Jestem Mamą! czyli perypetie wszelkiej maści związne z niemowlakami :)

Nataluszku mam to samo, no może bez tego picia.
Też zaczynam się martwić.
Przede wszystkim senność. Dziś jest odrobinę lepiej, ale w Wigilię o 21 już spałam, fakt faktem mój dzień zaczyna się o 4-5-6.
Może brak snu to powoduje nie wiem.

Jak najbardziej rozumiem, zatem szybko do lekarza. Mój mąż dziś cały dzień w pracy, ale chyba podczas spaceru przejdę się do apteki po test na poziom glukozy.

Mam jako pracownik banku, w którym pracuje abonament medyczny, ale karty nie mogę znaleźć.
Jak nigdy...

o jejku dziewczyny współczuję Wam bardzo tych dolegliwości i stresu z tym związanym... ale powiem Wam, ze ja też ciągle od porodu miałam jakieś problemy zdrowotne.. latałam po lekarzach a i tak nikt nie wiedział co mi jest.. a zaznaczam, ze młody ma już 3 lata.. czyli ciągnie się to już długo..
a biegunki to u mnie do momentu zajścia w tą ciążę były na porządku dziennym.. ale to z powodu wyciętego woreczka żółciowego..
teraz jestem w ciąży i też co chwilę coś mnie łąpie... to cholerne CRP, ciągle choruję na gardło.. a teraz jeszcze bratanica ma ospę.. a ja nie mam zielonego pojęcia czy na nią chorowałam czy nie.. i teraz się martwię..

Nataluszku biedna mała.. angina.. oby jej szybko przeszło po antybiotyku..

Święta były tragiczne.
Ogólnie mąż miał dość gównianej atmosfery i poszedł do komputera. Nie dziwię mu się.
Jego rodzice mieli wszystko i wszystkich w dupie. Stół wigilijny nawet wyglądem takowego nie przypominał.
Wszystko zrobione na odwal się, teściowa co chwilę jęczała, ''że tyle ma roboty''. Owszem, jest po operacji, ale od powrotu ze szpitala nic w domu nie robi. Zepsuła swoim gadaniem wszystko. Na wigilii był brat męża z żoną i córeczką, jak poszli, to teściowa ostentacyjnie mówiła ''no wreszcie''. Ogólnie całe święta przesiedzieli z teściem przed TV.

Dla mnie to zupełnie coś innego niż u mojej rodziny. My sobie życzymy szczerze przy łamaniu się opłatkiem. U mnie w domu było zawsze 12 potraw, a mnie teściowa nawet pierników nie pozwoliła upiec ''bo zrobię burdel w kuchni''. Karp był niesmaczny, w jakimś pomidorowym sosie - u mnie się go tylko smaży na maśle... Nie było barszczu, nie było kutii, nie było makowca ani pierogów! Byłam w totalnym szoku.
Oni nawet nie zaśpiewali jednej kolędy!!! Teraz już wiem dlaczego mój mąż był zszokowany, gdy spędzaliśmy święta u mnie... on nie znał normalnych świąt...  ech... płakać się chce, tak mam już dość mieszkania u teściów. Serio.

Do tego źle się czuję - ciągłe infekcje, problemy z wypróżnianiem i biegunka. Do tego Adaś... zębów brak, a praktycznie nie sypia, jeśli nie dostanie przed snem syropku... a nie mogę przecież mu go dawać codziennie... do tego dzisiaj zaczęło mu ropieć oko - leczę rumiankiem, mam nadzieję, że pomoże... ogólnie boję się, co przyniesie nowy rok, bo mnie się już rzygać chce... i mam dość wszystkiego.

Szukaliśmy z mężem mieszkania, ale u nas w miejscowości nie ma kompletnie nic ciekawego, są tylko domy, a my myśleliśmy o mieszkaniu, dopóki nie odkujemy się finansowo... więc na razie na wyprowadzkę się nie zanosi. Nie wiem, jak ja to wytrzymam.

Dziękuję za wsparcie, Nataluszku.
Bardzo współczuję choróbska..
Pozostaje czekać aż przejdzie!

Ściskam mocno.

Jejku Cyniczna dopiero doczytałam, fakt faktem pisałyśmy na FB, bardzo Ci jeszcze raz współczuję. Jak nocka?
U mnie jak pamiętasz była walka z mężem o menu na Święta. A wszystko zaczęło się od pytania skierowanego z mojej strony w kierunku jego syna, 13 latka, co jedzą na Wigilię, a on mi nic nie umiał powiedzieć.
Pytałam bo ja co rok mam to samo i tak samo super smakuje i ta powtarzalność to swego rodzaju tradycja.
Tj. zupa grzybowa, karpik i pstrąg na maśle, ziemniaki w mundurkach i kompocik, ryba po grecku i śledź w śmietanie.
No w tym momencie wtrącił się mąż, że trzeba jakąś alternatywę dla dzieci wymyśleć tj. w dużym skrócie usmażyć im filety!!!
Nosz psia krew, szlag mnie trafił jak to usłyszałam, pokłóciliśmy się o to okrutnie, nawet spaliśmy osobno.
Powiedziałam mu, że postępując w ten sposób robi dzieciom, które jak widać na obrazku nie mają żadnych skojarzeń poza prezentami z tym okresem - wielką krzywdę, że bolesny jest fakt jego braku zaufania do tego co przygotuję, a już przede wszystkim to, że to ja jestem gospodynią i wstyd mu powinno być aby w Święta smażyć filety, które to mogą dzieci jeść pozostałe 364 dni w roku. Stanęło na moim. I co?
I dzieciom smakowało!!!
Były już u nas 23 grudnia, zaczęłam w ten dzień pakować przy nich (ale nie dla nich) prezenty w papier, każdy misternie i dokładnie (pracowałam kiedyś w miejscu gdzie pakowało się prezenty). Patrzyły jak zafascynowane, w te pędy wyrzuciły swoje prezenty z torebek i popakowały w papier. Byłam z siebie dumna
Ogólnie Święta bardzo OK, poza II dniem kiedy to mój brat okrutnie pokłócił się z moim ojczymem w domu rodzinnym mojej mamy i ojczyma...masakra, ojczym wściekły wyszedł, jak wrócił mojego brata już nie było (ignoranta, który w niczym nigdy nie pomoże, przyjeżdża na rowerze przepocony, robi problem bo zawsze przebiera się u tego do kogo przyjedzie, bo on musi rowerem, autobus jest feee, który pogardliwie wyraża się o Bogu i katolikach, ale nie przeszkadza mu to by w Święta nie dość, że je zepsuć to jeszcze nawpieprzać się jak prosie przy stole).
Ot co, w każdej rodzinie czarna owca musi być

Mąż dziś na szkoleniu, wróci po 15, Antoś na macie dokazuje i jest póki co absolutnie bezproblemowy.
Okres mi się spóźnia, ale to na pewno nie ciąża.
Choć chciałabym.

Cyniczna jak Adaś?
Nataluszku jak Lusia?

Ech, noc... od 20 do 23 było 5 pobudek... Potem już tylko 3 i spał do 7.

Mimo to jestem zmęczona.

Domku, super, że dzieciakom smakowało.

Domku, małą męczy okropny katar i sporadyczny kaszel. Kaszel zazwyczaj w nocy, kiedy nisko śpi. Wtedy daję jej wyższą poduszkę i jest lepiej i z kaszlem i z katarem. Około godzinę (między 3 a 4) nie spała i męczyła się, czego efektem było wstanie o 9:35! Też jest bezproblemowa dzisiaj. Właśnie siedzi w łóżeczku i bawi się w modelkę chyba, bo chwyciła kaftanik i zakłada go sobie na głowę.

Najważniejsze jest to, że częściej woła 'mama'. Duma mnie rozpiera.

Cyniczna, mam wrażenie (jak Cię czytam), że coś leży Ci na sercu. I chyba nie tylko zmęczenie związane z zajmowaniem się Małym.

Może nie każdy to widzi, ale ja mam tak samo więc wiem, kiedy coś się dzieje.

Może to gorszy czas? Przejściowy? Ja swojego czasu też żarłam się z mężem, a mała okropnie mnie denerwowała...Przeszło mi to kiedy unormowałam sobie pewne rzeczy i nie podchodziłam do wszystkiego z przymusu. Wiem ile nerwów kosztuje małżeństwo, macierzyństwo i Ci wszyscy ludzie wkoło, którzy działają na nerwy tym, że w ogóle uczestniczą w naszym życiu...

Może to ten czas kiedy powinnaś wybrać się do specjalisty? Po co się męczyć i przypłacać to Waszym małżeństwem i Twoim macierzyństwem?
No i niewątpliwie musicie się w końcu wszyscy razem skonfrontować, aby wszystko było jasne. Męża za ucho, do teściów i powiedz w końcu co Ci na sercu leży. Niech nie myślą, że mogą Ci włazić za skórę, a Ty nic z tym nie zrobisz i będziesz sobie wiecznie na to pozwalać.

Mąż też jest do Ciebie w stosunku nie fair. Najpierw Ty i dziecko, a potem cała reszta. Najpierw Twoje dobro i dobro Waszego dziecka, a dopiero hen, hen daleko dobro jego rodziców...Musi to sobie wypracować i zacząć być po Twojej stronie choćby nie wiem co...

Co to teściowej...Sama przeżywałam katorgę. Mąż mnie nie rozumiał, bo to jego matka i z "tej" strony jej nie znał lub znał, tylko widzieć nie chciał. Aż w końcu zrobiłam rewolucję i skończyło się wchodzenie mi na głowę. Mąż zrozumiał i już nie byłam ze wszystkim sama...

Trzymam za Was kciuki i wierzę, że będzie dobrze. Trzeba tylko zmobilizować się do działania.

Ściskam Cię bardzo, bardzo mocno i naprawdę trzymam za Was kciuki.

witam dziewczyny czy mogę się dołączyć?

Hej
odkąd zaczełam podawać małemu obiadki i deserki ma problemy z zaparciami twardy brzuszek nie podaje nic czego nie można w 4 miesiącu zazwyczaj jest to zupka marchewka ziemniaczki pietruszka jabłko gruszka morela czasami słoiczki , nie wiem jak mogę mu pomóc w aptece nic nie ma na problemy  brzuszkiem to nawet nie są zaparcia bo robi kupke codziennie ale meczy się strasznie zginam mu nóżki masuje brzuszek czasami daje kropelki sab simplex ale to zdarza sie praktycznie codziennie macie jakieś rady??ma apetyt i to duży bo zjada zawsze wszystko ale lekarz stwierdziła że jeszcze dopóki jest mały podawać tyle ile potrzebuje

Sandra, dokładnie tak jak pisze Cyniczna. Lenka też miała zaparcia po ziemniakach i marchewce. Po prostu przestałam je podawać.

Możesz także spróbować do zupki dać majeranek - ułatwia trawienie takiemu maluszkowi.

Dobrze, że Lusia lepiej się czuje....
Szczęśliwego Nowego Roku, dziewczyny, cokolwiek to dla Was znaczy.

Wszystkiego, co najlepsze w Nowym Roku!!!!

Cyniczna, jak Adaś i jak Sylwester?
Podobnie jak koleżanka wyżej moje myśli także biegły w Twoim kierunku, tak jakoś mało Cię na forum :*

Co do @, wcale się nie martwię, będzie co ma być.
Nic na siłę, a tym bardziej w tej materii

Dziękuję, Kochane.

Domeczku - już opowiadam. Sylwester minął spokojnie. Położyłam Adasia po 19, zjedliśmy z rodzicami kolację i wyszliśmy na 3 godzinki do znajomych, którzy mieszkają parę domów dalej. Adaś obudził się przed 1, więc byłam już w domku, by dać mu mleczko.

Co do Adasia - dalej nie ma ząbków. Śpi trochę lepiej, ale zdarza mu się kilka razy wołać np. o włożenie smoczka do buzi. No i koniecznie jedna pobudka ok. 23-1 na mleko. Nie da się go oduczyć nocnego jedzenia na razie.

U mnie z humorem średnio. Ciągle jeszcze borykam się z problemami intymnymi, czekam na wymaz, wizytę u gina mam 13-ego. Podejrzewa gronkowiec.
Z mężem ok. 21-ego stycznia idzie na operację przegrody nosowej do Katowic. Jest konieczna, by można było wyleczyć gronkowca złocistego, który mu siedzi w zatokach. Boi się i wcale mnie to nie dziwi.
Nie będzie go tydzień, więc mam nadzieję, że Adaś będzie grzeczny.

Aha, w przyszłym tygodniu mamy wizytę u pediatry i szczepienie.

Co u Was?

Tak. Lusia lepiej.

Natauszku... A Ty jak? Bo coś czuję, że niezbyt fajowo...?

Nataluszku....znowu???
Bardzo źle?

natalia24 co się dzieje?

Domku, może nie znowu... Po prostu ciąg dalszy niedopowiedzeń. I tak właśnie jest kiedy nie ma o nich kiedy porozmawiać...
Mąż w pracy od 10:20 do 19:30. Więc nim wyjdzie do pracy muszę (jak co rano) oporządzić małą i mieszkanie, a jak wraca kończę robić przy małej, karmię ją, kładę i sama dopiero jem, myję się i idę spać bo jestem po prostu zmęczona.

Nie chcę się tu żalić i zanudzać. Po prostu jest mi przykro.

To tu leży pies pogrzebany.

U mnie wygląda to tak.
Mąż koło 6 wychodzi, od tego momentu wszystko na mojej głowie, sprzątanie, Antoś, spacer, gotowanie i pies. Po 16 nie jestem już sama, mąż i owszem pomoże, po 19 ja kąpię synka, mąż daje mu mleko.
I mimo jego pomocy ja również o 21 jestem nie do życia.
Nic nie mogę na to poradzić.

Nie mam sił ani nawet ochoty na seks, trochę to frapujące jest dla mnie skoro chcę drugiego dziecka...
Próbuję to jakoś rozbudzić, efekty lepsze lub gorsze.

Np. zajmę się mężem bo ja mam teraz okres, ale obiecany masaż to ....no nadal jakoś nie ma sposobności by tej danej mi obietnicy dotrzymać.
Albo wczoraj, już się położyłam, bo sam fakt położenia się w czystej pościeli, w moim łóżku to dla mnie niesamowity relaks, mąż coś tam na komputerze kończył, wołam go i wołam, niech nawet z tym komputerem przyjdzie do sypialni, to sobie go pogłaskam po plecach, a ten nic....
Przychodzi do łóżka jak ja już śpię snem kamiennym.

Organizm mi się przestawił, żeby funkcjonować od 5-6 muszę skończyć dzień o 21, w ciągu tygodnia to syna w nocy wstaje ja.

Lipa.

A ja nie mam na nic ani siły, ani ochoty.
Praktycznie wszystko robię sama bo innej sposobności nie ma, ale naprawdę staram się być nie tylko matką i panią domu, ale i żoną i damą i kochanką.
Niestety, nie mam motorka w tyłku i czasami organizm odmawia mi posłuszeństwa.

A do tego te wstrętne niedomówienia, sprzeczki i nerwy...Wykończę się przed trzydziestką.
Muszę zgłosić się do specjalisty bo nerwy coraz częściej biorą górę nad zdrowym rozsądkiem.

A żeby było bardziej kolorowo wzięłam się za siebie. Jem mniej, zdrowiej, piję wodę zamiast coli i gromadzę sobie linki do ćwiczeń na YT. Aha, i we wtorek jadę na pośredniak i ruszam na rynek pracy. Postanowiłam, że ten rok będzie moim rokiem i mam nadzieję, że mi się uda.

Brr. Jednak jestem wykończona...

Teściowa twierdzi, że jak dziecko idzie do przedszkola, to wszystko zaczyna wracać do normy ;p
Czyli jeszcze... 2 lata i 5 miesięcy :DDDD

U mnie mąż wychodzi do pracy ok.8 rano i wraca ok.18, ale jak już jest to on zmienia pieluchy i bawi się z Antkiem. Ewentualnie ogarnia dom;) To on kąpie syna ok.19.30. Po kąpieli zazwyczaj ja daję kaszkę łyżeczką i jedno z nas odkłada go do łóżeczka. W nocy odkąd jestem w ciąży w 95% wstaje mąż, ale ja i tak nie śpię jak Antonio marudzi. Teraz jest S. 2 tyg. w domu, więc ja zmieniłam 2 pieluchy i wstawałam 3 noce Jednak ten brak normalnego snu w nocy sprawia, że jestem ciągle zmęczona i też mamy mniej sexu. Mąż kładzie się ok. północy, więc po wszystkim zasypiamy ok.1 i mnie to wqrza. Rano Antek nas budzi, wiec nie ma jak nadrabiać, a wcześniej to właśnie poranki były najgorętsze;) Obawiam się, że przy dwójce dzieci, to już sex będzie max 2 razy w tyg

Cześć dziewczyny.
Co u Was i Waszych maluchów? Jakoś tak cicho się tu zrobiło...

U nas w miarę. Tzn. Lenka znów kaszle, a w piątek skończyła antybiotyk. Może to na tle alergicznym? Nie wiem, w każdym bądź razie mam dość. Mała kaszle, mąż angina, a ja niedoleczona i obolała.
Brak mi werwy.

U nas sajgon. Za dnia marudzenie, darcie mordy i jęki, a w nocy wrzaski, budzenie się nawet co 15 min (!)...
Pisząc Wam całkiem szczerze - ja mam dość i chętnie bym się gdzieś schowała na parę tygodni.. Adaś tak daje w kość, że odechciewa się wszystkiego... jak nie 20 pobudek w nocy, to pobudka np. o 2:30 w nocy... Albo jak w miarę przespana noc, to w ciągu dnia nie można nawet na chwilę się sobą zająć. Doszło do tego, że go do kibla na sranie zabieram, bo nie mogę go zostawić, tak się drze.

Sorry, brzydko piszę. Ale nie mam już siły.
Czasem marzę o tym, by się udusił w nocy, albo żeby go ktoś porwał i utopił w studni.

Nie przespałam ciurkiem więcej niż 3 godziny od ponad 3 miesięcy!!!

to teraz albo mnie zlinczujecie, albo się ucieszycie z pozytywnego posta:)

Cyniczna, ja tutaj czegoś nie rozumiem. z tego, co do tej pory pisałaś, to np. pranie i prasowanie należy do teściowej, z gotowaniem chyba różnie, sprzątanie też jakoś podzielone, więc chyba za wielu obowiązków nie masz? Adaś też bywa pod opieką teściów, więc czym jesteś tak bardzo zmęczona? Jak wiesz, ja jestem w ciąży, Antek od urodzenia przespał 3 noce (budził się już po 4 i ja uznałam to za noc przespaną), ale ja nie spałam, bo chodziłam do niego sprawdzac, czy oddycha. Jednak nie marudzę ciągle na forum jaka to ja jestem zmęczona i nieszczęśliwa z tego powodu. Przecież to dziecko i nie robi mi tego na złość. Jeśli płacze, to jemu i tak jest trudniej niż mi. Zadręczanie się, że inne matki się wysypiają i mają lepiej też jakoś zmęczenia nie zmniejsza.
A pisanie, że życzy się dziecku śmierci? Nie będę złośliwa, ale uwazam, że warto rozważyć wizytę u psychologa. Nie wierzę, że Adasiowi coś grozi, ale może lepiej nie dopuścić do pogorszenia Twojego nastroju?

Miniu, co się stało? Nie mamy się na fb, ale gdybyś chciała pogadać, to napisz maila i wymienimy się kontaktami. Jeśli mogę jakoś pomóc...

U mnie dziś miły dzień od rana: Antek miał jakieś 4 pobudki, a już jakoś od 2-3 do po 7 ładnie spał. Mleko zjadł dopiero po 8. Mąż wyszedł do pracy wcześnie i skończy ją już o 16:15, więc powinien byc o 17 w domu:) Dodatkowo ma dostać z najbliższą wypłatą jednorazową premię 50% pensji:) Musi byc dobry dzień do końca

Pozdrowienia dla wszystkich mam i ich pociech:*

Azizja wysłałam Ci na email kontakt na fb.. jeśli któraś ma ochotę to też chętnie wymienie się kontaktami

pytasz co się stało? nie będę się rozpisywać za dokładnie, bo to nie ten temat.. ale po prostu martwię się o dzidzię w brzuszku.. bo od samego początku ciąży (wcześniej też) łapią mnie infekcje gardła... nie mogę tego wyleczyć..
do tego od piątku mam jakieś dziwne incydenty z plamieniami przy podcieraniu się.. byłam na IP.. lekarz plamień nie stwierdził i odesłał mnie do domu.. a one raz są raz ich nie ma.. cały dzień jest spokój a na noc znowu..
no i jeszcze mój starszak.. ale już nie będę się rozpisywać i smęcić..

penny wysłałam zaproszenie Ciebie już od dłuższego czasu podglądam

Domku zaproszenie poszło

zbieram sie do lekarza pa

Natalia ja uważam, że plan dnia to doskonały pomysł. U nas udało się to od urodzenia Jasia wprowadzić i po pierwsze mogę zaplanować czas, wizyty u lekarzy itp a i Jaś wie, co go czeka

Minia wyszukaj sobie w fb Agata B*****, Tychy. To ja I nie martw się, na pewno z dzidzią wszystko dobrze. Odpoczywaj, ile możesz i dbaj o siebie :*

Cyniczna babo ja wiem, że Ty zmęczona jesteś. I współczuję Ci. Bo ja miałam idealne dziecko a teraz marudzi. A ja nie jestem do tego przyzwyczajona. Jednak nie poddam się. Jeśli to ząbki to niech mu szybko wyjdą, bo się biedaczek męczy. I żal mi go. Tłumaczę mojemu mężowi, że Jaś nie robi nic specjalnie, na złość. On się dopiero uczy świata i to jest strasznie męczące. My umiemy wszystko a taki dzieciaczek dopiero się uczy. I gubi się nieraz przy tym. Więc postaraj się zrozumieć swojego synka i jeśli Ty będziesz spokojniejsza to on też. Powodzenia kochana i trzymaj się :*

Penny buziak dla Ciebie i Teo :*