Kochanki, którym się udało

gojka, no jasne jasne
tylko nie rizumiem, czemu ludzie w związkach zgadzają się na takie traktowanie
jakby nie pojawiłą się kochanka to biedny zmuszony byłby dalej w tym tkwić?
a niby dlaczego?
jego wybór to był gojka
wybór, który był akcpetowalny dopóki sie kolejna gałaż nie pojawiłą
ja sama uwazam, że takie zony/partnerki trzeba od razxu na drzewo spuszczać, niech się naucza szacunku i partnerstwa w relacjach
ale nie - facet przez 15 lat tolerował obrazoną księżniczkę i fochniarę, a potem taki biedny miś odchodzi.. bo ona zła kobieta była
odchodzi, bo inną dupe znalazł
więc brak uczciwości i odwagi i tkwienie w takim małżeństwie to jego wina

ale zaraz powiesz, że to nie takie proste, bo dzieci, bo kredsyty, bo zobowiązania
ale jak się kochanka pojawi, to nagle wszytsko sie proste robi?
kochanka kredyty spłąci, dzieciaki wychowa jak włąsne i zobowiązania przestają się liczyć?

no bądzmy konsekwentni

to tak jak w wątku obok - dopóki marcin esemsów w ciągu dnia nie wysyłał, że tak tęskni.... to majeczka nie czułą, że maz ją traktuje przedmiotowo - bo on esemsów nie wysłał - zły maż??

dopóki marcin oczków nie owtorzył, że mąz za duzo pracuje a za mało po rączkach gładzi - to maz był ackeptwalny?

o to mi własnie chodzi

i bądzmy realistami - NIE MA takich związków, w których mąż /zona odchodzi do kochamnki - kochanka - w którym PRZYCZYNĄ najwazniejszą i bezpośrednią NIE była:
a) zła zona/zły maż, nie rozumiejący potrzeb pańcia
b) związek, który istniał tylko na papierze
c) brak dowartościowania w dotychczawsowym związku
d( musze wam powiedziec.. nie wiecie o tym, ale moja zona potrafiła tygodniami się nie odzywać (o ja biedny miś)
e) nie liczyłam się dla mojego męża - tylko kasa i kasa, a ja?/
f) krzyczał na mnie, wysywał i lekceważył..
g0 od dawna łączyły nas tylko dzieci

gojka? a słyszałas może o takim związku??
byliśmy wspaniałym małżeństwem, z moją zoną rozumieliśmy sie bez słow, wszyscy mówili, że jesteśmy dla siebie stworzeni i dawali nhas jako przykłąd idealnej pary

niestety.. spotkałem zoskę i zawróciła mi w głowie - ale szanuję moja byłą zonę, ona szanuje mnie i zostalismy przyjaciółmi - zycze jej jak najlepiej i jest moja przyjaciółką
czasami najlepsze nawet związki się wypalają... tak się zdarzyło i u nas
ale byliśmy udanym małżeństwem i idealną parą..

słyszałas gojka kiedykolwiek, żeby nowy - kochański związek NIE USPRAWIEDLIWIAŁ się, że miał pełne prawo do zdrady i rozwalenia rodziny??

znasz takich?
ja nie...
zawsze WINIEN jest ten, kto nie zdradzał.. zona, maż -
boprzeciez gdyby zona była inna, maz był inny, to jasnie pan/pani małzonek by majteczek nie zdjęła...

Przecież napisałam, że inna sprawa, jeśli ktoś to sobie robi dla rozrywki, zabawy czy czegokolwiek innego. I nie powiedziałam nigdzie, że jeśli kocha, to ma prawo, tylko że wtedy łatwiej zrozumieć.

Ale czy ja gdzieś napisałam, że powinno być inaczej? Ja tylko PYTAM o związki, które powstały na takiej podstawie. Nie twierdzę, że to idealny pomysł, natomiast też nie wykluczam z góry samego istnienia takich związków. Pytam o sam fakt, nie o opinie.

Nie, nie jest, mimo że najwyraźniej chciałabyś, żeby tak było. Jest sformułowany bardzo prosto: czy istnieją związki, które powstały na zdradzie. Nie ma nic o tym, czy warto, czy powinno, czy należy, jak oceniacie itd. Nie ma pytania o zdanie, tylko o fakty.

Nie wiem, nie byłam w takiej sytuacji, jak wiele innych osób. Zresztą podejście do zdrady u większości na tym forum wybija się jasno z wielu wątków. Tylko że wiem, że moje podejście nie oznacza podejścia wszystkich, tak samo Twoje i innych. Może istnieją kobiety, którym to nie przeszkadza. Może istnieją takie, które są później w związku spokojne. I o ich historie pytam. Historie zdrad, które zakończyły się rozstaniem/powrotem do żony... jest ich mnóstwo tutaj, owszem. Ale to nie znaczy, że nie ma innych. Choćby kilku. Dlaczego tak przeszkadza to, że ktoś o nich napisze? Przecież to nie zmienia rzeczywistości.

To znowu Twoje fantazje, może naprawdę, zanim zaczniesz wypowiadać się o mnie, przeczytaj to, co piszę i nie baw się w wyssane z palca z wnioski, bo NIGDZIE tak nie napisałam. Nigdzie nie pytałam o to, czy warto, czy nie.

Mniej więcej o to mi chodziło, zakładałam, że pytanie o osoby, którym udało się stworzyć związek zapoczątkowany zdradą, jest dość jasne. No ale później zrobiła się z tego dyskusja o poglądach, bo jak w ogóle kochankom może cokolwiek się udać... ;p

Zgadzam się z tym w całej rozciągłości. Nie można dyskutować o aborcji, a jak ktoś założy taki temat, to znaczy, że ma zamiar usunąć ciążę, nie można pytać o homoseksualizm, bo kto spyta, to jest gejem/lesbijką itd.

A może zostały usunięte, bo nie były na temat? Nie dotyczyły tego, co napisałam w 1. poście, tylko stanowiły radosne podsumowanie mojej osoby oparte na wymysłach osób, którym nie spodobał się wątek? To tak, jakbym poszła do tematu o przepisach i napisała tam elaborat o budowie dróg. Jak myślisz, jak szybko by zniknął?

Gojka, po pierwsze napiszę Ci podobnie jak ty mnie: weź się trochę ogarnij.
Naucz czytać ze zrozumieniem.
Zdrada nie zniknie kiedy nie będzie się o niej mówić.
Ale istotne jest też jak się o niej mówi.
Jeśli będzie się podawało przykłady jak to super żyje się np przestępcom to raczej w jakiś sposób promuje się taki styl życia.
Stanowi to zachętę dla innych.

Nie wiem czy ludzie w związkach po zdradzie są szczęśliwi.
I jeśli sama na własnej skórze się nie przekonam to tego wiedzieć nie będę.
Wiem tylko, że wielu rozwodzi się jednak dla kochanki i zakłada z nią kolejną rodzinę.

Ich należy spytać najlepiej pod koniec życia czy to było to...

Nie życzę sobie, żeby mi wmawiać poglądy których nie mam.
Bo masz taki stereotyp, obraz osoby zdradzonej.

Mylisz się.
Uważam, że zdrada może mieć różne podłoże.
Małżeństwo może się rozlecieć z różnych powodów.

Gdybym miała jednak usprawiedliwiać zdradę tym, że komuś coś nie grało.
To powinnam była zdradzić minimum rok po ślubie.
Nie zdradziłam, nie dlatego że tak bardzo kochałam.
Ale dlatego, że nie podjęłam takiej decyzji.

Każda sytuacja jest różna.
Nie nam oceniać co kim kierowało.
To wiedzą tylko te osoby.

Ale konsekwencje są zawsze dotkliwe jeśli para posiada dzieci.
Zdrada nie dotyczy niestety tylko rodziców.

Każdy ma prawo do miłości i aby przeżyć życie jak mu odpowiada.
Ale często ze zdradą wiąże się wiele innych zachowań.
Zaniedbanie dzieci, kłamstwa.

Myślę też z góry oceniasz tamtą kobietę.
Skąd wiesz jak było.
Jesteś tą kobietą, tym mężczyzną?

Jak była taka zła to mógł się wyprowadzić, zamieszkać oddzielnie tak jak teraz.
Skończ mydlić ludziom oczy Gojka.

Tak cię boli, że w czteropokojowym mieszkaniu.
Aż taka zazdrosna o nią jesteś?

Tak, istnieja. Znam takie.

Bo , o EUREKAA ! - ludzie sa rozni.Jedna /jeden nie wyobraza sobie nawet zycia z kims , kto zdradzil, a drugiej/drugiemu to po prostu nie przeszkadza .Jedna taka para ktora znam zyje ze soba od czternastu lat. Wychowuja trojke dzieci, dobrze im sie wiedzie, a zaczelo sie wszystko od zdrady, oszustwa partnera...

I fakt, czy mnie sie to podoba, czy nie , nie ma tu nic do rzeczy.
Takie zwiazki istnieja.I istnialy zawsze.

Nie zawsze... Znam historię gdzie facet się ożenił, bo skończył 35 lat i tak wypadało. W niedługim czasie poznał dziewczynę w której naprawdę się zakochał, więc tamtą zostawił, a z tą jest i przy niej odżył. Niektórzy nie dopuszczają do siebie, że to z tym pierwszym związkiem/małżeństwem coś mogło być nie tak i zakładają ta ta zła kochanka czy ten zły kochanek rozbili rodzinną sielankę. A tak nie było...

W tak katolickim kraju jak Polska nie ma się co dziwic, ze ludzie trwaja w nieudanych zwiazkach zamiast się rozstac i zbudowac inny zwiazek.
Dopiero wlasnie spotkanie tej druiej osoby staje się katalizatorem do dzialania.

Poza tym nie rozumiem tego nacisku na koniecznosc rozstania się z pierwszym partnerem by zwiazac się z innym.

Czy pierwsza zona bedzie szczesliwsza jeżeli maz zostawi ja "dla nikogo"?

a co ma do tego katolicyzm ??
może muslim byłby bardziej odpowiednim przykładem.
Katolicyzm zakłada wolną wolę, której każdy musi nauczyć się używać.
Takie myślenie to droga na skróty. Niechlujstwo umysłowe.
Kwestia trwania w toksycznym związku jest analizowana od dziesięcioleci.
Przykładem choćby syndrom sztokholmski.

Co do tylko "nieudanych", ale nie toksycznych związków... przyznasz, ze kazdy ma co najmniej trzy decyzje do wyboru :
- naprawiać
- odejść
- zdradzić
Dlaczego akurat uważasz że tylko ten trzeci sposób, ktory wiąże się z oszustwem, wyrzadzeniem krzywdy, jest jedynym efektywnym ??
Chyba, że dla psychofagów, lub osób  borderline.

Jeżeli umiawiali sie na związek otwarty, umawiali się ze będa ze soba dopóki któres z nich nie pozna kogoś "lepszego" to oczywiscie, ta kolejnośc zdarzeń nie jest potrzebna.
Zwykła uczciwość wobec drugiej strony tego wymaga.
Jeżeli, tak sie nie umawiali, wyznali sobie miłośc, mówili "jedyna", "jedyny", brali wspólne zobowiązania - dzieci, kredyty.
To, juz prawie że "biznesow" uczciwość.

BTW.
Wzięłabyś na wspólnika osobę, która oszukała poprzedniego wspólnika ?

trochę empatii wystarczy, żeby to zrozumieć.
Czy nie lepiej zaoszczędzić jej świadomości, ze zaufała człowiekowi który ją oszukiwał, prowadził podwójne życie ?
- zaoszczędzić jej poczucia wartości zniwelowanego do poziomu "zero" ?

rozstanie, jest poprzedzone rozmowami, dyskusjami o naprawie, lub sama naprawą związku.
Mozan sie do rozstania przygotować, choc to zawsze bolesne.

Zdrada, to strzał znienacka, bez uprzedzenia.
Jednostronna decyzja, bez konsultacji.

Ktoś kto, raz zgodził się na takie zachowanie wobec osoby która mu ufa, jest w "grupie podwyższonego ryzyka".
Dla niego zdrada, to nie jest świństwo, ale zwykły sposób na rozwiązywania swoich problemów.

To, co zrobił Twój znajomy, to już jest szczyt szczytów egoizmu. Z pierwszym związkiem tego człowieka, owszem, było coś nie tak - był zbudowany na niewłaściwych fundamentach właśnie przez tego znajomego. A to, jak postąpił w dalszej kolejności, tylko umacnia mnie w przekonaniu, że - Boże, strzeż mnie przed takimi ludźmi.

A jeżeli ktos probuje, stara się, czeka, ma nadzieje - aa z drugiej strony zero rekakcji i w pewnym momencie spotyka druga osobe, w ktorej się zakochuje, to w imię zasad ma zostac z zona/mezem ?

Moze wlasnie gorsze jest takie robienie sztucznej nadziei - ze moze się cos zmieni, ze bedzie lepiej..

Pewnie, ze lepiej jest grac wedlug zasad, ale nawet grajac wbrew regulom nie zawsze się to robi z zimnym wyrachowaniem.

P. S. Jeżeli kiedykolwiek jakkis facet mnie zdradzi w podobny sposob, to slowa skargi nie pisne - bo bedzie to spowodowane tyylko tym, ze po miodowym miesiacu, kiedy już faceta zaobraczkowwalam i nie grozi mi widmo staropanienstwa mogę okazac się zimna i wyrachowana suka

Na dodatek poszukam sobie bogobojnego katolika, żeby miec pewnosc, ze rozwodu chcial nie bedzie

A moze Eileen...

Tylko wiesz nie zabieralabym glosu w sprawie, gdybym nie czytala watku zanim zostal zmodyfikowany.
Ale ok, opowiadaj swoje wersje dla innych, ktorzy przyszli po...
Nie zamierzam zabierac wiecej glosu w tym temacie, mecza mnie tego typu przepychanki i wciskanie dziecka w brzuch, aby za wszelka cene udowodnic swoje racje.

Pozdrawiam

Pewna jestem że karma wróci...na 100% wróci Zawsze wraca zresztą.
Do tej, co ubaw miała.

A kim ty jesteś żeby mnie oceniać?
Ty dajesz sobie prawo do nazwania mnie głupią typiarą na podstawie kilku wpisów ja nie mam prawa pisać źle o tamtej kobiecie?

Dać ci namiary do jego rodzony żebyś z pierwszej ręki usłyszała jaka była?

Dlaczego jego rodzina zaakceptowała mnie z ulgą i bez jednego złego słowa?
Dlaczego jego matka nie miała nic przeciwko żebym zamieszkała w jej domu POMIMO że wciąż był mężem tamtej?

Ale TY oczywiście wiesz lepiej....

A ja nawet pomimo takich komentarzy jak twój nie żałuję

Iceni, a kim ty jesteś , aby oceniać żonę i małżeństwo kochanka ?

DRAMAT!
Gratuluję świetnego samopoczucia!
Przestaje mnie dziwić, że w kochankach widzi się tylko zło.
Większość faktycznie ma pustkę w głowie i gąbkę zamiast serca.

iceni
ja bym Ci nawet wierzyła, że jesteś taka szczęsliwa i tak bardzo wszystko było i jest po twojej mysli.
wierzyłabym w to, że wiesz, że jesteś ta jedyna i nie ma w Tobie obaw, że historie się powtórzy - a z tego, co czytam, to charakterek masz zasadniczo zdecydowany... pewnie partnerka z ciebie trudna, bezkompromisowa...

uwierzyłabym, gdyby nie:

"Jeżeli coś do­tyka cię, znaczy: do­tyczy cię. Jeżeli­by nie do­tyczyło cię - nie do­tykałoby cię, nie zrażało, nie ob­rażało, nie drażniło, nie kuło, nie ra­niło. Jeżeli bro­nisz się, znaczy: czu­jesz się ata­kowa­ny. Jeżeli czu­jesz się ata­kowa­ny, znaczy: jes­teś cel­nie tra­fiony. Miej to na uwadze. "

Edward Stachura

zawsze o tym pamiętam i gdy czuję się "dotknięta" - szukam przyczyny...

Iceni, ja jestem kochanką jak ty.
Zdzwiłam się jak mnie z buta potraktowano gdy przyszłam na forum po wsparcie.
Ty utrwalasz stereotyp kochanki - pustej lalki do dymania

End_aluzjo, akurat jego partnerką już nie jestem, związek się rozpadł, ale nie z powodu tego, ze któreż z nas znowu zdradziło.
Tego, czego oczekiwałam od niego dostałam (dostaję zresztą do dziś) to co się popsuło było bez związku z tym jak się nasz związek zaczął. Z funkcji ojca się wywiązuje, zarzucić mu mogę niewiele i nie sadzę, że gdyby nasz związek zaczął się tradycyjnym małżeństwem cokolwiek potoczyłoby się inaczej.

Nie rozumiem co masz na myśli pisząc, że ktoś jest gorszy.

Ja nie mogę żyć z kimś, tkwiąc w przeświadczeniu, ze jesteśmy dla  siebie stworzeni, bo nie umiem się karmić romantycznymi mrzonkami. Człowiek to istota zmienna, dojrzewa, uczy się, rozczarowuje, rozwija, starzeje, choruje - wszystko co nam się w życiu zdarza nas zmienia - to, co dziś jest dl ciebie czy mnie najważniejsze - jutro może nie mieć znaczenia...
Więc takie historyjki o idealnym dopasowaniu dwóch połówek pomarańczy do mnie nie trafia.

Jakkolwiek by nie było mój związek nie ucierpiał z powodu tego, jak się zaczął, Skończył się, jak się skończył, ale jak wspomniałam, to już inna historia - karma jakoś mnie nie dosięgła - do dziś żyjemy w przyjacielskich stosunkach.

W sumie to piszę tu tylko dlatego, że co rusz ktoś mnie z nicka wywołuje - więc odpowiadam.

Dla jednych jestem pustą lalą do dymania, dla innych idiotką, dla jeszcze innych moja osoba nie ma zupełnie zadnego znaczenia.

A mnie tylko śmieszy przekonanie, że "los sprawiedliwy" na pewno kiedyś odwróci karty i taka kochanka  dostanie za swoje. Otóż nie. Los rzadko bywa sprawiedliwy i tych okropnych kochanek wbrew nadziejom i życzeniom - nie karze ;)

Iceni oj zdziwisz się 
nie dziś , nie  ,jutro ,może nie za rok , ale w tedy ,  gdy się najmniej będziesz spodziewać całe zło wróci do ciebie z podwojoną siłą

W przyszlosci z Ciebie tez ktos bedzie mial niezly ubaw...

skąd w tobie taka potrzeba upokarzania żon ?
naprawdę myślisz że wszystkie są sukami ,idiotkami ,zołzami?

To takie pobożne życzenia .
To tak jak "nie zbudujesz szczęścia na nieszczęściu innych"
W niektórych przypadkach być może ma odzwierciedlenie, ale są przypadki, że wygląda to całkiem inaczej.

Jak kiedyś myślałam podobnie, że do Mojego Męża karma powróci - tak dziś bym nie chciała tego .
Żyje, a nie martwię się co będzie

Zgadzam się jak najbardziej, ale co kiedy związek jest w Twoim mniemaniu dobry? Bez fajerwerków, ale możesz powiedzieć że jesteś szczęśliwa, że naprawdę nie poznałaś nikogo lepszego, i nie czujesz potrzeby, by cokolwiek sygnalizować. I nagle jebs, spotykasz kogoś lepszego- kogoś, o kim marzyłaś, kto sprawia, że zaczynasz dostrzegać wszystko, co powodowało, że Twój obecny związek był tylko "okej". Wtedy jest już za późno, żeby sygnalizować, dawać szanse, bo myślami jesteś już przy tym drugim. Oczywiście, nadal nie twierdzę, że to usprawiedliwia zdradę (choć w takim przypadku emocjonalna miała już miejsce?), i przed władowaniem się w kolejny związek należy zakończyć poprzedni.

Przyganiał kocoił garnkowi...

A! No tak! Przecież tak działa sprawiedliwość - Jak żona zostanie zdradzona to przypadek, jak kochanka to karma. Na widok żony nawet karma się wyłącza

Takie to dla ciebie ciekawe?
Moda na sukces się skonczyła i ci brakuje podniety?

Trudno. W worku pokutnym jest mi nie do twarzy.

busiu, mnie sie wydaje, ze to dwie rozne sytuacje -  w przypadku "jebs" - stajesz przed wyborem. Albo decydujesz sie mimo wszytsko zostac z męzem, bo takimi kierujesz sie wartosciami, albo dajesz sie poniesc nowemu i odchodzisz. Oba rozwiazania wydaja mi sie uczciwe. Oczywiscie, wtedy nie ma czasu na sygnalizowanie czegokolwiek, tylko partner musi to zaakceptowac. Ale wazne tez, by dobrze rozpoznac sytuacje - ze to faktycznie jest jebs, a nie np - sytuacja druga - troche sie od siebie oddalilismy z mezem, nie wiadomo o co chodzi, i klocimy sie o jego brudne skarpetki rozwalone w lazience (zeby potem sie nie okazalo, ze ten nowy po czasie dokladnie tak samo rozwala skarpetki i za chwile znajdziesz sie w punkcie wyjscia z nowym partnerem. Wazne, zeby rozpoznac, czy owo "jebs' (nawet mi sie spodobalo ) nie jest faktycznie oporem przed naprawą (czyli pewna praca czy wysilkiem - a to malo kto lubi ) jaki tzreba wlozyc w utrzymanie zwiazku (kazdego).

No to ponawiam pytanie: co takiego złego robią zdradzane żony, że zło do nich wraca i małżeństwo w perz idzie?
I dlaczego to wina kochanek? W końcu niewiele z nich ma Karma na imię ;P

wina kochanek dla mnie polega na tym, ze wiążą się z żonatym mężczyzną ... proste jak budowa młotka

A ja nie mogę zrozumieć dlaczego co rusz to jakaś osoba dokonuje mojej psychoanalizy na podstawie kilku wpisów.
I gdzie ja okazuję pogardę dla wszystkich żon?

In_ka - tamto pytanie odnosiło się do karmy.

A wiec co kieruje kochanka, ktora wiaze sie z zajetym mezczyzna?
Chec jakiejs zemsty? Podbudowania swojej samooceny? Udowodnienia przed soba i innymi ze jednak nie jestem "do niczego"? A moze jest Matka Teresa z Kalkuty i jej misja jest uratowanie biednego skrzywdzonego misia od zlej zony?
Ja nie zostalam zdradzona, sama nie zdradzilam i mam nadzieje ze tego nie doswiadcze.
Ale chcialabym zrozumiec, co kieruje tymi kobietami.

Heh, dobre.
Ale w odpowiedzi mozesz przeczytac ze Twoj maz juz nie mogl Ciebie zniesc, dlatego szukal ukojenia miedzy nogami kochanki.