Mąż który nie wie co wybrać, a co powinnam zrobić ja?

To są głupie żarty a powiem ci że zupełnie też bezpodstawne. Rozwód z orzeczeniem winy to rzecz normalna i w każdym normalnym państwie no poza arabusami i innymi dzikusami jest możliwy
I wiesz co mój dziadek zdradził babcię w wieku 28 lat i na starość wraca przeszłość owszem pamięć bieżąca szwankuje ale nie długoterminowa.
Ja bym się w ogóle nie zdziwił jakbyś był jej mężem, jak pisałem to można łatwo sprawdzić.

Teo50 to niezły motacz wszystko przekręca by pasowało do jego obrazu rzeczywistości.
Pytam się teo50 czy jakby ciebie zdradziła żona z jakimś powiedzmy młodszym gachem to ty byś był temu współwinny ?
Kiedyś pisałeś o związku otwartym że nie znasz się na tym odpowiadam to normalny związek małżeński w którym obie strony mają równe przyzwolenie na skoki w bok.

Teo50 to niezły motacz wszystko przekręca by pasowało do jego obrazu rzeczywistości.
Pytam się teo50 czy jakby ciebie zdradziła żona z jakimś powiedzmy młodszym gachem to ty byś był temu współwinny ?
Kiedyś pisałeś o związku otwartym że nie znasz się na tym odpowiadam to normalny związek małżeński w którym obie strony mają równe przyzwolenie na skoki w bok.

odpowiedz na moje pytania Teo50

Zdradził, bo były deficyty w małżeństwie, coś mu brakowało itp.
No jasne, że tak. Mój mąż też twierdził, że jemu było dobrze, nic nie brakowało, że zdrada połechtała jego ego. Taka młoda dupa, a leci na niego.
Nie słucha się tego. Wiem swoje. Nie wyszło nam. To jest istotne. Powody musiały być. 
Ale najważniejsze jest co jest teraz. Czego teraz się oczekuje, jak ma wyglądać nasze dalsze życie. Nie wszystkim oczekiwaniom jesteśmy w stanie sprostać, ale można się gdzieś spotkać. Ustalić czy to odpowiada.  Rozmawiać o tym co teraz. Nie dłubać się w tej przeszłości.
Ktoś dowiedział się, ze ma raka skóry. Będzie dociekał jak do tego doszło, przypomni sobie jak wystawiał się do słońca. Te wszystkie swoje grzeszki. W czym mu to pomoże? Pogodzi się łatwiej z chorobą wiedząc w jakim stopniu się do niej przyczynił? A może powinien tego nie roztrząsać, skupić się na leczeniu, na tym co teraz może zrobić.
Podobnie moim zdaniem jest ze zdradą. Teraz jest już zupełnie inna rzeczywistość.
Dlatego proponowałabym Dobra, żebyś unikała zastanawiania się co ich łączy, co robią, kto kogo pociesza, czy coś źle zrobiłaś, jak do tego doszło itp. Te myśli i tak będą się w twojej głowie pojawiać. Im ich mniej tym lepiej.
Przeszłości nie zmienisz, na przyszłość masz wpływ.
Dobra oczekujesz, że będzie cię z mężem łączyła miłość. Tylko wasza. Czy on jest temu w stanie sprostać, okaże się.
Nie wiem czy mąż przedstawił ci jakieś swoje oczekiwania. Jeśli nie to czemu?

Więc rozumiem że sam byś nie wybaczył jakby twoja żona miała romansik z gachem..
No to wszystko jasne bije z ciebie maksymalny egoizm i powiem ci ze własnie takimi hipokrytami najbardziej gardzę.
Tacy co poszli by na związek otwarty bez zobowiązań to OK ludzie wartościowi bo mają jakieś wartości a nie mi wolno a jej już nie.

TEO50 występujesz tu jako obrońca M Dobrej?

To tak na marginesie było... Dobrze że jesteś rozkręcasz to forum hihi

A w życiu hmm czy potrafimy sami sobie napisać scenariusz? Jeśli by tak było czy taki napisałaby Dobra ? a jaki napisał by jej M?
Kiedyś mieli pisać razem, teraz już im nie wychodzi i co próbować czy nie próbować?

moze tak widzisz, moze tak czytasz, ale wybacz nie wystepuje jako obronca M ani jako jego adwokat,
Jezeli juz na przyklad scenariusza weszlas, to tak mozna sobie scenariusze pisac, z tym ze nie do filmu dlugometrazowego, a raczej do serialu, gdzie sceny z chwili na chwile sie zmieniaja. No i jak juz jest duet to pozwolmy zeby kazdy mial udzial w pisaniu tego scenariusza a nie tylko ta osoba ktora ma wieksze przebicie.

I tu chyba TEO doszliśmy do sedna ... tylko jak tu przyznać sobie równe prawa i obowiązki? To dopiero praca żeby każdy miał udział ... a jak jeden nie potrafi pisać a drugi czytać? jak w kawale o policjantach?

Bardzo mądrze prawisz ! Ani przeszłość, ani przyszłość nie może włazić w "teraz". Ale zgadzam się również z TEO, trzeba posprzątać to co nabałaganione. Osoba zdradzona musi wiedzieć, że zdradzający ma świadomość swojego czynu i bierze za to pełną odpowiedzialność, wie że skrzywdził . Zdradzający musi wiedzieć, że nie będzie na każdym kroku miał wygadywane, przypominane i nie będzie obrzucany oskarżeniami. Zdradzona musi  pozbyć się  poczucia bycia ofiarą, bo to pozwala być katem. A zdradzający musi pozbyć się poczucia bycia katem, bo to pozwala być ofiarą. A związek ofiara- kat nie uda się.
Muszą znaleźć te rzeczy które były złe, żeby wiedzieć czego nie chcą. I zamknąć  te drzwi z przeszłości, nie zapomnieć, ale nie otwierać.

Teo taka już jestem jak się zgadzam, to to mówię, a jak nie to też nie milczę.
A abstrahując od tego, to z tego co gdzieś się wygadałeś to trochę starszy ode mnie jesteś, a do tego statrszeństwa ta cioteczka, to nie bardzo.... Możesz mi mówić "moje drogie dziecko" 

Dobra gdybym ja potrafiła ominąć posty ,które mi nic nie pomagały, to o wiele więcej bym ?dostała ? z tego forum. Ale jak widać nawet jak to potrafisz  w niewielkiej części ,to zaraz ktoś się upomni, -MNIE NIE ZAUWAŻASZ-  no i siłą rzeczy odpowiadasz. Myślę że spokojnie możesz nie reagować na rady typu wykop go , lub na posty które świadczą o tym że ktoś nie czytał twojej historii i kolejny raz opowiadasz to samo. Myślę, że masz świadomość, że nie tylko ty zyskujesz na tym co się tu dzieje.
Chciałabym zwróci twoją uwagę na sprawy , które mi dość długo nie pozwalały ruszyć do przodu.
Chodzi o robienie założeń i oczekiwania, zarówno wobec siebie jak i wobec mojego M. Zakładałam że jak ja coś zrobię to będzie lepiej, lub jak on coś zrobi to coś tam...
W sytuacji tak ciężkiej dobrze jest odrzucić te ograniczające myślenie, bo nie widać wtedy naprawdę dobrych rzeczy.   Taki przykład,  jak ja będę oczekiwać, że w jakieś tam święto dostanę piękny prezent , a dostanę tylko książkę i to wcale nie taką którą sobie bym wybrała to będę zawiedziona. I wcale nie sprawi mi przyjemności, a na pewno nie docenię , śniadania do łóżka , wsplnego wyjścia np. na basen, obiadu w fajnej knajpce, czy kolacji przy świecach. Tak naprawdę, oczekiwania stawiają inne dobre rzeczy na pozycji przegranej. To samo dotyczy uczuć czy słów, jeżeli oczekujesz określonych słów od kogoś to jak ich nie usłyszysz, będziesz zawiedziona, a te wypowiedziane nigdy im nie dorównają. To samo dotyczy twoich uczuć, jak założysz że to ci wystarczy , lub w tej sytuacji to ty sobieporadzisz i będziesz zadowolona, a potem się okazuje, że ty zakładasz, a uczucia w swoją stronę, to cierpisz bardziej. Tylko jak pozbędziesz się oczekiwań i założeń będziesz mogła sprawiedliwie ocenić to co cię spotyka.

Kachna, a niby czemu ma ignorować wypowiedzi inne niż "daj mu czas"? Pytanie autorki było otwarte, a to znaczy że pytała o opinie i chyba raczej nie zakładała, że każdy ma się wypowiadać w określonym duchu. Tak działa takie forum. To że ktoś ma inne zdanie od Twojego, nie oznacza, że nie odpowiada z życzliwości i chce autorce zaszkodzić.
Już pomijam fakt, że tak naprawdę nikt (ani ja, ani Ty), nie wie tak naprawdę, które rady przyniosą autorce korzyści, a które w ostatecznym rozrachunku bardziej zaszkodzą.
MoniaCo jest dobrym przykładam, gdzie zastosowanie w porę rady "wykop go" uchroniłoby ją od wielu przykrości.

Forum to nie towarzystwo wzajemnej adoracji. Jak pytam, to zakładam różne odpowiedzi. Oczywiście filtruję je pod względem przydatności, ale szanuję i jestem wdzięczna każdemu, kto zechciał się wypowiedzieć (pomijając skrajne przypadki, które chcą się wyżyć czy komuś dokopać).

Dobra, ja bym od samego początku postępowała inaczej. Ja z chwilą gdybym usłyszała "kocham inną" powiedziała, że w takim razie nie wyobrażam sobie kontynuowania naszego związku i naprawdę bym się odcięła. Nie mówię o wykopywaniu. Ja też jestem zwolennikiem zachowania, w którym zachowujemy klasę. Sama kiedy byłam zmęczona sytuacją w moim małżeństwie zażądałam separacji, ale w normalnej rozmowie i po ustaleniach jak by to miało wyglądać, kiedy. Co wyglądało tak, że termin jego wyprowadzki ustaliliśmy na kilka miesięcy później.
Naprawdę myślę, że takie odcięcie od tego co dobre, totalny chłód, pokazanie komuś, jak to jest, gdy nie jestem już dla niego kochanką i przyjacielem, jest skuteczną metodą na uświadomienie, co może stracić. To sposób na to, by przestał skupiać się na kochance, a pomyślał o żonie. Granica dla mnie to nieprzyjmowanie ochłapów. Co mi po jego obecności w domu, skoro myślami jest gdzie indziej? To już lepiej by było gdyby go nie było, gdyby była szansa, że zatęskni za mną, że odczuje, jak wiele nas jednak łączyło...
Tak jak uważam, ale oczywiście i ja wiem, że pewnej metody na odzyskanie jego uczuć nie ma.

moje drogie Dziecko,
coraz madrzej piszesz, z sensem i konstruktywnie, nawet z mysla sie zgadzam, madre. naprawde.
Wziasc Twoje niektore posty i moje i jakas recepte bysmy znalezli, nie ublizajac innym uczestnikom forum, bo tez sie angazuja i przynajmniej od strony uczuciowej DObra wspieraja. Mysle ze tory gdzies sie prostuja w kierujku: pomoc DObrej, ale do konkretnj pomocy jeszcze daleko, strasznie daleko, mam nadzieje ze wspieranie pomyslami radami i zrozumieniem dla Dobrej, sytuacji w jakies sie znalazla zaowocuje. Zwazywszy na to ze dla mnie od samego poczatku bylo jasne ze DOBRA nie prze w kierunku zakonczenia zwiazku. Ma swoje powody dziewczyna. Popieram ja bezwarunkowo w jej zamierzeniach, na razie tyle moge powiedziec. ALe jasno w JEJ a nie zfrustrowanch korespondentek.
Kachna przykro mi ze w swoim czasie sita nie uzylas, ale jest tez racja w tym, ze kazda wypowiedz bierzemy sobie do serca. Osob z ktorymi tu mozna podyskutowac, ba porozmawiac na palcach jednej reki mozna policzyc, ale nie sposob po przeczytaniu czegos sie nawet do tego nie ustosunkowac. Przeciez nikt nie czyta wedlug schematu to pasuje do mojej sytuacji a to nie pasuje. Ja sam odpisuje czasami zamiast puknac sie w czolko i usmiechnac. Ale tez nie w porzadku byloby gdy ktos zabiera glos po prostu "olac". Taki ten swiat, takie to forum i dzial ze tych "olanych" jest tu ponadprzecietnie duzo.

Dobra pisz co sie dzieje, nawet jak dalej zadnych konkretow nie ma. Ja jestem strasznie ciekawy co sie dzieje. Czasami tak przeleci mi mysl, jak tak zaradna kobitka, taki los dostala. Co poszlo nie tak. Ale nie bede Cie zadreczac, to tylko dla nasycenia mojej ciekawosci by bylo, a nie o to tutaj chodzi

Hmmm... Myślisz, że napisane raz zdanie "to nie ma sensu, daj sobie z nim spokój" znaczy tyle samo co powtórzone 30 razy przez różne osoby, które dodają do tego opisy swoich historii po dokonaniu różnych wyborów (takich jak autorka lub właśnie zupełnie innych)?  Dla mnie miałoby to ogromne znaczenie, czy na tak jest jedna czy 30 osób. Ważna byłaby dla mnie każda opinia.

Wszystkie odpowiedzi się w jakimś stopniu powielają i za takim i za takim rozwiązaniem. Nie widzę w tym nic złego. Przeciwnie.

Poza tym sytuacja jest dynamiczna. Autorka od pierwszego postu wykonuje ruchy, działa, a to oznacza, że za 10 stron mogę obserwując te zmiany i widząc ich rezultaty napisać: "naprawdę myślę, że powinnaś zmienić front" lub przeciwnie: "myliłam się, widzę, że obrany sposób działa na Twojego męża, działaj tak dalej. I wcale nie oznacza to, że ktoś nie przeczytał całości wątku.
Ja np. włączyłam się w jakimś momencie rozmowy, widząc rozwój sytuacji i właśnie smutek Dobrej po tym, jak dała ultimatum mężowi, a on został, ale jednak "nie cały" w tym związku.

Działa jak natura chciała! XD

I to jest sedno problemów forum, że mało kto "słucha" co chce piszący.
Co to za rada - rzuć go bo on zrobi tak jak mój jak ona wyraźnie zaznacza -chcę ratować związek.
Albo zostań z nim bo mi się udało -a ona nie wyobraża sobie z nim zostać.

Bardzo bym chciała aby ktoś tak powiedział, chętnie bym z nim podyskutowała na temat tego założenia.

Tak dobra to dobra droga, nie krzywdzi się tak naprawdę nikogo. Nie lubię tego słowa -walka- bo od razu jestem zmęczona i wiem że ciężko będzie     Zajmujesz się sobą i swoimi uczuciami, kiedyś zrozumiesz, że to najlepsze co mogłaś dla siebie zrobić. Może właśnie dlatego w twoim życiu się tak podziało, abyś odnalazła swoje " wiem, że chcę, wiem że mogę bo chcę i wiem że to mój wybór"

Masz pierwszy cel Dobra .

Nie spiesz się z podejmowaniem decyzji, co się stało się nie odstanie, czasu się nie cofnie a ten wykorzystaj tak jak Ci serduszko podpowiada. Rozstanie jest trudne On był częścią Ciebie, To jakbyś odkrawała sobie kawałek siebie prawda? Ale to trochę tak jak z cukrzycą kiedy na kończynach pojawiają się wrzody.
Przesłodziłaś? Tego nie wiesz. Stosowałaś złą dietę (być może). To nieważne.... Ważne czy "nogę da się uratować" a potem czy choroba nie posunie się dalej.

A jak po badaniach okaże się że nogi nie da się uratować? że trzeba amputować? Czy bez nogi da się jeszcze szczęśliwie żyć?
Wszystko się da jak się chce ... tak mówią, piszą.
Teraz ważne jest by postawić właściwą diagnozę.

Rozmyślaj nad kolejnym etapem.

A ja chciałabym żebyś tej "nogi" nie musiała odcinać. By była ona dla Ciebie podporą już do końca życia Dobra i byś Ty nią była dla Twojego M.

Ale jeśli boli, jeśli jest tam gangrena i postępuje wyżej nie zastanawiaj się...

Kibicuję Ci Dobra.

poklepanie po ramieniu..
"trzymaj się"...

tego mi trzeba... ale na szczęście to już nie "niezbędnik" czy obrałam dobry azymut

pozdrawiam

Dobra,
Idziesz jak burza.
Nie wiem, czy to dobrze, czy źle.
Ale życzę Tobie z całego serca, aby droga, którą obrałaś doprowadziła Cię do celu, który da Tobie ukojenie

Jem... to dobrze, bo zbyt dużo schudłam..
Więc chyba jest ok?
Znowu zaczęłam biegać..do odbudowy kondycji daleka droga.. ale cieszy.
Zaczęłam pracować w pracy .. no to też dobrze, bo czas najwyższy a szkoda stracić opinię dobrego pracownika...
tym bardziej, że chyba otwiera się przede mną droga do poszerzenia kompetencji, może zdobycia nowego zawodu,
w perspektywie szkoła podyplomowa od września... to prawie zaklepane.
jeszcze kilka innych celów, jak: lepsze metody wychowawcze do przetestowania na dziecku
Wsparcie bliskich też bardzo pomaga.

Naprawdę ok.

Mam chwile smutku i zbyt intensywnego myślenia wiecie o czym, ale tak jakoś ich mniej.

Tym bardziej, że w domu jest trochę milej.
Przerobiłam trochę w sobie te "oczekiwania, założenia" w stosunku do zachowania męża.
On też dzięki temu z pewnością zyskał jakąś przestrzeń.
Dalej chcę odpocząć od jego obecności, ale już nie czuję, że jest mi to niezbędne do oddychania...

Jedyny problem teraz, to to czy on zechce się wyprowadzić.
Bo to, że powiedziałam to (tak na spokojnie- jak to ja ) nie oznacza, że tak będzie.
On nawet powiedział (też spokojnie, trochę z żartem), że nie zamierza się wyprowadzać.
Nie ustaliliśmy wspólnie żadnego terminu. To ja mam w głowie pomysł na ten weekend.
Może nie potraktował tego poważnie, może tym samym mówi "nie odchodzę, wybieram nas".
Pole do interpretacji duże...
Poczekam do soboty gdy odwieziemy dziecko, wtedy wrócę do tematu.

A on jest jakiś taki "prawdziwszy" w naszych relacjach, innego słowa nie znajduję.

Teraz szukam w sobie odpowiedzi: czy ja jeszcze chcę?
Ale też już na spokojnie, przestałam się szarpać.
Bo to zbyt poważna decyzja, muszę to spokojnie w sobie wyważyć i poczuć prawdziwie.

Aniu wywołałas mnie 

Dobra trzymam kciuki 

Dobra też jak Ania jestem z ciebie dumna- nie wiem skąd tak mi się wzieło,ale to miłe uczucie to dam mu pohulać 

Dobra, to nie jest twój jedyny, problem, powiem nawet, że to żaden twój problem, tylko jego. Twój problem się pojawi jak on powie że nie ma zamiaru się wyprowadzić. Przecież na siłę go nie wyrzucisz? Co wtedy? Wiesz już, że musisz być konsekwentna, wiesz że nie możesz rzucać słów na wiatr bo nie będzie szanował następnych. Co zrobisz?

Tak, nie mój problem tylko jego.
Ale mój bo jakoś nie widzę siebie w roli furiatki, wyrzucającej rzeczy przez okno
nie, to nie ja.
Myślę, że jak to na tyle poważnie z nim przerobię to ustąpi... no ale to moje założenie.. zobaczymy

A .... i mam wyjście awaryjne (chyba dobre) ale wolę nie uprzedzać faktów.

Mam zamiar go stanowczo poprosić - to najlepsze określenie.
Tak, on ma prawo odmówić, może tym miejscu warto się zastanowić nad ewentualnymi powodami, które może podać (równie dobrze może nie podać żadnego (chcę bo chcę).
Może to będzie moment prawdziwej rozmowy miedzy nami (na którą tak czekałam) ..może ta rozmowa coś zmieni...
Kachna, nie chcę też nic zakładać.
Myślę, że sytuacja będzie rozwijała się dynamicznie na bieżąco, może trzeba będzie wzajemnego kompromisu...nie wiem.
Wiem, że nie chcę narzucać niczego na siłę, wiem, że on mnie szanuje, ale czy szanuje moje decyzje, prośby...zobaczymy.
Mam jakieś tam wyjście awaryjne na pewien czas, które pozwoli mi i tak w pewnym sensie osiągnąć cel.

to jest chyba tak, jak wtrącony trzy strony temu wątek pytanie, co ja bym zrobiła, gdyby mój mąż powiedział - zakochałem się, bedę z tobą, ale potrzebuję czasu, żeby się odkochać
nie wiem co bym zrobiła
z doświadczenia swoich przeżyć dziś mam poczucie, że skupiłabym się na sobie, próbie odnalezienia siebie w tej sytuacji,,, zastanaowiłabym się co czuję i czego chce
pewnie, tak jak dobra, powiedziałabym- nie chcę żyć bez miłości - bo te miłośc znam i wiem, jaka potrafi być.

ale nikt nie wie, jakby się to skończyło
może bysmy zrozumieli, zyjąć daleko od siebie - że nam ze sobą dobrze?
może duma nie pozwoliłaby mi na to, by pozwolić mu wrółcić?
może duma nie pozwoliłaby jemu, żeby wrócić?

nie wiem tego
ale to taki otwarty scenariusz.dopiero jak scena się kończy.. wiemy co się wydarzyło

duma a miłość...
Endi myślę, że jak prawdziwie kochasz i widzisz to z drugiej strony to wybór dumy, zamiast drugiej szansy  to dziwny wybór.

Po latach mysleć: dla dumy zrezygnowałam może z prawdziwej miłości..
Po latach mysleć: schowałam dumę do kieszeni, poświęciłam ją żeby dać szansę miłości....(niezależnie jak ta druga opcja się skończy).

Zraniona duma a stracona miłość.....to chyba inny ciężar gatunkowy
No ale ja jestem romantyczka

Aleksandra81
dzięki za przywołanie do porządku

Kachna jest po prostu o klika poziomów wyżej "wypracowała" szacunek i zgodę z samą sobą, ale też szacunek do drugiej strony i liczenie się  z jego zdaniem.

Heja.

Żenada kolejny mąż który nie umie być dorosły.

Dlatego ja swojemu zdradzającemu mnie i nie umiejącemu wybrać mężowi na rocznice jego poznania z laseczką zrobiłam niespodziankę.
Pozew rozwodowy.
Nie żeby było łatwo.
Nie żeby nei bolało.

Pierwsze podejście było w styczniu, w marcu w kwietniu az w końcu pojechałam złozyłam.
I kur.....a odetchnęłam pełna piersią.

A on...
Jak to mówi Sol_1
?Jeśli on leci za suką to zdejmij mu kaganiec, odepnij smycz i puść wolno. Niech ucieka, tylko później niech nie piszczy pod Twoimi drzwiami?

Przeczytam to jeszcze raz, może jakimś cudem ten watek się jednak różni.

Przeszłam to co autorka postu.

Rok walczyłam, zniszczyłam siebie, zniszczyłam rodzinę, córka zawaliła szkołę zaczęła się ciąć, syn się zaczął jąkać a mąż
...no nie umiem wybrać, kocham ciebie i ją....
7 razy odchodził 8 razy wracał
pobił mnie tak że się znajomi pytali co mi się stało (nie chciał żeby laseczka się prawdy o tym ze sypiamy razem dowiedziała)

...to wszystko twoja wina...
...mieszasz mi w głowie...
...to ty manipulujesz mną dziećmi i moją matką...
...to ty w necie piszesz blogi i kłamstwa przez które ONA płacze...
...ona jest piękna dobra i wrażliwa...

Wiesz, gdybym posłuchała osób tutaj i go wypierniczyła na bruk, już bym była po najgorszej traumie życia, a ja co robiłam, przedłużałam ja codziennie.
Codziennie prądem mi robił operacje na otwartym sercu, codziennie, miliony razy.

I tak nie posłuchasz mnie i będziesz uważała ze twój przypadek jest inny - NIE JEST IDENTYCZNY JAK CO 4 TUTAJ.

Mam wrażenie ze jest KLONOWANIE SIĘ ZDRAD.
Mam wrażenie ze NIE MA MĘŻCZYZN
Mam wrażenie ze my kobiety MAMY PROGRAMOWANE MÓZGI GÓWN..M

nie było mnie dwa miesiące (układałam sobie w głowie) a czytam te same teksty co w styczniu kwietniu i listopadzie...

Poczytaj moje posty, nie mam jednego, pisze w kilku, nie che być znaleziona przez X...

Chętnie pogadam...

Wyprowadzka niczego nie zmieni, za to idealnie zmienia odcięcie się zupełnie.
Ty po etapie płaczu, żalu, umartwiania się, zyskujesz równowagę a on natychmiast zobaczy co stracił...

solinka
twój wpis to jakiś hardcore, ta twoja historia w skrócie...współczuję
...wjechałaś tu walcem
i dobrze

szczerze? nie wiem co z tym mogę zrobić, ale na pewno zostanie we mnie też na ten czas przemyśleń.

Dzięki

tekst o "piesku" - bezcenny

Czy wiesz ze ja nagrywałam swojego męża i jakież było moje zdziwienie jak znalazłam 12 plików z różnych dat w których on mówi mi zupełnie to samo, nie pamiętając ze my już taką  rozmowę odbyliśmy.

Nie pamiętam żebyśmy o tym rozmawiali.
Powiem ci coś zupełne nowego.
Nie słuchasz mnie.
Nie dajesz mi szansy.

Powiem ci co mi pomogło:
Pewnego dnia, wsiadłam w samochód wzięłam pieniądze, wyjściowe sukienki, sexi bieliznę i szpili i pojechałam, wcześniej informując ją o jego aktualnych kłamstwach
Pojechałam do znajomych na działkę, on dostał zdjęcie z plaży z napisem "Sopot"
...Gdzie qwo jesteś, zniszczyłaś mi życie. Gdybyś tu była zaje...ł bym cie na śmierć krowo....

Przesiedziałam na tej działce 3 dni, upiłam się wyrzygałam, wymodliłam, wypłakałam, wykrzyczałam, a najważniejsze byłam sama, i myślałam, myślałam, myślałam, co che, jak długo jeszcze wytrwam, czy nie szkoda mi życia.
Ból, lęk, wściekłość, żal i akceptacja, równowaga.
Bez dzieci męża znajomych rodziny ja i moje myśli + drzewa słońce woda i ptaki. Równowaga w przyrodzie.

Wróciłam, wściekły zdenerwowany, bo ONA po kolejnej dawce prawdy wywaliła go z życia. (Na chwilkę)
Zmanipulował córkę żeby do niej napisała. Ona jej odpisała ...twoja matka miesza mi w życiu, dobrze że będę miała wpływ na twoje wychowanie bo matkę masz jeb#ietą.
Wróciłam, zadzwoniłam do niej, ...weź go kochana bo cierpi...
posłuchałam co ma do powiedzenia (no jak ją kocha to się odsunę, niech żyją razem, akceptacja i już )

...Nie wezmę go nie da się z nim żyć, usłyszałam...

Dobra nie chce go może się nam "uda" to się układamy.

Niedziela, tydzień później, romantyczny cały weekend, masa sexu, czułości, rozmów, miłości, godzina 23.30 ona dzwoni, on się podnosi żeby odebrać... mówię ze łzami w oczach i bólem serca ...nie odbieraj, zmieni to nasze życie zupełnie... ...ja jestem dorosły, ja wiem co robię, ja poniosę tego konsekwencje...
ubrałam się wyszłam, wróciłam następnego dnia po pracy
w międzyczasie wysłałam mu smsa ...warto było chociaż...
odpowiedz była jednoznaczna ...nie warto, gdzie jesteś, szukam cie wszędzie...

Co się zmieniło we mnie? Przecież moje zachowanie jest chore. O tym dalej.

Wypytałam go o wszystko, tak dogłębnie, usłyszałam między innymi:
(...)
Kocham ją, z tobą nie umiem żyć, ale się BOJE.
Boje się zaczynać od początku.
Boje się prawdy która o mojej ukochanej wychodzi.
Boje się jej zaborczości.
Do ciebie wracam bo cie kocham jak matkę moich dzieci.
Do ciebie wracam bo tęsknie za uczciwością, prawdziwym domem, miłością do dzieci.
Ty jesteś poukładana, konkretna, stabilna, wierna, uczciwa. Nie ma w tobie za grosz romantyzmu, porywów serc, życie z tobą jest nudne.
Ja potrzebuje emocji, sexu, romansu, radości życia a nie kuchty domowej.
Nie czuje przy tobie żadnych emocji. Jak z matką, babcia czy siostra.
Ja się z nią ciągle kontaktuje.
Ja jej zdjęcia z netu wyciągam.
Ja ja szpieguje po forach.
Ja tęsknie i cierpię widząc ja z innymi. Do ciebie tego nie czuje, jesteś jest ok, nie ma cie nic nie dzieje się.
Przydajesz się jak ONA daleko a ja potrzebuje sexu.
JA pamiętam każde wypowiedziane słowo, on nic.
(...)

Wiem, po czymś takim człowiek by oszalał, stracił wiarę w siebie.
A ja no cóż, dalej wierzyłam że możemy być razem, że go kocham.
Oszukiwałam się jak on.
Ale z innych pobudek.
Za to z dnia na dzień po woli coraz bardziej się ogarniałam, chwilami fala bólu wracała ale już powoli przechylała się fala na +Solina a nie +M.
50%, 51%, 52% ...

Powiedziałam, wynajmij mieszkanie blisko, bądź w życiu dzieci. Ja zniknę z twojego życia.
Dobrze usłyszałam.

Rocznica ...romantycznego porywu serca... jak to ona mówi.
Pojechał.
A ja koło południa jakimś Boskim Cudem znalazłam jej smsy do mnie w folderze Spam.
Poczytałam, 65%, 69%, 70%, 72%, 78%...
wzięło mnie obrzydzenie,
zamienił mnie na COŚ TAKIEGO,
laskę która mi pisze ze sobie będzie pożyczać mojego męża kiedy ją zaswędzi,
a potem pisze, swędzi mnie i własnie mnie podrapał.
Laskę która była przyłapywaną w niedwuznacznych sytuacjach.
Laskę przyłapana na milionie kłamstw, mnie zamienił na COŚ TAKIEGO...

Zadzwoniłam w poniedziałek, usłyszałam że są razem.
Spokojnie powiedziałam, załatw to, złóż pozew, nie ciągnij tego dalej.
Usłyszałam, qwo niszczysz mi życie, nawet operacja cycków ci nie pomoże, pasztecie jeden, dzieciobójczyni (na blogu w wrześniu czy październiku umieściłam zdjęcie testu + i opis..zabiłam to co we mnie rosło... wg niej dokonałam aborcji, wszyscy zainteresowani, właścicielka testu i ja śmiałyśmy się ze hej.)
Nie dyskutowałam, napisałam mu smsa ...ja dostaje co che, ty dostajesz FURIE...

We wtorek pojechałam do sadu złożyłam dokumenty.

W środę przyszedł do mnie o 23.30 jak ona już spała, i mówi ...wiem ze chcesz żebym wrócił, nie wracam...
na co ja ...właściwie to nie, mam dla ciebie prezent, wyciągnij telefon dostałeś mmsa...

i usłyszałam ...nigdy mnie nie kochałaś, miałaś na boku kochanków, wredna qwa, zniszczyłaś mi życie, nigdy o mnie nie walczyłaś...

Złapany we wnyki zwierzak, wyjący z bólu, ze świadomością że oto nareszcie jego żona się uwolniła.
Przerażony dzieciak.

A ja już się umiem z tego śmiać.
Już umiem nie odbierać każdego jego telefonu.
Już umiem nie odpisywać na smsy.
Już umiem na niego patrzeć jak na obca mi osobę.

Dziękuję że mogłam to tu napisać.
Wiem ze to znajdzie, spędza wolny czas na szukaniu moich tekstów w necie, pokasowałam blogi, wszystko.
Nie boje się jej. Jest to chora osoba, żyje moim życiem bo nie ma swojego, żyła moimi marzeniami, niech żyje dalej.
Jestem jej wdzięczna, gdyby nie jej upór (żeby rozbić moja rodzinę), nie otrząsnęła bym się nigdy.
Czekam na rozwód, czuje się wolna, czuje też lek ale nie boje się.

Nigdy nie będę samotna, bo mam dzieci i przyjaciół, mogę być sama ale nie będę samotna...
Zrozumie tego, i zaakceptowanie (był to mój największy życiowy lek) wyzwoliło mnie
Paradoksalnie
A naprawdę było ze mną źle, wystarczy poczytać moje wpisy.