Poddanie się, eutanazja, samobójstwo... - czy to tylko nasza decyzja? - Netkobiety.pl

Do kontynuowania tego wątku skłoniła mnie przeczytana właśnie książka "Dowód" Ebena Aleksandra.
To neurochirurg, który przekroczył granicę śmierci. Do przeczytania jej skłonił mnie  wywiad w TV z tym dobrze prosperującym lekarzem, wysokiej klasy specjalistą. Przeżył śmierć kliniczną, po której nie miał prawa wrócić do żywych i do pełnej sprawności umysłowej.
Dlaczego się stało inaczej, dyskutowali jego koledzy neurochirurdzy i  nie znaleźli naukowego uzasadnienia. Jest jeszcze wiele niewiadomych do odkrycia...
A teraz przypomnę o 10 przykazaniach."Nie zabijaj" ,jest o ile mi wiadomo przykazaniem obowiązującym w największych religiach świata.Oczywiście, nie mam pojęcia o wszystkich.
Wydaje mi się, że w Polsce robi się bardzo mało, żeby uśmierzyć  ból umierającemu, ulżyć strapionej rodzinie . Eutanazja nie jest lekiem na znieczulicę, bezduszność, obojętność.         .

NIE JEST.
Jest za to przeważnie SKRÓCENIEM CIERPIEŃ. Na życzenie osoby cierpiącej
Tak czy owak wolność ma się zasadzać na decydowaniu o WŁASNYCH losach...
Czy ów neurochirurg był skazany na długotrwałe konanie w cierpieniach i po doświadczeniu śmierci klinicznej zostało mu TO darowane?

A tu akurat się uśmiechnęłam, bo uważam, że jeśli odłączymy osobą od aparatury, która sztucznie podtrzymuje życie, to nie jest zabijanie - gdybyśmy nie podłączyli, ta osoba dawno by nie żyła.
Różnie można interpretować to przykazanie, ale nie uważam, aby odłączenie "roślinki" od sprzętu podtrzymującego życie było zabiciem...

Przepraszam serdecznie Autorkę i wypowiadające się osoby, bo nie czytałam całego wątku. Pobieżnie "przeleciałam" posty

Jedno co mi się nie podoba - tytuł wątku, który odniosłam wrażenie, że traktuje eutanazję na równi z samobójstwem
Owszem, dla mnie zależy jaka eutanazja, bo jeśli nie ma nadziei dla chorego, a ten wcześniej sobie życzy, że nie chce być roślinką, to bez zastanowienia się zgodziłabym się na odłączenie takiej osoby.

Samobójstwo? To jest egoizm, ucieczka od problemów - zamiast je rozwiązać.
Mój ojciec popełnił samobójstwo, sama swego czasu miałam myśli samobójcze.

Lezy nieprzytomny a przynajmniej takie robi wrazenie. Wow. A moze ktos nie chce robic takie wrazenia, albo tak sobie lezec? Moze ktos chce umrzec swiadomy, ze umiera, moze ktos chce umrzec w domu, w dniu kiedy on wybierze. Co? moze niemoralne jest to? Odlaczenie od aparatury i smierc z glodu. No brawo. Swietny pomysl. Lepszy od podania trucizny.
Jesli ktos nazywa osobe taka jak Dr Jack Kevorkian, za morderce. To ja nie wiem jak z takim czlowiekiem rozmawiac chyba. Bo cierpliwosc mi sie w takich momentach konczy i wyrozumialosc.

Do podjęcia tego wątku skłonił mnie oglądany dzisiaj reportaż o heroicznej walce pani Katarzyny Jarczyńskiej (przepraszam za ew. błąd) o życie.
Ta pani sparaliżowana kompletnie, kontaktuje się z otoczeniem za pomocą laptopa.W tym stanie napisała sztukę , która znalazła się na deskach teatru, żeby za zysk z biletów wyjechać do Indii i leczyć się (niekonwencjonalnie?).
Obracała się w świecie ludzi ustosunkowanych, pięknych modelek, a dziś nic nie może zrobić bez pomocy innych ludzi.
Między jej żałosnym wyglądem a głębią stanu intelektu jest niesamowity kontrast i gdyby nie ten laptop ktoś mógłby stwierdzić, że ta osoba nic nie czuje,bo nie mówi i nie demonstruje swoich uczuć.
Nie wolno mówić o eutanazji w stosunku do innych ludzi.

W szpitalu , przy mojej umierającej matce,zebrało się konsylium. Lekarz stwierdził głośno, że nastąpiło już rozmiękanie mózgu. Matka nic nie czuje i nie słyszy. Koniec.
Gdy lekarze odeszli matka dała mi znak , bym się nachyliła:
"Oni g.... wiedzą" - wyszeptała.
Żyła jeszcze jakiś czas, była prawie samodzielna. Umarła , bo unieruchomiło ją na dłuższy czas złamanie nogi w szyjce udowej.
Każdy jest panem tylko swojego życia. Eutanazja NIE!