Mąż który nie wie co wybrać, a co powinnam zrobić ja?

Dobra nie przecenaj mnie                                                                        
Konfucjusz powiedział "powodem do chwały to nie brak upadków, ale umiejętnośc podnoszenia się gdy takie się zdarzają. " nie jest to wierny cytat ( nigdy nie miałam zdolności do uczenia się na pamięć,  jak nie zrozumiałam,  nijak nie chciało mi się to  zmieścić w głowie,  ), ale  chodzi mi o sens tych  słów.
Widzisz to co przeszłam i to jak i ze w ogóle z tego wyszłam,  nauczyło mnie  pokory ry. I mylisz się , ja nie rozumiem dlaczego tak postępujesz,  też mam całą listę tego co powinnaś, ale co się dziwić, ja do dzisiaj nie rozumiem niektórych swoich zachowań i decyzji jakie podjęłam.  Ale dzięki temu że zajęłam się sobą i swoimi uczuciami dziś wiem co jest dla mnie dobre i co ważne,  wiem że to co dla mnie  dobre, dla kogoś innego może być nie do przyjęcia. I wiesz co? Nikt nie musi rozumieć dlaczego ja tak a nie inaczej postąpiłam.  I nie usłyszysz u mnie słów- wiem że powinnam ......
Dlatego nie oceniam, nie doradzam,  bo nie jestem w stanie zrozumieć,  czemu tak czy inaczej ktoś postępuje.
Natomiast wiem że każda osoba sama musi znaleźć swoje "dobre" i w tym będę cię wspierać.

Dobra mamy dwa przymusy w życiu, urodzić się i umrzeć, reszta to już nasze wybory.
Zawsze mamy wybór, nigdy nie jest tak że go nie ma, nawet jak się wydaje, że stoimy pod ścianą i mamy tylko jedno wyjście. A jak mam wybór,  to nie ma przymusu,  niestety mało kto sobie to uświadamia. Czemu wcale się nie dziwię, bo sama nie zdawałam sobie z tego sprawy.Bo dla mnie wybór, to był zawsze między dobrym i złym, lub dobrym i lepszym, nigdy nie uważałam że opcje zła i gorsza, czy zła i zła , to też wybór, to właśnie wtedy czułam się postawiona pod murem i przymuszana do czegoś, czego, ani nie lubię, ani mi się nie podoba i czego najzwyczajniej w świecie nie chcę.
Tak więc odpowiedź na twoje pytanie może być tylko jedna "nie muszę niczego  przedefiniować, postępuję tak jak chcę, do niczego nie muszę się przymuszać, bo zawsze mam wybór i wcale nie muszę robić czegoś na co nie ma mojej zgody". Kiedyś myślałam że to bardzo trudne. I znowu odwołam się do poczucia własnej wartości, jeżeli jest na właściwym poziomie to choćby cały świat mi mówił co powinnam, to ja postąpię tak jak będę chciała.

A i owszem, rozumiem dlaczego dałas sobie prawo do ......... tylko nie wiem czy Ty to rozumiesz   

Nie wiem skąd u ciebie taka potrzeba wyjaśniania powodów dla których piszesz? Przyznam, że mnie to zadziwiło.

Wiem, że  MonCO Stokrotka  Inka i Kajkaka mają dobre intencje i dobrze że są, że piszą, dobrze, że pokazują jak było u nich.

Odwołam się jeszcze raz do Konfucjusza ,który powiedział " Po­wiedz mi, a za­pomnę. Po­każ mi, a za­pamiętam. Pozwól mi zro­bić, a zrozumiem. " Dla ciebie nastał czas czynów i zrozumienia, Ja już widzę pierwsze oznaki u ciebie.

Dobra dawno mnie tu nie było ( na Twoim wątku), bardzo się powiększył 32 str. to dużo.
Przeczytałem prawie wszystko i tak jak wcześniej powtarzam, że jestem z Tobą całym sercem.
Ty czegoś oczekiwałaś, Ty sobie coś zamierzyłaś i do tego konsekwentnie zmierzałaś.
Dla mnie, faceta, taka kobieta jak Ty wymaga ogromnego szacunku.
Mieć taką "babę" sorrki za określenie to tak jak wygrać milion w totka.
Wiem, że już kiedyś pisałem, że Ty to jesteś taki Skarb, ale prawie zostałem zlinczowali i kazali mi ten skarb zakopać w ziemii.
Ale wracając do tematu, to widzę, że Ty się miotasz ( czemu się nie dziwię).
Walczysz już pół roku i jakie są tego efekty.
To widać.
Ale powiedz mi szczerze, kiedy Ty zaczniesz mysleć wreszcie o sobie, o swoimi i dziecka szczęście.
Bo ja jak widzę to nie szybko.
Wiem, że Ci bardzo zależy aby to ratować.
Tylko czy za wszelką cenę?
Ty teraz ratuj siebie.
Może teraz co napiszę będzie okrutne, ale tak jak się mówi, że " z niewolnika nie będzie dobrego pracownika", to Twój mąż nie wie czy Ciebie kocha po tylu wspólnych latach to jest chore.
Ja też tak miałem.
Żarłem się z żoną o byle co.
O byle bzdety pretensję, ona do mnie a ja do niej.
Owszem, małżeństwem jesteśmy od wielu lat, ale co z tego.
Też myślałem o rozstaniu.
Bo co to za życie z codziennymi kłótniami.
Tylko ja pewnego dnia stwierdziłem, że bez mojej żony to mnie nie ma ( nie chodziło mi o żadne finanse bo jestem uniezależniony), ale chodziło mi o te wspólnie spędzone lata.
Bardzo często jest tak, że jak jeden ze współmałżonków umiera to ( tak się mówi ) zaraz zabiera do siebie drugiego.
To jest prawda.
Moi dziadkowie, dziadkowie mojej żony odeszli w okresie 3 miesięcy.
Może to co piszę jest głupie, ale daje do myślenia.
Każdy nas biorąc ślub marzy aby ten nasz partner był do grobowej deski, tylko nie zawsze to się udaje.
Ty też na to liczyłaś a teraz jest rozczarowanie i ból.
Teraz też oczekiwałaś z jego strony deklaracji, odpowiedniego zachowania - rozczarowanie.
Dlatego zajmij się sobą, a on niech zajmie się sobą.
Ty jesteś najważniejsza i pamiętaj zrobiłaś wszystko co w Twojej mocy.
Naprawdę podziwiam Ciebie.

miło, że jesteś Lexpar i dziękuję

dobra, wczoraj dwa razy odpisywałam na twoje posty
i dwa razy aplikacja w telefonie mi się zawiesiła
pierwszy był bardzo długi
drugi krótszy
chyba teraz pójdę już na skróty..
zaczynałam post od tego, że jestem bardzo silna. bardzo silna nie poczuciem, że nic mnie złego  w życiu nie spotka, ale że dam sob ie radę, silna poczuciem, że w sytuacjach trudnych umiem być sobą i wybierać dla siebie

i w tym wszystkim myslę o tobie dobra
o twojej sile, która wynika z tego... że jestes dobra, uczciwa i w całej tej sytuacji nie mozna tobie nic zarzucić...

rozumiem to.

myslałam co by było, gdyby kilka miesięcy po wyjawieniu zdrady mój mąz znowu się by spotkał z kochanką
wtedy pewnie bym szukała usprawiedlikwień, podciągneła to pod tamta traume, jakoś bym dała radę..
myslę zatem, co bym zrobiła, gdyn=by teraz okazało się, że mój mąż, np.. w imię dawnej przyjaxni i sympatii, przypadkiem spotkał się na kawce z suczą. tak z czystego koleżeństwa bez podstekstów erotycznych

dobra - wypierdoliłabym z mojego zycia natychmiast\wiesz dlaczego?\
bo nie ma znaczenia, jakie on miał intencje, czy to dla niego wazne, czy dla niego miało to znaczenie..
wazne, że on wie, jakie znaczenie miałoby to dla mnie i jesli nie umiałby WYBRAĆ, czy zrezygnowac z niewinnego spotkania, nic nie znaczącego, nieistiotnego.. dla mnie, dla mojej miłości, spokoju ducha, zaufania.. to niech spada

przed tobą jeszcze dobra wiele. przed tobą jeszcze SYTUACJE:
jedziecie samochodem, zestaw glosnomowiacy. na jego komorke ktos dzwoni, wyswietla sie numer, kierunkowy...... (to miasto).. maz nie odbiera. mowi, nie wiem kto to, zawraca mi  ktos glowe od rana.. w twojej glowie: a może to ona|? dlatego nie chce przy mnie odebrać? może dalej się z nią spotyka?

łozko, bara bara, nagle, że tak powiem "napięcie" mężowi opada.. twoje myśli. nie działam na niego? nie podniecam go? nie jest fajnie? wyprztykał się wcześniej gdzieś? jakoś?

Sytuacji jest tysiące\sytuacje, ktore dotykają ciebie, nie jego...

te sytuacje pozwoliły mi na okreslenie jednego
w zyciu spotykaja mnie rózne rzeczy, te dobre i te złe
\na wiele nie mam wpływu, na niektóre mam\
wiem, do jakiego domu chce wracać i w jakich uczuciach zyć
wiem, że nie potrafię życ z kimś, dla kogo nie jestem wazna
\nie potrafię życ z kimś, co do kogo mam poczucie, że jest na teraz, na tymczasem, że za moment może się pojawić inna, mlodsza, ciekawsza\
nie potrafię zyc z kims dla kogo jestem dobrym wyjściem na ten czas, i bezpieczeństwem z obawy przed zmianą
nie mogłabym zyc z kimś, dla kogo nie czułabym się ważna
kto nie byłby gotowy troszczyc się o moje uczucia i dobrostan?
\nie chce życ z kimś, dla kogo będę opcją na tu i teraz\dla kogo bede przeczekaniem do kolejnej okazji, kolejnej pokusy

gdyby moj maz dzisiaj zrobilby cos, co pokazaloby, ze jest wobec mnie nielojalny
powiedzialabym koniec

nie dlatego, żeby go ukarać, żeby mu zrobić na złość, żeby się zemścić
ale dlatego, poniewaz chce spokój ducha i komfort zycia bez obaw, że za chwilę moj zyciowy partner zacznie przebierać nogamim, bo nie bedzie sie umial powstrzymac
pieprze takiego partnera
niech sobie uklada zycie z kim innym, ja go w swoim nie potrzebuje
to jest dla mnie oczywiste

po tym, co przeszlam wiem, że wole samotność, od niepewności i braku zaufania

\i sądze, że moj mąz to wie i rozumie\

dobra, moja wiadomoc tego, że odeszłabym od męża, gdyby okazał się nielojalny, wynika z tego, żemam ogromne poczucie, ty twz będziesz je miała - że każda trudnośc w zycium, każde przeciwieństwo, każda przeszkoda, nie są tak trudne jak to, przez co przeszłam po zdradzie.\\kiedy mówię, gdy sie okaże, że mój mąż - to odejdę...\nie oznacza dla mnie, że jutro spakuję jego lub siebie i się wyniosę
\oznacza podjęcie decyzji, p;oinformoanie go o niej i wdrożenie
zaprojektowanie zmiany
ona może potrwac do czasu aż
ona może byc rozłozona na raty
ona może wymagać spełnienia jakiś warunków - np. skończę studia podyplomowe...
mówię, odchodze od ciebie, to koniec naszego związku.
ale potem musze zamknąc dużo spraw, duzo ecyzji kolejnych podjąć
i to jst ok. i tak ma być, zmiana wymaga działania...\

no właśnie...bez komentarza...

Endi miło że się odezwałaś

i co dalej?
doszłam jakiś czas temu do takiego miejsca
wiem, jak chcę żyć...
w jakim chcę być związku
tylko takiego związku ... nie mam
i teraz wybór - szukam, takiego związku ... może do końca życia, nie znajdę
czy wybieram samotność, jak takiego związku nie mam

a może trwam w takim związku, jaki mam ? niedoskonałym ...
hmm - trzeba dokonać wyboru i ponieść konsekwencje, tego wyboru

UT

Dobra z całym szacunkiem dla Ciebie tylko jako facet powiem Ci że my mężczyźni czasem potrzebujemy kopa, czasem potrzebujemy podpowiedzi co zrobić, jak się zachować.
Facet niestety to gruboskórne stworzenie i myśli innymi kategoriami.
No przynajmniej ja taki jestem.
Nie chcę się powtarzać i mówić o moim życiu.
Ale wiem, że moje myślenie, oczekiwania, duma ( tak, głupia męska duma ) różniła się od myślenia mojej żony i jej oczekiwań.
Ja przez bardzo długi okres ( ładnych parę lat ) byłem dla niej ( mojej żony ) złym mężem.
Jednak ona pomimo tego wytrwała.
Teraz to ja wiem i staram się jej wszystkie krzywdy jakie jej zrobiłem wynagrodzić.
U mnie nie było zdrady, ale żyliśmy obok siebie jak obcy ludzie.
Teraz dopiero wiem jak ona cierpiała.
Dlatego może Twój małżonek potrzebuje jakiegoś kopa, jakiegoś rozrusznika, bo on może nie wie czego Ty chcesz, czego oczekujesz.
Czasem z facetem należy mówić krótko i na temat.
A tak na marginesie to powiedz mi dziewczyno ile przybyło Ci siwych włosów?
Domyślam się, że sporo.
Nie zmienia to jednak faktu, że dla mnie jesteś mądrą kobietą.
Może nadszedł czas kiedy powinnaś walnąć pięścią w stół, pokazać panu kto w Waszym związku ma jaja i powiedzeć o co tu chodzi, o co Tobie chodzi, czego Ty chcesz i niech on się określi, kocha czy nie.
Ja jestem przekonany, że on Ciebie kocha.
Tylko on niestety się pogubił.
Absolutnie go nie bronię, nie mam takiego zamiaru.
Owszem trafiła go " strzała Amora", ale to nie upoważnia do niszczenia rodziny.
Trzeba myśleć a tego myślenia i rozumku chyba mu zabrakło.

źle się wyraziłam kachna
chodziło mi o to, by, niezależnie od miejsca, czasu, przeszkód i obaw sluchać siebie i nie działać wbrew sobie.
decydowanie - to dla mnie powiedzienie tak, nie.. gdy czuję, że w środku coś mi mowi - na to nie idź, do tego nie jestes gotowa, to mi nie pasuje
to zatrzymanie się, odwrocenie, pójście gdzie indziej, to działanie w taki sposób, by nauczyc się słuchać siebie
w tym znaczeniu nie ma czasu na decyzje...
w tym znaczeniu mozna coś zatracić...

dobra, i zgadzam się z monią. wygląda to tak, że gdyby twój maż, tak jak maż moni, trafił na wolną kobietę, bez zobowiązań, nie skończyłoby się na kolejnej dawce maili i emocjonalnego pieprzenia.. skończyłoby sie już dawno..
mozna się raz pogubil, tkwić w rozterkach.. nie wiedzieć, czego się chce
ale w sytuacji, gdy on widzi, co się dzieje, co czujesz, jak cierpisz, gdy deklaruje co innego a robi co innego.. pora na plan b

ja wiem, o co chodzi kachnie, rozumiem jej podejście. Może tobie kachna bylo łatwiej, bo uzależnienie to jednak CHOROBA?\
a nie świadomy wybór, decyzja, działanie - wbrew tobie, wbrew twoim uczuciom, wbrew twoim potrzebom, wbrew zaufaniu i lojalności?\
nasi mężowie nie byli chorzy, byli w pełni wladz fizycznych i umyslowych
i w takim stanie nie pomysleli, że bzykanie się z koleżanką z pracy, gdy wlasna zona spodziewa się dziecka.. albo wlasna zona stracila dziecko... może być traumą dla tej wlasnie zony

maz dobrej zakochal się w koeżance - wziął i sobie dobrą pokopał do krwi.. leżala i zwijala się na jego oczach jak ofiary przemocy w filmikach amnesty international...
i co zrobil? poczekal, aż plasterki zakleją największe rany, i wyslając esemesy i zapewnienia o milości, butem podkutym metalem skopal ją po raz kolejny..
dlaczego? wiedzial, że się podniesie? że ma pelno plasterków w torebkce? mial w dupie ile straci krwi?
kachna, ja rozumiem twoje podejście

ale fakt jest tak - że tego się nie zapomina...
mój maz jest najlepszym teraz mężem na świecie, zakochanym, skipionym na mnie, opiekuńczym, wspierającym, rozumiejącym
TERAZ kachna
czy kiedykolwiek zapomnę jak leżalam skopana na ziemi?? NIE
wiesz dlaczego kachna... bo nie jestem OFIARĄ przemocy
bo ofiary przemocy dlatego są ofiarami, że sobie usprawiedliwiają, mowią, zasluzylam na to, nie chcial..
a wtedy przemocowiec BIJE kolejny raz
mnie mój mąż już nie uderzy
nie ma szans
bo wie, że drugiej szansy nie będzie
może byc tylko czlowiekiem dobrym
albo zlym\
nie będe go usprawiedliwiać\mówić.. przecież to dobry związek, co z tego, że się rżnal z koleżanką..\no własnie cos z tego...

cos bardzo dla nas waznego

WYBÓR
\decydowanie
świadomość

jesli mąż mądrej się biedny zakochal - co bylo silniejsze od niego.. biedaka
jesli zostal z dobrą.. jesli postanowili naprawiać swoje relacje

a on PONOWNIE się mentalnie masturbowal z kochanką - to jest kawalem skurwysyna
i gdyby moj maż tak zrobil\
ocebniłabym go w taki sam sposob

Moge patrzeć na mojego meża tu i teraz. podziwiać to, jak wiadomy był tego, co się ze mną dzialo i jak bardzo moglam na niego liczyć
szanowac jego wielka milośc do mnie, ktora dawała mi co dla odpowiedź na zadawane przeze mnie pytanie - JESTEŚ najwazniejsza, kocham cię, nikt inny się nie liczym, JESTEM Z TOBĄ...

ale jesli ten mój maż, zafundowalby mi powtorkę z rozrywki - to z calym szacunkiem do niego - rozumiem, szanuje, mkal wybor\ale niech mnie w te wybory nie miesza
bo to żalosne jest

dobra, nie zapomnisz tego co przezywasz
nie zapomnisz tych uzuć, bolu, cierpienia\nie zapomnisz, jak niesprawiedliwie cię potraktowal, jak nie dal wam szansy zatrzymując się w pewnym momencie z refleksją - co się dzieje i jak nie dal wam szansy ponownie wchodząc w relacje z kochanką.
to nie od ciebie zalezy czy wam się uda\
tylko od niego ddobra
bo chociaz będziesz gotowa gory przenosić, to TYLKO on wybiera, czy będziecie razem?
rozumiesz to?
więc nie wybieraj za niego, nie dawaj mu kolejnej szansy, okresl jasno, czego oczekujesz.. i się tego trzymać
jeśli nie jest facetem, ktory dorasta do twoich oczekiwn.. to po co ci taki facet? przygotuj sobie plan b, plan c

\wazne rzeczy napisała monia.. gdyby moj maż odszedl, odczuje to finansowo bardzo... ale nie będe cierpieć z obaw, ze strachu, z niepokoju, z poczucia niskiej wartości, tego, jak niewazna się stalam - nie tylko dla niego, ale tez dla siebie

czy jestem warta tyle, ile kasy do wspolnej kasy wkłada co miesiąc moj maż?
nie, jestem warta o wiele więcej.
i stać mnie na to.

moni zycie się zmienilo, ale jasno pisze - ta hustawka byla gorsza  -  zycie z meżem zakochanym w innej, rozdartym, myslacym fiutem..bylo gorsze niz uboższe zycie bez niego

dobra, planuj, spokojnie, zabezpieczaj swoje zycie
\ja chce ci uświadomić TYLKO jedno

niewazne, jak to się skończy, czy będziesz z nim, czy nie będziesz
od tej chwili będziesz zyc i mysleć tak, aby byc w każdej chwili pzygotowana na opcję B, plan B - taka jest konsekwencja zdrady

chociaż moj mąż jest cudownym czlowiekiem - ja zawsze wiem i będę wiedziec, że JUTRO moge zostać sama.. i będzie to moja decyzja.
rizumiesz dobra?
.

w końcu jest szczerość i uczciwość albo początek tej drogi,
w końcu wiem co mam po drugiej stronie a przynajmniej zaczynam wiedzieć
w końcu zachował się uczciwie, chociaż słowa bolą,
w końcu jest prawda
w końcu rozmawiamy uczciwie
nareszcie zachował się tak jak powinien dawno temu

dzięki temu łapię oddech, chociaż nie wiem co będzie
co zdecyduję ja, co postanowi on

cieszę się, że właśnie teraz jestem znowu tutaj,
że napisaliście to wszystko,
wiem że zbliżam się do końca i jednocześnie początku pewnej drogi

ja też nie kontroluje
ale jestem OTWARTA na to, co zycie mi przyniesie
po proostu w mojej glowie NIE BOJE sie planu b, planu c, planu d
to jest roznica mnie wtedy i mnie teraz
wtedy widzialam tylko jeden scenariusz
teraz widzę wiele mozliwości i dobrze mi z tym
bo moje zycie tu i teraz jest ok, ale jutro tez bedzie ok, niewazne jak sie ulozy

Monia może masz rację.
Ja patrzę na to jak facet i z doświadczenia wiem, że nie zawsze odczytywałem sygnały swojej żony.
Następnie były pretensje, żale i ewentualnie ciche dni, tygodnie czy miesiące.
Mnie podobją się inne kobiety i nawet za nim potrafię się oglądać, ale nigdy nie zakochałem się czy zauroczyłem w innej.

A nie jest to takie trochę usprawiedliwianie głupoty niektórych?? I podsycanie stereotypów?

Mnie też matka mówiła, jak byłam smarkulą, że facet to jest facet, jemu trzeba wiele wybaczyć i więcej mu wolno, ale kobieta???  O!!!  ona to musi być krystaliczna, cacy i ach ą ech!!
Zawsze mnie to wkurzało!

czyli była szczera i uczciwa rozmowa?

Witam, czytam was od kilku miesięcy, w sumie od czasu kiedy mój mąż wybrał "miłość swojego życia", jestem teraz na rozstaju dróg. Muszę w końcu podjąć decyzję o rozstaniu ale nie potrafie.....

bez obietnic, wahań, nastrojów, wybielania i rysowania enigmatycznie niewiadomej przyszłości?
a powiesz nam, co z tego wynikneło?
zastanawiam sie bowiem, czym się różni ta szczera i uczciwa rozmowa od tysiąca poprzednich, które przeprowadzilicie?

dobra uczciwa wobec siebie - tak, to rozumiem

23.maj 2014

inka uczciwa wobec niego a tym samym wobec siebie.

Dobra, czytam Twój wątek od początku i Ci kibicuję.A to co piszę, to tylko dlatego, że łudzę, że może w końcu się ockniesz.
   Od pół roku pitolisz jakieś mantry o poznawaniu samej siebie.Absolutnie nic z tego nie wynika.Nic.Null.Zero.
Pewnego pięknego poranka obudzisz się jako siedemdziesięciolatka i dalej będziesz w takim gównianym zawieszeniu jak teraz.Ja rozumiem tydzień, miesiąc, ale dla Ciebie to już jest stan permanentny.
Znam faceta, który ma takie coś od 35 lat.Dokładnie to co Ty.
Nie jest szczęśliwy raczej.

czy ktoś mnie obroni przed pitagorasem?

kurcze takie posty "splashe' naprawdę 
śmieję się, no bo może coś tam racji masz, śmieję się ..chyba mam już dystans do samej siebie
pozdrawiam

KajkaKatak absolutnie masz we wszystkim rację. Ja też tak to widzę. Ale miałam dłuższą drogę. Musiałam odkryć inne warstwy i znaleźć odpowiedź dlaczego właśnie tak nie postąpiłam, chociaż wiedziałam a nawet czułam, że tak trzeba.
Strach mną determinował, strach któremu zaprzeczałam. Strach przed porzuceniem, przed tym że już nikt mnie nie kocha i nie pokocha. Wyniosłam go trochę z domu rodzinnego. Samotna, sfrustrowana matka, która nie potrafiłą sobie ułożyć życia, która gdzieś tam w chwilach złych miała pretensje do dzieci, że są wogóle, że lepiej odejść... Przypomniałam sobie, że bałam się jako dziecko że mama nas zostawi. Wiem, nie można wszystkiego próbować wytłumaczyć dzieciństwem, to tylko przykład że chociaż wiedziałam i wiem co jest najmądrzejsze to musiałam dotrzeć gdzieś do źródeł własnych ograniczeń, które były silniejsze

Dobra przepraszam ze sie wtracam ale czytam twoj watek od poczatku i tak sie zastanawiam. Co postanowiliscie podczas tej waszej rozmowy? Czy ktos podjal jakas decyzje? Jakakolwiek?

a z ratowaniem od Pitagorasa oczywiście żartowałam, mam nadzieję że to było czytelne

Lexpar facet zdradzi OK żona zdradzi be. To jest życzeniowe myślenie Kalego. Więc jakby ciebie zdradziła to też by miała usprawiedliwienie ale nie bo przecież kobieta ma być dobra dla męża. Twoje zachowanie jasno pokazuje że zasługiwałeś na zdradę. A twoja żona ma być dla ciebie partnerką a nie matką co tupie na chłopczyka. Tak chłopczyka a nie mężczyznę. Brzydzę się twoim seksistowskim zachowaniem. Obrażasz nasz mężczyzn a co najważniejsze szkodzisz autorce wątku. Twoje wszystkie posty jajajaja i twoje potrzeby.

Dobra- krecisz się w kółko,ale cos tam chyba bardzo pomału sobie ukladasz w głowie.Może jesteś z tych, które potrzebują więcej czasu?Z boku łatwiej  widać pewne rzeczy,łatwo mówić:zakończ to.A to może być ponad siły danej osoby ( na ten czas).
Podtrzymuje swoje zdanie,że powinnaś zakończyć ,ale rozumiem, że mimo upływu miesięcy, jeszcze nie dojrzałaś.
I tak mogą ci tu różni ludzie pisać,przytakujesz im ,ale jeszcze nic konkretnego nie zadecydujesz.
A co musiałoby się stać,abyś zdecydowała się odejść?

pitagoras ty zwolnij,
bo się pogubisz -z tą spałem, z tą spałem ... zaraz zaraz z tą też ... spałem ????

Taaaak, zwolnij.Jak widzę, że nic z tego nie będzie, to zwolnię, i zacznę dochodzić do porozumienia z samym sobą...Miesiąc, rok....
Ehe, jasne.
Kurde, Ludzie.Ostre cięcie i po sprawie.Poboli- owszem, ale chwilę a potem wracamy do życia.
To trzeba być jakimś masochistą, żeby się tak przewlekle katować jak Autorka.
Nie wiem jak Wy, ale ja mam tylko jedno życie.

Ale Autorka nie jest jak widać w stanie zrobić ostrego cięcia.Jeden zrywa po tygodniu,inny po paru miesiacach.Każdy ma swoje tempo.Dobra- dojrzewaj,tylko nie przeciągnij tego w lata,bo to juz niezbyt madreby było i ze szkodą dla Ciebie.
A co Cie powstrzymuje przed odejściem?Wspomnienia?Ze było dobrze i może kiedyś tez będzie?Że to niemożliwe co się dzieje teraz?
Może ci to pomoże: czasem jak serce się miota,trwasz w związku bez sensu,ale masz nadzieje ,że jeszcze...Może wtedy posłuchaj rozumu?W ostatecznym rachunku wychodzi na plus.Nawet nie wiesz,jaką ulgę poczujesz.Tylko się nie bój.Świat nie kończy się ,wbrew pozorom,na jednej osobie.

...dzieści.....mam....

siątki i bajki tudzież kredyty pięknie ograniczają pole manewru, ale bez przesady- wiele osób chowa za nimi własne tchórzostwo.
Ja wiem i rozumiem, że obawa ''jak to będzie'' paraliżuje, ale warto się zastanowić ''jak to będzie jeśli nie ruszę dupy''- to też może dać do myślenia.