Odwieczne singielstwo czyli brak partnera, jak z tym walczyć?

blue, zależy od mierzenia. Ale uśrednijmy to do 170-171 cm. Tylko nie wiem co to zasadniczo by zmieniło w Twoim podejściu powiedzmy.

No to chłopie, nie ma załamki;P Zmienia to postać rzeczy, ponieważ gdybyś miał np 160cm to bym Cię nie czarowała, że jest dobrze. A tak to z czystym sumieniem napiszę, że jest ok. W sumie popatrz, większość dziewczyn, które mijam na ulicy mają właśnie tyle albo są niższe od Ciebie. Ja akurat będę od Ciebie wyższa o 6/7 cm;))

ej, tylko bez nazywania wysokich kobiet "tyczkami";) Tyczka to może być 190, ale nie ponad 170;P

Świnia <lol>

Hm ... bo tak szczerze mówiąc doświadczenia 'związkowego' nie mam ale też żadna wprost mi nigdy nie powiedziała albo nie napisała po zobaczeniu zdjęcia czegoś w stylu "ale jesteś niski / za niski". Ale też samemu czuję się nieco - ważne słowo - nieco mniej atrakcyjny bez tych powiedzmy 5-8 cm więcej. We wzroście.

Aj tam wzrost nie jest najważniejsza cecha.Dla mnie idealnie to 170-175 ale jak będzie wyższy lub trochę niższy od tego to nie problem.Dodatkowo,to ,ze wymienilam wczesniej parę cech, to nie znaczy,ze gdypoznam faceta,ktoryby wszystkie je posiadał to i tak mozemy nie przypasc sobie dogustu-serca.Liczy się całokształt.Charakter plus fizycznosc .

A co z tymi włosami bo ciekawa jestem i myślę, że dziewczyny tutaj również ?

Masz długie włosy czy jak?

Długie włosy sa faaajne O ile o nie dbasz i nie masz napuszonej szopy hehe. To chyba takie bardziej klimaty rocka u Ciebie co

Disco polo to nie muzyka, daj spokój. Mnie śmieszą ludzie którzy na chama mi wciskają, że lubię disco ale wstydzę się przyznać.Przecież znasz tekst piosenki: jesteś szalona. Kurde tak. Każdy ją zna, dlatego że leci od tylu lat gdzie się da, a tekst jest tak banalny, że po minucie znasz już cały, a nie dlatego że to lubię! Nie wiem jak głuchym trzeba być by tego słuchać. W sumie to ja i za popem nie przepadam, w ogóle brzydzi mnie sława i blask fleszy i może dlatego.Ja to tez w sumie słucham wszystkiego od muzyki klasycznej, przez rap, jazz aż do rocka i takiej mocnej muzy z growlingiem. Grało sie kiedyś w kapeli na gitarze elektrycznej, piękne czasy Długie włosy są fajne, nawet jeśli nie są mega długie. Przynajmniej mi się to podoba, bo sobie mogę wplatać palce w te włosy i się nimi bawić, a lubie sie bawic włosami i głaskać po nich hehe. Także zapuszczaj, zapuszczaj wszędzie te łyse głowy, kojarzące sie z dresami i patologia, a długi włos to jakaś odmiana

Whiskey, zależy dla kogo. Są ludzie którzy tylko takie coś tolerują i uważają, że to ma głębię i jest 'piękne'.

I ja nie znam "jesteś szalona". I nie mam fb. Damn ... już powinienem nie żyć.

Czyżbyś też miała coś co można nazwać 'hair fetish'?

I już nie raz słyszałem różne słowa na swój temat od tamtej chwili, w dużej mierze negatywne.

Metyl w takim razie nie chce poznać tych jakże " głębokich" ludzi Nie lubię szerokopojętego debilizmu i unikam ludzi z IQ sokowirówki bo mam wrażenie, że głupota można się zarazić.

Hair fetish to jest delikatnie powiedziane. To zarówno u mężczyzn jak i u kobiet. Nie lubię brudnych, tłustych, tlenionych, matowych włosów. Można miec rózne kolory: rude, brązowe, czarne ale jak sa zniszczone to jest okropieństwo. I te rozdwojone końcówki az mnie ciarki w busie przechodzą jak to widzę. Zabrzmi to śmiesznie, ale ja sie kiedys w samych włosach zakochałam, One były tak piękne, że dotykałam te włosy całymi dniami i sie troche gościu wkurzył. Jego włosy przysłoniły mi cały świat, rzec można

Mam rożne głupie fetysze zaczynając od wyglądowych: wystających jabłek Adama i żylastych rekach, a kończąc na ubraniowych np. militarnych.

Metyl, wcale nie jest tak źle z Twoim wzrostem, przejmować powinien sie facet, który ma 160 cm ja też jestem dość wysoką kobietą, mam 170 cm, ale myslę, że jeżeli ktoś spodobałby mi się z charakteru i dobrze bym się z nim rozumiała to ten wzrost nie miałby żadnego znaczenia. myślę, że niektóre z wymagań można odpuścić jak właśnie kolor włosów, oczu, wzrost. trzeba wybrać te najważniejsze i tym kierować się przy wyborze partnera, zastanowić się co można zaakceptować a czego absolutnie nie, bo lepiej być samemu niż męczyć się w nieudanym związku! a co do tego wyglądu to myślę, że kobiety bardziej skupiają się na wzroście niż na budowie ciała

Metyl a nie pomyślałeś, że powodem samotności jest ... i tutaj uwaga. Zbyt duża inteligencja? Wiem, jak to śmiesznie brzmi, ale mam na to swoja teorię. Inteligencje jak wiemy, są różne. Może być logiczna, ruchowa, emocjonalna itp. Przypatrzyłam się trochę swoim znajomym. Nie powiem, ze każdy jest głupi, bo to bylo by kłamstwo i w dodatku wywyższanie sie przeze mnie. Mówię tu o konkretnej inteligencji , tej emocjonalnej. Moi znajomi nie potrzebują dużo do szczęścia w tym zakresie. Tworzą związki modelowe gdzie kobieta to ta która nie mówi o co jej chodzi i wydziera się na faceta za piwo z kolegami, a on ja przeprasza za nic. Dodam, że te osoby maja swoje pasję, pokończone studia, dobre prace i miło się z nimi rozmawia na tzw. poziomie. Nie znam żadnego modelu związku wśród swoich bliskich gdzie powiedziałabym: tak, to jest taki związek jaki sama chciałabym mieć z partnerem. Właśnie partner... ciężko kobietom traktować faceta jako partnera, ciągle wkrada się ten głupi model, że on nic nie rozumie, a tu kosmetyki, ploteczki z psiapsiółka, a tu o nic mi nie chodzi. Nie wiem czy przekazałam swoja myśl dość zrozumiale, jakby co to pytać Oczywiście to tylko taka moja życiowa rozkminka, jedna z wielu jakie posiadam i opieram ją tylko wylącznie na moich obserwacjach.

Własnie Metyl, właśnie... traktować jak przyjaciela i to się tyczy obu płci, bo jak widzę co koleżanki wyprawiają z tymi swoimi chłopakami.. To szczerze mi ich żal "Nie będę się odzywać cały dzień, niech sie domysli że jestem zła za to że wczoraj zostawił skarpetkę na podlodze." Oczywiście facet się nie domyśli, co jest całkowicie zrozumiałe bo nie jest Nostradamusem, ale jej to nie interesuję. To taka gra a nie związek. Mieszkałam kiedyś z parą, w której dziewczyna wyprowadzała sie z domu równo co weekend. Te dramatyczne pakowanie w pośpiechu i wystawianie swoich walizek za drzwi, jakie to było zabawne. Ta demonstracja focha. Dziękowałam Bogu że jestem sama, bo jeśli miałabym mieć TAKI związek, to szczerze dziękuje Dla mnie związek to właśnie przyjaźń, szczerość a w szczerości nie potrzebne są głupie gierki, bo mówisz co Ci leży na wątrobie. No i namiętność nie ma się co oszukiwać W moim przypadku tez zawsze trafiałam na seryjnych debili emocjonalnych. Przypomniało mi się jak facet zostawił mnie, dlatego że nie mam kolczyków w twarzy i nie chce sobie ich zrobić. Powiedział wtedy: " nie wyobrażam sobie być z partnerka, która nie stara się być dla mnie piękna" No to kurde moja twarzy nie starczy ta? No to woń, tam są drzwi, wielkiej straty nie było bo to tak żałosne, ze az śmieszne

Więc chyba jednak trochę rozumiem kobiety i jestem trochę ogarnięty w te klocki.

Może kiedyś tak było. Trudne początki. Ale teraz ... teraz myślę, że celuję dość dobrze tylko jak na razie zawsze jakieś problemy są.

ja byłam z jednym facetem, który stwierdził, że jak przytyje kiedyś 5 kg lub więcej to na pewno mnie zostawi, bo nie chce tłuściocha nie mogłabym być z kimś takim, wydałał mi się idiotą, jak mnie kochał jeżeli zostawiłby mnie gdybym przytyła parę kilo czy trochę się zmieniła? oczywiście uciekłam i od tej pory jestem sama a on co chwilę z kimś, praktycznie nie ma przerwy... jak to jest, że osoby mądrzejsze i bardziej wartościowe (tak, właśnie za taką się uważam przy nim) nie mogą stworzyć szczęśliwego związku, nie mogą nawet nikogo znaleźć a emocjonalni debile (jak już ktoś tutaj określił) z taką łatwością angażują się w związki i twierdzą, że są szczęśliwi?

Właśnie karina89, zadaje sobie to samo pytanie codziennie rano gdy wstaje z łóźka i nie umiem na nie odpowiedzieć Jak mogłyśmy bądź mogliśmy, nie zauważyć takiego prostactwa myślowego u swoich partnerów skoro uważamy się za jednostki ogarnięte? Nie wiem dlaczego tak się dzieje
Metyl no w tym wieku to jest już na porządku dziennym. Niestety nie mamy po naście lat i większość osób ma coś na karku. Musiałbyś spotkać kogoś kto ma zakończone etapy w życiu i pewnie jest singlem, ale tacy najczęściej brakiem wiary w siebie mogą "nie przyciągać". Przyznam sie, że ja natomiast wystrzegam sie facetów po długoletnich związkach. Byc może skreślam kogos wartościowego, ale to w jaki schematyczny sposób podchodzą do nowego związku... Poracha, traktują Cię jak swoja poprzednia tak z przyczajenia, mylą jej ulubione rzeczy itp. O seksie to już nie wspominam jakby się kochać z maszyną. Możesz mu mówić, że lubisz tak i srak a on i tak dalej jedzie jak z poprzednią. Dlatego ja np. bardzo lubie niedoświadczonych partnerów, miałam nawet jednego prawika i muszę przyznać, że to był jeden z najlepszych parterów seksualnych jakich miałam dotychczas Był tak ciekawy tajników kobiecego ciała i podniecony wszystkim nowym. Ach i znowu się rozgadałam nie o tym co trzeba

Coś mi się wydaje, że główny powód Twojego "singielstwa" to rzeczywisty brak chęci związania się z kimś i zbyt wyszukane i wygórowane wymagania. A stwierdzam tak, ponieważ dla przykładu powyższe wyszczególnione powody, które przed momentem wymieniłeś nie są żadnymi powodami jeśli istnieje uczucie. Nad wszystkim można popracować, nie wszystko zawsze dostaje się od razu podane na tacy.
Ja dla swojego mężczyzny rzuciłam palenie(z dnia na dzień) i nie palę już sporo ponad rok. On dla mnie przeprowadził się ponad 1000 kilometrów. Dla chcącego... Znasz zapewne puentę:)
Myślę, że za szybko się zniechęcasz zbyt błahymi sprawami.
A to "niedopasowanie" to już naprawdę w zupełności nie jest dla mnie osobiście zrozumiałe, bo coś takiego to można stwierdzić po latach, a nie na początku. Widzisz, trzeba się czasami "nauczyć dopasować". To miałam też na myśli pisząc pierwszy post.
Jeśli jest choć mała iskra, która ma szansę zapłonąć to trzeba trochę inaczej podchodzić do sprawy, a nie rezygnować, bo np. pali, czy ma inne hobby, czy jakieś jeszcze inne mało istotne bzdury.

Ps. I to z tym "typem" oczywiście też brzmi dziwnie.. Zawsze miałam mężczyzn o czarnych włosach, czarnych oczach, tylko taki typ mi się rzeczywiście podobał. Mój mężczyzna(którego chcę poślubić) jest blondynem o niebieskich oczach i odkąd z nim jestem, odkąd go w ogóle znam, nie mogę pojąć jak mogli mi się podobać faceci o tej pierwszej urodzie. Odmieniło mi się o 180stopni, bo jest tak wspaniałym człowiekiem i tak mnie zafascynował i na "czarnego" już nawet nie popatrzę;)

Whiskey, chciałbym żebyś była moją pierwszą. Z takim podejściem. I tym optymistycznym akcentem ja muszę zakończyć, rano trzeba wstać. Bye all.

Jeśli chodzi o odległość to dalej się nie zgadzam, ponieważ ja byłam wielką przeciwniczką mojego związku (z początku), bo nie wierzyłam, że się przeprowadzi, że cokolwiek z tego będzie. Nie chciałam tracić czasu na coś co dla mnie było tak mało realne, albo tak oddalone w przyszłości. Ale on tak się uparł, nie odpuszczał, walczył o tę znajomość jak zawzięty, mimo że ja nadal nieugięta i stanowcza. I w końcu po jakiś 8-9 miesiącach przeprowadził się i udowodnił mi, że to ja nie miałam racji.

A te pozostałe kwestie związane z niechęcią do dzieci, czy odmienną religią rozumiem jak najbardziej, bo tutaj dla mnie też nie ma kompromisów. Jednak wydaje mi się, że akurat nie są to zbyt często spotykane przypadki... Zdecydowana większość Polaków wyznaje tę samą religię, a kobiet które nie chcą dzieci, ja jeszcze osobiście takiej nie poznałam, a trochę tych kobiet znam... więc sądzę, że to naprawdę rzadkość...

Ps. I oczywiście, że faceci bez doświadczenia też są dla wielu kobiet interesujący. Wg mnie, tym nie musisz się akurat szczególnie przejmować.

Dobrej nocy;)

Mysterious ale chyba nie zauważyłaś jak pisałem, że jeśli chodzi o odległości to ja zawsze byłem skłonny się poświęcić, spróbować. To raczej nie była moja wina, że te osoby mieszkały daleko ode mnie lub tak podchodziły do całej sprawy, czyż nie? Wiesz co ... walka walką, to na pewno ma sens ale jeśli mam być szczery, poznałem mniej lub bardziej, na żywo czy w sieci ( część z tych osób poznałem osobiście ) co najmniej kilkanaście osób. Czy to trwało ponad rok czy może kilkanaście godzin czy dni ( sumarycznie ) to nigdy jakoś nie było tego 'czegoś'. Poza dwoma przypadkami. Pierwszy był wieki temu gdy byłem nieopiórzonym 'małolatem' bez doświadczenia i obycia między kobietami. Mój target był naprawdę świetny ... ale do czasu. Do czasu gdy nie pojawił się ktoś trzeci kto mi ją podebrał a ona zuuupełnie się zmieniła. Po prostu dwa różne oblicza. Nie muszę chyba dodawać, że zmieniła się na gorsze i to bardzo moim zdaniem. A drugi przypadek ... ten już był stosunkowo niedawno ale tu ... nie było tego czegoś i tutaj jest o tyle dobrze, że nadal trzymamy się razem. Co prawda można też powiedzieć, że w tym przypadku był ktoś jeszcze ale skoro nie ma obopólnych wibracji to nie ma sensu się w to ładować z myślą o czymś długoterminowym. A tak to porażka za porażką, doświadczenie za doświadczeniem choć ani randek takich prawdziwych nie było ( w sumie ) ani łóżka czy czegoś czegokolwiek 'randkowo-związkowego'.

Jedne okazywały się niefajne, inne fajne ale nie na tyle by się z nimi wiązać, zazwyczaj nie chciały lub było właśnie jakieś 'ale' tudzież brak 'tego czegoś'. Pech?

Z tymi dziećmi i religią to było po prostu dosadne porównanie by pokazać, że często byliśmy z innych światów i nie dało się z tego ( między innymi ) zbudować jakiejś relacji. O to też czasami były dyskusje i tym podobne ale ja jestem generalnie ugodowym człowiekiem choć jest też we mnie sporo radykalizmu dla pewnych kwestii. I wyznawanie tej religii na papierze a jej wyznawanie na codzień to dwie różne sprawy. A i sam znam dziewczynę która dzieci nie chce ( swoich ) i mieć raczej nie będzie. Znałem też inną ale nie wiem jak się na to teraz zapatruje bo jest od niedawna w związku więc może jej się odmieniło.

I dziękuję za miłe słowo, ja ze swoim 'stanem' generalnie nie mam problemów, mają je za to pewne 'paniusie', które z niewiadomych mi powodów chcą (?) mieć monopol na jedyną słuszną prawdę.

Whiskey, gwoli ścisłości.

Z tą jedyną to jest tak ... Po pierwsze - był cudzysłów i stosowna emotka. A po drugie - już nie raz i nie dwa pisałem, że widzę to tak ... Wiążąc się z kimś 'na stałe' / dłużej czy to pierwszy raz czy kolejny zwyczajnie nie wiemy jak nam się ułoży, czy będziemy ze sobą miesiąc, dwa lata czy pół życia. Tego się nigdy nie wie, życie jest zbyt pozakręcane by rokować takie wyroki gdy ma się powiedzmy 20 lat. Ja ani nie jestem zwolennikiem seksu co dwa dni z kimś innym ani też nie wierzę ( nie z przekory a po prostu dlatego, że wiem jakie jest życie ) zbytnio ( co nie znaczy, że takie związki nie istnieją lub je mniej cenię! ) w to, że moja pierwsza będzie moją ostatnią. Ja jestem dosyć liberalny w kwestii seksu, jeśli mnie to nie dotyczy, nie łamie pewnych twardych zasad ( typu pedofilia, seks z narkomanami bez zabezpieczenia, grupa ryzyka i takie tam ) to niech każdy robi sobie co chce byleby się wpadki nie mnożyły. A jak już powtarzałem wielokrotnie - gdyby mój stan mnie tak  uwierał to już bym coś z nim zrobił. Pomijając prostytutki. A po prostu jakoś ( bądźmy szczery - od niedawna ) zapragnąłem być z kimś ale ... no nie wychodzi. Generalnie jestem otwarty. Jestem trochę romantykiem ale nie takim trv co to marzy o białogłowej dziewicy. Mam nadzieję że napisałem to dosyć jasno bo 'czasem' mam niekontrolowane wybuchy grafomaństwa.

Bardzo ciekawa i bardzo atrakcyjna oferta Whiskey. Keep calm and make me hungry.

Nieśmiałość? Wiesz ... i tak i nie. Z jednej strony jestem uważany za gościa z poczuciem humoru, otwartego ( dla inteligentnych ludzi ), można ze mną pogadać o wszystkim, inteligentnego ale jakoś po prostu nie mam ( chyba ) takiego drygu powiedzmy ... podrywowego. Typu iść na imprezę / koncert / ulicę i 'wyrwać' jakaś pannę na ładne oczy. Ale jak kogoś poznaję przez kogoś albo w pracy powiedzmy to kontakt łapię stosunkowo normalnie. Więc myślę że to trochę też w głowie mojej siedzi.

Dominująca ... ja bym bardziej powiedział, że kręcą mnie dziewczyny doświadczone ( nie chodzi mi tylko o łóżko ) - tak, to chyba najlepsze określenie. A nie taka solarka-mameja-o-mój-złamany-paznokieć. Choć prawdą jest także to, że te dziewczyny które mnie intrygowały, ciekawiły ( nie tylko pod względem 'potencjalna partnerka' ) były doświadczone, seksualnie i nie tylko i miały temperament.

Dziewice? Wiesz co ... kiedyś szczerze mówiąc mi to ... zwisało czy ona byłaby przed czy po ( w sumie tak jest do dziś ). Zmieniło mi się tylko to, że dziewic jest coraz mniej ( bądźmy obiektywni ) a i JEŚLI mógłbym wybrać to wolałbym doświadczoną. I nie tylko dlatego, że zna swoje ciało, nie tylko dlatego że mogłaby mnie uczyć. Po prostu czuję się dobrze w takim towarzystwie.

A z tym, że my czyli ja mamy 'po' wieeelki temperament to sama prawda. Opieram się po prostu na zasłyszanych i zaczytanych historiach. I rzecz jasna na samym sobie. Bo ... powiedzmy, że mam pewne przekonanie ( oparte na czymś konkretnym ) że byłbym całkiem niezły. Tylko jakoś nie mam szansy się wykazać.

To bierz.

Chcesz TU bawić się w zdobywanie? Już odrobiny prywatności nie można wprowadzić. Co za dziewucha.

Co zrobię? Jest takie powszechne, co prawda dość prymitywne ale hasełko, sama je pewnie doskonale znasz.

To akurat nie jest żaden problem.

Powiem tak, potrafię. Co prawda to nie będzie ani Moranowskie ani Makłowiczowe ale - da się to zjeść, mnie smakuje, nie mam niestrawności, problemów żołądkowych więc myślę, że taki najgorszy to nie jestem. Poza tym nieco się wyniosło ze szkoły. A jak Cię ciekawią inne rzeczy to zapraszam może na priv bo primo - odchodzimy nieco od tematu głównego i walimy offtopic na maksa a po drugie ... no lepiej prywatnie.

No priva jako takiego nie ma ale można wysłać maila.

Zawsze tak mawiasz po satysfakcjonującej nocy?
hehe

W to, że spać idziesz to wierzę a rankiem to że śniadanie zrobisz to też bym podejrzewał... Ja to serwuję herbatę i pytanie - wstajesz już, bo jestem głodny? A Ty jak masz?

Czemu? Nie ma dobrej odpowiedzi, ale z własnej obserwacji i doświadczeń:

- są ludzie, którzy po prostu rzadko pociągają płeć przeciwną (znam kilku takich facetów: nic nie jest z nimi nie tak, są mili, inteligentni, są wspaniałymi przyjaciółmi, ale prawie każda kobieta się od nich odsuwa na samą myśl o kontakcie fizycznym) Nie wiem, czy to jakieś nie takie feromony czy coś innego, ale mam wrażenie, że to głównie dotyczy facetów (może być dlatego, że jestem hetero kobietą, więc tego u innych kobiet nie zauważam)

- są osoby, które są postrzegane jako mające zbyt "wygórowane" wymagania - w rzeczywistości to są osoby, które bardzo rzadko albo nigdy się nie zakochują albo nawet nie czują jakiegokolwiek przyciągania. Jeśli jesteś taką osobą to spotykasz kogoś kto cię jakkolwiek pociąga raz na kilka lat, więc szansa, że ta osoba poza tym czymś będzie też sensowna, wolna i na dodatek odwzajemni Twoje zainteresowanie jest przyzerowa. Takie osoby mogą mieć nawet całkiem OK powodzenie u płci przeciwnej, ale z ich strony najczęściej po prostu nie iskrzy. A wówczas otoczenie postrzega ich jako wybrednych - sama nieraz słyszę, że powinnam opuścić poprzeczkę i ludzie nie rozumieją, że ja żadnej poprzeczki nie mam, ale nie będę w związku z kimś do kogo nie mam się nawet ochoty przytulić, tylko po to, żeby nie być samą. I nie, facet nie musi być piękny młody i bogaty, musi po prostu mieć to coś.

Poza tym wielu ludzi jest tak naprawde mało"romantycznych" w swoich związkach. Często ludzie łączą się w pary z kimś z kim może nie ma aż takich fajerwerków, ale jest przywiązanie i zaufanie. Ludzie po prostu różnie czują miłość, inaczej kochaja różnych ludzi na różnych etapach życia i mam wrażenie, że tacy romantycy, którzy kochają całym sercem, ale już nie rozumem też mają problemy ze znalezieniem kogoś z kim mogą stworzyć sensowny związek. Dla niektórych miłość ma więcej wspólnego z świadomą decyzją niż z dzikim pożądaniem i moga być z kimś przez jakis czas, a miłość przychodzi potem. Osobiście tego nie rozumie, bo nigdy mnie to nie spotkało, ale znam wiele par, które tak jakoś były ze soba jako kumple, przyjaciele a potem nagle coś się pojawiło.