...czy to jest miłość, czy.....olewanie

I powiedział jej i sobie poszła.Powiedział co czuje Morał?Obojętność Wyszła i powiedziała, że nie chce by cierpiał.Pewnie się odezwie za jakiś czas ale chce,żeby wariował z tęsknoty za nią.

Daj sobie chwilę, ochłoń, wiem że to trudne ale postaraj się nie myśleć.
Być może ten czas też coś w Tobie uświadomi jak się zdystansujesz.
Ja uważam że postąpiłeś bardzo słusznie - w zgodzie ze sobą po prostu i pomyśl że zrobiłeś to dla siebie zadbałeś o swoje rozterki.
Jak wróci to jej zależy, jak nie no to wiadomo...

w moim przypadku tak nie będzie....sprawa postawiona jest bardzo jasno. A ja zawsze dotrzymuję słowa....

ja też raz zmiękłem...otrząsnąłem się po 7 latach...a raczej zostałem potrząśnięty. Od tamtej pory obiecałem sobie że nie pozwolę sobie na coś takiego co mnie spotkało. Trochę trwa zanim sobie w sercu poukładam, zanim głowa zejdzie do serca i przemówi sercu do rozumu...

....kurde....czy tak rodzi się wyrachowanie??

Krótka historyjka dla wszystkich, którzy tak łatwo oceniają obcą, nieznaną osobę, którzy po poznaniu wersji tylko jednej strony zarzycają jej romans, nazywaja ladacznicą i dziwką:

Pewien stary człowiek siedział wraz ze swoim 25-letnim synem w pociągu. Pociąg ma niebawem ruszyć, wszyscy pasażerowie zajmują już swoje miejsca. Kiedy pociąg odjechał, młody chłopak był pełen radości i ciekawości. Siedział tuż przy oknie. Wystawił rękę przez okno i czując powiew powietrza krzyknął:
- ?Tato zobacz, wszystkie drzewa zostają za nami?.
Stary człowiek uśmiechnął się. Naprzeciwko nich, siedziała młoda para, która widząc to wszystko zaczęła patrzeć z politowaniem na 25-letniego chłopaka, który zachowywał się jak małe dziecko. Nagle, chłopak krzyknął znowu:
- ?Tato zobacz, chmury podążają razem z nami! Widzisz ten staw i zwierzęta?? Para spoglądała na chłopaka z zażenowaniem. Zaczęło padać i krople deszczu musnęły jego rękę. Ten, pełen radości zamknął swoje oczy. Po chwili znowu krzyknął:
- ?Tato zaczęło padać, mam kroplę wody na dłoni, zobacz tato!?.
Tym razem para już nie wytrzymała i odezwała się do ojca:
- ?Dlaczego nie zabierze Pan swojego syna do dobrego lekarza?? Stary człowiek uśmiechnął się i powiedział:
?Już to zrobiłem ? właśnie wracamy ze szpitala. Mój syn odzyskał dzisiaj wzrok ? widzi po raz pierwszy w swoim życiu.?

Powody zachowania tej kobiety są nieznane, mogą to być naprawdę rożne sprawy o których nie mamy pojęcia. Dlaczego tak łatwo przychodzi wam jej oskarżanie i nazywanie w taki a nie inny sposób. To są poważne oskarżenie, których nie wypowiada sie tak ot, zwłaszcza, że po drugiej stronie jest człowiek, która ma do tego stosunek emocjonalny i nie jest mu obojętne co przeczyta. To w jaki sposób wypowiadają sie niektórzy o tej kobiecie jest po prostu nieludzkie. Jak możecie zarzucić zdradę osobie , której nawet nie widzieliśccie na oczy, o której nicc nie wiecie???

alpengold - masz małe pojęcie na temat relacji matka - dorosła córka. Czasem są to niesamowicie pokręcone i trudne sprawy i owszem ja jestem w stanie sobie wyobrazić, że dorosła kobieta na stanowisku boi sie swojej matki.

Myszeczka23 - zgadzam sie z twoimi wypowiedziami w całej rozciągłości.

NiepoprawnyOn - życzę ci uporania się z twoimi emocjami, nabrania dystansu, podjęcia właściwej decyzji, może i odrobinki spokoju.
Bądź twardy i dotrzymaj słowa, a jak trzeba będzie to pożegnaj tą relację z godnością - bez oskarżeń i określeń, których używali niektórzy przedmówcy. Z tego co przeczytałam, to jesteś mężczyzną z klasą, mam nadzieję, że tak się właśnie zachowasz

Na podstawie doświadczeń własnych oraz innych. Statystycznie rzecz biorąc jest tak jak napisali Ci którzy zarzucili jej romans, nazwali ją ladacznicą i dziwką.
Życie to nie bajka.

Lubisz historyjki, ja lubię przysłowia:
"where there's a will there's a way"

Bardzo mądra i wyważona wypowiedź MamaMamusia.

Nie oceniam innych, nie mam do tego żadnej legitymacji. Abstrahując od wypowiedzi na forum nienawidzę oceniania i tego sie po prostu brzydzę. Jeżeli już to mogę ocenić czyjeś zachowanie, a na pewno nie osobę która to zachowanie uczyniła złym czy dobrym. Kim ja jestem żeby móc ocenić kogoś. W ludzkiej naturze jest chęć czynienia dobra, jednak z czasem wytwarza sie, z przebytych doświadczeń, coś na kształt złości, zawiści, zazdrości. To wpływa na nasze zachowanie czy myślenie. Jednak w głębi serca każdy z nas dąży do szczęścia i zadowolenia, do spełnienia i miłości. Tacy jesteśmy na prawdę. Nie tłumaczę tutaj zachowań skrajnych takich jak zabójstwo, gwałty, czy inne bardzo złe rzeczy, ale u podłoża takiego zachowania jest zawsze coś co było czy nie spełnioną miłością, czy odrzuceniem lub kompilacja dwóch powyższych.
Nie oceniam zatem mojej partnerki. Rozumiem co przeżywa i także jest mi źle z tym co ona czuje. Szanuję jej uczucia i szanuje swoje. Związek dwojga ludzi jest równoważnią, na końcach której stoi On i stoi Ona. Jeżeli oboje chcą tego samego to waga jest zawsze równa i prowadzi do przodu. Jeżeli któreś z nich kręci sie i nie patrzy na drugą osobe to zawsze doprowadzi to do upadku. Tak uważam i biorę odpowiedzialność za swoje słowa:(. Prawdziwe, piękne i tragiczne zarazem...

Zgadza się Adam79
Twoja historia pasuje do tej bardzo

Mam wrażenie ze wiemy niewiele mniej niż sam autor wątku...
Jeśli ktoś nie potrafi albo nie chce wyjaśnić swojego bądź co bądź dziwnego zachowania to rozsądek wskazuje na to by przypuszczać że czegoś się wstydzi. Czego ludzie się wstydzą? Zazwyczaj swojego złego postępowania...
Naprawdę, chcieć znaczy móc a SZCZERĄ rozmową można sobie wszystko wyjaśnić. W tym przypadku chyba tylko jedna strona była szczera, autor wątku.

Możemy, owszem, ale skoro autor pyta nas o nasze zdanie na temat jego sytuacji to odpowiadamy mu na podstawie naszych oraz zauwazonych u innych doświadczeń. Przy okazji pewnie i najbardziej prawdopodobnych - statystyka znowuż. Chyba autorowi nie zależało na tym żebyśmy wymyślali mu bajeczki mogące usprawiedliwić/wyjaśnić postawę poznanej przez niego kobiety? Do autora należy zaś ostateczna decyzja - co i w jaki sposób zrobi.

Nie chodzi mi usprawiedliwianie kogokolwiek, daleka jestem od tego. Doradzać nie ma już co, bo autor decyzję juz podjął i w moim przekonaniu jest to decyzja słuszna.Myślę, że podjął by ją również bez tych wszystkich inwektyw, które padły pod adresem jego kobiety. Na szczęście jest to człowiek o dość mocnej konstrukcji psychicznej, bo gdyby był słaby to szybko wziąłby sobie te scenariusze o zdradzie  z żonatym itp do siebie i mogłoby sie to wszystko skończyć jakimś szpiegowaniem, czy tego typu śmieszno -dramatycznym akcentem. On natomiast zachował się z klasą i godnością i nie wyraził sie źle o kobiecie, która to właśnie jego raniła. A uczestnicy forum zmieszali z błotem i oskarżyli kogoś, kogo nie znają, kto nic im nie zrobił. Nakbardziej poraziła mnie łatwość z jaką został wydany tak być może niesprawiedliwy wyrok.

Nie wiem czy sprawiedliwy, czy niesprawiedliwy, dlatego napisałam - być może.
Czytałam cały wątek i mimo wszystko nie znalazłam tam żadnych pewnych dowodów na rozwiązłość bohaterki a gdybanie w sprawie o takiej wadze wydaje mi się złym pomysłem. Więc ja nie wiem, czy ona zdradza, czy nie i dlatego nie wydaję w tej sprawie żadnego sądu.
Jeżeli już zdarzy mi sie kogoś oskarżyć, to muszę mieć na to niezbite dowody, tzn muszę coś widzieć, słyszeć, być tego świadkiem, nie rzucam słów "zdrada" i "ladacznica" tak ot, byleby coś powiedzieć. Takie są moje zasady - nie mam pewności, nie oskarżam. Dlatego, choć uważam, że opisana  osoba krzywdzi w jakiś sposób autora, to z dokonanym tutaj linczem się nie zgadzam.

Alpengold wiesz jaka jest różnica między Tobą i Adamem, a mną i MamąMamusią? Taka, że my nie wykluczamy, że macie rację wy.:) Wy natomiast jesteście święcie przekonani, że ta kobieta nie zasługuje na żadne zrozumienie, na szacunek, na miłość. Wy już na niej wydaliście wyrok. I to na jakiej podstawie? Na podstawie statystyk i domysłów...
Ja się nie dziwię później, że niektóre sądy tak łatwo oskarżają, a potem są takie programy jak: Państwo w państwie, czy interwencja, bo ktoś za szybko kogoś skazał...

Podejrzewam że byłby lincz w drugą stronę...
Nie będę bronić tej kobiety choc na początku próbowałam ją tłumaczyć tymi ''trudnymi przejściami''. Ale każdy z nas ma jakieś przejścia, każdy z nas został zraniony skrzywdzony itp. Ale nie każdy zachowuje się tak jak ona. Ta kobieta rani w najgorszy sposób, emocjonalnie,psychicznie. To zawsze ''goi'' się najdłużej, najgorzej. Nawet szczera rozmowa autora nie zmieniła w jej zachowaniu nic oprócz tego że ''odeszła''. Jeśli zależałoby jej zdobyłaby się wówczas na szczere wyznanie np: kochanie zależy m na tym związku ale boję się ....... pomóż mi to zmienić,walczyć itp
Ok ja bym tak zrobiła i zrobiłam nie było to łatwe, ale zależało mi.

I też nie jestem za tym żeby obrzucać kogoś inwektywami.

To jest moje zdanie, tylko moje .

Thepass tym bardziej. Przecież wiesz, że potrafię facetów bronić.:)

alpengold - słowo ladacznica opierasz na domysłach...własnie. Rzucasz poważne oskarżenia, nie mając pewności, czy tak było naprawdę, jedynie domysły - to za mało.To mnie własnie najbardziej dziwi.

thepass - nie obrażałabym ani mężczyzny ani kobiety.

Ja nie wiem czy ona kogoś ma czy nie, dlatego jej nie oskarżam, bo nie chcę budować tak negatywnie naładowanej opinii jedynie na domysłach. Mówię tylko, że powody jej postępowania mogą być bardzo rożne i niekoniecznie tak oczywiste jak się to na pierwszy rzut oka wydaje.

Wiesz co ja robię kiedy w moim życiu pali sie i wali? Nic... przeczekuje burzę po prostu. Znajduje sobie bezpieczną płaszczyznę, na której mogę sie schować, wyciszyć, przyjrzeć szalejącym emocjom, wyleczyć rany. Dla mnie taka płaszczyzną sa moje dzieci, sama ich obecność jest kojąca. Ale jest coś jeszcze, taka zwykła prozaiczna czynność - pieczenie ciast. Kiedy dostrzegam zbliżającą sie nawałnicę, zamykam sie w kuchni i robię ciasto, a burza niech sobie szaleje, ja jestem bezpieczna, schowana i mogę sie jej przyglądać z boku. Ty tez znajdź takie miejsce w którym czujesz sie dobrze i bezpiecznie i tam przeczekaj tą emocjonalną burzę, której teraz doświadczasz. Niech to będzie praca, Sycylia, jakaś pasja, lub  osoba, która potrzebuje pomocy...cokolwiek..ty sam wiesz najlepiej gdzie ta przestrzeń jest. Odczekaj, przyglądaj sie swoim uczuciom ale z nimi nie walcz, daj sobie czas na cierpienie i przeżycie tej straty

Mam do ciebie ogromny szacunek za to, że nie poszedłeś na łatwiznę i nie zgnoiłeś kobiety, która cię zraniła, a starałeś się zrozumieć.

Po burzy zawsze wychodzi słońce, a po słońcu....następna burza...i tak w kółko.. Cholerne życie

Dobre rady cioteczki ha ha. A przecież serce krwawi i jak w pięknej piosence Shinead O'Connor nothing, nothing compares to you, ech...

jest bardzoooooooooo do bani. Tęsknie za nią cholernie. Biegam, jeżdżę na rolkach, chodzę na siłownie, pies ma dość spacerów.......wszystko traci sens. Do tego tyle wolnego. Idzie sie zastrzelić.

Trzymaj się chłopie, wiem co czujesz... Trzymaj się!

To jest naturalne. Musisz przejść etapy żałoby i straty wszystko zalezy od tego jak długa była to znajomość. Im krótsza tym szybciej zapomnisz i ruszysz do przodu i nie będziesz przykładał do tego wielkiej wagi.

Jak długo ją znałeś? Skoro odeszła tak samo jak wcześniej odchodziła i umykała  tylko tym razem na zawsze to musisz sie odkochać a na to potrzeba czasu.

czego ja się spodziewałem???????????????????????????????

Zachowuję sie jak jakiś szczyl......przepraszam Was za moje zachowanie.

Za co przepraszasz? to co czujesz jest normalne.

Czas jest ci potrzebny na zagojenie tej rany. Im większe jest twoje zaangażowanie, tym więcej będziesz go potrzebował.

Ja uważam, że miłość ma sens. Jeśli nadejdzie dzień, w którym przyznasz mi rację, to będzie to oznaczać, że wychodzisz na prostą
Wierze, że tak się stanie.

Ojejj dawno nie spotkałam faceta ,który tak otwarcie mówi o uczuciach,jest taki emocjonalny,romantyczny,szczery...przeciez każda kobieta marzy o takim partnerze;)))nie no,laska ma zjechane z godzin,,,
Dasz rade !!wierzymy w Ciebie,,;)

Niepoprawny nie wiem czy jeszcze tu zaglądasz ale jeśli tak to chciałabym wiedzieć ja sobie radzisz?
Pozdrawiam

Mam nadzieję że się trzymasz, swojego postanowienia. Na pewno boli. Wiem jak bardzo. Przeżyłam coś podobnego, ale znaczne bardziej bolesnego, gdyż nie potrafiłam tego, jak Ty, uciąć na początku. Co prawda okoliczności były inne, to on mnie znalazł, 3 lata zbierał o mnie informacje, ale zachowanie podobne.
Tylko to raczej nie ten czas, nie ta pora, nie znaleźliście się w odpowiednim momencie, a bardzo możliwe że on nigdy by nie nastał, bo ona jest wyrachowana, perfidna, zimna, coś jest poważnie "nie tak". Chciałbyś teraz z nią być, wiedząc do czego jest zdolna? Wiedząc czego można się po niej spodziewać? Ona jest z kimś związana.

Nie wiesz jak mogłoby być... Nie znasz jej. A sugerując się tymi cechami, które poznałeś, to niekoniecznie musiałoby być fajnie, bo ktoś z kim "fajnie" i dobrze się żyje nie traktuje tak drugiego człowieka...

O Dżizus!!! ale dolina! Nie ma to jak na dno, dopiero można się wybić hehe
ja polecam Marikę Moje serce

.