wieczna singielka, niska samoocena

Nie przekreślam szansy znalezienia kogoś przez internet, no bo to jest możliwe, ale nigdy nie rozumiałam nastawienia, gdzie ledwo zaczęliśmy rozmawiać, a już zaczyna słodzić: Kasieńko, słoneczko, kruszynko, chora jesteś? no to przyjdę do Ciebie na herbatkę do domu, itd. itp. Nie lubię takiego słodzenia, tym bardziej, że nie znam tej osoby, kilka razy tylko z nią rozmawiałam i wcale nie przesiadywanie godzinami, tylko pojedyncze wiadomości, a już mi słodzi, jakby mnie zdobył. Nie rozumiem takiego nastawienia, nigdy mi się nie podobało. Jeżeli chcę kogoś poznać, to wolę z nim normalnie porozmawiać, a nie, że mi bez sensu słodzi, a jak powiem, żeby normalnie się do mnie zwracał, a nie słodził bez sensu, to zaraz wielki oburzenie. Też nie rozumiem tego nastawienia, no i tego, że mimo iż proszę, żeby się tak do mnie nie zwracali, to i tak robią swoje. To też mnie zniechęca.

Należy zadać sobie pytanie, czy warto zaangażować się w relację z osobą, do której nie czuje się wielkiej chemii, w nadziei że pojawi się miłosne uczucie w późniejszym czasie.

Kasiu, ja właśnie poznałam swojego męża przez internet :-)

Mamy ze sobą dużo wspólnego.

Też skończę w tym roku 26 lat, też nigdy nie miałam chłopaka i też jestem z Poznania Tzn. mieszkam tutaj od jakiegoś czasu.
Może to też dlatego jestem sama? Jestem z innego miasta, studiowałam w innym i teraz znowu kończę studia w innym. Ale z drugiej strony, bez względu na długość mieszkania w danym mieście nikogo nie znalazłam, ani nikt nie znalazł mnie.

I właściwie nie mówię tylko o braku mężczyzny, ale i o braku jakichś bliższych koleżanek/przyjaciółek. Takie podobne koleżanki do Twoich miałam. Bardzo lubiły podnosić sobie samoocenę nabijając się ze mnie. Zerwałam kontakty, gdy to do mnie dotarło.

Staram się pozytywnie podchodzić do życia, ale czasami po prostu... nie mam siły. Dobrze, że tylko czasami, bo inaczej bym ześwirowała

Miss świata nie jestem, ale do brzyduli tez mi daleko. Dzięki studiom stałam się trochę pewniejsza siebie, ale i tak jeszcze mi trochę brakuje do tego mojego ideału pewności siebie. Może to dlatego, że nie noszę sukienek? Jeśli już założę, to nawet ślepy by zauważył, że nie czuję się w nich komfortowo, a wręcz pokracznie.

Jestem otwarta, a przynajmniej tak myślę. Wredna dla ludzi też nie jestem. Chyba że mi ktoś zajdzie za skórę, ale o to też trzeba się postarać.

Gdzie ci mężczyźni?! Gdzie te chłopy?! - jak to śpiewała Danuta Rinn.

A jeśli chodzi o miłość z internetu... Moja siostra znalazła męża przez internet. Do szukania "męża" w internecie podchodzę z dystansem, bo za dużo psycholi się tu kręci, ale też z drugiej strony... Miejsce jak każde inne.

Popieram i podpisuję się

heejj kasha, i jak probowalas juz nawiazac znajomosc z jakims mezczyzna? ja mam dokladnie taki sam problem, teraz niby powinno byc coraz latwiej znalezc chlopaka, ale pytanie jakiego?? bo na raz to nie watpie ze szybko, wartosciowi moze tez sa, nawet znam, ale ja jestem za bardzo nieśmiała i mam ogromne kompleksy, ale ja sie nie zalamuje, dalam sobie czas na zmiane, bo wiem ze wszystko zalezy ode mnie, tylko czasami tak ciezko w chwilach slabosci, ze jest sie samotnym w tych problemach, poniewaz nikomu o tym nie mowie, bo jak cos tam kiedys natracilam to i tak nikt mnie nie rozumial, wiec nie wiem po co, moje wszystkie kolezanki maja chlopakow, a ja wciaz sama. a Twoja nieśmiałość z czego się wzięła, bylas krytykowana, wmawiano Ci ze jestes nieatrakcyjna?

Moim zdaniem często jest tak, że jak dziewczyna jest brzydka, ale chętna na łóżko, to znajdzie pełno facetów wokół siebie. Jeżeli dziewczyna jest ładna, ale szanująca się, no to wykazują brak zainteresowania. Ja nie jestem ani ładna, ani chętna na łóżko, więc wokół mnie pustynia.

Inna sprawa, dzięki Waszym "budującym odpowiedziom" to trochę czułam się lepiej, jakoś nie przejmowałam się niczym. Ale ostatnio znowu usłyszałam o sobie, że jestem brzydka, więc jak tu człowiek ma w siebie uwierzyć? Wiem tylko, że: "Nie potrzebuję maski na Halloween". Po prostu jak jakaś dziewczyna jest nieatrakcyjna, to przecież nie będzie se operacji plastycznych robić twarzy i ciała. Trzeba się z tym pogodzić, ja się mam zamiar z tym pogodzić. Obecnie ciężko, ale z czasem to minie, nie będę się przejmować. Nie ma po co rozmyślać. Życie jest zbyt piękne, żeby rozmyślać o tym co myślą o nas mężczyźni.

Ja wiem, że nie każdy facet jest taki sam, ale faktem jest, że jednak "nie każda potwora znajdzie swojego amatora". Jest dużo osób samotnych i nie ma co nad tym rozmyślać że: "inni mają, ja też muszę mieć". Życie toczy się dalej.

Jak wcześniej wspomniałam, to starałam się zmienić, żeby lepiej wyglądać; zaczęłam nosić sukienki, schudłam, bardziej dbam o siebie. Efektu nie dało żadnego, równie dobrze mogę nosić wyciągnięte dresy i potargane włosy i efekt by był taki sam. Nie ma brzydkich kobiet, tylko są zaniedbane? Ile kobiet dba o siebie i tak są samotne. Ja już wrzucam wszystko do działu fantasy, bo starałam się i ciągle to samo. Nie warto. Róbmy swoje.

Ludzie czasem latami szukają kogoś. Jeden znajduje szybko kogoś, a inny bardzo długo. Ty myślisz negatywnie. To złe.

Myślisz negatywnie, bo swoje myślenie uzależniasz od czyichś opinii.
Od gimnazjum dostawałaś do zrozumienia, że jesteś gorsza, potem wniosek, że polskim facetom nie pasujesz...
Jesteś dorosła myślę. Dorośli zdają sobie sprawę, że żyją i myślą tak jak chcą, a nie kierują się tym co ktoś tam coś powie lub pomyśli. Meryl Streep jedna z najlepszych aktorek. Brzydka jak noc w sumie a osiągnęła sukces, dzięki temu, że chciała, że patrzyła na siebie jako kogoś wartościowego...
A co w tobie takiego strasznego, co Polaków odrzuca?

Nie mam do nikogo pretensji, mówię tylko, że było mi zawsze przykro, że byłam obrażana, właściwie bez powodu. Moja siostra zresztą też miała taką samą sytuację, a właściwie jeszcze gorszą, też nikogo nigdy nie miała. Powodem tego stanu rzeczy jest to, że widać że "ktoś jest wrażliwy, słabszy", więc łatwiej jest się z takiej osoby wyśmiewać. Niedostępna, czy w Twoim mniemaniu mam się rzucić pierwszemu lepszemu do łóżka, flirtować z obcymi? Nie siedzę i nie czekam na cud. Ludzie poznają innych w pracy, na uczelni, gdziekolwiek, ja nikogo nigdzie nie poznałam, no i trudno, ale nie będę specjalnie się "dowalać do kogoś, machać tyłkiem, żeby zwrócił uwagę, czy cokolwiek". Jeżeli pracuję z mężczynzami i z kobietami, to traktuję wszystkich równo, czyli normalnie rozmawiam, nikogo nie odpycham, nie jestem jakaś "cnotka", której to nie wypada w ogóle rozmawiać z mężczyznami. A to że mam swoje zasady, to naprawdę nie ma w tym niczego złego. Szanuję się, nikomu się nie narzucam, nie czekam na żadne cuda. Właściwie zmarnowałam czas czytając Twoją odpowiedź, bo jest po prostu bez sensu. Nie stawiam nikomu żadnych warunków, ale jeżeli ktoś zaczyna do mnie szybko pisać, albo mówić o seksie nie znając mnie właściwie, no to "o jejku! Powinnam się mu rzucić do łóżka?" No to jest bardzo dziwny warunek, że chciałabym kogoś kto by mnie szanował, a nie dzisiaj przeleciał, a jutro zrobił to z następną. Dużo jest takich dziewczyn jak ja, które szukają "normalnych i szanujących się facetów" i które mają kompleksy. Gratuluję postawy- od razu uważasz, że zmarnowałabym komuś życie. Ciekawe skąd takie stwierdzenie. Jeżeli Ty też jesteś singlem, to znaczy, że W TOBIE COŚ JEST NIE TAK! Przede wszystkim mężczyznom jest łatwiej znaleźć dziewczynę, więc na Twoim miejscu bardziej bym się martwiła. Jeżeli żadna Cię nie chciała to nie moja wina, więc nie wyżywaj się na mnie teraz. A co do znajomych- to chyba JEST NORMALNE, że jak się zakłada rodzinę, to nie ma się czasu dla znajomych. Schowaj sobie swoje "chore porady" gdzieś i przede wszystkim zajmij się sobą. Mam nadzieję, że żadnej jednak czasu i życia nie zmarnujesz.
NIE POZDRAWIAM

Moim zdaniem wygląd zewnętrzny jest przeceniany, ja mam prawie 27 lat, wiem, że z wyglądu jestem atrakcyjna, ale coż z tego, że brak mi pewności siebie. Trochę tam randkowałam, spotykałam się z chłopakiem przez 9 miesięcy tylko po to, żeby usłyszeć, że nie jest gotowy na związek, ale możemy ze sobą sypiać i być przyjaciólmi (dobre sobie). Po miesiącu jednak miał już dziewczynę, 10lat młodszą słodką blondi, z która jednak może być w związku \( z resztą do dziś jest). I tak od grudnia 2012 jestem całkiem sama( choć żanaty adorator mi się trafił, ale nie cce mi się o tym już pisać), wszystkie koleżanki w stałych związkach, a ja tylko słyszę, że wybrzydzam, jakbym chciała to bym miała, że właśnie mam taką postawę, która peszy facetów itd. itp. Ale ja serio nie wybrzydzam, też nie chcę mieć kogoś na siłę,choć często czuję się samotna. Autorko, myślę, że masz troszkę lepiej mieszkając w dużym mieście, zawsze to więcej atrakcji i ludzi dookoła  niż w mojej mieścinie:)
Właśnie trochę brakuje mi znajomych, bo jednak mają swoje sprawy, a jak sie widujemy to najczęściej w weekend, przez resztę tygodnia tylko praca i praca, a pójść też za bardzo nie ma gdzie. Jednak pogoda coraz ładniejsza, planuje kupić rower, dużo jeździć, może i na ten fitness się zapiszę, nie ma co na siłę szukać. Będzie co ma być Najważniejsze to być szczęsliwym i tego wam wszystkim życzę Pamiętajmy, jesteśmy młode, inteligentne i przede wszystkim zdrowe! A to, że nie ma się z kim iść np.na wesele, czy sylwestra, no cóż bywa, ale jeszcze wszystko przed nami!!!

Poznan mowisz? to poszukaj sobie Niemca
mowie bez zajadliwosci, moj ex był stamtąd i widze duuuużą róznice w zachowaniu. U nas kobiety muszą się odstawiać i nie maja prawa być chore/zmęczone. Jogging w makijażu i zakupy na szpilkach to moje faworyty w Polsce No i musisz być naprawde ładna żeby cie podrywali, facet zaprosił cie na randke w ciemno ale sie nie spodobałas? to płać za siebie hah xD

W Niemczech jest wiecej luzu, oni chyba zdaja sobie sprawe ze takie ''szpachlowanie'' twarzy czy odstawianie sie jest bezsensowne - raczej uprawiaja sport, moze z spocona twarza nie sa jakos szczegolnie piekni ale mysle ze zdrowsze na dłuzsza mete. Mowie o moim pokoleniu 20+ bo ci starsi to wiadomo, inna bajka..

Oldorando,popieram! Zmiany trzeba zacząć od siebie, a nie oczekiwać, że świat się zmieni. Niska samoocena, jak w temacie wątku, to problem wielu osób. Nie oznacza to, że mają się one nad sobą użalać. Mam koleżankę, która dokładnie to robiła, a nie ma 20 lat, tylko kilkanaście więcej. Po długich namowach, żeby coś zrobiła, a nie tylko czekała na uśmiech losu, dała się zapisać na spotkanie dla singli (nazywa się to speed dates i akurat w naszym mieście jest organizowane). Poszła,pogadała z facetami, bez zobowiązań. Wróciła zachwycona, mimo że faceta na stałe nie znalazła, to okazało się, że kilku chciało do niej numer. Jej samoocena wzrosła z 0 do 100%. Teraz chodzi na takie "szybkie randki" i założyła konto na portalu randkowym (chyba na sympatii, ale pewna nie jestem). Pokonuje swoją nieśmiałość, rozmawiając z ludźmi. Jestem pewna, że wkrótce znajdzie tego jedynego, bo już ma za sobą kilka udanych randek. Wszystkim nieśmiałym i niezadowolonym z życia polecam wyjść do ludzi! To działa!

Cóż, singielką nadal pozostałam, ale dziękuję wszystkim za porady. Ogólnie ostatnio spotkałam się z chłopakiem, ładnie się ubrałam, starałam się wyglądać elegancko i wiecie co- usłyszałam, że "nie mam w domu lustra". Ja rozumiem, gdybym ubrała się wulgarnie, jakiś paskudny makijaż, czy coś, ale po prostu miałam elegancką sukienkę do kolan i takie teksty słyszę... Kiedy indziej (jeszcze wcześniej) jak się umówiłam z innym, to podrywał przy mnie kelnerkę i mówił, że "piękna jest, ma piękny uśmiech itd.", więc raczej też podziękowałam. Powiem tak: na razie odpuszczę sobie szukanie kogokolwiek, zniechęciłam się już. Powiedziałam sobie, że nie będę szukać- jak mam zostać sama, to zostanę, jak się nie podobam Polakom (no bo na to wygląda), no to też oleję wszystko, nie będę się nimi przejmować. Teraz szukam właściwie jakiejś fajnej koleżanki, z którą mogłabym spędzić czas Ale zrobiłam coś szalonego, może dla wielu głupiego, co mi poprawiło humor. Po prostu wyjechałam zupełnie sama na wakacje (cóż, koleżanki w związkach, to nie mam co liczyć na nie). Wiem jak to brzmi, że jak sama kobieta jedzie, to pewnie do łóżka, zabawiać się... Ale ja się szanuję. Nadarzyła się okazja- znajomy z Egiptu, którego znam już prawie 7 lat (na żywo, nie przez internet tylko) zapytał, czy nie wpadłabym się spotkać. No to wpadłam na 2 tygodnie. Zaznaczam od razu, że nie lądowałam z nikim do łóżka, po prostu spędzaliśmy czas a to na spacerach, a to kino, kawiarnie... Jak wcześniej się z nim widziałam, to nigdy mnie nie skrzywdził, znalazł mi hotel (co z tego, że mieszkali w nim sami Egipcjanie, przynajmniej nie było dyskotek i krzyków pijanych Rosjan, więc zdecydowanie bardziej mi się podobało), wszystko zorganizował, ja jedynie załatwiłam sobie samolot. Jak dla mnie było naprawdę super, w końcu byłam SZCZĘŚLIWA. Niestety, związku z tym znajomym mieć nie będę, bo inna religia, kultura. To był tylko wypad na wakacje, spędzić czas, ale nie będę ukrywała- jak wróciłam do Polski, to znowu to samo: praca, dom, praca... Tak w kółko... Po powrocie dopadła mnie melancholia, że dlaczego tutaj tak nie mogę mieć? Może powiecie, że to głupie, ale po prostu chciałam się wyrwać chociaż na chwilę z Polski, to było lekarstwo, ale takie chwilowe... Może powinnam szukać obcokrajowca? Tylko gdzie szukać?
Dziękuję wszystkim jeszcze raz za porady i że chcieliście odpowiedzieć na mojego posta.
Pozdrawiam

Kochana Kasiu (podejrzewam, że tak masz na imię:)). Mam sporo koleżanek, ale gdyby jakaś mi powiedziała (no, poza jakąś bliską przyjaciółką) że nie jestem zbyt ładna, to bym zaraz zastanowiła się, czy taka koleżanka rzeczywiście jest w stosunku do mnie w porządku. Z ludźmi różnie bywa - niektórzy są ładniejsi, niektórzy brzydsi. Gdybyś miała fajne, szczere, pozytywne koleżanki wyciągnęłyby Cię na głupie zakupy, do fryzjera, pokazały jakiś makijaż (piszę teraz trochę w sposób pusty, ale zacznijmy od "podstaw" podstaw).

Hm, z kolei gdybym usłyszała na spotkaniu od faceta że jak się z którymś prześpię, to się zakocham, wybuchnęłabym śmiechem i wstała od stolika. Z tym seksem bywa różnie. Bo widzisz, to nie jest tylko tak że spotkasz się przez portal randkowy raz, drugi - i facet mówi prosto z mostu. Może też być tak (ja tak miałam), że po półtora roku narzeczeństwa/znajomości usłyszysz taki tekst. To wtedy jest torpeda, usłyszeć to od przypadkowego faceta to raczej powinna być dla Ciebie gratka, bo taki Pan sam sobie tworzy wizytówkę.

Grunt to psychika. Znam jedną dziewczynę, nie jest ładna. Jest przeciętnej urody, bardziej w stronę "brzydka", niż ładna. Ma świetnego faceta, przystojny, po uszy w niej zakochany. Bo chodzi tutaj o psychikę. O podejście. Trzeba czymś przyciągać. I charakter robi wiele, widać żę jesteś porządną, fajną dziewczyną, tylko trochę niepewną siebie z racji tego że zawsze byłaś sama i żaden facet Cię nie docenił. Ale i na to przyjdzie czas. Musisz się bardziej otworzyć, potraktować to trochę na luzie. Wiem, że ciężko bo to nie czasy liceum, czy początki studiów że można sobie ot tak kogoś znaleźć, potem rzucić... W tym wieku raczej się szuka kogoś na stałe (no ja zawsze miałam takie podejście, ale mówię o tym jak większość osób żyje i patrzy) i to zrozumiałe, że też na to tak spoglądasz.

Zastanów się nad swoim wnętrzem. Nie patrz teraz na wygląd, pomyśl o tym co masz w środku. Jak możesz wydobyć to, co z Ciebie najcenniejsze, pokazać to światu.

Cóż, przyznam, że wcześniej było tak, że nie za bardzo dbałam o siebie. Wieczna artystka w chmurach, nie interesowałam się związkami, więc nie dziwię się, że nie mogłam nikogo znaleźć. Wyciągnięte sweterki, jeansy, kucyk. Koleżanki już były w związku, ale mnie jakoś to nie interesowało. Potem zaczęłam bardziej dbać o siebie, zmieniłam styl ubierania się na bardziej kobiecy, schudłam, itd. Myślałam, że dzięki temu kogoś znajdę, ale nie udało się. Co do mojego charakteru, to na pewno nie jestem jakaś odpychająca. Wielokrotnie słyszałam od innych, że mam dobre serce. Właściwie jestem osobą wrażliwą i spokojną i nigdy nie należałam do egoistek. Nie obrażałam też nikogo. Jak ktoś potrzebował pomocy, żeby się wyżalić, to zawsze byłam, chociażby te wspomniane koleżanki... Zawsze uważałam, że jak będę dobra i miła dla innych, to będzie dobrze. Nawet w pracy słyszę, że jestem najbardziej pracowita i uczynna, jak ktoś ma problem, to pomagam. Tylko, że niestety sprawdza się: "jak masz miękkie serce, to musisz mieć twardy tyłek". Myślałam, że faceci też docenią to, że nie jestem jakąś lafiryndą, mam dobre serce, jestem spokojna... Ale no cóż- żaden się nigdy nie zainteresował. Jak już, to przeszkadzało im, że jestem niepijąca i nie lubię chodzić na imprezy...
Co do koleżanek, to zerwałam kontakt z wszystkimi "toksycznymi znajomościami", które tylko ode mnie "żerowały jak pasożyty", a ja nie miałam nic w zamian, choć wydawało mi się, że jak będę dla nich miła, pomocna, to będzie to przyjaźń- to był błąd.

No i zgadzam się z tym, że często naprawdę nieciekawe dziewczyny mają pełno adoratorów. Nieraz się zastanawiałam, dlaczego tak jest, a ja zdaniem moich rodziców, czy wujków śliczna dziewczyna- wiecznie sama. Naprawdę nie wiem z czego to wynika. Choć jak znam te dziewczyny "niezbyt urodziwe", to przede wszystkim są one przebojowe, chodzą na imprezy, są wesołe, "skaczą z kwiatka na kwiatek". I tu się nasuwa 1 pytanie: podobno mężczyźni nie szanują "łatwych kobiet" i tak piszą: "szukam dziewczyny z zasadami", ale jak już dojdzie do spotkania, to zaraz o sex pytają. Jak się nie zgodzi dziewczyna, no to szkoda na nią czasu i idą do innej.

Coraz częściej zastanawiam się nad obcokrajowcem... Bo tu po prostu- nie czuję się szczęśliwa, nie czuję się kobietą... Nie tak jak tam na wakacjach, gdzie po prostu miło było sobie wyjść, spędzić czas... Nie mówię, żeby zaraz się pakować jak desperatka i wyjechać za byle kim... Po prostu za tym właśnie tęsknię: żeby mieć dla kogo chociaż się ładnie ubrać, żeby w ciągu dnia czekało coś miłego, a nie wiecznie praca, dom, i znowu...

No dla mnie łatwa dziewczyna to taka, która szybko decyduje się na "łóżko, seksualne przygody". Owszem nie chcą ich jako partnerek, ale znam takie dziewczyny i nawet jeżeli nie są piękne, to faceci do nich lgną. A dziewczyna z zasadami nie pójdzie szybko, od razu. Woli trochę poznać faceta, zaufać mu. Nie mówię mu o iluś miesiącach i latach spotykania się bez niczego. Nie chodzi mi o cnotki, po prostu dziewczyny, które chcą to zrobić jak  zakochają się, zaufają, będzie między nimi chemia... Sama należę do tej 2 grupy. No i własnie, z tego powodu słyszałam teksty typu: "wypie*dalaj do Średniowiecza". JA bym się chciała zakochać, chciałabym , żeby mnie szanował, a nie zaraz do łóżka pchał, bo jak nie, to sobie pójdzie... No i idą... A ja nadal singielka... Więc już odechciało mi się teraz szukać...

przepraszaam ale zaczne ze chyba sama nie jestes pewna skoro tyle piszesz o tym co inni sadza o Tobie czy jestes ladna czy nie zapominajac o tym ze przeciez nie sama uroda jest tu najwazniejsza. W koncu zazwyczej konczy sie malzenstwiem teoretycznie nie na 2 czy 5 lat ale na cale zycie a tu zaczyna sie bardziej liczyc nie uroda ktora przemija ale charakter.

Czy na starosc zamierzasz swojemy wybrankowi przypominac jak piekna bylas na zewnatrz czy tez kazdego dnia prezentowac to co jest tak naprawde kwintesencja prawdziwej Ciebie , twoje mysli, marzenia, problemy. Cala Ty to nie cialo ale twoj umysl , problemy.

Patrzysz na wszystko przez pryzmat znajomych zakladajacych rodziny. To nie spęd "bydla" tu liczy sie takze indywidualnosc. Postaw na siebie i swoje ptrzeby. Spoleczenstwo ma sie dobrze, poradzi sobie bez urlopowiczki od rodziny.

mówię Ci - napisz do mnie, to pogadamy.

Napiszę ci jako facet...jakie jest postrzeganie kobiet przez nas.
Otóż od razu powiem że twój charakter nie ma żadnego znaczenia na tym etapie.
Liczy się tylko to czy jestes..uwaga słowo klucz - pociągająca . Zarówno w sensie fizycznym jak i osobowościowym (nie charakter)...czyli jak sie po prostu zachowujesz na ulicy.

Mam koleżankę...ma 37 lat ..i nigdy nie miała faceta..obiektywnie jest ładna,ma figurę itd...a jednak jest tzw. aseksualna,nie pociągająca. Wszystko co ma seksualnego,fajnego w sensie osobowosciowym i fizycznym ukrywa zawsze i wszedzie...a eksponuje to co najgorsze. To jest na tym etapie jedyna przyczyna że faceci do niej nie lgną...wprost unikają.
Być może u ciebie jest podobnie.
O portalach randkowych radziłbym zapomniec,bo okupują je w większosci osoby zakompleksione na maxa,toksyczne,nie wiedzące czego chcą naprawdę,aseksualne,aspołeczne - wbrew pozorom.Ta koleżanka o której wspomniałem wyżej jest zarejestrowana na wszystkich mozliwych portalach od wielu lat - i nic.To strata czasu i energii.
Radziłbym Tobie...spojrzeć na siebie,na styl ubierania,zachowania ,pewność siebie.
Z jednej strony piszesz że koleżanki ci doradzały byś stała się bardziej ,,imprezowa,, ,a 3 linijka dalej już ppiszesz ze nie masz z kim wyjsć,pobawić sie,pogadać..sama blokujesz te realcje.
Może napisz tutaj jaka jesteś i czego chcesz. Jeśli jesteś nastawiona na wyważonego,spokojnego faceta,który się w tobie zakocha,oswiadczy założy z tobą rodzinę....i ze to sie po prostu tak wydarzy to niestety ale tak nie będzie. Nie przeskoczysz pewnych etapów..skoro nigdy nie miałaś tak naprawde faceta...to nei masz zadnego doswiadczenia...a tym bardziej tworzyć stały rodzinny związek.
pozdrawiam

nie otrzymałam wiadomości niestety...

chciałam Ci doradzić, gdzie mogłabyś szukać takiej osoby.

spróbuj jeszcze raz wysłać wiadomość - a jeśli się nie uda, to napiszę tutaj maila.

nima.

Co mogę sobie zarzucić, to to, że nie "kokietuję", nie uśmiecham się, nie podrywam. Tak mnie wychowano, że to mężczyzna powinien się starać, podejść do kobiety, a nie odwrotnie. Więc mam to wpojone i sama nigdy nie podchodzę do mężczyzny, żeby się z nim umówić, zagadać, czy coś w tym stylu, bo wtedy pomyśli, że jestem łatwa i że jakaś desperatka... Podobno jest coś w tym (tak znajomy mi powiedział), że widać po mnie, ze nie jestem dziewczyną do zabawy, raczej taką z zasadami, która do łóżka nie pójdzie szybko. Takie odniósł wrażenie, kiedy zobaczył mnie po raz pierwszy. To prawda... Może to właśnie odpycha...

Pociągu seksualnego nie mam żadnego, bo do tego muszę się zakochać, zaufać tej osobie. Jeżeli nie jestem w żadnym związku, to po prostu moje życie erotyczne leży i kwiczy... Chociaż próbowałam raz pójść z facetem, żeby się "zabawić" jak poradziły koleżanki, to tak naprawdę kiedy zobaczyłam go nagiego, to tak go zostawiłam. Powiedziałam, że nie chcę seksu bez zobowiązań, bez miłości, bez związku, bez zaufania... To wbrew mojej naturze, wcale nie byłabym szczęśliwa, nie dałoby mi to żadnej satysfakcji, dlatego wyszłam z jego mieszkania. Przykro mi, że tak się stało, nie ma niczego gorszego dla faceta, więc już żadnego w ten sposób nie krzywdzę... Chciałabym sie zakochać, poznać kogoś,poczuć do niego pociąg i wtedy zrobić to po prostu z miłości, być szczęśliwa... O to mi chodzi.

Co do wyzywającego stroju- chyba aż tak zgrabna nie jestem, żeby nosić miniówki, szpilki... Noszę raczej rzeczy, które pasują do mojej figury. Jeżeli dziewczyna nie jest zgrabna, to jej wyzywający strój jest śmieszny. Inna sprawa: styl niewinnej dziewczyneczki z koronkami, pończochami też niekoniecznie do mnie pasuje... Raczej nie mam delikatnych rysów twarzy... Za to latem uwielbiam zakładać ładne sukienki, wysokie obcasy, makijaż i tak po prostu wyjść, się przejść. Tylko ze to takie bardziej eleganckie sukienki, albo wzorzyste. Lubię założyć takie sukienki z chust w stylu orientalnym, biżuteria... Jak byłam u koleżanki, która jest fotografem i stylistką, to stwierdziła, ze taki styl najlepiej do mnie pasuje, bo ciemne włosy, duże ciemne oczy... Ale jakoś się to nie podoba. A z drugiej strony ja w wyzywającym stroju też nie wyglądałabym korzystnie. Nie mam niestety rozmiaru 36...

Myślę, że nie masz czego żałować że jesteś singielką bo to naprawdę jest super stan - możesz robić co chcesz, nikt Ci niczego nie wypomina i jesteś Panią swojego losu. Jeśli chodzi o facetów no to nic nie straciłaś gdyż współcześni faceci są wygodni i bardzo cwani. Jak im się coś nie podoba lub coś przeszkadza to kop w 4 litery, a po drugie potrafią być bardzo sprytni, oszukiwać,    dawać obietnice bez pokrycia, manipulować oraz mówić kobiecie to co Ona chce usłyszeć. W końcu jak przystało na facetów to kochają tylko za coś a nie dlatego bo fajnie i warto kochać oraz być kochanym. Trochę widzę u Ciebie desperacji a to najprostsza droga do tego żeby jakiś "złamas" Tobą się pobawił i zostawił. Należy bardzo ależ bardzo uważać na współczesnych facetów oraz uważać na "buraków".

Im starszy czlowiek tym mniej ma ochote angazowac sie,jak sie widzi tyle rozwodow ..problemow...

czesto niektorzy wola sami zostac .. inni zas ,nie wyobrazaja sobie zycia bez partnera, samotnosci to strasze dla ich przerazajace wrecz .

Dziękuję za wszystkie Wasze porady i za to, że chcieliście mi pomóc

Dawno tu nie wchodziłam, szczerze mówiąc jeśli chodzi o mój status, to nadal jestem singielką, ale miałam czas przemyśleć i doszłam do wniosku, że właściwie nie ma na co narzekać. Owszem, wszystkie koleżanki kogoś mają, ale przecież jak jest napisane w powyższym cytacie "mogę robić co chcę". I mam zamiar rozwijać swoje pasje: malowanie, rysowanie, chciałabym spróbować swoich sił w tańcu brzucha, podobno to jest taniec dla wszystkich i pomaga tancerkom wyzwolić swoją "kobiecość" oraz zaakceptować siebie. Może właśnie przestanę mieć takie kompleksy. Nie jestem zdesperowana.A seks? jak nikt mnie nie pociąga, to też się nie zmuszę, żeby to robić "dla sportu".

To jest fakt, że jestem zdystansowana, nie ufam za szybko, nie lubię flirtować, kokietować, zwłaszcza jak kogoś dobrze nie znam, albo w ogóle przez internet na tych różnych portalach, więc myślę, że to też utrudnia znalezienie partnera.

Czy faceci są cwani? Być może, nie miałam za dużo z nimi do czynienia. Nieraz słyszałam przykre historie koleżanek i w głębi ducha powtarzałam sobie wtedy: "jak dobrze być singielką". Zamiast siedzieć i rozmyślać "czemu jestem sama", lepiej robić swoje, bo szkoda na to życia

Jeszcze raz dziękuję Wam za porady i pomoc ))

jak odblokować energię seksualną? MOim problemem jest to, że z jednej strony podobam się mężczyznom, mogę wydawać się na pierwszy rzut oka otwarta, a później się zamykam. Jestem po prostu nieśmiała w kontaktach z mężczyznami, bo nie mam wielkiego doświadczenia.Ostatnio spotkały mnie tylko same porażki. Dopadają mnie jakieś obiekcje i kompleksy i nie potrafię racjonalnie myśleć. Mam 24 lata za miesiąć 25, od dawna nie byłam w związku. Kiedy jestem spontaniczna wiem,że mogę przyciągać płęć przeciwną, bo jestem zrelaksowana, uśmiechnięta, śmieszna, pewna siebie. Jednak z czasem, kiedy widzę zainteresowanie lub kogoś sobie 'wkręcę' automatycznie się blokuję i zaczynam się wycofywać. Tak jakbym się czegoś bała. Tracę wtedy tą całą energię seksualną, na rzecz energii takiej zwykłej koleżanki, siostry bez seksualności.

Jak to zmienić?
I rozumiem Cię Autorko. Przeżywam podobny problem. Już nie wiem co ze mną jest nie tak. Tylko, że ja czuję, że psuję znajomości. Wierzę, że Ty byś nie popełniała tych błędów co ja. A ja za każdym razem popełniam ten sam bląd, bo jestem zbyt miła i grzeczna- od razu łatka koleżanki się nasuwa.

Mowia ze samotnosc jest straszna.

Rzeka_marzeń teraz się uporałam- po prostu nie myślę o tym. Po co? Jak zaczynałam ten wątek to byłam mega smutna z tego powodu (ale nie zdesperowana), bo wydawało mi się, że jestem gorsza, bo nie podobam się mężczyznom. Dziękuję wszystkim za miłe porady i wielu z Was pisało- nie rozmyślaj, rób swoje. Jeżeli rozmyślasz, to po pierwsze stajesz się bardziej przygnębiony, po drugie: jak jesteś bardziej smutny, to na pewno w ten sposób się odpycha ludzi. Ja nie rozmyślam, robię swoje. Chcę zająć się tym co lubię robić, co sprawia mi radość, bo smucenie się nie przyniesie mi absolutnie żadnych korzyści. Nie możesz zakładać, że będziesz sam do końca życia. Nigdy nic nie wiadomo. Jeśli masz jakieś zainteresowania, pasje, hobby to zajmij się nimi, to daje poczucie satysfakcji, radości. Ja właśnie tak robię. Nieprawdą jest, że osoby które nigdy nikogo nie znalazły są brzydsze, czy gorsze (a niestety taki jest stereotyp). To nie "druga połówka" świadczy o wartości człowieka.

A skąd wiesz, że byś spędzał? Ta druga połówka mogłaby Cię w tej kwestii ograniczać. Są zalety i wady bycia singlem. Zaletą jest właśnie wolność. Ale u mnie jest ten problem, że nie chcę sexu. Koleżanki mi mówiły,że zdarzało się tak, że chłopak im się nie podobał,ale się godziły na związek. Ja tak niestety nie potrafię. Jeżeli ktoś mnie nie pociąga fizycznie, to nie chce się nawet całować, a co dopiero sex. Wolę być sama i unikać takich sytuacji.