Azyl dla marudzących inaczej

Dobry wieczór wszystkim Marudkom w Nowym Roku

Strzałko nie załamuj się, będzie dobrze jak zaczniesz bardziej dbać o Siebie, ucieszyłam się, że wreszcie poszłaś do lekarza.
Zwolnienie lekarskie masz po to, aby wypoczywać: czytaj......oglądaj TV, klikaj........albo gap się za okno......wszystko jest lepsze od ciężkiej pracy fizycznej ponad siły.
Strzałko weź od lekarki skierowanie na zabiegi rehabilitacyjne - pomogą Ci bardzo. No i oczywiście STOP  Z  DŹWIGANIEM.
"Z torów nie wypadasz" - ale musisz zrobić wszystko, aby spokojniej po tych torach się poruszać.
Przytulam Cię bardzo - wierzę, że dasz radę i odpowiednio zadbasz o swoje zdrówko.

Żyworódko ciekawych rzeczy się dowiaduję od Ciebie: "z winem wypić popiół po spaleniu listy z życzeniami/pragnieniami"
czy wtedy bardziej się spełniają te wszystkie życzenia?.........a.....jeszcze .....z jakim winem?......białym czy czerwonym?
To jednak dobrze się skończyło z tańcem .........na przyszłość, to za bardzo się nie pacykuj, to Cię z obcą małż nie pomyli........
nie należy wodzić chłopa na pokuszenie........ot...co......

Miga pytałaś jak z logopedą - dzięki Ci za zainteresowanie. O trudnych sprawach - bardzo trudno jest mówić, ale........krok do przodu.....dwa do tyłu.
Posłużę się tutaj adresem w stopce Anhedonii - uciekam do przodu. Anhedonio domyślam się, że jesteś współtwórczynią tego pięknego blogu. Zaglądam tam w każdej wolnej chwili i czasami mam ogromną ochotę napisać.......

Pozdrawiam wszystkie Maruderki i Maruda - Pawła

Raju, często na końcu języka miałam to pytanie, które zadała Ci Miga, ale uznałam, że nie chcesz o tym mówić.
Chociaż w początkach byłaś bardziej otwarta w tym temacie.
Coś się zmieniło w Tobie? Czy też w samej atmosferze wątku, że nie czujesz potrzeby, dzielić się z nami na bieżąco, jak postępuje rehabilitacja u Twojego męża.
Piszesz: o trudnych sprawach - bardzo trudno jest mówić.
To fakt, ale odniosłam wrażenie, że właśnie dlatego weszłaś do tego wątku, żeby porozmawiać.....o tych trudnych sprawach.
Jednakże, jeśli nie odczuwasz takiej potrzeby.....a, szkoda......bo z pewnością wszyscy jesteśmy tu z Tobą, na dobre i na złe.
A ja na pewno.

Może trochę historii: w 2011 roku udzielałyśmy się  z Anhedonią w jednym wątku, w którym większość pań spędzała samotnie sylwestra.
Wówczas Anhedonia wspomniała o tych życzeniach noworocznych, że wypisze je na kartce, którą należy następnie spalić, popiół wsypać do wina i wypić.
A do jakiego, białego, czy czerwonego.....no wiesz Raju, że nie pamiętam, czy kolor ma jakieś znaczenie - musiałabym zajrzeć do tego wątku.
W tamtym roku piłam czerwone, a w tym białe wino.

Mnie dużo się spełniło z tej wypisanej listy, ale jedno przechodzi już na kolejny trzeci rok.....

zyworódko jest wiele powodów, że nie mówię o tych arcy-trudnych sprawach. Tak, na początku byłam bardziej otwarta, opisałam dość dokładnie swoją sytuację i spotkałam się ze zrozumieniem, za które jestem bardzo wdzięczna. Nie chcę ciągle  zawracać wszystkim głowy swoimi problemami.  Jak się tak otworzę, to  później nachodzą mnie wątpliwości i myślę, że niepotrzebnie to robię, bo przecież i tak mi nikt nie pomoże (no bo jak?) a każdy ma swoje problemy, może nawet poważniejsze od moich.

Jako typowy koziorożec jestem zamkniętą osobą co do swoich przeżyć i zazwyczaj  wszystko chowam w zakamarkach pamięci.......... Staram się jakoś "normalnie" żyć........spotykać ze znajomymi........śmiać się......cieszyć z drobiazgów.
Jak zaczynam mówić i myśleć o tym co zostało z męża  - to od razu dochodzi do użalania się nad sobą.......do niepotrzebnego pytania: "dlaczego" - a tego najbardziej się boję.
a fakty........no cóż........od udaru męża upłynęło wiele lat i tak na dobrą sprawę nikt oprócz mnie nie wierzy, że coś się może zmienić na lepsze - taka moja walka z wiatrakami.........
Jeśli chodzi o zajęcia logopedyczne - mowę ćwiczymy w domu, na szczęście nie jest tak oporny jak wcześniej.
Oprócz mowy - jest jeszcze kwestia pamięci świeżej i wiele innych.........
W grudniu chodził na prywatną rehabilitację rozciągającą (specjalne ćwiczenia gimnastyczne), pracuję nad tym aby zechciał ponownie kilka godzin poćwiczyć.
Każdy mi powtarza: "ciesz się, że chodzi" - na co znowu mnie trafia, bo brzmi to tak jakbym ja nie miała prawa do normalnego życia.........za wszystko muszę dziękować dodatkowo..........
Echhhhhh......znowu mi łzy poleciały............

Żyworódko bardzo Ci dziękuję........od samego początku czuję i wiem, że jesteście ze mną, że Ty jesteś ze mną.

Czemu nie zrealizujesz swej chęci zatem ?Zapraszam.
To taki punkt "samopomocowy". Tyle, że tematyka taka bardziej dla tych na rozstaju dróg... choć łączy się również z kwestia nieustąjacego  "rozkwitu" (???)

No proszę, proszę - to więcej nas łączy niż miga przypuszczała
Też jestem koziorożcem BYŁAM zamknięta w sobie do bólu, wręcz "zatrzaśnięta". Uwierz mi, że nie warto. DUSIĆ W SOBIE...

I cóż z tego? Wszak życie to proces - na przemian górki i dołki... Nikogo one nie omijają, ale "pogadanie" o nich dodaje sił by je znosić. Nie słyszałam, by kto twierdził, że życie to "łatwizna", szczególnie w tym "poranionym" kraju i w obliczu współczesnej wściekłej gonitwy... Pól biedy jak się wie, ZA CZYM się goni...

CZY odpowiedź na TO pytanie cokolwiek zmieni?
Kochana - robisz TO co NAJLEPSZE i możliwe do zrobienia.
Bardzo Cię podziwiam, bo przypuszczam, że ja bym tak nie umiała. Pracując na co dzień w ośrodku dla niepełnosprawnych to mówię. A INNYM WARA od twoich decyzji - nie są Tobą i nie "niosą" ani twych działań ani ich konsekwencji. To Twoje wybory i twój trud. Cieszyć się, że mąż chodzi? TOŻ się PRZECIEŻ cieszysz! Ale czemu masz spocząć (z tym) na laurach, jeżeli MOŻESZ coś jeszcze?
Potrzebujesz - płacz. Potrzebujesz - pisz.
Trzymaj się i pozdrowienia dla męża. Trzymam (nieustająco) kciuki za twe wysiłki

Żyworódko - mam nadzieję, że po kolei wszystko SIĘ SPEŁNI "Puchar przechodni" TEŻ
W zasadzie to miał być szampan, ten napitek, ale zdaje się, że żadna z nas naonczas nie miała go na stanie? Więc okazało się, że ganc-cygal, byle TO czym się akurat toast wznosi
Życzenia najlepiej spisywać na cieniuteńkiej bibułce - wtedy najlepiej "wchodzi" (i się pali).
Moje życzenie miało formę jednego długachnego, wielokrotnie złożonego zdania Obadamy z czasem jak "wyjdzie"

Strzałko - mniej bólu - zadbaj o siebie!
Umiesz "kochać bliźniego swego JAK SIEBIE SAMEGO"? Miłej lektury i spokojnego, zasłużonego wypoczynku... Organizm o to łka. Co Ci szkodzi RAZ się zgodzić? Może w tym "zasmakujesz" - ŻADNEJ UJMY Ci to nie przynosi!

Polemizowałabym
Po prostu dołki lepiej widać... bo się o nie potykamy...
Już "starozytni" wiedzieli, że "szlachetne zdrowie NIKT się nie dowie, jako smakujesz AŻ SIĘ ZEPSUJESZ"...
Naprawdę KTOKOLWIEK czuje rozsadzające poczucie szczęścia bo AKURAT NIC mu nie dolega? CZY przechodzi nad tym do porządku dziennego?
Nie znam nikogo, kto w życiu nie miał żadnego gorszego okresu, stresu, kłopotu... to iluzja.

Witaj [b]Anhedonio

Raja Pisałam już Tobie, że Ciebie podziwiam? Jesteś mądrą i odpowiedzialną kobietą i nie wiem czy inne kobiety poradziłyby sobie w podobnych sytuacjach do Twojej tak dobrze jak Ty. Na pewno  starałyby się? Tylko czy te inne panie wytrwałyby tak długo w swoim postanowieniu niesienia pomocy, jak Ty? To już sprawa dyskusyjna?
Raja napisała :     Staram się jakoś "normalnie" żyć........spotykać ze znajomymi........śmiać się......cieszyć z drobiazgów.
Jak zaczynam mówić i myśleć o tym co zostało z męża - to od razu dochodzi do użalania się nad sobą.......do niepotrzebnego pytania: "dlaczego" - a tego najbardziej się boję..
Nie pytaj się  dlaczego. Na to pytanie nie nie znajdziesz żadnej odpowiedzi, bo jej po prostu chyba  nie ma. Nie zadręczaj się już, musisz przyjąć, że tak po prostu wypadło. A wtedy na pewno będzie Ci lżej?
Miguś Aaa tak sobie napisałam o tej kuli... hihi Często doskwiera mi szyjny, od jakiegoś czasu czuję tam jakby lodową kulę i  wtedy mam kłopot z rękami? Z prawą szczególnie, bo tam jeszcze mam zespół cieśni nadgarstka? Nie wiem, może już przestaje mi działać blokada... Ale nie jest jeszcze aż tak źle...

Strzałko zdrowiej szybciutko, bądź trochę dobra dla siebie. Nie pamiętam jak wygląda Twoja sytuacja rodzinna, ale jak masz bliskich wokół siebie, to pozwól się trochę porozpieszczać. Wierzę, że zalecenia lekarzy będą trafne i szybko pzryniosą Ci ulgę i i efekty w postaci upragnionego zdrówka. I pamiętaj, nie jesteś maszyną...zresztą nawet one potrzebują nieraz remontów i napraw

Przeczytałam wszystkie Wasze wypowiedzi, ale już nic nie napiszę, lecę do kościoła.

Pozdrawiam kochane Marudki, pa

Dzień dobry luc . Strasznie marudzisz!!!

Z braku czasu pobieżnie poczytałam Wasze posty  - każda z nas jak to w zyciu bywa  ma jakiegos mola co gryzie  i doskwiera ale wyczuwam  TU  bardzo przyjazną atmosferę , to ważne .

Hej Niunia, dobrze, że zajrzałaś, bo dawno Cię nie było. Dzięki za życzenia .
Ja też wyczuwam tu miłą atmosferę, choć czasami wydaje mi się, że ja tu nieraz coś nieświadomie psuję. Wy się znacie, a ja tu ciągle jestem nowa. Ale staram się .  Muszę się bardziej zastanawiać, zanim coś napiszę.

O! I tu się przy okazji zwrócę do Pawła: "robisz społecznościówki", to znaczy, że siedzisz przy kompie, a to znaczy, że zapewne tu zaglądasz(?) i wiesz, że o Tobie pamiętamy ( myślę, że się panie nawet trochę martwią), więc proszę napisz nam przynajmniej, czy radzisz sobie z "deprechą"? Czy coś postanowiłeś w sprawie wyjazdu? Może nie jestem odpowiednią osobą, żeby zadawać te pytania, bo sama o sobie niewiele piszę, ale pytam...odpowiadać przecież nie musisz .

Dlaczego nikt mnie nie poinformował, że jak się wypije życzenia, to się spełnią? Ładnie to tak?! Chyba sie znowu obrażę

Dobry wieczór wszystkim Marudkom

Kochane Dziewczyny,  tyle ciepłych słów od Was przeczytałam, tyle zrozumienia - dziękuję z całego serca........do tak wielkiej uwagi nie jestem nawykła, bardzo mnie to wzrusza i nawet onieśmiela.
Dziewczyny, nie robię nic nadzwyczajnego, każda (a czy każdy?) zrobiła by to samo. Z boku wydaje  się, że "nie dałabym  rady" - ale kiedy TO COŚ spada znienacka - to wszystko przychodzi samo i robi się automatycznie i tak długo - jak potrzeba.
Co innego można? - uciec? - przed sumieniem się nie ucieknie........szukać znieczulenia w kieliszku czy też w przygodach? - żadne rozwiązanie.
Pewnie, że dopadają mnie doły, a nawet irracjonalny gniew na męża, że w ogóle zachorował.........wtedy chciałabym wszystko wykrzyczeć......wypłakać........ ale ten stany zagubienia i zwątpienia mijają.
Na szczęście  nie jest upierdliwy.......ON Sam -nigdy się nie buntuje i nigdy nie narzeka na złe samopoczucie.  Tam gdzie mogę i muszę chodzić sama - to chodzę. Mogę wyjechać na pół dnia, odwiedzić koleżanki, do mnie też przychodzą bez skrępowania.
Może ktoś się zdziwi dlaczego sama, skoro chodzi.........otóż, mąż wytrzymuje krótko poza domem........wymaga w ciągu dnia dużo odpoczynku, wielokrotnych drzemek, przyjmowania leków o określonych godzinach.
Jakieś 3 lata temu kuzyn żenił syna, wszyscy zgodnie uznali, że możemy  pójść, bo "posiedzi sobie......popatrzy"...........
ja też zapałałam do tego pomysłu. Wyszła  kompletna klapa..........wytrzymał ślub i wejście do sali lokalu weselnego..........nawet obiadu nie mógł zjeść i odwoziłam Go do domu.
Tak musi być. Tak Iskierko każdy ma swój krzyż........swoje "górki i dołki".........a że jedni mniej górek niż dołków?........ a może tylko tak się wydaje, bo nie wszyscy chcą o wszystkim mówić.

Anhedonio jest mi niezwykle miło, że spotkałam  TAAAAKIEGOO  KOZIOROŻCA........... dotychczas tylko ławice Ryb mnie otaczały, w domu też..............nie mam nic przeciwko Rybkom......... ale jednak miło spotkać twardo stąpającego po górkach KOZIOŁKA............
"ZATRZAŚNIĘTA" ? - mnie ten pancerz zawsze chronił.........a może tylko tak mi się wydawało i wydaje nadal.

Pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie i jeszcze raz dziękuję.

Ja jednak myślę, że niektórzy mają wiecej dołków, a niektórzy więcej "z górki", sprawiedliwości nie zauważam. Ale może się mylę.

O! Właśnie!

Chociaż wiesz co? niekoniecznie. Jednak, to ile ich mają osoby, które znamy też jest dla nas ważne.

Oczywiście, zgadzam się z Tobą, to może być dla nas ważne... Ale w takim razie to jest z naszym dołem czy górką w ten czy w inny sposób powiązane...

No nie wiem. A moze ja będę dzierżyć berło? 22 ładnie brzmi!

Napisali mi tu, że musi minąć minuta zanim dodam posta

Już nie wiem, jak mam z Tobą gadać... hihi Co to znaczy dla takich jak my?

Hej! Miga i Halszka
to może ja się wetnę w to Wasze gadu-gadu?

No ja cały czas czekam, widzę to zółte jak chińczyk Twoje światełko. Już Cię miałam upomnieć

Dawaj do nas!

Halszka, pisz, dopóki nie będzie 23a, będziesz miała swoje otwarcie .

Miguś święta prawda! ale teraz dopiero się dowiaduję, że jesteś w podobnej sytuacji.
Wcześniej wspomniałaś, że "obawiasz się pisać o sobie"............no, ale jeśli tak skrzętnie będziemy wszystko ukrywać, to wtedy wyjdzie taka niby-rozmowa i będziemy jeszcze bardziej zdołowane.  Szczegóły można sobie podarować, ale dlaczego nie powiedzieć o problemie jako - takim?

Noooo.....dawajcie dziewczyny......bo jestem bardzo ciekawa, która dochrapie się tytułu: H - 23  czy M-23

Strasznie mi się ten pomysł spodobał !

Miga no to przeszłaś swoje. Najważniejsze, że wszystko minęło jak zły sen. Życzę mężowi dużo zdrówka  a Tobie zapomnienia o tym co było.

Miga napisała: ( post mi nie chciał przejść... hihi)
Raju, ja nie jestem w podobnej sytuacji, Mój mąż miał raka, wyzdrowiał. Leczenie dużo zdrowia odebrało, ale siły powoli wróciły, jest zdrowy.

Nie wiedziałam Miguś Bardzo się cieszę, że macie to za sobą...

hehehe no i mamy H-23

Tak! Tak! Tak!

Wiecie, jak się pozostałe Marudy zdziwią, jak tu zajrzą?! Mam propozycję: dobijmy do 100!