teściowa mnie nie szanuje.

Wszystko co tutaj piszę, wynika z mojego doświadczenia życiowego. Wiem co to znaczy opieka nad niedołężnym, bo matka pracowała, a pomagałam babci przy dziadku po wylewie. Niestety babcia podzieliła los dziadka. Studia wiadomo - zaoczne.  W weekendy mama trzymała dyżur. Fakt odziedziczyłam dom po dziadkach, działki, trochę grosza. Takim oto sposobem wystartowałam. Po drodze były nieszczęścia, typu choroba syna, wypadek męża i pieniądze, kochane pieniądze były ciągle potrzebne. Życie nie znosi pustki, potrafi byc wredne.
Ewika, ale jeszcze nic nie zrobiłaś, rozumiesz to, a trąbisz!

Chaber, strasznie atakujesz, gdy ktos sie z Toba nie zgadza. Moze to i dobrze, ze na starosc nie chcesz mieszkac z dziecmi. Podejrzewam, ze Twoja synowa rowniez by zalewala fora. To taka mala uszczypliwosc z mojej strony. Mozesz mi powiedziec o czym konkretnie trabie? Ze napisalam o swoich planac na przyszlosc? A gdybym napisala, ze bede siedziec cale zycie w tym domu, to by mi zarzucono, ze nie mamy planow ani ambicji i tylko na czyjes czekamy...

Hehe, to Ty tak specjalnie? Zeby zniechecic? Droda Chaber, ale my nie bedziemy juz raczej Twoimi synowymi, nie musisz grac wrednej tesciowej

No wlasnie powracajac do tematu, bo troche zaniedbalysmy autorke... W glowie mi sie nie miesci, ze tesciowa moze tak Cie obrazac... Nie ma takiego prawa, ktore zezwala na obrazanie Cie. Niewazne, czyj to dom. No w takiej sytuacji to bym sie ostro sprzeciwila... Bo jakim prawem tesciowa wyzywa Cie od najgorszych??? Predko bym odpowiedziala: widzi mama? Jestem zona mamy syna, a swoj na swego zawsze trafi... Moze by cos zrozumiala? I tu rozprawianie o tym, dlaczego autorka mieszka z tesciowa i ze nie powinna, nie ma nic do rzeczy. Po prostu tak jest i raczej sie to szybko nie zmieni, a tesciowa rowniez powinna sie troche ze slowami liczyc... Co za babsko. Ja, na szczescie takiej nie mam, bo bym sie do konca zycia do niej nie odezwala...

Każda "myśli" A POTEM... różnie bywa.
Małżeństwo to gra w jednej drużynie (nie stawianie na swoim i udry na udry) - jak się człowiek musi wciąż miotać między jedna babą a drugą, i nie daj boże, obie mają jedynie słuszną rację... to i święty by nie zdzierżył.
Ale można nie "myśleć" a rozważać i być BARDZIEJ elastycznym. Być może wtedy WIĘCEJ wyborów przed człowiekiem staje, i więcej możliwości, których za "klapkami na oczach" nie widać

Sorry - KAŻDEMU można łatkę przypiąć, jak się chce. Czy to Mussace, czy teściowej...
O ile się orientuję (a Ty tez byś mogła PRZED ferrowaniem TAKICH stwierdzeń - czytając INNE posty Mussaki) Ona NIC nie ma do owych "młodych zon i matek". Nie stanowią jakiegoś szczególnego kręgu jej zainteresowań.
Natomiast WIDZI I OPISUJE paradoksy codzienności.
Choćby owo mieszkanie u kogoś i sobaczenie na niego. Zmuszał KTOŚ? Pistolet do łba przykładał? To są te WOLNE WYBORY... Tylko ich konsekwencjami to już obarcza się innych.
Uruchomcie wyobraźnię... Jak się mówi A, to konsekwentnie z tym idzie B i C itd. A że komuś nie działa wyobraźnia? TO do kogo te pretensje?

Anhedonia, odbijam pileczke- ta latke mozna przypiac rowniez synowej. A przeciez to raczej nie synowa sie oswiadczala, a syn owej tesciowej... A ze ktos nie od razu ma swoj wlasny kat, to juz inna sprawa. I mowcie, co chcecie, ale malzenstw w podobnej sytuacji jest wiekszosc niz takich par, ktore to najperw razem sie dorabiaja, a potem slub. Widocznie taka nasza rzeczywistosc.

No teraz, widze, czepilas sie ludzi ze wsi. Oj, zdziwilabys sie, i to bardzo, jak sie niektorym na wsi zyje, jak juz wyjda na swoje... Oczywiscie Ty nie masz sobie nic do zarzucenia, bo prowadzisz wielkomiejskie zycie. Jak pisalam, wiekszosc ludzi wybiera jak na razie w pierwszej kolejnosci slub. Rowniez tych z miasta. Byc moze Cie zaskocze, ale mam rodzine w miescie, duzo znajomych i wiem, jak jest. Wiec widocznie ten styl, jaki Ty wybralas wcale nie jest taki idealny i rowniez ma swoje minusy. Ja jocze? Wiele razy podkraslam, ze sznuje tesciowa, raczej sie lubimy, ale ma ona swoje wady, bo chce zyc naszym zyciem. I tu mieszkanie z nia nie ma nic do rzeczy, bo jak juz pisala, bodajze, Sandra9011 nawet oddzielne mieszkanie nie daje gwarancji, ze tesciowa nie bedzie sie wtracac. Wiec kto tu jest nie w porzadku? Poza tym nie jestes obiektywna w swej ocenie. Usilnie wypominasz, ze mieszkam z tesciowa. Jakos to, ze pisalam, ze sami sie utrzymujemy, ze pomagamy, ze dbamy o dom i sprawy tesciowej, a nawet to, ze maz kupil wszystkie sprzety domowe, itd. pozostawiasz bez echa. Tak, jakby w ogole nie mialo to znaczenia. Dla nas sa to wystarczajace powody, by nie traktowac nas jak dzieci- i to jest wlasnie moj glowny problem- nie jakies mega klotnie, wyzwiska, itp., ale wlasnie to, ze tesciowa by chciala o wszystkim wiedziec, nie dajac nam prywatnosci. A do tego kazdy czlowiek ma prawo, niewazne gdzie mieszka. I nie przekonasz mnie, ze jest inaczej.

Lubie wies wiec sie jej nie czepiam. Nie rozumiem natomiast oslego pedu do szybkiego ozenku zanim sie ma na wspolne zycie fundusze, jakiekolwiek. Ale ok, niech sobie bedzie i tak od Z do A, jak kto lubi. Ale jak sie wiedzialo co sie bralo to teraz nie ma po co plakac i madrzyc sie, ze ktos sie wtraca. Co, nie znalas tesciowej od tej strony wczesniej? Ja bym z ukochana mama mojego faceta za nic w swiecie nie zamieszkala, bo chociaz jest mila i uprzejma ale tez ma tendencje do matkowania i narzucania sie. Wiec skoro nie chce z nia mieszkac, to nie wchodze w taki uklad. I szukam innych rozwiazan, tak, zeby i partnera miec i niekoniecznie tesciowa na codzien. Jasne to jest?

No ale do tego niestety potrzebna jest ta glupia kasa. Gdzie by sie nie obrocil, tam zawsze o kase sie rozejdzie. Prosta zasada - jak ktos chce miec komfort w zyciu to sie musi o niego sam postarac. Nie chcesz miec wscibskiej tesciowej - to po co u niej zamieszkalas??? Bo to Ty mieszkasz u niej, nie ona u Ciebie.

A W TYM punkcie się Mussaka z Tobą nie zgodzę - bo to NA WSI jest zatrzęsienie "starych kawalerów" a panienki dają drapaka do łatwiejszego życia w mieście. Tak mówią statystyki...
Ewiko - samo miejsce zamieszkania nie czyni aż tak olbrzymiej różnicy. Chodzi o samo podejście do kwestii odpowiedzialności za fakt zawarcia małżeństwa i samowystarczalności tegoż małżeństwa. Czy to w mieście czy na wsi, młodym na dorobku nie jest łatwo.
Ale to nie zmienia faktu, że to NIE TEŚCIOWA Wam się pchała do domu. Ona tym domem potomków obdarowała. I szacun jej za to, bo mogła przepisać na jakąś fundację czy stowarzyszenie, jak to robią na Zachodzie w zamian za "dożycie".

I wyjaśnij mi proszę paradoks - jak można ŻĄDAĆ szacunku od osoby, której tymże szacunkiem się NIE DARZY?
Mam Cie w d... ale "TY kapelusz przed mną zdejmij"?
Jak mówi miłe dziecko w jakiejś reklamie (bodaj dotyczy to elektryczności): "to jakieś głupie"

Moja też mi dziecko brała bez mojej zgody

No właśnie, wreszcie padło pytanie - co na to Wasi mężowie?

Mojemu mezowi rowniez sie to nie podoba i czesto staje po mojej stronie. Ale on chyba woli jakos przetrwac te pare lat we wzglednym spokoju, chociaz naszym kosztem, i sie wyprowadzic. Wiem, ze ma dosc. Chaber, masz racje, co do kobiet, ktore nie pracuja. Mi maz nie rzuci w oczy, ze mnie utrzymuje, bo mu pomagam, pracowalam na siebie zanim sie pobralismy i mam zamiar to robic. Na skladke KRUS tez ja nalegalam, by placic, wiec nie jestem taka bezmyslna. Mysle o swojej przyszlosci. Poza tym maz nawt by nie chcial, bym, siedziala w domu. Mowil mi to. I bardzo dobrze.

Mój teść2lata temu zmarł na raka.to była dla mnie straszna trauma.pamiętam ten dZień jak dziś.teść mieszkał w bardzo złych warunkach.pamiętam jak jakieś dwa dni przed pogrzebem trzebabylo posprzątać w tym jego mieszkanku.zatkał się tam kibelek i niestety wszystko się rozlało na mieszkaniu.najbardziej zabolało mnie to że teściowa i szwagierka powiedziały że się brzydza iść to sprzątać.ja poszłam i robiłam tam porządki a one potrafiły przyjść i pytać mnie jak ja mogę to robić bez obrzydzenia.świnie jedne!na to że nie lubię swojej teściowej składają się różne rzeczy,między innymi to co opisałam.jakby teściowa zachorowała to oczywiście zjadłabym się nią bez problemu bo trzeba być człowiekiem'

Czytam opis teściowych z niedowierzaniem. Moja teściowa zawsze puka, pyta, czy może wziąć wnuczka, robi mi budyń, bo wie, że uwielbiam... Ogólnie gotuje, wiele potraw mi nie pasuje, ponieważ pochodzę z Kaszub, a ona jest rodowitą Ślązaczką ;-))) często więc szykuje drugi obiad specjalnie dla mnie.

Natomiast teściu... on lubi zaradnych ludzi. No i jest mniej delikatny i wrażliwy. Zdarza mu się zapomnieć, że potrzebujemy intymności. I bywa porywczy. Ale to dobry człowiek.

I my i oni - jesteśmy ludźmi. Z każdym da się dogadać. Naprawdę. Ja nawet nie próbuję rządzić, bo raz - nie mam do tego prawa, a dwa - ze względu na mój wiek, po prostu nie wypada. Wiem, że dom jest zapisany na mojego męża - mimo to zamierzamy kupić mieszkanie i się wyprowadzić, gdy synek pójdzie do przedszkola, a ja wrócę do pracy. Z dwiema pensjami będzie łatwiej, bo w ja w tej chwili, niestety, nie mam stałych dochodów.

Ja w życiu nie upomniałam teściowej w jej własnym domu. Raz, że nie musiałam, a dwa - chyba bym się spaliła ze wstydu.
Jestem właściwie osobą bardzo ugodową w życiu codziennym, ale też i bardzo szczerą. Nie owijam w bawełnę tylko w jednej sprawie, a mianowicie, kiedy idzie o dobro mojego dziecka. Tutaj sobie pozwalam na zwrócenie uwagi, jeśli mi się coś nie podoba. Ja jestem matką i ja jestem za dziecko odpowiedzialna.

Mola, nie zgodze sie. Synowe to tez ludzie, chyba ze jest sie jakims potworem...i gdyby tesciowa nie wtracala sie w zycie mlodego malzenstwa to na pewno synowa by nie zrobila z niej tesciowej z dowcipow. Bo to chodzi przede wszystkim o to, ze tesciowe za bardzo zyja naszym zyciem. Ja rozumiem, ze mojej tesciowej sie nudzi, chce byc przydatna, stracila meza...Chociaz powiem Wam, ze w jednym mi sie nie spodobala tesciowa, jako czlowiek. I tu ma u mnie minusa. Mianowicie- tesc byl czlowiekiem trudnym, wiem, ze tesciowej nie bylo z nim latwo, ciagle pil, itd. Na starosc, gdy zachorowal, przestal pic, byl czlowiekiem slabym, ale ja sie z nim bardzo lubilam. Nie znalam go od tej gorszej strony, wiec nie mialam powodow, by go nie lubic. Mial tetniaka, ktory w koncu pekl i tescio zmarl. A moja tesciowa, niby taka bogobojna kobieta, a co mu doradzala? Zeby sobie dal spokoj z lekarzami, bo i tak mu nie pomoga, pewnie i tak umrze (takie dogadywnie niszczy psychike chorego jeszcze bardziej). Ciagle tlumaczyla, ze szkoda na to pieniedzy- a to moj maz dal ponad 3tys lapowki, by przyspieszyc operacje, on jezdzil co chwila z tesciem do szpitala oddalonego o 60 km. Wiec nie rozumiem, dlaczego tak ciagle zrzedzila, jakby to o jej pieniadze chodzilo. Malo tego- gdy w koncu tesc zmarl, a bylo to w pazdzierniku (czas zbioru jablek), to wiecie co powiedziala? Ze mogl poczekac jeszcze tydzien to by sie jablka skonczylo, a tak to teraz klopot. I autentycznie byla zla na tescia, ze umarl nie w pore. Ja to zrozumialam tak, ze jeszcze tydzien mogl poczekac, by rodzina mogla sie obrobic z polem, a potem spokojnie sobie umierac. Poza tym ja chcialam jechac do szpitala do tescia, niedlugo przed jego smiercia. To tesciowa nie chciala, bo po co? I tak jest nieprzytomny. Pozniej plulam sobie w twarz, ze jej posluchalam i nie pozegnalam sie z tesciem. Nawet, jezeli chodzi o zalobe to tesciowa zakladala czarne ubrania tylko wtedy, gdy szla do kosciola i jak ksiadz po koledzie chodzil. Dla mnie to zwykle zaklamanie- albo nosze zalobe albo nie i nie robie szopek przed ksiedzem. Poza tym jest taki zwyczaj, ze zona daje rok po smierci meza ofiare, aby odprawila sie msza za zmarlego. To nawet tego nie zrobila... Ta historia ze smiercia tescia sprawila, ze patrze na tesciowa mniej przychylnie. Niby to tylko moj tesc, ale czulam sie wtedy bardzo zle, gdy tak mowila. I tu mam do niej ogromny zal, bo mogla zachowac dla siebie to, ze smierc tescia byla jej na reke. A byla, bo widac to po zachowaniu tesciowej. Tesc nigdy by nie pozwolil jej sie tak mieszac do nas. Dla mnie to troche zaklamana ona jest. A niby taka wierzaca...

Ja jej nie mowie, co ma czuc. Pisalam, co ja czulam. A Ty jakbys sie czula, gdyby ktos mowil o smierci osoby,ktora bardzo lubilas i szanowalas w ten sposob? Chaber, za wszelka cene probujesz mi udowodnic, ze jestem wredna suka. A to nieprawda. Co bym nie napisala to i tak bedziesz sie we wszystkim doszukiwac mojej winy. Ty sobie postawilas za zadanie udowodnienie, ze to ja jestem be, a tesciowa fajniutka, bo dom przepisala. Dom byl przepisany, jak jeszcze nie znalam mojego meza, wiec to w swietle prawa u niego mieszkam. Moze i nie jestem swieta i idealna, ale na pewno nie jestem tez taka, za jaka Wy mnie uwazacie.

Poza tym tesc juz od 10 lat nie pil, gdy ja tam zamieszkalam. Miesiac mieszkalismy razem i bylo mi i mezowi o niebo lepiej, gdy zyl. Tesciowa miala swojego meza i do nas sie nie wtracala.

Jakie zasady ja chce niby ustalac? Czy przekladam jej rzeczy w szafkach, mowie, o ktorej ma chodzic spac, co jesc? NIE. Ja tylko chce, by nie wtracala sie w nasze zycie. Jesli, wedlug Ciebie jest to jakakolwiek zasada to wybacz... I pisz sobie, co chcesz. Ja wiem lepiej, jak sytuacja wyglada. A jezeli chodzi o pierwszorzedna gospodynie- to ja mam w nosie, jak tesciowa sie gospodarzy i co robi, wazne tylko bysmy my na tym nie cierpieli. Niech sobie bedzie gospodynia, ile chce, ale o ile mi wiadomo, to paleczke kiedys trzeba oddac. A jak nie chce, to mi to wcale do szczescia nie jest potrzebne. Byle tylko sie nie wtracala. I nie powiesz mi, ze wtracanie sie w zycie mlodych to jest taka zasada mojej tesciowej, bo jezeli tak jest to jest bardzo niekonsekwentna w tych swoich zasadach, bo do brata na gorze nie wchrzania sie w ogole.

Dopóki jedna drugiej będzie mówic jak ma życ, dopóty spokoju nie zaznacie. Tesciowa powinna pukac (koniecznie zamek w drzwiach, przyspieszy naukę), mąż powinien delikatnie matce zwracac uwagę, tyle razy powtarzac jak zdarta płyta, aż sie utrwali.

Natomiast Ty Ewika nie mów co teściowa powinna, bądź czego nie. Nie dala na mszę, jej sprawa. Martw się, żeby nie zamówiła w intencji np: opamiętania synowej, zgody w rodzinie, poszanowania starszych.

Tak jak ja nie wiem co się działo u moich teściów w przeciągu trwania ich długoletniego małżeństwa, tak i Ty podobnie. To, że tesc nie pił (wielu na stare lata siada na tzw czterech literach, bo wątroba, nerki, woreczek żółciowy są na wykończeniu) w końcówce żywota i był grzeczniutki, nie oznacza automatycznego niepamiętania wcześniejszych wybryków.

Do Ciebie Ewika nie dociera pewna prawda: już stajesz się teściowo-podobna. Niech teściowa robi co chce, Ty żyj swoim życiem i swojej rodziny.

Uwierzcie, ze chcialabym zyc tylko wlasnym zyciem, ale nie da sie, gdy ciagle w malzenstwie jest ktos trzeci. Ja tesciowej nie mowie, jak ma gotowac, itd. Mnie to naprawde nie interesuje. Ale ona mi probuje narzucic swoje zasady, badz co badz delikatnie, ale jednak- ostatnia sytuacja, gdy kroilam kalafior na obiad- slowa mojej tesciowej: ja to nigdy nie dziele na rozyczki przed ugotowaniem, zawsze w calosci gotuje. I o ile na poczatku malzenstwa nie mowila mi, jak mam gotowac to teraz zauwazylam, ze coraz czesciej pojawia sie owe: "ja zawsze" albo "ja nigdy". Oczywiscie udalam, ze nie wiem, o co jej chodzi i powiedzialam: aha, no a ja zawsze kroje. Bez klotni, obrazania, zawsze staram sie dyplomatycznie odpowiadac. Ale ile mozna ciagle odpowiadac dyplomatycznie? Za kazdym razem to juz po prostu, przepraszam za wyrazenie, czlowieka wkurwia. Nawet swiety by stracil cierpliwosc. Czy naprawde nie moglaby przejsc do porzadku dziennego nad tym, ze gotuje i robie wszystko po swojemu? Zajac sie w tym czasie czyms innym, a nie patrzec na rece... Niech sobie ona zyje swoim zyciem, robi co jej sie zywnie podoba, ale i da troche swobody innym.

Oooo, tyle to ja tu mieszkac nie zamierzam... Jezeli bede musiala, to na szczescie nie jestem zalezna od meza, jak piszesz i mam gdzie pojsc. Prace tez bym znalazla. Nie jestem w zadnym stopniu zalezna od meza, mieszkamy tu tymczasowo, wiec te pare lat jakos wytrzymam. A godze sie na taki uklad dla dobra mojej rodziny, bo wierze, ze w koncu wyjdziemy na swoje. Nie boje sie zycia, potrafie sie wziac z nim za rogi, jezeli sytuacja naprawde tego wymaga. Co do jednego- masz racje Chaber, mieszkam tu dopiero rok, wiec wstydze sie sprzeciwic. Na szczescie nie jestem az taka "sirota" i gdy juz troche przywykne do mieszkania tu, to bede mowila, co mi sie nie podoba. Oczywiscie, to, co bedzie sie tyczylo mojej rodziny. Reszta mnie nie interesuje. Niech robia i zyja po swojemu. Jezeli uznam, ze podzial rachunkow jest krzywdzacy dla mojej rodziny to to powiem. Potrzebuje tylko troche czasu. I nie chodzi mi tu o tesciowa. Ja jestem w stanie zniesc (placenie za nia). Chodzi o corke brata, ktora sie nie doklada. Nie mamy zamiaru placic za nia nie wiadomo, ile. W ogole dziwne sa dla mnie obyczaje tu panujace. Wczoraj 20-letni syn brata pozyczyl od mojego meza 20 zl. Mial oddac do wieczora. Oczywiscie tego nie zrobil. Niby to nie duzo, ale chodzi o dane slowo. Robia nas w bambuko, a my mamy siedziec cicho i na to wszystko zapie....? A ze nie odda, to jestem pewna. Pozyczyl, bo twierdzil, ze potrzebuje na bilet. Musi jechac do szkoly i przywiezc rodzicom zaswiadczenie, ze do niej uczeszcza, bo mu nie wierza... W sumie to maja racje, bo owy syn pali marihuane, pije, nie wraca do domu po 3 dni i niec nie mowi rodzicom. Ojcu ciagle zarzuca, ze nic od niego nie dostal, podczas, gdy utrzymuje dorosla corke i jej rodzine... Zachowuje sie w ten sposob, bo ma dosc sytuacji, ze nie ma wlasnego pokoju. Doslownie sie stacza... A brat juz nie wie, co ma zrobic. Gdyby powiedzial tej corce, ze ma sie dokladac albo skonczyc ten remont u swojej tesciowej i sie w koncu wyprowadzic to moze by sie wszystko ulozylo... Ale tego nie robi... Moj maz dal sie nabrac bratankowi i pozyczyl mu pieniadze. A ja juz nie mam sil do tej sytuacji, zwlaszcza, ze ten bratanek powoli kradnie z domu i sprzedaje, rowniez nasze rzeczy. Ostatnio sprzedal nasza tube z samochodu, a swojemu ojcu ukradl rope do ciagnika, gdzie litr kosztuje okolo 5 zl. A tych litrow bylo 60... No ladne mi zasady panuja w tym domu. Ale oczywiscie ja, jako wredna synowa mam sie nie wtracac, mam siedziec cicho i niech wyniesie mi pol rzeczy, niech nie oplacaja rachunkow, my oplacimy przeciez, bo w koncu "takie zasady panuja w tym domu"...

CZY coś...
Wybrałaś męża z "dobrodziejstwem inwentarza" czyli jak to mówią: "widziały gały CO brały (w "załączniku")/ Dorosła jesteś i chyba przyczynowo-skutkowość nie jest dla Ciebie odkryciem nieznanym? Z wygody (mam na myśli pozostałych członków stada) - nikt rad rezygnować nie jest
Dopóki nie wyjdziesz z tego domu SAMA Siebie skazujesz na mordęgę. Bo zmienić to sobie możemy najwyżej siebie - kogoś NIE DA RADY... Najwyżej można tłumaczyć i PROSIĆ.
Zamęczysz się.

Podziwiam Twoją teściową musi być dobrą kobietą i matką przyjąć tyle osób pod swój dach (tyle rodzin) to przekracza ludzkie pojęcie że tak się wyrażę istny dom wariatów i ona wszystkie problemy jakie się dzieją w tym domu widzi i przeżywa więc jak się ma zachować może to ją przerosło , szuka wsparcia ,bratniej duszy te rady które Ci udziela może nie są złośliwe robi to nie świadomie może w ten sposób chce się z Tobą zaprzyjażnić wiem że nikt nie lubi jak ktoś doradza i się wtrąca też jesteś zdenerwowana tą całą sytuacją i wszystkie rady odbierasz bardzo negatywnie spróbuj ją zrozumieć porozmawiaj z nią tak normalnie jak kobieta z kobietą o pierdołach jak przyjdzie z radami zignoruj uwagi albo rozwiń temat na jakąś uwagę udaj że jesteś zainteresowana tym co ma do powiedzenia jak ona to robi a zrobisz po swojemu być może brakuje jej tego zainteresowania jej osobą że nikt nie liczy się z jej zdaniem , spróbuj a na pewno coś się zmieni .

To prawda- tesciowa jest dobra kobieta i matka- za dobra. I teraz przez jej dobroc sa problemy. Chcialaby wszystkim serce oddac, ale sposob, jaki wybrala jest zly. Ona specjalnie wybudowala tak duzy dom po to, by dzieci mogly w nim mieszkac. Tylko ze nie przewidziala jednego- nikomu na dobre to nie wyjdzie. Wspolnota jest bardzo uciazliwa, niby cos jest Twoje, ale bez przerwy musisz sie liczyc z tym, ze czyjes jeszcze.

Niestety nieraz można przedobrzyć teściowa chciała jak najlepiej dla swoich dzieci tylko nie pomyślała o tym że założą rodziny i wejdą w ich życie osoby z zewnątrz z różnymi charakterami i przyzwyczajeniami , nie zazdroszczę Ci tej sytuacji mam 4 dzieci mają już swoje rodziny i dzieci ale nie chciałabym aby którekolwiek zamieszkało z nami ja też nigdy nie mieszkałam  z rodzicami ani teściami dla dobra wszystkich .

Ja tez mam klopot z przyszla tesciowa. . . i juz nie wiem co robic. przepraszam ze pisze tyle jako komentarz ale jeszcze nie doszlam do tego jak otworzyc nowy temat...
kilka slow o tesciowej: jest to osoba bardzo trudna do zrozumienia, chetnie kontroluje innych, gdy tylko ktos sie jej sprzeciwi lub nie jest tego samego zdania (np. znajomy lub jej wlasne dzieci) automatycznie wybucha, wierci dziure w brzuchu az bedzie tak jak ona chce a dana osoba staje sie jej wrogiem. -.- Rowniez jej dzieci (syn i corka) nie potrafia prowadzic  z nia normalnej, luznej rozmowy i czesto narzekaja ze zyje ona w zupelnie innym swiecie...  Gdy ja poznalam, myslalam ze i ona i moj narzeczony sa jeszcze troszke zestresowani nowa sytuacja i dlatego rozmawiaja ze soba tak sztucznie, jak piesi stojacy na pasach, lub sasiedzi ktorzy "niestety" spotkali sie w windzie. Ale mijaly miesiace i nic sie nie zmienialo, narzeczony stawal sie inna osoba w towarzystwie matki i jest tak do dzis. Zawsze jest zestresowany, na jej pytania odpowiada zupelnie innym glosem, jakby sie bal ze powie cos zlego a ona znowu wybuchnie i bedzie awantura i niepotrzebna dyskusja. Moje proby zozluznienia ich stosunkow ona uwaza jako bezczelnosc i daje mi do zrozumienia ze gdy nie jestem pytana mam siedziec cicho... ja jednak zauwazylam ze moj narzeczony troszke sie rozluznil i nie jest juz az taki spiety podczas rozmow z matka. nie jest co prawda tak jak byc powinno ale troszke lepiej.
Tesciowa jest dekoratorka wnetrz, czlonkiem sekty, wierzy w dla mnie troszke dziwne rzeczy typu energia itd. (poznajac obca osobe nie zwraca uwagi na jej charakter itd. lecz kieruje sie "impulsami energetycznymi", sorki ale nie wiem jak mam to dokladnie nazwac) gdy stwierdzi ze od poznanej osoby bucha negatywna energia, nie ma szans by zmienila zdanie. Ta osoba staje sie dla niej kims bezwartosciowym. Rowniez czesto nabija sie z osob pracujacych fizycznie, miedzy innymi chodzi o moich rodzicow... 
A to moj problem po statniej wizycie:
Mieszkam z narzeczonym prawie 300km dalej, tydzien temu stwierdzilismy ze przydaloby sie odwiedzic rodzine, wiec pojechalismy.
Myslalam ze tesiowa juz troszke "zmiekla" i zaakceprowala fakt ze teraz mieszkamy razem i sie kochamy, ale jednak sie mylilam.
Najpierw zajechalismy do moich rodzicow, zjedlismy kolacje i godzinke pozniej pojechalismy do tesciowej.
Pierwsze pytanie jakie padlo:  "Kiedy przyjechaliscie?" nato my odpowiedzielismy ze godzine temu a ona na to "Aha najpierw pojechaliscie do rodzicow Magdy"- i krzywa mina z nutka zazdrosci... Nic sobie z tego nie robilam, i wcale nie zareagowalam.
Po godzinnej, dosyc sztywnej rozmowie, poraz 10 padl tekst, ze chcialaby poznac moich rodzicow.
(Musze dodac ze mieszkam w niemczech i moi rodzice nie znaja jezyka zbyt dobrze)
Ja natomiast wspolnie z narzeczonym, delikatnie probowalismy jej wyjasnic ze to nie pora, i ze oni prowadza zupelnie inny tryb zycia, maja inne zainteresowania i spotkanie w obecnej chwili byloby sztuczne i prawdopodobnie nieudane. Tesciowa natomiast strasznie sie zdenerwolala, ze nie potrafi zrozumiec takiego nastawienia i nie zyczy sobie twierdzenia ze ona nie potrafi zozmawiac z ludzmi.... i sie zaczelo. Przeciez nikt czegos takiego nie powiedzial. Kilka razy probowalismy jej wytlumaczyc ze zle nas zrozumiala, ale to jak ze sciana. Gdy myslalam ze zrozumiala ze niki nie chcial jej urazic, zadawala pytania, zeby jej wyjasnic dlaczego mamy do tego takie podejscie a nie inne.... Jak juz mowilam, jest to osoba ktora "twierdzi" ze czuje czy cos jest dobre a nie mysli, zawsze zyczy sobie dokladnych wyjasnien, dlaczego tak czujesz? Gdzie to czuje? Czy czujesz ze to jest dobre? itd itd.... No wiec i tym razem bylo podobie. Chcialam jej wytlumaczyc ze nie jestesmy jeszcze gotowi na ten krok, ze moi rodzice sa bardzo zajeci bo duzo pracuja itd... niczego od niej nie chcialam, oczekiwalam tylko ze moze zrozumie. A ja i moj narzeczony nie bedziemy musieli znowu klamac i wymyslac bajek by doprowadzic do zmainy tematu...Ale nie liczylam sie z tym ze z takiego "glupiego" tematu bedzie awantura. Po mojej wypowiedzi ze jest to trudne, moi rodzice duzo pracuja ona poczula sie urazona, ze niby twierdze ze ona nie pracuje, ze jest leniwa! A ja nawet nie mialam tego na mysli, nawet mi to do glowy nie przyszlo... Narzeczony obronil mnie i powiedzial ze zle to wszystko zrozumiala. Ale ona jakby nie chciala sluchac... nie docieralo do niej to co jej tlumaczylismy, gdy powiedzielismy jej komplement ona twierdzila ze tylko udajemy, i zaczynala od nowa ze ja urazilam, krytykowalam i tak kilka / kilkanascie razy pod rzad... zadne tlumaczenie nie pomagalo, ze nie to mialam na mysli, ze zle mnie zrozumiala (na to ze zle mnie zrozumiala z obraza powiedziela ze w takim razie twierdze ze jest glupia) Bozeee przeciez wcale tak nie bylo... i w sumie byla gadka o nic. ona zadala wyjasnien, ja staralam sie tlumaczyc, ale ona w prawie kazdym zdaniu znalazla haczyk... i przekrecala wszystko co sie tylko da... Gdy moj narzeczony dal jej do zrozumienia ze jest po mojej stronie i ze ona nic nie rozumie, stwierdzenie bylo jedno ... ze ja mam na jej syna zly wplyw i ze to co on mowi to tylko powtarzanie moich slow i nie ma to nic wspolnego z jego zdaniem na ten temat. Jak dla mnie nie ma gorszej rzeczy niz wmawianie komus na sile ze jest tak a nie inaczej... ale trudno. Z dziesiec razy ja przeprosilam za to ze zle mnie zrozumiala, ze jest mi przykro i nie chcialam jej zranic, urazic itd... ale nic. gdy narzeczony jeszcze raz wytlumaczyl jej wszystko wygladalo na to ze sie uspokoila... na porzegnanie przytulilam ja, pocalowalam w policzek i jeszcze raz powtorzylam ze jest mi przykro. Pojechalismy do moich rodzicow i wszystko bylo ok.
Jednak dwa dni pozniej, narzeczony dostal sms-a od matki.... ze medytowala na ten temat, i doszla do wniosku ze jestem falszywa, jadowita zmija i nie zmienila zdania co do wszytskich wypowiedzi i nie przyjmuje moich falszywych przeprosin. Nadal uwaza ze chcialam jej "dowalic"... Teraz rozpowiada znajomym ze jestem taka i owaka... ze szacunku nie mam do ludzi itd. a ja ludzi bardzo szanuje, szanuje kazdego, obojetne czy biedny, bogaty, gruby, chudy.... kazdy zasluguje na szacunek. ale wedlug mnie oklamywanie tesciowej i ciagle dopasowywanie sie jej widzimisiom rowniez nie ma nic wspolnego z szacunkiem. to bardziej oznaka strachu przed jej reakcja... szczera rozmowa jest oznaka szacunku... mysle ze jest to znak ze sie komus ufa i pragnie wyjasnic problemy...

Narzeczony bal sie ze go opuszcze, musze przyznac ze o tym pomyslalam, ze jestem niepotrzebna i lepiej byloby gdybym odeszla.
Potem powiedzial ze nie bedzie utrzymyawac z matka kontaktu, moze ona zrozumie ze nie jest pepkiem swiata i przystopuje. ale ja nie jestem tego taka pewna czy to dobry pomysl. powiedzialam mu ze ja niemam prawa krytykowac jej podejscia do innych osob i do zycia. Jezeli ma sie cos zmienic powinien z nia porozmawiac, jako syn, powiedziec co jest dobre a co zle, co powinno sie zmienic. ale on nie chce. powiedzial mi ze jest to kobieta zakochana sama  sobie i nie bedzie z nia dyskutowal bo kazda tego typu rozmowa konczy sie awantura a na koniec on musi ja przeprosiac za to ze ja zdenerwowal...
Kiedys chciala wciagnac mnie i narzeczonego do tej sekty, ale opowiadala ze to tylko prezentacja na temat "kim jest czlowiek" pomyslalam, czemu nie, ciekawe co maja do powiedzenia... natomiast po dotarciu na miejsce okazalo sie ze osoby tam obecne tylko modla sie w innym jezyku, i ida calowac stopy guru i modla sie do figurek jakies nieokreslonej postaci...
Ale przezylam, bylam zawiedziona ze chodzilo tu o sekte a nie o zwykla prezentacje. tydzien po tym dziwnym spotkani zadala mi pytanie co o tym wszystkim uwazam. ja natomiast odpowiedzialam ze jestem katoliczka i nie chce brac udzialu w takich spotkaniach i ciesze sie ze moj narzeczony sie tym nie interesuje... wynik byl taki ze zaczela mnie obrazac, ze kosciol i moja wiara to gowno, a ja jestem nikim, jestem jakas laska ktora on sobie przyprowadzil i nie mam prawa odciagac jej syna od tego co dla niego dobre. .(czyli bycia czlonkiem sekty)ze on jeszcze sam nie wie co jest dla niego odpowiednie a ja sie wtracam tam gdzie mnie nie chca..bla bla bla.... to byl skrot pierwszej awantury... pragne dodac ze pytalam narzeczonego czy on chce chodzic na te spotkanie, on odpowiedzial ze nie. ale matka z ojcem go zawsze zmuszali i nikt nigdy nie zapytal go o zdanie. gdy tylko chcial matce powiedziec ze nie chce brac juz wiecej udzialu w tym wszystkim byla awantura....
(Jezeli zrobilam jakies byki w pisowni to serdecznie przepraszam :-))

Moje pytanie: Czy moze mi ktos poradzic jak poprawic stosunki z tesciowa?
Macie jakies pomysly?

Niechce juz sie klucic, denerwowac i czuc jak 15 letnia dziewczynka ktora nie ma nic do gadania.
Rozmowe ze znajomymi wykluczam, nie chce by ktokowiek wiedzial co sie dzieje,  plotki szybko sie rozchodza i w dodatku zraniloby to mojego narzeczonego... dlatego prosze o rade.

Serdecznie dziekuje i cieplutko pozdrawiam.

1kropeczka1 trochę tego napisałaś.
Twoja teściowa o energiach nie ma żadnego pojęcia, poza emitowaniem własnej negatywnej energii. Oczywiście to temat rzeka.
Ja Ci radzę opuścić towarzystwo tej kobiety na zawsze. Porozmawiać z narzeczonym poważnie aby powiedział kategorycznie matce aby się nie wtrącała.
Choć lepiej było by odnich odejść i zostawić narzeczonego, nie wiem dlaczego go tak nazywasz? Teściowa nie da Ci żyć , będzie próbowała za wszelką cenę przekonać synusia.
Zastanawia mnie z jakiego kraju jest ten twój narzeczony.
Sekty mają to do siebie, że piorą ludziom mózgi, znają dobrze psychologie i wpływ na ludzi.
Jesteś wierzaca, więc zadaj pytanie panu Bogu, co masz z tym zrobić. A otrzymasz spewnościa odpowiedź.
Jak coś to napisz na email.

Ok. Einander. Du kannst immer zu mir schreiben.
A swoją drogą myślałem o Włochu, bo oni są mamimi synkami większości.

Twoje podejście w tej sytuacji jest naprawdę ... Głupie, inaczej nie da się tego opisać, żeby żadnego z was nie urazić. Dlaczego teściowa miałaby nie poznać Twoich rodziców? Zwłaszcza że to już poważny związek skoro jesteście narzeczeństwem. Moim skromnym zdaniem na tym etapie to już nie powinien być żaden problem, a nie że Ty kombinujesz jak koń po górę, żeby się nie poznali. Gdyby mój facet wyjechał mi z takimi tekstami i że to jeszcze nie czas żeby nasi rodzice się poznali, stwierdziłabym że nie jest poważny i nie traktuje poważnie naszego związku. Oczywiście nie jest to powód do awantury, ale rozumiem oburzenie Twojej teściowej, tym bardziej że później jechaliście do Twoich rodziców. Co do tej znajomości języka Twoich rodziców to nie jest tak źle skoro dogadują się z Twoim narzeczonym, ba, nawet jak nie to właśnie Ty możesz tłumaczyć czy on jeżeli zna Polski (nie wiem jak to u was wygląda). Między innymi przez to kobiecie może się wydawać że jest "odstawiona na bok" i tylko Twoi rodzice się liczą. No i to też może być powodem do zazdrości o synka.
   Co do tej sekty to wykazujesz się niezwykłą ignorancją. "Jestem katoliczką i nie chcę brać udziału w takich spotkaniach", "cieszę się że mój narzeczony się tym nie interesuje?" Moja droga, pomimo wszystko powinnaś się Ty tym zainteresować, ponieważ to świat w którym Twój narzeczony przeżył całe swoje dotychczasowe życie. To tak jakbyś powiedziała że nie interesuje Cię on. Nawet jeżeli był zmuszony do uczestniczenia w tym. Powinnaś przynajmniej wiedzieć a)Co to za sekta - Nazwa b)W jakim języku się modlą - I co to za modlitwa, bo podejrzewam że to raczej mantra. c)Co to za guru i jaka jest jego rola i d)Co to za figurki, jakie bóstwo. Skoro Twoja teściowa w tym jest i Twój narzeczony mimo woli był to powinnaś mieć o tym jakiekolwiek pojęcie żeby mieć z nią jakieś wspólne tematy i żeby potrafić wytłumaczyć innym co to jest, dla zabicia ich ciekawości. Po zdobyciu podstawowej wiedzy na ten temat, dopiero będziesz mogła z nią podyskutować dając sensowne argumenty, a nie że "tak uważam, bo jestem katoliczką (czyt. Bo tak)." Tym bardziej że dla wielu chrześcijan(protestantów) katolicyzm to sekta.

Przechodząc do meritum nie próbuję tutaj usprawiedliwić Twojej teściowej, ale inni już z tego co widzę stwierdzili jedynie jej winę. A jednak i w tym przypadku kij ma dwa końce. Cóż, będziesz miała z nią problemy, ale takie są uroki rodziny. Ale i Ty czasami musisz się ugryźć w język, albo zainteresować jej życiem. Więc obie jesteście winne. Nie możesz jej ciągle obarczać winą i siebie wybielać, ale też nie może być odwrotnie, bo z tego co mówisz to bardzo ekscentryczna kobieta.

P.S. Nie wiem jak to się stało że post został dodany dwa razy, ładnie proszę kogoś o usunięcie powyższego, sama niestety nie mogę tego zrobić.

Moze powinnam napisac list? Moze gdy przeczyta zrozumie ze ani ja ani jej syn nie chca dla niej zle. Tylko po to by wyjascnic to dziwna sytuacje...
?? Rozmowa nie ma sensu bo skonczy sie tak samo jak poprzednia... a potem bede sie trzymac z daleka?