Dorosłosć...

Masz bardzo patriarchalną wizję rodziny.
W takim układzie odpowiedź jest prosta, on musi iść do pracy a ona nauczyć sprzątać i gotować.

Wiesz zrozumienie jest kluczem porozumienia...

Nauczyć można dzieciaka jak gotować i dać mu pracę:), odkurzanie pokoju, ale czy sprosta wszystkim problemom na drodze życiowej czy będzie planować i myślec kiedy trzeba czy moze będzie panikować i leciał do mamy...?

Ten punkt jest istotny w tym temacie, testem na poziom inteligencji jest IQ, co mozesz zasugerować odnośnie tematu? Jaki według ciebie będzie wyznacznik gotowości, na co byś zwracała uwagę przy wyborze partnera( męża) aby wiedzieć ze jest gotowy?

Kiedy możemy powiedzieć, oh on/ona jest dorosła ?

Czy masz na myśli standard stereotypu? Osoby dorosłej według czego?

Myślę, że każdy doskonale rozróżnia myślenie naiwne (O!-jejku-jejku ), egoistyczne lub bezmyślność od tego drugiego, dorosłego myślenia?

Nie podoba mi sie i nie popieram takiego Patriarchalnego podejscia do zycia ,bedąc osobą dojrzalą sprawną fiz.psych bez  żadnego uszcerbku.
Napewno w swoim zyciu nie tolerowalabym takich podzialow jak w glownym teamcie widac( facet glowa rodziny jako jedyny zywiciel, kobieta  dom ogarnia i na tym jej misja sie konczy
Przytlaczalo by mnie zycie w patrarchacie .Nie dla mnie

Dobre pytanie.
Ja czesto slysze ze jestem dorosla bo mam prace I dom za ktory jestem odpowiedzialna.
Ale jak chcialam wziac Malinowego czy kupic Yame to sie dowiedzialam czy ja aby do tego dojrzalam?
Mozna byc doroslym wedlug prawa (dowod osobisty, odpowiedzialnosc prawna....)
Mozna byc dojrzalym fizycznie ale psychicznie nie.
Mozna byc dojrzalym fizycznie I psychicznie.
Wydaje mi sie ze jest wiele rodzajow dojrzalosci I ze jest dla kazdego jest to kwestia indywidualna.

Dla mnie "doroslosc" jest zwiazana scisle z metryka i biologia, i ucieczki przed nia nie ma. I dla mnie jest taki symboliczny punkt - czyli pelnoletnosc.

Natomiast inna sprawa to dojrzalosc. To już kwestia rozumu i doswiadczenia.

Czyyli doroslosc to to samo co dojrzalosc?

Bo ja jakoś nie potrafie tego wrzucic do jednego worka.
Dla mnie doroslosc i dojrzalosc to sa dwa ROZNE pojecia.

Ale się porobiło geograficznie / urzędowo to ile lat? 18 lat?
a
Irak i Indonezja ? 15 lat
Szkocja i Kuba ? 16 lat
Algeria i Kanada ? 19 lat
Japonia i Nowa Zelandia ? 20 lat
Egipt i Kuwejt ? 21 lat

Ewika przypuszczam, że te liczby świadczą iż to papierek i różnie ludzie / społeczeństwa / narody wyznaczają kiedy się on należy.
Definicja definicją jest ich bez liku, rozumienie ich bywa różne, dlatego pojawiły się te pytania "Jaka jest wasza definicja dorosłości? I czy dorosłość i dojrzałość to jedno?"

Jak widzisz Ewika podchodzić do tematu jednostronnie się nie da z postów różnych ludzi każdy definiuje po swojemu, definicja definicji nie równa, oczywiście że dorosłość i dojrzałość różnią się dla niektórych tylko niuansami. Wypowiedzi na ten temat najlepiej definiują bo to jest real life czyli definicja w działaniu, a nie gdzieś tam napisane i nie wiadomo skąd się wzięło...

MAM wrażenie, że dla NIKOGO dorosłość NIE = dojrzałość?
łącznie z autorem?
Czy w tej sytuacji czepianie się słówek i sformułowań jest aby dojrzałe?
Jak nie za pomocą definicji, które stanowią zaledwie podpórkę, każdy intuicyjnie jest w stanie odróżnić dorosłych-dojrzałych od dorosłych-jeszcze niedojrzałych? Mylę się?

A jestes pewien, ze wszyscy?
Bo na przyklad mój ex pochodzi z Krakowa i kiedy mieszkal w Gdansku i mowil, ze cos jest "na polu" to często zdarzalo się, ze byl niezrozumiany.

Pole w srodku Gdanska?

Bardzo podobaly mi się reakcje niektorych osob

No ale ok, nie czepiam się wiecej ;P

Ooo, ja na przyklad z moim mezem bylismy bardzo zdziwieni, gdy przyjechala do nas znajoma z okolic Oswiecimia i podczas milego pobytu w pizzerii stwierdzila, ze "idzie na pole"...  Nasze miny- zapewne bezcenne...

Nieee, pizza byla z kukurydza

Bo to wygodne?
Dzieciak może napsocić a odpowiedzialność za jego sprawki i tak ponoszą rodzice

Wg. mnie "weź na siebie odpowiedzialność za swoje życie/konsekwencje swoich decyzji"

To każdy kto ukończył 18 lat (w Polsce ow cors). Ktoś określił ten wiek urzedowo by uświadomić młodym,
że to granica po przekroczeniu której sprawy trzeba wziąć we własne ręce i nie ma zmiłuj.

Każdy facet musi odpowiedzieć sobie sam na to pytanie. Musi wiedzieć czy ma licencję aby usiąść za sterem.
To moment gdy bierze na siebie sporą odpowiedzialność. Powinien zadać sobie m/in pytanie - "co mam do zaoferowania mojej rodzinie? Jaką wiedzę przekazał mi mój ojciec? Czy jestem w stanie zrozumieć kobietę ?"etc.

Zajmowanie się domem jest czymś naturalnym dla kobiet, pod warunkiem że się ich do tego nie zmusza.
Kto inny jak nie kobieta potrafi dopieścić "ognisko domowe". Dom bez kobiety nie ma w sobie ciepła i wogóle jest bez sensu

Myślę że od urodzenia, każdy ma swoje życie i musi je przeżyć sam za siebie

A dojrzałość to pojęcie względne. Dojrzewamy całe życie. Ciągle doświadczamy czegoś nowego bo swiat się zmienia. Pewne sutuacje nie są w stanie nas zaskoczyć ale inne, nieznane owszem. Granice wiekowe w przypadku dojrzałości nie sa określone. Im człowiek bardziej "narażony" jest na bodźce ze strony innych, tym mocniej /szybciej /głębiej dojrzewa. Temat chyba nie zbadany do końca. Statystyki w tym przypadku nie zdają egzaminu.

Jestem pod wrażeniem dojrzałości Gandalfa z powieści Tolkiena jakby ktoś nie wiedział Wystarczy na niego spojrzeć a już wiadomo że jest okazem dojrzałości.

to prawda. może banalna, ale trudna do zrealizowania.
ja uważam, że dorośli jesteśmy dopiero, jak przestajemy się nad tym zastanawiac.

"wiec chwila obecna to wszystko co mamy"
Protestuje!

Przeszłość to już tylko myśli o czymś co minęło, ale zapominać o niej nie powinniśmy, to ona w jakiś sposób nas ukształtowała, a przynajmniej powinniśmy wyciągać wnioski z doświadczeń... A poza tym w niej byliśmy blisko osób, które wciąż kochamy, mimo że one już odeszły, a jak dalej są przy nas to coś nas też łączy, wspomnienia też...
Bardziej wzniośle to historia o nas i o innych, nam bliskich lub odległych przodkach, historia uczy, ta prywatna i ta w szerokim pojęciu, nie chcę powielać błędów i mam sentyment - chcę temu trochę czasu temu poświęcić.

Uważasz, że mogę być nierozsądna, bo czasami lubię się zagłębić w przeszłości?

Człowiek może postępować nierozsądnie, inna sprawa dlaczego to robi i czy jest tego świadomy.

Co do pierwszegp pytania- nie do konca sie z Toba Anhedonio, zgodze. Mysle, ze dorosly czlowiek zachowuje sie niekiedy jak dziecko nie dlatego, ze jest mu tak wygodnie. Ale dlatego, ze zaden czlowiek nie jest w stanie przewidziec niektorych sytuacji. Przerastaja nas czasami niektore rzeczy, dlatego reagujemy jak dziecko. I mysle tez, ze zaden czlwoiek nie jest tak calkowicie dojrzaly. Zawsze znajdzie sie w jakiejsc sytuacji, w ktorej zachowa sie jak dziecko. Czy to bedzie mniej czy bardziej "powazna" sprawa. Nie da sie byc dojrzalym tak do konca, na 100%. Zapewne kazdy ma na sumieniu taki, ze tak napisze, "grzech", gdzie zachowal sie niedojrzale. No chyba ze sie uwaza taka osoba za chodzacy ideal, ze nie popelnia bledow, itd. Zawsze bedziemy mieli "cos" z dziecka. Nieraz wydaje nam sie, ze znamy siebie samego na tyle, by powiedziec o sobie, ze jest sie w pelni dojrzalym. I wtedy nastepuje jakas zyciowa sytuacja, ktorej nie przewidzielismy. Malo tego, naszej reakcji na nia rowniez. I podejmujemy decyzje albo bledne albo zbyt pochopne, albo niedojrzale wlasnie. Nie ma w tym nic zlego, bo ludzka rzecza jest bladzic, byle tylko to "bladzenie" nie trwalo wiecznie, bo wtedy to juz jest niedojrzalosc wtorna;).
Co do drugiego pytania- slowo dorosnij oznacza doslownie "przestan zachowywac sie jak dziecko". A w gruncie rzeczy chodzi nam o to, by osoba, do ktorej kierujemy te slowa zaczela zachowywac sie wedlug schematow, by byla lub robila to co wszyscy. Moze to oznaczac rowniez to, ze po prostu martwimy sie o te osobe, martwia nas jej decyzje i probujemy ja przed zlym wyborem uchronic. Jednak najbardziej bym sklaniala sie do tego, co napisalam troche wczesniej. Podam przyklad: zona wychodzi do pracy, przed wyjsciem mowi do meza, by ogarnal mieszkanie. Po powrocie zastaje mieszkanie w takim samym stanie, jak bylo, gdy wychodzila. Awantura gotowa. Zona zarzuca mezowi, ze jest leniem, krzyczy:" dorosnij!". A o co tak naprawde chodzi? By maz zrobil to, co zona mu kazala. I nie ma w tym nic zlego, bo wymaga od niego odpowiedzilanosci. Ale i powielania pewnych schematow: ja pracuje, ty sprzatasz. Przyklad drugi: syn zrobil sobie irokeza, ubral glany, zrobil sie na punka. Oczywiscie jego rodzicom sie to nie podoba. Mowia mu "dorosnij wreszcie, przestan zachowywac sie jak gowniarz". O co chodzi? Znowu o powielanie schematow- wszyscy wygladaja normalnie, wiec i ty musisz.
Mysle wiec, ze "doroslosc" wedlug niektorych to tak naprawde ubieranie sie jak wszyscy, zachowywanie sie jak wszyscy, itd. Bo kto bedzie w oczach spoleczenstwa bardziej dorosly? Ten, kto ma stabilna sytuacje finansowa, dobra prace, rodzine, ubiera sie schludnie, pije z umiarem, podejmuje samodzielnie decyzje i ponosi ich konsekwencje, czy moze ten, kto ubiera sie w glany, nosi dziwne fryzury, kolczyki, pracuje na czarno albo wcale, nie ma rodziny, lubi sie bawic, itd.? Odpowiedz nasuwa sie sama. Szufladkujemy ludzi, bo czy ten punk nie moze byc czlowiekiem dojrzalym? Czy o naszej dojrzalosci psychicznej swiadczy nasz wizerunek?

No wlasnie o to mi chodzi. Ze nie wizerunek czyni nas dojrzalymi. Anhedonio, przeczytaj dokladniej to, co napisalam. Nie chcialam powiedziec, ze tak jest, jak napisalam (garnitur +krawat= dojrzalosc, glany+skora= niedojrzalosc),ale ze wielu z nas szufladkuje ludzi na podstawie samego wygladu. Mozna byc niedojrzalym elegancikiem, jak i dojrzalym punkiem.

Poza tym dalej nie zgadzam sie, ze czlowiek niedojrzaly jest z wygody i dlatego zachowuje sie jak dziecko. Dzieci nie sa niedojrzale, bo tak im wygodnie, tylko dlatego, ze sa jeszcze nie w pelni uksztaltowane. To, ze nie przewidza pewnych sytuacji, to jest oczywiste, bo sa jeszcze dziecmi, ale nie ma to za bardzo zwiazku z wygoda. Chodzi raczej o nieumiejetnosc myslenia w sposob racjonalny, nieinfantylny. I wlasnie napisalam na poczatku mojego postu, ze  "dorosly", tak jak dziecko moze byc niedojrzaly, bo nie potrafi przewidziec niektorych sytuacji. Z wygoda nie ma to za wiele wspolnego.

Jabłko aby dojrzeć potrzebuje odpowiednich warunków atmosferycznych, człowiek dojrzewa w obliczu prawdy jakim jest życie....
Dojrzałość to mądrość,niejednokrotnie nasączona bólem,strachem,obawami,walką ale i szczęściem.
Dzisiaj 13 latka nam powie,ze jest dorosła...pytanie tylko co w tym momencie pomyśli dorosły i dojrzały! człowiek...
18 latek zawsze będzie się czuł dorosły,bo to moment, bez mała, ważny w życiu...tak! dorosły ,ale niestety nie --- jeszcze-- dojrzały!

No jak rany... dziecko nie jest dojrzałe, bo JEST DZIECKIEM.
Ale bywają dzieci dojrzałe ponad wiek? BYWAJĄ, bo przeważnie życie stawia przed nimi wyzwania PONAD ich wiek. Ale to są TE dzieci, które biorą na barki WIĘCEJ niż dorośli wokół nich (bądź sytuacja je do tego zmusza).
Dorosły NIEDOJRZAŁY unika brania na swe barki, jak ognia... I jak dla mnie, powodem jest wygoda. Bo może sobie na to pozwolić. Gdyby nie mógł (sobie pozwolić) to BY MUSIAŁ Ale to są moje obserwacje i moje doświadczenia. Nie musisz się z nimi WCALE zgadzać.

Zastanawia mnie natomiast skąd TAKA głęboka potrzeba RACJONALIZOWANIA niedojrzałych zachowań osób dorosłych...
Dlaczego przeciętny "wygłup" musi wynikać z tego, że "sytuacja (winnego) przerosła"? A ile jest sytuacji, gdzie po czasie słychać pospolite: "UPSsss - nie chciałem..."?
Takich kibiców stadionowych TEŻ "sytuacja przerosła" - bo "biednych misiów" w ferworze kibicowania, emocje poniosły ?
No - w ten sposób, to każde draństwo można wytłumaczyć... I tego łobuza co zabił kumpla i jego 8 letniego syna z Kamienia Pomorskiego na przełomie roku (pewnie był "nagarowany) i tamże: rozjechanie dwóch rodzin na chodniku (bo mało, że na kacu i narkotykach, to jeszcze dziewczyna z nim jadąca go "wkur..."). Pół więzień wypełnionych by było tymi co to ich "sytuacja przerosła". Czy to jednak okoliczność łagodząca?
Ale POWTARZAM: TO wyłącznie moja opinia

Ewika 99 "Zona zarzuca mezowi, ze jest leniem, krzyczy:" dorosnij!". A o co tak naprawde chodzi? By maz zrobil to, co zona mu kazala." fajny przykład, jakże to przykre, że często ludzie mówią dośnij, jak chcą przeforsować swoje zdanie. Czasem mają prawo tak powiedzieć, bo tak jak mówisz chodzi im o zwrócenie uwagi na jakąś tam cechę, której sie od dorosłego oczekuje, ale czasem zupełnie bez sensu i sami nie zachowują sie jak dorośli i najczęściej tego nie widzą.

Przyznam uczciwie, że te dwa terminy dorosłość i dojrzałość czasem się za bardzo w praktyce zlewają, jakby były używane zamiennie. Poczekam na więcej przykładów, kiedy idą w parze, a kiedy osobno, a może wiecej na temat dojrzałości, bo jednym sie wydaje, że tacy są a wcale nie są, albo ktoś twierdzi, że są a oni wcale się tak nie czują. To tłumaczenie "sytuacja (winnego) przerosła" jakoś budzi mieszane uczucia.

Jako kobieta dziękuję dobry człowieku
Co miało zostać ugotowane, już dawno ugotowane.
Mówisz: boki zrywać? Przyjemna perspektywa

Witaj...

Muszę przyznać że Twoja wypowiedz jest bardzo trafna, dobre odzwierciedlenie ludzkiej wciąż zagadkowej natury nie zawsze racjonalnej.

Myślę że czynniki zewnętrzne często wpływają na nasze zachowanie mimo że nie powinny, raczej, powinniśmy być bardziej świadomi otoczenia aby to nie czynniki zewnętrzne prowadziły nasz za rączkę bo jeżeli życie jest testem jak sobie poradzimy własnie w takich sytuacjach, wtedy używajmy naszej super świadomość aby zdać test.

Mieć przewagę nad wrogiem nie znaczy być lepiej uzbrojony od niego, raczej, być świadomy jego możliwości...

Serdecznie pozdrawiam.