Mąż zdradza po 16 latach, bo się zakochał...

Dokładnie, najlepsze zdanie z całego postu, kiedyś owe motylki zdechną, a wówczas przyjdzie opamiętanie.

Za 43 dni mam pierwszą rozprawę. Póki co wierzę, że jedyną.

Bet, ja mam wrażenie, że ten rozwód w obecnym momencie jest obopólną potrzebą. W sumie lepiej być rozwodnikiem niż cudzołożnikiem :-))

Fantastycznie porozmawiałam wczoraj z córką. Mam poczucie, że ona tak wydoroślała przez tę sytuację. Taka fajna o mało co 16-latka z niej ;-)
Obgadałyśmy temat i ona faktycznie jest szczęśliwa kiedy tata mieszka osobno, choć bardzo go kocha. Woli go kochać, jeżdżąc do niego.
Obydwie bardzo doceniamy nasz spokój. Dziś rano rozbawiła nas jakaś sytuacja, obie wybuchnęłyśmy śmiechem, a młoda powiedziała "Mamo, jak my dawno się tak nie śmiałyśmy, o tej porze to zazwyczaj tata na nas krzyczał, że mu łazienkę zajmujemy". Wczoraj wieczorem tez poszedł jakiś tekst w czasie wspólnego siedzenia przed tv "A kiedyś, to tata oglądałby teraz mecz, a my musiałybyśmy siedzieć cicho".

Przyznam, że nawet nie wiem kiedy, z pyskatej lwicy zmieniłam się w wyliniałą lwicę, co prosiła już tylko o miłość do córki, która każdego dnia płakała przez swojego ojca. Dopiero teraz młoda uświadamia mi to, że ja z nim już nie walczyłam.

Dziś mam poczucie, że zapłaciłam wysoką cenę, ale chyba było warto, żeby zobaczyć szczęśliwą córkę :-)

Animus... nie obwiniaj zdradzonych kobiet za to, że niektóre samce nie umieją swojego ptaka trzymać na uwięzi, tylko muszą nim wywijać na lewo i prawo. Się chyba dowartościowują, w taki wysoce żenujący sposób.

Przepraszam ewentualnych urażonych powyższa wypowiedzią, ale chyba jednak nie lubię takiego "bełkotu".
Takie me prawo :-)

Joannka, w którym słowie lub zdaniu poczułaś się obwiniona. Czujesz się winna za poczucie szczęścia? Nie przesadzaj...

Urażonych... Żaden orzeł nie mieszka w kurniku i żaden gęgawy gąsior nie szybuje w przestworzach. Tobie się chyba gatunki mylą.

Normalnie facebooka tu mamy ;-))) Mam dwa "lajki" ;-)))

Joannkę,
Śmiech przez łzy - to pierwsze moje skojarzenie po przeczytaniu Twojego posta.
Mój syn też ma 16 lat i czasami jak widzi, że coś mnie trapi to kombinuje jak mi poprawić nastrój.
Czasami dzieci tak bardzo chcą nas widzieć zadowolonych i szczęśliwych, że na siłę szukają plusów.
Joannkę, sama najlepiej znasz swoją córkę, ale ona może właśnie Ciebie wspiera i pociesza. Baaaardzo to dobrze o niej świadczy ale koszt może być również baaaardzo wysoki.

Animus,
Po co ten sarkazm?

Ty, MoniaCo, wiesz najlepiej, co warto, a czego nie warto. Wiesz także, że ignorancja jest najlepszą bronią Kobiety.

Epilenka, a może by tak spojrzeć z drugiej strony i nieco wcześniej (zanim Facet zdradzi): telewizor ważniejszy od Niego, łazienka okupowana i trzeba wstrzymywać potrzeby fizjo-logiczne (nomen omen), ciągła walka z Ojcem, napięcia, milczenie i to poczucie, że się jest niepotrzebnym i zawadzającym elementem rodziny, mniej wartościowym, bo mniej zarabiającym. Jedyne co może, to usiąść z piwem przed telewizorem, by oglądnąć mecz, ale nawet wtedy czuje, że powinien oglądać serialowe popłuczyny tworzone na potrzeby odreagowania polskiej beznadziei, w celu poprawy samopoczucia Kobiet poprzez wizję uwalniającego od  trudów rozwodu.

Po takich dniach noce są też nieciekawe, bo wyparta złość przekłada się na pożycie i staje się ono jałowe jak niesolone ziemniaki.

No to wpada Facet na pomysł...

Nie życz mi, Epilenka. Śmiech i uśmiech mogę mieć bez Twoich życzeń. (Gdyby się tak łaskawie Kobiety uśmiechały do Mężów i dziękowały im za ich trud, to by pewnie nigdy nie musiały szukać uśmiechu po zdradzie. Uśmiech potrafi wiele zmienić. Brak uśmiechu też potrafi wiele zmienić. Ludzie światli od dawna zajmowali się tym fenomenem.).

Tłumaczenie poranionym i neurotycznym Kobietom czym jest sprzężenie zwrotne to bardzo śmieszne zajęcie.

Ojoj! Jacy biedni ci panowie,  ojoj...wszak oni wręcz zmuszeni są zdradzić. Wszak żona niedopiescila, zupę przesoliła, śmiała o 5 minut dłużej łazienkę zajmować ( nomen omen, żeby mu się bardziej podobać,  poczynia różne kosmetyczne zabiegi).
A on taki biedny żuczek, Bozia języka w gębie nie dała i on nie wie,  że dorosłość tym się objawia, że się mówi,  rozmawia, dyskutuje, zgłasza swe potrzeby...
A on biedny zmuszony jest siedzieć przed tv, wszak przykuła go ta wstrętna żona do fotela i jeszcze zmusza go do picia tego wstrętnego piwa!

A jakby miał jeden czy drugi trochę więcej rozumku pod kopulką, to walnąłby pięścią w stół,  może żona by oczy otworzyła...
Ale nie, po co się wysilać,  po co próbować,  najprościej iść na łatwiznę.

No to inna doceni jego przymioty...wszak on jest taki wspaniały,  czuły,  doceniający, adorujący, kochający, widzi starania swej kobiety, mówi jej że ją kocha, nie, nie...nie tylko w dniu ślubu. Ideał po prostu! A że żona nie docenia tego ideału?  No cóż jej strata!

A co do radości dziecka... Oczywistym jest, że wolałoby mieć pod dachem oboje rodziców. Ale jeśli to bycie rodziców razem,  oznacza dla dziecka tylko stres i łzy,  to zdarza się że odczuwa ulgę,  gdy zostaje z tym rodzicem przy którym czuje się bezpieczniej.
A dzieci są jak otwarta księga... I uważny obserwator doskonale rozpozna, czy radość jest prawdziwa, czy to smiech przez łzy.

P.s
A niektorym polecam częstsze zaglądanie do slownika, aby znaleźć sobie wytłumaczenie niektórych pojęć.
Polecam na początek sprawdzić różnicę między ignorowaniem a ignorancją, aby właśnie ową ignorancją się nie kompromitować.

"Polecam na początek sprawdzić różnicę między ignorowaniem a ignorancją, aby właśnie ową ignorancją się nie kompromitować."
Za tą ignorancją to chyba miał być taki słodki celowy prztyczek w nos, który powinien spowodować że zrozumiemy jakie jesteśmy niemądre i natychmiast się poprawimy. Trochę frustracja zza niego wystaje, ale spoko.

Animusie, jesteś spełnionym, dojrzałym człowiekiem. Prawda?
Spełniony, dojrzały człowiek nie potrzebuje rozszarpywać zębami na kawałki każdego, pojedynczego słowa krytyki, które padnie pod jego adresem, tak jak Ty to robisz.

Dziękuję Czarna Kotko, że tak dokładnie napiszesz, czego ja potrzebuję, a czego nie potrzebuję. Taki masz widocznie wzór na dojrzałego Mężczyznę, że najbardziej dojrzały jest taki, który robi to, co mu jako potrzebne zlecisz.

In-Ka, żeby nie było nieporozumień: poranienie wywołuje neurotyczne reakcje u każdego, ale czasami jest tak, że poranienie jest wynikiem neurotycznego podejścia do drugiej osoby w relacji. Nie pisałem o tłumach, więc nie stosuj tu chwytów erystycznych, proszę, bo Ci MoniaCo napisze coś o nożycach i stole.

Nie ja wymyśliłem nerwice i nie ja opisałem jej objawy. Lubię czytać klasyków w tym względzie, a Karen Horney do nich należy, więc:

"... w przypadku nerwicy kobiety częściej niż mężczyźni używają miłości jako strategii. [...] Powstaje więc pytanie, jakimi środkami neurotyk posługuje się, aby zdobyć miłość...: szantaż, odwoływanie się do litości, apelowanie do poczucia sprawiedliwości i wreszcie groźby. [...] ... neurotycy reagują niesłychanie boleśnie i są bardzo wrażliwi na wszelkie, nawet najdrobniejsze przejawy odrzucenia czy odtrącenia. [...] odtrącenie odczuwają oni jako poniżenie. [...] Związek między uczuciem odtrącenia a rozdrażnienie jest zwykle nie uświadomiony. [...] Co więcej, wrogość wynikająca z poczucia odtrącenia w dużej mierze podtrzymuje lęk lub nawet go umacnia. [...] Każdy mechanizm obronny może mieć oprócz swojej wartości uspokajającej zdolności generowania nowego lęku."

Warto czytać nie tylko słowniki, ale także inne książki z bogatej literatury. A jeśli już chodzi o słowniki i ignorancję, to niechże mi MoniaCo napisze wyraźnie, iż przeczy, jakoby lekceważenie wiedzy prowadzić miało do ignorancji, a lekceważenie ludzi prowadziło do ich nieznajomości i nieporozumień, to uwierzę w jej dogłębną zdolność niekompromitowania się wysnuwaniem logicznych wniosków z przeczytanego ze zrozumieniem tekstu w słowniku i nawet nie zapytam o wspólną etymologię obu pojęć.

Inko...czytasz w moich myślach

Albo biorą ich zdecydowanie za dużo

Z sąsiada .
A tak na marginesie to Animus przesadził nie lekko, ale bardzo mocno.

Monia ale chyba nie wszyscy.

Dokładnie tak Cynicznahipo. Wszyscy mamy języki w gębie i jak ktoś ogląda często mecze to można powiedzieć: "Może byśmy kupili drugi telewizor kochanie, bo my też chcemy coś oglądnąć."

Takie narzekanie właśnie są z obu stron dowodem braku porozumienia i chęci rozwiązania problemów, które potem urastają do rangi wielkiego szczęścia porozwodowego.

Errata:
Te wszystkie krzyki i pretensje męża były nowością w naszym życiu. Owszem wcześniej zdarzały się kłótnie, ale zwyczajne "do obgadania i wyjaśnienia". Ostatnie 2 miesiące przed jego wyprowadzką były koszmarne pod tym względem i kompletnie nie umiałyśmy ogarnąć dlaczego. Nawet nieszczególnie się już broniłyśmy.
Każdy dzień to awantura i pretensje, każdej się obrywało.

Dziś już wiem, że chciał swoją skrywaną winę przenieść na nas. To my miałyśmy być te złe.

Animusie, jeśli nie znasz sytuacji, to nie dorabiaj sobie ideologii w postaci "telewizor ważniejszy od niego", "zajęta łazienka, trzeba wstrzymywać potrzeby"
- to my musiałyśmy być cicho na każdym meczu ligi angielskiej i nie wolno było przeszkadzać - o to nie miałam pretensji, bo ja to zaakceptowałam na początku zwiazku
- jak się klikało rano z kochanką w komputerze i nie weszło do łazienki w swojej kolejności, to trudno, żeby inni czekali nie wiadomo jak długo.

Tylko zapomniałam, że w te mecze i ramiona kochanki ja wpędziłam go swoim zachowaniem... przepraszam ;-)))

Monia, też masz poczucie, że powinnam go przeprosić??? :-))
I w sumie ten "radosny" rozwód to też ze swojej winy wezmę, tak będzie "najuczciwiej" ;-)))
I jakos tam wychowam tę córke, co będzie zdradzać męża ;-))

Najuczciwiej będzie jak dorzucisz mu jeszcze telewizor w prezencie aby nie miał takich problemów z kochanka , bo jak im nie wyjdzie to tez bedzie Twoja wina 

A ja tak już coś czułam po kościach, że im przeze mnie się może nie wieść najlepiej :-)))))
Może dorzucę do tego telewizora, naszego kochanego kotka, przecież mi zostanie ta rozpustnica -córka, a im do sielanki kotek będzie pasował :-))))

A co Ci takiego ten kotek zrobił ze chcesz go tak ukarać ich obecnością

Koty są rewelacyjne
Sama mam dwa kocury

Kotko, śmiesz żartować? Pół strony i owszem, ale to tylko tytułem wstępu :-)))

Mój kocurek ma 11 miesięcy, piecho 11 lat, do kompletu mamy jeszcze chomika. Brakuje tylko meduzy w tym ogrodzie zoologicznym :-))

Zaraz się okaże, że mąż odszedł, bo byłam zoofilką :-0)))))

Dziewczyny, rżę ze śmiechu!
Rządzicie

Ja tez już się tarzam ze śmiechu :-))))) Coraz lepsze ideologie..., ale do Mistrza nam daleko ehhh;-))))

Rybko, nie mam dobrych wieści.... z Twojej sytuacji wynika, że Twój M. podobnie jak Ty jest zoofilem :-)))))))))

Ja mam jeszcze rybiki w łazience, to nie dość, że ze mnie zoofil, to jeszcze robakofill;-)))))

Boskie. Umarłam, bo opisałaś dokładnie umysłowość Animusa - pseudomędrca, który winę za swoje niepowodzenia, przerzuca na innych. Co za ciężki typ i nie tylko... Ewidentnie jeszcze zaburzony, stąd wzmożona aktywność czytelnicza książek o neurotykach Ale jak każdemu zaburzonemu psychicznie,  służą one jemu jedynie po to, by winy za swoje  swoje niepowodzenia szukać w innych. W gruncie rzeczy biedny on jest, bo jemu się nie ułoży...

Ufffff )))))))))))
Kamień z serca

Obudzi się kiedy będzie już za późno. Przykre, smutne, straszne, ale myślę, że tak będzie. Tylko, że wtedy już nie będzie czego zbierać. Żal mi Twojego męża i każdego innego drania, który dojdzie do tego etapu. To ich koszmar na jawie.

Najgorsze są te emocje, które ujawniają się nie wiadomo kiedy i nie wiadomo skąd. Mnie też tak czasem przygwoździ coś silnego, w, zdawało by się, całkiem prozaicznej sytuacji. Nie spodziewam się niczego zupełnie, a tu nagle bum. To chyba z tego tłumienia i "udawania" silnej

Ech, trzymaj się, Joannka.

Joanko, wiesz co, ja tuż przed rozprawą poszłam jeszcze do prawnika, który pisał mój pozew.
Kobieta dokładnie krok po kroku wytłumaczyła mi, jak to się odbywa, o co sąd pyta, na jakie pytania muszę być przygotowana. Nawet po której stronie mam usiąść ( i tak się z nerwów pomyliłam,  ale sedzina mnie pokierowala).
Ja się trzesłam i płakałam składając pozew, a na rozprawę szlam zdenerwowana, ale mimo wszystko wewnętrznie spokojna.
Mój brat był świadkiem na okoliczność nieletniej córki. Tobie również radzę mieć kogoś,  kto poswiadczy, ze w związku z rozwodem nie dzieje się młodej krzywda.
Po co mają Was ciagać po psychologach i różnych ośrodkach.

Bardzo się cieszę, MoniaCo, że tu osiągamy przynajmniej pewien konsensus. Tyle, że ja nie tracę wiary w możliwość dobrej komunikacji i w tworzenie zgodnych relacji interpersonalnych niezależnie od płci i rodu.

I zwaśnione rody Montecchich i Capuletoch zawsze mogą zrozumieć swoje błędne postawy, rozpoznać fałszywe idee i zmodyfikować  zachowania, zanim dojdzie do tragedii.

Dlatego wierzę w formułę "... póki śmierć nas nie rozłączy." Życie nauczyło mnie pokory wobec przyszłości.

Ale może być też i tak, że formułę się zmieni, na przykład na taką: "Ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że Cię nie opuszczę póki sąd nas nie rozłączy." Może nawet taka formuła byłaby... bardziej konstruktywna... ?

Co do słów.. "póki śmierć nas nie rozłączy"
Z uporem maniaka powtarzam, że do tanga trzeba dwojga.
On układa sobie życie z inną,  spodziewają się dzieci i nie ma szans na wypełnienie tej przysięgi.
Po pierwsze ja tego nie chcę,  po drugie to już nie jest możliwe.

Nie zamierzam żyć w samotności,  jak to sugerują kościelne głosy.
Bo wiecie dziewczyny...jeśli chodzi o kościół katolicki. Nawet jeśli mąż od Ciebie odejdzie,  nawet jeśli założył nową rodzinę i nawet jeśli tak będzie,  ze już nigdy nie będziecie razem, to Twoim obowiązkiem jest życie w samotności i wierności swemu niewiernemu.

o matko - a kysz szatanie
a nie lepiej tak jak w innych kulturach od razu dać spalić się na stosie ...