On i Zakon

Szczerze, to ja bym nawet nie chciał wchodzić w bliższe relacje z "kandydatką" na zakonnice. Chociaż Boga jako takiego nie uznaję to jest ponad moją moralność. Czułbym że odciągam ją od powołania

Mówiłem, nie chodzi mi o rolę Boga w tym wszystkim, bo nie uznaję go. Jednak tak jak piszesz, wszystko działo się za obustronnym przyzwoleniem i dlatego teraz macie problem. Oboje zgodziliście się na taki układ znając jego plany. Tylko praktycznie rzecz biorąc jedyną osobą, która ma problem jest on. Ciebie przecież nic nie trzyma. To jest JEGO problem, z którym ON SAM musi sobie poradzić. Zerwij kontakt, jeżeli trzeba to zmień numer. Wasze wzajemne pisanie po cichaczu tylko "dorzuca oliwy do ognia", a on jak widać kontaktu nie zerwie, bo jest za słaby

Wybacz Esterko, ale ja, im więcej piszesz o waszym związku, tym mniej wierzę, w to, co opisujesz.

Nie obraź sie Autorko, ale na moje oko to ten Twój ideał ma coś nie równo pod sufitem...Bo ktoś, kto marzy/chce/zamierza wstąpić do zakonu/klasztoru - raczej nie traktuje tego jak ciekawej przygody tylko jak coś priorytetowego. I wówczas wręcz stroniłby od jakichkolwiek kontaktów kwestionujących wybór...
Przykład: ktoś postanawia zostać wegetarianinem, bo ma takie przekonania i nie godzi się na zabijanie i zjadanie zwierząt. Dotychczas - załóżmy - był "pod kuratelą" rodziców, którzy na nim wymuszali żarcie mięcha. Ale robił to z obrzydzeniem... Staje sie wolnym człowiekiem i postanawia, ze od np. 1 listopada nie bedzie jeść mięsa i będzie 100% wegetarianinem... Ale w październiku poznaje dziewczynę, której dieta to samo mięcho... I postanawia - póki co - wraz z nią to mięcho żreć bez opamietania... Więc wcina wraz z nią, ale ze świadomoscią, że od 1 koniec... Czy Twoim zdaniem takie postępowanie to coś ...normalnego? Bo dla mnie to ewidentny fałsz, fałsz w obraniu własnej drogi...
Tak samo postrzegam wybór Twego ideału. Jesli rzeczywiscie miał zamiar zostać zakonnikiem - powinien stronić od kobiet, a nie "nażrerać się jeszcze na zapas"...
A on to robił i jeszcze nadal ...ukradkiem "podżera kiełbasę w ukryciu" (pisze smsy, dzwoni do Ciebie) udając wegetarianina
Czy nie widzisz tu czegoś fałszywego, pokręconego i zastanawiającego?
Dlatego podtrzymuję wszystko to, co wcześniej pisałem. Dla mnie ten facet nie wie czego chce, bawi się (Tobą także) i do ideału jest mu stanowczo daleko...
Życzę Ci, by jednak wrócił - ręczę, że szybko łuski spadną Ci z oczu - i zaczniesz patrzeć na niego jak na to zasługuje ...z obrzydzeniem

Caly czas zaluje, ze go nie probowalam zatrzymac (((

OK a co myslisz o probie zatrzymywania, ze moglam go choc probowac zatrzymac? I jak widzisz taka syt. ze robimy razem rozne rzeczy, mowimy sobie czule, slowka, mowimy jak nam razem dobrze a co jakis czas zdanie: kurcze prawie zapomnialem, o tym ze niedlugo wyjezdzam>.......

Estero  witaj

Chyba wypadnie Tobie pomodlić się o Jego Wybór drogi życiowej.
Nie od dziś są takie sytuacje,pamiętam jak nas ,kiedy to
w Szkole średniej mieliśmy naukę religii,młody ksiądz uczył nas.
Nie pamiętam dokładnie ile lat był księdzem.... ale jak wróciłam
w swoje strony rodzinne , to ten właśnie ksiądz wyjechał a granicę
z kobietą..... był dobrym księdzem,spokojnym nawet chodził
na dyskoteki,tak mówiły koleżanki.... czy chciałabyś aby tak było z Tobą?

Nie jest to łatwa sytuacja dla Ciebie zapewne,ale jednak powinnaś
być cierpliwa,zająć się czymś...... no nie wiem czym.....ale zająć ten czas.
Aby on powiedzmy w spokoju,bez targania wybrał.... i rozeznał się
czy to jest powołanie.Choć jak wiemy ,nawet osoby Księża,Ojcowie,Siostry
Zakonne mają co jakiś czas chwile zwątpienia,bo szatan czyha jak złodziej...

Pozdrawiam serdecznie

Ps. A Bardo Śląskie to niedaleko jest mojej miejscowości.
Można go odwiedzić,dużo ciekawych rzeczy się dowiedzieć.
O ile kogoś to interesuje.

Dwa pierwsze etapy formacji kandydatów na kapłanów i braci zakonnych odbywają się wspólnie:
Postulat ? trwa jeden rok i mieści się w Bardzie Śląskim.
Postulanci nie noszą jeszcze habitu i nie składają ślubów zakonnych. Poprzez studium, modlitwę i różne zajęcia poznają charyzmat i duchowość redemptorystowską, wprowadzani są w życie we wspólnocie zakonnej i lepiej rozpoznają swoje powołanie.
Nowicjat ? trwa jeden rok i odbywa się w Lubaszowej.
Jest to czas modlitwy, pogłębiania relacji z Chrystusem, bliższego poznania życia zakonnego oraz duchowości i zasad życia Zgromadzenia. Kończy się złożeniem pierwszych ślubów zakonnych czystości, ubóstwa i posłuszeństwa oraz otrzymaniem habitu.
Dla kandydatów na kapłanów:
Studentat ? to czas sześcioletnich studiów filozoficzno-teologicznych w Wyższym Seminarium Duchownym Redemptorystów w Tuchowie.
Poprzez studia akademickie, modlitwę, posługi liturgiczne i zaangażowania apostolskie studenci przygotowują się do głoszenia Dobrej Nowiny. Zwieńczeniem tego etapu są śluby wieczyste i święcenia kapłańskie.
Dla braci zakonnych:
Juniorat ? trwa 5 lat i przeżywany jest w jednym z domów formacji.
Poprzez modlitwę, naukę i spełnianie różnorodnych posług domowych i apostolskich bracia przygotowują się do złożenia ślubów wieczystych.
Kilka filmów, wartych obejrzenia:
POWOŁANIE: GENESIS - KIM JESTEŚ
"Redemptoryści wczoraj i dziś" (historia zgromadzenia)
"parafia z sercem" - dokument  TVP INFO

Wiesz Kosmiczny nicku
Czas jest najlepszym lekarstwem na wszystko i cierpliwość.
To tylko jakby to powiedzieć,rada  czy też moje spostrzeżenie.
Pewnie że niekoniecznie musi korzystać w ogóle z naszych rad
czy oburzenia itd. Mogę sobie wyobrazić jak targają Esterę
wątpliwości.... to tylko mój punkt widzenia.
Wybór należy do Autorki,a życzę jej jak najlepiej,a co zrobi....
okaże się za czas jakiś. Trudno powiedzieć,co było dobre....
Za jakiś czas będą skutki .... nie da się w pełni przewidzieć
co będzie.....................................................................

A jaki on jest? hmmm przecież nie wiemy czym się kieruje
Choć z opisu Estery wynika,że czuje się Powołany......
Choć tutaj też czas pokaże,jak to było naprawdę.
Pozdrawiam

Ale jak zatrzymać?
Przykuć do kaloryfera?
Kobieto!

Estero.
Powiem Ci jak ja to widzę.
Dla niego najważniejsza jest relacja z Bogiem, jest wierzący i tak jest prawidłowo.
Poszukiwał długo drogi powołania i w końcu ją odnalazł, dlatego postanowił wstąpić do zakonu.
Ale Bóg mu postawił na swojej drodze Ciebie.
I on nie wie co to znaczy, bo skoro dał mu rozeznać aby wstąpił do zakonu to dlaczego teraz zsyła na niego wątpliwości?
Zastanawia się, czy to pokusa, próba ukazania mu jak bardzo jego powołanie jest mocne czy pokazanie, że źle rozeznał i jego powołaniem jest życie w rodzinie.
On musi do tego dojść. Sam, przy pomocy Boga.
Daj mu czas na to, ograniczcie kontakty.
Ewentualnie napisz mu, że dajesz mu pewien czas (parę miesięcy) aby zadecydował bo nie wiesz, czy na niego czekać i ci napisał co postanowił. Niech pożyje trochę tam, zobaczy czy to do niego pasuje.
Zajmij się swoim życiem, nie oczekuj niczego.
Jak będzie, tak będzie, samo się okaże.

On potrafii napisac taki mam plan na siebie ze wroce tylko pytanie czy Bog na mnie tez ma taki plan... I daje mi nadzieje i ja odbiera

Czyli co? Jeśli jest szczerym chrześcijaninem i katolikiem, myślącym o zakonie powinien unikać pewnych zachowań i wiedzieć, że należy ich unikać.

np seksu

Czyli coś było ... dlaczego nie weźmie pod uwagę ślubu z Tobą? Poza wydłubaniem sobie oczu i odcięciem rąk takie wyjście zaleca Biblia jeśli chce żyć bez grzechu. Powinien to wiedzieć !

Bo jest hipokrytą i analfabetą, najwidoczniej. Podsuń mu ten pomysł i niech zapyta o to przełożonych a nie wysyła łzawe smsy.

Piszę poważnie ... dla zakonników takie dylematy to nie pierwszyzna. Niech zapyta, niech dowie się wszystkiego.

To wybrał czy nie? Raz piszesz, że planuje wrócić, teraz, że wybrał życie tam. Skoro jesteś przekonana, że już nic nie da się zrobić to najlepiej zapomnij o panu idealnym.

Wróci, nie wróci, daj sobie z nim spokój. a konkretnie napisz mu, że nie będziesz się z nim kontaktować dopóki jest w zakonie, bo szanujesz jego decyzję i nie chcesz go od Boga odciągać. Jeśli ma tam zostać to nic tego nie zmieni, ale jeśli nie to mu się proces decyzyjny może przyspieszyć.

Przynajmniej jest z Tobą szczery. Ja mam takiego "kolegę", który też kiedyś był w zakonie, nic mi nie powiedział, że idzie. Będąc tam codziennie do mnie dzwonił i wymyślał jakieś bajki a to jakieś wakacje z rodzicami, a to szkolenie służbowe. Dowiedziałam się przypadkiem od znajomego księdza, który pokazał mi zdjęcia z wycieczki z postulantami. Jednak po miesiącu wrócił i oczywiście mi nie powiedział gdzie naprawdę był.

To, że wstąpił do zakonu jeszcze nie oznacza, że zostanie księdzem. Przy dobrych wiatrach to połowa tych co wstąpiła przyjmie kiedyś święcenia.