Ja mężatka on żonaty kochamy sie :( ??? - Netkobiety.pl

To nie jest żądna idealizacja małżeństwa, bo tak naprawdę prawdziwe nie tylko małżeństwo, ale i każdy związek dorosłych i odpowiedzialnych ludzi powinien wyglądać zupełnie inaczej jak tu jest przedstawiony. Zanim zacznie się odnosić wrażenie na temat skutków, zachowując logiczną kolejność, należało by się skupić na przyczynach i genezie coraz częściej powstających problemów w małżeństwach, które są powodowane niczym innym, jak ułomnością ludzką, a ta jest zazwyczaj kierowana emocjami, zauroczeniem, bezmyślnością, nie przemyśleniem do końca swych decyzji etc. co w ostateczności prowadzi do małżeństwa, a dogłębniej to ujmując do farsy pojmowanej jako małżeństwo.

Co do dzieci, to można równie dobrze założyć, że zamiast powielać jak to nazwałaś "chorobę" wręcz odwrotnie, może być to przykład czego należy unikać, by ograniczyć nieszczęść rzucanych nam przez los.

Nie można walczyć z naturą.
Tak jak napisała Iceni, nie można wiecznie udawać orgazmów i miłości..
Jeśli związek nie ma silnych fundamentów, jeśli partnerzy nie są dla siebie przyjaciółmi to mała szansa, że  się razem zestarzeją..
Uważam, że nie można na siłę trzymać się kurczowo małżeństwa dlatego ze przysięgało się 20 czy 30 lat temu..
Zmieniamy się, zmieniają się nasze upodobania, oczekiwania i nie mamy na to wpływu..
Ważne jest aby umieć rozstać się z godnością i jak najmniej boleśnie kiedy nie umiemy już ze sobą żyć..

Doonna - nie masz prawa nikogo oceniać i nazywać cichodajkami w imię tego że nie zdradzałaś i nie byłaś zdradzona..
Super, ze tak Ci się życie ułożyło, ale nie wszyscy mają tyle szczęścia..
Autorka pisze swoja historię a Ty interpretujesz ja na swoją czyli wszyscy kłamią i oszukują a ona daje d.. za kasę..
Opanuj emocje, pohamuj język - no chyba że chcesz sprowadzić ta dyskusje do poziomu rynsztoku..
Tylko kto wtedy z Tobą w nim zostanie..

coś w tym jest, ponoć kobiety wybierają starszych partnerów jak w dzieciństwie ojca nie miały.

dzięki za ta wypowiedz.

Nie jestem cichodajka i nie wiem skad az tak negatywne emocje.
Co do zaufania- tak ufam ze mnie on nie oklamuje, w tym wszystkim co razem przezylismy/przezywamy nasza szczerość wobec siebie jest PODSTAWA do czekogolwiek co miało by nastapic we wspólnej przyszłości.
Czemu nie mieszkamy razem- rozumiem, bo nawet nie chciała bym się narazac na "naloty" jego zony poza tym rozumiem to ze dzieci sa dla Niego na pierwszym miejscu i teraz ten okres po wyprowadzce Jego jest ważny jeśli chodzi o jego relacje z dziecmi- zona już nastawia je przeciwko niemu- starsze dziecko wie o mnie, poznałam je, jak się można domyslac- nastawienie do mnie jest jakie jest "zabrałam jej ojca, zabrałam meza jej matce"... nie polemizuje z tym bo rozumiem takie emocje, a to ze rodzice już dawno nie byli razem tylko ze sobą mieszkali? teraz tego nie zrozumie, na wszystko potrzeba czasu.
Co do spraw finansowych- tak ten facet ma pieniądze, kwota która wspominacie to kaucja- 3 czynsze, jednak nie wiem czemu się co poniektórzy tego czepiają. Zona go nie wywalala- wręcz przeciwnie, zapowiedziała mi ze będzie walczyc wszelkimi sposobami o niego (jednak wybrala najgorszy z mozliwych- granie dziecmi).
Co do sytuacji z przed paru lat kiedy mieli kryzys malzenski bo ona go zdradzila- on został bo chciał walczyc o malzenstwo, również dla dobra dzieci, jednak mysle ze miarka się przebrała, nie mogl po tej zdradzie już być z nia szczęśliwy a poznając mnie zobaczyl ze można jeszcze kochac i czuc szczęście i radość z bliskości.

Los mnie doświadczyl nieudanym malżenstwem (dokonałam zlego wyboru na prawde..ale bylam niedoswiadczona można za mloda i za krotko go znalam) a teraz nawarzylam niezłego piwa i tak będę je pic.
Napisalam na forum żeby poznac Wasze opinie ale jeśli chcecie nazywać mnie cichodajka to nie zamierzam tego czytac.

Dzieci biorą przykład z rodziców, a w przypadku różnicy między nimi czerpią naukę życia od tego, na którym się będą wzorować, a ten zaszczyt trzeba sobie wypracować, bo nie przyjdzie sam.

Wszystko można, tylko należy myśleć logicznie nad tym co się robi, aby nie krzywdzić innych!

A co powiesz w przypadku, kiedy Twoje dziecko da Ci tak popalić, nie spełni Twych oczekiwań etc. a obce będzie niemal Twoim ideałem, też powiesz córko/synu zostawiam cię bo już cię nie kocham, będziesz z obcym spędzać czas, sponsorować je, a swoje odsuniesz, lub oddasz do domu dziecka? Przecież pojecie miłości jest jedno i jednakowo się je okazuje, ale faktycznie z naturą nie można walczyć, jakież to tragiczne i żałosne! W dzisiejszych czasach tak łatwo przychodzi ludziom wyznawanie miłości, ale jednak nie wszyscy jak widać znają znaczenie tego słowa i jakże często na początku znajomości udają kogoś kim nie są w rzeczywistości. Owszem z biegiem czasu człowiek się zmienia, może równie dobrze dojść do tego, że jednak faktycznie nie ma sensu być razem, ale trzeba to do końca doprowadzić tak, jak to być powinno, a nie zgnoić się na koniec, a przy okazji partnera, ot taka niewielka różnica, ale jakże istotna.

Dzenaro-pięknie! Zgadzam się w 100%. Małżeństwo to nie zabawa. To życie, które czasem usłane jest różami, a czasem kamieniami. Każdy powinien mieć tego świadomość. Najłatwiej jest zabrać zabawki i zniknąć. Nie na tym rzecz polega. Romans to impuls, a nie odwaga by odejść. Tyle w temacie!

Ja nie przezylem czegos takiego, więc oceniam względem mojego światopoglądu i wyznawanych wartości.
Dlatego tylko masz wrażenie Iceńko. Prawdopodobnie z reszta jak autorka tematu i romansidła po tak krótkim małżenstwie. Bo seks, bo kasa, bo miała tego deficyt i teraz sobie to wypełniła.

To miał być atak personalny na mnie? to dziekuje, bo i tak sie usmiechnałem

Iceni, jak widać poszukujesz usprawiedliwienia sama dla siebie, wmawiając nam wszystkim że biale jest szare bo mamy przybrudzone okulary
Relatywizm moralny, który tak usilnie promujesz, jest Ci potrzebny, żeby móc sobie codziennie spojrzeć w lustro.
To jest jak najbardziej zrozumiałe.
Tylko dlaczego ciągle poszukujesz potwierdzenia u innych ?

Niestety ja to odebrałem nieco inaczej, ale być może należę do tych rozumiejących inaczej, a ponadto było by szalenie miło, abyś mnie oświeciła i powiedziała na czym polega różnica miedzy miłością, a tą inną miłością, jestem bardzo ciekaw tej interpretacji, którą to niby tylko kobiety rozumieją, a mężczyzni czasami mylą.

Nie prawda, ci zdradzeni pomimo przelanej goryczy nie noszą żadnych kamieni po kieszeniach, a jedynie są bogatsi o ciężkie życiowe doświadczenie, którego istotę znaczenia by pojąć i zrozumieć niestety należy przeżyć na własnej skórze, ale i również należy umieć wyciągnąć z tej niewątpliwie bardzo przykrej lekcji życia właściwe wnioski, które pomogą żyć dalej. Bezsensownym jest również w temacie o gwiazdach rozmawiać o życiu płciowym patyczaków, oceniając to na podstawie wikipedi, mając za sobą doświadczenie w danej dziedzinie, które jest kluczowym w meritum danego tematu.

Jeżeli nigdy nie miałaś do czynienia ze zdradą - to nie masz zielonego pojęcia jakie przynosi konsekwencje, emocje w życiu codziennym tegoż małżeństwa, którego zdrada dotyczyła. Uwielbiam jak ktoś "nie zna smaku" zdrady na sobie, a tak pewny jest tego co myśli i pisze. Należy ten temat omijać szerokim łukiem.

Gdyby zdecydowała się na rozwód bez romansu, również by było milion pytań dlaczego, po co, czy nie próbowałaś ratować. Nie dałaś nic od siebie itp itd. Nigdy nie będzie odpowiedniej przyczyny, który powoduje rozpad małżeństwa. To w wielu przypadkach jest katastrofą i dla jednych ze stron świat się wali. Należy trwać, bo się przysięgało- istna paranoja.

Podzielam opinię osób wypowiadających się w wątku (nieliczni). Większość osób tu (i w innych historiach) nie umie spojrzeć na problem inaczej niż przez pryzmat własnego życia, swoich przeżyć.

Piszac o innej milosci myslalm o pedofilach, ktorzy "myla" corki z zonami, dlatego uwazam ze milosc rodzicielska to co innego niz milosc partnerska.. :-)

takata, mylisz miłośc z potrzebą zaspokojenia popedu seksualnego.
Seksualne wyżywanie się na dzieciach bynajmniej nie wyplywa z uczucia...

Bardzo przepraszamy jeżeli zostało to w ten sposób odebrane. Nasze dywagacje w żadnym wypadku nie są żadnymi prywatnymi sporami, są jedynie rozwinięciem głębszego rozważania na czynniki pierwsze przedmiotowej sytuacji w iście koleżeńskim tonie z zachowaniem wszelkich konwenansów uznawanych powszechnie za właściwe. Obiecujemy jednak sztywno trzymać się tematu i jeszcze raz przepraszamy.

Rozstac sie z godnoscia, to przedstawic sprawe mezowi w momencie niezadowolenia ze zwiazku, a
nie dopiero po trzech miesiacach dupcenia na boku.

Nie oceniam nikogo a wyrazam moje zdanie na temat ,,dziewczat" uprawiajacych sex po cichu i w ukryciu = cichodajki.
O dawaniu dupy za kase nic nie wspomnialam, co nie wyklucza, ze kochanek jest lepsza partia rowniez w tym kierunku...
moze byc tez krowa co duzo ryczy, ale tego nie wiemy, a psychologiczna mysli ze wie

Takata, wlasciwie dlaczego bronisz z takim zapalem zdrady i oszustwa, kiedy w nastepnym zdaniu piszesz mi ze mam szczescie, ze mnie takie cos nie spotkalo?
To w koncu to szczescie czy nieszczescie?

Dla psychologicznej ma byc szczescie ale dla jej meza nieszczescie,  bo go TO spotkalo...
no i moze szczescie dla kochanka, ale jego zone tez to nieszczescie spotkalo...
dzieci tez nieszczesliwe...

a propo dzieci, to normalne ze jej nienawidza, nie trzeba zadnego buntowania w tym kierunku...
i to wie kazdy, no moze Takata nie wie, ale Takata nie wie jeszcze duzo rzeczy
( w temacie pedofili -  Takata normalnie wstyd dziewczyno ze glos zabralas )

To takie same gadanie jak to, że ten kto nie potrafi śpiewać profesjonalnie - nie może oceniać czy ktoś czasem nie fałszuje.
Prawda jest taka, że zrobiła być może dobrze (na pewno sobie!), ale nie zrobiła tego w odpowiedniej kolejności.
A czy zrobiła dobrze na przyszłość? Śmiem wątpić, bo pryzmat romansu w 3 letnim małżeństwie powinien być uwłaczający.
Ale pocieszenie jest też takie, że nie stało się to po nocy poślubnej lub w trakcie wesela (czy tam samego slubu)!

To znaczy, że wolnych facetów nie omijasz "szerokim łukiem"

No ale ty już to przeżyłaś.. ze swoim meżem też kochałaś i wierzyłaś,ze to jest To, bo wyszłaś za mąż za niego. Jedynym pocieszeniem w tej durnej sytuacji jest to,że oboje przyznaliście się do zdrad swoim partnerom. Aczkolwiek uważam,że pakowanie się w związek z żonatym, dzieciatym facetem to szczyt głupoty!

Lexpar - oczywiście.  No ale nasza bohaterka sama wie najlepiej co robi. Zastanawiam się tylko nad jednym.. czy będzie potrafiła zbudować swoje szczęście na nieszczęściu innych. Bo nie wierzę w to,że ten jej wybranek miał zgotowane  piekło na ziemi przez swoją żonę i jako masochista znosił to  ileś tam lat.. A dopiero poznanie autorki wątku otworzyło mu oczy i przerwał kierat domowy;) haha  no takie bajki nie robią na mnie wrażenia. Coś mi się zdaje,ze facet sobie  odskoczni szukał, znalazł, zabawi się i z podkulonym ogonem wróci do swojej małżonki i będzie błagał o wybaczenie;)

Oczywiscie ze nie
Jestem rozwodka, nie lesbijka 

Jestem.

Ocen się nie uniknie, no ale nie będę się nikomu tłumaczyć że nie lece na kase itd. Jeśli ktoś przez ten pryzmat patrzy na moja sytuacje (bardzo to powierzchowne), to znaczy że sam ma z tym jakiś problem (czyżby kompleksy?).

"Wchodzenie" w związek z żonatym i dzieciatym facetem to straszna głupota? nie, to straszna trauma dla wszystkich dookoła a najwieksza dla tych najbardziej zaangażowanych- przecież gdybym była wygodna czy marzyl by mi się skok w bok bez zobowiazan to wlasnie z kumplem-studentem poszla bym w tango nie bacząc na konsekwencje. Tak trudno zrozumieć że zakochaliśmy się w sobie? Mamy teraz swoje ogromne plecaki i ciężary uwierzcie mi nie ma chwili bez tego poczucia strasznego ciężaru. Nie użalam się nad sobą wiem ze strony zdradzone przezywaja większe pieklo ale to nie jest tak ze my sobie wpadliśmy w ramiona i mamy wszystko w D... a oni cierpia. Hipokryzja? nie. Cierpimy razem z nimi, miotają nami sprzeczne emocje i to jest najwieksza próba- czy przetrwamy ja razem? nie wiem! Ja ze swojej strony wiem ze dużo uniose ale mam latwiej- zawiodłam meza, ale on zawiodl nie tylko zone ale również dzieci które nie radza sobie w tej sytuacji mimo ze poswieca im dużo czasu i uwagi teraz.

Tak, wskoczcie na mnie, może jestem "kobieta bluszczem" bo zakochałam się bo bólu, cierpie teraz meki niepewności kiedy nie ma go blisko. Chce żeby to wszystko było "po coś" bo świadomie zrobiliśmy mega demolke w naszych zyciach- rozstania, wyprowadzki, afery które tak czy tak będą się ciagnac.

Mnie tylko ciekawi jeszcze jedna rzecz, tak jak już ktoś uprzednio wspomniał, czy masz absolutną pewność, że "historia życia" tego faceta to nie bujdy na resorach. Bo w sumie to wszystko trąci schematem, a jeśli rzeczywiście tak jest to przysłowiowo oberwiesz po uszach i zmarnujesz kolejne parę lat życia. Ot taka myśl się po prostu sama nasuwa.

A historia zycia jest taka - ozenil sie wcześnie bo ona zaciazyla, ale kochal ja. miewali kryzysy ale jakos dla dobra rodziny z tego wychodzili, on ja pare lat temu zdradzil ale to był "wyskok" którego zalowal a ona mu niby wybaczyla (mysle ze ze względu na dzieci i sprawy finansowe). Ona zdradzala go jakiś czas (była w tamtym zakochana), tez pare lat temu- ale jakos to sklecili mimo ze od tego czasu on już (jak twierdzi) nie czul sie z nia szczęśliwy, klocili sie, zdrada zawsze wylazila w emocjach itd. Ucierpial tez na tym seks. On mowi, ze te pare lat to tylko praca praca praca, a uczucia przelewal na dzieci.
Tak, wierze mu.
Kiedy go poznałam był innym człowiekiem, człowiekiem zamrozonym, z maska...
Na mnie sie otworzyl, z zona nie rozmawial, w naszym związku rozmawiamy ciagle, jest bliskość/intymność.

Przyjaciel powiedzial mu ze gdyby zrobil to wtedy, kiedy ona go zdradzila, wszyscy by mu przyklasneli i przyznali racje. Podziwiam go za to ze wtedy był na tyle silny żeby dla dobra związku jeszcze powalczyć, ale skonczylo sie.

Mysle ze w tym swietle jego decyzja i wyprowadzka jest swiadoma i przemyslana, co nie znaczy ze nie jest trudno i nie myśli jeszcze o zonie w kategoriach przywiązania/wyrzutow sumienia, mysle ze przekreslic kilkunastoletnie malzenstwo nie jest latwo.

Nie wiem, to chyba nie jestem dojrzala. Jestem na dzień dzisiejszy zagubiona i czuje sie samotna, potrzebuje bliskości mężczyzny którego kocham i sytuacja mnie przerasta, dlatego jestem tutaj.
W dodatku nie umiem nawet przezywac zaloby po moim malzenstwie, w które tez wlozylam mnóstwo pracy, emocji i zaangażowania,i wiele wycierpiałam, bo skupiam sie na problemach i niepewnościach mezczyzny w którym sie zakochałam- i to mysle, jest najgorsze.

I jeszcze jedno. Uzależnianie swojego szczęścia od obecności faceta w życiu prowadzi donikąd.

Na ten moment to raczej jest zauroczenie tzw. "motyle", a nie zakochania, miłości i takie tam...

Napisalam ze "na dzień dzisiejszy" bo nigdy wcześniej nie bylam w takiej sytuacji!!!! Generalnie od zawsze staram sie być niezalezna pod wieloma względami, ale chyba jak sie człowiek zakocha to ma te potrzeby wywindowane, a szczególnie kiedy mierzy sie z życiowymi problemami!!!

za dużo ALE do czego?
żeby można zacząć cos od nowa?

Nie on nie jest swiety i nie pozuje na skrzywdzonego misia, to ze obydwoje mieli wyskoki swiadczy tylko o tym w jakiej kondycji był ten związek i jak mijali sie w swoich potrzebach...przynajmniej ja to tak interpretuje. Meczennika bym nie chciała.
Romans a wyskok? Mysle ze romans-dluzsza wielomiesieczna relacja emocjonalna a seks dla rozładowania napięcia to spora roznica. I jedno i drugie to zdrada ale dlugi rownolegly związek to powazniejsza sprawa.

Psychologiczna normalnie jak czytam to wychodzi z tego takie pomieszanie z poplątaniem.
Dużo o nim wiesz  ,z tego co piszesz. Ale  wynika również i  to że on pierwszy zdradził żonę.
A potem ona w odwecie zdradziła jego..a teraz chyba powtórka....

No cóż zle nie życzę.... ale warto zastanowić się  czy gra jest warta świeczki.
No cóż czas pokaże jak będzie.

Pozdrawiam

Oczywiscie...      gdyby miala to byc milosc z jego strony, to zaprosil by psychologiczna na swoje komnaty, a nie odstawil do poczekalni.

Psychologiczna, co napisała bet to 100% prawdy o tobie!

Tak samo się mylisz we wcześniejszym wpisie jak i teraz .
Akurat tak się składa, że jestem zdradzoną Żoną. Wystarczyło poświęcić chwilę na przeczytanie, by to wiedzieć. Ale po co, lepiej strzelać na oślep

Jeden w zdradzie może być szczęśliwi, inny nie. Nie jest to jednoznaczne, że wszyscy są szczęśliwi, czy wszyscy są nieszczęśliwi. Życie to nie schematy i pomimo iż łączy ich to samo, różnice mogą być wielkie.

Daleko mi do złośliwości. Bardziej w życiu kieruje się racjonalizmem