Masturbacja a smutek

No to bardzo dojrzałe podejście... Przemyśl to dokładnie, bo jak już się spotkasz z tym kochankiem, nie będzie odwrotu...

Ile Wy macie lat tak przy okazji? I cały czas nie mogę zrozumieć, dlaczego nie chcesz dotrzymać danego mężowi (nie tak dawno!) słowa przysięgi małżeńskiej... Co za czasy teraz, trochę trudności, coś się psuje i ludzie skreślają drugą osobę, nie chcą popracować (bo to przecież trochę wysiłku), dać jeszcze jednej szansy. Wymieniasz męża pod względem seksu na lepszy model. Pomyśl, czy będziesz mogła spojrzeć sobie w twarz, po tym jak go zdradzisz. Nie myśl, że to nie wpłynie wcale na Wasz związek... Oddalisz się od męża jeszcze bardziej. Nie lepiej najpierw się rozwieść? Póki nie macie jeszcze dzieci... Po co Ci takie zakłamane małżeństwo?

Ja przez baaaardzo długi czas byłam tą stroną, która dążyła do wypracowania kompromisu. Rozmawiałam (a raczej wygłaszałam monologi), podsuwałam lektury, artykuły etc. etc. Mój mąż miał wystarczająco duuuuużo czasu, żeby podjąć razem ze mną jakiś kompromis. Miał mnie gdzieś, a ja już mam dosyć skakania wokół tematu. Nie odejdę, bo.... tak mi jest wygodnie. Po prostu, nie boję się tego powiedzieć wprost. Tak mi wygodnie pod względem materialnym, pod względem spędzania razem czasu itd. Może jestem wyrachowana, ale tego się nauczyłam na przykładzie paru moich związków - żeby nigdy nie brać sobie gołodupca.

Tak więc - mąż będzie od zaspokajania moich potrzeb materialnych, a na innych polach będę się spełniać z kimś innym. Sam do tego doprowadził. Gdy mi się jeszcze chciało coś robić dla tego związku, on nie był zainteresowany.

I nie jestem pierwsza ani ostatnia, która tak postępuje. Życie.

Swoją drogą, ciekawe jest to, że tydzień temu wszyscy tutaj najeżdżali na mojego męża, że mnie olewa. Gdy teraz to ja go olewam i sama zaczęłam dbać o swoją satysfakcję, wszyscy nagle najeżdżają na mnie. Podwójna moralność? ;)

Lasouris, Ty se chyba kobito zartujesz?! Meza sama wybralas, okazal sie do bani- najlepszym rozwiazaniem jest rozwod. Pomijajac fakt, ze wchodzenie po kilku miesiacach w zwiazek malzenski, jest conajmniej glupota, aktywne zdradzanie takowego malzonka to juz idiotyzm. Jak Ty myslisz, on zareaguje, gdy sie dowie? Poklepie Cie po glowce? Wykopie sie w cztery wiatry, i bedzie mial absolutne prawo tak zrobic.

Fakt, ze ktos zachowuje sie wobec Ciebie bez szacunku, nie daje Ci carte blache, by byc szuja. Zawsze po  prostu mozna sie wycofac. Do kaloryfera przykuta nie jestes.

Uzalezniona? Chyba od wyplaty meza. Nie czarujmy sie, w tym malzenstwie to oboje sa siebie warci- facet to tchorzliwy, zakompleksiony cham, a jego zona bardziej lubi pieniazki, niz Jej zalezy na milosci.

Wątek zaczął się na tyle ciekawie, że przebrnęłam przez cały a tu - jak w kiepskim kryminale - zwrot akcji na koniec, bo wyszło szydło z worka.
Nie dziwię się wcale, że współczucie dla inicjatorki  znacznie spadło. Moje także. Co nie znaczy, że nie staram się ją zrozumieć, posiłkując się jakimiś tam analogiami, które miały miejsce w moim zyciu.

Pytanie do Lasouris - czy naprawde widzisz się w takim związku za rok, dwa, pięć, dwadzieścia?
Będziesz zadowolona z siebie, z takiego życia?
Własna ręka i wibratory to Twój model na przyszłość? Takie 2+1?

Myślę, że ucieka Ci szansa najmniej traumatycznego zakonczenia Waszego związku, jakim jest rozwód - teraz jeszcze bez orzekania o winie, bez dzieci, bez poniżającej walki o każdą materialną duperelę, o której wiesz, że strata zaboli druga stronę. 
Weź też pod uwagę - skoro tak ważne są dla Ciebie sprawy materialne - że znacznie drożej będzie Cię kosztował rozwód, kiedy malżonek udowodni Ci zdradę i Ty zostaniesz uznana za winną rozpadu małzeństwa.