Czym jest wartość człowieka? - Netkobiety.pl

Czlowiek nie ma zadnej "wartosci" bo czlowiek to nie rzecz.

Wartosc moga miec jego dziela lub czyny, moze wyznawac pewne wartosci, ale nie powinien stanowic przedmiotu oceny sam w sobie bo prowadzi to do absurdow.

To z tym żartem to bardziej metafora, kumpel dobze wie kiedy żartuje, to myli pół żartem pół serio.

Generalnie takie jest społeczeństwo ze próbujemy sobie odpowiedzieć na pytania drugorzędne nie znając odpowiedzi na pierwszorzędne, czyli to tak jak zacząć drogę od drugiego kroku:)...

Wiec moze zacznij od podania wlasnej definicji wartosci, zebysmy mieli pewnosc, ze rozmawiamy o tym samym, a nie kazdy z nas o czyms innym.

Ciepło, ciepło...:)

To bardzo powierzchowne stwierdzenie.

Szkoda tylko że z Twojej wypowiedzi nie jest jasne czy to jest Twoja osobista opinia, czy po prostu stwierdzenie że tak jest ogólnie w społeczeństwie..

Przez  "stwierdzenie powierzchowne" miałem na myśli że powierzchowne jest to co wymieniłaś: piękny, bogaty, etc.

Zawsze tak było.

Myślę, że wartośc człowieka zawsze i wyłącznie odczytac można z jego wnętrza.
To nie żadne bogactwo, ani uroda, czy nawet wiedza zdobią człowieka, ale wszystkie dobre cechy, które posiada.
Ludzie dzielą się na dobrych i złych.
Wartością człowieka będzie jego życzliwosc, dobre serce, szczerośc itp.
Dobry człowiek nigdy nie odwraca się plecami do drugiego człowieka, gdy ten jest w potrzebie.

No ale czlowiek nigdy nie jest w 100 proc. dobry lub zly. Nie jestesmy aniolami ani demonami Wartosc czlowieka trudno okreslic na podstawie powierzchownej znajomosci. Ktos moze byc przemily, sztucznie uprzejmy, pozowac na dobrego i szlachetnego...

Jeśli cytujesz czyjeś słowa, zrób to, proszę, w sposób, który nie będzie budził wątpliwości. Możesz użyć funkcji "cytuj" lub po prostu cudzysłowu.
Z pozdrowieniami, Mod. Olinka

Witam Cię....

Serdeczne dzięki za udział.

Tak wiem dlatego Daria dostała korektę do pierwszego postu który był nie do końca jedno znaczny.

Witam wszystkich serdecznie i dziękuję za udział w tej dyskusji jednocześnie zapraszając do kontynuowania...

Myślę, że tacy ludzie są puści, bo przecież nie szata i nie jego skarby zdobią człowieka.
Można miec kupe złota, wszelkie bogactwa i serce z kamienia.

Ten kto posiada ogromne wartości materialne jest zaradny, ale to wcale nie musi znaczyc, że jest wartościowym człowiekiem.

Pisałam o wartości człowieka w kontekście wnętrza określającego jego dobre cechy.
Każdy może miec oczywiście inne zdanie.
A i w sumie mądrośc może miec różne oblicza, bo może byc mądry na swój sposób i dla własnych korzyści.

To są moje przemyślenia i wnioski na to co widzę i przeźywam.
Wierzcie mi wiele widziałam i czasem mam poczucie jakby w Polsce była druga Polska do których spycha się człowieka który w mniemaniu  drugiego jest gorszy.Dla tych gorszych nie wiele da się zrobić bo nie ma odpowiednich ustaw,ciągle trwa kryzys i dlatego jeden wyprówa sobie flaki za trzech...
Więc jaką wartość ma ten jeden stojący przed Tobą człowiek?

Jak osoba wraźliwa,delikatna ma walczyć o swoje prawa do godnego źycia,do pracy  - jak?
Zamyka się w sobie - dziękując Bogu ze w momentach rozpaczy  moźe podziwiać piękno.I boi się źe to teź moźe stracić.

No skoro tak, to uwazam, ze ocenianie "wartosci" czlowieka jest albo czcza, pseudofilozoficzna  gadanina dla podniesienia wlasnej oceny w swoich oczach, albo czyms z gory blednym.

Ze dobre uczynki i bogate wnetrze  swiadcza o tym, cze czlowiek jest wartosciowy?
... A, to przepraszam, osoba uposledzona, niezdolna do czynienia czegokolwiek nie jest wartosciowym czlowiekiem?

Czy ktos, kto zabija dla pieniedzy - jest wartosciowym czlowiekiem?

...I powiecie to prosto w oczy swojemu rzeznikowi, ktory codziennie wpycha elektrody w krowie odbyty zebyscie wy mieli co jesc, ze zabijanie jest fe?

A kim JA jestem, żeby oceniac czyjakolwiek "wartosc"?!

To o dobrych uczynkach i bogatym wnetrzu pojawilo się w wypowiedzi(ach?) powyzej.

Co dla mnie stanowi wartosc czlowieka? Nic i wszystko. Czlowiek jest podmiotem, a nie przedmiotem wyceny/oceny.

________

A tak przy okazji to pojawilo się tu znowu "pitolenie" (sorry za okreslenie, ale tego utyskiwania na upadek "wartosci" i moralnosci jest już tyle, ze zaczyna przypominac starcze gderanie) ...na temat upadku wartosci moralnych w spoleczenstwie.

Z drugiej strony mowi się, ze wiara, moralnosc, daja silne fundamenty w zyciu.

A jednak okazuje się, ze ci materialisci z latwoscia "wygryzaja" tych "moralnych".

Na co wiec tak naprawdę narzeka/ja/my? Na wlasna slabosc i niemoc?
Jeżeli swiat dotyka jakas "niemoc" to dlatego, ze my, "moralni" do tego dopuscilismy.

______

Wracajac do tematu - czy swiatowej slawy kardiochirurg jest wartosciowym czlowiekiem? Nawet jeżeli zarazem jest alkoholikiem i dla swoich bliskich potrafi być okrutny?
Czy psychopata jest wartosciowym czlowiekiem? Ale gdyby jego nie było to na jego przykladzie nie moglby się szkolic swiatowej slawy kryminolog i wyuczyc 5 kolejnych.

Ludzie nie sa pojedynczymi planetami w Kosmosie - wszyscy jestesmy czescia tego samego systemu - poeta moze być uduchowionym poeta bo inny ktos jest przyziemnym materialista dbajacym tylko o to, co przyziemne a dzięki czemu poeta nie chodzi glodny i goly.

Dlatego tak jak napisalam we wstepie - sam pproblem "wartosci" czlowieka wydaje mi się "filozoficzna papka" ku pokrzepieniu wlasnej duszy.

Dobre. Szczególnie przykład kardiochirurga. Człowiek to tylko człowiek, w jednych rzeczach dobry w innych zły. Gdybania ciąg dalszy:  Kardiochirurg jako wykonujący zawód szalenie stresogenny, popada w alkoholizm, co odbija się na bliskich. Przez jednych będzie zbrukany przez innych wysławiany pod niebiosa. Przecież mógł sobie wybrać inny zawód, mniej stresujący, no ale ktoś musi pracować na takich stanowiskach jak lekarze, grabarze czy inne tego typu. I nawet nie tyle, co ktoś go oceni. Jest jeszcze jedna kwestia i chyba najważniejsza, co on sam o sobie myśli.

Ważne jest aby człowiek poprzez własne błędy umiał rozpoznać co robił dobrze a co zle.
Jak postąpił czy też postępuje wobec innych... czy swoim postępowaniem krzywdzi ludzi
z którymi żyje czy wśród których wykonuje swoją pracę.

A jeśli ktoś obok zle postępuje to też jest nauką dla nas...ponieważ widzimy skutki tego.
Niekoniecznie chodzi o osądzenie tego człowieka, może raczej..jeśli oczywiście zapytałby nas
o radę... to delikatnie podpowiedzieć o ile mamy na ten temat wiedzę czy też doświadczenie.

W ludziach jest zarówno dobro jak i zło oraz odcienie szarości. Dobry to taki co ściągnie z siebie koszulę ostatnią i da drugiemu co nie ma nic. Ale ten sam człowiek potrafi przeprowadzić perfidną gierkę żeby wyciągnąć zło z innego człowieka i ukazać całemu światu jaka z tej osoby szuja a on pokrzywdzony. Mało tego potrafi tego szuje przeprosić choć zniszczył go w społeczności swojej... I tu pytanie jaki jest ten człowiek zły czy dobry? Bo sama nie wiem.

Zobaczcie na wodę, jaka ona jest dobra daje wszystko całemu życiu i nic nie dostaje za to... i jak się pięknie dostosowuje do każdej sytuacji; szklanka, wiadro, rzeka, zimno, ciepło, etc. i nie da się jej zranić w żaden sposób:)
Wiec taki może powinien być dobry człowiek...

Woda?
Woda?
A widziales kiedys powodz?
Sztorm?
Tsunami?

Tak, woda się wspaniale dostosowuje.
Wspaniale potrafi też niszczyc wszystko na swojej drodze.

Jeszcze o wodzie...:)

Jeżeli chodzi o sztorm,  powodzie i zalania, tu natura wody pokazuje że nie ma w niej strachu, człowiek poprzez ego jest więźniem strachu, nie każdy rozpoznaje swoje ego, to tak jakby powiedzieć do rybki woda, rybka odpowie ? woda? Jaka woda?

Iceni...

Woda ma dużo wspólnego z nami, myślę że jest godna naśladowania.

Chyba masz racje wystarczy tych przenośni...

"Swiadomy sfery duchowej"? Oby tylko nie popadl w przesade. ;P
Oprocz rozmyslania o zyciu czasem wazniejsze jest samo zycie.

A przede wszystkim przestac dumac "za kogo jest uwazany"...

Nie wystarczy tylko rozmyslac o milosci - trzeba również kochac.
Cierpiec i cieszyc się.

nie wystarczy chcieć, trzeba działać
nie wystarczy wiedzieć, trzeba stosować

Zgadzam się z tym ale człowieka czasami ponoszą emocje i odbiega od swych zasad. Albo nie odnosi ich do siebie tylko do innych. A prawda leży po środku.

CZY takiego człowieka interesuje: czy "będzie uważany za wartościowego"?
Wydaje się ze słów powyżej, że TAKI człowiek ZNA swą wartość - więc nie musi szukać jej potwierdzenia w odbiciu oczu kogoś innego... Chyba, że owa wdzięczność wynika nie z własnego przekonania a robiona "dla poklasku", na pokaz. A to zdaje się że nosi całkiem inna nazwę w polityce: populizm.

Co do emocji. Tym człek się różni od zwierząt (ponoć jest najmądrzejszym z nich), że jest w stanie nauczyć się PANOWANIA nad emocjami (i instynktami)...
Nie darmo mówią: "gdy rozum śpi - budzą się demony"
A prawda? Ona nigdzie nie leży. Można ją widzieć, udawać, że się nie widzi, bądź "przerabiać" na swoje kopyto czyli "dostosowywać" do swoich potrzeb. Też sztuka nieznana innym, bardziej prostolinijnym zwierzątkom Górale mówią, że są 3 prawdy: "PRAWDA, G... prawda i TYZ prawda"

dla mnie WARTOŚĆ to wszystko to co BUDUJE, a nie RUJNUJE
napisanie książki, wymyślenie koła, internetu, zbudowanie domu, danie życia, wychodowanie kaktusa, wykształcenie dzieci, danie lepszego startu dzieciom, penicylina, stworzenie takiego forum, wynalezienie samochodu, dawanie pracy za godną pensję, stworzenie filmu i wiele, wiele innych wszystko to co BUDUJE
natomiast pijak, czy on coś buduje, raczej nie, bo to co zarobił dzięki swojej pracy, przelewa przez gardło, w tym raczej nie ma nic budującego, raczej RUJNUJĄCEGO
ten kto prowadzi wojnę, rujnuje, na ruinach nie buduje się pokoju, ten kto wprowadza leki, które mają niby leczyć, a skutkują czymś całkiem innym, też rujnuje
lekarz który leczy schematycznie przez 15 lat, poprzez rutynę, też rujnuje

dla mnie BUDOWANIE jest wartością, wszystkie inne które nic nie wnoszą do życia, a przy okazji coś zepsują albo zniszczą, nie są dla wartością

ciekawe czy po pijaku zdaje sobie z tego sprawę czy jest to dla niego wartością, czy po prostu ma takie potrzeby?
ostatnie słowa jakie usłyszałem od swojego dziadka, powiedział, że "już nigdy więcej", ale nie dostał kolejnej szansy
sądzę, że Ci ludzie zdają sobie sprawę z tego co robią na trzeźwego, ale mają po prostu takie potrzeby, są w niemocy żeby się uwolnić od tego, nałóg jest silniejszy od nich
to my postrzegamy to jako dowartościowanie się, ale tak naprawdę wiemy, że to nie jest chlubą, padać na ryja

przepraszam, ale jeśli Wy uważacie że padanie na ryja jest wartością, to sorry, ale to chyba jakaś pomyłka
żadna literatura, nauka czy samo życie o tym nie mówi, a od Was tego się dowiaduję
to nowy świat, nowy ład?

od kiedy to nałóg jest wartością?
a od kiedy mierzycie wartość ujemnie?
od kiedy zero ma wartość?

Pomyśl - prawdziwy JA(dusza) i fałszywy JA(ego)
jeżeli wartość wypływa z duszy jest to prawdziwa  wartość...
jeżeli "wartość" wypływa z ego wtedy jest to iluzja....ale my myślimy że jest to wartość dlatego że prawie wszyscy się utożsamiają z ego:)

Każdy człowiek ma swoisty system wartości i on decyduję o w ocenianiu innych. Nie jestem kobietą, ale ze względu na mój wiek (78l), chyba mogę z Paniami podyskutować. Na początek daję pod rozwagę jedną z moich humoresek:

                                     WĘDKARZ DOSKONAŁY
          Stasia poznałem "na lodzie" na jeziorze Łańskim. Przypadliśmy sobie do gustu i nasza przyjaźń trwała wiele, wiele lat , aż do Jego odejścia. Był nadzwyczaj skromnym człowiekiem, punktualnym i solidnym. Z zawodu łącznościowiec, doskonale znał swój fach, a ponadto posiadał wiele najróżniejszych talentów. Był także wędkarzem i to jakim. Wiedział: kiedy, gdzie i jak łowic`. Miał nadzwyczajne sukcesy o każdej porze roku i przy kożdej pogodzie. Umiał patrzec` na wodę i widział znacznie więcej, niż inni widzieli. Wielokrotnie zadziwiał mnie niesamowitą intuicją, nadzwyczajnym wyczuciem w poszukiwaniu łowiska.
        Łowił ryby, sam je sprawiał i przyrządzał, a potem, gotowe do spożycia, rozdawał na lewo i prawo. Stasia traktowałem jako swojego mistrza. Wiele Mu zawdzięczam wiedzy wędkarskiej, ale także wiedzy o tym jak byc` człowiekiem.
         O Stasiu chodziły różne opowieści m,in. i taka: pokaż  Mu kałużę i każ  złowić` rybę, to cię zapyta : a jaką byś chciał?

                             
              SZANOWNE PANIE!  Częściej zdobywajcie się na uśmiech. Oczywiście to nic nowego, ale warto próbować.
                                                                                                                                           
                                                                                                                               Pozdrawiam: Jan Burcz
                                                                                                                                (Wędkarz z Olsztyna)