Mąż który nie wie co wybrać, a co powinnam zrobić ja?

naprawdę nie mamy wpływu na naszych partnerów, ani oni na nas?
przecież jeśli mój mąż jest inteligentny, dobry, wyrozumiały, czuły, troskliwy, to czy ja będę szukała gdzieś kogoś innego?, albo jeśli będzie arogancki, wulgarny, będzie kłamał, kręcił, oszukiwał, czy będę miała ochotę z nim być?

Nie zgadzam się, ze nie mamy wpływu na drugiego człowieka, mamy i to duży.
Prawdą jest natomiast, że jeśli nam będzie z sobą dobrze, to i innym będzie dobrze z nami

Ależ oczywiście że mamy wpływ na kogoś z kim żyjemy tak blisko, tylko jaki?
Powiedz mi czy znasz kogoś kto prosi partnera  "być wulgarny, arogancki,,kłam....." Bo ja nie. Ale znam mnóstwo takich osób które prosiły aby nie był taki.
A czy znasz takich którzy proszą "nie bądź inteligentny, dobry wyrozumiały czuły i troskliwy", bo ja nie.
Człowiek jest jaki jest i to nie ma znaczenia co ty , ja, czy ktokolwiek inny będzie kazał ci myśleć czy kazał ci "jakimś" być.
Myślisz, że którakolwiek zdradzona osoba zażyczyła sobie tej zdrady, że jak miałaby wpływ to nie zapobiegła by temu?
Piszesz "jeżeli nam będzie ze sobą dobrze", a co jak tobie będzie dobrze, a tej drugiej nie, ale będzie udawał, że jest jej dobrze?
To jaki masz wpływ na to, o czym nie wiesz?
A co jak strona, której nie jest za dobrze, okazuje to, mówi o tym, a potraktowana jest jak czepiająca się natrętna mucha i w rezultacie obwiniona o całe zło ze zdradą włącznie? Jaki ma wpływ na to jak jej starania odbierze partner?

Wolność o której pisze End_aluzja to  nie odcięcie się od partnera całkowicie. Wolność to zaakceptowanie go takim jakim jest, to brak potrzeby zmieniania go, "prostowania" jego myśli,  to zrozumienie, że on może inaczej myśleć, oceniać i coś innego  chcieć. Wolnośc to zrozumienie, że nie mam wpływu na to co on zrobi, mogę mu powiedzieć, dać do zrozumienia czego ja chcę, ale  to on podejmuje decyzję jak postąpi. 
Żyjąc razem mamy duży wpływ na siebie, nasze czyny, słowa, czy też brak jednych i drugich ma ogromny wpływ na to co czujemy czy myślimy, ale to ode mnie zależy co ja z tym zrobię. Jak mój M mnie urazi to ja decyduję czy mu się odwdzięczę, czy się na niego obrażę, czy pójdę do konta beczeć, on nie ma na to wpływu jak ja się zachowam, to mój wybór.
Dlatego ta wolność jest tak ciężka do zaakceptowania, bo trzeba wziąć pełną odpowiedzialność za swoje czyny. Zawsze mamy więcej opcji do wyboru i nikt nie ma wpływu na mnie, to ja podejmuję decyzje.
I te decyzje mnie określają, po tym jak postępuję można powiedzieć kim jestem. Wszystkie naciski na drugą stronę pt:"masz zrobić tak czy tak", to tak naprawdę strzelanie sobie w stopę, bo jak mam się dowiedzieć jakim człowiekiem jest partner, jak on będzie robił tak jak ja chcę? To mi powie, że jest podatny na wpływy, nie potrafi zawalczyć o siebie.
Jak mój M pierwszy raz, jakieś 2 lata temu powiedział mi NIE, JA CHCĘ INACZEJ mimo że ja miałam inny pomysł to w pierwszym momencie byłam w szoku, a po chwili powiedziałam EUREKA. I to nie tak że ja robiłam do tej pory wszystko po swojemu, wręcz odwrotnie, moje postępowanie było nakierowane na to czego on oczekuje. On nie musiał mówić i tak nie gotowałam tego czego on nie lubi, prasowałam koszule tak jak on lubi, spełniałam jego życzenia zanim on pomyślał że takie ma. On to widział zgoła inaczej, uważał że się z nim nie liczę, bo się nie pytam co on chce. Ale jak zapytałam co mu nie pasowało, nie był w stanie nic wymienić, ale tak czuł i nie miałam na to żadnego wpływu, mógł to równie dobrze docenić   
Dlatego tak mamy wpływ na to jak się zachowamy, mamy moc wpływania na uczucia naszych bliskich. Ale nie mamy wpływu na to jakie uczucia wywołamy naszym zachowaniem, jak zostanie ono ocenione i co zrobi ta osoba z tymi uczuciami.
Wolność to uświadomienie sobie że to ja decyduję co zrobić w każdej sytuacji, że nie mam wpływu na drugą osobę, bo ona też sama decyduje o sobie. Wolność to pozwolenie na to ,aby każdy mówił, robił i żył tak jak chce. Wolność to uświadomienie sobie że ja też mam takie prawo, i mogę zdecydować czy chcę żyć z kimś czy nie, i chcę nie mieć dylematów w tym temacie, a będę je miała jak będę go chciała zmieniać, bo to znaczy że mi nie pasuje taki jaki jest.
Czasami pod wpływem naszego zachowania zmieniają się zachowania innych, ale też nie możemy być pewni na jakie się zamienią.

I tu mnie zaskoczyłeś bo znowu muszę powiedzieć EUREKA. "COŚ FUNKCJONUJE-NIE TRZEBA NAPRAWIAĆ"
My kobiety -przepraszam za te uogólnienie, ale wydaje się tym razem na miejscu- stale chcemy coś poprawiać Jakoś tak nigdy nie mamy dość Szczególnie po przejściach takich jak zdrada jest ciągły niedosyt tego starania, a tu proszę "funkcjonuje- nie trzeba naprawiać" Poza tym patrząc ze swojego punktu widzę ,  jeżeli chodzi o mojego M, to w 100% prawda, ileż razy zadawałam mu pytanie "czy nie przyszło ci na myśl....?" No nie przyszło... Zaakceptowałam to, ale kompletnie nie rozumiałam ,aż do tego "coś funkcjonuje -nie trzeba naprawiać" Kurcze a to takie proste.
Wiem, że zrozumienie takich rzeczy to jak znalezienie brakującego klocka w układance, nagle wszystko zaczyna do siebie pasować i przychodzi poczucie wolności.
Jestem wolna bo moje życie nie zależy od tego co M chce, ale od tego co ja chcę I to jest moje jedyne kryterium.  Postępowanie M może spowodować że ja zechcę lub będę musiała zmienić coś w moim życiu, ale on już nie ma na to wpływu co i jak zmienię. Mam świadomość, że nie zawsze wybór jaki mam  jest tym co bym wybrała, że nie zawsze będzie to spełnienie moich marzeń. Mam świadomość, że mogę wybrać dobrze, może też się okazać, że mój wybór był zły. Ale na pewno, podczas  wybierania dokonam takiego wyboru, który będzie wydawał się najlepszy i będę na niego gotowa. Moje złe wybory, to błędy które popełniam, i daję sobie prawo do ich popełniania.
Wolność to moje granice których nie pozwalam nikomu przekraczać, nie zmuszam też nikogo do ich pilnowania, to są moje granice i nikomu nic do nich. Może się zdarzyć ,że ktoś nie zechce ich uszanować będzie chciał je przekraczać i ma do tego prawo, może chcieć i robić to co chce. A to czego on chce pokarze mi kim jest.Ale wolność,to również pozwolenie  M na to samo w każdym szczególe. Pilnowanie swoich granic to wolność, pilnowanie granic partnera to niewola, dlatego najważniejsza w związku jest rozmowa. Komunikacja niewerbalna jest zabójcza, ona może nam dać sygnał, że coś jest nie tak, ale to tylko sygnał, nie pełna informacja.
Rozmowa to też trudny temat i sztuka ciężka do opanowania mimo znajomości zasad, bo odbywa sie na pozionie emocji i uczuć i logiczne argumenty sa mało uzyteczne.

Tyle rzeczy mogę teraz a nie mogę wstecz ;( to najgorsze z czym dziś muszę sobie radzić

Dla mnie blad w mysleniu, ja tak nie uwazam a nie slyszalem ze jakis facet przedstawil opinie ze jego usmiechnieta zona jest nudna i przewidywalna.
slyszalem natomiast: znowu zmierzla, znowu wkurzona, znowu zmeczona
A tak po prawdzie jestescie przewidywalne dla waszych mezczyzn bardziej niz wam sie zdaje, natomiast tego daru przewidywania same macie za krzte.
Oczywiscie uogolniam

No z tym nie da się wiele zrobić, czasu nie cofniesz, ale czy na pewno byś chciała?
Jedyne co można z tym zrobić to zaakceptować to co było. Nie usprawiedliwić, zrozumieć czy wyjaśnić tylko zaakceptować, przyjąć takie jakie to było. I tu nie ma innego cudownego rozwiązania. Masz oczywiście inne wybory możesz się w tym babrać ile chcesz z naciskiem na "ile chcesz".

"PROSTE Ale czy dbać zaczynamy dopiero jak się sypie? Ostatnio u swego lekarza usłyszałam z dawna znaną teorię :"lepiej zapobiegać jak leczyć".

Nie chcę mówić za wszystkich, bo mogą mieć inne doświadczenia, ale ja całe życie dbałam o M, o dom i o dzieci. Czy robiłam źle ?
Ano tak bo zapomniałam zadbać o najbliższą mi osobę, o kogoś z kim spędzam całe życie, o siebie. Bo poczyniłam wiele założeń, co do innych, a oni mieli inny pomysł na siebie niż moje założenia. Dlatego moja odpowiedź jest taka " tak zaczęłam dbać o siebie dopiero wtedy jak się posypało" .

End-aluzja, ja rozumiem, że to miał być przykład, że cokolwiek nie zrobisz on pomyśli po swojemu. Ale myślę że nie każdy to wie. Dlatego pozwolę sobie ten temat rozwinąć.
Jak będę miała powód być uśmiechnięta non stop, to będę. Nie jestem jasnowidzem i nie wiem co on pomyśli. Najgorsza klatka w małżeństwie to ta w której sami się zamykamy, bo nikt nie ma klucza, tylko ja i najczęściej nie mam o tym pojęcia. Klatka pt. co on zrobi, pomyśli, czy powie?.  I dopasowywanie moich zachowań do niego. To klatka, która mnie ogranicza, bo nie mogę być sobą.

Teo50 - powiedz mi z włąsnego doswiadzczenia czy ty mowiłes wprost zonie ze cos ci nie pasuje , ona rowniez składała jakies zażalenia co do Ciebie ?? Nie widzieliscie wzajemnych sygnałow ze cos sie sypie i idzie w zła strone .Nie chcieliscie tego zawczasu naprawiac tylko musiało dojsc do katastrofy "zdrady". Czy brakło wam własnie tej komunikacji i to sprawiło ze zostałeś zdradzaczem ??

Co kieruje facetem ze idzie w bok ??

Pozwolę sobie Endi z Tobą nie zgodzić.
Na tym etapie, na którym teraz ja jestem zrozumienie jest dla mnie bardzo istotne.
Właśnie po to żeby odpowiedzieć sobie na pytanie CO DALEJ ?

TEO,
To, co piszesz do mnie przemawia.
Ale może jest tak dlatego, że mi po prostu ciężko zaakceptować bombę, która rozwaliła moje życie.
Ty być może jesteś na tym samym etapie.
Ja też potrzebuję zrozumienia, akceptacja mi nie wystarcza. Dlatego wciąż tkwię w punkcie, nie potrafiąc wybaczyć.

Ja to widzę tak:
Załóżmy, że uwielbiasz szybką jazdę samochodem i posiadasz świetny samochód. Jednak nie ma w okolicy drogi, na której mógłbyś i siebie, i auto sprawdzić.
Możesz lobbować w samorządzie, aby drogę na Ostrołękę odremontowali.
Albo dostrzec, że właściwie jesteś szczęściarzem, bo może to nie do końca tor wyścigowy, ale w okolicy jest opustoszałe lotnisko, na którym można poszaleć ? wystarczy teren uporządkować.
I wyobraź sobie, że pewnego dnia oddają do użytku  szeroką, prostą drogę o idealnie równej nawierzchni.
Nic tylko nacisnąć na gaz i jechać 100, 150, 200 km/h.
Nie trzeba lobbować, nie trzeba porządkować.
Jest tylko problem w tym, że na początku tej super drogi jest znak ograniczający prędkość do 30 km/h i oznaczenie SZKOŁA.
Nie potrafisz się powstrzymać. Co myślisz naciskając na gaz :
1.    Będzie zabawa, wreszcie sobie poszaleję ? nic i nikt nie jest w stanie mnie zatrzymać.
2.    Jest ryzyko, że gdy ze szkoły wybiegnie beztrosko dziecię, nie zdążę zahamować, mogę skrzywdzić dziecko, jego rodziców, rodzeństwo i kolegów?
3.    Jest ryzyko, że złapie mnie policja, dostanę mandat, może zatrzymają moje prawo jazdy, ogólnie zostanę ukarany?

A gdy już raz pojechałeś i żadna z powyższych opcji  nie zrealizowała się to, co myślisz dalej:
1.    Wow! Jak było super!  Będę dalej tam jeździł. COŚ MI SIĘ OD ŻYCIA NALEŻY!
2.    Wygląda na to, że dzieciaki w tym czasie mają lekcje ? nikogo nie skrzywdzę. Choć jest możliwe, że wyjdzie spóźnialski, zmienią plan lekcji, skrócą lekcje,? muszę być ostrożny, żeby nikogo NIE SKRZYWDZIĆ.
3.    Policja to frajerzy, bo swoją uwagę nie tutaj koncentrują. Hmmm?Chociaż jest możliwe, że policja zainteresuje się okolicą szkoły. Muszę być ostrożny żeby KARY UNIKNĄĆ.

I jeździsz po tej super drodze codziennie.

Dopóki dziecka nie potrącasz.

Dziecko leży nieprzytomne na drodze W myślach widzisz już jak ono cierpi,  jego rodzice pałają nienawiścią, policja grozi Tobie wieloletnim więzieniem. Co dalej myślisz:
1.    O jaki głupi byłem. O sobie tylko myślałem, nie przewidziałem możliwych konsekwencji. Teraz niewinni cierpią i mnie się dostanie i jeszcze samochód zniszczony.
2.    Jejku, miałem nadzieję, że jednak nikogo nie skrzywdzę. Jednak stało się. Muszę przeprosić, prosić o wybaczenie, zrobię wszystko, żeby naprawić wyrządzoną krzywdę. Karę więzienia przyjmę z pokorą.
3.    Uciekam z miejsca wypadku, za granicę, na koniec świata ? zacznę życie od nowa. Mam nadzieję, że w okolicy będą drogi, na których będę mógł poczuć się wolny.

Dla mnie te wszystkie 3 etapy mają znaczenie, zrozumienie postawy przed, w trakcie i zaraz po są dla mnie szczególnie istotne w procesie wybaczenia.
Tak jest. Tego potrzebuję. I już.
A powodów jest wiele, ale dominuje: zdolność do refleksji, wyciągnięcia wniosków, wzrost samoświadomości.
To mi da odpowiedź na pytanie: CO DALEJ

...co dalej...?!
I to jest gwóźdź programu.
Musimy myśleć częściej"ja w związku" niż "my".Odrobina egoizmu.
No i..."gonić króliczka"

to sie narobilo, jasny gwint, jeden facet i tyle pytan!, az sie wierzyc nie chce ze nie macie swoich facetow.. ha (krotko i sarkastycznie) pewno napisze z 2 posty teraz.
ryba81.
Nie urodzilem sie z recepta na zycie w reku, wszystko krok po kroku sie krystalizowalo. Wiec tak, najpierw myslalem ze to co jest moje (moje zdanie) to tez jest jej zdanie. Pozniej sie zorientowalem ze tak to nie dziala, wiec zaczalem artykulowac moje zdanie. To tez nie zadzialalo, wiec to zdanie poparlem mocnym glosem i niewerbalnie. No to tez nie pomoglo. Wniosek---> masz mnie w dupie, wiec nie jestem dluzny.
Pominalem wszystko to co oczywiscie subiektywnie odczuwalem jako jej "wymagania" Nie moja zona nie wypowiadala zyczen, mimo ze pytalem.
Co kieruje facetem ze idzie w bok?
Ja sobie mysle wyrownanie deficytow, jakiekolwiek one sa. Jednemu brakuje to drugiemu tamto. Ja nie powiem co Twojemu facetowi brakuje, ale z otoczenia wiem ze paru pare rzeczy brakuje, czy zdecyduja sie na zdrade nie wiem. To nie jst tak ze rano sie budze i kawe zrobie i przy kawie podejmuje decyzje dzisiaj sobie zonke zdradze! ha. Jest jeszcze cos o czym slyszalem. ale na wlasnej skorze nie odczulem, podobno cos dla odmiany, a inny aspekt to jak zycie tak mija to facet sam sie pyta siebie, jestem jeszcze atrakcyjny? zarwe jakas laske?........ Hi Hi jestem, jestem, jestem teraz nawet atrakcyjniejszy niz bylem..

End_aluzja
ja zdradzalem racjonalnie, to znaczy z glowy. wiec nie mow ze  nie znajdzie sie racjonalnych powodow. To tylko takie babskie gadanie. Mimo ze lubie czytac Twoje posty nie wszystko co piszesz jest dobre. Jakas taka melancholijna niby mysli ale jakos zawile. No wiec tu sie nie zgodze.

Przyszłość
juz nie uwielbiam szybkiej jazdy, ulanska fantazja mi minela. Owszem czasami jestem zmuszony pedzic 210 na godzine, ale meczy mnie to strasznie i po portfelu bije. Jezdze 200 tam gdzie mi wolno, wiec pewno jakos rozrozniam miejsca wolno nie wolno. Nie zdarzy mi sie ze ze szkoly wybiegnie mi dziecko, widzac dziecko z daleka automatycznie zwalniam i jestem przygotowany ze to dziecko bedzie nie obliczalne na jezdni, to samo robie z kazdym pieszym i kazdym rowerzysta. Zdaje sobie sprawe ze w tej formie jakiej sa na jezdni nie maja z moim samochodem zadnych szans.
Sorry cos ten Twoj przyklad z samochodem do mnie nie trafia. Gdyby nie daj Boze kiedykolwiek doszlo do tragiczenego wypadku ze zgonem, na pewno nie spitolilbym. Powiem wiecej nawet gdyby jakis dziecko wyskoczylo mi pod kola na autostradzie ( zauwaz ze to raczej niemozliwe, i nierealne i na pewno nie bylaby moja wina, gdyby juz!) to czulbym sie fatalnie, W zaleznosci kogo bym wiozl ze soba to w ulamku sek musialbym rozstrzygnac dziecko albo my. Gdybym jechal sam.. na pewno dziecko!! ja juz swoje zycie przezylem, ja juz mentalnie i finansowo jestem przygotowany na ten moment, nawet jutro moge zejsc... Nie zrozum tego jednak ze tego szukam, ciesze sie z kazdej chwili na tym ziemskim padole.

ZUZA33,
no wiesz, z tym nigdy nie mialem problemu. Czesto mysle ja, rzadziej my. Gdy ustalilisMY ze bedzieMY remontowac mieszkanie, to JA je pomaluje a nie MY. chyba ze pomozesz. Gdy mam ochote jechac gdzies na gielde jade JA a nie MY, chyba ze chcesz mi dotrzymac towarzystwa. Gdy wychowujeMY dzieci to JA je wychowuje i TY  je wychowujesz, JA ide z dziecmi pograc w pilke a nie MY, chyba ze masz ochote, ale jak dziecko zbladzi i ustalilisym ze maja byc przykre konsekwencje to za kara stoiMY oboje mimo ze na przyklad JA pasa wyciagam. (bez oburzenia moje dzieci kazdo z osobna jeden raz oberwalo pasem, serce mi sie kroilo, ale oberwaly i juz) wiecej nie trzeba bylo. Zreszta Wam sie pewno dziwne nie wyda ze jestem zwolennikiem kar cielesnych.

ale chcialem pisac o JA. czasami tak bywa ze jedna ze stron ma problemy z tym JA, uwazam ze wtedy podsawiadomie sie godzi z tym ze druga dyktuje co jest JA i MY i dodatek. Zreszta temat do rozwiniecia

Przyjaźń, świetnie cię rozumiem, że potrzebujesz zrozumienia i nie będę cię od tego odwodzić. Powiem ci tylko że nie znam żadnej kobiety która zrozumiała dlaczego, nie mówię, że nie znała odpowiedzi, ale nie rozumiała jej.  Do wybaczenia nie potrzeba zrozumienia, jest na to wiele dowodów. Rodzice brutalnie zamordowanej dziewczyny wybaczają mordercy, dziecko bite przez pijanego ojca jak dorośnie potrafi wybaczyć, ale ani jedni ani drudzy nie zrozumieją. Będą wiedzieć że zabił bo był zdenerwowany, bił bo nie panował po pijaku, ale czy to zrozumieją?
To samo ze zdradą, możesz znać odpowiedź dlaczego to robił, ale czy zrozumiesz?
Wiem że masz taką potrzebę to może po prostu zapytaj zdradzacza.
Powiem ci co ja usłyszałam:
nie miał świadomości że mnie krzywdzi bo ja o tym nie wiedziałam.
Na ogół nie miał wyrzutów sumienia, chyba, że ktoś mówił jaki to on uczciwy i dobry M jest, zawsze sobie wtedy obiecywał, że już nigdy i na obiecywaniu się kończyło.
Wyszukiwał rzeczy które ja robiłam źle co by swoje sk......wo wytłumaczyć i pozwolić sobie
ja miałam się nigdy nie dowiedzieć
nigdy nie miał zamiaru ode mnie odejść
zawsze mnie kochał
zdrady mnie nie dotyczyły, to był jego świat, mnie tam wtedy nie było

Nie wiem jak ty, le ja nie rozumiem , choć wiem dlaczego.
A wybaczenie jest świadomą decyzją, którą trzeba podjąć dla siebie, bo niewybaczona krzywda mnie/ciebie najbardziej obciąża.
Wychodzenie z tego gó....na to przeżycia porównywane do żałoby po stracie najbliższej osoby i nie da się przeżyć w tydzień, czy dwa, to proces o wiele dłuższy trwający czasem latami.
Jak masz taką potrzebę to staraj się zrozumieć, ale bądź przygotowana na wszystko.
A odpowiedziałaś sobie na pytanie ?jak to miałoby wyglądać, żeby pomogło ci wybaczyć? A czego nie będziesz w stanie?

Teo50 owszem zrozumiałam skrót myślowy  i nadal powtórzę być może do znudzenia, wiem dlaczego, ale nie rozumiem i nie jest mi to potrzebne do wybaczenia.

A ja nikogo nie będę kilka razy pytać , czy aby na pewno tak. Mój M to dorosły facet i potrafi mówić i zadbać o siebie, to niech dba.
nie nie biorę odpowiedzialności za M, tylko za sobie, bo tylko za siebie mogę  odpowiadać.
O, tak  nie czuł się winny, ale czuł że ja go o wszystko obwiniam.
A prawda jest taka, że obwiniałam go o zdradę i okłamywanie mnie i nie uznałam żadnego usprawiedliwienia. To co zrobił, było  złe, a ja nie zrobiłam nic aby na to zasłużyć.
Dziś patrzy na to inaczej, wiem że nie potrafi sobie wybaczyć, bo zniszczył nasze  małżeństwo i zamiast kupony odcinać to my po terapiach się włóczyliśmy. Prawda jest taka, że oboje odpowiadamy za stan naszego małżeństwa, ale zdradzając to on wziął winę na siebie.

Teo wszystko co napisałam to moje racje, moje myślenie i nikt nie musi się z nimi identyfikować. Mam świadomość że każdy ma prawo do innego myślenia.

Ok Kachna66,
jestesmy innymi ludzmi, wszystko nas dzieli, inaczej sie wychowywalismy do innych szkol chodzilismy i inaczej patrzymy na zycie. Kazdy ma swoje spojrzenie i jedno nie jest gorsze od drugiego.
Pewno nie warto, ale jednak sie przemoge. Jestem pewien ze jakies powody ten Twoj M do zdrady mial. Przeciez nikt nie idzie sobie tak w bok bo mu sie nudzi. Druga sprawa to co to jest zdrada, ale ze Ty radykalna jestes to biore za pewnik ze cala gama od a do z. Jak Ty sobie wyobrazasz? Ze partner tak przy obiedzie miedzy pierwszym i drugim daniem, mowi: kochanie, o 16 ide do burdelu z zamiarem zdrady gdyz:...( tu powod), mam nadzieje ze sie nie gniewasz bo Cie informuje i nie oklamuje, ale wierz mi to nic powaznego ide sobie tylko zapimpac, na dodatek nie tak jak miedzy nami jest tylko powiedzmy.... z dwoma panienkami.
Ito by bylo ok tak? Watpie czy drugie danie by zjadl.
Latwo powiedziec to co zrobil bylo zle........., Z Twojego punktu widzenia na pewno, zapytaj go czy z jego punku widzenia bylo to zle, zapytaj czy w momencie zdrady widzial ze to zle bylo.
"Dzisiaj patrzy inaczej", no coz pewno nie zastygliscie jak kamienie, wiele sie wydarzylo cos sie na pewno wyklarowalo, watpie ze bez zdrady bylibyscie tam gdzie jestescie. Pozostalo by przs Status quo. Ty dalej bys nie robila nic zlego. Odpowiadacie odpowiadacie za stan waszego malzenstwa, tylko takie mam przeczucie ze tym sternikiem to Ty jestes, a zaloga nie ma nic do gadania. "Kupony odcinac"? moze to nowa moda ja tam o zadnych kuponach nie slyszalem mi nikt zadnych nie dal, a moze zonka zakosila, kto tam wie..... kobiety sa do wszystkiego zdolne, takie owieczki niewinne.
Oczywiscie ze nikt nie musi sie identyfikowac z Twoim zdaniem, ale znajac to milieu tutaj kazda kura pomysli yes, to jest non plus ultra. Prawda uniwersalna.
Zrob sobie test kobieto. zapytaj tego Twojego M, czy w chwili zdrady byl gotow z Toba skonczyc. nie pod katem czy chcial, nie nie, ale pod katem czy jakbys mu walizki wystawila stulilby uszy i poszedl.

hej dobra23,
co sie dalej dzieje? Twoj watek a ja Ci go kradne. Jak dalej Twoja historia sie toczy. Z niecierpliwoscia czekam Twoich opisow. Do jakiej konkluzji doszedl w koncu Twoj? Dal rade wskrzesic nowy plomien czy nie? Co z ta na boku? A wogole doszlo u nich do zblizenia? Pisz Pisz Pisz.

Teo Dobra wyjechała w delegacje

Cdn w sobote .

Kachna,
Dzięki za wsparcie.
Już wiele razy próbowałam sama siebie przekonać, że nie dotrę do zrozumienia - m.in. na podstawie Waszych doświadczeń, którymi dzielicie się na forum, tj. kobiet, które przeżyły zdradę i poradziły sobie z tym faktem, a przede wszystkim wygrały siebie.
Jednak coś we mnie nie pozwala mi ODPUŚCIĆ.
Ja zadałam M. już chyba wszystkie pytania, znam odpowiedzi.
Jemu wybaczyłam - chociaż mam żal, taką zadrę w sercu, która się już zabliźniła, ale czasami dokucza.
Zdaje się, że w jego przypadku uznałam jego zachowanie za "swoisty brak poczytalności" - ma to związek z wynikami terapii, w której wspólnie uczestniczymy.

Zrozumienia potrzebuję aby wybaczyć sobie, nie jemu.
Ja sobie nie potrafię wybaczyć,
że nie dostrzegłam, że się zmieni(a)ł,
że pozwoliłam się karmić kłamstwami,
że dawałam wciąż więcej i więcej, przesuwałam granice.
Dużo się o sobie dowiedziałam w ciągu ostatnich kilku miesięcy, sporo przepracowałam, ale jeszcze nie ułożyłam pełnego obrazu, który nazywam ZROZUMIENIEM.

Wyobraź sobie, ze stoisz w Luwrze i oglądasz jakiś obraz,nagle za plecami słyszzysz warczenie psa? wilka? Odwracasz się,ale nic nie widzisz i zdaje się że tylko ty to słyszałaś, bo nikt inny się nie rozglada, ani nic nie mówi. Słyszysz to warczenie co jakiś czas, ale nie reaujesz, bo nikt tego nie słyszy wokół ciebie nic się nie zmienia. Czujesz czasem niepokój, ale nie sprawdzasz tego, bo wiesz, że to niemożliwe aby tu były wilki. A czasem można nic nie słyszeć nie czuć niepokoju, to jak ma się dowiedzieć że tu wilki sobie mieszkają?

Jak mogłaś nie zauważyć? Tak samo jak nie przyszło  by ci na myśl, że wataha po Luwrze biega. Ufałaś i to ci nie pozwoliło pomyśleć o zdradzie. Jak ufam to nie mma miejsca na brak zaufania.

ale jednak można przeoczyć, ze w małżeństwie dzieje się źle, albo nawet nie jest źle, jest nijak i wtedy zajęci innymi sprawami do głowy nam nie przyjdzie, ze tej drugiej osobie czegoś brakuje i ze może znaleźć sie ktoś, kto te braki świetnie wypełni, ktoś kto wysłucha z uwagą, porozmawia, połechce ego...i wtedy...
Często zapominamy po kilku/nastu latach małżeństwa, że to czuły organ o który trzeba dbać, zamiast rozmawiać koncentrujemy sie na komunikatach

Powiedzcie ile z Was zdradzonych tak szczerze rozmawiało ze swoim partnerem w tym okresie przed zdradą? czy nie był to okres, kiedy nie dbaliście o Wasz zwiazek?

Chyba jestem głupi bo wogóle nie rozumiem tego postu .
Proszę oświećcie mnie.

Może być moim w końcu wygląda jakby na forum pojawiła się moja męska wersja

Ech, dziewczyny. Zdradę da się zrozumieć. Problem jest z przyswojeniem tej wiedzy nabytej i pogodzenia się z nią

Przyszłość,
dobrze pozostanmy przy Twojej Metaforze-porownaniu.
Sa drogi na ktorych mozna sie szybko poruszac, bardzo szybko, ekspresowki autostrady... ale jak sa pelne dziur i ktos stawia znak ograniczenia predkosci do 30kmh to dla mnie prostego czlowieka cos jest nie tak, to mozna metaforowac palace dla swin, koscioly na magazyny, itp. No i dalej potracone dziecko, jak wlazlo pod kola na drodze gdzie nie mialo wejsc... to glupiutkie to dziecko, a jeszcze glupsi rodzice ze pozwolili. czyli tlumaczac, ta bezbronna osobka glupiutka, a jeszcze glupsi ci co nie nauczyli. Policja, no tu bym powiedzial raczej ze mandat to konsekwencja, a policja jaka jest taka jest, ale powinna byc bezstronna, kto wie czy dziecko lub jego opiekunowie nie musieli by placic za rozbity samochod. Fajna metafora ale niestety nietrafiona, Jak to z metaforami bywa interpretacja rozna.

URB vel URMA,
tak traktuj innych jakbys chcial byc traktowany, albo inaczej nie rob innym co tobie niemile. W porzadku zgadzam sie. Dla Twoich zawodowych umiejetnosci bravo! jestem pod wrazeniem. Zauwaz ze malo sie tu usprawiedliwiam, zrobilem co zrobilem taki byl moj wybor, nie otwieram watku: dobrzy ludzie zjebalem sprawe jest mi zle pomozcie. Nie potrzebuje takiej pomocy, gdybym nie mogl z tym zyc pewno bym sie powiesil na strychu. Oczywiscie ze uwazam ze zdrada to swinstwo, ale niestety nie kazda.  Jakby Ci to uzmyslowic?  Co powiesz o takich osobach jak Stauffenberg czy chociazby Kuklinski. Tylko mi nie nie tlumacz ze to sa inne sprawy. Zdrada to zdrada i juz. Analogie mozna przenosic z jednego na drugie. Oczywiscie mozesz sie nie zgodzic, ani nie miec zadania tym bardziej zadnych informacji na te tematy.
Bravo, czytam zdradziles ukarz sie sam. Dobre to, zamordowales-popelnij samobojstwo, ukradles-obetnij sobie reke, zgwalciles-wykastruj sie. Gdyby tak bylo swiat bylby czysty i przezroczysty jak lza, ach lez by nie bylo bo w trzymiga pozbylibysmy sie elementow... destrukcyjnych. Co znaczy pseudo-prawicowe wartosci? ni jak nie wiesz jaka jest moja orientacja polityczna, nigdzie o tym nie mowilem. Nasmiewasz sie z czegos co Tobie nie pasuje? ok, pozostawiam na boku.
Tobie nie chodzi o kary cielesne... w porzadku, pewno nie masz o nich zielonego pojecia. Tobie chodzi o pokazanie drzwi. W Twoim wyobrazeniu oczywiscie to mi sie powinno pokazac drzwi, nie wpadlo Ci na mysl ze w odpowiednim czasie ja moglem pokazac drzwi? Pani psycholog dla pani wszystko takie proste? zycze pomyslnosci w praktyce. Zycze klientek i oplywania w dostatek, jestem pewien ze tych nie zabraknie. (sic!) Z wartosci uniwersalnych znam tylko imperatyw kategoryczny ale o ten pewno Pani nie chodzilo. Trzeba bylo troche procz psychologii i filozofii postudiowac.
Powinienes zniknac z jej zycia dla jej dobra, i sam sie ukarac rozwodem z przejeciem winy. Boze ty to slyszysz i nie grzmisz?
Ach jeszcze jedno. Tak kieruje sie swoim jak to nazwalas "bezwzglednym egoizmem". Nie wciskaj tu ciemnoty ze TEO to egoista, a kazda ktora odnajdzie swoje ja to swieta altruistka. Juz nie jedna napisala ze nie myslala o sobie i zle na tym wyszla. A jak zaczela o sobie myslec to BRAVO odnalazlas siebie!, gratulacje bla bla bla. Brednie, znow sie posluze dla mnie uniwersalnym "Kali ukrasc krowy.." No coz, widze ze Forum kobiece a ja cialo obce jestem, wlazles miedzy wrony kracz jak one.
I prosze Cie nie czytaj juz we mnie wiecej, bo moze doczytasz sie czegos strasznego o sobie. Jedno Ci sie udalo, nad tym postem musialem sie zastanowic, pobudzilas mnie wiec podniecilas. Ale pewno o taka stymulacje Ci chodzilo

abrikade
jestes na dobrej drodze, jak juz sie tak zastanawiasz, przyklask z mojej strony.
Kiedys slyszalem historyjke o robieniu prawajazdy. Instruktor powiedzial do swojej uczennicy: "jedz tak, jakby wszyscy chcieli cie na jezdni zabic". Krotko ale jak dosadnie, spodziewaj sie tego ze kazdy gorzej jezdzi, spodziewaj sie nie beda jezdzic z przepisami, badz przygotowana na wszystko, badz przygotowana na kolizje. Juz nie musze dodac z twojej czy nie twojej winy, idt, Madre dziewczyn jestescie dodacie sobie i swoje ostrzezenia.
Szkoda ze takiego prawa jazdy nie wydaje sie do prowadzenia MALZENSTWA. Celowo nie pisze rodziny ale o tym potem.
kachna66,
ten Luwr sobie podaruje, chociaz nie. No coz, sklaniasz mnie do skonstruowania czegos rownie wymyslnego (osobiscie dla mnie niedorzecznego) Twoja fantazja jest jeszcze wieksza niz moja, a moja przerasta moj egoizm. Wiec slyszalas wilki, ktorych nikt nie slyszal, wiec byly to Twoje wilki, dla Twojego ucha, wiki ktore przesladowaly tylko Ciebie. Mialas ostrzezenie, nie zwrocilas na nie uwagi. Twoj obraz przejrzystego swiata nie pozwalal Ci pomyslec ze to jest mozliwe, wykluczylas ze w srodku miasta, w srodku tlumu (pare mln. odwiedzajacych rocznie) mozliwe jest by pojawily sie wilki. Empirycznie to chyba prawidlowo, ale gdzie ta wychwalana kobieca intuicja? Zaklocil Ci sie obraz ten mozliwy z tym co wykluczylas jako niemozliwe. Kierujesz sie w zyciu tym co jest mozliwe?? Hm Skok w bok wedlug Twoich pojec niemozliwoscia. Znow dochodzimy do; moja Polska jest polszsza, niz wasza(twoja).  Zgaduje ze chodzilo o przyklad z Twojego zycia, miczym nie widzialas nadchodzacych ciemnych chmur w Twoim swietlistym zyciu i ni z tego ni z owego spadl rzesisty deszcz, pioruny walily a grzmoty przyprawialy o gesia skorke. No coz polecam okuliste lub przynajmniej od czasu do czasu sie rozgladac wokolo. A ze przyslowia madroscia narodu ( tym razem powiedzonko) nos parasol przy pogodzie.. No chyba ze Ty optymistka jestes i zarezerwowalas sobie pogode dla bogaczy, tylko swieci slonce. Slonce.
Dobrze teraz na maxa sie wysilam, i tepo mysle ze sygnalow, niezadowolenia, cichych dni, kwasnych min, przewracania oczami, trzaskania drzwiami, wzruszania ramion nie bylo!. Jak jeszcze werbalnie nie bylo nic (zalozenie nie jest niemowa) to faktycznie Kobieto, niemila niespodzianka Cie spotkala. Z tego jak piszesz i ile masz do powiedzenia nie wnioskuje ze masz komunikatywne deficyty, wiec pewno druga strona ma. No cosz jak go nie wyszkolilas na tyle ze ma sie z Toba komunikowac, albo co gorsza jak Cie nie ineteresuje co ma do powiedzenia, to takie skutki..

Teo, wolalbym zebys TY byla ta moja kobieca strona. Testosteronu to ja mam dosc, a w Twoim podpisie jest duza stanowczosc ;-)))

teraz gradka na koniec. Zawidziane gdzies. Sytuacja w jednym zdaniu. Malzenstwo, 2 dzieci, maz zdradza, kobieta sie dowiaduje, rozmowa (o ile mozna to nazywac rozmowa) padaja slowa z ust kobiecych:
-" zdradziles nas ".

i co wy na to? bardzo jestem ciekaw, waszego zdania.
PS. jak bedzie duzo odpowiedzi nie bede juz pisac kury, ;-)))

Teo powiedz, dlaczego zaśmiecasz nie swój wątek takimi postami.
Jak chcesz podyskutować z kimś to rozmawiaj na privie, a nie w czyimś wątku.
Chyba, że odnosisz się li tylko do sprawy autorki.
Odnosze wrażenie, że spamujesz .

Drogi TEO Mogę być i Twoją kobiecą stroną, wszystko jedno

Cóż mogę powiedzieć, dobrze prawisz. Ja o tym wielokrotnie mówiłam, powtarzałam, że zdrada jest reakcją na akcje, albo akcją na reakcje, a do tego potrzeba dwóch osób (wykluczając oczywiście nałogowych zdradzaczy i zwykłych patafianów). Niemożliwością również jest niezauważenie znaków i sygnałów. Owszem, można je zbagatelizować, można je zagłuszyć, ale nie da się nie zauważyć. Chyba że ktoś jest bystry jak woda w kałuży, ale to już inna bajka...
No cóż, ja mówiłam i powtarzałam, to albo się nie znałam, albo pryskałam jadem, albo nie byłam empatyczna, albo w ogóle nie nadawałam się do dyskusji

Zdradzone dzielą się na trzy grupy:
1. Stanowcze, te które odcinają się od razu. Swoje wycierpią, ale nie rozdrabniają się i ogarniają szybko. Tych jest najmniej.
2. Zrozpaczone, które chcą wiedzieć "dlaczego", ale nie chcą wiedzieć. Są rozdarte, ale nie wiedzą co robić i ryczą każdemu na każdym kroku.
3. Desperatki- masochistki, wypytują o szczegóły, zadręczają się, zadają pytania, drążą temat, popadają w depresje, wybaczają, a potem męczą się przez wiele lat, bo chciałyby go udusić, ale nie mogą.

Te z 2 i 3 grupy nie chcą rad, nie chcą pomocy, one muszą się poużalać jakie to one biedne i skrzywdzone, jakie niewinne i jak straszliwie potraktowane. I z takimi to można prowadzić rozmowy do końca świata i jeden dzień dłużej.

Ja wiem jedno, kij ma dwa końce, KAŻDY.

HM gdzie by się tu wpisać????
No cóż nigdzie nie pasuję, no bo niby trochę z 2 mam, trochę z trójki też, do tego ta stanowczość z jedynki też mi pasuje. Ale  z kolei ten dopisek do 2i3 kompletnie do mnie nie przystaje, bo ja chciałam pomocy i skorzystałam z każdej możliwej, terapia, grupa, forum, literatura i warsztaty. To chyba dla mnie musisz 4 grupę stworzyć 

Ja pi...ę., co za bzdury piszesz kobieto.
Nie byłam zdradzona ale to co piszesz to całkowity shit.
Skąd się wzięłaś?
Poczytaj forum a szybko zorientujesz się, jak bardzo się pomyliłaś w swoich uogólniających ocenach.

A może tak:
Zdradzone dzielą się na trzy grupy:
1. Stanowcze, te które odcinają się od razu. Swoje wycierpią, ale nie rozdrabniają się i ogarniają szybko.
Tak to wygląda dla świata zewnętrznego, bo jakże by inaczej. Maska, maska, maska a w środku...
2. Zrozpaczone, które chcą wiedzieć "dlaczego", ale nie chcą wiedzieć. Są rozdarte, ale nie wiedzą co robić i ryczą każdemu na każdym kroku.
3. Desperatki- masochistki, wypytują o szczegóły, zadręczają się, zadają pytania, drążą temat, popadają w depresje, wybaczają, a potem męczą się przez wiele lat, bo chciałyby go udusić, ale nie mogą.

Te z 2 i 3 grupy pewnego dnia akceptują sytuację, albo czasu już im szkoda na rozpamiętywanie i użalanie się nad sobą. Przechodzą żałobę i żyją dalej.

Jeszcze proponuję inny podział:
1. zdradzone z życiem wewnętrznym
2. zdradzone bez życia wewnętrznego, "płynące po powierzchni"

Albo kolejny podział:
1. zdradzone, które tak naprawdę nigdy nie kochały partnera i po informacji o zdradzie nie mają problemu z tym żeby odejść;
2. zdradzone, które prawdziwie kochały/kochają i chcą być szczęśliwe z obecnym partnerem pod pewnymi warunkami, które mu stawiają
3. zdradzone, które prawdziwie kochały/kochają i chcą być nadal z obecnym partnerem i zamiatają pod dywan.

Ech... tych podziałów można byłoby wiele jeszcze zrobić, tylko po co?

Czytam twoje wpisy na forum i zastanawiam się, dlaczego młoda matka zamiast cieszyć się maleństwem (piszę i zazdroszczę ci tego) to spędza czas na forum dla zranionych i bawi się w psychologa.

Bo może lubie, nie rozumiem o co Ci chodzi?czas spedzam z dzieckiem non stop,24 na dobe,jak pisze to bawi sie obok,kazdy zyje jak chce.Poza tym czasem dziecko jest chore i musze siedziec w domu caly dzien,nie moge sie wyrwac, juz wole sie pobawic w psychologa niz zeswirowac w domu

Ok ok rozumiem,unioslam sie moze przepraszam rowniez,najpierw trafilam na inny dzial a ten mnie zainteresował,u mnie w domu byla zdrada ( mama poszla w bok) troche mnie to interesuje,nie chce sie bawic w zadnego psychologa, uwazam jedynie, ze nie tylko osoba zraniona, zdradzona,ktorej bezposrednio temat dotyczny moze miec cos do powiedzenia.

Kachna,
Zgadzam się z Tobą, że jak ufam to nie ma miejsca na brak zaufania.
Ale jak teraz na to patrzę to było widać jak na dłoni tę warczącą watahę, ale on mówił to kociątka, które się tu zagubiły.
I ja akceptowałam taką odpowiedź, przechodziłam nad tym do porządku dziennego.
Nie robiłam NIC.
A inni na moim miejscu GPSy montowali i inne cuda techniki.

Przyszlość ja tez miałam z tym problem - wybaczenia sobie .
Dlaczego ja nie zaufałam sobie - swojej intuicji która nigdy mnie nie zawiodła , tylko wierzyłam w jego kociątka
Przecież te "kociątka rosły a potem sie rozmnażały .....
Przecież zadawałam jemu pytania co sie sie dzieje ze te kociątka już nas osaczają ale nie dostawałam bądź nie dostrzegałam odpowiedzi .....

Czy ja za mało pytałam ?? czy za mało robiłam ??

Ale przecież to jest dorosły facet który ma również usta i umie mówić wiec dlaczego na mnie ma tylko  spadać odpowiedzialność prawidłowej komunikacji ........  bo przecież ja chciałam tej komunikacji

Dojdziesz kiedyś do punktu ze to już jest nie istotne, to było ....

ja bym zmieniła psychologa .....