Netkafejka dla katolików (o wszystkim i o niczym) ;)

Dobranoc.

Witajcie
Mówię wam, wchodzenie o kulach na czwarte piętro jest bardziej męczące niż wejście na szczyt tatr
Pewnie jeszcze z min miesiąc będę miał przerwę ale muszę dać radę, a gdy już dojdę do siebie to pojadę na jakąś wycieczkę

Pozdrawiam

ps: Na dzisiejszy dzionek ten o to utworek

https://www.youtube.com/watch?v=PsO6ZnUZI0g

Tak do auta na wieczór;)

Fajne nutki wszystkie Z tego znam Kayne West "Stronger" Toma i lubię też

My jednak nie byliśmy w koperniku, pomyliłam się, do 18 był, tylko w weekendy dłużej, no nic, innym razem pójdziemy.
Za to poszliśmy do kina na "Gwiazd naszych wina" i o mamo, piękny film, wyciskacz łez, one praktycznie zawsze mnie wzruszają, ale ten film podziałał na mnie jeszcze mocniej. Genialny, piękny, brak mi słów. Przepłakałam pół filmu, bolą mnie oczy, a oprócz tego film był dla mnie piękny. Nieprzesadzony, oprócz płaczu, chwilami też się śmiałam, bo są też zabawne momenty. Bohaterowie tak autentyczni. Ach, zostanie w moich myślach na zawsze na pewno. No, ale ciężko ciężko, bo wiadomo smutny mimo wszystko i siedzi we mnie też smutek, w końcu wiele młodych ludzi tak naprawdę cierpi, poważnie choruje, to coś strasznego No, ale film bardzo polecam, jest też książka i wiem, że to zła kolejność, ale za nią sięgnę potem. Po prostu bardzo chciałam już iść. Seans trwał tak od 20 z hakiem do 22:20 bodajże. A wcześniej tak z moim spacerowałam.

Tak w ogóle jak pisałam mieliśmy tego 21ego czerwca jechać do Lublina, ale zmiana planów, bo mało kasy i nie jedziemy, ale tak pod koniec lipca już raczej na pewno jedziemy nad morze nasze na tydzień, więc coś się wypocznie zawsze, jak będzie gorsza pogoda, bo pewnie gdzieś indziej się pojedzie w Polskę (za granicę na razie nas nie stać, jeszcze nie byłam tak w ogóle za granicą, oprócz na początku Czech, ale kiedyś nadrobię).

Hejo

O czym jest ten film truskaweczko?

Oby się udało z tym morzem
A ja to w sumie nie mam planów na wakacje. Gorzej - nie mam pojęcia co mogłabym robić w tym czasie Tzn. mam mnóstwo zajęć, więc nie jest tak, że się nudzę. Po prostu jest tyle ciekawych miejsc, więc nie wiem nad czym zastanowić się poważniej. W ogóle to myślałam nad tym, by trochę pojeździć po Polsce, po miastach - zawsze mi się marzyło zwiedzenie tych miejsc, gdzie jest dużo starych budynków. Wiecie, zabytki i te sprawy Takie miasta jak Kraków. Chciałabym po nich połazić. No i jakieś mniejsze miasteczka typu Zamość, Sandomierz. Ale jakiegoś ogólnego planu nie mam
No i nie wiadomo jak z moimi rodzicami, bo sama bym się bała jechać, no chyba, że kogoś bym znała ale tak w miejsce, gdzie nikogo to sama nie

Dziękuję i wzajemnie. Miłego wszystkim

Nie ciągnie Cię do Chorwacji?

Hej masz ochotę popisać czasami na gg?

Chorwację zostawię sobie na deser i wówczas będę miał już całą Europę zwiedzoną

Ja troszkę miejsc zwiedziłam i chyba najbardziej podobało mi się właśnie w Chorwacji. I w Wenencji, za każdym razem odkrywałam w tych miejscach coś nowego

To smutne truskaweczko Ja nie mogę oglądać takich filmów, bo nerwy mi na nich szwankują.

Miłego weekendu

Pozytywnie, na wesoło;)

Witam.

Ja również takich filmów oglądać nie mogę, bo się bardzo wzruszam i to przeżywam, więc rzadko na coś takiego sobie pozwalam. Więc raczej oglądam przede wszystkim komedie lub sport.

Miłego dnia wam życzę... i żeby kolejne też takie były.

Jak niedziela?

Ja dzisiaj znowu widziałam się z przyjaciółką hehe, poszłyśmy na takie wianki u nas w mieście, trochę nuda, bo wszystko pod dzieci zrobione, jak to u nas ostatnio, ale byłyśmy na stawie i pływałyśmy kajakiem, pewnie Was to zdziwi, ale ja pierwszy raz kajakiem, jakoś tak nie było okazji wcześniej,, a potem  znowu widziałam się z moim facetem Super No i znowu dzisiaj zjadłam to lodowe marzenie z maca, bo wczoraj też jadłam, nie mogłam się powstrzymać, tym razem truskawkowe mniam Chyba teraz lodowe marzenie z maca będzie moje ulubione z lodów praktycznie Pyszne to są lody   Niedawno wróciłam z Wawy, tam się spotkaliśmy z chłopakiem

A ja przed chwilką wróciłam do Lublina bo byłam u dziadka na wsi. Było całkiem fajnie, choć nie idealnie, ale świeże powietrze i  ogólnie środowisko super. Cicho i spokojnie. Ileż tam gwiazd widać na niebie, coś wspaniałego gdy nie mogę liczyć na takie widoki w mieście Któregoś razu położę się tam i będę na nie patrzeć.

O, Imagine Dragons, lubię ich, mają miłe dla ucha utworki
Podoba mi się ich Radioactive
cover tego utworu w wykonaniu L.Stirling i Pentatonix'u jest też świetny, bardzo ciekawie zrobiony

Srebrny, nie słucham tego typu muzyki ale ten utwór ma bardzo interesujący i mądry tekst

Miłej nocki wszystkim

Witam wszystkich wieczornie

mysterious_chocolate i truskaweczko19 wychowałem się na takiej muzyce, ale jak słyszycie nawet hh może być na dobrym poziomie

Czy ktoś z Was interesuje się Powstaniem Warszawskim i tegorocznymi obchodami? Będę miał niedługo informację na ten temat to mogę dać znać
Kolejny kawałek z tego samego albumu, który bardzo lubię

Miłego wieczorku wszystkim

Hej

Bardzo fajnie, bo znowu z moim facetem widziałam się w Wawie Ostatnio tak codziennie się widzimy jak widzicie lub prawie codziennie, parę dni wolnego ma, to i jutro może zobaczymy się lub pojutrze, z tym, że teraz nie na mieście, a przyjedzie do mnie. O pracę był, ja też po drodze rozniosłam parę CV, tam gdzie pisali, że potrzebują, mam nadzieję, że niedługo w końcu coś znajdę. A on był na rozmowach dzisiaj też, ja czekałam i na razie wydaje się, że ok, po prostu chce zmienić pracę i rozumiecie. Jestem zmęczona, bo sporo jeżdżenia było, ale zadowolona, bo wiadomo, super było ogólnie Byłam tam w Wawie tak po 12 i tak wróciłam 19:30.

srebrny, no pewnie, fajny kawałek Ja nie ulegam stereotypom, hip hop czy metal to nie jest dla mnie muzyka szatana czy coś - chociaż tak bardziej stereotypowi ludzie o metalu mówią Głupota jak nie wiem. 

Czy interesuje się Powstaniem Warszawskim? Myślę, że w pewnym stopniu po prostu wręcz wypada, to nasza historia, ale żebym konkretnie tym tak bardzo, bardzo się nie interesowała, to nie. No, ale ogólnie to ważne wydarzenie i pamiętam o nim.

Pozdrawiam

Hejka

Myślę podobnie jak truskaweczka, mimo iż specjalnie nie obchodzę takich rocznic to myślę, że wypada wiedzieć coś na ten temat

Mhm, co do muzyki to myślę, że nie ma co się zamykać w sztywnych ramach typu - tego słucham i tylko tego. Sama nie lubię się ograniczać do jakiegoś gatunku, niektóre są szczególnie bliskie mojemu sercu ale to nie znaczy, że innych nie słucham Są natomiast takie gatunki do których chyba nigdy się nie przekonam typu disco polo czy techno, typowa muzyka klubowa Po prostu jakoś mi nie podchodzą. Za to rap czasem tak, jeśli jakiś tekst mi się spodoba Generalnie lubię gdy słowa są śpiewane, nie recytowane. Bardzo podobają mi się kawałki, gdzie śpiew jest połączony z rapem, to jest dość ciekawe

Tak swoją drogą to mam ochotę was o coś spytać Czy wierzycie w miłość? Nie tylko taką między kobietą a mężczyzną, ale w ogóle miłość we wszystkich jej aspektach? Czy myślicie, że istnieje coś takiego jak uczucia wyższe, czy tylko instynkty? Dlaczego większość matek przywiązuje się do swoich dzieci - czy to tylko nadany przez płeć instynkt macierzyński? Czemu kobiety i mężczyźni wiążą się ze sobą - czy jedynym powodem może być chęć przedłużenia gatunku czy absolutnie nie kryje się za tym coś więcej?

Żeby nikt się nie zdziwił moim pytaniom ni z gruszki ni z pietruszki to od razu powiem, że miałam dzisiaj ciekawą rozmowę na ten temat ze swoim bratem i chciałam poznać wasze zdanie na ten temat

Miłego dnia

Wierze w uczucia wyższe, mówi się, że to tylko chemia, ale szczerze w to wątpię. Gdyby tak było wystarczyłoby samo współżycie ze sobą żeby wyzwolić te uczucia, a ile się słyszy o porzucanych przez matki noworodkach, nawet oksytocyna nie pomaga.
Z tego wynika, że same hormony to za mało, że musi być coś więcej. Dla każdego miłość to coś innego, ale nawet różnice można pokonać, można nad sobą pracować, pod warunkiem, że jest między ludźmi zaufanie, akceptacja i otwartość. Problem w tym, że ludzie coraz bardziej nie potrafią ze sobą żyć, rezygnują po roku, czy dwóch kiedy tak naprawdę to wszystko się dopiero zaczyna
Najczęściej szukamy kogoś podobnego do siebie, kogoś kto będzie nam bliski, rozumiał nas, z kim będziemy czuli się dobrze, nawet w tych skrajnych przypadkach występują jakieś podobieństwa.

A jak to wygląda u Ciebie Czekoladko?

Witajcie
Uff, zaczynam powoli chodzić, jest moc
Tradycyjnie u mnie były zakupy, sprzątanie itp., nic nowego

A odpowiadając na pytanie Czekoladki to ja będę szczery i powiem że w prawdziwa miłość nie wierzę. Nie znam ani jednego małżeństwa które spędziło by ze sobą całe życie, zwykle jest tak że jak dana para będzie odczuwać nudę czy przyzwyczajenie to wówczas się rozchodzą albo co gorsze się zdradzają, takie mamy realia a według mnie właśnie po kilku latach związku mamy odpowiedz czy to była prawdziwa miłość czy nie, niestety większość par się rozchodzi po czasie, a tak notabene to nawet zamieniłem kilka zdań z siostrą na tematy związkowe, jej poglądy są takie same jak moje. Tak czy siak miłość istnieje ale tylko u rodziców ale też nie zawsze tak jest, nawet rodzina porzuca swoje dzieci ale większość rodziców kocha nad życie swoje dzieci.
Czyli reasumując, para się poznaje, jest chemia, pożądanie, mija x miesięcy lub lat, i tej początkowej chemii już nigdy nie będzie a wówczas para szuka nowych doznań.

No i tradycyjnie dzisiaj mam dla was ten utworek

https://www.youtube.com/watch?v=TIUwLfpufs0

Przede wszystkim chodzi mi o to czy wierzycie w uczucia wyższe A miłość ma mnóstwo form i rodzajów.

Może z tą chemią chodzi po prostu o zakochanie?

Dominisiu górą nikt nie był bo oboje mamy swoje własne zdanie, całkiem odmienne od tego drugiego. Faktem jest też to, że mój brat co jakiś czas wyskakuje z kolejnymi coraz to bardziej szokującymi teoriami, z którymi nie mogę się zgodzić i aż muszę to z kimś przedyskutować według mojego braciszka prawdziwy mężczyzna to taki, który zabija ludzi i bierze kobietę siłą. No po prostu zarąbiście.(jak tak to ja już wolę sztucznego, może być nawet dmuchany )

A ze mną jest tak, że jeśli świat miałby być pozbawiony uczuć wyższych to ja się na to nie piszę

W liczbach nie podam
Co do pierwszego przypadku to na pewno są to osoby w pewien sposób zdyscyplinowane albo przynajmniej nie mające wygórowanego mniemania o sobie. Moim zdaniem to jest jak najbardziej na plus.

To jest prawda, że pary często się rozchodzą mimo to myślę, że to wina tych dwóch konkretnych osób, że im nie wychodzi albo po prostu się nie dobrali. Trzeba szukać dalej
Osobiście nie znam wielu par, które by były razem całe życie ale to raczej wynika z tego, że wśród moich znajomych nie wiele osób jest w stałych związkach więc też nie mam do czego się odnieść. Znam natomiast pary z wieloletnim stażem, i też kilka takich, które były razem do końca. Jedno małżeństwo nawet razem umarło.
Myślę, że sporo racji jest w tym co piszesz Tom. Mimo wszystko myślę, że taka sytuacja to nie miłość. Dla mnie w samej definicji miłości jest to, że to uczucie nie może się skończyć. I nawet jeśli moje myślenie jest głupie, nie szkodzi.

Nie wiem czy wierzę w miłość, ale chciałabym żeby tak było Może będzie mi dane to sprawdzić, a może nie

Dobrze Tom, że dochodzisz do siebie

Ja też biorę to pod zakochanie. I moim zdaniem albo zakochanie przerodzi się w miłość albo ludzi już niewiele będzie łączyć oprócz dzieci czy kredytów.

Mówisz poważnie? Naprawdę tak myśli? A jeśli tak, to nie za dużo gra na kompie w jakieś strzelanki czy brutalne gry?

U mnie jest podobnie, też w mojej definicji słowo "miłość" oznacza, że ona nie może się skończyć (mówię o sytuacji za życia danej osoby, kwestie pośmiertne zostawiam). I uważam też, że obecnie za dużo się nadużywa słowa "miłość" w relacjach damsko-męskich. Może obie mamy głupie myślenie.

A powody dla których się ludzie rozchodzą, to przemilczę, bo tu mogę się strasznie rozgadać, więc mówię stop. No i sądzę też, że znalezienie drugiej osoby, która będzie nam "pasowała" i nawzajem jest trudne. I to z wielu względów. I ludzie mimo, że sporo podobieństw między sobą mają, to w tych małych rzeczach się bardzo różnią i te "małe" rzeczy robią wielką różnicę.

PS. Coś w tym jest... w tym, że taka prawdziwa miłość to jak główna wygrana w totka. I szkoda, że tak jest, zwłaszcza, że ludzi jest wiele i ile z nich jest zagubionych, nieszczęśliwych albo po prostu pragną miłości, a nie ma nią kogo obdarzyć.

Co do tej "chemii" (mam na myśli zakochanie, a nie sam popęd), to wam się przyznam, że jeszcze czegoś takiego nie czułam i jakoś mi się do niej nie śpieszy. A jeśli się pojawi, to mam nadzieję, że nie stracę rozumu i mi się wartości nie poprzestawiają. Wszak tyle o sobie wiemy, na ile nas sprawdzono...

To jest trudne, jak całe życie

Z tym się zgadzam.

No właśnie nie wzięło się to z gier komputerowych

Być może po prostu jesteśmy nie dzisiejsze
Oczywiście każdy ma prawo do własnych odczuć nie mniej jednak troszkę przerażają mnie nastolatki co po miesiącu chodzenia z chłopakiem już strasznie go kochają i taka wielka miłość na całe życie i w ogóle

A ja myślę, że pewne rzeczy trzeba spróbować zaakceptować. Pogodzić się z tym, że druga osoba po prostu nie będzie w 100% taka jak sobie ją wymarzyliśmy. Każdy jest człowiekiem, nie jakimś cudotwórcą. Wielu rozstań udałoby się uniknąć gdyby nie królewskie oczekiwania jednej ze stron. Ewentualnie rozmowa rozmowa i jeszcze raz rozmowa, niektóre przyzwyczajenia czy tam cechy da się zmienić. Ale do tego trzeba pracy nad sobą. To nie jest opcja dla leniwych ludzi
Jest takie przysłowie perskie bojarze ''Cierpliwość jest drzewem, które ma gorzkie korzenie, ale bardzo słodkie owoce.''. Niektórym ludziom niestety brakuje tej właśnie cierpliwości i bardzo często w tym sęk.

Co do obdarzania miłością to nie do końca się zgodzę, zawsze są ludzie, którym można ofiarować miłość, wśród nas. Czasem jest tak, że ludzie tylko czekają aż się znajdzie ktoś, kto ich pokocha. A ja myślę, że by dostać trzeba też dać
Ale to prawda, że ten jeden szczególny rodzaj miłości jak między mężczyzną a kobietą jest jak wygrana w totka. W wielu przypadkach dużo łatwiej jest kochać dziecko czy przyjaciela niż męża albo żonę. To jest trudna miłość.

Prawdziwa miłość...myślę, że miłość z definicji jest prawdziwa, bo jeśli jakieś uczucie jest fałszywe to jak to nazwać miłością?

Myślę, że jeśli czyjeś wartości są mocne i ta osoba jest ich pewna, to się nie poprzestawiają W przeciwnym razie może się tak stać

Coś w tym jest, że często gdy coś się już stanie zachowujemy się inaczej niż byśmy myśleli. Ale są też wyjątki, tak uważam. Moim zdaniem to zależy od tego na ile człowiek sam siebie zna i jest pewien tego kim jest.

właśnie chodzi mi o takie wady, które nie są patologią i nie czynią komuś wielkiej krzywdy
Określiłabym to jedną z moich dywiz życiowych - bez popadania w skrajności
Zrozumieć zakładając, że to nie to samo co usprawiedliwić. Przynajmniej ja uważam, że powinno się oddzielić te dwa pojęcia. Mimo wszystko jeśli ktoś się męczy w związku i mimo wielu prób nie udaje się tego uratować, to naprawdę nie ma sensu dalej w to brnąć, bo może być jeszcze gorzej. Wtedy powinno się rozstać. To jest też oznaka szacunku dla drugiej osoby. Ktoś nie kocha, ale daje szansę na poznanie innej osoby, na to by jeszcze ten ktoś drugi był szczęśliwy. Zupełnie nie rozumiem trwania w związku na siłę. Co innego gdy ktoś jak pisałaś się zapląta w uczuciach a co innego gdy ktoś na 100% wie, że już nic z tego.
Ja uważam, że jeśli ktoś się rozstaje to raczej nie była miłość. O miłość trzeba walczyć całe życie. Natomiast nie zawsze bycie w związku oznacza miłość. Czasem ktoś nie ma siły by odejść stąd takie trwanie.

Myślę, że mogła być bardzo intensywna fascynacja albo nawet zakochanie połączone z pociągiem i sympatią. Często jest to mylone. Ktoś nas fascynuje, przeżywamy w jego towarzystwie silne emocje i czujemy się szczęśliwi, gdy jest. A z biegiem czasu dochodzi do nas, że to nie miłość tylko zadurzenie właśnie

Czasem ktoś potrzebuje godzin

Ja wierzę w miłość. Oczywiście, nie ma innej definicji i można ją różnie postrzegać, być może teraz mniej jest tych udanych związków, ale to zależy od ludzi po prostu. Wielu teraz goni za czymś, wydaje im się, że partner to jak produkt ze sklepu, że się pobawią, wyrzucą, ale nie każdy ma takie podejście. Wiadomo, że chodzi też o to, żeby się dobrać, bo czasem ludzie są niedobrani i nie są ze sobą szczęśliwi albo np jedna osoba bardzo kocha, a druga wcale i wtedy wiadomo, że na dłuższą metę to się nie uda. Grunt to szanować samego siebie i drugą osobę, bo jak szanujemy siebie, to nie będziemy z kimś, kto by źle nas traktował itp, a jak będziemy w związku to raczej takim, gdzie jest miłość, szacunek itp. Jasne, że to też nie jest takie łatwe, ale uważam, że warto. Oprócz miłości kobiety do mężczyzny i odwrotnie są też inne oblicza np miłość do bliźniego jak to się po katolicku mówi. Tutaj jednak właśnie też najwięcej zależy od charakteru, bo niektórzy akurat są zamknięci na innych i nie za bardzo inni ich obchodzą. Inni zaś po prostu lubią pomagać, lubią ludzi (np ja ) i jest inaczej. A chemia dla mnie jest ważna na początku, więc bez chemii, tak z rozsądku to sobie nie wyobrażam zaczynać związku. Oczywiście jest też rozsądek, czyli wiem z kim bym się nie związała itp, ale chemia też u mnie raczej musiała być. Jednak najważniejsze to nie jest i inne składowe są tutaj równie ważne, a z biegiem związku ważniejsze, bo potem się weryfikuje po paru latach czy nadal nas coś łączy. Chemia trochę opada, ta największa namiętność, ale jak ludzi łączy uczucie naprawdę, to nadal chcą być razem i to, że tej chemii jest mniej nie ma znaczenia. To co jest dalej, gdy już chemia przygasa jest moim zdaniem o wiele ważniejsze.

No tak, niemniej nawet, jeśli ktoś zrobi coś złego, to też nie przestajemy kochać tej osoby w jednym momencie. Można zrobić coś takiego, że nie chcemy być z tą osobą już, ale niekoniecznie od razu przestaniemy kochać. To by czasem wręcz było trudne, bo uczucia nie są "włącz/wyłącz". Niemniej, wiadomo, że np miłość rodzicielska może być jeszcze trwalsza, bo nawet matki, które mają synów potworów, którzy są mordercami, to one raczej nie przestają ich kochać. Wiem, dzieci nie macie, ja też, ale chyba i ja wtedy bym nie przestała kochać syna, chociaż by był przecież okrutnym potworem, mordercą, a Wy? Tzn, nie wiem czy chciałabym z nim jeszcze kiedykolwiek mieć coś bliżej do czynienia, skoro robił takie złe rzeczy, ale nie wiem też czy mogłabym przestać kochać jako matka, chociaż takie okrucieństwa robił. Byłby dla mnie okrutny jako człowiek, potwór, ale czy przestałabym kochać? Nie wiem. A Wy jak uważacie? A ale oczywiście bym go nie usprawiedliwiała, co to to nie.

Tak, w związku może się zabić miłość, jeśli coś bardzo złego się wydarzy, w sensie, że partner zrobi coś niewybaczalnego dla nas.

Tak, to bardzo smutne wtedy.

Domi, z tego co czytałam co pisałaś, to nie pisałaś, że miłość nie może się skończyć. Dlatego nie widzę tu żadnego błędu. Napisałaś, że może się nie wypala, ale można ją zabić i to przecież prawda, może tak być. Jak pisałyśmy inaczej w przypadku rodzicielskiej zwykle jest, ale ogólnie miłość może się skończyć np damsko-męska, gdy druga strona zrobi coś złego, coś tak bardzo złego, że nie wiem nie chcemy i być razem i mieć cokolwiek wspólnego. No bo owszem może być tak, że coś ludzi poróżni, wiedzą, że mimo miłości nie będą szczęśliwi i np rozstają się. No i wtedy kochają się nadal, ale rozstają. No, ale tu rzadziej chyba, bo jednak ciężej rozstać się ludziom jak się kochają ogólnie.

No ok
Rozumiem, jak pisałam Ci wiele osób tak ma i spoko

Wiesz Domi to zależy czy ktoś ten popęd do innych rozwija, wprowadza w czyn. Jeśli tak, to znaczy, że postępuje nieuczciwie. Poza tym nie rozumiem jak można zamienić zaufanie i miłość na motyle w brzuchu i kawałek za przeproszeniem pupci.
No ale jest różnie

Pogoda rzeczywiście ładna i dobrze się czuje

Wpadłem na szalony pomysł, trzymajcie kciuki żeby mi się powiodła realizacja

Do zobaczenia w piątek, albo do przeczytania

Miłego dzionka

No tak Czekoladko.

Srebrny, ja też trzymam kciuki.

Smutna sytuacja Tom.

Ale mimo wszystko (niekoniecznie) mógł być u nich jakiś kryzys, bo czasami ludzie dobrze udają, więc tu sobie można gdybać. Jednak mogło być też tak jak mówisz. A to, że mąż wybaczył... może akurat u niego będzie to dobra decyzja... różnie bywa, wszędzie jakieś wyjątki są.

No właśnie po twoich postach można zauważyć, że dużo zdrad widzisz, a ja np. tego nie dostrzegam, tzn. są zdrady, ale nie aż tyle.

Raz mówiłeś, że w twoim otoczeniu więcej zdradzają kobiety, tak procentowo to jak mniej więcej mogłoby to wyglądać?

PS. Co do nudy i monotonii... ja nie rozumiem tego argumentu... czy jednak życie nie jest samo w sobie monotonne? Codziennie jesz, pijesz, śpisz, często chodzisz do pracy, szkoły... jest szereg powtarzających się czynności, a tutaj ktoś nagle wyskakuje z jakąś monotonią... i jeszcze coś, XXI wiek oferuje wiele ciekawych zajęć, moim zdaniem łatwo jest się nie nudzić, jeśli się tego chce, zamiast tylko marudzić: "nuda, nuda i nuda". D*pa, a nie nuda.