Mąż który nie wie co wybrać, a co powinnam zrobić ja?

Morał. Na pewno jakiś jest.
Historia jest smutna, ale ja już nie jestem.
Chyba morał jest taki, że nie robiąc nic, tylko kopiesz się we własnym cierpieniu.
Jeśli sytuacja Ci nie odpowiada, a mąż nie ma na tyle jaj, żeby coś z nią zrobić, to zrób coś Ty.
Musisz - dla siebie.
Kurcze, ja wiem jakie to jest trudne. Wiem jak się męczyłam, jak się bałam, że go stracę.
Wiem też że sytuacja w której tkwiłam niszczyła mnie od środka. Czułam, że spadam coraz głębiej. Musiałam coś zrobić.
To ciągłe analizowanie, szukanie odpowiedzi, to był koszmar.
Teraz nie szukam. Będzie co będzie.
Tu chyba trzeba zrozumieć, że szczęście każdego człowieka zależy tylko od niego samego. Trzeba to sobie wbić do głowy.
Trzeba przestać się bać!
Ja się bałam strasznie. Że będę walczyć ze sobą żeby się nie odzywać. Że będę cierpieć jak go stracę. Cierpiałam - jeden wieczór. Obudziłam się rano i poczułam satysfakcję. Wreszcie mi się udało. Wreszcie zrobiłam coś. Cokolwiek. Coś - dla siebie.
Odcięłam coś, co mi szkodziło. Byłam z siebie dumna, że znalazłam siłę.
Dopiero to był mój początek.
Tu trzeba odwagi. Trzeba zrzucić tego faceta z cholernego piedestału. Myślisz sobie, on taki biedny. Kurde, za dużo w nas kobietach tej empatii. Chrzanić to! Jaki biedny! Ty jesteś biedna. Nie miał prawa zrobić Ci tego. Tak jak mój misio nie miał cholernego prawa zrobić tego co zrobił.
Potem przyszła refleksja. Czy ja na prawdę chciałam być z tym człowiekiem? Po to to robiłam? Dlaczego mi zależało?
Ja wiedziałam wszystko. Wiedziałam też to, że nie jestem pierwszą kobietą poza małżeństwem. Rozmawialiśmy o tym. No bo skoro oboje byliśmy winni, to przyznać się można. Jakieś przelotne bzykanie na wyjeździe. Na moje pytanie dlaczego? Odpowiedź była: bo była chętna, to było nic. Nic. No tak. Kurde - nie ona jedna. Facet przystojny jak cholera, chętne się znajdą.
Myślę sobie, że tak w głębi duszy to Ty wiesz co powinnaś zrobić. Kiedy wyzbędziesz się strachu, odpowiedź będzie jasna i klarowna. Ty wiesz. My zawsze wiemy.
I tak. Wiem, że ja jestem tą złą, ale czytam Twój wątek od początku. Nie chciałam za bardzo pisać właśnie ze względu na to, że ja jestem tą złą, ale chciałam jakoś pomóc, bo wydajesz mi się fantastyczną kobietą. A Twój mąż to tchórz. Jak oni wszyscy. Wkurza mnie, bo widzę swojego własnego tchórza, który zabrał mi znacznie więcej niż tylko małżeństwo. Jakby naprawdę mentalnie wrócił do Ciebie, czuła byś to. Po prostu byś wiedziała.
Cokolwiek zrobisz. Nie bój się go stracić.

dzięki malami

bet,m jak dziecko zrobi coś żle, to nie powinniośmy go karać ale pozwolić mu, by poniosło konsekwencje

a jesli zrobi coś dobrze, powinni9smy to wzmacniać i pochwalać
niekoniecznie nagradzać

Endi czy myślisz że dokopywanie to , częste przypominanie, cokolwiek w nim zmieni? Czy naprawde  uważasz, że jak odpowiednio długo będziesz go karać swoim niezadowoleniem to nigdy więcej nie zdradzi?

A ja myślę że przestrzeń o której piszesz jest równie dobrym powodem do odejścia jak upierdliwa żona.

Droga wszystko co piszę do ciebie, nie ma na celu pokazania tobie czy komukolwiek jak uratować związek. Może jestem nudna, ale nadal będę uciekać od rozwiązywania  moich problemów, przez wpływanie na innych.
To ty masz wyjść z tego silniejsza, a nie on ukształtowany przez ciebie, bo o ile pierwsza opcja  jest do zrobienia to druga bardzo wątpliwa.

Zajęcie się sobą to nie przestrzeń dla M to nie akceptacja dla wszystkich jego zachowań, to nie odpuszczenie mu,ale to również pozbawienie się zgody na dbanie o złe uczucia M,  . 
Zajęcie się sobą to ...... nie wiem jak wytłumaczyć. O może tak:
Jak ja dbam o siebie:
-najpierw myślę potem robię,  nie na odwrót.
-liczę się z opinią M ,ale nie jest ona ważniejsza od jej mojej, ale nie mam oporów zgodzić się z opinią M JAK OKAZUJE SIĘ, ŻE JEGO JEST LEPSZA.
-potrafię zrezygnowac ze swoich potrzeb podyktowanych uczuciami,gdy nie jest to dobre dla mnie.
-pozwalam sobie na błedy
-nie chce byc perfekcyjna,to droga do ulepszania daje mi frajde
-nie tłumię uczuc ale nie pozwalam tym złym za długo hulac
-nie krzywdzę innych, ale nie rezygnuję ze swoich potrzeb bo inni się z tym źle czują.
-opinia innych nie jest prawda to tylko ich opinia,
-nie razi mnie jak ktoś robi mi uwagi, ale przemyślę każdą, czy aby nie ma w tym prawdy.
-nie zmieniam nikogo, zmieniam tylko siebie.
-czasem łamię którąś z zasad, ale nie mam z tym problemu, bo bardzo szybko wracam na swoje tory, bo już mi nie pasuje inaczej
-jak mi coś nie pasuje w zachowaniu M nie ukrywam tego,  a tylko od niego zależy co z tym zrobi na odwrót.

Recydywa to jeden z większych problemów więziennictwa, dla mnie nie jest zrozumiałe jak można tam wrócić ,jak można drugi i trzeci dać powód do zamknięcia .
Dziewczyny czy naprawdę wam sie wydaje ze jak go odpowiednio długo czy mocno ukarzecie to nie zdradzi drugi raz? Że nie pomyśli teraz lepiej się ukryje, teraz się nie dowie, myśjicie, że jak zobaczą jak skrzywdzili to już nigdy? ŻE to co mu zgotujecie zmieni jego, patrzenie na was na takie jak sobie życzycie? Bo że zmieni to pewne.Dziewczyny tu też mleko dawno wylane, dałyście szansę , nie było wykopu i on już  wie, że potraficie. To nic innego jak chęć posiadania kontroli nad nim.Manipulacja emocjami i to bez gwarancji ze zadziała, czyli macie pozorną kontrolę. Czy czujecie się bezpieczne?

Bo ja czuję się bezpiecznie, bo cokolwiek zrobi mój M to nie dotyczy mnie tej w środku. Pewnie że jak by poszedł w tango to będę to przeżywać, wywoła sporo negatywnych emocji nie wiem jakich i nie chcę się tym zajmować bo to teraz nie istnieje. Ale ja już wiem, że on nie jest moim powietrzem, że mogę go kochać nie mieszkając z nim, że mogę być szczęśliwa bez niego. Nie chcę mu kazać robić tak jak ja chcę, nie chcę nim kierować, on ma pełne prawo decydować o sobie, ma prawo stawiać warunki, ma prawo nie być okłamywany i podlegać moim manipulacjom. Gdyby to tylko ode mnie zależało, to wolę z nim, ale też mam pewne wymagania wobec niego i to tylko jego wybór czy ze mną będzie.

Trudno powiedzieć który szybciej zdradzi, czy ten pod dziurawą kontrolą, który dostał szansę na lepsze jutro, ale nie pozwolono mu tego bagażu przeszłości odciąć. Czy ten który wie że cokolwiek robi to tylko on za to odpowiada, że jedyna kontrola to jego własna.
No właśnie który? A skąd ja mam to wiedzieć?
Ba ja nie potrzebuję tego wiedzieć, nie potrzebuję zapowiedzi co ja zrobię jak ty... Bo ja wiem z czym mogę żyć, a z czym nie i nie potrzeba mi więcej, nie mam wpływu na otoczenie, ale zawsze mam wybór, nie zawsze taki jak bym chciała, ale tylko dlatego że nie jest to zależne ode mnie.

Kachna66, napisz proszę, bo to cos co mnie bardzo interesuje:)
Dziś jest późno, ale jutro jak chcesz opowiem ci jak ja zajęłam się tą potrzebą, aby on mnie przytulał jak ja byłam smutna.

Ciekawa jestem skąd jesteś, chętnie bym się z tobą spotkała, masz takie "moje"podejście, przy czym ty wiesz jak to zrobic, a ja muszę do tego dochodzic...

nie nie kachna, ja jestem przeciwna karom w ogóle
jestem przeciwna dokopywaniu  i pokazywaniu, jakie to dziecko było niegrzeczne, dziecko be, nie dostanie deserku

chodzi mi o cos innego
chodzi mi o to, że zarówno dobra, jak i mąż dobrej mają prawo do swoich uczuć i "odnalezienia" się w tej sytuacji
czy mąz dobrej jest zadowolony z tego, co ma?
nie wiem
czy dobra jest zadowolona? nie
dlaczego? bo dobra NIE CHCE takich relacji jak ma, chce słow, chce deklaracji, wyzwan, chce zobaczyć zmianę, chce, aby od dzisiaj mąz dobrej widział, dostrzegał tylko nią
czy to jest mozliwe? nie
maz dobrej wybrał- rodzinę i powiedział jej, że z nimi zostaje

dobra uważa, że wcale z nimi nie został.. a jedynie przeczekuje w oczekiwaniu na to, jaką decyzje podejmie tak naprawdę

dobra [rzegląda się w oczach meża. jesli maz coś jej da, "pogłaszcze" przytuli, powie dobre słowo - dobra się uspokaja, nabiera pewności, że cos z tego będzie
gdy mezowi dobrej odpłynie wzrok i sie zamysli - zycie dobrej wali sie w gruzy....

to miałam na mysli
to, na ile dobra ma prawo powiedzieć - nie chce tego, nie czuję się pewnie, nie czuje się bezpiecznie,
a na ile ma prawo przyjać to wszystko, zaakceptować to, co jest i to, co ma...

bo jesli czuje się tak, jak się czuje, to coś jest nie w porzadku, prawda kachna?
i jak długo będzie się czułą spełniona lub nie poprzez relacje z meżem - i równowage między swoimi oczekiwaniami a tym, co on daje - to będzie jak jest
pisałaś o tym - że mozna oczekiwac, że mąz się domyslić, że da to, co chcesz
ale tak naprawde wolnośc jest wtedy, gdy nauczysz się przyjmowac i akceptować to, co on daje i chce dac i nie warunkowac swojego poczucia spełnienia od tego
na ile deklaracja męża dobrej- zostahje z wami - jest deklaracją "swięta", prawdziwą, którą trzeba POZBAWIĆ  interpretacji
a na ile dobra będzie szukać podwójnego dnia i spełnienia swojego ro9zwalonego poczucia bezpieczenstwa

a nie wiem, chyba sama się zamotałam własnie
nie umiem tego wytłumaczyć
\

A ja Tobie Endi przyklaskuję.
Bo to co na pewno jeszcze Dobrej pozostało to godność.
Ja czułabym się odarta z godności, gdyby on niby wybrał mnie, ale czułabym, że w skrytości myśli i wzdychał do innej.

Zakładam, że Dobra w liście napisała, że chce mu dać szansę, ale pod warunkiem, że on ją kocha, ją wybiera i z nią tylko chce być.
A teraz on mówi, że nie wie czy kocha, nie chce rozmawiać o jej potrzebach i wątpliwościach.

Ja nie chcę używać ostrych słów, ale to jest upokarzające.

Jeśli mąż Dobrej chce być z Dobrą, to ona powinna to czuć.
Już tu była o tym mowa, że przecież Dobra nie da mu instrukcji, jak to zrobić.
On powinien się nieco bardziej postarać.

Dobra,
Dalej uważam, że jakbyście trochę pomieszkali oddzielnie to i Ty i Twój mąż zyskalibyście na ostrości widzenia.
Ale - też się powtórzę - to Twoje życie i Twoja decyzja.

dobra, jak nie czujesz , to tak  jest.
Zawsze WIEMY co JEST. To sie czuje i wie.

To pomysl teraz co z tym zrobisz.
Nie naciskaj na niego , bo jak naciskasz, to zamykasz.

Dobra a gdybys powiedziała mezowi tak jak nam tutaj co czujesz, ze jest Ci przykro etc, czy probowalas?moim zdaniem czesto wystarczy byc po prostu sobą w takich chwilach, te wszystkie 34 kroki,dywagacje, rady zdystansowania są dla skrajnych przypadkow, dla ludzi,ktorzy sie bardzo pogubili a ja sadze, ze Ty powinnas po prostu byc sobą, robic to na co masz ochotę, masz ochote sie przytulic to to zrob, nie masz na nic ochoty zamknij sie w pokoju, Ty nie musisz sie teraz jakos wybitnie starac i brac na barki wszystkiego, mysle tez, ze takie analizowanie problemu ze wszech stron moze  Cie przygnebiac ale sama wiesz jak sie z tym czujesz.Moze po prostu kolokwialnie mowiac wyluzuj,odpusc, zyj i ciesz sie z kazdego dnia, z pozytywow,badz sobą,nie rob niczego na sile,wtedy moze maz sie otworzy.To na pewno trudne ale sprobuj.Ja jak mialam jakis problem i nijak nie widzialam rozwiazania to po prostu odpuszczałam i czekałam az zadziała czas.Powodzenia i pozdrawiam

wiesz dlaczego on unika rozmowy , dobra ?

bo czasami...
trudno powiedziec prawde... - bo to rani druga osobe
trudno sklamac ...- bo to rani nas samych
ale trudno tez milczec ... - bo wtedy cierpimy oboje...

ale on tego nie wie dobra...
czemu chcesz, żeby on udzielił ci odpowiedzi na pytania, na które odpowiedzi nie zna?
dobra tylko ty wiesz i czujesz NA CZYM STOISZ?

przyszłośc - to, o czym piszesz, nie nazywa się godnośc, nazywa się duma
wiem, znam, bo czuję
jak cięzko było mi iśc do przodu po zdradzie, bo zdradził MNIE, bo jak on mógł zrobić to MNIE, jak mógł mnie zdradą UPOKORZYĆ..
to duma jest
godnośc - jest wtedy, gdy postepuję godnie, zgodnie ze swoimi wartościami, zasadami i potrzebami - czyli tak, jak ty robisz przyszłość
i jak robiła dobra..
do momentu, gdy mąż powiedział jej to, co chciała usłyszeć, ale ona nie UFA w to, co powiedział i zadeklarował, prawda dobra?
gdzieś tam podsurnie czujesz, że dostałaś to co chciałaś - dostałaś męża spowrotem - udomowionego, niezdradzającego, dbającego o rodzinę
ale okazało się, że to nie jest to, czego oczekiwałaś i czego potrzebowałaś - bo potrzebujesz męża zakochanego, dla którego jesteś najwaznieszja, męża sprzed zdrady, męża, którego już nie ma i nie będzie

dobra, postaw na komunikację
nie ustalaj terminu rozmowy
uzywaj komunikatu ja i dziel się
mów
czuję się bezpiecznie, gdy mnie przytulasz
mów,.\ kiedy tak nagle milkniesz i wyłączasz się, czuję się opuszczona i boję się, że myslami jesteś nie tam, gdzie jesteśmy my - ja i nasz syn

Jesteś na dobrej drodze to zrozumienia iż najlepsza karą dla niego jest puszczenie go. I ostre odcięcie się od niego. Innego wyjścia dobra23 nie masz.
On tylko udaje daje ci złudne nadzieję na zmianę po to by zachować tylko status quo.

czy my na pewno mamy racje, tego nie wiem.
Ale wiem, ze Ty wiesz wiecej. O wiele wiecej. Dopusc to tylko do siebie.

Dlaczego wiesz wiecej ?
Bo Ty WAS ZNASZ. Znasz te wszystkie Wasze sprawy, niuanse, Wasze spojrzenia i "rozumienie "siebie nawzajem.

no aletego się nie dowiemy, prawda?
czyli musimy przyjąć fakty
są one takie
twój mąż powiedział, że zostaje z wami i że wybiera rodzinę - fakt
ty przyjełaś jego deklaracje i tez wybierasz RODZINĘ - fakt

co nim kieruje? brak wyjścia? fakt, że kochanka go nie chce? miłośc do vciebie? przywiązanie do syna?  - tego nie wiesz, nie dowiesz się,

wiesz, że on jest, został wybrał- CIEBIE

myslałam, co bym zrobiła - zakładając, że wybrałam jak ty i mimo to, że on mówi, nie wiem, czy kocham, kocham tamtą.. chcę z nim być

sądzę, że nie ułatwiałabym mu tego.. w tym sensie, że nie dałabym mu furtki, szansy, nie obdarzyłabym luksusem "przecież i tak we mnie wątpiłaś, więc co chcesz? :nie dałaś mi zaufania, więc nie byłem w stanie jednak sotatecznie wybrac ciebie"

wybrałeś mnie? wybrałeś naszą rodzinę?
więc jesteś z nami..
jesteś ze mną
więc przyjmuję ciebie i akceptuję
chcę, żebyśmy spędzali razem czas i pokazuje ci, w każdej życiowej sytuacji - ŻE JESTEM CIEBIE PEWNA
usmiecham się do ciebie, gdy wracasz z pracy
mówię - ciesze się, że już jesteś
proponuję wspólny spacer (nie cierpie spacerów.. zły przykłąd) ale oglądanie naszego ulubionego serialu - jak czysta krew np..
wracam do życia "sprzed zdrady" były rzeczy, które nas łączyły, które nas cieszyły - więc do nich dąże, nimi zyje, je tworzę
tworze przestrzeń dla spotkan zx przyjaciółmi, rodziną
jesteśmy razem, żyjemy razem, spędzamy czas razem
naturalnie i bez zastanawiania się - czego on by chciał, czy aby na pewno on czuje jak ja, co nim kieruje, jakie w nim emocje, co nim motywuje
ZOSTAJESZ?
ZOSTAJESZ
to fajnie - jestem zatem z tobą

dobra - zachowałabym się jak kawał wredneju wyrachowanej suki - byłabym sobą, cieszyłąbym się każdym dniem, żyłabym pełnią zycia i z nim....

nie dałabym mu przestrzeni na :wiem, że tak naprawdę nie czujesz się pewnie i ja też nie czuję się pewnie.. chcę, żebyś ciągle mnie zapewniał o miłości i twojej chęci zostania, bo jednak boje się, że chociaż powiedziałeś A to wcale nie oznacza B
o nie mój drogi
powiedziałeś A???
to masz b, c,d e i cały alfabet -ze mną swoją żoną i z małymdobrym - naszym synem.
ciesze się, że jesteś
witaj kochanie, fajnie, że już jestes z pracy
na co masz dzisiaj ochotę wieczorem?> na nic> zgoda, będziemy razem robić nic...
jak minał dzień?
a jak tam ten twój upierdliwy szef?
a jak sprzedaz w tym tygodniu?
a jak praca papierkowa ci poszła?
a pamiętasz, jak mówiłeś, że? a jak teraz to wygląda

naturalna, prawdziwa dobra, dobra w codziennym, aktywnym zyciu Z NIM

nie daj mu wyboru
wybrał? to pokaż mu, co ten wybór oznacza...

tak sądzę
że ja bym tak zrobiła
uznałabym, że dosyć babrania w jego emocjach, motywacjach i potrzebach
nie zakładam, że jestes nieuczciwy - bo cię kocham
nie zakłądam, że traktujesz ten dom tylko jak bezpieczny hotel - bo cię kocham
nie zakłądam, że jestem ci obojętna - bo cię kocham
kocham cię, a więc ci ufam
ufam także w to, że szanujesz mnie i ansze życie na tyle, że nie traktujesz mnie teraz jako sposobu na [rzeczeniakie na wielką miłość
ofam w to, że to co powiedziałeś jest prawdą i zalezy ci na mnie
ufam w to, że tak jak i ja - robisz wszystko i starasz się -abyśmy tylko mogli być razem
bo przecież tak zdecydowaliśmy...

Dobra wysłałem email.
Trzymaj się.

Wszystkie te rady na pewno są cenne i wynikają  z chęci pomocy.
To co widzę to wszystkie posty można skrócić do jednego   no może dwóch zdań.
I nie ma tu rady jak z tego wyjść, bo wszystkie oparte są  o męża dobrej. 
Dobra wychodzi na to że nie możesz nic zrobić puki on ?.
A wiadomo, że on nie bardzo może, chce, potrafi.
Powiem tak, moim zdaniem jakiekolwiek dywagacje na temat co M, jak M czemu M to ślepa uliczka. Takie zgadywanki pt. co autor M ma na myśli. I w  tym temacie uważam dobra już zrobiłaś wszystko co mogłaś, a jesteś w tym samym punkcie   co na początku.
Myślę, że to co radzi Endi nie jest możliwe do realizacji dla ciebie. Bo to takie godzenie się nacoś czego nie chcesz. To może spróbuj dać sobie spokój na dzień dzisiejszy daj sobie czas np.  1 msc., a w tym czasie zajmij się tym na co masz wpływ.
Obiecałam , że napiszę jak ja sobie z  poradziłam z potrzebą zajmowania się mną i moim , żalem , i smutkiem . Abrikade też wyraziła chęć dowiedzenia się tego.

Przede wszystkim zdałam sobie sprawę , że ta potrzeba nie jest umiejscowiona tylko tu i teraz.
Że jest to potrzeba która ciągnie się za mną od lat. A o ile dobrze sobie przypominam pisałaś , że miałaś trudne dzieciństwo. Zaczęłam od czytania książek :-Toksyczne Dzieciństwo i Toksyczni Rodzice, ( chyba mam jeszcze na dysku to jak ktoś chce...) i tu oczy zaczęły mi się otwierać.
Z dzieciństwa wyniosłam poczucie, że byłam mniej kochana niż moje  rodzeństwo, bo to nimi nie mną rodzice bardziej się zajmowali. Dziś wiem, że rodzice musieli poświęcać mojemu rodzeństwu więcej czasu, bo nauka im szła bardzo ciężko, a mi wręcz odwrotnie.
No i tępa nie jestem  to wiem o tym od zawsze, mało tego dawno to zrozumiałam i nie mam z tym problemu. No tak, ale poczucie bycia mniej godnym, wartościowym pozostało. Potrzeba bycia zauważonym, docenionym wysłuchanym była tak silna, że wydawało się, że bez tego nie potrafię żyć. No to powiedziałam mojemu M ,że potrzebuję tulenia, głaskania, przepraszania, zapewniania,  i takich tam ?     I naprawdę to pomagało, ale tylko przez chwilę.
No bo tak, jak przyjąć pocieszenie jak pocieszycielem jest ten który krzywdził ? Czy mi to dało poczucie bezpieczeństwa, no bo jak on tak żałuje i mnie pociesza? Ale przecież sam by tego nie robił, najchętniej w ogóle by o tym nie mówił, to jak ma mi to pomóc?Jak wywalić z głowy te wszystkie informacje,  jak słyszę  np. moja najukochańsza. Kurde, 
a gdzie byłam ta najukochańsza, jak ?....mnie nie było. Teraz to jestem ?.. 
Albo to co mówił, jak żałuje i jak cierpi widząc moje cierpienie, no to miałam używanie trzeba było o tym wcześniej pomyśleć, no  i jak on mnie dalej tulił to zadawałam pytania, potem następne i wcześniej czy później była awantura no i miałam to co chciałam :nie bylam smutna za to byłam wściekła. No to potem wymyśliłam, że jak już mnie tuli i ja zacznę coś pytać to niech nie odpowiada. To po co mi to tulenie, co mi miało dać? Odpowiedź jest prostsza niż można sobie wyobrazić. Było mi źle , nie zasłużyłam na to, to proszę się tym zająć , tulić żebym poczuła się ważna, tulić bo to ty jesteś winny , tulić i nie marudzić na moje pytania i wreszcie tulić jak ja wylewam na ciebie kubeł gó....na. No co ? Twoje czy moje gó......?Nie wiem gdzie bym była jak ten mój M by mi pozwolił na to co ja chciałam.
To nie jest proste, powiedzieć sobie samej prawdę, a jeszcze trudniej ją zauważyć . Bo  wszystko to o czym piszę działo się na poziomie uczuć i potrzeb, to nie były słowa, nazwanie tych uczuć jest trudne, a przyznanie się do nich jeszcze trudniejsze. No i teraz jak przestać? Przecież mam prawo przeżywać smutek, ból i mam prawo dostać od niego wsparcie. No tak, a co z prawem mojego M do nieprzeżywania tego ze mną? Tylko ode mnie zależało kiedy NIE DAM SOBIE PRAWA, BO MAM TAKIE PRAWO, zabronić sobie. No tak ale na uczucia nie mam wpływu, przychodzi ból i jest to co z tym zrobić? Jedno jest pewne nie to co właśnie opisałam. Uczucia są ważne i nie można ich ignorować, ale gdzieś na końcu trzeba oddać władzę rozumowi. Inie chodzi o to żeby ukrywać uczucia. Jestem smutna , M mnie tuli a ja dziób zamknięty trzymam, M pyta co się dzieje, to nie mówię "nic"bo to kłamstwo. Mówię nie chcę o tym rozmawiać, albo nie pytaj, albo  znowu twoja przeszłość mnie męczy. Rozum wybiera, -nie chcę- choćby uczucia miały mnie rozerwać. A im częściej  zapanowałam nad swoimi uczuciami, tym krócej  męczyły mnie kolejne.

Dobra, nie sugeruj się treścią, twoja będzie inna, ale spróbuj tak przeanalizować swoje uczucie.
Dobrze to robić pisemnie, bo po kilku dniach można do tego wrócić i już bez emocji.
I jeszcze jedna rada, ważniejsze są pytania, niż odpowiedzi.

Ankaline, Twój mąż nie wrócił psychicznie tylko fizycznie, częściowo, itp. Do czego (wygodnego życia, dzieci )?, bo kogo, raczej nie... Boi się starać, bo się przyzna, że źle zrobił z własnej głupoty, a nie Twojej (w jego głowie) winy (?).
Może powinien odejść, by wrócić naprawdę (czy to możliwe?), albo wcale...

Dobra, jak Twój mąż odejdzie i dasz sobie radę sama, będziesz miała luz. Przekonasz się, że nie musisz go już o nic prosić, że nie jest Twoim tlenem, bo jak coś, dasz sobie radę sama... To cudowne uczucie .

Wymądrzam się, przepraszam, ale znam to, sama o tym dużo myślałam.

Ankaline jak to czytałem to tak jakbym widział swoje małżeństwo. U mnie było tak jak piszesz, z tym, że było, bo teraz to myślę, że to już historia.
Czasem potrzeba dobrego kopa w aby się ocknąć.
Facet nie jest zbyt skomplikowaną istotą.
Walczy o kobietę, adoruję ją, zdobywa i co dalej.
Dalej to jest to, że skoro ją zdobył  myśli, że jest jego na zawsze.
Niestety to jest gófno prawda.
Kobieta potrzebuje czuć się kobietą, cały czas taką samą czy ma 20 lat, 30, 40, 50 etc.
Nie chce być gosposią, sprzątaczką czy kucharką.
Chce być doceniana, chwalona, kochana i potrzebna.
To nie jest dużo, to jest tylko minimum i ja to zrozumiałem, bo odczułem na własnej skórze.
U mnie też było monotonnie, nudnie i bez żadnych jakiś tam aj.
Teraz jest tak, że jak nie możemy być ze sobą dwa dni to telefony i sms-y są non stop.
To jest piękne i wierz mi, że gdybym mógł cofnąć czas to byłbym zupełnie inny, oczywiście posiadając ten rozumek co teraz.

Gdy mężczyzna ma dwie panie - to co najmniej jednej kłamie.
Są dwa znacze­nia zdrady.
Gdy partner up­ra­wia seks z in­na ko­bietą - wybaczamy ale boli
-Gdy­ up­ra­wia seks z ko­bietą i czuje coś do niej - to trudno zniesc..

podnoszę się z kolan i próbuję iść naprzód..
czy upadnę znowu? a może nabiorę jednak rozpędu...zobaczymy

była rozmowa..nie,  to ja mu powiedziałam pewne rzeczy, on znów zamknął się w swojej skorupie,
był zły, dał nawet temu jakiś słaby wyraz.... potem chyba przetrawił i teraz coś próbuje...
ale...to już teraz nawet nie chodzi jak bardzo będzie próbował i czy będzie dalej próbował..

powiedziałam, że jeśli nie ma tej miłości a on nie chce walczyć to ja nie mam zamiaru "reanimować trupa".
Ja wiem, jestem pewna, że gdybym zastosowała pewne wskazówki, pewne punkty metody 34, może ostatnie z niektórych rad Endi, gdybym była taka jak on teraz oczekuje, czyli dała mu czas, próbowała żyć normalnie, była uśmiechnięta, demonstrująca jaka to jestem wspaniała i dobra żona, była po prostu cierpliwa...to uratowałabym nasz związek.

On by został, starał się na swoich zasadach, z czasem może odchorował miłość do niej, z czasem może uświadomił sobie, że przecież nadal mnie kocha...
Może...

Ale przegrałabym siebie.
To byłby związek na początku trochę taki jak pisze TEO (przyjaźń, wspólne lata, wspólne cele - synek, może miłość, z naciskiem na może?). Tak wygrałabym to, że on zostaje.

Ale podstawą mojego związku, moich przekonań co trwałości i sensu związku w którym ja chcę być jest MIŁOŚĆ.

Jeśli jej nie ma a jest tylko z mojej strony to będę cierpieć, będę czekać z nadzieją, poświęcę siebie samą po to by z nim być "za wszelką cenę", za cenę własnych pragnień

I może to głupie, romantyczne podejście do życia..może

Ale ja w życiu jestem bardzo pragmatyczna, daję radę, prę do przodu, nie zrażam się trudnościami, no może na chwilę, zawsze szukam drugiej drogi, wyjścia awaryjnego, najmądrzejszej opcji. To w tym zwykłym życiu, codzienności.
Wiecie teraz to samą siebie klepię po ramieniu i mrugam - dasz radę dziewczyno 

W związku to ja niestety ale chcę prawdziwej miłości.

Pozostaje mi teraz ustalić tylko kiedy ma odejść, bo powiedziałam mu, że chcę żeby odszedł,
że on ma prawo nie wiedzieć i mieć wątpliwości,
ja naprawdę zdaję sobie z tego sprawę, że nie wleję w niego cudownie uczuć do mnie.
Jeśli dalej nie wie, to ja nie chcę być z boku przy nim

To,że kogoś wyrzucamy z domu nie oznacza, ze to definitywny koniec.Przeciez jesli bedzie mu zalezalo, jesli dojdzie do tego, że kocha zonę to bedzie chciał walczyc i wrocic.Ja mimo wszystko tego zyczę.

Oczywiście. Dobra, brawo za odwagę. Jeśli Cię kocha, to poruszy niebo i ziemie, zrobi wszystko, żeby Cie odzyskać, a jeśli nie, to przecież Ty i tak  tego nie chcesz.
Życzę Ci wszystkiego dobrego i gratuluje postanowienia, aby samej decydować o swoim szczęściu.

Dobra,
Czasami trzeba coś stracić lub prawie stracić żeby to docenić.
Liczę na to, że tak będzie w przypadku Twojego męża.
Mam nadzieję, że on nie odbiera Twojej propozycji rozejścia jak TEO50 czyli idź w p...stu!
Lepiej się upewnić.

Wiem, że to dla Ciebie jedna z najtrudniejszych chwil w życiu.
Ale teraz dopiero ja czuję, że będzie u Was dobrze, bo Ty postawiłaś na siebie, jednocześnie wcale nie rezygnując z WAS.
Tylko jeszcze niech on się ocknie!
A jeśli nie ocknie się, to znaczy, że to i tak nie miało...sensu.
Przytulam

jasne MamaNalijki,
jasne idz w pis.. to nie jest definitywny koniec, to tylko takie bla bla bla. Tak samo jak zdrada to nie jest powod do konca, to tylko takie bla bla bla.

Monika7676,
wiesz co jak masz takiego Miska, co zdradzil bo kuzwa akurat mu sie okazja nawinela i jak nie mogl skorzystac, no to przyjdzie i powie: oj kochanie popelnilem blad, zapomnialem sie, wiesz wlasciwie to nie chcialem ale byl twardy i nie wiedzialem co z nim zrobic... bla bla bla.
Jak masz takiego ciolka to badz szczesliwa, az nastepnym razem sie zapomni bo skurat byla okazja. Albo tylko czekasz byc oklamana na te magiczne slowa!
End_aluzja
moj misterny plan, zrealizuje z nia czy bez niej. A raczej bez niej bo taki jest stan faktyczny. Nie mam zielonego pojecia co jej wystarczy a co nie. To tylko ja wiem w jaka strone ide i co mam jeszcze do zrobienia w moim osobistym wlasnym jedynym niepowtarzalnym zyciu.
malami0099,
w tym sek, ze on nie wie czy ja kocha czy nie. Zadnej deklaracji nie bylo. Myslisz ze nie ulatwi mu podjac decyzje?
moze mu bardzo milo powiedziec, Wiesz mimo ze Cie kocham, wyprowadz sie kochanie i przemyslij sobie, moze tez sama powiedziec; wiesz kochany potrzebuje czasu dla siebie i zeby przemyslec. Jedno znaczy tyle co idz pis..du, drugie zostan sobie w tym zasranym mieszkanku w pis..du

Tobie Przyszłość, nawet dowalic nie mozna, chyba za bardzo Ciebie polubilem. Ale kij nich kury wiedza ze sa tez KOBIETY z duzych liter pisane.

End_aluzja
Twoj zwiazek, Twoja sprawa, Twoje oczy go widza, Ty w tym zwiazku zyjesz. Masz jakis plan to dobrze, mysle jednak ze nie wszystko dopowiedzialas, bo nie znam zdania Twojego M. Ale wychodze z zalozenia ze jest takie samo jak Twoje bo inaczej by to nie funkcjonowalo.

Cikeawe kiedy na zyczenie jakiegos stronnictwa dostane knebel.

Znacie taką scenę "Szreka" jak on szuka kogoś, kto zaprowadzi go do zamku? Osioł bardzo chce być jego przewodnikiem i skacze naokoło tak żeby być przed oczami Szreka, wołając "ja ,ja ,ja wiem"a ten rozgląda się, bo nie bardzo chce go zauważyć. Dla mnie bardzo zabawna scena i bardzo często widzę analogie w życiu codziennym.
I teraz ja czuję się jak ten osioł i bardzo mnie to ubawiło. Tylko ja wołam/pytam  zajmij się sobą, kiedy to zrobisz. A ubawiłam się bo jeszcze wczoraj pisałam do Endi , o tym co sama robię, chciałabym przyspieszyć życie Dobrej, co by już zdecydowała i zajęła się sobą.
Dobra twoja dzisiejsza decyzja to mnie obudziła,bo jak w grę wchodzą uczucia to niczego nie przyspieszysz . To musi przejść swoim torem, musi przejść po swojemu , z prędkością  tylko sobie znaną.
Dobra cokolwiek zdecydujesz jest twoją decyzją, a ta jest najlepsza z możliwych. Masz moje wsparcie zawsze, nie pomgę ci w podjęciu decyzji , zresztą sama świetnie sobie radzisz. Ale jak będziesz chciała zająć się sobą mogę ci opowiedzieć jak ja to zrobiłam . Trzymam kciuki i napisz jak się dziś czujesz? Czy on jakoś się określił i co zrobisz jak nic się nie zmieni, czyli nie będzie deklaracji ani zmiany.?

Teo to ile Twoim zdaniem mozna zyc z takim przeswiadczeniem, ze druga osoba nie wie czy nas kocha, nie umie sie okreslic, nie wiadomo nawet czy cos czuje jeszcze do tamtej kobiety, nie wiadomo czy zerwał, w zasadzie to naprawde niewiele wiadomo poza tym, ze został fizycznie w domu...Ty patrzysz przez swoj pryzmat, Ty zostales w domu,Twoje zycie ale są ludzie,ktorym to moze nie odpowiadac i trzeba to uszanowac, kazdy swoje zycie po swojemu uklada i nie uwazam, ze chwilowa wyprowadzka to powiedzenie komus idz spier*** etc,mozna calkiem inaczej to ,,rozegrac",po ludzku etc
Moze jestem tez idealistką jak Dobra ale dla mnei bez milosci nie ma co zyc razem i tez sie tego trzymam
Dobra-trzymaj sie!:)

Teo, małżeństwo z rozsądku to najstarsza instytucja i do dziś 70% par małżeńskich tak żyje..
Dlaczego ? Bo miłość się wypaliła, bo zjadła ich rutyna, bo zmienili się przez okres trwania ich małżeństwa, bo zmieniły się ich potrzeby..
Wszystko ok, ale te pary znalazły jakiś wspólny kompromis, godzą się na życie trochę razem, trochę osobno i szanują się..
Dobra nie chce życia bez miłości i ma do tego prawo..
Jeśli jej mąż nie będzie umiał jej tego dać to, albo Dobra od niego odejdzie, albo się z tym oswoi i będzie żyła jak 70 % naszego społeczeństwa..

Ja doskonale wiem czym sie rozni milosc od zauroczenia i tych motylków i ze potem są inne fazy-stablizacja,przyzywczajenie, taka dojrzala milosc ale chyba sam przyznasz TEO ze bez tej dojrzalej milosci,przywiazania,szacunku to nie ma na czym budować? wiem dzieci,zobowiazania,milion spraw ludzi laczy ale bez uczuc ich relacja jest pusta i smutna
a kto bierze slub z rozsadku, wpadki czy jakichs tam innych powodow procz milosci to jego sprawa i jego pobudki, ja mam swoje, Dobra ma swoje a Ty masz swoje
nie wiem jakie widzisz teraz najlepsze rozwiazanie w tym przypadku, napisz skoro wyprowadzka to taka najgorsza opcja.

MamaNalijki,
juz sie wypowiedzialem w pis..tu i koniec. Popieram wszystkich i wszystko procz chyba PiSu.
Ekspertow tu bez liku, wiec sie dolaczam, czemu ja mam zostac tym bez racji..
zreszta forum kobiece, obce cialo tu jestem, a do tego taka menda co twardy kark ma (sorry ze to tylko skolioza)

takata
dorosl? co to znaczy? tak czesto o tym slysze, dorosl, niedojrzaly, misiek, CO to wogole jest? epitet?
moze Ty masz na mysli ze on sie nie zdecydowal, bo prawdopodobnie bije sie z myslami co ja mam zrobic? jak to w tytule watku jest.
nie kumam

co do Twojej historyjki braklo mi pytania co lepsze sympatyczna czy sexowna ;-)

MamaNalijki
ja sobie mysle ze DOBRA to jej kiedys serce podpowiadalo jak w ten zwiazek wchodzila, jakie efekty to chyba widac, bo inaczej tego sobie wytlumaczyc nie moge.
moze czas by podpowiedzial jej rozum?

tak tak, to jest sztuka ktora wynika chyba wlasnie z doswiadczenia, zeby pogodzic te 2 rzeczy. Nie omieszkam tu wskazac na historie ---------------->>>>>>>>>>>
zemborzyce2222yce.
Fajnie babka napisala. przepieknie, i szkoda by bylo gdyby przeszlo bez echa (sorry za ta babka, zeby nie bylo przykrych skojarzen z powodu wieku, ale po prostu taki sposob mojego wyrtosciowania kobiet, nota bene bardzo wysoki)

E tam, super:) Przynajmniej się pośmiałam. Tak tu poważnie się zrobiło.
To za te kury:)