Mąż który nie wie co wybrać, a co powinnam zrobić ja?

Kurde, czytam i ..aż przykro

Jak mało kiedy zgadzam się z tym co pisze pitagoras, ze względu na egoizm i brak szerszej perspektywy w podejściu do wielu spraw, tak w tym wątku jego 0-1 podejście się sprawdza.
Bo tu kwestia wbrew pozorom nie sprowadza się do "dojrzewania" do pewnych decyzji, a do ODWLEKANIA ich w nieskończoność z nadzieją, że coś się zmieni- w okolicznościach zewnętrznych.
Tyle, że tu nie chodzi wcale o te zewnętrzne okoliczności, a to co się zmieniło u tego faceta (mężosława autorki) WEWNĄTRZ, czyli -przestał być jej partnerem, mężem, a ona przestała być Jedyną Kobietą w jego głowie.
Tego ostatniego żadne 'okoliczności' zewnętrzne nie zmienią, bo on już posmakował 'tego miodu', a z autopsji wiem, że jak coś raz "Zażre" mocno u faceta, to z głowy samo nie wychodzi, nawet jeśli jakimś trafem wybranków niedobry los rozdzieli, a zdaje się autorka tylko na to liczy.
Niedoczekanie Kochana..

Ja rozumiem że dobrze jest poznać różne aspekty i spojrzeć na sprawę z innej perspektywy.  Ja wczoraj się nie urodziłam i mam świadomość że M Dobrej może zrobić co tylko będzie chciał i nikt nie ma na to wpływu. Ale jak nawet Dobra poczuje się lepiej zaraz pojawia się jakaś Ela albo takata i dawaj ja oswiecać " co to za dobre samopoczucie  a Pan Mąż?  A już mi tu myśleć o nim , udowodnij że On jest. .... zrobi....powie.... Nie? To po co ci zmiany? To jest odwlekaniem"
Kto tu kreci się wokół M Dobrej ? Bo na pewno nie  Dobra.  I nie jest ważne co Dobra myśli , czuje, tak jakby nie potrafiły czytać ze zrozumieniem. "My ci powiemy co się z tobą dzieje, czy idziesz do przodu, czy się zmieniłaś i jak to się skończy"
To nie jest inna perspektywa, to jest...... no właśnie co?
Takata przyjmij,  że można się zmieniać,  rozwijać,  tylko dla c siebie, bez względu na to co ktoś tam. Juz wiem że nie potrafisz tego zrozumieć,  wiec po prostu to przyjmij.

Lex, przesadzasz!
Nikt tu nie sieje nienawiścią do facetów.
Strasznie wszystko upraszczasz....nie gniewaj się, ale tak właśnie myślę.

A tak na prawdę chodzi o zwykła ludzką szczerość i uczciwość.
Dwoje ludzi jest razem, bo tego chce, potrzebuje, bo jeden drugiego kocha i chce być z nim.
I jeśli jeden kręci, mataczy, oszukuje a drugi próbuje się w tym wszystkim rozpaczliwie odnaleźć, dostosować do nowych narzuconych przez drugą, mataczącą osobę warunków, to jest wielka dupa a nie życie.

Ale to tez jest jakiś wybór.

a czytając niektóre posty na forum dochodzę do wniosku, że życie bardzo proste jest ... po co ludzie je sobie komplikują
zdradził/ zdradziła - wypad
mnie się odwidziało - wypad
jest kochanka/ kochanek - wypad
nic już nie "czuję" - wypad
mam ochotę na więcej sexu - wypad
w wieku 50 lat jestem już w 10 związku po drodze mam z 5 dzieci z rożnymi partnerami, nie ważne kim jestem ale tam...wypad, pierdołami sobie głowy nie zawracać, bo nie będę przecież tkwiła w miejscu

powiedz mi a skąd ta pewność, że tak będzie???????????

Ja tam za wiele doswiadczenia nie mam w tym względzie ale skoro już zdarzylo mi sie wypowiedzieć to powiem szczerze, że zgadzam się z Monia Co.Nie mamy pełnego obrazu,nie wiemy co powiedziała nasza Dobra męzowi i co postanowiła,nie wiemy też co on stwierdził w ramach terapii.Może byc tak, ze decyzje podjete np o rozstaniu albo Dobra sie do tego zbiera ale trzeba wszystko organizacyjnie zaplanowac, kto i gdzie sie wyprowadza,moze mieszkanie jest męza.Co ze mianą szkoly dziecka, co z finansami etc.To, ze sie z kims mieszka nie znaczy, ze sie z nim zyje,wspolzyje cokolwiek to oznacza i sie go kocha.Tak naprawdę to dla mnie troche dywagacje.Skoro Dobra jest zdania, ze dobrze sie czuje z sobą,nie lamentuje,zrozumiala coś, umie zyc bez meskiego ramienia to plus dla niej.Rozwiezc sie mozna zawsze i wykopac kogos tez tylko nie zawsze da sie ot tak.Wczesniej radzilam wykopanie meza ale na zasadzie-idz, wynajmij cos, przemysl,moze wrocisz,moze nie...ale teraz rozchodziloby sie juz o powazne decyzje, rozstanie na dobre.Nie kazdy ma warunki by sie wyprowadzic z dnia na dzien.Takie moje skromne zdanie;) ja nie widze konkretow ale niekoniecznie dlatego,ze nic sie nie dzieje tylko nie mamy konkretow zadnych co kto powiedzial i postanowil.

monia specjalnie tak napisałam, specjalnie przerysowałam

właśnie sama napisałaś - trwało u ciebie rok
a u dobrej ile trwa...

MamoNalijki, dziękuję za ten post.
Nic dodać, nic ująć

MoniaCo właśnie dlaczego, dlaczego myślisz, że gdyby nie odszedł on ty dalej czy dłużej tkwiłabyś?
co w tobie takiego było? ale tak do samego dna gdybyś miała odkryć warstwy w sobie..

Może to ja chcę odejść, poczuć w sobie tą siłę i pewność i chęć...odchodzę!
nie czekam na to co zrobisz ty....
nie czekam aż się zmienisz...
nie wyrzucam cię z domu z myślą....a sam zobacz jak ci beze mnie

emocjonalnie usamodzielniłam się od ciebie (dla jednych to znaczy- odkochałam się, dla innych - JUŻ NIE MUSZĘ CIĘ KOCHAĆ I NIE CHCĘ)

i masz rację pisząc:

takie życie to du..a, jeśli nie chcesz takiego

próbuję zajmować się sobą, zaopiekować się sobą, jakkolwiek głupio to brzmi, bo jak napisała Endi:

lustro w którym widziałam własne niezdecydowanie i jego źródła i ciągłe odwlekanie decyzji.
Bo tylko siebie mogę zmienić.

dziękuję ci MonicO za ten post bardzo

mierzę się swoim strachem, oswajam go, gdy go nazwałam nie jest już taki straszny.
I wiem, że nie zniknął, nie chcę się łudzić,
wiem, że gdy ustalę z mężem termin jego wyprowadzki przypełznie do mnie...

ale wtedy liczę, że moje nowe, wolne CHCĘ mi pomoże

Tak sobie myślę, że każda historia jest inna. Są niuanse, które decydują.
Tylko Ty wiesz na czym stoisz..
Ja wiedziałam, ale bałam się sama podjąć tę decyzję. Więc paradoksalnie on mi swym odejściem pomógł.
Dobra...ja nie twierdzę, że moja racja jest jedyna słuszna.
Po prostu strasznie mi smutno jak czytam historie podobne do moich...

Aha...nawet nie wiemy jakie mamy pokłady mocy w sobie.
Tylko musimy je w sobie okryć

a moim zdaniem to jest różnica
stanąć przed faktem - on odszedł czy ja mam odejść
dużo trudniejszy, jest drugi wybór, no wg mnie oczywiście

wiem MoniCo,
i jesteś jedną wśród ostatnich osób tutaj, o których mogłabym powiedzieć, że tylko swoją rację forsują.

Inko, nie wiem czy trudniej czy łatwiej.
może droga taka sama długa, tylko ból mniejszy? nie wiem.
Może trudniej ale zyskujesz też odwagę? nie jesteś zmuszona dostosować się do nowych warunków, odnaleźć w nich bo ty je kreujesz i zaakceptowałaś wcześniej?

tak Inko wtedy odczujemy konsekwencje swojego CHCĘ

rozumiem, ale czy CHCĘ musi być niezmienne?
w tych okolicznościach, na ten moment, a potem może będzie inaczej
Kachna chyba o tym pisała, teraz nie znajdę...
dzisiaj chcę (pragnę by to moje chcę było jak najbardziej wolne od MUSZĘ) ale jutro może zecchę coś innego, czy postrzegać to w kategoriach błędu? jeśli nawet, ale dasz sobie prawo do błędu ...:)
ja chyba wiem Inka o czym piszesz... nie chcesz żałować podjętych decyzji,
nigdy nie ubiegniemy tego co dopiero będzie, nie damy rady podbiec do przodu i zerknąć "czy to mi się opłaca?"

wiesz Inka, chciałam sobie ładnego awatarka sprawić ale po krótkich poszukiwaniach stwierdziłam że tylko twój jest taki jaki mógłby być mój ...ale jeszcze coś znajdę

Kachna, Tobie te sentencje wychodzą tak o, na sucho, czy się czymś wspomagasz?

Oczywiście że się  wspomagam , mam taką  szufladę w głowie, która jest pełna takich  sentencji i tak jakoś sama się otwiera we właściwym momencie. 
A tak poważniej  to mam dużą zdolność kojarzenia faktów  plus szybko zapamiętuje krótkie wersy , które zrobiły na mnie wrażenie. . Do tego inteligentna i odczytana jestem.  I ttyle

I nic nie zrobisz.Dobra-tu ona decyduje.Nawet jak zdecyduje nic nie robić ,to jej decyzja.
Dobra- a może sprobuj pomyśleć mniej uczuciowo,ale bardziej realistycznie,sprobuj stanąć z boku,co byś sobie poradziła?Tak na chłopski rozum?I nie bój się decyzji.

Bo się boi.:(
Wiec może i będzie tak jak piszesz.
Albo i nie.
Nam w każdym razie łatwo radzić.

 
A i owszem zapomniałeś zrozumieć. 
Spróbuję jednak ci pomóc w zrozumieniu .
Nie bardzo wiem o jakim braku decyzji mówisz. Dobra podjęła decyzję . Nie będę streszczać tych 36 stron, wyciągnę tylko najważniejsze fakty.
Dobra zdecydowała, " teraz nie odchodzę od M", bo ........ nie jest to ważne, z jakiego powodu, czy to boi się być sama, czy to są sprawy finansowe, czy go kocha i próbuje uratować związek, czy ma zamiar przygotować się do odejścia kiedyś w przyszłości,czy najzwyczajniej w świecie nie potrafi odejść i sama nie wie dlaczego, czy też z innego powodu.
To nie jest brak decyzji, ale na pewno nie jest to decyzja której co niektóre osoby się spodziewają, nie jest to decyzja po której można by zauważyć fizyczne ruchy w jej domu.
Dokonała takiego wyboru, jaki na dzień dzisiejszy był najlepszy dla niej, na jaki była gotowa, którego potrafiła dokonać. Być może okaże się to błędem w przyszłości, ale czy to zmieni fakt, że dziś jest to najlepsza z możliwych decyzji?
Dobra świetnie zdaje sobie sprawę, że nie jest to stan w którym chciałaby żyć zawsze, ale dziś odejście jest gorszym wyjściem od pozostania.
Łatwo jest powiedzieć, stoisz w miejscu, nic nie zrobiłaś- czytaj nie odeszłaś, - i zdaje się to takie proste. Ale te osoby które tak mówią na tym się zatrzymają, no może jeszcze będą podtrzymywać Dobrą na duchu i chwalić jaka to dzielna kobieta. Może nawet będą rozumiały przez co będzie musiała przejść, może nawet same to przeżyły i wiedzą, że można.
Ale żadna z tych osób nie będzie pakować jej rzeczy, tylko Dobra, nikt nie będzie musiał się wyprowadzić  do małej miejscowości do rodziców, czy kawalerki, tylko Dobra, nikt nie będzie musiał powiedzieć dziecku - nie pójdziemy na basen bo za daleko. tylko Dobra. Tak to Ona poniesie konsekwencje każdej decyzji jaką podejmie.
Ktoś powie wolę ponieść te konsekwencje, niż być w takim związku i ma  do tego prawo, a  Ja powiem -mądra z ciebie kobieta, bo świadomie dokonujesz wyboru, wiesz czego chcesz i na co się godzisz.   To samo powiem Dobrej, bo nie chodzi o to co zrobi, Dobra, tylko czy podejmuje decyzję świadomie, a jeżeli nie wie czego chce, to daje sobie czas. Dlatego zawsze mówię "jakakolwiek będzie twoja decyzja, masz moje wsparcie, jak dobrze się czujesz, brawo. Nie mnie mówić co jest dla ciebie dobre, bo to wiesz tylko Ty".

I tak Pitagoras brak decyzji o rozstaniu to też decyzja - dziś nie odchodzę. I nawet jak decyzja okaże się głupia to dziś jest mądra.

Nie  Pitagoras , to nie decyzja,  to stwierdzenie faktu
Smutneg faktu

Witam

Przebrnelam przez 36 stron, moim zdaniem kompletnego masla maslanego.

Rozumialam cie jeszcze droga autorko na´poczatku , no ok chcialas zeby sie to jakos poukladalo ale teraz to juz dla mnie Jakis belkot o jednym i tym samym a w efekcie koncowym o niczy i jak widze nic sie nie zmienia a nwet jest gorzej bo jak maz przeczekal chwilowo ze autorce wlaczy sie uspiona to znow na nowo zaczol odnawiac kontakt z kochanka

Nie bede ci mowic co ja bym zrobila bo kazdy z nas jest inny i jesli czujesz sie "szczesliwa" w tej farsie to trwaj w niej dalej ale mam do ciebie pare pytan.

Co ty wlasciwei teraz zamierzasz?

Odpowiada ci Taki stan rzeczy? nie uwazasz ze to jest juz troche upokarzajace dla ciebie?

Chcesz czekac az sie przyzwyczaisz ( tak jak ktos tu napisal ) i tym samym dasz mu niewypowiedziane przyzwlenie na na dalsze przystrajanie twoich jakze juz bogatych w ozdoby rogow????

Ja naprawde rozumiem ratowanie malzenstwa kredyty i pierdylion innych ALE.

No wlasnie autorko ale czy nie uwarzasz ze najwyzszy czas w koncu cos z TYM zrobic.?

Prosze nie odpisuj mi tylko ze ty juz zrobilas bo odnalazlas siebie , wiesz czego chcesz i tego typu omijanki bo to jakos do mnie nie przemawia, i w gruncie rzecy dalej nic z tego nie wynika.

Dzieki

kachna, ale po co ta agresja? Czy Twoja prawda jest jedyna słuszna?
Każdy ma prawo swoją opinię napisać. I każda wypowiedź coś wnosi, daje przemyślenia.

Monia uwierz nie ma we mnie ani grama agresji,  ba nie ma nawet złości.  Natomiast rozbawienie to  i owszem .    Ironia i owszem. Ale czasem nie potrafię się powstrzymać, nie lubię tej cechy u siebie i staram się to zmienić.  Sorry jeżeli kogoś uraziłam.

Mądrą z Ciebie kobieta.
Dałaś mi do myślenia.  Może powinnam sobie powiedzieć Przyganiał kocioł garnkowi?  Niby nic nowego nie powiedziałaś , niby o tym wiem,  ale czasem zachowuję się jak bym nie wiedziała.
Dzięki za te słowa.

kachna66 nie ma za co dziękowac.Forum to specyficzna sfera dialogu.Czasem nas ponoszą emocje.To fajna forma wygadania sie,popatrzenia na coś z boku, uslyszenia zdania innych ale ja np staram sie nie brac do siebie wszystkiego.Wiem, ze ocenia sie latwo, no i radzi ale ja np czesto nie wiem co mamie, przyjaciolce doradzic choc jest blisko a co dopiero osobie,ktorej nie znam.Czasem tez ktos zdenerwuje,poruszy czuly punkt ale wtedy może byc na rzeczy.coś co uwiera moze byc ważne.

siedzę na kwiecie lotosu ale jednak nie jestem ponad,
twoja uwaga jednak mnie dotknęła przyznaję się,
masz prawo uważać, że to jest masło maślane, ja ma prawo czuć się dotknięta bo to moje wewnętrzne rozterki, moje problemy, mój ból, moje niezdecydowanie (to wszystko co tutaj napisałam)
dla ciebie nielogiczne, upokarzające dreptanie w miejscu a dla mnie moje mierzenie się z samą sobą.
Rozumiem, że nie rozumiesz, no nie jesteś mną po prostu
wiem, ty postapiłabyś inaczej ale ja nie jestem tobą.

A tak na marginesie nie zdarzają wam się sytuacje , że gdy jesteśmy siebie pewni jak zachowalibyśmy się w danej sytuacji gdy to się zdarza to jednak postępujemy inaczej albo przynajmniej mamy problem z tym jak myśleliśmy, że postąpimy?
Kto pierwszy rzuci kamieniem?

mam kłopot z sobą, bo poczułam się wywołana do tablicy
nie cierpię uczucia gdy ktoś na mnie napiera, może źle to odbieram ale poczułam się przymuszona do czegoś,
- odpowiedz Dobra bo jeśli się uchylasz to widzisz...masz problem, nie chcesz się przyznać albo sama siebie oszukujesz...

Mogę ci odpowiedzieć na jedno z tych pytań - nie, nie czuję by to mnie upokarzało.
Poczułam się skrzywdzona i oszukana, poczułam rozczarowanie co własnej osoby gdy nie potrafiłam być konsekwentna ale nigdy nie poczułam się i nie czuję upokorzona.

problem jest jednak w ... dobrej - skrót myślowy
zawsze problem jest "w nas" tzn jak sobie z tym problemem poradzimy
jeżeli mąż nas zdradził, to my radzimy sobie z tym problemem

i to masło maślane o którym niektórzy tutaj piszą, to właśnie radzenie sobie z tym problemem przez dobrą
no ale nie wszyscy mogą, to zrozumieć, no bo jak to?
i nie bardzo rozumiem, dlaczego miałoby być szkoda życia dobrej, na pisanie tutaj

ZlaKobieta33 - jak rozumiesz słowa Dobrej ze ona pracuje na sobą ??

Dobra  "znamy się na tyle na ile nas sprawdzono" , przeszłam coś to mogę powiedzieć jak się zachowałam, nie przeszłam , też mi wolno, ale będzie to tylko gdybanie. .

właśnie kachna, gdybanie a nie pewność.

Odpowiem chociaż nie do końca chciałam pisać:
na dzień dzisiejszy nie chcę być w takim związku jakim jest teraz,
chociaż wiele się zmieniło, zostało powiedziane, etc...nie chcę tutaj o tym jeszcze pisać, po prostu.