wieczna singielka, niska samoocena

Ja po prostu korespondowałem z dziewczyną przez trzy miesiące. Zobaczyłem, że ona potrafi ciekawie dyskutować, zupełnie inaczej niż inne i to mnie pociągnęło. Na wygląd nie patrzyłem. Chodziliśmy ze sobą przez pół roku po koleżeńsku zanim związaliśmy się ze sobą.

Jeju, i bardzo dobrze!

wiesz co - polubiłam Cię i Twoje podejście do życia.

takaja87
"domena polek w polsce smile
mieszkam 8 lat za granica i tu w szpilakch i sukienkce wychodzi sie tylko w weekendy smile
osobiscie sadze ze to zwyczajnie wieśniackie ze się tak wyrażę wychodzać w szpilkach na zakupy do centrum handlowego big_smile"

ja uważam ze nie masz racji że jest to wieśniackie .. jeżeli kobieta w taki sposób własnie czuje sie elegancka i piękna dla samej siebie ubierając szpilki na każdą okazję to powinna to robić.. może to jej pewności siebie dodaje i wtedy twardo stąpa po ziemi  ;D a to że dzięki temu więcej spojrzeń męskich przyciągnie to też jej na pewno nie zaszkodzi a wręcz przeciwnie ;D

26 lat i nigdy nikt ci sie nie spodobał?
Może ty hetero nie jesteś albo aseksualna

Dziwi mnie że piszesz że sie szanujesz i nie uznajesz zabawy. W jaki sposób tak to nazywać gdy ci sie żaden nie podoba? Tym twoim puszczalskim koleżankom oni sie podobają więc nie mają zachamowań

Nie wszystkie moje koleżanki są puszczalskie. A co do puszczania, są dziewczyny, którym facet nie musi się podobać. Mają potrzebę, więc to zrobią. Do tanga trzeba dwojga. Sama znam takie. Albo są takie co akurat mają doła, potrzebują się wyszumieć, znalazły jakiegoś do przygody, niekoniecznie w ich typie, ale po co filozofować na 1 raz. Zrobiły i tyle.

Nie no, tak to się zdarza, że jakiś się podoba (ale bardzo rzadko). ale to tylko zerknę, pomyślę na sekundę "fajny facet" i tyle. Nie wlepiam w niego oczu. To jedynie jak co to na ulicy, czy w autobusie, też bardzo rzadko. W pracach, na uczelni, w szkołach, na kursach czyli tam gdzie spotkałam wielu facetów i miałam możliwość ich poznać to nigdy. Raz w życiu się zakochałam, niestety nie było nawet co zaczynać, więc tego nie liczę. Nie jestem aseksualna, homo też nie jestem. Nie rozumiem podejścia tylko ginekologa, że niby mam "złe podejście", jakby mnie namawiał do przygód, bo przecież "inaczej to jest niezdrowo i chyba nie wiem do czego służy". To było chamskie... Mówi się, że dziewczyna nie powinna wybrzydzać, bo jak wybrzydza, to zaraz "księcia z bajki chce". Nieprawda, ale po prostu nie umiem oszukiwać, że ktoś mi się podoba, byle być w związku.

Mam dokładnie to samo,latka lecą a nic się nie zmienia jak glową o mur

Czemu piszesz, że Twoje koleżanki są puszczalskie? Czyli facet ma prawo do jednonocnej przygody, a kobieta już nie? I żeby nie było, pisze to dziewica, która nigdy nie miała nawet chłopaka. Po prostu nie rozumiem czemu kobiety tak sobie dogryzają. Ich sprawa kiedy i z kim idą do łóżka.

Druga kwestia. Co robisz, by kogoś poznać? Książki są fajne, sama bardzo lubię czytać. Spacery i inne takie dyrdymały też lubię (:)), ale to wszystko nie zwiększa prawdopodobieństwa poznania kogoś.

Wiesz, jeśli chodzi o zagadanie i tego typu rzeczy, to też tego nie robię. Jednak nie robię tego ze zwykłej nieśmiałości. Natomiast jak jakaś dziewczyna podchodzi i widać, że to ona ewidentnie inicjuje kontakt, to nie widzę w tym absolutnie nic złego. Myślę, że w Twojej głowie jest spory problem. Nie chodzi o to, że się szanujesz. Ty chcesz, żeby cały świat (a zwłaszcza ci "napaleni" mężczyźni) widzieli, że się szanujesz.
Uśmiechaj się!!! Co w tym złego? Uśmiech to podrywanie? Do psa się uśmiechasz? Do koleżanek? Właśnie, a ich nie podrywasz przecież.

Mężczyznom się po prostu wydaje, że z Tobą najpierw się trzeba ożenić, a dopiero potem można ewentualnie powiedzieć "cześć". Wyluzuj troszkę.

kasha151288 - wypowiem się jako facet. Również jestem singlem i nie powiem - czasem mi to przeszkadza, ale wiem, że jeszcze gorszym rozwiązaniem jest wiązanie się z kimś na siłę kogo się nie kocha. Miałem np w życiu sytuacje, że Dziewczyna była dla mnie niczym Miss Świata ale jest poglądy, styl życia, osobowość szybko sprawiały, że wiedziałem że po prostu mógłbym na nią popatrzeć i nic więcej. Żadnego uczucia. Było też i tak, że z kimś się świetnie dogadywać mogłem, czułem się super w jej towarzystwie ale znów żadnego pociągu. Przyznaję, że zdecydowanie stawiam na osobowość, bo jeśli miałbym naprawdę stworzyć szczęśliwy związek oparty na miłości to z Kobietą której osobowość, charakter itd byłyby takie, że nie wiem jak to nazwać po prostu bym się w tym odnajdywał. I by była to miłość a nie przyjaźń, też ta Kobieta musiałaby mnie pociągać fizycznie. I nie musi to być piękność do której cały świat wzdycha. Zresztą często łapię się na tym, że podobają mi się różne Kobiety, które np wg moich znajomych wtapiają się w tłum są - jak to mówią zwyczajne. No ale taki już mam gust, podobają mi się naturalne dziewczyny a średnio takie odpicowane "laski" (nie chcę nikogo urazić - po prostu nie wiem jak to określić;)) I wierzę w to, że kiedyś spotkam taką Dziewczynę, którą pokocham prawdziwie.

Tu może ktoś mnie wyzwać od jakichś cnotliwych czy innych, generalnie, mam to gdzieś. Ale podoba mi się Twoja postawa, że nie chcesz chodzić do łóżka dla sportu czy z kim popadnie. Nie słuchaj napalonych frajerów, którzy Ci będą mówić byś korzystała z życia bo im tylko o to chodzi, zaliczyć i dziękuję. I widzisz, ja jestem facetem, normalnym facetem, nie jestem aseksualny ani nic takiego, ale cenię pewne wartości i nie są dla mnie oznakią "fajności", "wyzwolenia" i korzystania z życia przygody na jedną noc. Nie pochwalam tego, śmieszy mnie generalnie szczycenie się "zdobyczami" zarówno przez mężczyzn jak i kobiety.

A jeszcze z drugiej strony Ci powiem jeszcze coś o facetach. Są goście, którym wszystko jedno, więc bez bólu podchodzą i podrywają dziewczyny jedna po drugiej, bo jak nie ta to inna. Są też i tacy, którzy mimo że na codzień w życiu nie mają problemu z wyrażaniem swojego zdania, swoją wartością to w stosunku do Kobiet które im się podobają czasem tej odwagi brakuje. Bardzo wielu facetów nie odważy się podejść do dziewczyny, która ich interesuje bo boją się wyśmiania, odrzucenia itd. Boją się, że nie są na tyle atrakcyjni by tę Kobietę sobą zainteresować. Dlatego jakiś subtelny gest, uśmiech czy coś Kobiety jest czasem bardzo pomocny w przełamaniu się.
Podsumowując szukanie kogoś na siłę, a już napewno robienie czegoś wbrew swojej woli czy przekonaniom nie jest wg mnie dobrym rozwiazaniem Najwazniejsze to zyc w zgodzie ze sobą

Kiedyś słyszałam od takiego jednego, że on nie lubi dziewczyn, które odsłaniają zbyt dużo na ulicy, nie lubi zbyt krótkich spódniczek, wielkich dekoltów. Uważał, że on sam woli być odkrywcą. Dziewczyna, która "prawie wszystko pokazuje" jest dla niego nudna, a tak to woli skromne dziewczyny, które w związku sam by mógł "odkryć". Trochę oryginalne podejście, ale osobiście się z nim zgadzam. Ja sama nie muszę się jakoś super ubierać dla innych, nosić miniówki, dekolty na ulicy i się pokazywać. Chcę, żebym tylko temu "jedynemu" się podobała, więc nie miałabym chęci na wyzywające stroje na ulicy.

Co do ubioru- innym problemem jest to, że jestem zmarzluchem i to strasznym. Bardzo szybko się przeziębiam, choruję, mimo różnych leków uodparniających. Ostatnio założyłam sukienki, niby na chłodniejszą porę roku,wyszłam na miasto i już się rozchorowałam. Wniosek taki, że większość czasu muszę nosić spodnie, ciepłe swetry, szale... Wiem, że wyglądam jak szara mycha, ale nic nie poradzę.

Najchętniej to bym nosiła ubrania w stylu etno: uwielbiam styl indyjski i arabski (te orientalne wzory, biżuteria). Saree, marokańskie kaftany- dla mnie to wszystko to jest "bajka", najlepiej bym się czuła w takim stroju. Jak chodzę po naszych galeriach to nic mi się nie podoba, wchodzę i wychodzę, tak moje zakupy wyglądają. Styl orientalny mega mi się podoba, ale niestety z tego co słyszałam, też dla naszych Panów jest to styl "nie sexy", poza tym- zimno, więc nie ma gdzie nosić

Pamparampam- no, chyba jesteś jednym z nielicznych. Dziękuję, że się ze mną zgadzasz Nie szukam jakoś na siłę, chociaż jak spotykam się z koleżankami i one gadają o swoich związkach, itp. mnie pozostaje tylko myślenie: "no, 27 lat, latka lecą, a ja nic". Niestety, nieraz słyszałam określenie, że jeśli nie mam dalej faceta, to albo dlatego, że jestem brzydka, albo walnięta, albo obie opcje... A tak to przed koleżankami udaję, że wszystko ok, chociaż w głębi duszy nie za bardzo... Nie robię niczego wbrew sobie.

Nie jesteś zapewne ani brzydka, ani walnięta. Ja też jestem sam, lat mam 25 i nie mam zamiaru wiązać się z kimś tylko dlatego, że mam 25 lat i wg kogośtam powinienem. Uważam, że na każdego przychodzi czas, nigdy na dobrą sprawę nie wie się kiedy się pozna odpowiednią osobę, a czasem dzieje się to w najmniej spodziewanym momencie:) wiesz po sąsiedzku mieszkał kiedyś taki facet. Nie wiem dokladnie ile on lat sobie liczył ale był po 30stce z pewnością. Znałem go bo to sąsiad przecież, kawaler, fajny gość. I też był sam, lata leciały aż w końcu poznał swoją wybrankę:) Dziś są małżeństwem, mają dziecko i są szczęśliwą rodziną:) A co do stroju, wcale nie trzeba mieć mini i dekoltu by być kobiecą Uwierz mi, że można być bardzo pociągającą Kobietą w swetrze i szaliku

Kochana autorko.
Ja powiem tak, mozesz sie ze mna nie zgadzac...ale....

Jaka to jest atrakcyjna kobieta? - taka, ktora sama siebie uwaza za atrakcyjna....
Tobie kolezanki+ doswiadczenia wkrecily, ze taka nie jestes, i dlatego nie jestes tak odbierana.

Po wtore: zacznij zwracac uwage, na to kto sie tobie podoba, kto sie tobie przyglada. Zacznij akceptowac fakt, ze sie przyglada, zacznij pozytywnie odbierac komplementy...

I tyle, zobaczysz, ze szybko sie twoja atrakcyjnosc zmieni.Wiem, ze to banalne, glupie, i trudne w praktyce, ale to dziala. Sama zwroc uwage, ktore z twoich kolezanek sa podrywane? Ktore to te atrakcyjne? Jaka maja ceche wspolna? - tylko to, ze same siebie uwazaja za super babki....i nie boja sie odoracji....
Moze sie myle, ale mysle, ze jakby do Ciebie podszedl facet z komplementem, z powloczystym spojrzeniem, i bylby to atrakcyjny facet w miejscu publicznym, to bys go zgasila ze zwyklaj tremy. Myle sie?
Ten facet tez to wie/czuje, i nie podejdzie...i kolo sie zamyka. Tylko ty je mozesz przerwac...
Jestem od Ciebie duzo starsza, i mialam to samo....teraz zdarza mi sie na ulicy, ze podchodzi mezczyzna i pyta, czy zechce go poznac, czy dam sie namowic na kawe.  Teraz, jak ze mnie stara dupa. Teraz, kiedy wiem, jak byc atrakcyjna- i dla jasnosci, nie ubieram sie wyzywajaco, ba, czesto wtedy jestem w " byleczym" w dodatku zabiegana....

Pozdrawiam, zycze zmiany podejscia- bo zycia szkoda

PS nie mysl o tym, ze " kazda potwora znajdzie amatora"
Pomysl, ze zaslugujesz na wiecej, niz amator potworow, ze masz wybor, i Ty wybierasz, a wybrany, bedzie szczesliwy, ze to on....

Czesciej mlodsi- niestety....:-(

Cześć. Pomyślałam, że tutaj napiszę, może ktoś będzie potrafił mi doradzić co powinnam zrobić, aby było lepiej w moim życiu.
Mam 22 lata i czuję się bardzo samotna. Jestem osobą zamkniętą w sobie, cichą, nieśmiałą i mało rozmowną, przez co też nie mam znajomych. Gdy mam wolną chwilę to zamiast w jakiś sposób korzystać z życia, to ja siedzę w domu. Nie mam jakiś szczególnych zainteresowań, nie chodzę na imprezy, nie spotykam się z nikim. Jest mi przykro, że nie korzystam z młodości tak jak niektórzy, ale po prostu samej mi się nie chce, jestem chyba zbyt nieśmiała, żeby poznawać kogoś nowego... Mam też może lekko zaniżoną samoocenę...
Ogólnie ludzi uważają mnie za osobę spokojną, sympatyczną i grzeczną.
Natomiast co do kontaktów z chłopakami to nigdy nie miałam nawet przyjaciela, kolegi z którym zwyczajnie mogłabym porozmawiać, a już nie mówiąc o miłości. Zawsze jak zaczynam jakąkolwiek rozmowę z przypadkowym chłopakiem, nawet tą normalną, to wzrasta jeszcze bardziej moja nieśmiałość i strach przed tym, że się upokorzę, język zaczyna mi się plątać itp...

Czy ktoś widzi w tym wszystkim jakieś rozwiązanie? Co powinnam zrobić?

Alkohol nie rozwiąże moich problemów. Czy ktoś ma może inny mądrzejszy pomysł?

Dziękuję za porady. Zgadzam się z Tobą Oldorando, że zdecydowanie łatwiej jest kobietom, które mają wysoką samoocenę. Tak jak Kwiatuszek1212 nie mam znajomych wśród mężczyzn, ale Polaków. Pracowałam z obcokrajowcami i tu wygląda inaczej: zdecydowanie lepsze relacje. Dlaczego: nie wiem. Nie byłam z nimi w związku, bo są zajęci, ale nieraz mi mówili, że taka dziewczyna jak ja cały czas sama, to chyba faceci muszą być tutaj nienormalni. Mam z nimi kontakt, są okazje, to wysyłamy sobie życzenia. A koledzy chociażby ze studiów, sąsiedzi, nic nigdy. Ze studiów jak chcieli, bo notatki robiłam. A teraz to jak mnie widzą, to się odwrócą. Czasem mnie wkurza to, że właściwie jako kobieta, to się po prostu marnuję, bo lata lecą i naprawdę nic. Nie jestem zdesperowana, nie szukam na siłę. Nie jestem też nieśmiała, że jak widzę faceta to uciekam, albo boję się odezwać. Moi wujkowie również uważają, że jestem ładna. Jak przyjeżdżają, to zawsze lubią ze mną rozmawiać... Też słyszałam od nich, ze to że taka dziewczyna jest sama, to jest nienormalne. Ale cóż- ja nie szukam na siłę i nastawiam się co będzie, to będzie. Nie ma co rozpaczać. Lepiej być samej, niż szukać byle kogo i się zmuszać do związku. Oldorando- z tym potworem i amatorami- pięknie powiedziane. Jak ktoś będzie się mnie czepiał, że jestem sama, to tak właśnie powiem.
A co do Twojego zmartwienia, że młodsi na Ciebie zwracają uwagę- z 1 strony to jest bardzo miłe, bo wiadomo- każda kobieta potrzebuje komplementów, ale z drugiej strony związek z młodszym mężczyzną najczęściej kończy się źle. Sama znam takie przypadki- na początku pięknie, ale potem wychodzi, że właściwie partner jest zbyt niedojrzały. Chociaż nie chcę generalizować, to zależy też od doświadczenia życiowego.

I jeszcze do Kwiatuszek1212- moim zdaniem pomocne są też prace, gdzie masz kontakt z ludźmi, np. sprzedawca, bo siłą rzeczy musisz się wtedy w takiej pracy przełamać i rozmawiać z ludźmi Po niekrótkim czasie jest coraz lepiej. Tak jak mówiłam: sama byłam nieśmiała, mimo to poszłam do takiej pracy. Z natury jestem pracusiem, zależało mi na pieniądzach też, więc musiałam zapomnieć o nieśmiałości i po prostu starałam się działać. Albo brałam udział w różnych wydarzeniach kulturalnych np. Noc Muzeów, albo praca w fabryce, gdzie co zmiana poznajesz kolejnych nowych ludzi:) Możesz się na jkieś kursy zapisać, gdzie też możesz znajomych poznać:) Może warto też tak spróbować? Pozdrawiam i dziękuję wszystkim za porady i pomoc )

Kasha151288 bardzo Ci dziękuję za poradę i za wsparcie Inaczej się od razu czuję jak wiem, że taki podobny problem mają też inni ludzie, a nie tylko ja. To co napisałaś to wezmę sobie do serca. Jeszcze raz dziękuję.
Postaram się inaczej patrzeć na rzeczywistość i bardziej się otworzyć. Choć wiem, że na pewno nie będzie łatwo, bo raz już tak próbowałam i nic z tego nie wyszło.
Czasami ta nieśmiałość do chłopaków jest bardzo męcząca? I czuję, że coraz bardziej brakuje mi męskiego towarzystwa. Zwłaszcza jak koleżanki opowiadają o swoich chłopakach, o tym jak spędzają każde dnie itp. Albo nawet na ulicy jak widzę przytulające się pary to od razu smutno się robi?

Nie chodzi o to, zeby miec jakikolwiek seks...
Nie chodzi o to, zeby miec jakiegokolwiek chlopaka....
Nie chodzi o to, zeby miec wreszcie " tego jedynego"....
Nie chodzi o ksiecia, na widok ktorego kolezanki zzielenieja....
Nie chodzo o to, ze same nie umiemy zajac sie soba...

Chodzi o to, zeby jak kazde zwierze stadne, poczuc sie atrakcyjne dla otoczenia...miec te pewnosc, ze inni do nas lgna, lubia nas, chca naszego towarzystwa, podobamy sie, jestesmy cenne nie zato, co robimy dla innych, ale za to jakie jestesmy...ze jestesmy akceptowane z takim wygladem/gustem/wyborami, jakie sa nasze...
To podnosi jakosc zycia- nie da sie ukryc( ani zastapic)

Banaly w rodzaju pewnosc siebie, powtarzanie sobie, ze sie jest super, dbanie o siebie, ....wszystkie te rady, to komunaly- nic nikomu nie daly.

Tak na prawde chodzi o zalozenie podstawowe, wewnetrzna pewnosc, ze juz jestes ekstra, nie jak cos zrobisz/zmienisz, tylko juz teraz, razem z wadami....tak, wady tez sa super, pomagaja nie utrudniaja( wyobrazcie sobie rozmowe z kims, kto twierdzi ze ich nie ma) rozmowa o swoich slabosciach, dystans do swoich niedoskonalosci, serio zbliza...nikt nie lubi idealow. Nie mylic z uzalaniem sie nad soba.
Chodzi o to, zeby uwazac sie atrakcyjna nie pomimo wad, ale razem z wadami, miec te pewnosc niezlomna, ze jest dobrze, tak, jak jest.

Kasiu- a skad wiesz, czy wielu facetow, ktorych spotykasz nie marzy o Tobie?
A skad wiesz, czy wielu z nich, nie mysli ze za wysokie progi dla nich taka dziewczyna jak ty?
Skad wiesz, czy ktos nie chcial zaproponowac ci czegos- ale sie bal, ze wysmiejesz, ze nie sprosta Twoim wymaganiom? Moze jestes postrzegana, jak ktos kto tak wiele wymaga od siebie, ze nikt mu nie sprosta. I biora sie za twoje kolezanki, ktore uciesza sie na byle spacer po parku?
Wreszcie - skad wiesz, czy ktos nie podrywal twojej kolezanki, tylko po to, zeby wzbudzic w tobie zazdrosc, zebys ty z czyms wyszla/ulatwila-....a ty sie usuwasz, bo juz czujesz sie pominieta?

Skad ta pewnosc, ze nie jestes atrakcyjna?

Zadam Ci pytanie, ktore mnie zadawali faceci:

Chcesz byc z kims( ale tak serio, serio...)?
Co zrobilas, zeby z kims byc?
Ile jestes w stanie zaryzykowac, zeby z kims byc?

Tylko tak szczerze...:-)

Ajajaj moja droga najpiękniejsza kobieta to taka, która jest po prostu pewna siebie!

Co mi pozostaje powiedzieć hm..  staraj się robić swoje, żyć tak jak żyjesz i nie szukać na siłę miłości ;D Ona sama kiedyś się pojawi i nie ważne czy za rok czy za dwa a może za miesiąc, ważne żeby była szczera i prawdziwa!!! ;D Jedynie postaraj się otworzyć na ludzi i chociaż trochę zmniejsz swoją nieśmiałość, pamiętaj, że nikt nie jest idealny!
Pozdrawiam Anka!

Rozumiem, aczkolwiek nie przemawia to do mnie. Ludzie którzy nas otaczają, jakos sa sparowani. Możesz jeszcze pol zycia być niesmialym i nic z tym nie zrobić, wiec cos zrob   Wiem, ze to co powiem, może zle zabrzmieć, chociaż wcale tak ma nie być, ale facet nie powinien być taki niesmialy i dup....  Teraz ktoś mi zarzuci, ze przecież kobieta tez może zrobić pierwszy krok. Ok- zgadzam się, może. Może dac mu do zrozumienia uśmiechem ze się jej podoba, ale nic więcej, nie za bardzo. Może jestem bardzxo staroswiecka, ale to facet powinien jakos zainicjować kontakt, a kobieta dac mu do zrozumienia, ze jest nim/albo nie jest zainteresowana. Zazwyczaj tak to powinno być na mojo oko..
Facet musi być facetem, a nie takim dzieckiem o którego trzeba się troszczyć i glaskac po glowce tzn nie mam nic do troszczenia się bo lubie, ale bez przesady. To on powinien dominować i stać nade mna, bo ja już jestem wystarczająco dominujaca osoba i chyba wlasnie w tym lezy mój problem.

Każdy z Was ma trochę racji. Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia.
Prawdą jest, że trzeba mieć też szczęście. Ja nie mam niestety ani do miłości, ani do pracy. Ostatnio odeszłam z pracy, właściwie jakoś nigdy nie miałam szczęścia do prac, zawsze było coś, ale to już mniejsza z tym. Szukam i liczę na szczęście, że uda mi się w końcu zdobyć "normalną" pracę i chociaż stabilizację. Bo właśnie jeśli nikogo nie znajdę, to po prostu zostanę z rodzicami (tak, zaraz powiecie, że to wstyd z rodzicami, że lepiej się wyprowadzić, że ludzie mieszkający z rodzicami są mało samodzielni, itd. itp.),ale zależy mi na pracy, stabilizacji finansowej, żeby te pieniądze były, żeby do życia rachunków się dołożyć i żebym miała na swoje przyjemności np. jakieś kursy, wyjścia, itd. To jest mój plan, jak pozostanę singielką.

Miłość droga Oldorando pytałaś mnie co zrobiłam. Jak pisałam wcześniej przede wszystkim zmieniłam wygląd, styl. Kiedyś to w ogóle chodziłam zaniedbana: ulizane cienkie włosy, 0 makijażu, rozciągnięte swetry, stare jeansy, plecak. Poszłam do koleżanki, która jest też stylistką, poradziła co i jak, schudłam. Wydawało mi się, że naprawdę ładnie wyglądam, że mam szansę. Miałam nadzieję, że skoro mężczyźni zwracają uwagę na wygląd, to właśnie dzięki temu kogoś znajdę- gdzie tam. Wybaczcie, ale jeżeli idę ulicą ładnie ubrana i słyszę: "że nie mam w domu lustra" i głupie śmichy, albo, że "nie potrzebuje maski na Halloween". To po prostu mi się odechciewa.

Nie mówmy, że wszyscy mężczyźni się boją podejść do kobiety. Przecież widziałam nieraz jak dziewczyny stojące np. koło mnie, czy moje koleżanki były podrywane. Dla mnie związek to nie jest film romantyczny:całuski, kwiatki, itd. Tylko samo bycie z tą osobą, wspieranie jej, wierność, zaufanie, czasem nawet mała sprzeczka, po której zawsze jest potem szybka zgoda- to jest prawdziwy związek. Starałabym się, żeby ten facet był ze mną szczęśliwy. Nie chcę wierszyków, kwiatków, super prezentów. Po prostu chcę prawdziwego związku, czegoś na serio, gdzie obydwoje byśmy się szanowali, kochali, wspierali... Czy to tak wiele? Szukałam też na portalach randkowych, ale też nic z tego. Normalnie radzę sobie z samotnością, no bo muszę, ale czasem mam tego dość. Nie szukam na siłę, nie będę szukała. Jestem staroświecka- nie podrywam facetów. Uważam, że on powinien zrobić pierwszy krok.

Po prostu wkurzam się, że nie mam tego "szczęścia" jak na razie, chociaż się starałam (i z pracami, no i skoro zmieniłam wygląd to też ze związkami). Marnuję się jako kobieta, w ogóle nie czuję się kobietą, jeżeli jestem obojętna. Widocznie nie jestem ani atrakcyjna, ani pewna siebie, ani seksapilu, ani niczego, co by tych mężczyzn przyciągało, bo przecież gdybym miała coś z tych cech, to bym nie była całe życie samotna.

Ciągle słyszę: nie martw się, kiedyś kogoś znajdziesz, będziesz szczęśliwa... I co? Nic. Taka wegetacja...

Ja raz stwierdziłam że będę niezależną singielką (stare dzieje, bo już nie jestem) i pójdę sama na imprezę - nie wesele, ale typowy bal.
I to była jedna z moich najgorszych decyzji w życiu

Mam być szczera? Olej gadanie swoich koleżanek? Jak one szukają faceta po to, żeby im "było łatwiej", to ja dziękuję. Utemperuj im nosa i powiedz że Ty nie potrzebujesz ułatwień i dasz sobie radę sama

Brzydka, bo brunetka? Zabiłabym

Kasiu- nie napisalam, ze wszyscy mezczyzni boja sie podejsc do kobiety- boja sie podejsc do CIEBIE
Wyglad- o ile nie jestes strasznie zapuszczona- znaczenie ma drugorzedne.
Moge sie z Toba zalozyc, o co chcesz, ze ubiore sie dowolnie, wyjde gdzies miedzy ludzi, i beda do mnie ci ludzie lgnac- usmiechac sie, zagajac......( jesli bede tego chciala)

Jesli slyszysz impertynenckie komentarze, to nie znaczy, ze wygladasz koszmarnie- to znaczy, ze wygladasz na kogos, komu mozna cos takiego bezkarnie powiedziec.pozwalasz sobie na to, zeby ktos sobie pozwolil...
Lapiesz?

Chodzi o to, ze to Ty, i tylko ty twoje nastawienie, twoja wola pozwala sie komus do ciebie zblizyc.
To ty wybierasz. Ty dopuszczasz do sytuacji . ty kreujesz swoja rzeczywistosc. Ty musisz zalozyc, ze on chce cie poznac- ty decydujesz jakiemu pozwolisz.

Nie daj sie dziewczyno- bo skonczysz z jakims amatorem potworow, ktory upotworni cie na dobre...
A wyjsc z tego, jest znacznie trudniej. Nie sluchaj o zanizaniu wymagan...o zwiazku z braku laku, o tym, ze jestes ksiezniczka.

Po prostu badz pewna swojej atrakcyjnosci. Badz tak pewna, jak tego, ze nie masz skrzydelek, i nie wyfruniesz przez okno...badz tak pewna, ze kazdy twoj gest, kazdy ruch, jest twoj, jest kobiecy i jest piekny. Badz pewna, ze kazdy chcialby z toba pogadac, pozartowac,..i cie poznac blizej... Badz pewna, ze jestes jedyna taka, ciekawa, mila, i otwarta na innych...

Zbieraj sobie dowody na potwierdzenie tego, zapamietuj spojrzenia, usmiechy, pogawedki na przystanku, przypominaj je sobie, kiedy masz watpliwosci. Pamietaj o nich, kiedy kogos nowego poznajesz. Odkresl gruba krecha to wszystko, co cie poniza. Nie mysl o tym- bylo minelo- jak bol zeba. Nie trzeba sie dalej krzywic- bo juz nie boli.

Pokaz kazdemu( kolezankom, znajomym, ) ze jestes kobieca na swoj wlasny sposob. Ze rozumiesz swoja kobiecosc, cenisz ja, i wymagasz dla niej szacunku. Nie jestes kumplem, tylko kobieta.

Najtrudniej zaczac- potem jest z gorki, bo nowe doswiadczenia zastepuja stare, wypieraja zle nawyki.
Nie boj sie usmiechnac do nieznajomego, nie boj sie ogladac za kims, spogladac na kogos, wyprostuj ramiona, nie chodz szybko- tylko pieknie.

kasha151288, jestem w podobnej sytuacji - niedługo stukną 24 lata, a na koncie nawet jednej randki. Nie robię z tego tragedii, bo biorąc pod uwagę ilość moich zainteresowań, potencjalnego kandydata nawet nie miałabym gdzie upchnąć w swoim planie, ale sam fakt, że przez całe lata praktycznie zero zainteresowania ze strony płci przeciwnej, jest już trochę niepokojący. Jeszcze nie tak dawno miałam kilka znajomych w podobnym stanie, ale ostatecznie wszystkie sobie kogoś znalazły (pocieszający fakt: nawet w tym wieku da się).

Muszę się z Tobą zgodzić w kwestii obcokrajowców. Niedawno spędziłam dłuższy czas za granicą i tam nastawienie do mnie było zupełnie inne, a faceci przynajmniej jakkolwiek zainteresowani (cóż, nie zmieniło to ostatecznie mojej sytuacji, ale przynajmniej dodało trochę pewności siebie). A nawet ci, którzy nie byli zainteresowani w sensie randkowania, odnosili się do mnie zwyczajnie po kumpelsku i po raz pierwszy w życiu dorobiłam się znajomych płci męskiej na wyjście na piwo czy filmowy wieczór. Co był dla mnie niezłym szokiem, bo przez całe lata tutaj faceci traktowali mnie jak powietrze - co było irytujące w kontaktach twarzyskich, ale już zupełnie problematyczne i upokarzające w kwestiach zawodowych. I tu niezłe odkrycie - wróciłam do Polski i już nie traktują mnie jak pchłę, chociaż do normalnych kontaktów towarzyskich wciąż daleko, co wróży, że jeśli będę dalej czynić postępy w takim tempie, to może za 10 lat dorobię się zaproszenia na kawę.

Czy ktoś ma blade pojęcie, z czego wynika ten brak zainteresowania ze strony Polaków, kiedy za granicą (i nie mówię tu o odległych egzotycznych krajach, tylko o Europie) jakiekolwiek zainteresowanie jest? Chyba że to po prostu błąd statystyczny.

Za granicą to Finlandia (tu nie spodziewałabym się zbyt gorącego temperamentu ). Staram się nie gloryfikować, bo po pierwsze - wolałabym jednak związać się z Polakiem, a po drugie wiem, że na te różnice wpływ ma wiele różnych czynników, niekoniecznie narodowość - i właśnie te czynniki chciałabym znaleźć, bo może tak naprawdę w moim zachowaniu potrzebne są nieznaczne zmiany. Myślę, że to podekscytowanie i zainteresowanie może mieć właśnie wpływ - czasami jest podobnie, kiedy zajmuję się moim hobby, które mnie dobrze napędza. Znaczenie może mieć też to, że kiedy mówię po angielsku, mam wrażenie, że jestem trochę innym człowiekiem - mniej spiętym i bardziej pewnym siebie.

Mam też wrażenie, że w Finlandii był to świeży start, a w Polsce mam jakąś zapisaną w podświadomości ludzi łatkę, że nikt się mną nie interesuje i nie jestem "w obiegu" ludzi, którzy z mniejszymi lub większymi przerwami, ale są w związkach - i do tego obiegu trudno jest wejść tak po czasie.

Kochani, wszystko to zależy od człowieka indywidualnie, ale pracując na codzien z roznymi ludzmi roznych narodowości moge stwierdzić, ze mezczyzni faktycznie w Polsce wypadają o wiele słabiej niż np. w Hiszpanii jak już ktoś wcześniej powiedział, we Wloszech czy np. w Niemczech bądź w Holandii. Slabiej pod względem podejścia do kobiet, jakiejś takiej męskiej odwagi w zwykłym obyciu z kobietami, spotkaniach towarzyskich. Ci wszyscy w odróżnieniu od Polakow maja większe poczucie swojej wartości, nie tylko narodowej ale ogolno pojętej. Generalnie spowodowane jest to w glownej mierze w miare dobra sytuacja materialna (ktoś może mi zarzucić, ze w Hiszpanii kryzysy we Wloszech tez) Ok. Zgadzam się z tym, ale mimo wszystko to sa narody które nie "bunkruja się" w domach,kobiety w domach mało kiedy gotuja, tylko wychodzą kilka razy dziennie na 'glupi" obiad, na którym dyskutują, spotykają się, poznają nowych ludzi.Biesiaduja i suma summarum prowadza przez to trochę inne zycie niż my tutaj. Stac ich na takie wychodzenie ( i bynajmniej nie mowie tutaj o wychodzeniu na piwo), a zycie materialne pozwala im na liczne rozrywki, które powodują to ze się bardziej socjalizują. To wszystko sa to takie swoiste rytualy, które na bank wplywaja na to jak smiali i pewni siebie sa mezczyzni, a  potem kolo się zamyka. Panowie sa śmielsi, kultura "bycia" w knajpach/restauracjach/innych lokalach jest tam rozwinieta na odpowiednim poziomie, maja kase, maja czas na fryzjera, kosmetyczke, mezczyzni bardziej dbaja o siebie a takie zycie do którego sa przyzwyczajani od malenkosci powoduje to, ze nie maja kompleksow i nie sa upośledzeni w kontaktach z kobietami, z nieznajomymi. Nawet ostatnio czytałam o tym jakiś dobry artykuł.To wszystko wlansie wpływa na to, ze nie boje się podejść do kobiety na ulicy, zagadać, zaprosić od razu na kawe. Nie boja się takiego odrzucenia. Jeśli dobrze się przeanalizuje to mało mężczyzn z naszym kraju ma taka swoista swobode..
Żeby było jasne- nie oceniam Polakow, nie gloryfikuje ani jednych ani drugich, tylko stwierdzam fakty.

Ja mam odwrotnie, zwracam uwagę częściej na te ciche, spokojne i nierzucające się w oczy. Ale z tego co piszesz to może w takim razie coś ze mną jest nie tak

Czytam ten temat od dawien dawna i zastanawiam się coraz bardziej nad Twoim fenomenem. Z opisu musisz być b. atrakcyjną kobietą, masz pasję, nie jesteś cichą zakompleksioną myszką i znasz swoją wartość mimo doświadczonych wcześniej zgryźliwości ze strony rówieśników. Kompletnie nie rozumiem facetów w Twoim otoczeniu, wybacz, to muszą być jakieś oślepione, tępe krety, że żaden się Tobą nie zainteresuje W ogóle to masz na dodatek chamskie koleżanki.. "Jak Polak się Tobą nie zainteresował to za granicą tym bardziej" - waliłabym je młotem w pusty łeb..

Wiem, że nie potrzebujesz pocieszeń, ale powiem ci, że w moim życiu uczuciowym od zawsze było jak na pustyni - hula jedynie wiatr. Ostatnio jest coraz gorzej, mimo że schudłam, zaczełam sie lepiej ubierać i poszłam do pracy to spodobałam się jedynie jakiemuś pijanemu staruszkowi za barem(tam pracuję), który zdecydowal mi się oświadczyć ;P Jak mnie spodoba się jakiś chłopak to automatycznie jestem u niego bez szans, mną natomiast nie interesuje się nikt. Błędne koło, ale wydaje mi się, że spotkasz w koncu odpowiedniego mężczyznę. Ja widocznie muszę pozostać sama.

Kiedy czytam o takich rzeczach jak "idą 2 maszkarony"  to tracę wiarę w ludzkość Mam ochotę na kilka minut wstąpić w postać Terminatora i powystrzelać wszystkich, którzy ci tak mówili. Musiałabym zobaczyć Twoje zdjęcie, ale to chyba zbyt duże wymagania, wiem o tym. Mimo to bardzo ciekawi mnie jak wyglądasz. Skoro piszesz, że jesteś przeciętna, to powiem ci, że to akurat jest żaden argument za Twoim byciem singielką. Mam mnóstwo koleżanek również przeciętnych, ba, nawet brzydkich. Jedna sięga mi do poziomu piersi(mam 178 cm), jest pryszczata i niezgrabna, a zawsze ma wokół siebie wianuszek facetów. Zagadują do niej nawet w autobusie, nieznajomi. Od ponad roku jest w szczęśliwym związku. Nie ona jedna, wiele koleżanek nie grzeszących urodą też opędza się od adoratorów. I Ty chyba domyślasz się, skąd się to bierze - brak kompleksów. Laski mają, tak kolokwialnie mówiąc, wywalone na własny wygląd i idą do przodu nie bacząc na swoje mankamenty(których mogą nawet nie być świadome, albo olewać je). Wspomniana przez Ciebie przeciętność nie pogarsza sytuacji w najmniejszym nawet stopniu. Można być przeciętną i mieć powodzenie, wystarczy ładne ubranie, makijaż, uśmiech i dobry gest. Ale tego ci pewnie nie brakuje Wydaje mi się, że żyjesz w jakimś okropnym środowisku, trafiasz na zadufanych w sobie, nadąsanych ludzi. Czytając Twoje "wypociny" mam wrażenie, że taka osoba nie powinna mieć zaniżonej samooceny Nie wiem co ja mam powiedzieć.. U mnie kłania się brak zainteresowań, ubytki na umyśle. Brak mi pasji do czegokolwiek, nawet w pracy to zauważam, gdy nie mam pojęcia o czym rozmawiają klienci. Ostatnio jak grałam w szachy z takim chłopakiem, a patrzył na to mój szef(oczywiście przegrałam w przeciągu pięciu minut ) to oboje mnie wyśmiali. Szef nic nie powiedział, ale koleś z pełną pogardą w głosie spytał "co Ty tu robisz w ogóle?". Próbowałam się z tego śmiać, ale nie było mi miło słysząc te słowa. Co dziwne, ten sam chłopak ostatnio jest dla mnie podejrzanie miły, gdy przychodzi do mnie do pubu. Cały czas się na mnie patrzy, wypytuje mnie o różne rzeczy, prawi komplementy. Dziwna sprawa, po tym jak troche chamsko mnie potraktował. Szkoda właśnie, że nie mam zainteresowań, niby lubię sport, siłownię, rower, ale zawsze muszę to robić sama i ma prawo mi się to znudzić.. A ile można siedzieć w domu i czytać książki? Przepraszam, że może "miażdżę" Twój punkt widzenia na te nieszczęsne sprawy sercowe, ale uważam, że kobieta, zwłaszcza młoda, powinna mieć przy sobie mężczyznę. Jeśli nie chce - w porządku, może nie chcieć. Ale jeśli chcesz być w związku, a nie ma go z kim stworzyć to ciężko się oszukiwać, że wszystko jest w porządku. I przeraża mnie trochę myśl, że będę(całkowicie prawdopodobnie) taką starszą panią z kotami

Musiałaby sobie przed takim spacerem odpalić porządny majeran, albo goolnąć kilka setek whiskacza, bo takiego samopoczucia nie załatwisz OD TAK u dziewczyny, która latami boryka się z niską samooceną. To są uczucia zakorzenione tak głęboko, do których przyzwyczajamy się tak bardzo, że praca nad wyrzuceniem ich z umysłu trwa cholernie długo i nigdy nie jest w 100% kompletna, bo zawsze zostaje jakiś ślad. Poza tym, sama pisze co chwila, że ma pasje i robi coś, co jej sprawia przyjemność, desperatką nie jest i nie kiwa się w tył i przód przed komedią romantyczną w TV
Wiem coś o tym, bo moja samoocena też leży na podłodze kilka pięter niżej. Jeżeli tylko pewne siebie babki mają facetow to 70% byłoby samotne. Znam wiele przypadków zakompleksionych grubasek, za którymi lata nie jeden przydupas. I nie w celach seksualnych wyłącznie, jako przyjaciel i kochanek. Mnie to wkurza, bardzo bardzo, że z jednej strony istnieje teoria, że mężczyźni to zdobywcy i podrywanie kobiety sprawia im satysfakcję. My mamy tylko siedzieć, uśmiechać się, ładnie pachnieć i wyglądać. Ale mnie wszyscy mają głęboko, teraz w pracy zbieram tylko oświadczyny i maślane uśmiechy starych, śmierdzących pijaków. Trochę przykre.

Wszystko mozna--moja s.p mama zachwycala sie tina turner( stare dzieje) miala dno, dna, katowana przez meza, upodlona, czarna, kedziezawa....no dno...i wyszla na estrade, a nogi- przyslowiowe- gdyby sie poddala zdechlaby nie zauwazona razem z nogami i glosem.

Glos- to byl bodziec- kazda ma takie cos- moze bys setka do golniecia, albo nowe szpilki, albo ooo, to jest super pomysl- kurs tanca erotycznego. Serio, jak sie polansisz na takim kursie, to pewnosc swojej atrakcyjnosci rosnie. Kazda cos takiego ma- tylko trzeba nad tym pracowac. Szukac- naginac swoj mozg. Warto.....

Trzeba zaczac. Kazda metoda dobra- lepsza od uzalania sie i wspominania wszystkich upokorzen- nie wolno wspominac upokorzen!
Nie lepiej dzielic sie na anonimowym forum swoimi malymi kroczkami, sukcesami. Wspierac wzajemnie, zamiast ciagnac w dol?

Co to znaczy "twarz jak obcy"? Pytanie: czy ci co właśnie rzucają tak chamskimi odzywkami, to są same Antonie Banderasy (czyli jak dla mnie przystojniaki)? Nie sądzę.
Zresztą ci faceci, którzy mi dożerali, to sami urodą nie grzeszyli. Mnie też mało kto się tutaj podoba, ale nikogo nie obrażam przez to. Każdy ma swój gust.
Jak słyszałam od obcokrajowców: podobno ładna i sympatyczna dziewczyna. Może się Wam wydaje, że na co dzień jakiś taki "malkonetent jestem, który wiecznie marudzi, że jest singlem". W ogóle. Właściwie nie poruszam kwestii uczuciowych, jeżeli nikt o to nie pyta. Nikt nie widzi mnie ryczącej i załamanej, że jestem sama. Nie oglądam romansideł i nie pożeram wiader lodów.
Życie jak życie. Myślę, że skoro wielu nigdy nie znajduje nikogo, to taki jest już los pisany i trzeba to zaakceptować. Nie oznacza to, że osoby samotne są gorsze, brzydsze, głupsze... Jesteśmy normalnymi ludźmi, którym się mniej poszczęściło w kwestiach uczuciowych.

No wlasnie heh.. Najczesciej maja do powiedzenia ,dowalaja  komus ,krytykuja Ci  malo idealni ,niech da ci to do  myslenia