Azyl dla marudzących inaczej

Dobry wieczór
Zadumałam się nad ostatnim wpisem Żyworódki.........groby na czterech cmentarzach - to trzeba nie lada kondycji i zorganizowania, aby wszystkie obskoczyć jednego dnia.
- mam tylko groby na dwóch cmentarzach, z mojej strony - na cmentarzu w innej miejscowości i tam byłam wczoraj, ze strony męża - groby są w naszym miejscu zamieszkania..........dużo jest tych grobów. Akurat na ten cmentarz jechać nie muszę, bo blok w którym mieszkam znajduje się kilkaset metrów od cmentarza.........można iść kilka razy dziennie.
W naszej miejscowości są dwie parafie, a w tej drugiej, cmentarz znajduje się w lesie i procesje odbywają się zawsze w Dniu Zadusznym - czyli jutro o godz.17-ej...........co roku ludzie się buntują przeciwko temu zwyczajowi, ale chyba nie dość skutecznie, bo trwa nadal.
Wspominasz o 46-letnim koledze swojego męża, a mnie natychmiast przypomniała się śmierć koleżanki z pracy - miała 31 lat.
Rozstałyśmy się jak zwykle o godz15-ej..........cały dzień była radosna.........piłyśmy kawę.........poszła do domu...........a rankiem dowiedziałyśmy się, że leży w szpitalu w stanie krytycznym. Po kilku dniach - zmarła.......co się stało? Zostawiła dwoje malutkich dzieci. Nigdy nie dowiedziałyśmy się co było przyczyną śmierci........spekulacje były różne.
W przypadkach niejasnych okoliczności śmierci - zawsze Prokurator zarządza sekcję zwłok, najbliższa osoba ma wgląd w dokumentację, ale rodziny raczej nie ujawniają przyczyn śmierci.

Świętego Krzysztofa zawsze wożę ze sobą w samochodzie........otrzymałam przed laty od swojej nie żyjącej już matki........wierzę, że czuwa nade mną wraz z matką.
Piękne jest to przytoczone przez Ciebie epitafium

Mnie na czytanie wzięło, ale zamiast komedii, to znowu czytam "Dalej niż swiatło" Atwater Phyllis o przeżyciach z pogranicza śmierci. Interesuje mnie ten temat i co jakis czas muszę coś poczytać. Komedia odeszła na plan drugi.

Raja, cieszę się, że wierszyk Ci się spodobał . Ja jestem dumna, że tak mi się zrymowało .

Też nam niedawno zmarł kolega...

Matko kochana, jakie długasne posty te marudery piszą :D

A w ogóle to

Uwaga: marudzę - nie lubię postów z wieloma cytatami, gubię się w tym i nie chce mi się tyle czytać wolę takie "osobiste" albo ogólne, ale co ja tam mogę woleć...ot wymyśliłam marudzenie, takie bla, bla proszę o reprymendę

A teraz akcenty świąteczne

.

Pierwszy listopada

dusze ubrane w płomienie
czekają na modlitwę
czekają na zbawienie
pochyl więc głowę
nad grobem bliźniego
w tym dniu szczególnym
bądź bliżej niego

autor-ja

Wercia- prawdziwa poetka! A ja zamiast książke czytać, to się po forum rozlatałam . Chłop mi usnął w fotelu ( wybaczam, bo w pracy był rano).

Dobranoc Werciu .

Raja, ja też nie umiem cytować, ale coraz lepiej daję radę.

Miga
cytować całość wypowiedzi to potrafię, podobnie jak Ty.......ale takie cytowanie jak robi Żyworódka i Anhedonia - to już wyższa szkoła jazdy i gubię się w tym.........nie potrafię i już.

Miga fajny, wesoły wiersz napisałaś, uśmiałam się, a nad wierszem Werci się zadumałam...

Właśnie jest dokładnie tak, jak to pięknie ujęłaś...

A dziwisz się mnie...:D

Oj tam, oj tam
Kwestia wprawy.
Wpierw CAŁY cytowany kawałek (klawiszem "cytuj") wywołuje się.
Bierzecie myszkę w dłoń i... "obrabiacie" jak ładny kawałek mięska na obiad
Rozdzielić na kawałki, do których będziemy się odnosić. Każdy kawałek przy pomocy kopiuj-wklej zaopatrujemy na początku
[q.... = NAZWA(cytowacza)] które figuruje na początku CYTATA.
A na końcu zaś [/g...] czyli to co kończy cytat.
POMIĘDZY te fragmenty wpisujemy co nam ślina na język...   TFUuuuu. Znaczy SWOJE...
I pozamiatane A edytować można "do bólu" i poprawiać, AŻ się uda
Lubię TAK - bo analogicznie do wiersza... "podzielone na zwrotki" (tematy? podrozdziały?) się robi?

Wczoraj był bardzo udany dzień. BEZ ŻADNEGO napięcia czy temu podobnych. Jak przeczuwałam, tabuny wracające z cmentarza zachodziły przywitać się (będąc przejazdem) na kawusie i ciasto, a najbliżsi (najstarsza córka z mężem i dzieckiem) na obiadek
I wszystko odbyło się w atmosferze "niewymuszonej swobody"... Jak to miło, że "niniejsze" święto tak ładnie rozkłada się na 3 dni
Jak pogoda dopisze, to się jeszcze pojedzie , pokazać dziecku tablicę pamiątkową ku czci strażaków, którzy zginęli w okupację (a gdzie pradziadek jest wymieniony z imienia i nazwiska).

Wercia, bardzo "trafiony" wiersz . Atmosfera wszak bardziej na zadumę i refleksję (niż komedie, akurat w TE 2 dni)

Żyworódko współczuję "gówniarza" za ścianą... Aż ręka świerzbi!
Co do uśmiechania się "półgębkiem... hmmmm... myślę, że mogłoby zostać źle zinterpretowane, jako "kwaśna mina" ... to się nie szczerzę wcale, albo "cała gębą".

Tak, tak Summerko... Tyle, że to NIE (tylko) dziś. Od zarania "za chlebem" rodacy jeździli w obce strony. Żadne dziwo. Raczej "wymóg" drapieżnego kapitalizmu?... optymista by rzekł: globalna wioska - otwarcie granic, większe możliwości...
Sama jestem przykładem "sieroctwa emigracyjnego" z czasów kiedy, w głębokim komunizmie, nikomu ta nazwa się jeszcze nie śniła Tylko dzieci szkoda...

Whatever - spokojnego DNIA Zadusznego POZDRAWIAM

Bo skończył się socjalizm i państwo przestało "dawać" mieszkania?
W kapitalizmie już TAK jest: albo ma się z domu, albo na kredyt, albo trzeba znaleźć godziwe źródło dochodu. Kto umie na miejscu, robi to na miejscu. Kto nie umie, korzysta ze sprawdzonych wzorców. Dobrze, że jakieś sprawdzone SĄ. Całe życie to pasmo wyborów - bardzo rzadko bądź NIGDY, wygodnych
Wszak na Zachodzie bezdomność ma dłuższe "tradycje" niż u nas ?

Żyworódko, miło mi ,że Tobie też sie mój śmieszny wierszyk spodobał .

W ogóle wczoraj miałam bardzo udany i wesoły dzień i cieszę się, że tego nie zmarnowałam na przymusowe dumanie o śmierci, bo tak niby wypada. Wczoraj był Dzień Wszystkich Świętych- dla ludzi wierzących Święto tych, którzy są zbawieni i są w niebie. Moim zdaniem powinien to być dzień radosny, skłaniający ku dobremu humorowi, ale oczywiście, jak kto woli i nie mam nic przeciwko innemu podejściu- ot tolerancja . Szkoda tylko, że nie wiemy, którzy z naszych zmarłych swiętowali wczoraj, a którzy dzisiaj.
No to tyle marudzenia na dziś, wracam do czytania książki.
A od poniedziałku znowu wojna ze światem brrrr...

Witam,
dzień zaduszny a właściwie wieczór, pada, smutno jakoś. Właściwie to odpowiedni czas na smutki...wspomnienia robią swoje. Byłam przy śmierci (konaniu) mojej Mamy gdy byłam dziewczynką 16-letnią, i moich teściów, przy teściowej całą noc siedziałam trzymając ją za rękę...wspomnienia wróciły i uświadomiłam sobie, że czas za bardzo pędzi i że może wkrótce też ktoś będzie trzymał mnie za rękę (oby tak było, z tym trzymaniem, oczywiście). Jakaś straszność mnie ogarnia, że potem już nigdy tu nie wrócę...:(  ...

Miga, Żyworódko nie podziękowałam Wam za Wasze wiersze. Dziękuję Jesienny piękny, a Migi zabawny.

Miga i ja coś "za ładnie" ostatnio wyglądałam ale już byłam u okulisty, będą nowe okularki bowiem wzrok leci na łeb na szyję...

Werciu, ja często myślę o śmierci, właściwie cały czas o niej pamiętam. Myślę, że gdyby ludzie tak na codzień nie zapominali, że koniec będziemy mieć wszyscy taki sam, to może byliby lepsi dla siebie. Niestety niektórzy ludzie żyją tak, jakby byli nieśmiertelni. Jedynym ich celem jest dręczenie innych i niczego sie nie boją, a są wręcz dumni ze swojego zachowania. A to przecież ludzie, tak samo jak ja- proch marny...
Ze wzrokiem nie jest aż tak źle, ale już dwójeczki potrzebne do czytania . A wierszyk to tak tylko, dla poprawy humorku . Ciągle jestem pod wrażeniem, że udało mi się go napisać, umysł mam raczej ścisły .
Szkoda mi, że ten trzydniowy oddech od wrogości świata tak szybko mi mija . Jeszcze tylko jutro . Lepiej mi z tymi duszami niż z wrogami .

Czy kogoś z Was odwiedziła osoba zmarła?

Myślę dokładnie TAK samo
Ludzie wpadli w jakiś "dziki, BEZROZUMNY i pozbawiony współodczuwania" pęd... Całkiem mnie ten świat przegonił. Ale nie mam potrzeby za nim nadążać - tyle, że on skubany nie daje o sobie zapomnieć...

Podobnie jak Summerka uważam, że ZBYT dużo czasu poświęcasz ponurym wizjom... Bo chyba każdemu LEPIEJ z wszystkimi innymi POZA wrogami ???
Pewnie dręczy Cię to, co "Ci leży na wątrobie"
Ale sama wiesz - nie da się tego "przeskoczyć" ani obudzić się "JUŻ PO"... 
Jeśli Cię to pocieszy, to właśnie w tym tygodniu i ja spróbuję stawić czoła moim "demonom" (oczekującym na załatwienie obrzydlistwom urzędowym, BLEeee... Odbiorę te "wyroki" umieszczone w opisanych wcześniej listach poleconych) - może we dwie będzie nam lżej?

Ktoś mówił, że nie trzeba bać się zmarłych - to (raczej) żywi dopuszczają się krzywd...
Tylko 2 razy zmarli bliscy mi się śnili, o ile pamiętam... Pierwszego razu nie zapomnę do śmierci, bo byłam nastolatką a sen miał wpływ na miejsce pochówku wuja (zmarłego a jeszcze nie pochowanego). Jak gdyby tą drogą wyraził swoją wolę (ja w sprawie żadnego "interesu" nie miałam). Uwzględniono ów sen.
Ot i mija trzeci dzień przedłużonego weekendu Oczywiście martyrologicznie -  żałoba narodowa...
Jak tak dalej pójdzie, to naród w nowy tydzień wejdzie z ciężką depresją

Szukając pozytywów: ZA tydzień ZNOWU przedłużony weekend
Może dla odmiany postaramy się bardziej w stylu hamerykańskim? : "Huuuurrra!!! po 124 (czy ja aby dobrze liczę?) latach ODZYSKALISMY niepodległość!!!" ?
Pozdrawiam ciepło - NIE DAJEMY się miłe panie, nie dajemy...?

Witam  na  seniorkowo-maruderskim wątku
                      Marudzimy ????    zgadzam się ze to nasza "cecha'  narodowa .
                      Ale jak tu nie utyskiwać  skoro wokół tyle  sprzecznośći ??? niedorzecznośći ?????
                      Jak byłam mlodsza  to mi to wisiało i powiewało  hiihi  ale teraz  coraz bardziej świadoma
                      straconych bezsensownie  i bezpowrotnie lat wściekam się , krytykuję , porównuję .
                      Moje narzekania  nie przynoszą wymiernych korzyści  , ale przynoszą ulgę .
Serdecznie  pozdrawiam .

Pozdrawiam Seniorów Maruderów.

Też sobie trochę pomarudzę, można ?  Od rana pada i tylko pada. buuuu  . A na inne tematy pozwolicie, że sobie pomarudzę już tylko ze sobą, dobra? I ... już jest  mi lepiej.
  Niunia masz rację marudzenie w jakiś sposób przynosi ulgę. Nam. Ale korzyści z tego prawie żadne, straty mogą być, tak myślę. Bo czy marudząc nie stajemy się, jakby tu powiedzieć? Upierdliwi ? Tego co prawda nie  wiem na pewno, ale to chyba zależy  czego owo marudzenie dotyczy i ile czasu jesteśmy w stanie marudzić.   Oby nie za wiele!

Marudy Wy też myślicie, że jest róznica między wyżaleniem się a marudzeniem? Według mnie jest podobieństwo, ale to nie to samo. Nie pamiętam już czy o tym było pisane...

Raja, Wercia i Niunia

CHYBA nawet spora
Wyżalając się, wyrzucamy z siebie nagromadzone problemy, wątpliwości czy frustracje.
Czasem zdarzy się spojrzeć na sprawę z innego punktu widzenia, czasami otrzyma się radę, na którą samemu się nie wpadło... Kojarzy mi się z szukaniem a co za tym idzie - działaniem
Marudzenie? TO "sztuka dla sztuki" - NAWET jeśli ktoś poświęci czas i uwagę, by go wysłuchać, to "maruder" i TAK NIE MA zamiaru NIC z tą wiedzą (czy z danym fantem) robić Nie bierze pod uwagę wprowadzania żadnych zmian.

Dobry wieczór
Witam wszystkich w deszczowy wieczór, nawet pozytyw odkryłam tego padania........dawno nie widziałam deszczu, już niemal zapomniałam jak to jest chodzić pod parasolem, a ponadto nie wieje wiatr i jest ciepło.

Anhedonio jak ładnie zdefiniowałaś "wyżalanie się" i "marudzenie".
Często mówi się: "ubieraj się szybciej - nie marudź"........marudzenie, kojarzy mi się z takim chwilowym niezadowoleniem z czegoś, lub kogoś.
"Wyżalanie się" - przychodzi wtedy, gdy "mol który gryzie" - daje się bardzo we znaki, a mówiąc słowami piosenki: "człowiek musi - bo inaczej się udusi". Myślę, że problem wypowiedziany głośno - staje się oswojony.......można spojrzeć na niego z innego punktu widzenia, znaleźć zrozumienie, czasami radę......jednym słowem, wygadanie się,  przynosi ulgę i tzw wsparcie.
Dla osoby żalącej się, problem jest zawsze duży, dla innych może być mały, a nawet bez znaczenia.
Mówi się: "wyjdź do ludzi"........a więc wyjdź ze swoimi radościami i smutkami........no i ze szczerością.

Anhedonio - bardzo dziękuję za instrukcję cytowania kawałkami teoretycznie rozumiem wszystko, zobaczę jak mi pójdzie praktycznie.
Szukając pozytywów na nadchodzący tydzień  - przyłączam się do Twojego optymistycznego zawołania: Huuuuurrrrraaaa nie dajemy się!!!!!

Paweł oj, szkoda, że tak nie wcisnąłeś gazu do dechy........ raz a dobrze!.........ulżył byś sobie.

Marudzę, czy użalam się? 
Oceńcie to sami, bo ja dzisiaj nie mam melodii do interpretacji zdarzeń minionego dnia.

Zaczynam:
Wybieramy się na zakupy do marketu.
Drzwi od samochodu od strony pasażera upstrzone ptasimi odchodami (staram się pisać literacko, bo normalnie, to były 'z*****e')
Samochód stał pod latarnią.....wróóóć...stał pod słupem energetycznym. Latarnia, może budzić pewne skojarzenia.
Na szczęście klamka była czysta.

Zazwyczaj mam pięć minut na zrobienie się 'na bóstwo', albo przynajmniej 'na piękną', ale dzisiaj była potrzeba skrócenia czasu do trzech minut.
Usta malowałam już w samochodzie, no i wyszło, że górna warga kończy mi się w pobliżu nosa, bo akurat samochód przejeżdżał  przez tzw. próg zwalniający i mną potelepało.

Nie zamknęłam od razu lusterka z oświetleniem (taki bajer) i została mi zwrócona uwaga, że po co ma się niepotrzebnie świecić!
Jakoś to przełknęłam bez komentarza, a mogła bym, bo mój rozmówca ciągle zostawia zaświecone światło w przedpokoju.....

Już pod marketem stwierdziłam, że nie wzięłam pieniędzy, karty bankomatowej i dokumentów.
Jedziemy z powrotem.

Zaczyna padać deszcz, z czego się akurat bardzo cieszę, bo może choć troszku zmyje z samochodu, te.....no,wiecie co.

Jechaliśmy do marketu celem dokonania określonego zakupu, ale już właściwie przy zamówieniu towaru 'odwidziało' mi się.
Stwierdziłam, że jeszcze muszę przemyśleć temat i może inny wariant wybrać.
Towarzysz nawet spokojnie przyjął tę zmianę.
Zrobiliśmy drugi zakup, też planowany, ale w domu okazało się, że wymiary się nie zgadzają - mąż źle wymierzył.
Oczywiście, to ja dokonałam tego odkrycia, zaciekawiona dlaczego nic z tym zakupem nie robi.

Deszcz rzeczywiście nam się przysłużył, bo 'malowanie' częściowo znikło.
Jak się okazało, to oboje mieliśmy UDANY DZIEŃ.

Jeszcze, a propos tych ptasich odchodów, czy słyszeliście 'coś 'w tym temacie, że jak ptaszek narobi na głowę, to przynosi szczęście tej osobie?
Bo wiecie samochód jest mój i na dachu tez troszku było nabrudzone.....
Pytanie proszę traktować całkiem poważnie.

Ulala!

No więc tak: witamy nowe kafejkowiczki: Niu7nie, Halszkę, luc i zapraszamy do oczyszczania "wątróbek ze złogów" .

Marudzenie świetnie zdefinowaliście. Upierdliwość to już stopień najwyższy. Tego tu nie stosujemy .

Summerko, nie myślę za dużo o śmierci, tylko o niej pamiętam.

Mnie też się czasami śnią osoby zmarłe, ale Wam zazdroszczę takich snów z przesłaniem, ja takich nie miałam. Najbardziej chciałabym kontaktu na jawie. Niektórym ludziom się to zdarza. Jestem taka otwarta, a nikt mnie niestety nie chce odwiedzić. Boją się ?

Paweł, to, co wyprawia rząd w każdym właściwie aspekcie swojej działaności- to kpiny są po prostu i też już więcej nie piszę.

Anhedonio, wcale nie pociesza mnie to, że Ty się też będziesz "mierzyć z demonami". Powodzenia .

Raju, Ty masz chyba jutro wizytę u fachowców? Trzymam kciuki.

Wercia, nieważne, że znowu spodnie, ważne że "nie ma co na siebie włożyć" .

Żyworódko, z mojego punktu siedzenia miałaś świetny dzień !

Nasrał mi w dzieciństwie ptak na głowę- gdybym wiedziała, że to przynosi szczęście, to moje życie wyglądałoby teraz całkiem inaczej ( ale z tymi samymi ludźmi koło mnie, proszę źle nie zrozumieć ).

Miłych snów, dobranoc

Witam maruderów i maruderki

Halszka jak miło swojsko jakoś się robi

żyworódko Twój post to mistrzostwo świata uryczałam się ze śmiechu (a pewnie nie powinnam)

miga też nieźle wymodziłaś

Odnośnie polityków nie będę się wypowiadać, wolałabym podesłać Mojego

Tak w ogóle to powinnam być bardzo szcześliwa, mam na myśli "wdeptywanie", u nas tego szcześcia jest moc, bo możni i bogaci nie trudzą się sprzątaniem po swoich pupilach a główni ci wyprowadzają swoje towarzystwo na smyczy na zewnątrz (trzeba pochwalić się rasowcem) Biedniejsi pozwalają s...ć piesiom na własne podwórka, i sprzątają albo nie, to ich sprawa ile tego szczęścia wykorzystają

O kurczę, Żyworódko, tak mi się przyjemnie ( niestety ) czytało Twój opis wczorajszego dnia, że nawet nie zauważyłam, że tam ani jednego uśmieszku nie wstawiłaś- sorry , biję sie w piersi.

Trudności zbiegają sie do kupy- dokładnie! U mnie to już trwa tak długo, że właśnie LOS mogłabym nazwać upierdliwym za doprowadzanie człowieka do skraju wytrzymałości nerwowej. Ale poczekajmy! jak się to wszystko odwróci i powodzenie zacznie spływać lawinowo, to i 6 w lotka sie trafi .

Ja na szczęście lubię się śmiać, ale mam wrażenie, że im bardziej usiłuję być wesoła na przekór losowi, to tym bardziej chce mi on pokazać, że jednak z nim nie wygram. Czy człowiek jest "kowalem swego losu"?

W dużej mierze jest. Jednak nie można całkowicie pominąć, danych nam przez naturę pewnych predyspozycji oraz zwykłego szczęścia/pecha.

Sama nie marudzę w poważnych sprawach. Biorę życie takim jakie jest.
Za to w drobnych - owszem.

Może zamiast z ptasich odchodów skorzystacie z koniczynki na szczęście???
Cześć Maruderzy?
Miga Skąd Ty wytrzasnęłaś swój login?    Moje pierwsze skojarzenie to śmiga? Przepraszam, więcej nie będę Ci  dokuczać, ale jest super.
Miga Czy człowiek jest kowalem swego losu? I tak i nie? Jak nic mu nie stanie na drodze i uporczywie będzie dążył do wytyczonego celu to ów cel może i osiągnie. Ale ? Właśnie chodzi o to ale.  Przyczyną być może  jakaś choroba czy nawet   wydarzenie, które spowoduje, że swoje siły powinien skierować gdzie indziej?  A wtedy nie będzie mu dane wykuć  tego co zamierzał? 
A ? jak sobie pościelisz tak się wyśpisz? Może Werciu to nie jest to samo, ale tak naprawdę nie wiem czy jest jakaś różnica. Wydaje mi się, że to przysłowie dotyczy przede wszystkim o wiele krótszego okresu czasu niż przysłowie powyżej.  Na przykład nie mam chęci czegoś zrobić, więc robię to byle jak? co w efekcie wystarczy tylko na ?chwilkę?.  A jak od razu zrobię coś porządnie, mam spokój na dłużej i ?śpię dobrze?.

Jeszcze, a propos tych ptasich odchodów, czy słyszeliście 'coś 'w tym temacie, że jak ptaszek narobi na głowę, to przynosi szczęście tej osobie?
Bo wiecie samochód jest mój i na dachu tez troszku było nabrudzone.....
Pytanie proszę traktować całkiem poważnie.
A teraz Żyworódko odpowiem na Twoje pytanie, które  traktuję bardzo poważnie, tak jak sobie tego życzysz ? hihi Nie słyszałam o tym, ze jak ptaszek narobi mi na głowę to będę miała szczęście?   W moich okolicach uważa się, że jak wdepnę w g?no to wteeedy spotka mnie szczęście i to jaaakie! Naprawdę, wielkie szczęście wtedy wszystkich spotyka, tylko ze to  nie powinny na pewno być ptasie odchody a  ludzkie... hihi

Pomarudzić też mogę? Ta jesień jest doprawdy wkurzająca. Mamy tutaj paskudną wichurę, wyjść z domu nie można. Czuję się jakbym była w klatce.

Dobry wieczór Marudy

Dziś od samego  rana ........tak bardzo się starałam.....aby nie mieć żadnego powodu do marudzenia i narzekania.....wiadomo.....jaki poniedziałek - taki cały tydzień........stąpałam niczym po rozżarzonych węglach.........szło dobrze aż do momentu kiedy znalazłam się pod garażem......... Wyjazd zastawiony dużym busem......wewnątrz nie ma nikogo.
Oczywiście od razu nazwałam Go - wiadomym imieniem, którego tu nie wymienię.
Stoję i bezradnie się oglądam.........minuty grają rolę, bo umówiona jestem, napatoczył mi się znajomy.........rzucił okiem na samochód i mówi, że nie wie czyj to..........po minie poznaję, że jednak wie, ale z gardła mu tego nie wyciągnę.
Zamierzam dzwonić na Policję......ale rozważam: a jak to jakiś dupek, to mi jeszcze zrobi jakąś szkodę. Zgodnie doszliśmy do wniosku, że trzeba nie mieć rozumu aby zaparkować samochód w taki sposób, kiedy parking jest wolny.
Po jakimś czasie leci facet i powiada, że on tylko na chwilę tak stanął.......ale przecież dla mnie ta chwila była ważna, bo już jestem spóźniona..........w myślach nazywałam go odpowiednim imieniem.........wiecie jakim.......
Przestawił się z tym samochodem - pod drzwi garażowe sąsiada z naprzeciwka..........zrób takiemu co chcesz.........istny dupek.

Miga trzymanie kciuków przez Ciebie i ogólne wsparcie - pomogło. Moja decyzja była słuszna. Dziękuję Wam .

Teraz poczytam co - nieco, bo lektura z ostatnich godzin jest przednia.

Halszka, nie wiem skąd mój nick, też mu się dziwię , tak mi śmignął przez głowę i został.

Wercia pościeliła i uderzyła w kimono (czy o glebę?- jak pościeliła tak się wyśpi ) i śpi.

Musi byc przypadkowe, a przyklejone tylko do czasu wygranej .

Nie chce mi sie na razie marudzić , więc znikam.

Żyworódko
Twoje marudzenie rozłożyło mnie na wszystkie łopatki.......:D
nie cytuję, bo wyszedłby mi ogromniasty post.......
Potwierdzam, że narobienie na głowę przez ptaszka, przynosi szczęście........dla mnie tak czasami cztapnie taki ptaszek gdzieś na ramię, no i dlatego to szczęście tak bokiem przechodzi.........

- skoro Ci obe*****ły cały samochód........to wiadomo, że szczęście rozciągnie się na całą Twoją osobę i jeszcze tych, którzy w tym samochodzie się znaleźli.

- zmiana zdania co do zakupu, zawracanie po dokumenty i kasę.......też nie ma co robić wielkiego halo..........100% kobiety w kobiecie........zdarza się. Pewnego razu wróciłam do domu z wyjazdu do odległego miasta i odkryłam, że dokumenty zostały w domu.

-deszcz? sam pozytyw! zmył nie tylko świeże g******a ptasie, ale także wcześniejszy kurz i inne naleciałości - oszczędził Ci pracy.

- umalowana warga sięgająca nosa ......tu już widzę powód do marudzenia........ile tu może być gdybania......a jak by tak w jedynkę trafiło?.......a jak by tak pod oko wskoczyła?......

-złe pomiary wykonane przez męża........tu, trzeba znaleźć przyczynę.........
gdyby był kosooki.........no to bym zrozumiała, że w tu pora - oczy mu się rozbiegli.......
chyba, że.........w czasie pomiarów usłyszał coś......co spowodowało, że ręce się rozedrgali ........i zły pomiar wyszedł.

Raja, luc widzę Was i macham do Was, ale niestety juz pożegnalnie...

I mówię dobranoc Wszystkim

Środowisko, jakie człowieka kształtuje chyba dużo determinuje, jakim się jest kowalem. Nie wszystko jest więc naszą zasługą (czy winą).

Ostatnio w żadnych sprawach nie potrafię marudzić. I to teraz! Kiedy mam taką mozliwość ! Ja się chyba już wymarudziłam do końca. Ale może cos jeszcze wykrzesam (wykrzeszę?)- badźmy dobrej mysli .

Raja, milutko, że trzymanie kciuków pomogło .

Halszko, u mnie też strasznie wiało.

Raju, bardzo się cieszę, że Twoje działanie odniosło zamierzony skutek.
Z pewnością właściwa i fachowa opieka specjalistów pomoże uzyskać poprawę zdrowia u Twojego męża. Z całego serca mu tego życzę.
Jeśli możesz, opowiedz więcej...

........................................................

Hihihi......no i mamy powtórkę z rozrywki