Jestem Mamą! czyli perypetie wszelkiej maści związne z niemowlakami :)

Laski, nie odniosę się, jakoś tak dziwnie mi się wydaje, że mogłam z mężem wpaść.
Na razie aż boję się robić test, poczekam jeszcze parę dni.

To jest możliwe żebym zaszła w ciążę tak szybko? Oczywiście nie zabezpieczamy się, aczkolwiek mąż ani razu we mnie "nie kończył", mówiąc brzydko.

Na razie nikomu nic nie mówię.

Domku ja bylam w zeszlym tygodniu u ginekologa bo jeszcze nawet okresu po porodzie nie mam a to 12tyg juz i lekarz powiedzial ze tak wszystko dobrze się zagoilo zrobiła usg i stwierdzila ze jest wielkie prawdopodobienstwo zajscia w ciążę odrazu niewazne ze tak malo czasu mineło więc jest to możliwe.Stwierdziła ze za dzień dwa dostanę okres ale już minoł dobry tydzień i nadal nie mam

widzę, ze tu poważne tematy...
a ja tak na luzie... czy jak synuś ciągle sie na mnie lampi to znaczy ze mnie w końcu polubił?

Butelką..:)

Mam po prostu jakieś dziwne przeczucie, ale jeśli mam być uczciwa to może psychika płatać mi figle.
Bo z jednej strony tęsknię za stanem w ciąży i bardzo mi go brak, a jak wiemy, psychika może z nami zrobić wszystko.
Objawy na okres już miałam, a go nie ma, nie spóźnia się jeszcze aż tak mocno, ale test chyba powinien już coś wykryć.
Czytałam, że można zajść w ciążę nawet gdy ma się miesięczne dziecko i płodność wtedy "wypada" faktycznie jakby wcześniej niż objawy te standardowe, czyli temperatura etc etc, logicznie to opisałam?

Jestem dziś nieco nerwowa. Cały dzień sama, od rana do wieczora, (wiem, że nie powinnam narzekać, bo wiele osób tak ma), ale oprócz tego, mąż poprosił mnie o pomoc w prezentacji na temat fotografii (ma prowadzić kurs u siebie w pracy, ja się nie znam na tym, ale się znam na robieniu prezentacji...).
I nie mam dla siebie ani chwili, rano ogarniam dom, Antosia, pranie, sprzątanie, zakupy, spacer, obiad, a jak już znajdę czas (czyli teraz) to Antoś troszku marudny bo zmęczony całym dniem, a mąż przychodzi po 20-tej i pyta ile zrobiłam...
Mama przychodzi i każe mi kupić mleczne żarówki w kuchni bo świeci Antosiowi w oczy....
Eh....
I jeszcze telefony męża, 16 razy na dobę, "co robimy?"...no, a co my możemy robić?

Nerwy w konserwy

Witajcie Kobietki;) Czy można do Was dołączyć? Mam 25 lat, mieszkam w Łodzi, jestem mamą dwóch dziewczynek - Zuzia 3lata i 3 miesiące i Marysia 3 miesiące. Zuzia chodzi do przedszkola a Marysia spędza czas ze mną w domu i na spacerach (głównie na spacerach;P) Karmię piersią (okresu jeszcze nie miałam, ale przy starszej dostałam po 9 miesiącach), noszę Manię w chuście, czasem też po domu, gdy nie może zasnąć (w chuście zasypia mi migiem, a na rękach, ani w łóżeczku nie chce).
Na początku wątku pisałyście o usypianiu. Zuzię usypiałam przy piersi jak była malutka, potem przy butelce, teraz tulimy się i przytulamy i tak Zuzia zasypia. Manię usypiam przy piersi, śpi ze mną, więc ja nawet nie wiem kiedy zasypia.
Przeczytanie całego wątku zajęło mi ponad 2 godziny i nie pamiętam wszystkiego, do czego chciałam się odnieść, ale w miarę możliwości będę się tu pojawiać;)

Pozdrawiam;)

Domku, oczywiście, ze możliwe. Daj znać jutro co wykazał test, ale przeczucie mi mówi, ze będzie negatywny .

Truskawka, witaj Ładne imiona wybrałaś dla córeczek .

My zabezpieczać się nie zamierzamy, jak zajdę w ciążę - płakać nie będę. Natomiast o Ole staraliśmy się latami, mój mąż robił badania, mieliśmy małe szanse na dziecko, wiec zobaczymy co zdecyduje los

Nataluszek, mam nadzieje, ze z mężem już ok?

Akeme, jak po wizycie ojca Krzysia?

Witaj truskawko88

Właśnie, Akeme, jak po wizycie?

Dziewczyny dzięki za słowa otuchy.

A ja dziś spacerowałam z Antosiem w lekkim deszczu, bo wracałam ze sklepu, dobre 2-3 kilometry od domu, trochę byłam zdziwiona ilością wózków jakie mnie mijały, było ich naprawdę wiele.
A pogoda coraz gorsza.

Cyniczna jak zdrówko?

Antoś tak się w nocy budzi, że generalnie mąż śpi całą noc gdzie tu sprawiedliwość?

Cyniczna, co do aborcji zrobiłabym to samo.
To nie czas, a poza tym mam inną wizję życia niż dzieci, dom, dzieci, dom.
Każdy mówi 'wyrzekała się żaba błota', ale serio dla mnie zaraz po tajfunie, ciąża byłaby największym kataklizmem w moim życiu.

Kobra, On się stara. Szkoda, że zawsze wtedy kiedy coś nabroi...
Nadal mam tysiąc myśli w głowie, ale daję mu pole do popisu. Zobaczymy ile potrwa sielanka.

A co do tematu drugiej, czy kolejnej ciąży...Co o tym myślicie?
Ja nie chcę więcej dzieci. Mam Lenkę i Ona mi wystarcza. Poza tym nie uważam za swój obowiązek danie jej rodzeństwa i poświęcania całego swojego życia na wychowywanie dzieci...

Cyniczna, chcielibyśmy , ale pewnie znowu to zajmie lata o ile w ogóle się uda.

hej! nie lubię dni kiedy nienawidzę własnego dziecka! wtedy wydaje mi się, że nie powinnam być matką!!
ale jeszcze bardziej w takich sytuacjach nienawidzę swojej matki!

zielonydomku! w takim razie! życzę Ci, żeby to jednak psychika płatała Ci figla! może jednak to stres i nadmiar obowiązków.. aczkolwiek.. gdy nie jesteście zdecydowani na drugie dziecko powinniście działać bardziej z głową i pomyśleć o konkretnym zabezpieczeniu!
ja nigdy w życiu (ale to jest tylko i wyłącznie moje zdanie-nie potępiam i nie oceniam nikogo) nie zdecydowałabym się na aborcje! w żadnym wypadku! wołałabym oddać dziecko w ręce innych ludzi!

cześć truskawko

Nataluszek co do Twojego pytania o kolejne dzieci.. mam już jedno (3latka) i drugie w drodze.. nie wyobrażam sobie mieć jednego dziecka.. chciałabym trójeczkę
I szczerze? nie rozumiem trochę takiego podejścia jak Twoje.. (aczkolwiek też tego nie oceniam).. nie odbieram kolejnego potomstwa jako "obowiązku" wobec pierwszego dziecka..
Jednak dzieci nie wystarczy "mieć"-trzeba im zapewnić godziwy byt, miłości i jakiś start w przyszłość!

Cyniczna.. moim odwiecznym dylematem przed podjęciem starań o drugie dziecko było to, czy będę umiała oboje dzieci kochać to samo! dziś dylematu już nie ma!

dla mnie dziecko jest dzieckiem od samego początku! od momentu zapłodnienia! w żadnym momencie ciąży nie umiałabym usunąć.. czy to w 4 czy w 9 tyg..
a z oddaniem! ja cały czas powtarzam, że dziecko zasługuje na rodzine, kochającą rodzinę.. taką, która da mu warunki do godnego życia, do radości i do smutków, do szczerej miłości! gdybym wiedziała, że nie dam rady zapewnić mu podstawowych rzeczy! zdecydowałabym się na oddanie.

Cóż, ja zawsze chciałam mieć dwoje dzieci - najchętniej syna i córkę - ale niestety obawiam się, że może się to nie udać. Mój mąż już ma dwóch starszych synów oprócz Teo i jest raczej niechętny na kolejne... Mówi, że pogadamy o tym za te 2-3 lata (wtedy kiedy teoretycznie ja bym chciała mieć kolejnego potwora) ale coś czuję, że jego stanowisko się nie zmieni (póki co mówi, że nie ma opcji żeby przez to jeszcze raz przechodził zwłaszcza, że Teo należy do meeega problemtycznych i upierdliwych dzidziuśków ).
Także - chcąc nie chcąc stosuję antykoncepcję hormonalną, której w zasadzie nie znoszę - ale prezerwatyw nie znoszę chyba jeszcze bardziej zaś stosunek przerywany mnie wkurza bo dla mnie najprzyjemniejszy moment w seksie jest kiedy możemy wspólnie dojść i sobie potem "w sobie" poleżeć...
Co do formy antykoncepcji to sama nie lubię tabletek właśnie dlatego, że trzeba o nich pamiętać codziennie - więc używam Nuvaringu przy okazji oszczędzając trochę mój, i tak zresztą wrażliwy, układ pokarmowy.

Zielony Domek a Twojego zachowania to nawet nie skomentuję!!!
Nadal nie byłaś u ginekologa!!!
Prosisz się o jakieś nieszczęście!!!!!!!!!!!!!!

Ja tez chcialabym miec dwoje dzieci, i tej najlepiej parke. W kazdym razie jestem swiadoma, ze gdybysmy mieli znow dziewczynke, to moj pewnie za jakis czas chcialby jeszcze sprobowac, bo jemu bardzo sie marzy jeszcze syn. Ja nie jestem pewna, na teraz jeszcze nie wyobrazam sobie drugiego, wiec gdzie tu myslec o trzecim...

Zielony Domku, ja mialam identyczne obawy jak Ty jakies 3 tygodnie temu. Tyle, ze nie po stosunku przerywanym, a po peknietej gumce. W sumie nie ma roznicy... Do konca mialam nadzieje, ze moze nie... Ale coz, jestem w 9 tygodniu nieplanowanej ciazy. Stalo sie. Juz sie nawet powoli ucze cieszyc z tego faktu. Nie bralam w ogole pod uwage zadnego innego wyjscia niz urodzenie i wychowanie kolejnego dziecka. Po prostu nie moglabym.
Trzymam kciuki, zeby u Ciebie skonczylo sie na strachu.

Dzieci potrzebna jest cała gromada, jak nie masz swoich, to pożycz od sąsiada :-D
Żeby było pięknie no i estetycznie, każde z dzieci musi trochę różnić się fizycznie ;-);-)
Eeeej, niech każda z nas urodzi troje, a na wakacje się powymieniamy!

OK to wybaczam
Ale to na ostatniej wizycie jaką antykoncepcję wybrałaś? Teraz ją stosujesz?

Ja oddaję. Adaś nosi rozmiar 68-74-80.

Jesteśmy po wizycie taty. Oczywiście Mały Krzyś wyszedł z tego bez uszczerbku, ze mną już gorzej. Poszłam w trakcie wizyty pobiegać, ale i tak zaczęłam beczeć podczas przebieżki i tak mi już zostało aż do późnego wieczora. Około 3.30 odciągnęłam pokarm i nie mogłam już spać (jak zwykle kurdemol). Ale Mały Krzyś, choć stękał, to dwie godziny jeszcze przespał. Dzisiaj szczepienie. Pewnie będzie marudził po zastrzyku... a ja tak bym potrzebowała choć jedną noc przespać... przeraża mnie samotne macierzyństwo.

wiesz Kobra, właściwie to ja nie mam wątpliwości co do tego czy sobie poradzę. poradzę sobie i już, choćbym miała zamiatać ulice za rok. ale nie radze sobie z myślą, ze taki niefart, ze nie poczuje radości pełnej rodziny, nie poczuje radości bycia żoną i 'mania' męża. wreszcie boli mnie, że mój syn będzie się kiedyś zastanawiał dlaczego tatuś nie chce być z nami, a jeśli jeszcze-mąż założy nowa rodzinę to już masakra... bo to mój Krzyś będzie pokrzywdzony. no i znów beczę :-(((

Akeme, teraz wydaje Ci się wszystko takie trudne, ciężkie, niewdzięczne i niesprawiedliwe...ale to minie.
Na pewno jest Ci ciężko, ale masz dla kogo walczyć i nie jesteś sama. Poczekaj, aż Twój maluch zacznie mówić i jasno komunikować, że to TY jesteś mu potrzebna, a nie weekendowy tatuś, którego co nie co przerosło.
Ja gdy widzę jak moja córka patrzy na mnie i wyciąga rączki z uśmiechem, dostaję takiej werwy, że mogłabym maraton przebiec napędzana siłą miłości, jaką widzę wtedy w jej małych, niebieskich oczkach. I to jest najważniejsze, a nie to czy jesteś z ojcem Krzysia czy też nie.
A i taki moment przyjdzie, że znajdziesz sobie fantastycznego faceta, który pokocha Ciebie i Krzysia jak nikt inny. Uwierz.

Myśl pozytywnie i doszukuj się szczęścia mimo tego, że jest Ci źle. Pamiętaj, że jesteś komuś baaaardzo potrzebna.

Ulaaaaala.
Domku, no to nie ma co się rozpraszać. Rób się na bóstwo i zwal go z nóg!
Zazdroszczę Ci troszeczkę...Ja będę miała randkę w łóżeczku przy Zmierzchu, albo jakimś innym tasiemcu.

A mam pomysł...Może podzielimy się zdjęciami Naszych pociech?
Bardzo chciałabym zobaczyć jak wyglądają Wasze kuleczki.
Naszych mordek sobie lepiej oszczędźmy...:lol:

Co Wy na to?

Mam FB.

Ale bardziej chodziło mi o to, aby tutaj stworzyć taką "Galerię Sław".
Takie Little All Stars.
W końcu to o Nie tutaj chodzi.

Nataluszku mogę ci wysłać zaproszenie na FB,niestety fotek moich dzieci tutaj nie wstawię

Wyszłyśmy na drugi spacer, ale pogonił nas śnieg z deszczem....Mala sobie smacznie śpi, dziś jest grzeczna i sporo śpi .

Minia, mi to nie przeszkadza . Po prostu tak się zastanawiałam, czy taki masz styl, czy przez wykrzykniki wyrażasz oburzenie, ale teraz czaje . To teraz rozumiem o co chodzi. Wiesz, ja nie mieszkam z mama od wielu lat, ale potrafię sobie wyobrazić, ze nie wytrzymałybyśmy długo pod jednym dachem. Twoja mama nie powinna tak mówić, podważa Twój autorytet przy dziecku i zniża Twoja samoocenę, przez co czujesz się gorsza matka. Nie pozwól na takie traktowanie i nie daj sobie wmówić, ze nie umiesz zająć się dzieckiem. Oczywiście mogłaby Ci podpowiedzieć jak radzić sobie lepiej, jeżeli ma jakieś pomysły, ale takim gadaniem nic nie wskóra a tylko doprowadza do konfliktu miedzy wami. Porozmawiaj z nią, a jeżeli jest oporna w komunikacji to twardo i zdecydowanie wyznacz granice, których ma nie przekraczać.

Nataluszek, jeżeli chcesz to mogę Ci zdjęcie malej wysłać na maila bo tutaj tez wolałabym nie wstawiać

Zielony Domku, udanej randki!

Chyba to już pisałam - sorry ze czasem brak w moich wypowiedziach polskich znaków, szwankuje mi klawiatura.

Kobra cieszę się, że mnie zrozumiałaś
a sytuacje z mamą opisałaś dokładnie tak jak ja to widzę. Niestety my jesteśmy skazani na mieszkanie razem jeszcze przez jakiś czas, bo dom nam się dopiero buduje. Wiesz ile razy ja już jej tłumaczyłam, ze to moje dziecko i moje zasady wychowania? ale to jak grochem o ścianę! Prosiłam, groziłam i nic. Wczoraj też się już w kurzyłam, bo Dominik znowu upierdliwie upierał sie przy swoim i wszystko krzykiem i mama mi mówi, że powinnam poszukać błedu w wychowaniu! I wzięła Dominika i zaczęła go uspokajać i swoją gadkę. Więc jej powiedziałam, że błędem jest jej zachowanie, bo miesza mu w głowie, bo krytykuje mnie przy nim i wmawia mu różne rzeczy. Po takim zdarzeniu wpadam w mega doła i mam wyrzuty sumienia co do siebie. Ale na szczęście mam ogromne wsparcie w mężu i on wie jak sytuacja wygląda i stoi za mną murem! Sam też dokładnie robi tak samo w sytuacjach kiedy Dominik się buntuje.
Synek po prostu jest charakterny i uparty ale po czasie rozumie, że źle robi i przeprasza..
eh.. nie wiem czy to zrozumiale napisałam, bo dziś nie za dobrze się czuję..

truskawko dzięki za rady! właśnie zmieniłam sposób postępowania z młodym i biorę to na spokój, bo widzę, że krzykiem nic nie zdziałam a nawet jest jeszcze gorzej. On ma takie momenty, to nie jest tak, że codziennie ma takie schizy, bo na ogół jest mądrym i grzecznym chłopczykiem.
Wiesz ile razy już próbowałam wyznaczyć te granice między mamą a DOminikiem? i nic.. niestety.. też już go nie zostawiam z nią sam na sam na zbyt długo, bo potem jak wracam to widzę co się dzieje z małym.. Często jest tak, ze ja jestem niedobra a babcia cacy, babcia mu na wszystko pozwoli, babcia nie krzyczy..

Pewnie, dawaj. Dziękujemy

Słońce wychodzi, polecę chyba po test

Moje dziecko dziś wyjątkowo śpiące....

Poznajcie Adasia ;-))))

Uploaded with ImageShack.us

Uploaded with ImageShack.us

Uploaded with ImageShack.us

Uploaded with ImageShack.us

Upssss, widzę, że ostatnie się nie zmniejszyło... soooorrryyyy ;p

domku leć po test i daj znać!

a wiecie kobietki (te z wątku o przebiegu ciąży) ja Was podglądam na FB hehe dość długo śledziłam poprzedni wątek i trafiłąm czasami na Wasze linki do fb hehe

Adaś jaki fajniusi!

Teo jaki panicz :*

rosną Wam przystojniaki!

Ale moje dziecko dziś grzeczne Az nie mogę się nadziwić. Robie obiad, pisze z wami, a ona sobie leży w łóżeczku i się bawi wiszącymi nad nią zabawkami . Zeby taka codziennie była!

Piękne macie dzieciaczki

Penny, widziałam zdjęcia "Potworzanskiego" które Twoje mama wkleiła, aż się nie mogłam na niego napatrzeć .

Co co ojców, każdy ma inne doświadczenia. Moja mama odeszła od ojca jak byłam w zasadzie dorosła, do tej pory żałuję, ze odeszła tak późno. Jakby był weekendowym ojcem, to może teraz bym go tak nie nienawidziła. Dal ciała. Delikatnie mówiąc.

Domku, napisz jak test!

Minia, koniecznie porozmawiaj jeszcze raz z matka, bo przez jej postawę może być tak, ze i dziecko straci do Ciebie szacunek. Twoja matka negatywnie przedstawia Cie w jego oczach. Nie może tak być. Co do podejścia do dziecka, tu racja - nerwami nie zdziałamy nic.

Super dzieciaki

Idę robić...... no to będzie za chwilę wszystko jasne.