ciebie.
Widzisz mały jaką masz głupią mamusię? Nie chce ci dać smacznego masełka, tylko zabiera, bo coś tam sobie wymyśliła. Głupia mama jest, nie?

Kosztem urządzania takich cyrków, o których piszesz jest to, że osoby które muszą być blisko z taką osobą, rozwijają sobie dystans emocjonalny w stosunku do niej, bo emocjonalne koszty przeżywania tego cyrku są po prostu zbyt duże i jest to wyczerpujące. Po jakimś czasie po prostu przestają traktować ją poważnie. O tym żeby ktoś obdarzył ją zaufaniem i o prawdziwej bliskości z kimś może zapomnieć, każdy będzie się bał podejść żeby nie oberwać jak znów z czymś wyskoczy. Może wygra. Ale będzie sama.

Autorce rzeczywiście potrzebne byłoby ostrzejsze postawienie sprawy. Ale nie w ten sposób.

No i tu właśnie o to chodzi. Żeby, ze tak powiem podniszczyć teściową i męża psychicznie. Wtedy sobie odpuszcza bo rzeczywiście to będzie ich za dużo kosztować. A teściowa nie wyskoczy więcej z nieprzemyślanym prezentem ze strachu. Po co się jednać czy żyć w przyjaźni z osobami których nie lubimy?! Tu właśnie chodzi o to, żeby wygrać z nimi i bitwę i wojnę. A nie sie pojednać. Ja np jak kogoś nie lubię to go nie lubię. Ja nie mam ochoty ani sie z nim kolegować ani chodzić na kompromisy wolę mu jasno dac do zrozumienia gdzie jego miejsce w szeregu.

Dużo razy. Ale podam ten przykład rodzinny bo tu temat o rodzinie.

Jak już wspominałam, mój eks mąż chciał mieć syna i ja mu kategorycznie powiedziałam NIE, ale on widać podzielił się marzeniem ze swoimi rodzicami i rodziną i oni mnie zapytali czy i wręcz narzucili, że powinniśmy mieć jeszcze jedno dziecko, zapytali kiedy raz im powiedziałam, że nigdy i że mają więcej nigdy mnie  o to nie pytać!!! Powiedziałam to bardzo jasno dobitnie i dość nieprzyjemnym głosem. A oni kiedyś tam jeszcze raz zapytali...wtedy się wściekłam tak krzyczałam że już im mówiłam, że nie mają prawa, że sobie nie życzę że w ogóle to nie ich sprawa. Wtedy dobitnie to zrozumieli na drugi dzień telefon, że bardzo źle wyszło, ze przepraszają. Ale potrzebny był im opie...solidny.  A ten eks jeszcze raz mnie chciał do tego pomysłu namówić w sypialni, nic mi nie zrobił ale próbował przekonać do pomysłu tak się wściekłam że dosłownie ,,frunął'' z rzeczami bo jak ja mówię że NIE to nawet nie wolno mnie zachęcać powiedziałam NIE więc nie ma tematu! Ostro i brutalnie ale zrozumiał, że może ze mną zapomnieć o kolejnym dziecku. Chyba wtedy wygasła jego nadzieja i sobie na boku zrobił. I szczerze mówiąc jeszcze wczoraj mu za to podziękowałam. Bo my nie pasowaliśmy do siebie miłości jako takiej wielkiej nigdy nie było, mieliśmy inne plany i pomysły na życie. A z Naszym podejściem nikt by ze swoich marzeń nie zrezygnował kompromis był by niemożliwy. Ja wtedy nawet przez chwile nie pomyślałam że mogłabym mu w tej sytuacji ustąpić albo poszukać jakiegoś kompromisu. Szczerze to mu powiedziałam albo będzie tak jak mówię albo odejdź. Chuligan jeden mnie przetrzymał trochę bo mi od razu nie powiedział że odejdzie sobie na boku znalazł a mi powiedział dopiero jak sobie z nią życie ułożył. Ale tak w ogóle to gdyby wtedy nie odszedł to ja dziś nie miałabym takiego super męża. Rozwód był dla mnie najlepsza rzeczą. Bo ja na żadne kompromis bym wtedy nie poszła zresztą czy w takiej sytuacji kompromis w ogóle istniał??? On i tak mnie zdradzał, tak to by nie miał tego syna. Tak to ma i, zresztą i tak się rozszedł z tamtą babą. Bo życie rodzinne i kochająca żona ciepłe kluchy okazała się porażką biedak się rozczarował. Teraz się pocieszył następną. Także żyje sobie ja Pan beze mnie. A ja jak królowa bez niego!
To odpowiadając na pytanie Marioli. Gdybym wtedy próbowała załagodzić sytuację poszukać kompromisu to do dziś bylibyśmy wszyscy bardzo nieszczęśliwi, zrobiłam dym postawiłam sprawę na ostrzu noża i albo w lewo albo w prawo. Po co tkwić w czymś i godzić się na coś dla spokoju świętego. Najlepiej zawsze okazać prawdziwe ja. I wtedy ktoś jak będzie wiedział, że dana osoba ma bardzo mocne radykalne stanowisko na dany temat i że nawet na jedne milimetr nie popuści to się określi że albo to rozumie i akcentuje albo zajmuje takie samo radykalne stanowisko i trzeba się rozejść bo nikt nie ustąpi.
I w tym przypadku autorka powinna pokazać pazury i zająć stanowisko w sprawie, nic nie po dobroci nic nie ugodowo tylko bardzo ostre i radykalnie.
I wtedy mąż i teściowa albo zrozumieją i odpuszczą  Albo będzie rozwód. Jedyne czego autorka nie powinna robić to wyciągać ręki na zgodę albo ustąpić. Po prostu ostro KAWA NA ŁAWĘ!!!
Uważam, ze z siebie nigdy nie wolo rezygnować dla nikogo, nie warto ustępować chadzać na kompromisy i być nieszczęśliwym, autorko po swoim przykładzie Ci powiem ,,mąż nie ten to będzie inny''.

Zauważając podobieństwo
Podajcie chociaż jeden powód dlaczego ja miałabym wtedy ustąpić???
Podajcie chociaż jeden przykład dlaczego autorka ma teraz ustąpić???

No dobra  nie chodzi już o te mebelki tylko o całokształt, że np. że autorka w ogóle sobie nie życzy żeby teściowa się odzywała, żeby mąż jej słuchał i tych mebelków tylko inne. I że albo więcej podobnych scen nie będzie albo rozwód tu i teraz. Bo dlaczego ktoś ma ustępować?!

Nie biorąc pod uwagę wartości materialnej tych mebli. Te meble mogą być narzędziem i symbolem wielkiej teściowa, mąż vs synowa i kto wygra walkę o meble i kto je wybierze ten wygrywa i ten rządzi. Tu już nie chodzi o meble, to próba sił kto silniejszy niech wygra!

Dziękuję za wszystkie życzliwe wpisy pod moim tematem. Wróciłam, bo mamy z mężem dwoje dzieci i nie chcę zabierać ojca maluchom. Chyba to tylko moje złudzenia, że stworzymy szczęśliwą rodzinę i dom. Chciałam dla córki rodzeństwo bo nie chcę żeby była sama. Wróciłam, ale nie wiem po co? Ciągle chce mi się płakać... mało że mąż uważa że nie jest to jego dziecko, to wczoraj przy znajomych oznajmił, że jeżeli nie noszę chłopca to będzie robił chłopaka do skutku, ja odpowiedziałam że na drugim dziecku kończę i nie zamierzam mieć kolejnych dzieci. Ktoś ze znajomych roześmiał się że jego żona wyniosła sprzęt dla dziecka na strych i nie ma już nic do powiedzenia, jego żna nie chce kolejnych dzieci i nic na to nie poradzi, więc jeżeli ja wyniosę łóżeczko dziecka na strych to Błażej nie ma nic do powiedzenia. A mój mąż co odpowiedział? że jeżeli żona wyniesie wszystko na strych to on wystawi taką żone również z tymi rzeczami, że jest jeszcze sprawny i nie zamierza skończyć na dwóch dziewczynkach. Jestem meeeega głupia i straaaasznie naiwna. Żal mi samej siebie, nie mam siły już na to wszystko. Chcę uciec tak daleko żeby nikt mnie nigdy nie znalazł... ale to nie jest żadne rozwiązanie.

Nie kupili w końcu tych mebelków. Wcześniej chcieli kupić stół do jadalni i w sumie od tego sie zaczęło... To nie były meble nowe, markowe tylko używane z "tablica pl". Kupimy coś tez używanego pewnie, ale zgodnie z naszym gustem. Ponadto z mężem znaliśmy sie 3 miesiące przed wpadką... Wpadliśmy, wpadka stulecia, ale jest Zosia dzięki temu. Fakt nie musieliśmy sie żenić, ale był zupełnie inną osobą wcześniej. Teraz jest tylko coraz gorzej zamiast lepiej... Wiem ze powinnam odejść, ale boje sie ze sama nie dam rady sobie... Zbiorę siły, wiem ze muszę...

Musisz wiedzieć jedno. To dziecko jest dla Ciebie największym szczęściem. Ale dziadkowie kochają wnuki mocniej, niż własne dzieci. I oni po prostu MUSZĄ je rozpieszczać. Ile córeczka ma lat? Może jest już w stanie sama wybrać, co jej się podoba? Pojedziecie w trójkę na babskie zakupy. Ja do babci mojego męża musiałam 2 razy w tygodniu chodzić na obiad w ciąży. Bo się martwiła, że muszę gotować, że za mało jem na pewno i że nie odpoczywam. Potem jeden weekend w miesiącu teściowa zabierała mi dziecko. I powiem Wam, że cieszę się, że nie wojowałam. Ja mogłam odpocząć, odetchnąć, WYSPAĆ SIĘ.
Macie tyle kredytu. Może warto pójść na kompromis z teściową?

No i jak tam sytuacja autorko?

dlaczego tak piszesz, co się stalo

hmmmmm....powiem ci tak ..my polacy mamy taka glupia idiotyczna tradycje iz "zastaw sie a postaw sie" sory rozumiem kazdy chce miec piekny dom samochod wakacje itd ale nie dziw sie ze z pensji nauczycielki w pl. i meza u tatusia pod skrzydlami zrobicie to w 10lat.

Po pierwsze.Ja podziekowalam juz facetom - polakom.....fajnie bylo ale nie dzieki oni nie sa do zycia.
Po drugie. Wyjechalam nauczylam sie jezyka i samodzielnego zycia.
Po trzecie. Zmienilam juz kraj na inny nauczylam sie zycia w nim ucze sie nowego jezyka znalazlam normalnego faceta spodziewamy sie dziecka wynajmujemy mieszkanie i nie zamierzamy kupowac ani domu ani mieszkania ani nie bierzemy pomocy od rodziny...jestesmy zdani sami na siebie i to bardzo doceniamy.
Nie chcemy zyc na kredyt bo nie oczekujemy takiego zycia w luxusie jestesmy skromni ale szczesliwi a moi rodzice i tesciowie sa najwspanialszymi ludzmi jakich w zyciu znam.
czy ty majac te wszytskie materialne rzeczy jestes szczesliwa? bo ja ich nie mam ale mam wokol siebie ludzi ktorzy mnie obdarzaja szacunkiem jak i ja ich i nic nam w zyciu nie brakuje.....(no jedynie bezp.przyjscia na swiat dzidzi naszej) i zdrowia duzo zdrowia dla naszej calej rodziny.....
TO JEST UWAZAM SZCZYT SZCZESCIA I STABILIZACJI JAKI NIE KAZDY W ZYCIU OSIAGA.

zycze ci tego samego