Kochanki, którym się udało

Iceni, niezależnie od tego jak wielkie przestępstwo popełniłaś to podziwiam że dajesz się teraz tak opluwać.

Jaki haczyk? Po co mi to. Plujesz jadem i tyle.
Za numer tez dziekuje, nie skorzystam.

skromne pytanie?
zdziwilas sie?
TEO

Ale o jakich ty plotkach znów piszesz? Bo teraz to już nie nadążam...

A nerwowa nie jestem. Taki mam sposób pisania, nie tylko w tym temacie.

ja nic takiego nie napisałam jestem po prostu ciekawa więc pytam
gdzie niby mam taką możliwość jak nie tu
ale nie obrażam nie ubliżam po prostu zadaje pytanie

I tak TEO zdziwiłam się bardzo

ja pierdzu, jak ten DObry Duszek FOrum do mnie nie pasuje!!!, a moze czasem tak!!! ;-))

a co powiecie na taką historię.....
romans, który trwa kilkanaście lat....z małymi przerwami....w tym...ślub, rozwód, dzieci....
i wciąż się okazuje, że nie mogą się zgrać.... ze za każdym razem zdarza się coś takiego, że nie mogą być razem...
więc się spotykają raz na jakiś czas....czasami gdzieś razem pojadą...
rozstawali się dziesiątki razy
obiecywali sobie, że to koniec...
a później mija czas....i tęsknota jest silniejsza
ja myślicie? uzależnienie, głupota czy miłość?
lubią się...bardzo...

TEO marudzisz i tyle...
jeżeli wchodzę w romans z facetem, jasno określam czy jest wolny czy żonaty  - dla chcącego nic trudnego
jeżeli mnie oszukał, bo pytałam a powiedział nieprawdę kończę imprezkę, bo z oszustami się nie zadaję
każdy sam sobie ustala zasady ... proste

co tobie się zdarzyło - nie wiem, wiesz ty ... ja wiem, co mnie i jakie ja mam zasady

zdradziłeś swoją żonę - ok, twoja broszka ale nie szukaj na siłę usprawiedliwienia lub swoich racji... bo każdy ma swoje

a to faktycznie ciekawe...

a ja myślę, że łatwiej jest przerzucić winę na kochankę, żeby dać radę żyć z tym zdradzaczem dalej, bo jakoś trzeba sobie poradzić ...
taki mechanizm obronny

To nie partnerka. To mamusia...

chyba się nie zrozumiałyśmy...

mnie chodziło o to, że nie tylko to co napisałaś ale i fakt poradzenia sobie z sytuacją zdrady...

A czy zawsze musi być zawsze? Nie może być czasem tak, czasem inaczej?
Czy nie ma innej opcji niż ta, że z a w s z e albo białe, albo czarne?

Może czasem winna jest kochanka, bo wykorzystuje sytuacje.
Może czasem jest winny maż, bo idzie na łatwiznę.
Może czasem winna jest żona, bo ma męża w d**ie?
A może jednak winna jest kochanka, bo sięga po nieswoje?
A może jednak winny jest mąż, bo łamie przysięgę?
A moze jednak winna jest żona, bo bardziej jej odpowiada rola mamuśki niż seksownej zony?

A moze wszyscy są winni po trochu?...

Wiadomo ze zona jest winna, bo przy niej uczyl sie zycia kiedy odszedl od mamuski. Mamusia jest ok a zona zła.
A kto przysiegi nie łamie. Nigdy nie mow nigdy.
A widzialy galy co braly. Zawsze znajdą się ładniejsze a i z wiekiem każda moze byc mniej seksowna od cizi, a czy cizia musi to wykorzystac, pewnie ze musi.

facet, który chce zdradzic bo cos tam... zdradzi i kobiet chetnych do przyjecia w swe łono faceta tez niezliczona ilosc. Wowczas cizia & facet to "swinia" i basta

Dla mnie obarczanie winą za romans kochanki jet równie kuriozalne jak obarczenie winą żony.
Wina zawsze leży tylko po stronie zdradzającego i relacji jaką ma ze swoją partnerką(czyli interakcji między nimi).

Wiele lat temu u schyłku jednego mojego związku, bardzo niestosownie flirtowałam z jednym kolegą. I czemu winny był ten kolega, którego zaczepiałam?To ja zachowywałam się niestosownie i wina była moja i wyłącznie moja. Moja decyzja i moje niestosowne zachowanie. Nie wiem dlaczego kobiety wmawiają winę tej trzeciej osobie.
Jak ja jestem na diecie i nie powinnam jeść słodyczy, ale kupię a potem pożrę pudełko czekoladek , to czekoladki są winne?

Ja kochankom współczuje. Bo kochanka w 90% przypadków najpierw robi z siebie totalną kretynkę i popychadło, dostaje kopa w tyłek, a potem to na nią spada całe szambo. Poza tym mąż daje żonie, żona daje mężowi i kochanka daje mężowi. A kochanka zwykle nic nie dostaje, bo nic dostać nie miała. Oczywiście to jej wybór, więc ma to co chciała, ale mimo wszystko to kochanka jest postacią tragiczną.

w perfidny sposob zostac kochanka to nie to sam,o co zostac kochanka bo maz tej swojej zony chcial.
A tu opisujesz przyklad jaki? uwodzilas kolege, który był w związku. Bo jesli tak, to sama napisalas, ze bylas winna.
A jesli zwyczajnie chcialas flirtu to takze masz racje, byłas winna.

In_ka, marudze??, Ty piszesz jak moja "stara". Wydaje jej sie iz to ze z nia bylem to, bylo cos najlepszego w moim zyciu. Guzik prawda. I tu nie gra roli jak objektywnie bylo w moim malzenstwie. Tu wazne jak mi subiektywnie bylo. I dochodze do wniosku ze wszystkie jestescie takie same. Nic tylko aureolki rozdawac, i pewno jeszcze 3 x dziennie paciorek do was mowic.
Oczywiscie ze rozpad to ktos musi byc winny, no moj maz nie, bo jak moze byc winny jak ja fo wybralam (kiedys tam) to pewno ta zdzira co sie wdarla miedzy nas!.

Co mnie wkurza, to ta pewnosc ze sie jest nieomylnym, ktora zauwazam tu u wiekszosci kobiet.  Jak ja to dobrze znam!!. To tylko ja czasami mam watpliwosci, mysle w prawop lewo i jeszcze taz z przodu do tylu i odwrotnie. A tu? zdradzil--- dupek niedojrzaly, dala sie poderwac przez zonatego... ku rewna. Te zdradzone jak te wszechwiedzace, ani okruszki zastanowienia. Chociaz niektore kobiety sie tu wypowiadajace nieglupie sa, ale ich glos zahukany przez wrony..

Nie bardzo to wszystko rozumiem. Kochanki, którym się udało...
No dobra, rozwiódł się, pobrali się, może nawet mają wspólne dziecko. Ale czy można pisać, że im się udało. To tak jak ja bym myślała, że mi się udało, bo miałam męża, dzieci itp...
Jeśli kochanka mojego męża napisałaby, że jej się udało to mogę jej tylko współczuć. Nie będę się rozpisywać. Szczegóły są w moim wątku.
Nie wszystko złoto co się świeci.
Nie mam nic do kochanek. Czasem jest miłość, czasem oszustwo. Ludzie są wolni. Mogą robić ze sowim życiem co chcą.
Tylko dlaczego jakaś kochanka ma źle o mnie mówić tylko dlatego, że jestem po tej drugiej stronie.
Dlaczego kobiety trzymają stronę faceta bezmyślnie. Żona, kochanka. Stają przeciwko sobie, czasem na prawdę o nic.
Faceci potrafią tak strasznie kłamać i specjalnie nastawiać nas przeciwko sobie. Podkręcać. Mój kiedyś mi nagadał, że powinnam jej wpieprzyć. A niby dlaczego? Ja z nią ślubu nie brałam, dzieci z nią nie mam. Sama zostawiła mi swój numer telefonu. 
Przyczyniła się jednak do tego, że kasa idzie na nią, nie na dzieci. Dzieci ojca praktycznie nie mają. Może to i lepiej, bo jest chory. Ale niech przynajmniej na te dzieci płaci , tak żeby nie ponosiły konsekwencji jego decyzji.

Szkoda czasu. Będzie teraz udowadnianie kto jest lepszy. Typiarstwo - nie ma rozgraniczenia na żonę, albo kochankę.

matka, nie partnerka

dobre bardzo dobre!!! Jeszcze najlepiej sie licytujcie ktora lepsza. A tego Miska na boku zostawcie bo wedlug nazewnictwa tu niedojrzaly dupek i na pewno nie wie sam czego chce.

nie jestem twoją "starą" chociaż, może coś nas łączy...
co jej się wydaje ... nie wiem

nie czuję się TEO ani kurą, ani wroną ani idiotką i co tam jeszcze w swoim zasobie słownictwa masz ... ani świętą
jestem tylko i aż In_ką 

Udało się stworzyć związek.
Udało się być szczęśliwym.
Udało się kochać wbrew "życzliwym".
Udało się zachować do siebie szacunek.
Udało się stworzyć rodzinę.

Wiele rzeczy się może udać...

Nie każdy kto zdradza szuka tylko łatwego seksu. To smutne, że niektóre osoby nie dostrzegają, że zdradzić można też z braku zainteresowania żony/męża, oddalenia, niezrozumienia, oziębłości emocjonalnej i pewnie wielu innych jeszcze powodów.
Seks naprawdę nie zawsze stoi na szczycie tej listy.

Oczywiście lepiej by było rozstać się z pierwszym partnerem zanim się nawiąże kolejną relację, ale czasem nywa tak, że spotkanie właśnie TEJ osoby uświadamia pewne rzeczy.
I wiele osób, mężczyzn też, to nie są automaty do seksu z rozbuchanym libido, tylko normalni ludzie mający swoje dylematy.
Nie zrywa się związku ot tak, bo się komuś wydaje, że się zakochał. Czasem potrzeba czasu żeby zdecydować. I stąd niektóre romanse. Bo z jednej strony poczucie odpowiedzialności, a z drugiej strony uczucie - co jest ważniejsze?

Nie każda żona jest święta. Pośród całej rzeszy tych dobrych i starających się zdarzają się też pijawki emocjonalne i manipulatorki.

Zastanawiające jest, że jak maltretowana psychicznie żona trafi przypadkiem na mężczyznę, który jej otworzy oczy i od potwora uwolni to seks z nim będzie jej wybaczony. W drugą stronę jakby trudniej o wybaczenie.

Żyję już trochę na tym świecie i wielu ludzi poznałam. I jakoś tak się dziwnie składa, że i wierne żony mogą czasem zbzikować i zdrajcy okazać się wierni...

Nic nie jest tylko czarne albo białe...

Iceni, gratuluję dobrego samopoczucia.....
Co ci się udało ? Stworzyć związek  zbudowany na krzywdzie drugiego człowieka? .... To jest wykładnią twojego człowieczeństwa......?
NIGDY nie zrozumiem ludzi, którzy ŚWIADOMIE krzywdzą innych, niezależnie od tego czy jest to krzywda fizyczna czy psychiczna, czy zadana dziecku, czy osobie dorosłej.....Ale wiem, wiem, ty swojej winy w tym wszystkim nie widzisz i czyjejś krzywdy też nie....

Dyskusja o tym kto jest winny zdrady, nie ma sensu. Każdy przypadek jest inny i należy rozpatrywać go indywidualnie. W pewnych sytuacjach winę za zdradę można obciążyć samego męża, w innych kochankę, a w jeszcze innych tylko żonę. Zdarza się, że odpowiedzialność za ten stan rzeczy ponoszą wszystkie strony.

Nie kierowałbym się też stereotypem, że związek z kochanką nie jest trwały - bo na czym miałoby się opierać to przekonanie? Na tym że mężczyzna zdradzający raz zrobi to po raz kolejny według jakiejś logiki pędu? Bardziej jest to kwestia osobowości, a nie tego że pierwsza zdrada nakręca do kolejnych.

To nie chodzi o logikę pędu, tylko o tym że każdy romans jest zakłamaniem rzeczywistości. Nie ważne czy pozamałżeński, czy nie.
Żeby poznać kogoś to trzeba z tą osobą trochę pomieszkać,ponudzić się, zobaczyć jak spędza czas, jak się zachowuje w relacjach z naszymi znajomymi Romans pozamałżeński nie daje takiej szansy. Może za wyjątkiem sytuacji gdy mąż i żona mieszkają w innych krajach, a małżeństwo jest tylko na papierze. Kochanka jest osobą, która pokazuje się tylko w dobrym świetle, w celu zdobycia faceta. Od początku buduje się coś na zakłamywaniu realności. Kochanka musi znosić różne upokorzenia, musi być zawsze uśmiechnięta , miła i nie może stawiać warunków. A potem będzie chciała zmienić te zasady, dlatego co bardziej "sprytni " panowie wiele lat zwodzą te naiwne dziewczyny, bo wiedzą, że gdyby miałby z tego być poważny związek to szybko zamieniłby się dokładnie w to co mają w domu.

Ja nie jestem akurat ani żoną, ani zdradzoną. Ale też miałam sytuację podobną trochę do twojej, że zauroczył się we mnie facet, który miał totalnie obojętną i niezainteresowaną nim żonę. On słowa złego o niej nie powiedział, ale ja też miałam poczucie, że to wredna, egoistyczna manipulantka,sądząc po jej stosunku do niego. Tylko, że ja romansu mieć nie chciałam, pomimo, że facet był przystojny, inteligenty, miły i bogaty.
Przede wszystkim dlatego, że byłoby to dla mnie upokarzające. Mam większe ambicje w życiu niż uganianie się za cudzym mężem, nieważne jaka jest jego żona. Poza tym nie miałam w sobie zgody, aby facet okłamywał kogokolwiek przeze mnie. Nawet sąsiada, a co dopiero osobę z którą się żyje pod jednym dachem. Dla mnie to szczyt hipokryzji. Nieważne, że tamta osoba jest niefajna, knucie przeciwko komuś jest poniżej mojej godności.
Ja też wiem, że on jest w tym małżeństwie nieszczęśliwy i mi przykro z tego powodu. Tylko ja mam nadzieję, że on sam w którymś momencie zreflektuje i ją zostawi. A nie będzie szukał chętnej, która biednego misia uratuje. JA już jestem duża i  związek to raczej by mnie interesował z mężczyzną z jajami, a nie z misiem, który by chciał być cichcem wykradziony z domu.

Może  wypowiem sie jako ten co był zdradzony- o czym dowiedziałem sie z wyroku unieważniającego ślub kościelny jak i ten który zdradzał - emocjonalnie podobno ale "zdradzał". Wypowiedzi Iceni są mądre i wyważone, nie widać w nich radykalnych ocen itp. Wiekszość wypowiedzi pozostałych Pań- no cóż- delikanie trąca jadem i nienawiścią. No bo tak- znikają motylki, proza życia i co wtedy?
I wtedy większość z nas zaczyna zmieniać "wady" swojego partnera. Są różne metody- ciche dni, brak seksu, brak porozumienia itp. Czemu nie mówimy o tym drugiej stronie, tylko tresujemy? Bo tak jest prościej- bo jest ślub, kredyt itp. Jest tez ta cholerna obawa że człowiek zostanie sam. I drogie Panie- przy zdradzie swoich partnerów też się boicie samotności. Może dlatego tak gorliwie obrzucacie inwektywami nowe partnerki swoich ex-ów. Często pojawia się też syndrom "partnera kochającego za bardzo" - że tez tak wiele osób szuka instyktownie w swoich partnerach wzorca ojca lub matki...a może to jest nadużycie? Może to nie " za bardzo" ale za bardzo traktujemy swoich partnerów jak własność, jak budujemy na nim swój wzorzec, zabijając powoli jego indywidualność...i pojawia się ktoś nowy, kto nie zmienia a akceptuje, kto nie wypomina kanapek, obiadków, prania czy zasilania karty kredytowej..

otoz tak jak powiedziales- wypominanie, a wiesz skad to bierze?
My kobiety/matki wychowujemy dzieci , zaczynamy rowniez "wychowywac meza/partnera" to dzieje sie niepodświadomie taka nasza natura lecz nie trwa to cale zycie, do jakiegos momentu. Kochanka zostac latwo, bo taki cudzy maz bierze ja taka jak jest, nie gledzi, nie zakazuje, nie wypomina, jast potulna, saksu pod dostatkiem. Z kochanka sie dogada z zona nie. Kochanka jest wspaniałomyślna bo maz po seksie wraca do domu.
Na ogol pierwszy zwiazek jest trudny, obydwoje pochadza z róznych rodzin, powstaja zgrzyty i potrzeba kilku lat by sie dopasowac/dotrzec. Kochanka znow ma latwiej  bierze faceta, ktory juz umie sie dopasowac dzieki tej pierwszej. 
Nie przecze ze sa sytuacje "bez wyjscia" zona cisnie meza jak moze mimo uplywu lat,  wowczas czas zakonczyc zwiazek i rozpoczac nowy.

Nie ten co był zdradzony a ten co zdradzał bo patrzałem na założony przez ciebie temat. Po drugie nie oceniaj ludzi po swoim zachowaniu mało tego że zdradzałeś to traktowałeś partnerkę jak śmietnik miast się kalać.

Mam na myśli kobietę o pewnych negatywnych cechach osobowości. Żona, która jest chora psychicznie, również odpowiada za rozpad związku, ale nie powinno się ją dołować zdradą, bo to okrutne.

Racja, że lepiej najpierw się rozstać niż działać na dwa fronty. Często jest jednak tak, że dopiero poznając nową kobietę, mężczyzna zdaje sobie sprawę w jakim tkwi bagnie. Rozbudza się jako mężczyzna i zyskuje motywację, żeby rozstać się z żoną.
Taka jest rzeczywistość, że małżeństwa rzadko rozchodzą się, bo zachodzą tzw. rozbieżności. Potrzebny jest bodziec w postaci drugiej osoby.

własnie z kochanka jest dobrze a kochanka zrobi wszystko by mezczyzna poczul i uzmyslowil sobie ze jego zwiazek to bagno.
A gdyby... ta wlasnie kochanka byla jego zona przy ktorej mezczyzna uczyl sie zyc z obca osoba, a zona byla kochanka czy nie byłoby podobnie, zwiazek z pierwsza to bagno?