Niezdecydowana żona - moja historia

Kompleksy ma i to spore. Jest tego świadoma. Nie raz mi o tym mówiła. Jest też świetną aktorką. Będąc razem wśród ludzi, często zachowywała się jak nie ona. Bardzo zależy jej na zdaniu innych.

Mówi, że nie jest pewna czego  chce w życiu. Że była tylko w dwóch związkach i nie wie co dla niej w związku jest najważniejsze. Że się za młodu nie wyszalała a teraz jest już za stara by szaleć, że się jej nie chce.

W tym momencie nie chce starać się o nasz związek.

Generalnie milion sprzecznych myśli wypowiada...

Generalnie cały czas jestem w szoku - bo  to inna kobieta, niż ta, którą była  jeszcze kilka miesięcy temu.

Jestem pewny, że jak zacznie sie z kimś spotykać szybciutko urwie wszelki kontakt.

zodiac87 Ze swojej strony udzielę jeszcze jednej rady. Zrób sobie wakacje, nie od pracy, ale od związku. Broń Boże nie mówię o poszukiwaniu jakiejś sympatii, lecz o przysłowiowej inwestycji w Siebie. Wyjedź gdzieś - najlepiej jak na najdłużej, spotykaj się ze znajomymi, zwiedzaj, cokolwiek - byleby byś poczuł na nowo siły w sobie. Spróbuj wybaczyć jej i zaakceptować ją nie jako przyjaciółkę ale jako kumpelę,znajomą. Wybaczyć sobie - ponieważ jak każdy szaraczek masz prawo popełniać błędy. Nabierz na nowo trochę powietrza w piersi.

Fajnie, że pojawiała się tu Olcia, uważam jej zdanie za bardzo cenne. Jacy byśmy faceci nie byli jednak nigdy nie zrozumiemy kobiety jak sama kobieta - i na odwrót.

Dzięki:) Miło to czytać.

Racja, że otwiera oczy. Postaram się przekuć to w dobre rzeczy. A jak mnie nie zabije, a raczej nie, to  cholernie wzmocni.

Często męska duma pomaga w takiej sytacji, a jak widać jakiś jej pierwiastek nadal gdzieś we mnie krąży. Widać w zwiazku mi tego troche zabrakło.

Wiem, że nie chcę być sam. Nie czuję niechęci do Kobiet Wiem też, że nie chcę szukać, czy otwierać się na nowy związek teraz, bo  nie chcę ryzykować skrzywdzenia jakiejś Kobiety...

Mimo wszystko, że czuję, że sobie poradze, mam dużo siły tylko martwi mnie jedno. Ona będzie nieszczęśliwa w życiu. Odnajdzie teraz "szczęście", (bo ona nigdy nie była sama i nie radzi sobie jak kogoś przy niej nie ma). które prędzej czy później się skończy.

Mimo wszystko kochałem ją nad życie. Kocham nadal. To uczucie zmienia swoje odcienie.

Wiesz, ona chyba próbuje dwie sroki za ogon złapać.
To na zasadzie, jak gdzieś jej nie wyjdzie, ma furtkę by wrócić do Ciebie, stąd takie a nie inne próby podtrzymywania Waszej "znajomości".
Powiem Ci co mój mąż zrobił, kiedy zachowałam się całkiem podobnie: totalnie sie ode mnie odwrócił. Pokazywał, że mu nie zależy, że ma mnie gdzieś.
Nie błagał, nie prosił, nie walczył.
I wiesz co?
To ja zaczęłam walczyć o niego...bo zrozumiałam, co tracę, co mogę stracić.
Kurcze, może i ona potrzebuje kopniaka, żeby to sobie uświadomić?
Rozumiem, że łóżko to głowny wg niej problem?
Próbowała o tym z Tobą rozmawiać wcześniej, próbowaliście to w jakis sposób naprawić, czy po prostu spakowała manatki, rzuciła kilkoma banałami i już?
Pozdrawiam.

Rozumiem.
Czyli jednak jakieś problemy były i przykrywaliście je kocykiem.
Całkiem niedawno usłyszałam fajną rzecz.
Mniej więcej chodzi o to, że jak sie kiedys coś psuło, to się to po prostu naprawiało.
Teraz to sie nie opłaca. Zepsute się wyrzuca i kupuje nowe.
Niestety odnosi się to również do związków.
Ludzie tylko zapominają o jednym.
Jeśli coś mi się popsuło, bo nie korzystałam/-em z tego tak jak trzeba, ta nowa rzecz też się wkrótce popsuje.

Nic to...
Jedna rada, już Ci o tym ludzie pisali.
Olej ją na chwilę.
Nie dzwoń, nie odpowiadaj na sms-y, zachowuj się tak, jakby nigdy nic (musisz być konsekwentny).
Myślę sobie, że bardziej klarownej odpowiedzi od tego, co stanie się później nie uzyskasz w żaden inny sposób.

PS: to oczywiście rada pod warunkiem, że Ci nadal zależy. Bo jeśli nie, to tego postu nie było. x

Przynajmniej dzięki temu wyrzuciłeś wszystko z Siebie. A nadrobić sylwestra zawsze da się

Dobrze zrobiłeś ...
Co przyniesie jutro tego nikt nie wie ale trzeba siebie szanować!
Dobranoc!

Śmieszna sytuacja.

Wczoraj dzwoniła domnie dwa razy. Szybko ucinałem rozmowę (że wpracy i za bardzonie mogę rozmawiać). Była smutna.

Dziś musiałem napisać do niej smsa w technicznej sprawie  dotyczącej mieszkania. Do tej pory nie odpisała... Chyba się obraziła.

Ona ma przekonanie,że ta cała sytuacja to moja wina i że ja powinienem ją teraz wspierać jak przyjaciel, bo jestem to jej winny.

Coś czuję, że ona może jeszcze pokazać różki i będzie starała mi się jakoś zaszkodzić...

jasne że zatęskni, już tęskni, tylko teraz jest sfrustrowana, że on sobie 'odpuścił', i nie opdisuje, bo chce mu pokazac, jaka to ona twarda jest. Będą pewnie tego typu sytuacje jeszcze nie raz, bo jak napisałas, ona chce miec furtkę, no i niestety próbuje grac na emocjach. Zabolało ją, że On byl nieugięty, chłodny, i teraz sama próbuje taka być. Może w międzyczasie sobie 'szaleje' żeby zabić smutek. Tylko gdy się wysszaleje, spróbuje znów.
W sumie żal mi obojga, jej też, bo najwyrażniej nie radzi sobie z emocjami, oczywiście, że odbija się to na nim, ale ona chyba powinna iśc na jakś terapię, bo jakoś nie wynika z opisu sytuacji, żeby była szczęśliwa. Nie jest tak naprawdę pewna czego  chce, ale jest pewna, że nie chce być zdana tylko na siebie.... A zatem na kogo? No, na niego...w końcu zawsze mogła na niego liczyć.
Ech....
Rzeczywiście trafny tytuł wątku i to niezdecydowanie będzie tak teraz raz po raz hustało emocjami:(
ciekawe, czy ona jest świadoma , że jest taka niedorjzała? rozmawialiście o tym?

Jeżeli ten scenariusz się sprawdzi będzie mnie to baardzo bolało. Wolałbym już, by w takiej sytuacji, nawet jak będzie chciała wrócić nie robiła tego...

Czy z nią  o tym rozmawiałem? Przyznała to wprost, że ma problemy z emocjami. Na wierzchu elokwentna, kobieta z klasą i baardzo atrakcyjna - dusza towarzystwa. Nie ma osoby, która by jej nie lubiła (szczególnie faceci). Za to ją pokochałem. Gdy ją poznałem była w depresji, o czym dowiedziałem się po czasie. Pomogłem jej z tej depresji wyjść, odstawiła leki... Widać to  ponownie  wraca.

Jest świetną aktorką. Sama toprzyznała. Uczyła się tego  całe życie gdy od maleńkości brała na siebie wszystkie problemy w domu, czuła się za toodpowiedzialna. Ale na zewnątrz zawsze była mega silną  osobą.

Znam ją bardzo dobrze...

ZAWSZE ja  - jeżeli było  coś nie  tak, ale to sprawy małego kalibru robiłem pierwszy krok. To  był błąd.

Najlepiej to nie odbieraj od niej tel a reszte rzeczy podrzuć jej rodzicom lub wyślij pocztą tak by jej nie widzieć. Jej rodziców poinformuj że masz dosyć tego co wyprawia córeczka i że wnosisz o rozwód. A od niej się całkowicie odetnij. Jak masz możliwość wyjedź gdzieś na kilka dni. Odpocznij i poukładaj sobie wszystko w głowie.

Niepotrzebnie mogła sama zabrać...
Widzisz Twój problem polega na tym,że gdyby teraz pstryknęła palcami to byś jej wybaczył i wrócił żeby tylko była z Tobą....

Dziś przyjechała (nie wiedziałem, że przyjedzie). Koleżanka wróciła na weekend. Miała jeździć do rodziców na weekendy - pewnie nie chciała. Nie lubi rodzinnego domu. Miała jutro przyjechać ze swoją torbą po część rzeczy. Przyjechała bez.

Na początku zrobiło mi się gorąco. Byłem zdenerwowany. Po chwili było ok. Totalny ignor.

Brak pamiątek  zauważyła - zero emocji czy komentarzy (cała ściana zdjęć )

Milczenie. Po kilku chwilach: "Czy ja Tobie przeszkadzam?" powiedziała spokojnym głosem. Odpowiedziałem, że nie.... dlaczego.  - Bo tak czuję - odpowiedziała.

Potem już zaczęła "gadać" że jest przeziębiona (zawsze mi się żaliła - a ja wtedy o nią dbałem...)

Wywiązała się rozmowa:

O: Jak żyjesz?
J:Spokojnie. Z dnia na dzień. Nie mam wyjścia muszę żyć dalej
O (wzburzona): Zawsze jest wyjście. Wkrwia mnie takie gadanie. Zawsze  masz jakieś wyjście!!
J: Ale  to chyba oznacza samobojstwo???
O:...

Po chwili  przeprosiła, że ma zły dzień i  idzie spać.

No i oczywiście non-stop SMSy...

P.S. - ta rozmowa to jedyne co do siebie powiedzieliśmy przez ok 3 godziny

A taki sobie dziennik prowadzę 

Zgadza się. Obojętność działa, tym bardziej, że ze strony autora nie jest ona udawana - on naprawdę nie chce jej towarzystwa.
To, że przyjechała bez symbolicznej juz 'torby do spakowania' nie zdziwiło mnie specjalnie. Ona wcale nie jest gotowa na takie ostateczne kroki. Będzie sobie tak przyjeżdzac, pisac, prowokować rozmowy.
Tak sobie myślę, że może niepotrzebnie wspomniałes o samobójswie (chyba, że to była ironia i ja żle zrozumiałam), ale nie chciałabym się wtrącac.
Niepakowanie sie, utrzymywanie kontaktu nieustannie nadal świadczy o tym, że nie chce Cie stracić, jest sobie na rozdrożu i tak sobie tam trwa.
Skłonnośc do stanó depresyjnych wiele tłumaczy, u takich osób często ma to przebieg dwubiegunowy, być może wpadła w depresje, nastepnie w euforie gdy zdała sobie sprawę że, w jje mniemamniu oczywiście, 'otwierają sie przed nia nowe możliwości",(nowe stanowisko, adoracja mężczyzn, poczucie, że jeszcze jest młoda, że to, że siamto) a teraz znów jest w stanie niepewności.
To wzburzenie w odpowiedzi na Twoje słowa o braku wyjścia świadczę chyba, że ona nie chce się czuć winna za to co teraz czujesz, i stąd ta gwałtowość, okazałeś na pewien sposób bezradnośc czy też frustrację tymi słowami, a ona chyba nie chciała tego słyszeć (= poczucie winy u niej), z drugiej strony wcale jej sie nie usmiecha widzieć Cie obojętnego, bo dopada ją strach, że swoimi decyzjami straci kogoś, na kim tak naprawde mogła polegać. Spore rozbieżnosci, ale zupełnie logiczne.
Chyba na razie nie pozostaje nic inengo, jak nadal byc obojętnym i czekac na rozwój wydarzeń, ale jak pisałam juz wcześniej, na brak kontaktu z jej strony nie liczyłabym...:(
Swoją droga, ciekawa jestem, czy ona z kimś się spotyka?
Jak mija sobota?
Pozdrawiam:)

Witaj zodiac87. Przeczytałam cały ten wątek i pragnę podzielić się pewnym spostrzeżeniem. Twoja żona jest wytrawną manipulatorką. Na szczęście wydajesz się być inteligentnym facetem, który nie nabiera się na szantaże emocjonalne i jej huśtawki nastrojów w stylu "dziś za Tobą tęsknię, ale jutro możesz spadać". Taktyka obojętności jest jak najbardziej trafiona

Chcę, żeby to wyszło od niej. Nie chcę jej wybielić w oczach otoczenia. Nie zasługuje ona na to. Gdybym się dziś o to zapytał, jestem pewny, że jutro przyniosłaby mi gotowe papiery rozwodowe ;-)

Ja nie szukam nikogo nowego. Kwestia separacji reguluje wszystkie kwestie majątkowe, dziedziczenie itp. Chcę odżyć, odbudować poczucie własnej wartści. Chcę poczuć siłę, którą kiedyś czułem. Chcę znów zacząć się cieszyć z głupot i z codzienności.

Czuję, że jestem na dobrej drodze

Jak kogoś spotkam w życiu, lub gdy będę całkowicie pewny, że jest mi totalnie obcą osobą będę chciał rozwodu.

Dziś westcnęła"  Oj..... Michał Michał"
Co? - odpowiedziałem
Wszystko - odpowiedziała smutno.

Ona szczerze myśli, że to  wszystko  to moja wina i ma mi za złe, że okazało się, że jej wyobrażenia o mnie nie są rzeczywiste. Jak to koś wcześniej trafnie ujął - jestem "inwestycją, co  do której zmieniła zdanie"

Czytając pierwszy post zapalił mi się znak zapytania nad głową.

Zaciągnęła Cię do łóżka, potrafiłeś zaniedbywać samego siebie śpiąc 3h dziennie. Poddawaliście się chwilowym emocją, które opadają na sile przy dłuższych relacjach ludzi. Zamknęliście się totalnie na świat zewnętrzny. Inni nie byli potrzebni tylko Ona i Ty. Totalna sielanka.  To jest jak z ogniskiem polanym benzyną, na początku pali się niesamowicie mocno, ale z czasem opada na sile.
Może być to wstępem do pięknej bajki, wspólnego życia, dzieci obowiązków ale i także strasznym końcem jeśli tych pierwszych emocji tak bardzo brakuje jednej z osób. Nie musisz już nocami chodzić, sypiać mało, poświęcać się w ten sposób bo jesteś na miejscu. Zadaj sobie pytanie:
Czy jeśli się kogoś kocha, oddaje mu się, planuje z nim wspólną przyszłość to czy to nie cieszy? Czy nie myśli się, że w życiu się jest spełnionym?
Otóż nie każdy musi czuć w tym spełnienie.  Jak sam wspomniałeś, Twoja współmałżonka wcześniej nie szczędziła sobie uciech,  chodziła na imprezy, jej telefon nie milkł. Dopóki nie spotkała Ciebie. Byłeś jej generatorem emocji (odwrócenie się znajomych itd)  Nie jest w stosunku do Ciebie szczera, mówi, że nie czuję się na siłach na imprezę, a za chwilę się świetnie bawi. Musisz sobie z tego zdać sprawę. 
Wasze ognisko dla niej się wypala, potrzebuje większego podsycenia, jest niedojrzała i niegotowa na stały związek z drugą osobą, kimkolwiek by nie była. Możesz je podsycać będąc szczęśliwym, niedostępnym.. Ale czy na tym Ci zależy? Czy na spokojnej przyszłości z kimś, kto będzie Cię doceniał, szanował i nie traktował jak chwilową uciechę, ucieczkę od rzeczywistości?

PS. Pamiętajmy o jednym, o naszej godności, której nie powinniśmy nigdy zatracać. Nie budujmy nigdy fundamentu na innej osobie, bo może się to skończyć bardzo źle. Pomyśl o pracy, jesteś inteligentnym facetem. Nie zaniedbuj nigdy tego. Świat poza drugą osobą istnieje. Gwarantuje Ci że jutro wstanie słońce, to jak rozpoczniesz dzień zależy tylko od Ciebie.

Czym jest miłość jeśli nie inwestycją ze stopniem wysokiego ryzyka? Tak naprawdę nigdy nie wiadomo, jak potoczy się wspólne życie. Można tylko mieć nadzieję, że ludzie będą ze sobą na dobre i złe, aż do końca. Zodiac, też miałeś inne wyobrażenia co do waszej przyszłości. Czego Ci życzyć? Lepszej lokaty uczuć, emocji i pragnień. I optymizmu, bez względu na wszystko.

A czy chcesz wrócić jeśli nie to nie baw się w psa ogrodnika.

Jenka - wydaję mi się, że nie przeczytałaś całej hisorii

Ona mnie nie traktowała źle. Czuję się oszukany. Nie wyobrażam sobie powrotu w tym momencie. Zresztą ona tego nie chce.

Boli  mnie samotność.

Jutro  będzie lepszy dzień

Jesteśmy jak matki Teresy chcemy pomagać

Słuchajcie.

Jak mam jej to powiedzieć, żeby wyglądało OK.

Ona wytrzymuje bez kontaktu góra 2 dni. I pisze na fb. Czy wszystko u mnie ok, Co słychać.

Poprosić, by kontaktowała się ze mną jedynie w kwestiach mieszkania/kredytu? Czy podtrzymywać kontakt?

Wydaje mi się, że najlepsze byłoby abyś otwarcie jej powiedział, że nie chciałbyś z nią utrzymywać relacji na zasadzie kumpela/koleżanka skoro nie ułożyło się wam jako małżeństwo, poza tymi co wspomniałeś.

Wzruszające. Aż dziw, że nie rozpłakała się przy tym

Tak zrobiłem. Napisałem,żechciałbym ograniczyć nasze kontakty tylko dospraw związanych z kredytem/mieszkaniem.

Odpisała - "jak chcesz".

Mysle ze ona chce właśnie czegoś takiego. Ja nie chce. Nie rozstajemy sie w kłótni.

Ona myśli, ze ja będę ja traktował przynajmniej jak koleżankę.

Zaczyna męczyć mnie ta relacja. Mam nadzieje ze po wczorajszej rozmowie na fb kontakt urnie sie na dłuższy czas, ponieważ kazdy kontakt z nią to dla mnie dwa kroki w tył. Tym bardziej ze z tego co widzę to ona korzysta z życia na 100%.

Czytam dłuższy czas to co piszesz...

Dlaczego my ludzie tak mamy? Kochamy, tesknimy, cierpimy ale w rozmowie w czynach pokazujemy że jest ok. Jak to nazwać inaczej niż fałszem i gra?
Powiem ci jedno ja przez taka kamienną twarz też mało co nie straciłam męża bo z zewnątrz to wygląda jakbyś miał wyje....ne!
Pomyslczy warto? Co ci z tego niby honoru jak zostaniesz sam?
Jak dla mnie te jej pretensje że nie walczyć to proźba o pomoc!

Zgadzam się z assassin. Do tanga trzeba dwojga. Od Ciebie wymaga walki, starań, adoracji i pokazania tego, jak bardzo Ci zależy. A ona? Gdzie jej zaangażowanie? W jaki sposób próbuje ratować Wasz związek?

To może warto powiedzieć że kochasz, że w tej kwestii nic się nie zmieniło ale czujesz się bardzo skrzywdzony i aby coś się udało trzeba starań z obu stron i to na 100procent z pełną konsekwencją na całe  życie.
Uważam że potrzebna jest szczerość i z twojej i z jej strony.
Wszyscy mówicie "a ona..." a dlaczego w imię miłości nie walczyć tak naprawdę, tak mimo wszystko DOPÓKI JEST JESZCZE NA TO SZANSA
Na pokerowa twarz i na rozwód zawsze będziesz miał czas z konsekwencjami na całe życie
Ludzie pomyslcie przez lata było super a teraz stała się ta zła? PRZECIEŻ TO NIE PRAWD
nie bronię jej ale wina leży po obu stronach. Może to właśnie szansa(wstrząsów) uzdrowic to małżeństwo.

syla135 przeczytaj caly watek kolega sie staral rozmawiac, naprawiac byl odrzucany..

Tak jej powiedziałem i co uszsłyszałem?

Że toi jest moj obraz związku, że "jak kobieta bedzie juz cos czula to musi podejsc i Ci o tym powiedziec"

Do cholery. Najlepiej kogoś zostawić i oczekiwać, że się bedzie się o mnie walczyć i na nowo budować uczucie.

Mało tego. Ona twierdzi ze ja na rozstanie bardzo gładko się zgodziłem. Co  nie jest prawdą.