czy warto walczyć ?

Betsy80

A jaki patent miałabyś na takiego upartego osła,który nie chce się wyprowadzić ?
Może skorzystam z podpowiedzi!

Ja nie mogę w tym momencie wziąść kredytu na mieszkanie,bo jeden ogromny jest do spłacenia
Pozostaje rozwalenie całego dorobku ,czyli sprzedarz maszyn,działek itp.,aby jeden drugiego spłacił.

lena
spójrz prawdzie w oczy, sytuacja wygląda tak, nie zrobiłaś nic, cały czas mówisz i straszysz. A na koniec przyznajesz, że to też Twoja wina, ze Cię zdradził. Może jeszcze tą rozmowę nagrał, tego nie wiesz. Cały czas działasz w emocjach, chwytasz tego czego już nie ma, na siłę pazurami trzymasz kurczowo tej iluzji małżeństwa. On się jasno określił, nie kocha Cię, nie chce z Tobą być, dzieci ma gdzieś. Możliwe, że tylko czekać aż Wam się każe wynieść. On wygrał wszystko, Ty przegrałaś. On może tak żyć, Ty nie, nie wytrzymujesz, to widać, stąd te tysiące rozmów z nim.

Mogłaś zrobić wiele, mogłaś złożyć o rozwód z orzekaniem o winie, ewentualnie potem ustąpić jeśli co by się udało wywalczyć np. uzyskać osobne lokum, złożyć o zabezpieczenie alimentacyjne. Ale wolałaś prowadzić z nim tysiące rozmów, które do niczego nie doprowadziły.

Aha, a na razie unika słowa rozwód, bo mu nie po drodze, ma gacie uprane, ciepłe jedzonko, jak będzie miał motywację to ruszy z kopyta, nie martw się o to, on wie jak zagrać i jak z Tobą postępować, a Ty się szamoczesz.

Lena jestem w bardzo podobnej sytuacji do Ciebie. 18 lat małżeństwa, dwoje dzieci, wielki wspólny kredyt mieszkaniowy (rata to moja pensja, do 2040 roku). Kochanka, z którą postanowił życie sobie od nowa układać postanowiła zostać jednak z własnym mężem.
Był moment (rok), gdy mąż nie mieszkał ze mną i dziećmi. Teraz jest znowu z nami (popełniłam błąd) od 6 miesięcy i to jest gehenna emocjonalna dla mnie.
Na dłuższą metę nie da się tak żyć.

Piszesz, że nie boisz się "rozgrywki,która doprowadzi do podziału majątku i rozwodu", więc do tego doprowadź. Jemu jest wygodnie jak jest, bo to on jest stroną, która zdradziła, której jesteś obojętna. Żadne z was nie musi się wyprowadzać ot tak. Złóż pozew, a życie napisze cd i rozwiązania pomoże Ci znaleźć adwokat.
Ja właśnie tak  robię.

Lena,
Nie można zmienić drugiego człowieka. To musi być jego potrzeba i wola zmiany a z Twoich postów wnioskuję, że Twój mąż tylko ściemnia i nie przejawia ani potrzeby, ani woli zmiany.
A w takiej sytuacji nic się samo nie zmieni.
Chociaż jest szansa, że się zmieni,
JEŚLI TY SIĘ ZMIENISZ

Jakby ktoś wpasowywał się w moje oczekiwania to też bym była zadowolona.
Przynajmniej przez pewien czas.

Ech Lena, wiem, że nie jest Ci łatwo
Trzymaj się

Przyszłość
Takiemu złote góry byłyby za chwilę za mało złote.

Ja nie chce nikogo zmieniać,to ja zmieniałam siebie ,aby być kimś lepszym.

Macie doświadczenie i przeżycia z tym związane ,też pewnie bywało różnie.
Mój czas dopiero się zaczął.
Kłody leżące pod nogami,które trzeba się pozbyć ,zabezpieczenie siebie i dzieci .
To odpowiedzialność jaka spoczywa na mnie ,żeby nie zostać z ręką w nocniku ,wiem o tym.

Ankaline
Ja oprócz kredytu /sporego,ale to może nie być takim problemem/
Mam zobowiązania finansowe  w firmach na kwotę 460000 do listopada
Dlatego moja data31 grudzień.
Jako współwłaściciel nie pogrążę firmy i dlatego moje kroki muszą być przemyślane.
Nie mam zamiaru witać się z komornikiem.

Nie mam pomysłu  na siebie.....

Mieszkać osobno
Prowadzić te papierzyska mu na odległość
Najlepszym prezentem dla mnie i dla dzieci będzie brak teściowej u boku,jednak wiem ,że mimo wszystko będzie po mojej stronie.
Córka szuka pracy w pobliżu miejsca zamieszkania swojego chłopaka i jeśli wszystko będzie dobrze przeprowadzi się do niego pozostawiając mi mój samochód do dyspozycji abym była mobilna.
Do października ma praktyki więc jeszcze musimy poczekać.
Wizyta u adwokata w przyszłym tygodniu.
A gdy już córka się usamodzielnienia ja również idę do pracy nie zwarzając na to co będzie ze szkołą muszą zrozumieć ,że muszą mi pomóc ,aby sami mieli lepiej.
Jak na razie tyle.
Chyba ,że uda mi się wykopać m.z domu to chwilowo będzie życie z teściową lecz mimo wszystko bez córki ,bo nie chce już mieszkać w tym domu.

Aleksandra ma misje, aby wszystkie kochanki dostały mężów:) a przeczytalas dokładnie co lena pisze? widze ze nie

Dlaczego ludzie są tak okrutni dla siebie.
Nie poznaję własnego męża .
Naprawdę!!! Jeśli mamy zacząć życie osobno- sam potwierdził ,że chce kogoś innego,to dlaczego teraz wyżywa się psychicznie na mnie.To się zaczyna ,a co będzie za tydzień miesiąc.
Zupełnie mu odbija , nigdy tak się nie zachowywał.
Czy wszyscy musimy cierpieć ,bo on chce zmian ,a nie potrafi się z nimi zmierzyć!
Wymięka jak ma coś zrobić.

Te omijanie się ,jakieś drętwe teksty,nie wytrzymię tego naprawdę!!
Psychicznie wysiadam,takiego zachowania nie było nawet przez ostatni rok.

Nie mogę i nie chcę tak żyć!!!!!
Ja nie chcę takich scen w domu i nie chcę ,aby dzieci musiały oglądać taki sposób postępowania.
To jest to czego ja chcę !!!!
A on robi z nami wszystkimi co chce, bo jest obok i niczego nie ułatwia.

Szkoda,że nie można mieć tego wszystkiego już za sobą !!!
Wiem ,że życie bez niego będzie na pewno lepsze niż czuć wciąż to co teraz czuję
Lekceważenie
Ubliżanie
To,że jestem,ale jakby mnie nie było
I ten ból w sercu
Potrzebuję spokoju,stabilizacji i swojego nowego ,lepszego życia!

lenka jest ciężko i będzie ... niestety

a może taki pomysł ?
na ile możesz w tej chwili podzielić dom i obowiązki? jasno określić odkąd dokąd twoje a męża ...
jasno sformułować komunikat przy całej rodzinie - SEPARACJA

bo, co to teraz jest????????????
wspólne kolacje, niby wszystko ma być normalnie ... tylko w twojej głowie inaczej

zrób coś konkretnego, żeby wszyscy zauważyli radykalną zmianę - szczególnie mąż

przytulam

Lena, trzymam kciuki za Ciebie i za siebie też

Ja właśnie tak robię, w momentach zwątpienia, słabości... wspominam te chwile, gdy był wstrętny, gdy kłamał, gdy wbijał szpilki; zresztą nadal to robi. Rozwód przede mną i to wcale nie jest tak, że jestem szczęśliwa. 18 lat wspólnego życia zrobiło swoje. To w dalszym ciągu bardzo boli i pewnie jeszcze długo będzie bolało.
Dzisiaj odniosłam chyba mój mały sukces, bo obiecał, że się wyprowadzi, ja zostanę z dziećmi. Powinnam poczuć się świetnie, ale tak nie jest. Chce mi się płakać. Rozum swoje, a jednak jakieś szczątkowe uczucia i cholera wie co jeszcze ... swoje.

Mój też twierdzi, że nie bawił się moimi uczuciami, moim kosztem i myślę, że święcie w to wierzy. On tylko chciał chyba ustawić się w jakiejś chorej relacji ze mną ze względu na dzieci, znajomych. Proza życia w dalszym ciągu taka sama, żadnych zmian. "Ciesz się, że w ogóle jestem."
Ja chciałam czegoś więcej i gdy okazało się, że sama jego obecność mi nie wystarcza, zaczął się początek końca.

Czy ja CI coś obiecywałem?
Ja na to ,że zawsze potrafisz się wybielić ,zawsze  zostawiałeś sobie otwartą furtkę i to jest warte pogardy.Wymagałeś czegoś od innych ,a sam nie zrobiłeś nic tylko się nami pobawiłeś.Odp. tak nie będziemy rozmawiać!!!
Jak Ty sobie wyobrażasz ,że będziesz sobie pomieszkiwał obok ,a ja mam ładnie się jeszcze uśmiechać wiedząc ,że masz plan na życie z inną osobą, ja tak nie potrafię i nie chcę tak żyć!
Sytuacja teraz jest jeszcze gorsza niż przez te 20 lat.Ja nie po to walczyłam ,żeby mieć coś jeszcze gorszego,ja zmieniałam, a co Ty  zrobiłeś ?
Tak jak przez całe życie mówiłeś ,że chciałbyś gdzieś wyjechać ,a nie ruszyłeś się z miejsca przez 20 lat ,gadanie,gadanie .
Teraz robisz to samo.Mówisz ,że chcesz ,a nie masz zamiaru nic robić,a nikt nie zrobi tego za Ciebie.
Odp. Zawsze chciałaś rozmawiać,a  w taki sposób nie musimy wcale się odzywać.
Bo Tobie TEMAT ,KTÓRY NAS DOTYCZY NIE ODPOWIADA ,NIE POTRAFISZ PODJĄĆ DECYZJI ,A CAŁĄ WINĄ OBARCZASZ JESZCZE  MNIE .
A TO TY ZAWALIŁEŚ !!!!!!!!!!
Wstał i nie mówiąc nic wyjechał do pracy.
A  najgorsza oczywiście jestem ja ,bo chcę go z domu wyrzucić.

Lenka, spokojności

Kawa i serniczek na wzmocnienie, wszystko z czasem się ułoży, każdej z nas pora dojrzewania:)))

Lena mam poczucie, że dopóki będziecie razem mieszkać nic się nie poprawi w Waszych relacjach.
Kiedy czytam Twoje posty mam wrażenie, że wygrałam los na loterii.
Prawdopodobnie dzięki temu, że mieszkamy osobno umiemy ze sobą w miarę poprawnie rozmawiać.
Spokoju ducha Ci życzę :-)

oj ,STOKROTKO!
Rozmowę zaczął m.,a ja powiedziałam o konkretach (ma się wyprowadzić)
rozmowa  wyszła jak wyszła
ma się wyprowadzić dlatego ,że mam jednak szacunek do siebie
dzieci czworo i jedna czarna owca,ale daje się mimo wszystko z nim porozmawiać
a mnie cholera bierze jak m. robi z siebie świętego ,a ze mnie najgorszą i winną wszystkiemu
każdą sytuację potrafi przerobić na własną stronę

Ankaline !
Ja pomieszkuję na zachodzie !

I tu się chłopaki mylą!!!!!

Życia układa scenariusz.
Dzieci zapytały czemu to właśnie nas spotkało?
Mimo tego całego bałagnu trzymał się jakoś.
Było różnie,ale wiem ,że chcę być szczęśliwa,moje pragnienie nią są  do zdobycia.
Czasem trzeba włożyć w to więcej wysiłku,ale przychodzi ten czas,że mamy świadomość, że było warto.
Teraz jest mój czas!!!!!
Gdy ktoś podłoży nam nogę ,mamy siłę ,aby wstać.
Gdy żywioł zabiera nam wszystko,budujemy ponownie zaczynając od zera.
Gdy życie daje nam tak podpalić,że ma się czasem wszystkiego dość ,stajemy się bardziej odporni.
Dzięki,że byliście ze mną.
Wszystkim życzę ,aby  porady dawały pozytywne zakończenia wielu spraw.

Jeszcze raz zadań pytanie
CZY  WARTO  WALCZYĆ ???
Odpowiadam !
Warto walczyć o siebie  i  uzmysłowić sobie,że jest tyle  do zrobienia,ale damy radę.
Trzeba zacząć wszystko od nowa trudno !

Warto żyć i cieszyć się życiem mimo wszystko!!!

Nie będziemy cierpieć przecież przez głupotę innych!

Niech moc będzie z Wami !!!

lena teraz jest twój czas - zawsze jest twój czas...
nie oddawaj swojego czasu komukolwiek
bo czasu się ... nie zatrzyma
i nic nikomu nie udowadniaj - bo nie warto ...
żyj tak, by czuć się szczęśliwą, zadowoloną, spokojną...
przytulam

a dlaczego ty uczestniczysz w spotkaniach rodzinny męża?
chcesz tego?
bo nie bardzo kumam...
lenka ty zmieniaj wszystko w swojej głowie, jak naprawdę chcesz zmian w życiu, no chyba, że lubisz ... rozczarowania

lena
powiem Ci podstawową rzecz, nie oczekuj, nie oczekuj zrozumienia...sama zobaczysz jak będzie. Ja się też ostro przejechałam, i to nawet nie na teściowej bo on mi wprost powiedziała, że zawsze będzie trzymać stronę synka (chociaż mi nie chodzi żeby trzymała jakąkolwiek stronę), ale także na szwagrach. Niby szwagierka mnie rozumiała, ale to tylko pozory... .

Podziwiam za odwagę.

Nie rozumiem....im dluzej Cie czytam tym bardziej nie rozumiem. I zal mi Cie kobieto ze dobrowolnie chcesz byc cierpietnica.Facet jasno pokazal spotykal sie z inna kobieta, to nie byl jednorazowy wyskok tylko ROCZNY romans. I zamiast on walczyc o wasze malzenstwo to jeszcze Ty za nim biegasz i wyciagasz go z depresji bo kochanka go nie chciala albo jestes bardzo zakompleksiona i poprostu trzymasz sie kurczowo chlopa jaki Ci sie trafil albo on takim bozyszczem jest...wybacz ze tak dosadnie ale no poprostu jak to czytam to sie smieje pod nosem,  bo w moim wieku to by bylo zrozumiale(mloda, glupia, na zyciu sie nie zna) ale Tobie sie dziwie...myslalam ze 40 lat to taki wiek kiesy jestes swiadoma swej wartosci, nie pozwalasz sobie na traktowanie  na jakie  Ty sobieie pozwalasz, nie biegasz jak nastolatka za facetem ktory Cie robil w trabe przez rok...a potem traktuje jak lecznicze...jak uleczy zlamane serduszko to odfrunie... ale coz...dziwny jest teeeeen swiaat

PS. NIE WARTO WALCZYC. zdradzil to i drugi raz zdradzi. nie znam osob ktore wrocily na droge moralnosci bedac nadal ze zdradzanym partnerem. traca do niego szacunek, dostaja przyzwolenie na takie zachowanie, i kiedy znow czuja ziemie pod stopami wracaja do tego nawyku....

Możesz się śmiać ,ale ja uważałam ,że oboje zasługiwaliśmy na drugą szansę.
Może szkoda teraz tego czasu ,bo jednak minął rok .
Wiem jednak ,że warto było poświęcić ten czas i zobaczyć prawdziwe oblicze człowieka z którym się było.
To co teraz prezentuje daje gwarancje ,że nie warto  nawet nad nim się litować.
Sam robi sobie problemy ,a winny zawsze jest ktoś inny .To obrzydliwe.
A gdy wspomni o szacunku do mnie mam ochotę zwymiotować na niego.
Mamy podzielone rejony, w których przebywamy  w domu .Niedługo nas opuści .
Ale to co pokazał wczoraj ,że nie ma szacunku do własnej siostry  i jej rodziny to świadczyło o nim ( powiedział,że idzie spać/godz.13.30/ i wyszedł)
Dla mnie on już nie istnieje,jego akcje tak zmalały ,że brzydzę się  tego faceta.
A on niech sobie wmawia ,że stał się lepszym człowiekiem ,żałosne blee
Ja jeszcze bardziej niż kiedykolwiek pragnę życia bez niego.
Nawet wskazane jest ,aby usunął się z życia dzieci ,bo nic im pożytecznego  nie przekazuje.
Jego entuzjazm do nich gaśnie zanim się w ogóle zacznie,nie rozmawia,raz tylko wziął na jakiś wyjazd i oklapł.
Fajne jest to ,że my/ja i dzieci/ mamy świadomość całej sytuacji.Przyjęcie słów ,że nie będziemy już razem ,przyjęli z takim spokojem,a gdy byliśmy sami maluchy powiedziały ;
wiemy ,że walczyłaś!  to dla mnie były słowa wypowiedziane przez małolatów ,ale jakże ważne .
Jestem chyba teraz lepszą matką .Poświęcamy sobie dużo czasu na rozmowy i bycie razem.
To wspaniałe dzieciaczki,może będzie czas ,że zaczną wykorzystywać tą sytuację,ale myślę ,że ziarenko  teraz zasiane będzie rosło i plonowało.
Daje im do zrozumienia ,że życie nie kręci się tylko w okół nich ,ja też potrzebuję trochę czasu dla siebie ,myślę ,że to rozumieją.
Od września dojdzie trochę obowiązków,ale damy radę.
Najważniejsze ,że życie będzie bardziej świadome i spokojniejsze.
Rodzina się rozpadła  trudno ,ale życie toczy się dalej i ode mnie zależy jakie ono będzie.
Kiedyś czekałam aż problemy same się rozwiążą,teraz nie czekam z założonymi rękami tylko działam, a gdy są efekty to jestem podwójnie dumna z siebie.
I taką chcę być ,nie mazgajem ,który płacze nad rozlanym mlekiem.
Teraz wiem ,że można posprzątać i nalać je kolejny raz do szklanki.
Zaczynam coś ,ale już bez wyrzutów ,że straciłam coś wartościowego,bo ten mój diamencik okazał się kiepską podróbą i dla tego uczucia warto było poświęcić ten czas . Znam swoją wartość ,moje akcje wzrosły. Choć są dni z dołem , ale świadomość własnej wartości (dość już upokorzeń) podnosi mnie z kolan.

Myślę o przyszłości .
Nie pozwolę się kolejny raz tak zranić ,boję się tego.
Potrzebuję miłości która mnie podniesie i sprawi,że  się nie poddam.
Teraz skupiam się na pracy nad sobą.
Widzę jaki wpływ ma moje zachowanie na dzieci.
Staram się wyciszać .
Wizyty u psychologa,aby dzieci mogły spokojnie przejść przez to wszystko,zapełnianie czasu ,aby nie mieć go na rozczulanie.
Fajnie czuję się sama z sobą gdy czuję taki wewnętrzny spokój.
Są już takie moje ciche dni.
Nie jest tak do końca jakbym chciała,ale czuję się szczęśliwa.
Mam w sobie moc,która przekazana dzieciom kiełkuje.
Nie ma szarpaniny,dostrzegam ,że starsi lepiej odnoszą się do maluchów,są bardziej troskliwi robią im małe przyjemności.
Syn zaliczył egzamin.
Widzę troskę w ich oczach jak to będzie ,a ja myślę ,że lepiej niż było.
Wiem teraz i o to jestem mądrzejsza,że nie można czekać z założonymi rękami i czekać ,aż manna z nieba spadnie.
I co najważniejsze nie daję wmówić sobie ,że to była tylko moja wina.
Wygrywa serce i niech ma ono jak najwięcej siły ,aby pokonywać życiowe trudności.
Aby wiara w lepsze jutro zwyciężyła ,wszystko w moich rękach.
Nie ma ludzi idealnych.
Będą dni ,że zapłaczę,ale mam tyle miłości w sobie i dostaję ją od innych,że to nie może być już źle.
Mam cudowną mamę ,jest mądrą kobietą .
Sama okazuje się teraz ,że przeszła życiowe piekło ,a skutecznie ukrywała to przed nami.
Wspiera ,nie nakazuje i nie udziela rad,aby robić tak czy siak.
Ma żal do męża , szanuje moją każą decyzję choć nie zawsze się z nią zgadza.
Powtarza,że to moje życie i mam prawo do podejmowania decyzji i popełniania błędów.
A teraz dość pisania!
Pędzę do lasu na grzyby!
Uwielbiam to ,i to też jest takie moje szczęście.

Więc moje drogie kiedy kochaneczka pstryknie paluszkiem
PAN m. opuści nasz dom ,on wreszcie będzie miał to swoje szczęście,a my będziemy mieć
spokojne życie .

Wszystko się kręci wokół niego.

Każdy z nas zajmuje się swoimi sprawami.
Gdy chce zrobić coś dla dzieci  jedzie z nimi sam.
Ja nie owijam w bawełnę .
Jasna sytuacja dla wszystkich,choć myślę ,że dzieci nie przyjmują tego do końca do wiadomości.
Jednak ja mówię im prawdę ,widzą,że jesteśmy osobno chociaż pod jednym dużym dachem.
To wszystko jest kwestią miesiąca,może półtora.
Finanse są już wyjaśnione,on sam nie po szaleje,bo kokosów nie będzie.
Ja wiem co mnie czeka i tym się tylko będę martwić i interesować dla mnie ważna jest rodzina !
Okrojona już całkiem nieźle,ale tak się zdaża .
Robię co ja chcę i jest mi z tym dobrze,nie oglądam się do tyłu.