Mąż zdradza po 16 latach, bo się zakochał...

Animusie drogi, dasz wiarę, że teraz czytając Twoje posty nie ogarnia mnie wścieklizna?;-) Chyba przyzwyczaiłam się do Twojego stylu pisania. Co więcej bawi mnie w sensie pozytywnym Twoje postrzeganie :-)

Mąż ze swoją kochanką spotykali się od prawie roku...., teraz jak to nazywam "bawią się w dom". Rokuję im na rok, półtorej. Fantastyczny seks nie potrwa chyba kolejnych 20 lat :-)

A ja chcę odciąć się, zakończyć rozdział bycia żoną i rozpocząć własne życie jako była żona i matka jego dziecka. Mam poczucie, że byłej zonie łatwiej zaakceptować wtedy już "dziewczynę byłego męża"? :-) Żona mimo wszystko rości sobie jakieś prawa...

Animus ja się nie nastawiam na ich rok, czy dwa.
Ja się nastawiam na życie kobiety pracującej odpowiedzialnej za swoje dziecko i ogród zoologiczny:-) To jest mój cel, skupić się na tym co dla mnie ważne.
Nie powiem, chciałam żeby oni cierpieli, żeby ich bolało tak jak mnie boli, ale świadomość, że jak już to zrobię to wcale nie będzie mi lepiej, a wręcz gorzej wygrała. Zdążyłam już obmyślić kilka planów jak im dowalić. Szczęśliwie mam cudowny sztab ludzi na czele z moją siostrą, która notorycznie dzwoni i pyta "co dziś wymyśliłaś w tej swojej głowie?';-) Wtedy ja grzecznie sprzedaję jej cały układany pół nocy plan, a ona mi go wybija z głowy :-))
Oczywiście układanie planów potwornie mnie spalało, żeby nie było, że tak lekko :-)

Teraz nie mam już na to ochoty. Mam takie poczucie, że jad którym chciałam zatruć ich, zatruwał tylko mnie. Chcą, to niech ze sobą żyją. Ja nie jestem sędzią i nie mnie ich oceniać. Dlatego też dziś pojechałam do męża razem z córką. Potrzebowałam normalności w kontaktach z nim. Ucieszył się nawet, pogadaliśmy spokojnie, pośmialiśmy się. Nawet pożartowaliśmy, że 77-letnia teściowa ma super wysokie czerwone szpile i kosmetyki dla młódek ;-) Chciałabym, żeby nasze relacje pomimo nienormalnej sytuacji były choć "normalne".

i właśnie w tym wszystkim o to chodzi by iść do przodu nie oglądając się za siebie.

Joannka
nie debatuj nad tym jaka to ona jest. Przecież kopulowała z Twoim mężem to sama wiesz jakie ma standardy. A on cóż...trafił swój na swego.

Dzień dobry Animusie :-)

Instytucja w sensie organizacji działającej w formie rodziny. Nienaruszalnej organizacji w świetle przynajmniej moich norm moralnych.
Zapomniałam jednak o małym drobiazgu, że morale to bardzo indywidualna kwestia :-)

Co do języka... fakt... coś w tym jest... warte przemyślenia :-) Aczkolwiek mam poczucie, że jeśli sobie tutaj dam upust moim emocjom, to nie krzywdzę nikogo. No chyba, że jest ktoś urażony, to przepraszam :-)

Z psychologicznego punktu widzenia powinnam wyrzucić z siebie te wszystkie negatywne emocje. Tak też czynię.

A tu się zupełnie zgadzam. Wyrzucaj ile wlezie. I niech Ci ulży.

Oby tylko tego wszystkiego wyrzuconego nie wziął za treść, którą się można nakarmić.  UWAGA TOK-SIC-ret !

I życzę Ci, abyś jak najszybciej - po uwolnieniu - zaczęła się z tego śmiać, bo to już będzie oznaka wolności od treści toksycznych.

Dziś już nie było tak fantastycznie. Spłakałam się do utraty sił. Wywyłam wszystkie możliwe emocje...

Poczułam, że potrzebuje odcięcia się od mojego męża. Takiego fizycznego poczucia, że on wybrał inną kobietę, zostawił nas i układa sobie nowe życie. I ŻE NIE MA TAM DLA MNIE MIEJSCA!!! Takie łudzenie się, powoduje nadmiar frustracji.

Spakowałam większość jego rzeczy i zawiozłam 6 worków 120l. On jakoś się nie kwapił do zabrania tego wszystkiego, to załatwiłam transport. Oczywiście grzecznie zadzwoniłam i zapytałam, czy przywieźć skoro jest okazja.

Zmieniłam też zamki w drzwiach. Wiem, że mieszkanie jest jeszcze wspólne, ale skoro się wyprowadził, to ja nie czuję się komfortowo kiedy on tu przyjeżdża bez zapowiedzi, kiedy nas nie ma w domu. Nie ufam mu już i nie wiem jakie ma intencje względem mojej osoby. A jeszcze niedawno dawałam sobie odciąć za niego rękę.

Obawiam się, że to nie siła, a tylko emocja, w dodatku negatywna, więc niszcząca (odwet, złość, gniew, zawiedzenie, pustka, żal).

Kobiety mają większą zdolność od Mężczyzn w nazywaniu emocji i uczuć, ale też większą mają zdolność ich ukrywania, zakłamywania, fałszowania, "twórczego" przeistoczenia.

Emocje mają jednak taką właściwość, że kiedyś mijają, przechodzą, wypalają się. Możemy je, na potrzeby własne, pobudzać, kultywować ich istnienie, żywić jak pasożyty, ale któregoś dnia emocja znika i wtedy pojawia się obraz wypalonego słońcem obszaru, który w geografii nazywa się pustynią. Wtedy zaczynamy zadawać sobie pytanie: czy nie można było inaczej?

A kiedy widzimy odjeżdżający z przystanku autobus i wiemy już, że nie wsiądziemy do niego, to co robimy? Sprawdzamy, kiedy jest następny i czekamy? Czy może zrywamy tablicę z rozkładem jazdy w gniewie?

Niecierpliwość.

Odwet.

Nie ma miejsca w nim na mnie, to u mnie nie będzie miejsca dla niego.

Pragnienie nieodwracalności. Pragnienie amputacji. Udawanie grzeczności i życzliwości.

Symbolika kluczy. Fałszowanie faktów: on się wyprowadził, czy Ty go wyrzuciłaś? Wyrazistość symbolicznych znaków. Amputacja prawej ręki, która poszła na lewiznę.

Która to była ręka? Może nawet nie jest to ważne? Właśnie ją sobie odcięłaś. Teraz sprawdzisz w praktyce, jak to jest bez jednej ręki i czemu ręce są wobec siebie antagonistyczne, ale jedna jest dominująca. Pomimo dominacji żadna jedna ręka nie może wykonać wszystkich prac. Może jednak stanąć obok "jednorękiego" automatu do gier losowych i czekać na bingo.

Zaczniecie teraz grę w "szczęście". Ty będziesz udawać silną, a On będzie udawał szczęśliwego. Dwoje ludzi w amatorskim (amo znaczy kochać) teatrzyku dramatycznym.

A oto wpis z innego wątku, dla refleksji (przeczytaj i znajdź trzy różnice w opisanych obrazach rzeczywistości):

In-Ka, jak pięknie wychodzą nierówności zasad.

Oczywiście, że Joaanka potrzebowała i zrobiła. A co z postępowaniem Jej Męża? Tak samo. Potrzebował tego i zrobił to, co chciał.

Podjął pod wpływem potrzeby i emocji decyzje. Czy można mu mieć to za złe? Ależ jak... skoro potrzebował tego...

Nie ma pewności, czy Jego wybór był słuszny... ale "warto wierzyć i ufać... sobie". Z rozumem to nie przesadzajmy, bo tu chodzi raczej o ulżenie sobie w pewnym napięciu emocjonalnym. Rozum ma nieco większe możliwości, kiedy osiąga poziom rozumnych, przemyślanych zachowań. Ale żeby sobie ulżyć nie ma obowiązku wchodzić na te wyżyny, bo wystarczy impuls elektryczny, małe spięcie w sieci neuronów i reakcja następuje natychmiast, a potem to już tylko konsekwencje.

A tak w ogóle to każdy z nas radzi sobie z emocjami najlepiej jak umie. Nie znaczy to wcale, że mądrze, ale skutek jakiś zawsze można osiągnąć.

Czasami taki jak w sentencji Adama Mickiewicza: "Wielu ludzi karmi w sobie nienawiść jako dowód siły charakteru."

Albo takie przysłowie afrykańskie: "Dokonanie zemsty często oznacza poświęcenie siebie samego."

Jedno jest pewne: most został spalony. Są teraz dwa samotne brzegi rzeki. Ale czy mosty są potrzebne? Po co?

Tak właśnie, zrobiłam to co uznałam za stosowne dla mojej psychiki.
Jeśli czuję się z tym lepiej i nie krzywdzę przy tym innych... to nie mam sobie nic do zarzucenia.
Mój dom, to mój azyl, jedyne miejsce gdzie powinnam czuć się bezpiecznie.
Nie znam intencji mojego męża i jego kochanki, dlatego też nie chcę, aby mieli wolny dostęp do tego mieszkania.

I nie zrobiłam tego w negatywnych emocjach na zasadzie "to ja Ci pokażę", zrobiłam to dla siebie i dla córki, żeby nie zwariować. Nie chcę, żeby mnie oglądała, kiedy wyję jak szaleniec z niemocy i bólu.

Co do rzek... owszem są dwa biegi, jeden połączył się z innym biegiem, a drugiemu został most...

Oj Animus, a Ty jak zwykle :-)
Nigdy nie pisałam, że mój mąż przed swoim romansem był złym człowiekiem. Miałam poczucie, że całkiem fajne z nas małżeństwo. I nie zamierzam mówić, że było inaczej, spędziliśmy razem kupę fantastycznych chwil.

Statek poszedł na dno. Być może byłam zbyt naiwna i za mało czujna, kiedy pojawiały się pierwsze objawy podtopienia.
Naiwnie uwierzyłam, że może faktycznie jestem zazdrosna i się czepiam.

Joaanka, jak nie był, to nie jest.

Czasami trudno się nam przyznać przed sobą... ale cenię Twoją szczerość.

Ja tam wcale nie jestem przekonany, czy poszedł. Nie każdy statek, który się zagubił we mgle lub zboczył z kursu musi od razu tonąć.

))  Uwierzyłaś, czy podpowiedziałaś możliwość... Pisałem to już na tym forum kilka razy: myśl wyprzedza słowa, a słowa wyprzedzają zdarzenia. Zapanuj nad myślami, zatrzymaj słowa, a może nigdy nie doświadczysz materializacji swoich obaw.

Większość błędnych idei zrealizowanych przez Mężów pochodzi od ich Żon.

Zazdrość to pustka i smutek. "Zazdrość ma miejsce wtedy, gdy ktoś troszczy się, by samemu tylko cieszyć się tym, co posiadł i dla siebie tylko rzecz tę zachować" (Baruch Spinoza) U żadnego innego autora nie znalazłem wyraźniej wyrażonej prawdy, że zazdrość czyni z Człowieka rzecz, przedmiot. Zazdrość jest jądrem autodestrukcji. Czasami ciąg dalszy tej autodestrukcji przechodzi w zawiść, czyli niszczenie przedmiotu zazdrości. Najtrudniej rehabilitacji dokonać w swoich oczach.

Z tego co piszesz, jest szansa, że nie osiągniesz tego etapu. Jeśli nie zniszczysz Męża, to może chwile, o których pisałaś, jeszcze nadejdą. Wszak Człowiek od rzeczy różni się tym, że można go zrehabilitować.

Animusie jeśli mężczyzna:
-romansuje z inną kobietą przez wiele miesięcy, wmawiając żonie, że to sobie wymyśliła,
-zostawia w domu  kilkunastominutowy film z partnerskim seksem oralnym z kochanką ... (do nagrania stosunku zabrakło pewnie statywu)
-po wydaniu się prawdy oświadcza, że kocha tamtą kobietę
To gdzie ten statek zboczył z kursu...? On zmienił kurs i nie jest zainteresowany powrotem do portu.
Po tej sytuacji dwukrotnie zapytałam, czy jest pewien swej decyzji i był.

Szukałam drogi jak to ogarnąć, ale absurdalna wydaje mi się droga wskazywana przez moja wiarę. Jeśli będzie trzeba, odpowiem za to przed moim Bogiem. Nie można mi jednak kazać czekać i nie godzić się na rozwód. To nie jest rozwiązanie, to otwiera partnerowi drogę do takich zachowań, dziś poczekała, za miesiąc poczeka i za pół roku, a ja będę używac z innymi.
Ja kompletnie się na to nie godzę.

To co w tej chwili robię, niekoniecznie napawa mnie dumą, ale pozwala funkcjonować. Muszę mieć siłę wstać rano, iść do pracy, zająć się domem, dzieckiem. Musze mieć cel. Celem nie może być czekanie na to, aż mój mąż sobie poużywa.
Moim celem jest zakończenie tego związku, bo nie widzę dla nas cienia nadziei. Oczywiście działam emocjonalnie, ale trudno w takiej sytuacji ze stoickim spokojem przejść do porządku dziennego.

Nie wiem, czy będę się czuła lepiej, kiedy zostanie rozwiązane moje małżeństwo, nie wiem czy dobrze robię, ale wiem, że stanie w miejscu i czekanie na powrót nie pomoże osiągnąć mi spokoju ducha.

Animus.
Byłeś kiedyś zdradzony?

Animus
ja to się zastanawiam dlaczego różnych rad nie udzielasz facetom tylko kobietom zdradzonym i w takich się głównie wypowiadasz?

Animus
rady mozna zastąpić wypowiedziami,  przemyśleniami,  ale nie ustosunkowałes się do pytania.

To pytanie jest bez sensu . Pytając, odpowiedź sama się nasuwa

Bardzo dobrze, że Animus jest. To w końcu Mężczyzna, a uważam, że męskie spojrzenie na sytuacje jest jak najbardziej trafne.
Jedynie problem w tym, że mało kto je rozumie i przyswaja

Pozdrawiam i życzę miłego dnia

MoniaCo, mam pojęcie o różnych zjawiskach, co nie znaczy, że w każdym poście muszę użyć wszytkich pojęć.

też uważam - dobrze, że jest
czy " to w końcu mężczyzna " ? ... no tego nie wiemy

Animus potrafi irytować swoimi wypowiedziami ale jego punkt widzenia świata jest nad wyraz ... ciekawy

Sorry, MoniaCo, ale nie używaj pojęć, których znaczenia sobie nie przyswoiłaś, bo to zdradza brak pojęcia... o tym pojęciu.

Obiektywny znaczy przeciwny, więc ilekroć się nie zgadzamy (na przykład Ty i ja) tylekroć jesteśmy wobec siebie obiektywni, tak samo, jak obiektyw aparatu fotograficznego jest obiektywny wobec obiektu, który odzwierciedla.

In-Ka, "w końcu" - jako Kobieta - masz pewne pojęcie o końcu i o  intuicji. Nadmiar wiedzy szkodzić może intuicji, wybierz przeto, co wolisz.

Dla mnie nieodmiennie mniej ważne jest KTO pisze, a bardziej CO pisze i JAK argumentuje.

Czarna Kotko, nazwałem, a nie uznałem. Zrobiłem to z kilku powodów: 1) bo to nie mój wątek, a więc jest to poboczny temat, 2) bo pogląd na sprawę nie powinien wynikać z osobistych pobudek i doświadczeń, 3) bo atak jest najlepszą formą obrony spójności, a wiem, że lektura moich postów przyprawia niektóre Osoby czytające o dysonans poznawczy, co nie dla wszystkich kojarzone jest z przyjemnym stanem porzucania uproszczeń, zwanych stereotypami (które, nota bene!, spełniają pewną rolę w orientacji w świecie).

Typowa redukcja pojęcia zdrady do spraw łóżkowych i dodatkowe założenie, że wiedza z każdego źródła jest równie przydatna, a tymczasem tak dbamy o picie wody źródlanej i omijamy kałuże, a w każdym sądzie (kojarzonym ze sprawiedliwym) pytają o motywy i pomijają osobiste interpretacje świadków (a w tej konkretnej sprawie świadków brak, a plotkarzy nie brak).

Super. I przez soczewkę "projekcji autora" trzeba spoglądać na każdy wątek na tym forum. "Projekcja autora" nie umniejsza wartości tekstu, ale uczy ostrości widzenia i krytyczności myślenia.

Gdybyś wzięła do przestudiowania (do czego zachęcam) tę książkę, to byś zobaczyła, jak autor sugestywnie pokazuje analogie ludzkich strategii budowania zaufania i poczucia bezpieczeństwa i świata zwierząt. Takie analogie wiele mówią o tym, co w nas naturalne, a co kulturalne, czyli w jaki sposób kultura wpływa na nasze naturalne emocje, gdzie im przeszkadza, gdzie pomaga, gdzie wzmacnia, gdzie osłabia, a gdzie jest anachronizmem. Nie jest to jedyna tego typu książka, bo pisał o tym Konrad Lorenz, a ostatnio wyszły "Okruchy ewolucji" Marcina Ryszkiewicza. Naprawdę warto przejrzeć się w tym zwierciadle ewolucji.

Pierwsza sprawa: co to znaczy tyle samo... Mierzysz długość, częstotliwość, czy satysfakcję...?

Druga sprawa: od kiedy sarenki mają poroże ? Czyżby się coś zmieniło w naturze ? Otóż, metafora jest o tyle nieadekwatna, że każdy "Rogaś z Doliny Roztoki" ma całe stadko samic, które rodzą dzieci tylko jemu, jako zwycięzcy. To jest właśnie opaczność pojęć: użyłaś tu pojęcia przeniesionego z natury i zastosowałaś do zjawisk objętych normami kultury. To co budzi w Tobie "negatywne uczucia" u ludzi wcale nie budzi u Rogacza, który płodzi dzieci całemu stadu Samic. W naturze każdej Sarence chodzi o zdrowie potomstwa i bezpieczeństwo, a to zapewnia Rogacz o największej sile. W kulturze Sarenki kombinują podobnie, tylko w tajemnicy przed Rogaczami. To ujawnia pewne kulisy zdrady, ale są to treści często nieświadome.

Dowiedziałem się o tym już na studiach, kiedy nasza opiekunka Pani Doktor powiedziała, że jak Mąż jest bezpłodny to Żona dysponująca odpowiednią wiedzą o genetyce umie tak dobrać sobie partnera, żeby dzieci były podobne do honorowego Tatusia i wszyscy są zadowoleni, no chyba, że trzeba zbadać grupę krwi albo DNA. Ponieważ znała dokładnie psychologię, więc przy okazji dodała, że Mężczyźni często wolą o tym nie wiedzieć, czyje jest dziecko, ale jak są bezpłodni to wolą także, aby ludzie o tym nie wiedzieli, więc godzą się na wychowanie cudzych dzieci w ramach kompromisu. Mądrość tego kompromisu służy im obojgu: On cieszy się opinią Ojca, Ona ma zaspokojone instynkty macierzyńskie i zmniejsza to prawdopodobieństwo odejścia do innego. 

Wierność tylko dlatego jest wartością, że czemuś służy. Paul Seabright poświęca tym tematom nieco miejsca, a jego retoryka jest zdecydowanie feministyczna aż do przesady. (Wiele w książce poświęca miejsca temu, dlaczego Kobiety zarabiają mniej od Mężczyzn.)

Ciekawe, że ja również odniosłam podobne wrażenie...że nie ma określonej płci ten nasz Animus.

Koniiec offtop!

Joanko, jak nastroje dziś?

I jak to ładnie wychodzi, bo i Ty nie grzeszysz bezstronnością, skoro cytujesz, że dotyczy to istnienia niezależnego od czyjejkolwiek świadomości" a stronniczo próbujesz to jednak sobie przypisać, jakbyś rzeczą była, pozbawioną świadomości.

Dlatego to, ktoś może być obiektem westchnień, ale te westchnienia będą już subiektywne, czyli podmiotowe.

Ten brak stronniczości objawił się tu w tym, że zadanie domowe odrobiła jeno częściowo, cytując pierwsze znaczenie i na nim się zatrzymując, co u osób stronniczych jest cechą prawie powszechną. Gdybyś poszła dalej, to byś znalazła (Słownik wyrazów obcych pod red Jana Tokarskiego, że obiektywny to 2) rzeczowy, przedmiotowy, 3) istniejący niezależnie od poznającego podmiotu. I tu właśnie jest ten sens, o którym pisałem: obiekt będący rzeczą jest niezależny od poznającego podmiotu, a także sąd, myśl czyjaś jest niezależna od poznającego podmiotu, więc dwa podmioty pozostają wobec siebie obiektywni.

Kolejne nadużycie polega na tym, że w swojej domniemanej bezstronności sobie stronniczo przypisałaś wolność od uprzedzeń, przez co zaprzeczyłaś sama sobie i swojej bezstronności.

c.b.d.o.

Słusznieś zauważyła i się z Twoim spostrzeżeniem zgadzam zupełnie: Wasz Animus nie ma określonej płci, ale mój Animus ma. Na tym polega różnica pomiędzy Animusem u Kobiety, a Animusem u Mężczyzny. Różnica jest nie w płci, ale w świadomości. (Lubię na takie prowokacje odpowiadać formą i jak mi się tylko ułoży, to ją zamieszczę).

Joanka, podziwiam Twoje opanowanie i tak trzymaj.

Co do porannego postu o filmie z nagraniem, to tak sobie potem pomyślałem, czy ten film był pozostawiony nie całkiem przypadkowo. Czy to nagranie nie było podaniem swoistego motywu...

To sprawa zbyt intymna, aby na to odpowiadać, a jednak coś w tym upamiętnieniu zdarzenia jest z trofeum myśliwskiego...

Joanko masz klasę i tak trzymaj.
Widzisz, tak to jest, że Twój jeszcze mąż ma te swoje kolorowe motyle, tę swoją sielankę z kochanką a tu nagle dopada go szara rzeczywistość. I dostał jak obuchem w łeb. Bo pokazałaś, ze masz siłę,  że nie siedzisz i nie czekasz aż pan szanowny się ogarnie.
U mnie było podobne. Też wielkie zaskoczenie, ze ma sześć wielkich worków spakowanych. Nie moglam się doprosić aby sam się spakował, to zrobiłam to sama. Zresztą tak chyba było lepiej,  bo wtedy, na tamtym etapie nie moglam patrzeć na niego spokojnie.
Asiu, dobrze że się opanowałas wtedy, ale jeśli czujesz, że emocje Cię rozsadzają od środka, staraj się tego nie tlumić. Bo tylko możesz sobie zaszkodzić. Zdrowie Ci siądzie.
Znajdź sobie jakąś formę rozladowania napięcia. Nawet jakby to miało być mycie okien co drugi dzień.
Pozdrawiam

MoniaCo, ja szczęśliwie mam jak odreagować, chodzę na fitness. Szczęśliwie moje dziewczyny nie dały mi przestać :-)
A wczoraj się okazało, że wybieram się na jakiś mini maraton biegania... tyle, że ja nigdy nie biegałam :-)
Dziś idę do lasu testować się w tym zakresie:P

Dokładnie, taki się we mnie zrodził pomysł wczoraj. Wątek nazwę jednak inaczej: Skarbie_c se zam-------mknę! , bo dla niektórych osób na pewno będzie zbyt hermetyczny.

I nie projektuj wątpliwości co do swojej płci na innych. Mnie maskulinizacja nie grozi.

"Człowiek inteligentny nigdy się nie nudzi".

Joanka, a to cytat (ze skarbczyka) dla Ciebie: "Jeśli moje szczęście będzie szczęśliwe beze mnie, pozwolę memu szczęściu zaznać tego szczęścia."

In-Ka, kto umie się śmiać i dziękować, ten na pewno zszedł z drzewa, a banany są dla niego tylko wzbogaceniem diety.

Właśnie wróciłam ze wspaniałej przejażdżki rowerowej z moją córką. Tylko ona i ja
Park cudownie cichy, piękna zieleń, łapałyśmy ostatnie letnie promienie słońca.

Wspaniałe uczucie...taki błogostan, szczęśliwe chwile z dzieckiem.
W takich momentach nic więcej się nie liczy i nic więcej do szczęścia nie potrzeba

I dodam jeszcze taki wierszyk ...o Życzliwości, której bardzo brakuje w dzisiejszym świecie.

Autor nieznany

"W życzliwych słowach światło się kryje.
Rozświetla smutne i szare chwile.
Do serca wlewa wiele radości.
Niechaj i w Twoim ona zagości.
Czasami warto uśmiechnąć się
tak... od niechcenia,
spontanicznie tak dla... duszy ukojenia.
Dla miłego westchnienia...
by oczy czyjeś darem Twym się śmiały
a usta uśmiechem na uśmiech odpowiadały..."

Joanka, uważaj, bo jeszcze uwierzysz w to, co Ci piszą i zaczniesz być silna, a przestaniesz być Kobietą.

Widziałaś kiedyś jak kruszą skałę?  Skała jest silna, dlatego pęka. Życie istnieje dzięki elastyczności i przystosowaniu, a nie sile. Kult siły to efekt pierwszej fali feminizmu, która zaczęła maskulinizację Kobiet. Wywołała ona serię zmian kulturowych, na których straciły Kobiety.

Silna Kobieta jest porzucana przez Mężczyznę, bo nie wzbudza Jego opiekuńczości. Silna Kobieta daje Mężczyźnie sygnały, że może Ją zostawić, a Ona bez Niego i tak sobie poradzi. Większość nieszczęść i nieporozumień bierze się właśnie z wywoływania takiego złudzenia.

Joanko, Ty jesteś mądrą kobietą  i na pewno potrafisz oddzielić ziarna od plew.
Pozdrawiam

A powinny NAMYSŁ?!
Przecież "facet" pisze o "facetach"

PRZYPUSZCZAM, że JAKO mężczyzna, w/w MOŻE mieć i takie OBSERWACJE... OBCE dla kobiet, które w "nocnych Polaków rozmowy" przy piwku i innych meczach, nie ZAWSZE są wtajemniczane Mimo, że płci jestem przeciwnej (niż on) TEŻ znam takie przypadki. Konkretnie DWA. Skrajności przeważnie są niekorzystne...
Zaprzeczanie dla samego zaprzeczania?

Trzymaj się Joanko - niech MOC będzie z Tobą.
Również wierzę, że potrafisz oddzielić "ziarno od plew"

Witam.Moja historia jest podobna do waszych.Z tym ,że dłużej trwała.A ja z klapkami na oczach,zajeta problemami dnia codziennego za siebie i za niemęża(bo co to za mąż co złamał przysięgę małżeńską) nie reagowałam na jego wyskoki.Wszystko tłumaczyłam jego alkoholizmem.Nawet jak zdradził,to jeszcze dałam szansę.Tylko po co.Ktoś kto kłamie,zdradza,baluje w knajpach,pije lata całe nie zmieni się.Najwyżej przyczai,przeczeka.Ja po roku występuje o rozwód.Nie warto czekać,dawać szans.Szansę trzeba dać sobie na lepsze życie Pozdrawiam

OTÓŻ - nie oszukujmy się (i Joanki) jeszcze NIEMIŁE rzeczy przed nią... związane z rozpadem małżeństwa. Może rozwód i pranie brudów przed sądem. Może inne tego "typu" atrakcje...
"przegada" takiego Animusa czy mnie... wzmocni siebie. NIE DA SIĘ zaskoczyć.... np. argumentami "wyssanymi z palca". TRENING ?