Kobieta zmieniła się nie do poznania - co robić?

Iceni napisał/a:

Heh, ja na przyklad naleze do grubasow ze swietna kondycja - na rowerze systematycznie jezdze od zawsze - obecnie jest to 10-15 km dziennie bez wzgledu na pogode, jak nie jezdze to chodze na piechote, autobusow miejskich nie korzystam, a mimo to mam nadwage
Raz mi z tym dobrze, raz mi z tym zle.

Hormony Iceni, tarczyca itp.

Teo napisał/a:

Iceni napisał/a:

Heh, ja na przyklad naleze do grubasow ze swietna kondycja - na rowerze systematycznie jezdze od zawsze - obecnie jest to 10-15 km dziennie bez wzgledu na pogode, jak nie jezdze to chodze na piechote, autobusow miejskich nie korzystam, a mimo to mam nadwage
Raz mi z tym dobrze, raz mi z tym zle.

Hormony Iceni, tarczyca itp.

Nie Teo, ja jestem z tych, u ktorych problem siedzi w glowie. Wage potrafie swietnie gubic, ale za zadne skarby nie moge jej utrzymac.
Mnie raczej potrzebny by byl psycholog  tyle ze jakos nie wiem czy mam ochote znow wywlekac jakies problemy z mojego zycia...

A ja Ci się w ogóle nie dziwię, chciałbyś mieć satysfakcjonujący seks z laską, która pociąga cię wizualnie, a nie ze spasionym guźcem, bo sorrry, ale celowe doprowadzanie siebie do takiego stanu, to nic innego jak skutek nadmiernego wulgaryzm nawet wówczas, gdy się głodnym nie jest, jak i lenistwa. Poszukałabym panny na boku do fajnego seksu . A tamta niech nadal wybiera żarcie, aż w końcu zmieni się w walenia.

Wlasciwie kazdy zaleca sport zeby schudnac a ty jestes zywym przykladem na to, ze u osoby otylej sport pobudza jej wroga - czyli nadmierny apetyt.

Aurora_ napisał/a:

Złoty facet z Ciebie. Że nie zostawiłeś jej od razu tylko zacząłeś wyciągać ją na bieganie, rozmawiać o zdrowym odżywianiu itp. - coś robiłeś, starałeś się. Hejty mógłbyś ewentualnie zebrać, gdybyś bez żadnych starań i bez słowa odleciał do relatywnie ładniejszej.
Ale prawda jest taka, że ona NIE CHCE nic ze sobą zrobić i dopóki tego nie zmieni, to Ty jej nie zmienisz. Owszem, są rzeczy, na które nie ma się wpływu - ale ona nie może od tak olewać jakiegokolwiek zadbania o siebie. Nie dość, że przestała przestrzegać diety, to - tak jak piszesz - rozciągnięte dresy, siano na głowie. Nie dziwię Ci się, że stronisz od seksu.
Szukałeś rozwiązania - nic nie działa. Przykro mi to mówić, ale czuję, że ona "zapuści się" jeszcze bardziej i z dnia na dzień będzie coraz gorzej. Musisz mieć tego świadomość i jak dla mnie jedyne rozwiązanie w tym przypadku to rozstanie - w przeciwnym razie będziesz się męczył.

Czemu zloty? Moze i, ale uwazam, ze to normalna postawa. Dziewczyna wygladala dobrze, zeby znalezc chlopa, ma go, cel osiagniety to sobie je bo starac sie nie musi.

Porozmawialabym i szczerze powiedziala na Twoim miejscu, ze Cie nie pociaga w takim stanie i czujesz sie oszukany (chyba najlepiej owinac w bawelne, ale zeby przekaz byl jasny). I ze chcesz, zeby sie ogarnela.

A ile jadła, jak była 'w normie''? Zauważyłeś różnicę między tym a tym?

artek napisał/a:

No i właśnie tak nie mogę raczej zrobić. Ona jest wyjątkowo wrażliwa, wręcz przewrażliwiona na swoim punkcie. Jak zrozumiała że jej tusza jest problemem to od razu zaczęła mówić, że widzę w niej potwora, że się jej brzydzę itd. Jakbym jej powiedział coś z grubej rury to nie wiem jak to by się skończyło. Ona ma postawę taką, że prawdziwa miłość to taka jak z bajki. Pełna akceptacja, robienie dla drugiej osoby niemal wszystkiego itd. Teraz tak sobie pomyślałem, że mówiła że zrobiłaby dla mnie wszystko... Chyba jednak nie, albo ma tak silny problem, że nie jest w stanie...

Hmm, jestem trochę podobna do niej w sposobie myślenia - też przewrażliwiona, też podobnie postrzegam (albo postrzegałam, już sama nie wiem) miłość, i też oczekuję/oczekiwałabym akceptacji. Rozumiem też ciebie w pełni, Artku.
Zrozumiałe, że ona czuje się zawiedziona.. Myślę, że najlepsze dla niej byłoby takie ćwiczenie - niech sobie wyobrazi ciebie z jakąś chorobą, która bardzo szpeci, albo z dużą tuszą; w każdym razie wyglądającego (dla niej) znacznie gorzej. Co wtedy? Myślę, że takie coś pomogłoby jej sobie uświadomić, że ona też nie jest istotą jedynie duchową, i trochę tej ''płytkości" w niej też się znajduje. Myślę, że to pomaga spojrzec na sprawę z dystansu. W każdym razie ja po tym przestałam mieć facetom za złe, że patrzą na wygląd, bo uświadomiłam sobie, że sama to robię, mimo że wydawało mi się, że jest to dla mnie prawie nieistotne. Ale jak jej to powiedzieć, i czy mówić w ogóle, to nie wiem - wydajesz się łagodną i dyplomatyczną osobą (fajne masz podejście ), tak więc myślę, że sam najlepiej zdecydujesz.

nirvanka znam to skads hehe jedna mojsa dziewczyna jak byla sama to wlasnie nic nie jadla prwie i wogole a jak zamieszkalismy i jedlismy rzen i obioady regularnie od razu zaxczela tyc. Ale nawet jak sama byla to zle sie odzywiala bo chipsy piwo a jedzenie nieregularne i zamiast podzielone  jednorazowo duzo irganizm rozregulowany nie wie kiuedy otrzyma jedzenie kumuluje.

Artek tez znalem taka ci miala dziwne podejscie do milosci i wigole coiezko z taka bo zyje w jakims dziwnym swiecei malo realnym moze ciagle ci tobic wyrzuty sumenia itp. a kocha sie kogos za cos jaki jest i nie mowie tu teraz o wygladzie charkter i takie tam a nie ze kocha sie mimo wszystko bo taj nie moze byc ktos nas zdradza krzywdzi a my bo kochamy mamy byc z tym kims i wybaczac.

I poprostu trafiles jak byla po odchudzaniu a teraz mogla wrocic do swojej wagi na poczatku nikt nie widzi zdjec i nie wie jak ta osoba nie powie ze kiedys byla grubsza.

A nie. On jakiś czas temu pisał. No nie wiem. Z miesiąc temu chyba w innym temacie, ale temat poleciał bo był powtórzeniem tego. Nadal byli razem, ale sytuacja wyglądała jeszcze gorzej.

dr n. med. Lucyna Papierska, endokrynolog

Tycie a sterydy
Jeżeli glikokortykosteroidy są podawane w dawkach substytucyjnych (zastępczych) choremu z niedoczynnością kory nadnerczy, przybiera on na wadze. Ale to pożądany efekt. Niedoczynność kory nadnerczy objawia się bowiem nadmiernym chudnięciem, co jest następstwem braku apetytu. Chory dzięki lekom wraca do właściwej wagi, ponieważ dawka glikokortykoidu jest taka sama jak ta naturalnie wydzielana przez korę nadnerczy.

Inaczej jest z pacjentami cierpiącymi na astmę oskrzelową, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidozę czy toczeń. Choroby te często wymagają podawania dużych dawek sterydów działających przeciwzapalnie, a wtedy ubocznym efektem leczenia może być tycie. Charakterystyczne w takich przypadkach jest gromadzenie się tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha, karku i twarzy.

Przyjmując niewielkie dawki sterydów, wcale nie musimy tyć. Ale jeżeli po lekach lepiej się poczujemy, np. mija ból stawów - mamy lepszy apetyt i jemy więcej. Skutkiem jest przybieranie na wadze. Nie jest ono powikłaniem kuracji, lecz wynikiem dostarczania organizmowi zbyt dużej porcji kalorii w stosunku do zapotrzebowania. Warto też pamiętać, że schorzenia wymagające leczenia sterydami zwykle zmniejszają sprawność fizyczną, powodują, że chory unika wysiłku fizycznego, co dodatkowo sprzyja nadwadze.

Tycie a lekarstwa dla alergików
Osoby zażywające leki przeciwhistaminowe często uważają, że to kuracja powoduje tycie. Ale prawda jest bardziej prozaiczna. Leki redukujące skutki wydzielania histaminy (substancja ta wydziela się w organizmie podczas reakcji alergicznej) wpływają nieznacznie na funkcjonowanie ośrodkowego układu nerwowego i podwzgórza oraz ośrodek łaknienia. Przyjmując takie leki, mamy większy apetyt i jeśli go nie poskromimy - przybędzie nam kilogramów.

Tycie a niedoczynność i nadczynność tarczycy
Schorzenia tarczycy mają wpływ na masę ciała. Przy nadczynności tarczycy chudnie się, a przy jej niedoczynności - przybiera na wadze. Lekiem podawanym w takim przypadku jest tyroksyna - hormon, który przyśpiesza przemianę materii. Stosując go, pacjent powinien chudnąć. Trudno zatem tłumaczyć nadwagę czy otyłość przyjmowaniem tyroksyny. Przy wyrównanej niedoczynności tarczycy i prawidłowym leczeniu zachowanie właściwej masy ciała jest proste. Jeżeli występuje nadwaga, powód jest tylko jeden - zbyt duża ilość pokarmu w stosunku do zapotrzebowania organizmu.
Problem nadwagi inaczej wygląda w przypadku leczenia nadczynności tarczycy. U cierpiących na nią chorych przemiana materii jest bardzo szybka, co sprzyja chudnięciu. Po podaniu leku, który ma opanować chorobę, czyli także przywrócić do normy przemianę materii, zaczyna się tycie. Jednym z powodów przybierania na wadze jest to, że pacjent (częściej pacjentka) był przyzwyczajony do tego, że mógł bezkarnie folgować swojemu apetytowi. Nadmiar jedzenia w czasie choroby nie odkładał się na biodrach. Gdy jednak lek ustabilizuje przemianę materii, co jest błogosławieństwem dla układu krążenia czy kostno-stawowego, a posiłki są nadal obfite, tycie jest naturalną konsekwencją naszych zachowań.

Tycie a terapie hormonalne
W nowoczesnych tabletkach antykoncepcyjnych dawki estrogenów są tak niskie, że ich stężenie w surowicy krwi jest bliskie naturalnemu, a więc nie powinno mieć wpływu na tycie. Natomiast progestagen może działać lekko nasennie i obniżać nastrój. Dla wielu kobiet sposobem na smutki jest podjadanie i stąd się biorą dodatkowe  kilogramy. Poza tym przy stosowaniu tabletek antykoncepcyjnych, zwłaszcza na początku, czasem pojawiają się jedzeniowe zachcianki, które są podobne do tych w ciąży.
Podobnie jest przy terapii hormonalnej. W okresie okołomenopauzalnym stężenie estrogenów we krwi maleje, a terapia hormonalna uzupełnia jego niedobory. Dzięki temu poprawia się gospodarka insuliną i glukozą, a w konsekwencji należy się spodziewać utraty wagi ? pod warunkiem jednak że zmniejszymy kaloryczność posiłków lub zwiększymy aktywność fizyczną, ponieważ z wiekiem organizm zużywa mniej energii.
Mechanizm jest więc dokładnie taki sam jak w poprzednich przypadkach ? to nie lek tuczy, ale nadmiar jedzenia, czyli niedostosowanie ilości spożywanych kalorii do nowego zapotrzebowania organizmu na energię.

Tycie a leki na cukrzycę
Dla osób chorych na cukrzycę typu 2 utrzymanie właściwej wagi jest ważnym elementem leczenia podstawowej choroby. Im większa masa ciała, tym większe zapotrzebowanie organizmu na insulinę i zagrożenie brakiem kontroli nad przebiegiem choroby. Poza tym warto pamiętać, że sama insulina tuczy. W początkowym okresie cukrzycy typu 2 w organizmie jest bardzo wysoki poziom insuliny, która jednak nie działa prawidłowo. Leki podawane choremu mogą albo zwiększać wydzielanie insuliny (tak działają pochodne sulfonylomocznika), albo poprawiać jej działanie (są to biguanidy). Stosowanie leków, które zwiększają wydzielanie insuliny, sprzyja tyciu, dlatego też nie są one korzystne na początku leczenia.
Podobna reakcja organizmu jest wtedy, gdy u chorego leczonego insuliną zwiększa się jej dawki. Przyjmowanie leków z grupy biguanidów wywołuje chudnięcie. Dlatego też w nowoczesnym leczeniu cukrzycy terapię rozpoczyna się od podania metforminy, której dodatkowym działaniem jest obniżenie masy ciała.

Tycie a preparaty antydepresyjne
Większość leków obecnie stosowanych przy leczeniu depresji nie zwiększa łaknienia. Niektóre nawet je zmniejszają. Jednak są pacjenci, którzy w czasie epizodów depresji tyją, bo mają zwiększone łaknienie - "zajadają stres". Bywa też odwrotnie - w czasie spadku nastroju odrzuca się jedzenie i szybko traci na wadze. Jeżeli takiej osobie poda się leki przeciwdepresyjne, które zwiększają apetyt, chory wraca do normalnej wagi, co jest korzystne dla jego organizmu. W przypadku leczenia przeciwdepresyjnego to nie lek wpływa na przybieranie na wadze, ale raczej zmiany nastroju i wynikająca z nich potrzeba łagodzenia smutku jedzeniem.