zalamana-maz mnie zostawil-jak sobie poradzic z sama soba

To teraz masz pierwszy szok, jest okropnie,wszystkie decyzje, ktore teraz podejmujesz, te blagania, prosby, placze, sa wynikiem szoku.

Pozwol sobie na bol, ale tez sprobuj sie nie kontaktowac, to jest najgorsze wiem, ale teraz te wszystkie prosby, grozby i tak nic nie pomoga.

Ja bym sie nie zastanawiala, czy wroci.Trzeba pomyslec o sobie i dzieciach, bo one teraz maja ciezko.

Mam nadzieje ze pracujesz, to jest dobra odskocznia od problemow.

Ja bym powiedziala i wiem to z wlasnego doswiadczenia, ze najlepiej to nie robic nic, po prostu nic, nie isc na udry, nie byc mila, wogole najlepiej ignorowac, a odzywac sie tylko w sprawach oficjalnych.

Tylko jak bardzo trudno znalezsc w sobie dyscypline, tez wiem.

Postaraj sie dla siebie, dla dzieci.

Jeśli chcesz powrotu, to nie rób nic, szczególnie nie rób tego, co robisz.

Skup się na sobie, bo jak się zaniedbasz i zaniedbasz dzieci, to będziesz działać na rzecz rozpadu. Ta sytuacja ujawniła tylko prawdę o Waszej relacji: wszystko zależało od Niego i może miał tego dość.

Jeśli zdołasz teraz dojrzeć w tej sytuacji wartość pozytywną, jeśli zdołasz zmienić siebie, być samodzielną i odpowiedzialną, to może zdołasz uratować relację.

Zbliżenie, o którym piszesz i to "wylądowanie w łóżku" to jest podtrzymanie relacji na poziomie cielesności. Najprawdopodobniej tamta Trzecia Osoba wymaga rozwodu. Możesz Jej pomóc niszcząc siebie, albo możesz Jej przeszkodzić, gdy postąpisz zupełnie niestereotypowo. Proponuję Ci zaakceptować stan faktyczny i czekać na rozwój wypadków.

W tej części swojego postu opisałaś swoje zachowanie, które jest działaniem zmierzającym w kierunku rozpadu relacji.

Miłość nie wyraża się w płaczu, ale w trwaniu. 

Nikt Ci Męża nie zabrał. Jeśli traktowałaś Męża jak swoją własność, to sama Go zredukowałaś do roli przedmiotu i On Ci teraz podał dowód, że przedmiotem nie jest. Niszcząc Jego lub Ją tylko zniszczysz relację i siebie.

Lekiem na uspokojenie może być tylko zrozumienie swojej sytuacji. Rozpacz zrozumieniu nie sprzyja.

Miło widzieć, że nie tylko ja nie śpię i czytam. Ale co ja tu czytam. Ileż ocen w tym tekście.

Angel, Aniołeczku, skąd w Tobie tyle nieanielskości.

Nie chcę tu konkurować z wiedzą Anielską, ale skąd wiesz, kto nabroił? To dopiero zasadnicza kwestia, która na tym forum polega na tym, że zawsze czytamy wersję tylko jednej strony, co daje nam półprawdy.

Może warto zapytać nie tylko o to, co zrobił, ale dlaczego zrobił. Jak ktoś nagle wykonuje manewr na drodze, to nie skupiamy się tylko na tym, co zrobił, ale szukamy przyczyn, bo dopiero one pozwalają nam dostrzec sens decyzji.

Kto tu nabroił? Zawsze tylko On ?

Co za przedziwne spojrzenie na kwestie seksualności. Upokarzające? Poniżające ? Nie brzydzisz się takiego myślenia, Angel?

Wgląd w sytuację może pomóc. Za dużo tu niewiadomych, aby wnioskować o prawnych możliwościach odebrania dzieci. Opisane zachowania zdradzają poważne komplikacje wewnętrzne, a to może się bardzo różnie skończyć. Sąd może przyznać opiekę nad dziećmi rodzicowi, który zapewnia dzieciom stabilizację finansową i emocjonalną.

Po pierwsze: człowiek zauroczony nową znajomością, zakochany nie działa w pełni rozumu. Właśnie tego mu najbardziej w sytuacji, kiedy postanawia porzucić rodzinę, brakuje. Jemu/jej wydaje się, że przecież wie, co robi i co czuje, ale prawda jest taka, że nie działa tu rozum, a jedynie emocje. Osoba taka jest w amoku, co oczywiście w żaden sposób nie tłumaczy takiego postępowania i żonglowania życiem innych: żony/męża i dzieci.
Czasem ten rozum wraca, a czasem nie. Często bywa tak, że człowiek wymyśli sobie milion powodów, dla których "musiał" tak zrobić i nie przyzna, że żałuje, że postąpił źle. Choć w sercu przypuszczam, że gdzieś ten żal będzie. No chyba, że mamy do czynienia z całkowitym degeneratem/tką.

Po drugie: miałam do czynienia tylko z jedna kochanką, o innych czytam na forum, ale na pewno nie powiedziałabym, że jest ona bez winy. Zaangażowała armię swoich przyjaciółek w odsunięcie męża ode mnie, w trakcie jego wizyt u mnie wydzwaniała do niego, pisała smsy... kontrolowała i przypominała o swojej obecności w jego życiu...chyba po to, żeby przypadkiem między nami nie zadziało się nic dobrego. Miesza się w sprawy tylko moje i męża, odpisuje na przykład na moje maile skierowane do niego. Mam zresztą wrażenie, że ona zaczęła traktować zdobycie mojego męża jak sport, jak współzawodnictwo ze mną. Śmieszy mnie to, bo dla mnie to już żaden rarytas być z mężem ubezwłasnowolnionym i pozbawionym charakteru, więc ja w tych zawodach uczestniczyć nie zamierzam. I tak mi się również zdaje, że owa kochanka ma jakiś ogromny kompleks wobec mnie;)

Reasumując - bywają kochanki z klasą (o ile w tej sytuacji w ogóle można mówić o klasie), zachowujące się z jakąś godnością, przyznać jednak trzeba, że większość z nich, robi wszystko, co się da, żeby zdobyć czyjegoś męża. Dlatego uważam, że są współwinne.

Marzenaromanowska Był czas, że też się płaszczyłam przed mężem. Nie żałuję, bo na tamten czas, nie znałam innego sposobu, ale oczekiwanego efektu to nie przyniosło, więc i tobie nie przyniesie. Jedyne wyjście - ogarnąć siebie i dzieci. Musisz wiedzieć, że takim zachowaniem przyczyniasz się do zacieśniania ich związku - bo on się jej żali, ona go wysłucha... Stajesz się ich wspólnym wrogiem, co zwyczajnie mocniej ich wiąże. Po prostu nie daj im pożywki swoim zachowaniem. Byc może tak naprawdę jedyne, co ich w tej chwili łączy, to problemy z Tobą. Odejmij im ten temat rozmów i zobaczymy, ile zostanie.

Właśnie, o ten wzór chodzi i o ten obraz. Czy wzór, przedstawiony tu do naśladowania, jest aby wspólny dla wszystkich Kobiet? A może dla większości? A może dla mniejszości, a większość, która go zastosuje, będzie cierpiała, ale nigdy się nie dowiedzą, przez jaki wzór swojej roli zostały skrzywdzone.

Tak to działa. A dopiero jak działa radość bez pozoru... bo przecież na siebie nie działa pozorowana radość. Tylko prawdziwa radość uskrzydlić może tego, kto się umie radować niezależnie od tego, co go spotyka. Zapomniana to sztuka.

1. Zacznij pisać z sensem i z podziałem na zdania, bo tego nie da się czytac.

2. Tak waznych spraw jak zabezpieczenie majątkowe dzieci nie załatwia się na gębę - Twój mąż ewidentnie boi się rozwodu z orzekaniem o winie. W opowieści o dobrej panience radzę nie wierzyć.

Generalnie gniew, jeśli już to powinien być skierowany na niewiernego męża, a nie na kochankę. Choć to oczywiste, że sympatią do niej nie pałasz.
Odpłacz, odsmarkaj ból i wykrzycz złość. Nie wolno tego tłumić w sobie.

Przede wszystkim ochłonąć, potem zastanowić się racjonalnie co trzeba zrobić. Może idź do prawnika, niech Ci poradzi jaką strategie powinnaś obrać.

Mężus łaski nie robi, i płacenie alimentów na dzieci jest jego obowiązkiem. Oboje odpowiadacie za ich utrzymanie i wspólnie ponosicie koszty.

Pan mąż pewnie chce  rozwodu za porozumieniem stron, bo nie ma ochoty płacić aliumentów równiez Tobie.
Gdybys udowodniła jego wine w sądzie, mogłabys się takich domagać.
Jeśłi znasz jego kochankę, możesz ją wezwać na świadka.
Czyli...po pierwsze prawnik...na bok sentymenty.

p.s
uwierz mi...minie Ci ten etap, który objawia się myśleniem...nie moge bez niego żyć, on jest całym moim światem, wybacze mu wszystko, byle wrócił....

Czesc to znowu ja dzieki za te wszystki slowa ale nie napisalm wszystkiego.Moj maz jak mieszkalismy we Wroclawiu i u moich rodzicow bo niestac nas bylo na wyjmowanie mieszkania wyprowadzal sie 2razy a ja szlam zanim mieszkalismy  z 3letnim dzieckim bardzo zlych warunkach ale bylismy razem.Wkoncu udalo mi go przekonac zeby wrocic do moich rodzicow ze wzgledu na dziecko i na prace bo za bardzo nie mielismy co z nia zrobic jak bylismy wpracy.Wrocilismy z powrotem do moich rodzicow.Myslalam ze sie zmienilo ale sie mylilam bo do wszystkiego sie wtracala,niedawalismy pieniedzy na oplaty tylo kupowalismy troche jedzenia bo jak sie pytalam czy mamy dac pieniadze to mowila ze nie.Postanowilismy sie wyprowadzic daleko od nich ale po roku moi rodzice doszli do wniosku ze sie niedaleko wprowadzo zeby bylo nam lzej i tak bylo.Ale za jakis czas zaczelo nam brakowac pieniedzy bo maz stracil prace przed zima  a my mielismy ogrzewanie na prad i nie mielismy z czego placic i mosialam do nich chodzic i caly czas pozyczac na wszystko.Przez 2 lata moz szukal pracy ,zadna mu nie pasowala to sie wzial za pisanie podan i walczenie odszkodowac w imieniu klijentow.Na poczatku bylo dobrze ale zaczelo sie znowu psuc bo trzebylo znowu pozyczac pieniadze od nich i wtedy moja mama zaczela sie do wszystkiego wtracac bo mowila ze jak daje pieniadze to wymaga.Poszlam do pracy i tak bylo zamalo.Po roku sie rozchorowalam dostalam dyskopatje z przepuklina i przez to moj zaklad pracy nie przeduzyl umowy a ja go prosilam przez pol roku ze mosimy cos zmienic postanowil ze wyjedzie i zarobi na na nas.Przyjezdzal co dwa tygodnie do domu bo ja go prosilam i dawalam pieniadze zeby przyjechal bo zawsze mowil ze nie ma zaco i tak bylo przez dwa miesiace.Potem zaczal mi mowic o rozwodzie,przyjechal znowu a ja sie dowiedziala ze ma kochanke z dzieckiem zapytala sie jego czy to prawda zaczal zaprzeczac az wkoncu przyznal sie ze zaczal sie spotykac.Wtym czasie sie zalamalam i prosilam zeby wrocil ze go kocham i ze tyle lat bylismy razem .Pytalam sie jeszcze czy ja cos znacze dla niego to od powiadal ze bardzo duzo ale w tej chwili mnie nie kocha ichce rozwodu po lubownie.A jeszcze pozniej mowi ze zobaczy co mu los przyniesi bo na razi mysli ze zostani z nia.Zapomnialam dodac ze ona jest rozwodka a ja ja bardzo dobrze znam.Caly czs mysle co mam zrobic zeby wrocil bo ja bardzo tesknie za nim.Pomozcie

marzenaromanowska,  troszkę brutalnie powiem, ale może się przyda: to, że Ty za nim tęsknisz  i chciałabyś, aby wrócił, to takie trochę roszczeniowe widzenie rzeczywistości. Z całej sytuacji wynika, że mąż nie tęskni i nie chce wrócić, a nawet więcej, chce związek zakończyć, choć pomijam milczeniem formę.
Chciejstwem nie naprawisz swojej sytuacji - do tanga trzeba dwojga, tu jednego już zabrakło. Nawet gdyby chciał wrócić, to nie wiem czy to dobry pomysł, bo skoro kantował Cię na kasie i uczuciach, to zapewne zrobi to bez mrugnięcia okiem również w przyszłości.
Wiem, że to trudne, ale postaraj się pogodzić z rozlanym mlekiem i zajmij się dziećmi oraz sobą. To tylko początkowo wygląda jak koniec świata, a z reguły okazuje się, że to raczej narodziny nowego.

Pisze czasami do was zeby sie wygadac i wyzalic bo wiem ze nie jestem sama.Od tamtej pory minimalnie sie zmienilo zaczelam dbac o sibie i dzici,ale mi jest nadal bardz ciezko bo przrz ten martwie sie o niego o kazdy szczegol.Staram sie nie dzwonic,ale najduzej wytrzymoje zsledwie pare godzin bez dzwonienia to wtedy on czasami zadzwoni  a jak nie to ja dzwonie zeby mu przypomniec ze go kocham i tesknie a on to sucha i mowi ze rozumie i czasami z taka troche zloscia przypomina mi ze mam mu dokumrnty poszukac potrzebne do rozwodu bo jak nie to sobe powyciaga z u rzedu,ale jawiem ze nie ma pieniedzy bo sam pozycza na swoje utrzymanie bo mowi ze nie ma zeby mi wyslac dla nas.A ja mu mowie ze nie mam co dzieciom dac jesc ze nie chce isc do swojej mamy,ktora obwinia ze mosial mnie zostawic  to w tedy milczy i juz sie zaczyna  zloscic ze mialam sie zmienic.Niewiem co mam robic bo niechce mojej mamy urazic ani tez meza bo bardz tesknie za nim.Pomozcie.

wow... wow.... wow - co nagle to po diable- tak mówi jedno z naszych przysłów. Męża siłą nie zatrzymasz,weź na wstrzymanie, wiem,wiem,wiem to boli po tylu latach spędzonych razem,ale jeszcze się przekonasz, że na kolanach wróci do Ciebie, no chyba, że tamta,którą znasz skutecznie go przy sobie zatrzyma,aż nie upoluje następnego,a wtedy.... I jeszcze jedno dzieci póki co straciły ojca,czy chcesz,aby straciły jeszcze matkę? jeśli tak się będziesz dalej zachowywała rzeczywiście odbiorą Ci dzieci. Teraz masz tylko córki,one Ci pozostały,są pod Twoją opieką i masz myśleć o nich,mąż w tym wypadku musi zejść na drugi plan. Zadbaj o siebie,o swój wygląd,dom,a przede wszystkim o dzieci - bo możesz i je stracić. Może się opamięta, a jeśli nie ..... no cóż wyglądana to ,że masz/miałaś męża nie za bardzo odpowiedzialnegoza dom i rodzinę. Weź się w garść,abyś nie została sama. Bądź cierpliwa i czekaj na dalszy rozwój wypadków,a rozwodu wcale nie musisz mu dawać ,a tym bardziej wyrażać na niego zgody,chyba,że z jego winy.Trzymaj się i próbuj walczyć, ale z głową.W tej chwili płacz nic nie pomoże, ani nic nie zmieni, jedynie możesz wpaść w chorobę, a w takim wypadku na mur zostaniesz sama.

Dziewczyno, to że rozmawia z tobą normalnie nie znaczy że masz sobie robić niepotrzebne nadzieje, a może jest miły bo chce jednak te rozwód bez winy?
Masz 37 lat, nie 17, więc ogarnij się i zrozum, że nie przyciągniesz go do siebie dzwoniąc co chwila. Nie jest dla ciebie poniżające dzwonić do niego późno wieczorem kiedy wiesz że ona jest obok, że może przeszkodzisz im w "trakcie"?? A ty dzwonisz a ona się śmieje. Żal. Jest coś takiego jak duma. Piszesz ze kilka razy cię zostawiał a ty biegłaś za nim, teraz nie możesz tego zrobić więc wykorzystaj okazję i odnajdź swoją godność
Znaczysz dla niego i pewnie zawsze będziesz jako matka jego dzieci, ale trzymanie faceta na siłę, jest żałosne, tym bardziej że z postów wynika, że nie był jakiś super

Zdrada boli, boli okrutnie, do szpiku kosci
Wiem co czujesz, tez doswiadczyłam zdrady meza.
Swiat wali Ci sie totalnie. Beznadziejnosc sytuacji, rozpaczliwe próby ratowania zwiazku.
Zdradzona milosc..ciezki czas dla Ciebie. Znalesc sile w sobie, aby na nowo zyc - to nie jest proste, wiem.

Marzena dedykuje Ci bajke, jedna z cyklu bajek terapeutycznych dla dorosłych. Przeczytaj ja raz i drugi...

Bajka o uczuciach

Dawno, dawno temu, na oceanie istniała wyspa, którą zamieszkiwały emocje, uczucia
oraz ludzkie cechy - takie jak:
dobry humor, smutek, mądrość, duma;
a wszystkich razem łączyła miłość.
Pewnego dnia mieszkańcy wyspy dowiedzieli się, że niedługo wyspa zatonie.
Przygotowali swoje statki do wypłynięcia w morze, aby na zawsze opuścić wyspę.
Tylko miłość postanowiła poczekać do ostatniej chwili.
Gdy pozostał jedynie maleńki skrawek lądu
- miłość poprosiła o pomoc.
Pierwsze podpłynęło bogactwo na swoim luksusowym jachcie. Miłość zapytała:
- Bogactwo, czy możesz mnie uratować ?
Niestety nie. Pokład mam pełen złota, srebra i innych kosztowności.
Nie ma tam już miejsca dla ciebie. - Odpowiedziało Bogactwo.
Druga podpłynęła Duma swoim ogromnym czteromasztowcem.
- Dumo, zabierz mnie ze sobą ! - poprosiła Miłość.
Niestety nie mogę cię wziąć!
Na moim statku wszystko jest uporządkowane,
a ty mogłabyś mi to popsuć... - odpowiedziała Duma i z dumą podniosła piękne żagle.
Na zbutwiałej łódce podpłynął Smutek.
- Smutku, zabierz mnie ze sobą ! - poprosiła Miłość,
Och, Miłość, ja jestem tak strasznie smutny, że chcę pozostać sam.
- Odrzekł Smutek i smutnie powiosłował w dal.
Dobry humor przepłynął obok Miłości nie zauważając jej, bo był tak rozbawiony,
że nie usłyszał nawet wołania o pomoc.
Wydawało się, że Miłość zginie na zawsze w głębiach oceanu...
Nagle Miłość usłyszała:
- Chodź! Zabiorę cię ze sobą ! - powiedział nieznajomy starzec.
Miłość była tak szczęśliwa i wdzięczna za uratowanie życia,
że zapomniała zapytać kim jest jej wybawca.
Miłość bardzo chciała się dowiedzieć kim jest ten tajemniczy starzec.
Zwróciła się o poradę do Wiedzy.
- Powiedz mi proszę, kto mnie uratował ?
- To był Czas. - Odpowiedziała Wiedza.
- Czas ? - zdziwiła się Miłość. - Dlaczego Czas mi pomógł ?
- Tylko Czas rozumie, jak ważnym uczuciem w życiu każdego człowieka jest Miłość.
- Odrzekła Wiedza.

To ja.Jak siedze i czytam to naprawde sie czuje lzej,ale moje serce caly czas placze iwola ze kocha i teskni i naklania mnie do zadzwonienia do niego zeby go przynajmiej uslyszec.Staram sie jak tylko moge ale mni nie wychodzi.A naj bardziej mne boli ja mam dzieciom to wytumaczyc bo ta mlodsza mowi caly czas ze tato nas nie kocha i nie chcce byc z nami a ta starsza obwinia mnie ze tato odszed do innej a to bardzo boli.Nie wiem jak im mam tumaczyc bo ta starsz rozmawia czasami z tatem a ten jej obiecuje ze ja zabierze na 2 dni w gory zeby poznala tamta a ona mu mowi ze niechce jej znac bo chce byc z toba czli tylko z tata a on nie zabardzo to rozumie i obwinia ze ja ja nastawiam przeciwko nie mu.Pomozcie mi jak mam rozmawiac z dziecimi(lat-4i13) i rowniez ze soba.

Marzena...moje dziecko miało 10 lat, gdy mąż odszedł do innej.
I to na mnie spadła ta wątpliwa przyjemność poinformowania jej o tym.
Przede wszystkim i ponad wszystko zapewniaj dzieci o waszej miłości. Powiedz, że rozstaliście się, bo tak sie czasem zdarza, że dorośli przestają się kochać, nie mogą się ze sobą porozumieć.

Ale miłość do dzieci nigdy nie ustaje i zarówno Ty jak i Twój jeszcze mąż w każdej chwili, o każdej porze dnia i nocy jesteście gotowi aby im pomóc, przytulić, pocieszyć, porozmawiać.

Zapewnij je, że tata będzie się z nimi widywał jak tylko będzie mógł najczęściej. Ale na początku niech przychodzi do Was. na poznanie nowej "cioci" będzie jeszcze czas. Stopniowo, powoli oswajaj je z nową sytuacją.

Inna ważna kwestia....niech rytm dnia waszych dzieci pozostanie niezachwiany...powtarzalność codziennych czynności daje dzieciom poczucie bezpieczeństwa.

Przytulaj, mów że je kochasz...

No właśnie, pewnie Twojemu marzena - mężusiowi o to chodzi ,abyś tęskniła,płakała, ale nie tędy droga, Wy się dręczycie, a czy któreś z Was pomyślało właśnie o Waszych dzieciach? co one czują? Twoje zachowanie może wskazywać na to,że Twoje córki wreszcie pomyślą,że to przez nie nie ma ich taty z Wami. Musisz zająć sią dziećmi,wytłumaczyć, że one niczemu nie są winne i że to Ty masz z ich ojcem problem, a on je kocha, ale czy na pewno? odchodząc od Was jednak o dzieciach nie pomyślał. Zajmij się dziećmi i przestań wreszcie robić z siebie cierpiętnicy, bo takim zachowaniem wpędzisz się jeszcze w jakąś paranoję,albo znajdziesz się w wariatkowie,a co wtedy będzie z dziećmi? A może szanowny małżonek dąży do tego,aby Ci dzieci odebrać? Weź się za siebie,bo chyba tylko pogarszasz swoją i tak nie łatwą sytuację.

Uświadom sobie, ze juz go straciłas. I teraz czas działać...
Boisz się go zranić?? A on się jakoś ne bał!
O zabezpieczenie alimentów możesz sama pisać, nie trzeba od razu o rozwód. Jego zakichanym obowiązkiem jest łożyć na dzieci. W dniu jego odejścia dzieci nie przestały mieć potrzeb prawda?
ważne jest, żebyś miała udokumentowanie wydatki na dzieci. Bo coś mi sie widzi, że mężuś będzie chciał rzucić jakieś ochłapy.

Idź do prawnika wreszcie.

a jednak zemsta na wroga tzn. na męża

Witaj netfacecie! to nie zemsta.....to jest zabezpieczenie dla dzieci, ich poziom życia nie powinien w najmniejszym stopniu się obniżyć i tak już oberwały od życia......i musisz przyznać,że to jest jego obowiązkiem a nie łaską....pozdrawiam

Po takich poradach - dziewczyna z całą pewnością dostanie hopla. Ona raczej oczekuje konkretnej od nas pomocy i tak jest już dostatecznie skołowana,a jak widać z jej wpisów nie za bardzo sobie z tą sytuacją radzi - zresztą nic dziwnego.Jedno jest pewne - nie może się przed tym ancymonem poniżać, bo on ma z tego niezłą radochę i to razem ze swoją panienką.Ona musi się wziąć w garść i musi zacząć w tej chwili myśleć ale o dzieciach,żeby one ucierpiały najmniej,a jak będą widziały ciągle skwaszoną matkę, nie poprawi im to z pewnością humoru. I to one będą się czuły w tym wszystkim winne. Kijem rzeki nie zawróci,stało się.

To ja.To nie takie proste nie mam pieniedzy ma zycie maz caly czas mowi ze om sam nie ma i nie ma jak mi dac i tylko od mojej mamy moge dostac na zycie.Zadzwonij do mnie i powiedzial ze przyjedzie na chwile na kawe z kolega zeby wziasc dokumenty zapytalam sie jaki to powiedzial ze mialam mu przygotowac dokumenty potrzebne do rozwodu a ja mu powiedzialam ze nie moge znalesc i mu niedam.Zdenerwowal sie na mnie i powiedzial ze niie maze rozmawiac ze jedzie i sie wylaczyl.Od czekalam gdzies godzine i zadzwonilam zapytanjem oktorej miej wiecej bedzie i prosilam zeby sam przyjechal do dzici i od razu bysmy porozmawiali to on mi najpierw powiedzial ze nachwile przyjedzie dobrze tego nie powiedzia jak zmienil zdanie i powiedzial ze jak niechce mu poszukac to on wcale nie przyjedzie niezdazylam mu nic powiedziec bo sie wylaczyl .Dzisiaj jest mikolaj dzieci sie pytaja czy tato przyjedzie a ja nie wie co ja mam juz mowic im bo bardzo czesto ze mna rozmawia jak z przyjaciolka a bardz zadko mi mowi przykre slowa i wtedy naciska o rozwod.Czuje ze nie ma niko ze z tamta zerwal.Zauwazylam ze sie zaczyna gubic w tym wszystkim bo jestem caly czas w kontakcie z jego bratem ktory mu przez caly czas mowi ze mnie niech nie oszukuje niech mnie nie klamie bo w cale nikogo niema  zeby sam siebie nie oszukiwal ze jadnak mnie jeszcze kocha ze ma nie potrzec na nikogo nawet na mame tylo na mnie jak ja cirpie z milosci do niego ale on sie dalej upiera o rozwod bo boi sie znowu ze bede sluchac mamy swojej a ja mu przyzekam ze mozemy sie wyprowadzic nawet na koniec swiata  i slysze po jego glosie ze by chcial wrocic ale on caly czas mowi ze ma dosyc ze chce sprobowac od nowa a czas pokaze.O tym wszystkim wim ze on nie ma juz niko od brata ktory caly czas  z nim byl i jest bardzo za mna zeby maz wrocil.Ja pisze o tym wszystkim bo nie umiem sobie z tym poradzi nie wiem co ja mam juz o tym myslec bardz chcialabym zeby wrocil bo zalezy mi na nim ale boli mnie to ze mnie czasmi bardzo naciska o rowd a ja niewiem co ja mam robic bo ja tego niechce.Jestem coraz bardzie rozpaczona.Pomozcie.

Kobieto! Obudź się wreszcie i zacznij myslec o swoich dzieciach!

Musisz myśleć teraz o rzeczach najważniejszych, inne odłożyć na później. Dobrze się zastanów, co teraz jest najistotniejsze dla Ciebie i dzieci. Dla mnie priorytetem w tej sytuacji byłoby zapewnienie sobie i dzieciom środków finansowych na przeżycie i dawanie  dzieciom poczucia bezpieczeństwa emocjonalnego. Patrz dobrze kto Ci w tej trudnej sytuacji pomaga, a kogo nie obchodzi, czy masz za co kupić jedzenie, pastę do zębów itd...Jesteś teraz w ogromnym stresie, odczuwasz silny ból, to reakcja organizmu na zmianę sytuacji życiowej i nie myl tego z uczuciem miłości do męża. Interpretujesz swoją sytuację tak: bardzo go kocham i  nie chcę go stracić. Ale co tak naprawdę tracisz, czym jest miłość mężczyzny do kobiety to pociąg seksualny, który mija, kiedy kobieta się starzeje. Wszyscy nasi mężowie myślą, że gdyby tylko jakaś dwudziestka zechciała to bez mrugnięcia oka by..., kochają się skrycie w młodej sąsiadce, koleżance z pracy. Jak się skończy 35, to nie ma co na ich uczucia liczyć, są z nami bo nie mają kasy by znaleźć sobie młodszą, a obiadek ugotowany i skarpetki wyprane, można więc pooglądać telewizję. Czy z nim w małżeństwie czy bez niego nie dostaniesz już tego od męża ,co chciałabyś, to minęło bezpowrotnie, nie wrócimy sobie młodych lat. Musimy innego sensu życia szukać i teraz musisz ty to zrobić.

Tak jak powyżej napisane,popieram wpisy- musisz zacząć myśleć o sobie i dzieciach.Nie łudź się już,że męża odzyskasz,stracisz tylko niepotrzebnie nerwy,siłę,które powinnaś zachować na swoje życie.Niech dojdzie do Twojej świadomości,że to Twoje życie i  jest bardzo cenne,musisz o nie zadbać,a nie zrobisz tego myśląc i dbając nadal o osobę,która przestała myśleć o Tobie.Wiem,to trudne i boli,ale weź to za fakt,fakt nieodwracalny.Im szybciej to zrozumiesz tym lepiej dla Ciebie i dzieci.Zrozum,że nie można żyć w takim rozchwianiu jak żyjesz w tym momencie.Musisz posprzątać swoje życie.Taka moja rada,trzymam kciuki,tylko uwierz,że potrafisz sama żyć a będzie lepiej.

marzena - otrząśnij się wreszcie z tego letargu, chcieć to móc, a póki to Ty nie chcesz niczego zmienić. Przecież Twój szanowny małżonek już zadecydował i nie ma co w tej chwili płakać nad już rozlanym mlekiem. Jeszcze raz powtarzam - nie dawaj takiej satysfakcji Twojemu już chyba byłemu, bo to nic nie zmieni,tylko da więcej radości Twoim przeciwnikom. Dzieci, dzieci i jeszcze raz dzieci - weź się w garść. Jak tylko się postarasz - uda się. Poboli i kiedyś przestanie .Nic nie trwa wiecznie, taka "żałoba" także.Zresztą nie wiem za kim płakać, jak on jest nic nie wart. A po drugie,żaden facet nie zasługuje na nasze łzy.

PodPseudonimem - No w przypadku -marzeny - raczej nie można mówić ani o przywiązaniu,ani o wzajemnym szacunku a już o miłości nawet nie wspomnę.

Perliczka- a czy tylko ludzie tylko do 35-tki mogą być kochane? i to bez żadnego pociągu seksualnego? Znam pary,które się kochają,szanują i są sobie wierne,a mają nieco więcej niż 50 lat. Aby jeden drugiego nie zdradzał,to zależy niestety o wartości wyniesionych z rodzinnego domu. Jest takie prztysłowie.... czego Jaś się nie nauczy,Jan nie będzie umiał.....

Może w pewnym sensie to można nazwać uzależnieniem od tego gamonia, ale ja tutaj raczej podejrzewam bezradność -marzeny-
Ona zapewne sądzi, że nie da sobie rady. A przecież wiele kobiet samotnie wchowuje swoje dzieci i...... dają radę. W tej chwili Ona błądzi jak we mgle, ale to minie - wcześniej czy później wszystko wróci do normy,tylko musi się za siebie niestety wziąć.

A mnie się wydaje, że to już trwa za długo, bo jak można marzyć o kimś,kto tak perfidnie zdradził? Ale tutaj nie ma się co użalać, tylko trzeba brać życie za bary i walczyć.Jeśli - marzena- sama sobie nie pomoże, nikt tego za Nią nie zrobi. Niestety!!!.A im dłużej się będziemy nad Nią litowali - będzie coraz gorzej. To już nie wróci,a zresztą nigdy w takiej sytuacji,nie dałabym facetowi drugiej szansy. W tej chwili musisz - marzeno- walczyć o pieniędze dla dzieci,bez żadnej litości,bo on też jej nie miał,kiedy odchodził.

I słusznie, że Cię boli. Jak się robi tyle wbrew sercu, to trudno oczekiwać, żeby serce nie bolało.

W dodatku tytuł wątku jest sformułowany błędnie, bo bardziej adekwatny byłby taki: "Załamana - męża wyrzuciłam z domu - jak sobie poradzić z sobą"

Podziękuj żonie brata za smsy i - tak jak wyrzuciłaś go z domu - tak go wyrzuć z serca, a może wszyscy w tym wątku odetchną z ulgą. Ostatecznie ciągle robisz, co Ci inni mówią i piszą, żebyś zrobiła, więc bądź konsekwentna w swoich zwyczajach.

Natolinka, masz problem z dawaniem... facetowi...?

To znowu ja.Pisze do was,poniewaz wczoraj do mnie moj maz zadzwonij i powiedzial ze przyjedzie do dzieci w tygodniu na pol godziny a ja mu powiedzialam ze mlodsza jest w przeczkolu do 3 a starsza wraca do domu ok 4 lub 5  po szkole to on uznal ze tyle starczy czasu dla dzieci bo niechce sie klucic ze mna a poznie powiedzial krzykim do mnie przez telefon ze mam mu znalesc potrzebne dokumenty bo pisze o rozwod zebym ja miala spokuj tak ja on ma a ja mu powiedzialam ze sa wtej chwili wazniejsze sprawy jak utrzymanie naszych dzieci ze te pieniadze co chce dac na rozwod to niech dzieciom da ale on powiedzial ze nie ma tyle bo mu niechca wyplacic bo musi rachunki swoje zaplacic i musi miec na badania dla ludzi ktorych zatrudnia na 2 budowe to ja mu powiedzialam ze jak nie ma dla nas a ma dla innych to ide pisac o alimenty i mu udowodnie ze ma swoja firme i nie wiem ile on zarabia a wiem ze tym sad sie zajmnie to na to sie bardzo zdenerwowal i powiedzial ze szukam problemow ze jk tak bede postepowac to on napisze o zabranie mi dzieci i wyrzucenie z jego mieszkani a ja mu powiedzialam ze dzieci ci nie odam bo nawet nie masz warunkow nie masz mieszkania ani stalej pesji nie ma cie w domu calymi dniami bardzo duzo masz dlugow ktore sa juz w sadzie ok 30 tysiedzy to na to sie wsciek i powiedzial ze jak sama tak zaczynam wojne z nim to tak zkoncze a najlepsze ja mowie caly czas spokojnie do niego a on mial bardzo glos podniesiony do mnie.A ja mowie przez caly czas ze nie chce wojny z nim i co ja mam robic w tym przypadku to on na to rob co chcesz i spowrotem mowi to samo ze jak zaczne wojne to zle skancze i mowie mu ze dotej pory rozmawial ze mna spokojnie ze bedzie nam pomagal jak tylko sie da a ja sie zapytalam czy ja cos znacze dla niego to powiedzia ze bardzo duzo ze  nie chodzi o to ze jestem matka dla naszych dzieci tylko ze jestem mu najblisza jemu sercu osoba a ja sie go wczoraj zapytal czy nadal tak uwaza to on upiera sie ze nic takich zeczy nie mowil a ja mu powiedzialam ze jak bym mogla to bym go nagrala jak kilka dni temu tak mowil przez telefon a on upiera ze to nie prawda.Najgorsze w tym wszystkim ze ja go sobie tumcze jego zachowanie tym ze nie ma pieniedzy ze wszystko mu sie wali ze go chca wyzucic z wynajmowanego mieszkania i wtedy mnie bardzo serce ciska z bulu a ja mu nawet o tym powiedzialam ze mnie bardz to bardz boli to on czasami mowi ze to rozumie a jak jest zdenerwowany to mowi ze mnie to niech nie obchodzi ze i tak nie bedzie ze mna i ze chce jak naj szybciej rozwodu.Napisalam o tym bo nie wiem co mam robicz bo go bardzo kocham i tesknie za nim bo widze ze bardzo cierpi.Pomozcie

z kąt wiesz że twój mąż nie jest pod tym względem manipulantem? może on w taki sposób chce się wybronić od płacenia na dzieci? może gra ci na uczuciach bo wie ze masz miękkie serce? taka taktyka to dobra jest dla cwaniaczków którzy robią wszystko by nie płacić. mój też chciał to wszystko zrobić na piękne oczy i płacić mi osobiście. płacił ale tylko przez dwa miesiące. później zaczął kręcić. zawsze miał jakąś wymówkę. nie dałam się zwieść i sprawa trafiła do komornika. ale był zdziwiony. jak to? ja taka dobra dusza? podałam go do sądu? ja bynajmniej tego  nie żałuję . nie zrobiłam tego z zemsty ale z poczucia obowiązku. przecież dzieci same na świat się nie prosiły. gdy się je ma trzeba zadbać o ich byt w sumie to nasz rodzicielski obowiązek.