6 lat związku i małżeństwa, a teraz koniec...

Chłopie! Otrząśnij się! Jaka dupa??? Ty naprawdę chciałbyś, żeby ona po tym wszystkim do ciebie wróciła? Twoim problemem nie jest teraz żona, nie jest jej boyfriend, nie jest rozwód, tylko Twój zupełny brak poczucia własnej wartości. Brak godności po prostu. Ręce opadają...

Hell napisze za pare h  o twoich emocjach.
Doradze, wezmiesz z tego ile chcesz.

Hell wulgaryzm...
Walnij jednego zimnego i skup się chociaz ciężko,prawda?
Przede wszystkim zrozum - to Ty wybierasz kogo słuchasz na tym forum. Tu są też trolle
Któż to za człek powyżej jakiś GDP? Cwaniak, któremu zycie się wiedzie wedle własnej doktryny...wooow, ale suuuper.
On zostawiał kobiety, teraz ma zonę. Ale on suuuper i jaki "special". Gdy żona mu sie "zepsuje" nasra w portki ze strachu
Słuchaj, wiesz, że łatwo się pisze, doradza. Ludzie potrafią się zachowywać tak :
ty zrób A
za eN lat osoba doradzająca w podobnych okolicznościach PANIKUJE i robi B.
Hell do piekelnych piekieł! Teraz walczysz właśnie o swoją godność! I jest dobrze! Zrozum, starałeś się. Dalej to robisz.
Jesteś gość. Spójrz, wyprowadziłeś się. teraz musisz się skupić na SOBIE.
Zero drama, wszystko co negatywne won!
Do Pc World po głośniki, laptopa ( jak nie masz ) i walisz pozytywna muzą.
Do tego powtarzam : duuużo książek.
Emocje opadają! Stary, nie będziesz się tak wiecznie czuł.
Pisz tutaj, będzie Tobie łatwiej.

Hell, tak kazdy z nas zna to zajebiste uczucie..... no jest straszne, to fakt. Ale jak ze wszystkim, da sie z nim zyc. Przyzywczajasz sie. pytanie tylko czy wytrwasz i przeczekasz te kilka tygodni lub miesiecy. Ja jestem pol roku 'po'. Juz nie bola az tak samotne zasypiania i poranki. przyzwyczailam sie. Po 4.4 latach zasypiania obok niego, obok swojego meza.

Krych bardzo madrze Ci napisal, poczytaj jeszcze pare razy. To nie jest tak ze my Ci kazemy skreslac wszystko, ze potepiamy to, ze BYS CHCIAL. Niie, absolutnie, przynajmniej nie ja i nie Krych Tylko ze poki co niestety fakty sa u Ciebie jakie sa. Liczyles ze nia wstrzasniesz? Poczekaj. Moze jeszcze, wciaz mysli ze za chwile wrocisz jak piesek, no to ona szaleje dalej. Ale musisz sie z tym liczyc ze tak moze sie jednak nie zdarzyc, ze sie opamieta. Ba, raczej anwet zaloz taka opcje bo jest bardzo prawdopodobna. Ale wtedy przynajmniej bedziesz wiedzial ze zachowales swoja godnosc.

jak sytuacja? odzywa sie ona cokolwiek? mieliscie jakis kontakt? Wie gdzie mieszkasz?

K**wa, poszedłem na imprezę się odstresować, w pubie super, na mieście super. Poszliśmy na dyskotekę, lata 80............ te same piosenki jak zabierałem moją (albo już nie) taką deprechę złapałem że po 30 minutach uciekłem, masakra. Jak wracałem do domu chciało mi się płakać... Ale już ok, jakoś przetrwałem

Własnie sobie zdałem sprawę że minął tydzień (7 je**ch dni) a ja w ciągu tych 7 dni zrobiłem więcej dla siebie niż przez ostatnie 6 lat....

Dziwne to uczucie, czasem wpadam w euforię i wierzę że jestem sobą, po to żeby wieczorem siąść i uświadomić sobie że jestem sam, ale rano jestem JA. Kiedyś to przejdzie, mam nadzieję, że szybko zniknie to chore uczucie...

Hell  - no dobrze sie sie trzymasz, ale 2 sprawy przychodza mi jedynie do glowy - zycie jest PRZERAZAJACE.....

to JAK LATWO dzisiaj ludzie podchodza do takich tragedii jak rozpad malzenstwa, JAK latwo im to przychodzi - bylo - nie ma - bywa. Zupelnie jak nie wiem nawet do czego to porownac. Wiem, ze to Twoja zona poszla w lewo, ale nawet jak TY sam do tego podchodzisz tak szybko, jest to po prostu dla mnie przerazajace, jaki obraz to maluje dzisiejszego swiata. To takie moje przemyslenie tylko.

a 2ga sprawa - spotykasz sie z kims? (tak z ciekawosci pytam : )

no i mimo wszystko powodzenia Ci zycze.

Sytacja staje się pokręcona z każdym dniem.

Oprócz wtrącania się teściowej (a niby odpuściła), bzdur których musze wysłuchiwać, otrzymałem smsa od jej koleżanki że ją obwiniam za rozpad małżeństwa i znowu muszę udowadniać że to nie prawda... Do tego genialne pomysły jej rodziny, żeby się spotkać w Anglii lub w Polsce i porozmawiać na temat naszego problemu. Przez rok nie chciała rozmawiać.. Ehh, parę dni spokoju, człowiek wierzy że już będzie tylko lepiej, a codziennie ktoś wbija szpilę (jakaś wieść od siostry, jakiś sms, jakiś telefon) i wszystko muszę prostować i udowadniać jak jest naprawdę.

W przyszły poniedziałek rozmowa z prawnikiem w UK, w Polsce prawnik mojej mamy każe czekać, nie spieszyć się. Tylko ja widzę po sobie, że pomimo tego że jestem normalnym facetem, czuję się niezbyt komfortowo, dziwnie... Męczy mnie to, ciężko mi się normalnie funkcjonuje.

Moja rodzina już się pożegnała z moim małżeństwem, nikt już się nie wtrąca, ja też się pożegnałem i czekam na lepszą przyszłość:)

Wczoraj w pracy znajomy znowu zauważył że bez sensu łażę na przerwie zamyślony, podszedł i powiedział, "wiesz co masz robić na co czekasz, mam Ci przywalić w łeb żebyś zrozumiał? Tu teraz chodzi o Ciebie. Pożegnałeś się z tym to o czym jeszcze myślisz"

Dla mnie szokujące jest że jednak nie uda się tego w pokojowy sposób zakończyć, po co te słowa od niej, od jej rodziny, bezsensowane oszczerstwa i wciąganie osób postronnych...

Zobaczymy co w poniedziałek prawnik doradzi. Na razie usuwam wszelkie połączenia związane z rachunkami, mieszkaniem itp. Niestety wymaga to kontaktu z 'zoną'.

Jedyna opcja dająca chęć to że jak się skończy to wszystko ja odżyję. I na razie tego się trzymam