Oszukałam go żałuję

Doom napisał/a:

Aleksandra2121 napisał/a:

Napewno nie dam tym bardziej,że już zraniłam go oszukując
wrabiając w dziecko będzie to szok dla niego bo już widzę jego minę.
Do dziś się zastanwia łam co z tym zrobić,ale jednak uznałam,że powiem.
Bo powiem ci,że on i tak jakoś zawsze miał w życiu pod górkę.
I wolę mu się przynać,aby również nie dopuścić do takiej smajej sytuacji co ta dziewczyna.

Widzę, że tu małe kółko adoracji powstaje, spijacie sobie z dzióbków etc.

Ilona (najpierw do ciebie) autorka nie popełniła dużego błędu. Ona popełniła KATASTROFALNY BŁĄD. Będę to powtarzał jak mantrę, ale ja tak traktuję zdradę: Ona dokonała ZBRODNI na swoim związku...W takich kategoriach należy rozpatrywać ten "błąd"!

To, co się zacznie dziać w umyśle i sercu tego człowieka, gdy dowie się, że najważniejszy dla niego człowiek, którego darzy bezwarunkową miłością nie jest "jego", a kobieta, której ufał i kochał stanie się żródłem jego niewyobrażalnych cierpień leży POZA GRANICAMI WASZEGO POJMOWANIA (to do was obu drogie panie). To żadne oskarżenie z mojej strony, jeno stwierdzenie faktu. Lepiej, by autorka zdawała sobie z tego sprawę jak będzie przygotowywała się na "nieprzyjemną" rozmowę. Zresztą stwierdznie "nieprzyjemna" to olbrzymi eufemizm. O wiele lepiej będzie pasowało słowo "wiwisekcja" na uczuciach tego faceta. Piszę to jako mąż i ojciec. Dreszcze mnie przechodzą, jak czytam takie historie...

Co do ciebie autorko, to daję plusik malutki za gotowość do przyznania się i przyjęcia konsekwencji. Tylko tyle mam dla ciebie, bo reszta nie nadaje się na publikację...

Aleksandro...nie pozdrawiam

Przedewszyatkim nie do nas nalezy ocenianie wagi czynu autorki, ale doradzenie c w takiej sytuacji powinna zrobic. Nie do nas nalezy potepianie. Ja nie pochwalam  tego co zrobila ale tez jej nie oskarzm i nie doluje, staram sie doradzic nie wytykac bledy. Niech ocenia ja jej partner, ojciec dziecka i w przyszlosci samo dziecko nie my. A co do granic mojego pojmowania to ne Tobie to oceniac i nie wiesz jakie mam granice po wypowiedzi na forum. To jakie mam wartosci i co mysle o takim postepowaniu nie odzwierciedlam w poscie do autorki. Nie chce jej dobijac czy potepiac bo ona przyszla tu po rade co ma zrobic a nie z pytaniem co sadzicie o moim postepowaniu. Kazdy ma prawo wypowiedziec sie na temat i napisac co mysli o autorce, ale nie oceniaj innych nie znajac ich

Ilona3407 napisał/a:

Doom napisał/a:

Widzę, że tu małe kółko adoracji powstaje, spijacie sobie z dzióbków etc.

Ilona (najpierw do ciebie) autorka nie popełniła dużego błędu. Ona popełniła KATASTROFALNY BŁĄD. Będę to powtarzał jak mantrę, ale ja tak traktuję zdradę: Ona dokonała ZBRODNI na swoim związku...W takich kategoriach należy rozpatrywać ten "błąd"!

To, co się zacznie dziać w umyśle i sercu tego człowieka, gdy dowie się, że najważniejszy dla niego człowiek, którego darzy bezwarunkową miłością nie jest "jego", a kobieta, której ufał i kochał stanie się żródłem jego niewyobrażalnych cierpień leży POZA GRANICAMI WASZEGO POJMOWANIA (to do was obu drogie panie). To żadne oskarżenie z mojej strony, jeno stwierdzenie faktu. Lepiej, by autorka zdawała sobie z tego sprawę jak będzie przygotowywała się na "nieprzyjemną" rozmowę. Zresztą stwierdznie "nieprzyjemna" to olbrzymi eufemizm. O wiele lepiej będzie pasowało słowo "wiwisekcja" na uczuciach tego faceta. Piszę to jako mąż i ojciec. Dreszcze mnie przechodzą, jak czytam takie historie...

Co do ciebie autorko, to daję plusik malutki za gotowość do przyznania się i przyjęcia konsekwencji. Tylko tyle mam dla ciebie, bo reszta nie nadaje się na publikację...

Aleksandro...nie pozdrawiam

Przedewszyatkim nie do nas nalezy ocenianie wagi czynu autorki, ale doradzenie c w takiej sytuacji powinna zrobic. Nie do nas nalezy potepianie. Ja nie pochwalam  tego co zrobila ale tez jej nie oskarzm i nie doluje, staram sie doradzic nie wytykac bledy. Niech ocenia ja jej partner, ojciec dziecka i w przyszlosci samo dziecko nie my. A co do granic mojego pojmowania to ne Tobie to oceniac i nie wiesz jakie mam granice po wypowiedzi na forum. To jakie mam wartosci i co mysle o takim postepowaniu nie odzwierciedlam w poscie do autorki. Nie chce jej dobijac czy potepiac bo ona przyszla tu po rade co ma zrobic a nie z pytaniem co sadzicie o moim postepowaniu. Kazdy ma prawo wypowiedziec sie na temat i napisac co mysli o autorce, ale nie oceniaj innych nie znajac ich

Autorka opisuje swój przypadek na forum, gdzie zdecydowana większość to zdradzeni/zdradzone. Czego się spodziewała? Zrozumienia? Poza tym, dlaczego mam jej nie oceniać? Dlaczego uważasz, że nie mam prawa krytykować zła i głupoty? Czy nie uważasz, że ten świat i relacje międzyludzkie wyglądają, jak kloaka, bo nie krytykujemy i nie piętnujemy skur.wysyństwa, że dajemy swego rodzaju przyzwolenie na takie zachowania, bo je relatywizujemy?

Wyraziłem swoją opinię, bo mam do niej prawo. Ty masz prawo do swoich opinii i pięknie! Trzeba nam tego prawa bronić za wszelką cenę

Niczego autorce nie radzę, bo i nie mam dla niej żadnej innej rady, jak ta, by się przyznała, a do tego doszła sama z waszą pomocą...

szika napisał/a:

Doom ale pojechałeś po bandzie. Dziewczyna przyszła po radę i pomoc a tu taki prysznic i jakie mocne słowa! Skur*wysyństwo, kloaka... Hmmm... szczerze to nie spotkałam się z czymś takim aby ktokolwiek dawał przyzwolenie na cokolwiek z tego co napisała autorka watku, no ale...
Ja tu słysze głos rozpaczy i prośbe o pomoc. Aleksandro trzymam za Ciebie kciuki bądx dzielna, co robić to już chyba wiesz. Nie przejmuj sie takimi wypowiedziami jak tymi powyżej, nie popełniłas skur*wysynstwa, a zwyczajnie błąd, jakich ludzie wiele popełniają. Nie ma sensu żyć z wiecznym poczuciem winy, bo owo poczucie może zniszczyć życie Twoje i Twoich bliskich. Stało się, mleko już się rozlało, trzeba unieść teraz tego konsekwencje. Żeby sytuacja była czysta lepiej powiedzieć, przynajmniej będziesz miała jasność ile Ty jako Ty jestes warta dla Twojego partnera, podejrzewam, że Synka będzie kochał jak swojego i jesli jest człowiekiem z jakims poziomem morale to nie porzuci Syna przede wszystkim ani Ciebie.
jesli nie powiesz zawsze bedziesz żyła w strachu ...

Ja przygotowałam sie na takie rady.
Jakby to inni błędów nie popełniali,ale się mylą niestety.
Bo każdy z nas je popełnia.Nie mówię,że jestem jakaś święta bo wiadomo,że nie.
I nikt nie jest.To rzecz jasna.
Nie wiem czy porzuci mnie nie mam pojęcia nie umiem odpowiedzieć.

A co za różnica, dlaczego, wzięło i się stało... Mnie tylko nurtuje, skąd autorka jest taka pewna tego, że to nie dziecko partnera. Jeśli z partnerem się zabezpieczała, a z tamtym innym nie, to partner chyba powinien zacząć coś podejrzewać już dawno... Choć do zdrady i tak powinna się przyznać, bo dobrze wiem, co z psychiką potrafią wyrzuty sumienia zrobić. Zagłuszasz to, usprawiedliwiasz się jak tylko się da, wmawiasz sobie, że to nic, głupota taka, ale gdzieśtam w głębi siedzi, nie daje ci spać i wyskakuje w różnych dziwnych momentach...  No chyba, że ktoś faktycznie uważa, że zdradzanie jest normalne i oczywiste, ale nie znam nikogo takiego.
Może naprawdę należałoby zrobić najpierw jakieś testy, a dopiero potem rozmawiać... Inaczej brzmi "zdradziłam cię dawno temu, żałuję i przepraszam" od "zdradziłam cię i to dziecko tak naprawdę jest jego"...

Doom jesteś więc ateistom to dobrze bo już myślałam że kolejnym zakłamańcem a ja szanuję osoby o nawet wyrazistych poglądach ale spójnych.

Drzazga napisał/a:

Katarzynka82 napisał/a:

Doom jesteś więc ateistom to dobrze bo już myślałam że kolejnym zakłamańcem a ja szanuję osoby o nawet wyrazistych poglądach ale spójnych.

taki prosty, spójny światopogląd, podział na dobrych i złych...
ateistów i zakłamańców

Jaki świat stał teraz prosty...

BTW
- popracuj nad gramatyką.
często tam gdzie niektórzy słyszą "om" każą pisać "ą"
Takie utrudnienie postrzegania świata.
Pewnie to Ci zakłamańcy wymyślili żeby utrudnić ateistom życie...

Ha Ha ! Drzazga zdobyłeś 11 punktów na 10 możliwych...

Katarzynka82 napisał/a:

[...]
Nie po prostu nie może ktoś być chrześcijaninem i zarazem wrogiem nauk Jezusa.
Podam inny przykład Nowy testament karze nie zabijać, zwolennik kary śmierci nie może być katolikiem ani chrześcijaninem tylko hipokrytą.

Który KONKRETNIE fragment NT nasz na myśli?

Aleksandra2121 napisał/a:

szika napisał/a:

Doom ale pojechałeś po bandzie. Dziewczyna przyszła po radę i pomoc a tu taki prysznic i jakie mocne słowa! Skur*wysyństwo, kloaka... Hmmm... szczerze to nie spotkałam się z czymś takim aby ktokolwiek dawał przyzwolenie na cokolwiek z tego co napisała autorka watku, no ale...
Ja tu słysze głos rozpaczy i prośbe o pomoc. Aleksandro trzymam za Ciebie kciuki bądx dzielna, co robić to już chyba wiesz. Nie przejmuj sie takimi wypowiedziami jak tymi powyżej, nie popełniłas skur*wysynstwa, a zwyczajnie błąd, jakich ludzie wiele popełniają. Nie ma sensu żyć z wiecznym poczuciem winy, bo owo poczucie może zniszczyć życie Twoje i Twoich bliskich. Stało się, mleko już się rozlało, trzeba unieść teraz tego konsekwencje. Żeby sytuacja była czysta lepiej powiedzieć, przynajmniej będziesz miała jasność ile Ty jako Ty jestes warta dla Twojego partnera, podejrzewam, że Synka będzie kochał jak swojego i jesli jest człowiekiem z jakims poziomem morale to nie porzuci Syna przede wszystkim ani Ciebie.
jesli nie powiesz zawsze bedziesz żyła w strachu ...

Ja przygotowałam sie na takie rady.
Jakby to inni błędów nie popełniali,ale się mylą niestety.
Bo każdy z nas je popełnia.Nie mówię,że jestem jakaś święta bo wiadomo,że nie.
I nikt nie jest.To rzecz jasna.
Nie wiem czy porzuci mnie nie mam pojęcia nie umiem odpowiedzieć.

Szika, będę się trzymał jednak swojej terminologii. Są różne rodzaje błędów i można dokonać ich gradacji. Można sobie kupić za duże gacie, można bardzo źle zainwestować i stracić oszczędności życia. Można też zdradzić męża, zrobić sobie dziecko z kochankiem i wmówić je mężowi. Nie wszystkie te błędy, jak można zauważyć, mają tą samą wagę. Na przykład, gdy kupię sobie za duże gacie, to świat mojego dziecka i mojej żony nie legnie w gruzach. Gdyby się jednak okazało, że mam dziecko na boku...

Poza tym, o jakim poziomie morale partnera autorki ty mówisz? Nie sugeruj autorce, że ma prawo czegoś od niego oczekiwać! Zaraz się okaże, że z faceta będzie wielka gnida, bo nie poradzi sobie z emocjami i krzywdą jaką mu zadano i zwyczajnie odejdzie, zostawiając ułomną i dziecko, które kocha! Do tego zmierzacie prawda? Będzie musiał wybaczyć, bo jak nie no to kawał gnoja! Widocznie nigdy mnie nie kochał i tym podobne bzdury...  Czy wy nie widzicie ogromu emocji z jakimi będzie musiał zmierzyć się ten facet?

Szika, na litość! Czy kobieta musi zdradzić, mieć dziecko z innym, by w godzinie próby dowiedzieć się ile jest warta dla swojego męża/partnera?!!

Aleksandro, wszyscy popełniamy błędy, zbędny twój sarkazm i ironia. Sam popełniam ich wiele, ale nigdy nie naraziłbym rodziny na rozpad. Bo o tym tu dyskutujemy.

Ja akurat zostałam zdradzona i wiem jak to jest. Wiem jaki to ogrom cierpienia i bólu, nikt mi nie musi tego mówić. Ale jak czytam takie zgorzkniałe, pełne nienawiści, nasycone jadem wypowiedzi to zastanawiam sie po co taki ktos tutaj przyszedł? Aby wszystkim, którym zdarzyło sie popełnic błąd w zyciu dowalać? Może sie mylę ale Aleksandro oberwałaś za czyjes nieprzebaczone krzywdy. W określaniu Cie ułomną nie ma nic konstruktywnego i takiej krytyki nie traktuj poważnie, bo to są czyjeś frustracje związane z czyimś życiem.
Masz ciężki orzech do zgryzienia i współczuję Ci, na pewno nie jest Ci łatwo. Na pewno będzie to również wielki cios dla Twojego partnera, ale... no własnie walnę tu frazes: nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Jesli odwazysz się na uczciwą rozmowę to na tym w dłuższym wymiarze czasu i szerszej perspektywie WSZYSCY skorzystają. Ważne abyś tę rozmowe dobrze przeprowadziła. Ważne abyś uszanowała uczucia partnera, jego złośc, żal, ma do nich prawo. Nalezy także uszanować jego decyzję jakakolwiek by nie była. Jestem przekonana, że nie odejdzie, bo z całą pewnością kocha Maleństwo, to, że okaże się być dzieckiem innego faceta nie powinno zmienić jego do dziecka uczuć, wszak dziecko niczemu nie jest winne. A czy zostanie z Tobą? Zadaj sobie pytanie czy chciałabyś aby za 10 lat odszedł? 10 lat żyć w niepewności żeby się przekonać kiedyś? Jesli odejdzie mówi się trudno, przebolejesz, podniesiesz się, jeśli nie - pokaże klasę i miłość. Miłość wybacza, miłość wiele zniesie, miłość wiele przetrzyma. Głowa do góry i do dzieła - obmyślaj jak będzie rozmowa wyglądała. Przygotuj się do niej.
Uważam jednakże że cokolwiek tu nie przeczytasz Twoją decyzję należy uszanować nawet jeśli nie powiesz partnerowi.
Niektórzy będa Cię tu obrzucali mięsem, ale wiedz o tym, że jestes matką a to jest wartość nie do przecenienia. Matki dla swoich dzieci robią różne rzeczy, nawet takie, które wielu się nawet nie śniły - bo to jest INSTYNKT. Żadna perfidia, żadne oszustwo a instynkt samozachowawczy, najbardziej naturalny odruch spośród tych, które świadczą o naszym człowieczeństwie.

Nie ma rzeczy niewybaczalnych...

A dlaczego zdradziłaś?Dlaczego kobiety zdradzają?

SzaraMyszka20 napisał/a:

Doom, przede wszystkim nigdy nie mów nigdy. Życie pisze takie scenariusze, że ciężko przewidzieć co zrobimy kiedyś. Każdy psycholog CI powie, że nikt nie zna siebie na sto procent. WIelu już mówiło, że nigdy, że zawsze....

Nie podoba mi się to, że wielu z was dorabia ideologie i wkłada w usta autorki słowa, których nie wypowiedziała. Gdy rejestrowałam się na forum 3 lata temu, było zupełnie inaczej. Aż tak zmieniła się mentalnośc ludzi? Niemal w każdym temacie jest ktoś, kto zamiast perswazji słownej, używa szeroko pojętego ataku na osoby, które przychodzą na forum aby uzyskać wsparcie, otrzymać poradę czy też inne tego typu sprawy. Ogarnijcie się troszkę.

Masz rację Doom, istnieją różne rodzaje błędów, ale każdy można wybaczyć. 
Dostrzegam ogrom emocji z jakimi będzie musiał zmierzyć się partner Aleksandry, ale czy jej nie towarzyszą żadne emocje?

Wiesz widocznie ten co zdradził,nie ma
prawa do żadnych emocji,tylko ten ,kto został
zdradzony.Właśnie ja też mówiłam ,że nigdy ,nigdy,ale
jednak,Ciekawa jestem czy tutaj zgormadzeni ludzie
mają jaką kolwiek mentaloność.Bo nie sądzę.

Ilona3407 napisał/a:

Cynicznahipo napisał/a:

Nadzieja? Musiałby być kompletnym idiotą, by z nią zostać po tym wszystkim.
Szkoda tylko, że najbardziej ucierpi, jak zwykle, dziecko.

Szwedzki humanisto, wystarczyło, że włos partnera dała do analizy, nie pasowało DNA, to stwierdziła, że ten drugi jest ojcem.

Nie wiadomo jak sie zachowa partnetr, nie musza byc razem, ale moze bedzie chcial byc ojcem dla dziecka, to tez mozna brac pod uwage. Nie mowie ze odrazu powie  ze ja kocha i mimo wszystko zostanie z nimi

Jasne, że nie wiemy, jak zachowa się partner. Mądry facet zostawiłby Autorkę, a dalej utrzymywałby kontakt z dzieckiem.
Ale nie wiemy, czy ten facet jest mądry.

Aleksandra daj znać jak po rozmowie. Chodzi o wydarzenia, o emocjach nie musisz pisać jesli nie zechcesz. Co z partnerem? Co z Dzieciątkiem?
Tak swoją drogą to włos na głowie się jeży jak się tu czyta co poniektóre wypowiedzi, wcale Ci się nie dziwię że jest Ci ciężej.
We mnie masz wielkie poparcie i mój szacunek. Jesteś bardzo odważna i dzielna. Chce powiedzieć że jest mi przykro i czuję się zażenowana jak czytam jakie "wsparcie" tu dostajesz. Głowa do góry, nie bierz do serce tego co na nic Ci się nie przyda i z czego nic konstruktywnego nie wyniesiesz, czerp to co daje Ci siłę i nadzieję, bo będziesz pewnie wiele jeszcze tego potrzebowała. Trzymam kciuki aby Wam sie pomimo tych dramatycznych wydarzeń ułożyło

Ps. Tak na marginesie. Swoją drogą specjalnie poobserwuje tu pewne osoby jak sie będa wypowiadały w przypadkach gdy kobieta napisze o tym, że została zdradzona, bo jakoś w tamtych tematach niewiele widać pewne nicki. To zastanawiające hmmmm...

Katarzynka82 napisał/a:

[...]
Nie po prostu nie może ktoś być chrześcijaninem i zarazem wrogiem nauk Jezusa.
Podam inny przykład Nowy testament karze nie zabijać, zwolennik kary śmierci nie może być katolikiem ani chrześcijaninem tylko hipokrytą.

Który KONKRETNIE fragment NT nasz na myśli?

Cyniczna dziękuję, że przypomniałas mi o waznym punkcie regulaminu.
Co do odpowiedzialności - nie moge powstawiać cytatów z postów Dooma w innym watku, bo będzie mozna je namierzyć, a tego mi zrobic bez zgody autorki watku nie wolno. Był podobny watek na tym forum gdzie Doom sobie poużywał, własnie go odnalazłam i od razu wiedziałam skąd kojarzę nick. Pisałam potem z tą dziewczyną stąd wiem jakie skutki takie wyżywanie się może odnieść. Nie musisz mi wierzyć Cyniczna, ja natomiast wiem co piszę.
Chodzi o to abyście mieli świadomość, że siniaki na ciele goją się szybko ale rany, które można zadać słowami czasami goja sie latami albo wcale, jeśli ktoś nie uzyska pomocy. Nie jest to obojętne dla mnie gdy czytam, że ktoś pozwala sobie na obelżywe określenia pod adresem kogokolwiek, zarówno kobiet jak mężczyzn - sprowadza to rozmowę czy dyskusję do bardzo niskiego poziomu to po pierwsze, po drugie kopanie leżącego naprawdę nic dobrego nie wnosi. Doom pisze, że sie dopiero rozkręca. Mogę tylko wyrazić ogromne współczucie dla Was - zdradzeni, ja Was rozumiem. Jednak sama się przekonałam, że tkwienie w nienawiści to zła droga, a sączenie jadu tak naprawdę daje Wam ulgę tylko chwilową, w szerszej perspektywie nie leczy Waszych zranionych dusz. Natomiast konsekwencje mogą być dla innych ludzi opłakane, ktoś może nie unieść ciężaru okrucieństwa, którym tu tak obficie sypiecie.
Autorka gdyby miała potrzeby masochistyczne to na pewno znalazłaby sposób aby je zaspokoić. Przyszła tu po pomoc a spotyka się z sadyzmem wręcz. Aleksandra jest MATKĄ przede wszystkim, pamiętajcie o tym, jest potrzebna Dziecku, raniąc Ją ranicie dziecko tak naprawdę. Co dziecku po zdołowanej, przygniecionej lawinową krytyką matce? Pomyślałaś o tym Cyniczna?

Aleksandra daj znać jak po rozmowie. Chodzi o wydarzenia, o emocjach nie musisz pisać jesli nie zechcesz. Co z partnerem? Co z Dzieciątkiem?
Tak swoją drogą to włos na głowie się jeży jak się tu czyta co poniektóre wypowiedzi, wcale Ci się nie dziwię że jest Ci ciężej.
We mnie masz wielkie poparcie i mój szacunek. Jesteś bardzo odważna i dzielna. Chce powiedzieć że jest mi przykro i czuję się zażenowana jak czytam jakie "wsparcie" tu dostajesz. Głowa do góry, nie bierz do serce tego co na nic Ci się nie przyda i z czego nic konstruktywnego nie wyniesiesz, czerp to co daje Ci siłę i nadzieję, bo będziesz pewnie wiele jeszcze tego potrzebowała. Trzymam kciuki aby Wam sie pomimo tych dramatycznych wydarzeń ułożyło

Ps. Tak na marginesie. Swoją drogą specjalnie poobserwuje tu pewne osoby jak sie będa wypowiadały w przypadkach gdy kobieta napisze o tym, że została zdradzona, bo jakoś w tamtych tematach niewiele widać pewne nicki. To zastanawiające hmmmm...

szika napisał/a:

Aleksandra daj znać jak po rozmowie. Chodzi o wydarzenia, o emocjach nie musisz pisać jesli nie zechcesz. Co z partnerem? Co z Dzieciątkiem?
Tak swoją drogą to włos na głowie się jeży jak się tu czyta co poniektóre wypowiedzi, wcale Ci się nie dziwię że jest Ci ciężej.
We mnie masz wielkie poparcie i mój szacunek. Jesteś bardzo odważna i dzielna. Chce powiedzieć że jest mi przykro i czuję się zażenowana jak czytam jakie "wsparcie" tu dostajesz. Głowa do góry, nie bierz do serce tego co na nic Ci się nie przyda i z czego nic konstruktywnego nie wyniesiesz, czerp to co daje Ci siłę i nadzieję, bo będziesz pewnie wiele jeszcze tego potrzebowała. Trzymam kciuki aby Wam sie pomimo tych dramatycznych wydarzeń ułożyło

Ps. Tak na marginesie. Swoją drogą specjalnie poobserwuje tu pewne osoby jak sie będa wypowiadały w przypadkach gdy kobieta napisze o tym, że została zdradzona, bo jakoś w tamtych tematach niewiele widać pewne nicki. To zastanawiające hmmmm...

To kiepsko zrobiłaś tę swoją kwerendę po tematach, nie jestem tu długo, ale równie mocno potraktowałem kilka męskich gnid. Wypowiadałem się w wątkach założonych przez zdradzone kobiety, poczytaj. Poza tym, jak już wspomniałem, nie jestem tu długo i się dopiero rozpędzam...

Cyniczna wyraziła dość dokładnie również mój pogląd: Zdrada nie ma płci. To wyjątkowo ohydne LUDZKIE zachowanie. Tyle w tym temacie...