zalamana-maz mnie zostawil-jak sobie poradzic z sama soba

Blagam pomozcie bo nie wiem co mam robic on chce przyjechac zeby sie dogadac polubownie,poniewaz sklada o rozwod i chce zeby wina byla porowno i pisze odrazu o alimenty tylko dla dzieci,a ja  mu mowie ze to jest jego wina i ja bede pisac o alimenty dla dzieci i dla mnie to on na to ze szukam problemow.Ale przez caly czas mowie mu ze go bardz kocham to on do mnie,ze ja bede robic problrmy to mi wniczym nie pomoze i caly czas powtarza mi ze i tak nie wroci choc widzi ze sie z mieniam.Nie wiem co robic.Pomozcie!

To ja.Bardzo dziekuje za wszystkie rady.Zaczelo do mnie dochodzic jaki jest naprawde po wczorajszej wizycie u mnie.Przyjechal bo myslal zs sie ze mno dogad  w sprawie rozwodu ze jest wina pobustronie a ja mu powiedzialam ze to on mnie zostawil ze tak powiem w sadzie i ze skladam o alimenty.Po tych slowach sie wkuzyl na mnie i powiedzial ze szukam pproblemow i je bede miala a ja mu powiedzialam ze sie nie boje bo bede walczyc o dzieci swoje zeby mialy co jesc.Jeszcze sie zapytalam zeby mi podal 1 powod  do rozwodu to on zaczol wymieniac kilka roznych powodow,ze ma mnie dosyc ze dzieci niechce ciagac po sadach ze ma inna ze jest wina mojej mamy o to ze mosial odejsc bo mial jej dosyc wtracania sie do niego ze go traktowania .To ja mu na to powiedzialam ze jestes pogubiony bo sam nie wiez co myslisz.A potym wszystkim corka najstarsza powiedziaka ze to jest taty wina,poniewaz przyjechal i nic sie jej nie pytal ani ja nie przytulil i nie powiedzial ze ja koch tylko powiedzial ze juz sobie sprawe zakonczyla z nim bo nie chce jechac na swieta do niego tylko chce byc zmama i siostra a on sie zdenerwowal i wyszedl.A ja odetchnelam z ulga .Powiedzialam sobie ze sie biore za siebie i dzieci ze mam dlakogi zyc i sie starac.

Widać, że przełamałaś się w stosunku do męża. Teraz tylko załatwiać formalnie wszystkie sprawy, znajdź kogoś kto Ci w tym pomoże. Niech płaci alimenty na dzieci, a nie wydaje zarobione pieniądze wyłącznie na kochankę. O alimenty na siebie też walcz. Im mniej będzie miał na kochankę tym szybciej wróci z podkulonym ogonem. Ale dobrze przemyśl, czy go przyjmiesz, bo z niego kompletnie nieodpowiedzialny człowiek. Masz wspaniałe, mądre dzieci, będą twoją podporą. Trzymam za Ciebie kciuki.

witam.
jak widać powoli stajesz na nogi mimo że przed tobą jeszcze długa droga. stawiasz na swoim i dobrze. dużym plusem tez jest wsparcie dzieci. to daje siłę i motywację do tego by nie dać się już skrzywdzić. u mnie gdy mąż przestał płacić alimenty ( nie będę się tutaj rozpisywać bo to długa historia) złożyłam wniosek do FUNDUSZU ALIMENTACYJNEGO. no i dostałam .
trzeba walczyć o swoje . życzę powodzenia;)

Jeżeli jesteś katoliczką zapraszam cię na stronę sychar.org są tam opisane dużo trudniejsze przypadki i pokazane jak Bóg pomaga z nich wyjść. Moim prywatnym zdaniem jesteś prawie tyle samo winna co twój mąż powiedzmy na 49%. Gdybyś kochała sama siebie potrafiłabyś kochać innych i byłabyś atrakcyjna bo każdego, kto samego siebie szanuje szanują inni. Widać to po twoim poście, co ty sobie robisz - rozpacz, płacz, wrzaski, poczucie bezssensu. Uczyniłaś męża bogiem i bez niego wali ci się świat moim zdaniem. Jesteś wspaniałą księżniczką, która sama odpowiada za swoje życie i potrafi sobie poradzić. Śmiem przypuszczać, że rodzina w której się wychowywałaś nie była zdrowa. Może idź na grupy wsparcia DDA/DDD(dorosłe dzieci z rodzin dysfunkcyjnych)

To ja. Długo nie pisałam bo myślałam, że jest wszystko  w porządku po między na mi .Za uwarzyłam, że zaczęło do nie go docierać, że go kocham i tęsknię za nim, ponieważ rozmawiał ze mną spokojnie i mówił mi że to ode mnie  będzie  za leżało czy go całkiem stracę czy nie. Nawet myślałam, żę je go cała rodzina nawet jego mama jest za ratowaniem mojego małżeństwa ale się bardzo pomyliłam, ponieważ dostałam telefon od bliskiej naszej znajomej, która powiedziała mi, że mój mąż dalej się spotyka z naszą znajomą bo nawet gdzieś pojechali, że to już wcześniej się zaczęło tak od października bo cały jej czas mówił jej, że mnie nie kocha, że nie chce być ze mną, ale jak przyjeżdżał do  domu to przez cały ten czas udowadniał na każdym kroku ze mnie  kocha nad życie a ja mu wierzyłam .Jeszcze  jedno mi powiedziała, że on złożył pozew rozwodowy z przydzieleniem opieki nad starsza córka, ponieważ uważa, że ja namawiam do robienia złych rzeczy takich jak; złe odzywanie się do nie go przez telefon, że zabraniam się z nim spotkać czyli pojechanie gdzieś z nim a w szególnosci mówienia jemu ,że  potrzebuje pieniędzy na rzycie na odzież i na różne rzeczy. Wczoraj do mnie zadzwonił się zapytał skąd ja o tym wszystkim wiem ale ja  powiedziałam ,że mam bliską osobę, która mnie i informuje o wszystkim. Zapytałam  się jego czy to prawda to nawet nie zaprzeczył i z no wu zaczął mnie straszyć tym, że mnie wyzuci z mieszkania i dzieci mi zabierze jak będę z nim wojować a ja mu powiedziałam, że  by mnie nie zastraszał bo się go nie boje. Powiedziałam mu również, że  jego starsza córka ma już 13 lat i nie jest dzieckiem, że widzi co się dzieje  jak on ja traktuje i jej mamę. Po tym wszystkim  dopiero zrozumiałam, że muszę walczyć o dzieci i o siebie a nie przejmować się nim i mówić mu te różne rzeczy o swojej miłości do nie go  wiem, że tym pogarszam sprawę . Mam nadzieje, że  dotrze do nie go ze będzie żałował swojej decyzji o odejściu od nas do innej.

Powodem dla którego ludziom tak trudno być szczęśliwymi...
jest to że zawsze widzą przeszłość lepszą niż była...
teraźniejszość gorszą niż jest
i przyszłość mniej pewną niż będzie.

Piszę tak jak czuje bo mnie bardzo boli mi jest bardzo trudno zapomnieć ,ponieważ on był moi w życiu pierwszym chłopakiem , że się zakochałam do szaleństwa i zostało do tej  pory.Wiem o tym, że mam wspaniałe dzieci, o które muszę zadbać. Bardzo się boję, że sobie z tym wszystkim nie poradzę a naj bardziej o to że nie może do mnie  dotrzeć co on zrobił bo czasami dzwoni do mnie i rozmawia spokojnie a za jakiś czas zaczyna mnie straszyć  a ja mu zawsze mówię że się jego nie boję ale nie chce go straci całkiem bo wierze, że on sobie z ta drugą kobieta nie ułoży życia i będzie chciał wrócić do mnie .Nie wiem jak sobie z tym już radzić bo wszyscy mi mówią tak samo  jak wy co mi od pisujecie. Dziękuję za to wszystko bo tylko temu się jakoś trzymam.

Piszesz tak jak czujesz - jasne, ale tak już piszesz od bardzo dawna,nic nowego Twoje posty nie wnoszą,wałkujesz jedno i to samo.Odszedł od Ciebie i musisz się z tym pogodzić, nic nie zrobisz,pokaż wreszcie,że masz to gdzieś,bo założę się, że jemu to sprawia przyjemność.Można się pożalić, wyżalić, ale nie pisać o jednym i tym samym. Napisz jak zaczniesz działać i coś z tym zrobisz. To,że on był Twoim pierwszym chłopakiem,nie oznacza,że miał być z Tobą całe życie (powinien,ale nie jest)- zresztą sama widzisz jak to się skończyło, a użalanie się nad sobą i tak niczego nie zmieni,  wpadniesz tylko w jakąś niezdrową partanoję, nie zapominaj też, że masz dzieci,które możesz stracić,jeśli nie weźmiesz się w garść.

Myszka tu ma rację czas na siebie jakieś hobby a nie użalanie się and sobą. Wszyscy poza jednym użytkownikiem dali ci dobre rady no poza adamajkisem....
Co do adamajkisa im bardziej facet jest klerykalny tym bardziej zakłamany bo jak uważa mój obecny kler propaguje patriarchat co jest na rękę 90% facetom.
Takiemu się wydaje że alimenty to forma egoizmu,  zemsty jakby zapomniał że dziecko jest w połowie także faceta.

Mogę się pochwalić ,że zrobiłam pierwszy krok byłam u adwokata o napisanie pozwu alimentacyjnego na dzieci .Po długiej rozmowie z adwokatka uznałam w końcu, że za późno przyszłam, że mogłam od razu przyjść jak zaczął mówić o rozwodzie. Powiedziała mi, że jak zaczął mnie straszyć o dzieci ,że mi je zabierze i że mnie z domu wyrzuci a zarazem jednocześnie mówił że jak nie będę robić żadnych problemów to mi we wszystkim pomoże to tylko po to żeby uznać moją winę że to przeze mnie się wyprowadził i dlatego chciał polubownie się rozejść ale adwokatka powiedziała mi, że nie mam się o nic martwic co on wygaduje bo on widocznie kogoś ma i dlatego chce jak najszybciej rozwodu. Najgorsze jest to, że się dwa dni wcześniej dowiedziałam, ze ma i sypia z nią najprawdopodobniej już od października a także nawet pojechał do jej rodziny na dwa dni świąt niż przyjechać po dzieci a szczególnie po ta starsza bo jej obiecał, że ja zabierze gdzieś. Ja się tak zdenerwowałam, że zadzwoniłam do niego i on nie zaprzeczył, ze to nie prawda i od tamtej pory w ogóle nie odbiera telefonu ani ode mnie ani od córki. Po tym wszystkim nie mogę dojść do siebie, że mnie tyle miesięcy zdradzał mnie, okłamywał, oszukiwał a nawet jak był na te 3 dni przyrzekał, że nie ma nikogo bo jak bym wiedział, że sypia nią wcześniej to bym go do domu nie w pościła , żeby spał ze mną .Za to wszystko mi zrobił to sobie przy rzekłm,że go zgnoję bo inaczej nie umiem postąpić.

Dobrze zrobiłaś, iż poszłaś do adwokata. Tak alimenty na córkę jak najbardziej bo one są należne dla dziecka. Jeśli jesteś w ciężkiej sytuacji finansowej to możesz starać się o alimenty dla siebie, choćby na pewien czas.

Ja wiem, iż bardzo boli, jak ktoś zdradza, kłamie a także rozumiem Cię jak kochasz swojego męża.
ALe nie mścij się , nie możesz go zgnojić, Bo tak naprawdę siebie ranisz. On i tak zapłaci za twoje krzywdy, prędzej czy później.
Oczywiście masz walczyć o swoje, dać co jego i niech spada do tej II, gorzej jak ta druga go zostawi.
COś ci powiem jeszcze:
Kochankowie czasem są tylko do rozwodu, może troszeczkę dalej a później gość albo ona dostaje takiego kopa, że zostaje z niczym. Czyli: ani małżonka ani kochanka.
Tak się dzieje w 80% przez rozbijanie związków małżeńskich.

Jak jest kryzys, a w każdym związku taki przychodzi i to co 7 lat, bez wyjątków na wiek.
I ktoś jak wchodzi z buciorami, bo akurat czymś zaświecił a trwa kryzys w małżeństwie (związku) jedno z małżonków ulega wpływowi takiej osoby (raz to jest żona a raz mąż) i powstaje zdrada.
Pewnie w bardzo młodych małżeństwach czasem jest inny czynnik, bo za dużo wad, itd. ale to inny rozdział.

Przypominam: nie mścij się, ale walcz o swoje.

A Ty znowu swoje - sama piszesz...byliśmy najlszęśliwszą parą małżeńską...... byliście,ale już nie jesteście,to już jest poza Tobą,a to co się kończy,nie wraca,a jeszcze w takich okolicznościach. On Ciebie straszy,że odbierze Ci dzieci,uzna za wariatkę - jeśli się nie wezmiesz za siebie, nie przestaniesz oczekiwać na jego telefon - to jemu to się uda i zrobi to czym Ciebie szantażuje i straszy.Zapomnij o nim,raz na zawsze,nie dyskutuj z nim nawet przez telefon,a jeśli masz swojego adwokata,on CI powie jak masz się w takiej sytuacji zachowywać, tylko musisz mu mówić całą prawdę,niczego nie zatajając,bo wiadomo musi wiedzieć jakich użyć argumentów,abyś z tego galimatjasu wyszła obronną ręką.Z mieszkaniem może być gorzej,skoro to on otrzymał w darowiźnie,ale z kolei to Ty jesteś z dziećmi,a one muszą mieć jakiś dach nad głową,no  chyba, że Wam zapewni inne lokum,wtedy bądziesz musiała to mieszkanie opuścić.Ale w żadnym razie nie bierz winy na siebie,no chyba,że masz coś na sumieniu. Bo zawsze on może powiedzieć dlaczego od Ciebie odszedł,lub ewentualnie może coś sobie zmyślić,to też musisz wziąć pod uwagę.Musisz dokładnie omówić wszelkie ewentualności ze swoim adwokatem,aby potem w Sądzie nie było żadnego zaskoczenia.

Ja już pisałam co masz robić i zrobić, wieczorem zajmij się czymkolwiek,przedtem połóż dzieci spać i zacznij myśleć, ale o czymś konkretnym,np jak go uziemić,żeby popamiętał Cię na całe życie. Bo dzisiaj Tobie,a jutro innej zrobi to samo. A po drugie, gdybym sią dowiedziała, że mój facet ma inną i z inną sypia,to daleka byłabym o przyjaznym myśleniu o nim,raczej pałałabym żądzą zemsty,nie mówiąc o uczuciach,które dawno by ze mnie wyparowały po takim zachowaniu faceta,Tobie też radzę zastosować się do tego. Ale jak widzę, to nic to Ciebie jeszcze nie nauczyło,a swoim postępowaniem i ciągłym rozmyślaniem o nim z całą pewnością doprowadzisz do tego, że te Twoje dzieci zostaną Ci odebrane.Ale to już Twoja decyzja.Czasu trochę upłynęło,powinnaś dawno o nim zapomnieć,a jak nie dajesz rady,zacznij myśleć o tych dniach,w których miałaś przez niego same problemy i nieprzyjemności.

Marzena, to nic dziwnego, że przeżywasz to co przeżywasz. W takiej sytuacji różne uczucia mogą się pojawiać. Masz do nich prawo, obserwuj jednak te uczucia, które Cię osłabiają i sprawiają, że wchodzisz w rolę ofiary. Widzę, że poczucie krzywdy już się u Ciebie pojawia, to bardzo dobrze Czujesz, że on okropnie Cię skrzywdził, chcesz go za to ukarać. To mimo wszystko dobre uczucia, bo łapiesz kontakt z rzeczywistością. Może wieczory spędzaj z rodziną, znajomymi, albo z dobrym filmem? Szukaj czegoś, co pomoże Ci przetrwać ten czas. Na szczęście wszystko mija i ta trudna sytuacja niebawem się skończy. Nie bój się męża, to, co mówi, ma na celu osłabienie Ciebie, po to, by sam poniósł jak najmniejsze konsekwencje. To on postanowił w taki sposób zakończyć małżeństwo więc to jego wina. Jeśli było mu źle, mógł z Tobą rozmawiać i szukać innych sposobów na polepszenie waszej relacji. Zdrada i porzucenie, to jego odpowiedzialność, nie ma w tym żadnej Twojej winy! Trzymaj się i działaj!

I jeszcze jedno, nie obarczaj córki tą sytuacją. Ty masz być matką, ona jest dzieckiem i nie może nieść na sobie takich ciężarów. To jest dziecko, a ty jako matka masz ją chronić. Pamiętaj, że on jest jej ojcem. Starałabym się, aby relacje córek z ojcem były jak nalepsze. To zwyczajnie może jej bardzo zaszkodzić.

No i sama widzisz, córka mądrzejsza od matki - sorki - ale to prawda. Czy dziecko ma Ci mówić co jest dobre a co złe? To Ty masz je wychowywać, a nie one Ciebie.

Fioletowa - i tutaj pozwolisz,że się z Tobą nie zgodzę, Ona nie może mu zniszczyć życia??,a co on im zrobił? Nie zniszczył ich doszczętnie? - czytasz  Marzeny posty to widzisz,że sobie rady nie może dać,ten Ją zdradził,a ona jeszcze za nim tęskni. W dodatku jeszcze straszy, że wpakuje ją do wariatkowa i odbierze dzieci. Czy nad takim można mieć litość?On nie zasługuje ma żadne ulgi,ani litość.Wg mnie to jest obrzydliwy gad - nie obrażając w tym momencie gadów.

marzena - znowu zaczynasz??? ogarnij się dziewczyno, gdybanie tutaj Ci nic nie pomoże, nad rozlanym mlekiem nie warto płakać.

alis - ja Jej to powtarzam od samego początku,a Ona jak ta zdarta płyta od samego początku nawija o jednym i tym samym. Ja rozumiem, że można kogoś mocno kochać,ale skoro ten najukochańszy odszedł do innej i jeszcze byłą straszy domem wariatów i odebraniem dzieci - to czegoś tutaj nie rozumiem,jak można być tak zaślepionym i naiwnym,żeby ciągle jeszcze wspominać byłego już w sumie męża,a nie pomyśleć o dalszym życiu i opiece nad swoimi dziećci.W tej chwili tylko one się liczą, w przeciwnym wypadku straci także dzieci - jeśli nie weźmie się za siebie i nie zacznie myśleć logicznie i rozsądnie.Nie wiem co się musi stać, aby - marzena - wreszcie to zrozumiała????.Bo mnie już opadają ręce.

Nie dzwoniłaś tylko napisałaś 3 sms-y aaaaaa..... to zmienia postać. Przecież to to samo jak gdybyś zadzwoniła. To, że ma dawać na dzieci ,to on sam powinien wiedzieć,zresztą miałaś podać go o alimenty.A Ty oczywiście znowu swoje. Wiesz co - napisz Ty kiedykolwiek cokolwiek innego , okey?? Jak oczywiście cokolwiek załatwisz w Sądzie i wszystkie inne sprawy.

Jak Ty wogóle możesz mówić, że Twoje dziecko sprzedaje się za każdą złotówkę - co Ty bredzisz? - czy Ty słyszysz sama siebie? przeczytaj coś Ty napisała i zastanów się nad każdym napisanym słowem. To jest dziecko i nic dziwnego, że potrzebuje tak samo pieniędzy -choćby na podręczniki czy obuwie, bo Ty jakoś o tym nie myślisz- jak i Ty na jedzenie dla siebie i dzieci.To normalne,że zwraca się z tym do swojego ojca,bo to,że Ty masz z nim problem to Twoja sprawa, ale dzieci zawsze będą jego dziećmi i jeśli na Ciebie liczyć nie mogą,to zwracają się z tym do swojego ojca. Wcale się też nie dziwię,że chce Ci odebrać dzieci - z takim podejściem jakie Ty masz do nich - gratuluję. Z pewnością dopnie swego.

maja - dobrze byłoby gdybyś poczytała wszystkie wpisy od Marzeny i to od początku,( a może już to zrobiłaś?) sama się przekonasz o czym Jej pisałam,co Jej doradzałam,co proponowałam tak ja jak i inne - ale gdzie tam - jak grochem o ścianę.Zupełnie jakbym  rozmawiała z  głuchoniemym - ale to jeszcze bym zrozumiała - kaleka - ale Marzena? do Niej nie dociera absolutnie nic.Ona tylko o jednym i tym samym,jak zdarta płyta,a gdzie w tym wszystkim są dzieci? - pytam się? a zresztą co Ona napisała nieco wyżej? - że córka się sprzejade ojcu za każdy grosz? - to matka tak mówi o własnym dziecku? wcale bym się nie zdziwiła,gdyby jej mąż odebrał jej dzieci i to chyba byłoby najlepsze wyjście  dla nich samych,Ona wszędzie pisze,że odszedł do innej,ale nie pisze dlaczego? może przez Jej zachowanie?? Biedne te dzieciaczki,oj biedne,przy takiej mamuńci??? która tylko o sobie myśli,a nie o tym co najważniejsze,co nadaje życiu sens,każdej kobiecie-matce.Chyba się ze mną zgodzicie? Może Wy jakoś na Nią wpłyniecie,bo ja już nie mam siły,ręce mi opadły do samej ziemi.

No i Ty znowu swoje, a o dzieciach pomyślałać? O tej np co sprzedaje się swojemu tacie za każdy grosz???

gosiaczku - bo Ty myślisz nie tylko o sobie,ale i o dzieciach,niestety Marzena widzi tylko czubek swojego nosa,do Niej żadne argumenty nie trafiają,pisze jedno i to samo,wielu już jej tłumaczyło,ale jak widać efekt marny,bo jak grochem o ścianę.Poczytaj wszystkie jej wpisy przekonasz się sama. To normalne, że każda zdrada boli  i człowieka chce z bezsilności rozerwać, ale życie toczy się dalej,przez to dziury w niebie nie ma,a należy myśleć nie tylko o sobie tylko i o tych którzy są pod naszą opieką.Bo nie my jesteśmy najważniejsze, ale dzieci,które raczej niczemu nie są winne.

ja to się zastanawiam gdzie w tym wszystkim są dzieci?
Dzieci poznają życie obserwując i naśladują postępowanie dorosłych. To, czego doświadczają w rodzinie, bardzo mocno wpłynie na postawy, które przyjmą jako dorośli.

hej dziewczyny trzymam za was kciuki,ja sama jestem po rozwodzie i po ciężkich przejściach,ale w tej chwili to niczego nie żałuje i wiem ,że dobrze ,że tak się stało.a było mi bardzo ciężko,bo mój mąż zostawił mnie z małym dzieckiem z dnia na dzień,w pażdzierniku zabrał nas do turcji na wymarzone wczasy,a w grudniu dostałam już rozwód,tak więc to wszystko działo się dla mnie bardzo szybko,miałam myśli samobójcze,myślałam ,że jestem do niczego i nic nie jestem warta,a w dodatku dodam że mój mąż mieszkał na nami ze swoją kochanką i jeszcze dodam że razem ze mną pracował w jednej firmie uffffff,ale teraz to już koniec tego użalania głowa do góry-wszystko się może zdarzyć i zdarzy się na pewno tylko trzeba w to wierzyć.dziewczyny trzymam za was kciuki bo za mnie wtedy też ktoś trzymał i ktoś tam u góry czuwał nad nami(nad moją córcią i nademną) wszystko teraz wydaje się czarne ale ja wam mówię,że bedzie kolorowo i pięknie tylko trzeba się wziąść w garść i wziążć byka za rogi i zapomnieć o tych dupkach(naszych byłych mężach i ich kochankach ) życie jest piękne ,szkoda tracić czasu na rozmyślaniu o naszych byłych.

alis - masz rację,pytanie samo się nasuwa - gdzie w tym wszystkim są dzieci? przecież jak czytałaś Marzeny wypowiedzi - zauważyłaś,że niestety Ona tylko myśli o sobie,.... bo Ona jest nieszczęśliwa,Ona nie wie jak żyć, Ona go jeszcze kocha Ona, Ona,Ona.......ani raz nie napisała że dzieci też zapewne cierpią,bo.. zazwyczaj na rozstaniu rodziców najbardziej cierpią niestety dzieci.Raz raczyła wspomnieć o starszej córce,że...sprzedaje się ojcu za każdy grosz.... takie jest podejście matki do dziecka i jeszcze boi się,że były straszy Ją,że odbierze Jej dzieci. No raczej. Przecież to normalne,że dzieci będą chciały się z ojcem kontaktować. Ale - do Marzeny nie dociera NIC.Czasami ręce opadają. Pozdrawiam.

maja - każdy ma swojego Anioła Stróża,który nad nim czuwa i w dzień i w nocy,ale np nasza Marzena widocznie nie słucha Jego rad,podszeptów, Ona woli swoje nawijać. A tak a propos - debby - co ma do tego Zmijewski??

Tak powinno być - przynajmniej tak podpowiada sumienie każdego, ale niestety my mamy takie,a nie inne prawo i należy wszystkiego się spodziewać,tym bardziej, że nie wiadomo jaka tak na prawdą była u nich sytuacja.Facet jak chce może wiele załatwić i wiele powiedzieć,nawet i w Sądzie,mając odpowiednich świadków, a jeśli - magusia- poczytałaś dokładnie każdy wpis - marzeny - to zauważyłaś,jak Ona się wyraża o swoim własnym dziecku,w takim układzie mogą być i odebrane jej dzieci. Zresztą i tym Ją straszy jej były.Widocznie ma ku temu podstawy.

Obgadywanie - sorki,to mówienie o kimś za plecami, a Marzena to czyta,bo nie ukrywam tego co piszę. A tak naprawdę po Niej nie jeżdżę, tylko,piszę to co myślę,tylko dlatego,że piszemy Jej co ma robić, a Ona wraca do początku tematu. Wiele kobiet jest w gorszych sytuacjach,mają po czworo i więcej dzieci nie mają pracy,ale za to męża pijaka i... jakoś nie narzekają,bo wiedzą,że takim postępowaniem niczego nie zdziałają. Chyba jednak,aby tak nikt nie myślał, po prostu nie będę już na Jej temat pisała,bo to i tak niczego nie zmienia.A ja tylko się denerwuję.Forum pomaga wielu ludziom, ale tym,którzy stosują się do wszelkich rad,a tego u Marzeny nie widać.

I jeszcze jedno chciałam napisać - wiem z doświadczenia, że jeśli się nad kimś będziemy ciągle użalać, to zawsze odnosi odwrotny skutek od zamierzonego.Wymawiamy początkowo współczujące słowa,pocieszamy, ale na dłuższą metę to nie zdaje egzaminu,pokrzywdzona osoba zamiast przyjmować do siebie słowa pociechy,załamuje się jeszcze bardziej,coraz bardziej się rozczula,a przecież nie chodzi o to,tylko o to,aby nieszczęśnik pozbierał się jak najszybciej i zaczął działać w tym kierunku,aby odmienić swój los. A u naszej Marzeny im częściej Ona czyta słowa pociechy i roztkliwianie sią nad Nią tym coraz bardziej wpada w tzw dołek i nie załatwia nic, ale powtarza się ciągle,jak niestety - sorki - zdarta płyta. Dlatego jedynym wyjściem w Jej przypadku należy przestać się nad Nią użalać,a zacząć krytykować,może wówczas weźmie się za siebie ,bo to co się stało,jest raczej bezpowrotne,wiele kobiet to przechodzi,bywają czasami i dużo gorsze sytuacje,ale każda mając dzieci stara się myśleć o nich,nie o sobie,bo jak już wcześniej napisałam, dzieci i tak są w tym wszystkim najbardziej pokrzywdzone, jak one mają się czuć jeśli widzą,że matka ciągle narzeka???Pozdrawiam.

marzena - jedyne co musisz zrobić w tej chwili jak najszybciej, to oddać w tych dniach sprawę do Sądu z zaznaczeniem, że ma być potraktowana priorytetowo,bo z Twoich opisów wynika, że on bez przerwy straszy Ciebie,a w tej chwili i dzieci zaczynają się bać.Zresztą pisałam też wcześniej, że nie dorośli,tylko dzieci na takich sprawach wychodzą najgorzej i zamiast tęsknić za ojcem, będą bały się z nim spotykać.