Nocne Marki - netkafejka - Netkobiety.pl

W naturze - jak można się domyślić - jest jeszcze piękniejszy.
Rzadko udawało mi się sfotografować zwierzęta, bo aparat wisi mi na szyi, a ja wiosłuję. Poza tym większość występujących tam zwierząt jest bardzo płochliwa. Zdarzało się nam przepływać koło czapli szarych (mają tam ostoję), które dopiero gdy się zbliżaliśmy podrywały się do lotu. Albo widzieć pikujące do wody zimorodki, stojącą na brzegu wydrę (chyba) przypatrującą się nam jakby ze zdziwieniem.
Tylko łabędzie się nie boją:

photo uploading

how to take a screen shot

Vian - wiesz z jaką przyjemnością wraca się potem do cywilizacji?

Nie mam. Tzn wiesz, jakieś mam, ale gdzieś w kącie głębokim na strychu. Teraz właśnie jeden maluję, ale mi przestać kazali ^^'

Ja malowałam jako nastolatka tak do 21 roku życia mniej więcej. Samouk jestem, zero szkół poza plastyką. Nawet mi to chyba jako tako wychodziło, bo jedna galeria chciała mi robić wernisaż, ale jak wsiąkłam w ten artystowski, warszawski światek to stwierdziłam, że to nie za dobre dla mnie jest. Malowałam też trochę na zamówienie, zarobkowo, co było jeszcze gorsze. Nie ma nic gorszego niż malować to co się musi, a nie co się chce. Nigdy więcej. A potem jeszcze ktoś to krytykuje, bo miał w głowie jakąś wizję, której Ty oczywiście nie zrealizowałaś.

Ja nie wiem, czy mam talent. Słyszałam, że mam, słyszałam, że nie mam. Mówiąc szczerze mam to w nosie, jak mnie coś cieszy to to robię. Zamówię sobie też trochę gliny do rzeźbienia. Tak... ze 30kg... ^^'

Z łabędziem miałam kiedyś traumatyczne spotkanie, kiedy jako bodajże 3-latka poszłam z mamą do Łazienek w Warszawie w czerwonych ogrodniczkach i te ogrodniczki jakoś strasznie jednego łabędzia wkurzyły... ^^'

Twoje zdjecia Luc przywołały mi wspomnienia z wakacji w Augustowie sprzed 17 laty z moim m. :-)Pływaliśmy po kanale i jeziorze Białym i strasznie sie wtedy spiekliśmy.  Chwile grozy przeżyłam na sluzie gdy wpływał statek a ja sama zostałam w kajaku bo m poszedł wykupić bilet . Przestraszylismy sie tez stada łabędzi które 'goniło" nas w poszukiwaniu jedzenia,ale wspomnienia są bezcenne,  i żałuję tylko ze nie mieliśmy ze sobą aparatu;-)) W każdy bądz razie zauroczyliśmy się tym miejscem,Mazurami i kiedyś tam wrócimy z synem ;-)

Tak, mam gdzieś nawet zdjęcie, jak zwiewam a łabędź za mną zasuwa. Moi kochani rodzice, zamiast ratować jedynaczkę, to zdjęcie pstryknęli.

Śmieszna sprawa, bo jedyny moment, kiedy seks mógłby dla mnie nie istnieć, to jak maluję. Po prostu jak maluję, to maluję. Swego czasu malowałam sporo aktów, i kobiet, i mężczyzn, i oczywiście znajomi żarciki o zaliczaniu modeli i modelek, ja NIC, nigdy nikogo. Aż mnie samą to w sumie dziwi.

A kogo z malarzy lubisz?

A nie lubisz?
Ja mam 3 lewe nogi. Po prostu ZERO inteligencji kinetycznej czy jak to się nazywa. Zero. Jestem najgorszą tancerką jaką w życiu widziałam. Ale taniec sam w sobie jest świetny, miałam dziewczynę tancerkę i chłopaka tancerza, świetna sprawa.

Chyba też bym tak zrobiła

Jednak łabędź nie ma takiej paszczy

Podobno. Sama nie doświadczyłam

Pożegnam się już na dziś, bo miałam tylko wpaść się przywitać, a wsiąkłam na dłużej.
Jutro i pojutrze pracowity dzień.

Dobranoc.

Luc-nasza przygoda zakonczyła się na jez.Białym,nie płynęliśmy dalej/nie mieliśmy doświadczenia ;-) ale i tak było fajnie.
Dobranoc.

Beksinski mi tez sie bardzo podoba i William Blake.
Bardzo chetnie zobacze Twoj obraz

A co do tanca, to mi sie to podoba. Ale ja sama nie chce tego tanczyc za bardzo.
Nie moge chyba jednak odmowic, bo nie wiem co mnie czeka po tym.
Nie wiem jaka role bede grac.

Nasz ostatni spektakl byl wzrowany troche na tym. Byly sceny walki inspirowane West Side Story.
Ja nie walczylam akurat w tych scenach.

Pozwolono nam swoje zyczenia powiedziec co do nastepnego spektaklu i ja chce ugryzc Szekspira, albo cos totalnie abstrakcyjnego.

Ja wole granie pod kamere niz na scenie, no chyba ze mam grac cos kompletnie nie z tego swiata.

W sumie to żartowałam trochę z tym West Side Story, a tu proszę... Nie takie pudło.

Nie mam pojęcia, jak wygląda teatr w Londynie, czym się różni granie tam od grania tu. Chociaż byłam nawet kilka razy to jakoś się nigdy nie złożyło iść na żadną sztukę. Są jakieś różnice w ogóle?

Nie wiem szczerze mowiac. Tym, ze mowia po Angielsku? Haha
Ja nigdy nie gralam po Polsku.
Znacznie latwiej mi wyrazic emocje po Angielsku.
Granie w teatrze jest ogolnie dla mnie wyzwaniem fizycznym.
Szczegolnie, ze z natury mam cichy i miekki glos i gram bardzo subtelnie.
Musialam sie nauczyc robic duzo wieksze miny - nie jak do kamery.
To sprawia, ze skacze np powieka, albo caly policzek czasami.

Iceni kredkami mozna niesamowita sztuke robic

Niby mozna sie od kogos nauczyc. Ale ja bylam przez jakis czas na akademii sztuk pieknych z powodow  zawodowych i to cos strasznego. Co za nudne dobre technicznie obrazy.

Jak uczen uczy sie od mistrza to cos innego, niz jak wejdzie do szkoly.
Dobrych nauczycielow sztuki na palcach jednej reki mozna policzyc.
Wiekszosc leci wedle programow.
Wszyscy robia to samo.
Jesli ktos nie popelni wlasnych bledow, nie moze odkryc niczego nowego - bo idzie wytyczona sciezka.

Ja chce wykladac rezyserie na starosc. Jesli dozyje 70 to wlasnie to zrobie.

Ja w szkole "reżyserowałam" Kopciuszka
i to by było na tyle jeżeli chodzi o mój osobisty kontakt ze sceną

Ok, na jakiej zasadzie to co ja robiłam jest trudniejsze? To co piszesz brzmi przerażająco skomplikowanie... ^^'

@Iceni
Ja reżyserowałam kawałek Balladyny w podstawówce.

Mam kolegę, który chciał zdawać do PWST w Krakowie. Nikomu się nie chciał przyznać -o dziwo mnie poprosił żebym pojechała z nim jako "wsparcie duchowe".
W końcu jednak trema go pokonała, czy może niewiara w swoje umiejętności i na egzamin nie poszedł.
No i nie mam kolegi-aktora, ale jakoś nas tak wtedy poniosło, ze miałam jeden z najlepszych seksów* w życiu Głupio, ze musieliśmy aż po to jechać do Krakowa, no ale najwidoczniej to miejsce miało w sobie coś specjalnego... nigdy potem AŻ TAK  nie było:D

A mnie pozostał sentyment do miasta

(* czy słowo "seks" w ogóle można tak odmienić? )

haha nie wiem Iceni czy mozna tak odmienic, ale who cares? najwazniejsze, ze bylo tak dobrze.

Szkoda, ze sie nie sprobowal chociaz

Vian! chcialabym to zobaczyc ten wystep

Haha
O to postac dla mnie, to wlasciwie pewnie ja we wlasnej osobie kiedy przekrocze 60 rok zycia
https://www.youtube.com/watch?v=AbNjDwzoURk

Pierwsze co powiedziala 'I'm in charge everywhere' to ja w pracy.

Znam i zazdroszcze Ci tego stanu.
Ja pije wode i zastanawiam sie co sie dzieje z moim kochankiem dawnym.

Wiesz Vian, ja teraz jestem poza Londynem.
Wiec musze dzialac przez posrednikow, jego przyjaciele to cipy takie, ze az boli.
Jeden w koncu stwierdzil, ze sie dowiedzial co sie stalo - deportowali go
No a teraz jeden proboje przyciagnac naszego D. spowrotem, a drugi wstawia na fejsie smutne piosenki i nic sie od niego nie moge dowiedziec.
On sie boi ze mna rozmawiac przez telefon- wiec moze klamie z ta deportacja.
Bo on wie, ze ja jestem jak Voldemort  i bede wiedziala kiedy mi wciska kit.

Oni obaj sa po 40 dobrze, ci jego koledzy a tak sie zachowuja jak jakies pindy nastoletnie.

A co do serialu to 3 sezonu nie lubie, a drugi to moj ulubiony, z drugiego sezonu wzielam moje nazwisko sceniczne

Ten moj kochanek, bede go nazywac D.  nie byl tak psychiczny, zeby go mogli zamknac i nie pil, nie palil ani nie bral nic.
Ale ten jego kolega Peter, jest taka osoba, ktora nie lubi nikogo widziec szczeliwym. Jest klamca i psycholem i bylym narkomanem ( ten D. go nianczyl jak sie nacpal i trafil na ostry dyzur)
On jest zly i udaje ze ma wzgledzie dobro D. A ja wiem, ze udaje i cos za duzo udaje. Moze to on sprawil ze go wsadzili albo deportowali.

Pierwszy jest swietny!  Wzielam tylko nazwisko, imie zostawilam moje i nie jest to imie Nina

No i deportacja to moja wina przeciez

Kocham ta scene!

On byl 'zadziorny' , ale nie w taki sposob ze szukal problemu.
To cos na takiej zasadzie.
Kolesie pijani podeszli do niego kiedy z kims rozmawial i zaczeli wypytywac skad jest, jak powiedzial skad to ten mlody anglik zaczal go po glowie glaskac i gadac 'wiec spadaj do swojego kraju' wiec on mu piescia w twarz.

Rozdawal jedzenie bezdomnym  i jeden z bezdomnych ciagle marudzil, ze nie dostal ulubionej kanapki i powiedzial' nie dales mit ej kanapki bo jestes rasista' i on sie odwrocil i kolesiowi z otwartej reki w twarz strzelil.

On po prostu sie nie bawi z ludzmi w dyskusje.
A jak juz zacznie sie z kims bic, to wpada w takie cos , ze wyglada jak kot ktory zaraz skoczy. Pozniej ten koles co dostal z liscia pamietam poszedl z 10 metrow dalej i pokazywal miny i wyzywal go z daleka. Ja porobowalam go zagadac, ale on juz mial to spojrzenie jak kot. I nagle wystartowal za nim i ten koles zaczal uciekac no i wtedy juz po kolesiu.

Nigdy nie widzialam, zeby sam nagle sie rzucil na kogos tak sobie.

Poza tym ktos by musial go zastrzelic zeby go zabic i zabrac go w jakies miejsce dalekie od centrum. Bo on nie opuszcza centrum miasta nigdy w sumie.

On jest bardzo wysoki, nie jest tez chudy i poza tym ze jest silny to ma duze umiejetnosci walki.
Moj maz zawsze mowi, ze on moglby byc wojownikiem za czasow starozytnej Grecji i by wymiatal.

Watpie szczerze mowiac, zeby ktos go pobil,albo zabil.
Nie jest tak latwo w centrum londynu na jednej z najbardziej patrolowanych okolic zabic kogos. Albo pobic.
No i tez wiem, ze zostal aresztowany i wtedy zniknal.
I wiem, ze wplatal sie w znajomosc z kolesiem, ktorego policja nekala z jakiegos powodu i wiem ze policja mu grozila i ze bal sie ze go deportuja.
Nie wiem co on narobil, ale wiem ze do mnie sie o pomoc nie odezwie.
Przeciez ja z nim nie widzialam sie i nie mialam kontaktu od roku i on mysli, ze ja mam go gdzies.
Jego telefon jest wylaczony ale wyslalam mu na wszelki wypadek smsa , zeby sie odezwal do mnie.

Szkoda mi go bardzo, bo to taka osoba, ktora stracila sens w zyciu i tak sie plata ulicami i boi sie innych ludzi i  ma dobre serce. Ale przy tym nie wzbudza litosci i jest dzielny, i nie opowiada o swoich problemach zeby go pocieszac i glaskac.
On jest w sumie bardziej czula osoba niz ja, ale wczesniej nie chcialo mi sie tego zauwazyc.
Teraz jak na to patrze, to widze dlaczego on mi nie wyznal uczuc. Nie dosc, ze mial zero zaufania do ludzi, to jeszcze ja wlasciwie caly czas bylam poza jego zasiegiem i sie wyprowadzalam. A on nie chcial stawac na drodze i bal sie tego co powiem, a powiedzialabym, ze nie zostane.

Zaproponowalabym gdybym miala jak go zlapac. Jedyny kontakt to telefon , ale jesy wylaczony od kiedy zostal aresztowany.

Moj maz mowi, ze przesadzam. Ze to dorosly facet i sobie poradzi i , ze jakos przezyl bez mojej pomocy wczesniej.
Jak wyszla informacja, ze zostal deportowany to moj maz zeby mi poprawic humor udawal, ze rozmawia z nim przez telefon i mowil 'ach, tak wiesz zaproponowalbym zebys sie u mnie zatrzymal, ale wiem, ze nie chcesz widziec tej krowy, nie martw sie nic jej nie powiem'
Moj maz mowi  na niego 'twoj drugi chlopak'

Napewno jest zazdrosny do pewnego stopnia, ale nie jakos bardzo.
Czasem mowi 'alez on brzydki' i smieje sie jak mowie 'piekny jest i mlody , chociaz nie tak piekny jak ty'

Haha, no jak siedzi to jedyne co moge dla niego zrobic to pojsc go zobaczyc i powiedziec mu, ze jest dla mnie wazny i ma sie trzymac.
No sedziemu to kase w lape co najwyzej

Jego znajomi obwiniaja mnie i rozpaczaja bardzo pomocne nie?
I sluchaja dolujacych piosenek.

Wiesz, ja sie az tak nie przejmuje.
Wkurza mnie to, ze nie mam jego zdjecia, ze nie mam jego danych i z tego powodu byc moze juz nigdy go nie zobacze i sprawa miedzy nami nigdy sie nie zakonczy.
Haha.
Poza tym jak sie zadaje z kims takim jak on to trzeba brac pod uwage, ze moze cos sie stac w ten desen.
Przeciez nie bede rozpaczala, bo to by smieszne bylo.

Mnie dokladnie to wkurza.
No i poza tym, to jest mezczyzna, ktory mnie poruszyl. Jedyny poza moim mezem.
Ja ogolnie utrzymywalam ta znajomosc plytko - tak jak prawie wszystkie inne.
Ale chcac nie chcac wywiazala sie wiez w koncu ten facet jest jedna z nielicznych osob, ktora nie jest moja rodzina a widziala mnie placzaca, bez makijazu i w byle jakim ubraniu.
Od tamtego dnia mysle, on sie naprawde we mnie zakochal. Bo wtedy sie wszystko zmienilo i slyszalam, ze wspominal ten dzien jeszcze miesiac temu jako najlepszy.

Wybacz mi, ze tak gledze, ale chyba chce mi sie o tym rozmawiac. A dla mojego meza to akurat nudne tematy, moja matka nic nie rozumie z tego ukladu, a znajomi mysla, ze to taakie romatyczne.

Moze, ale pewnie nie bedzie to latwe jesli np nie ma pieniedzy przy sobie.
Zajmie to kilka miesiecy.

To dziwne, ze musz to wyjasniac bo nikomu nigdy nie musialam w prawdziwym zyciu.
Ale ja jestem taka chodzaca postacia z ksiazki, ludzie traktuja mnie jak pol boga.
Bylo tak zawsze.
Ja nie mam zlych dni, ja nie choruje, ja nie mam problemow. Ja jestem jak maszyna i ja jestem elegancka nawet kiedy placze na pogrzebie dziadka.
Wszyscy biegaja do mnie po porady, albo fantazjuja o mojej osobie. Ja z latwoscia moglabym byc guru kultu.
Nie wiem dokladnie skad sie to bierze, moze dlatego , ze nie mowie za duzo ale zawsze bronie innych jak rycerz na srebrnym koniu i jestem figura matki.
Nie wkladam bardzo duzo wysilku w to zeby byc elegancka, to moj naturalny stan.

Najgorszym czasem w moim zyciu byla choroba i smierc mojego dziadka, ale nawet wtedy przeszlam przez to z gracja w zachowaniu.

A tamten dzien, no coz. Prawie wcale nie spalam, pracowalam 14 godzin, pozniej poklocilam sie z przyjacielem i na koniec dostalam zle wiadomosci.
I wpadlam na tego D. i wszystko peklo.

Powiedzialam 'zastap mi przyjaciela dzis, ok?' i tak zaczelam plakac ze az sie zanosilam.
Teraz sie smieje nawet jak to wspominam.
On mnie przytulil i pocalowal w glowe kilka razy.
W okolo 5 minut sie uspokoilam. I pozwolilam sie zabrac do jego kumpla, czego wczesniej odmawialam.
A pozniej rozmawialismy w parku do 3 w nocy.
Glownie o nim.

Teraz dowiadujac sie, ze on o tym myslal. Widze jakie to mialo dla niego znaczenie, bo dla mnie ten dzien to nic specjalnego a dla niego to bylo wielkie wydarzenie.

Ostatni raz jak go widzialam to wyjezdzalam i jechalismy razem autobusem i ja wysiadalam juz, i usciskalam go i on pocalowal mnie w policzek i tyle.
Nic wiecej, i to mi nie pasuje.

To, ze musze tlumaczyc jaka wydaje sie ludziom jest dziwne, bo ogolnie to widac z miejsca.

On dla mnie znaczenie ma, ale zauwazylam to dopiero kiedy mialam na to czas - kiedy juz go nie bylo pod moim nosem. Wtedy gdy z nim sie bujalam bylam bardzo zajeta swoim trudnym zyciem i nie bylam soba. Jesli on mnie wtedy kochal kiedy , ze tak powiem 'swiecilam polowa swojego blasku' to teraz by chyba umarl z milosci.

U mnie jest raczej odwrotnie niz u niej. Dla mnie to stan naturalny taka wymuskana osoba w marynarce.
To dopiero moja twarz prawdziwa.
Bez tego wszystkiego wygladam na bardzo niewinna i delikatna, a to sie nijak ma do mojej natury.

Jak to mowi moj przyjaciel najblizszy 'twoja morda to najlepsza maska swiata' 

Ja lubie takich ludzi jak Ty, moja dobra kolezanka jest taka. I jest bardzo atrakcyjna w tym.
Ja nie za bardzo lubie kiedy ktos udaje krolowa lodu. Ja udaje mila i wrazliwa , to sie bardziej oplaca.

Czytam to co napisalas o tamtej nocy w parku i szkoda mi go bardziej. Ja bardzo dobrze widze ludzi, ale jego nie chcialo mi sie widziec na tamten czas. Nie mialam czasu i sily jeszcze z jego emocjami sie uzerac. Szkoda, bo moglam zwrocic wieksza uwage i korona by mi z glowy nie spadla.On udawal takiego co nie wierzy w milosci i przyjazn, a ja to bralam co mowil z wygody, chociaz wiedzialam, ze to klamstwa.

haha
Obawiam sie, ze Ty mnie lepiej mozesz znac niz wiekszosc moich znajomych. Bo moj wyglad moim zdaniem oslepia ludzi na moja prawdziwa osobowsc.
Ja pewnie bym poleciala na Ciebie. Z powodu Twojej autentycznosci.
W wygladzie rowniez. Nie lubie lalek,

On nie wie o tym, bo ja mu nic nigdy nie mowilam o takich rzeczach.
Z tego czego sie dowiedzialam, to on mysli, ze ja go nie uwazalam nawet za przyjaciela. Co mnie nie dziwi, bo czasem go ignorowalam wrecz.
Ja tylko o pracy, o polityce, o wspolnych znajomych, o sztuce, o ksiazkach, o filmach.
Poza tym nic innego.
Nic z moich problemow czy spraw czy planow. A on nie smial wypytywac.
Gdybym mogla powiedzialabym 'I do care about you' zeby to wiedzial, bo jemu by sie to przydalo.

Tak, on jest na takim miejscu, ze jego zdaniem nawet jednej osoby na calym swiecie nie obchodzi to czy on zyje czy nie zyje. I chyba rzeczywiscie nie obchodzi - poza mna. On nie jest nie atrakcyjny z wygladu i bez wartosci jak siebie sam widzi.
On mnie kocha bo kocha i dlatego tez, ze tak dlugo mnie nie widzial a niespelniona milosc przeciez jest bardzo romantyczna.
Widywac mnie raz na kilka miesiecy do konca zycia - to pewnie to czego on by chcial.

Witam serdecznie wszystkich udzielających się w tej kafejce!
A jego uderzenie skrzydłami, może złamać rękę. W końcu konkuruje z dropiem o miana najcięższego ptaka latającego na kuli ziemskiej.
Wrzucę kamyczek do dyskusji o ulubionych malarzach. Moimi są: Ludwik Machalski i Oton Iveković.