Niewiem co mam zrobić. - Netkobiety.pl

Wiesz co kobieto, to jest żenujące. Dajesz przyzwolenie na wszystkie tragedie przez, które wielu z nas tu właśnie trafiło. Usprawiedliwiasz skoki w bok, unoszenie się chwilą. Zgodnie z Twoją filozofią nawet jeśli będę w związku i jakimś tam dziwnym zrządzeniem losu poczuję coś do innej kobiety, powinienem rzucić wszystko i lecieć jak mucha do gówna. Dajesz tym samym kobieto przyzwolenie na chwilowe skoki w bok. Zapominasz moja droga o jednym ważnym aspekcie. Mianowicie o tym, że większość tych "zakochań" to chwilowa fascynacja, podsycona rutyną w związku, nudą, chęcią spróbowania czegoś nowego - a to są powody niedojrzałe.

I nie współczuj mi, bo to mi najmniej potrzebne w tej chwili. Ja po prostu mam zasady.
Jak kogoś mam to się za innymi nie uganiam.
Jak kogoś mam to walczę z pokusami tak, aby drugiej osoby nie zranić.
Jak kogoś mam to nie daję się ponieść chwilowym uniesieniom wynikającym z ludzkiej słabości.
Jestem po prostu lojalny wobec swojej partnerki i oczekuję tego samego od niej.
Utopia? Być może. Ja po prostu potrafię drugiego człowieka pokochać w ten sposób, że choćby mi druga panienka przystawiła gołe cyce pod nos to nie zdradzę swojej partnerki. Bo mam do cholery zasady, którym większości ludziom niestety brakuje, a Ty takich ludzi usprawiedliwiasz dorabiając jakąś ideologię do czynów, które powinno się nazywać po imieniu, czyli zwykła zdrada i oszustwo. Ale Ty tym czynom nadajesz jakiegoś nadprzyrodzonego znaczenia, dorabiasz jakąś durną ideologię, wplatasz w to jakąś kobiecą logikę.

Autorka powinna się odciąć od byłego, nie szukać kontaktu. A jeśli dzięki temu posunięciu znienawidzi swojego obecnego, jeśli będzie czuła, że zrobiła coś wbrew sobie. Tym bardziej utwierdzi mnie to w przekonaniu, że nie była dojrzała do związku.

EDIT.

Ty nie rozumiesz jednej ważnej kwestii. Tego, że takie sytuacje jak ta nadwyręża zaufanie. Jeśli do mnie dziewczyna powiedziałaby "słuchaj potrzebuję czasu", to moje zaufanie do niej spada ze 100% do 50% z automatu. Ja już tej kobiecie nie ufam, bo widzę jej skłonność do huśtawek emocjonalnych, nie ufam, bo nie jestem pewien do czego te huśtawki mogą w końcowym rozrachunku doprowadzić. A brak zaufania doprowadzi do tego, że będzie codziennie zastanawiał się czy ona któregoś dnia nie skoczy w bok. Tu chodzi o skłonność do huśtawek. Ja rozumiem, że jesteśmy tylko ludźmi, gdyby mi inna dziewczyna przystawiła gołe cyce pod nos, też pewnie miałbym 5-10 sekund zawiechy nad tym co zrobić. Ale to co zrobimy w końcowym rozrachunku wynika z tego jakie mamy zasady.
Zdystansowanie w związku jest najczęściej preludium do rozstania. Zdystansowanie do związku daje drugiej tronie, w tym przypadku chłopakowi autorki podstawy do utraty zaufania. Bo skoro autorka potrzebuje czasu, widocznie jej uczucie do obecnego chłopaka nie jest tak silne jak być powinno i jest zbyt podatne na czynniki zewnętrzne.

Jak świat stary ludzie zakochiwali sie i odchodzili od siebie. On jej nie machał przyrodzeniem przed nosem (odnośnie cycuszków, o których tak uroczo wspomniałeś). Wypaliło się emocjonalnie. To nie są rzeczy, na jakie ludzie mają wpływ. Jedni walczą o rozkładające się truchło związkowe w imię zasad i lojalności do partnera, którego przestali kochać, a inni podejmują decyzję o odejściu. Jeszcze inni się wahają, co robić. I dla mnie taka właśnie jest autorka.
Nie muszę do tego dokładać żadnej ideologii. Tak po prostu jest.
Nie daje Ci to jednak żadnego prawa w ocenie jej osoby. Czy jest dojrzała, czy nie. Póki co, czytając Twoje posty odnoszę wrażenie, że Ty zatrzymałeś się na etapie 5latka w piaskownicy, któremu ktoś zabrał zabawkę. I ryk i płacz i zgrzytanie zębami, bo zabawkę ma już inny dzieciak. Ogarnij się.

Edit:
Katharsis69 - moja droga, bo razi mnie ten kamieniołom i żal mi dusz, które wpadają po porady z wahaniem i dostają głazem w łeb. Poza tym, to bywa dosyć intrygujące i ciekawe, co tutaj niektórzy piszą:)

supermassive
Sorry ale będę bezpośredni.
Tak samo tłumaczyłaś to co miałaś z chłopakiem?.
Wyciągnełaś z tego wnioski?
Ciekawe jakie?
Może to że,związek to nie pociąg z którego można wysiadać,wsiadać,wysiadać...bo za każdym razem pojawi się jakiś ex lub inny kolega z pracy,szkoły,etc.
Tak wyobrażasz sobie swój związek.
Dziewczyno.Bredzisz za przeproszeniem i prosisz o kolejnego kopa od życia bo ten który dostałaś był za słaby.
Ciekawe co na to Twój facet?
Może pokaż mu co tutaj doradziłaś autorce i zapytaj o jego zdanie w tym temacie.
Jesteś pewna że,będzie zbieźne z twoim?

Endar skoro kontrolujesz swoje uczucia, przypominam ze to o nich rozmawiamy a nie o zachowaniu, to czy potrafisz ot tak powiedziec sobie 'nie kocham juz'?
Milosc jest uczuciem, twierdzisz ze panujesz nad nim.
To jak pstrykasz palcem i nie czujesz, bo nie chcesz?

Jak uczucie milosci Ci nie pasuje jako przyklad, to moze niech bedzie rozczarowanie, zlosc, smutek. Wlaczasz kontrole i nie czujesz?

Tak mówiło wiele księży w naszym pięknym kraju, a później pamiętna okładka w Newsweeku.
Nie możesz porównywać miłości do alkoholika. To są emocje, a nie szkodliwe używki. Alkoholik staje się nim poprzez systematyczne picie, kielonek, potem dwa. Ją trzepnęło na amen od razu. Miłość opuściła autorkę i macha jej transparentem w kierunku exa. I teraz się waha czy reanimować związek czy iść za głosem serca.
Wiem, że Ty jako asceta nie poszedłbyś za głosem serca. Ona być może tak i to jej święta wolna wola.

Porównanie o tyle dobre, że w obu przypadkach cierpią ludzie. Zarówno sprawca jak i osoby postronne.
Wiesz co mnie przeraża? To forum pęka w szwach od takich historii jak ta.
Niemalże w 99% przypadków powrót do byłej/byłego kończy się fiaskiem, a osoba którą podjęła tą felerną decyzję pluje sobie potem w brodę, bo biedactwo zostało same.
I autorce jako radę, powinno się uświadomić, że powrót do byłego jest złym kierunkiem i należy z tą pokusą walczyć, a nie ją roztrząsać.
Zdystansowanie się do obecnego chłopaka, spowoduje, że uczucie do byłego będzie miało więcej miejsca i jeszcze bardziej rozgości się w główce autorki.

Nie jestem ascetą, tylko lojalnym człowiekiem, który bierze odpowiedzialność za czyny i słowa, które od niego wypływają.
Człowiekiem, który wypowiadając słowa "Kocham Cię" zna ich wartość.
Człowiekiem, który do tego słowa przywiązuje taką wartość, jaka się mu należy.
Człowiekiem, który kocha w taki sposób, że uczucie nie "wypala się" za sprawą chwili, czy kryzysu w związku.

Jeśli uczucie się wypala... nieważne czy po pół roku, po 5 latach, 10, czy 20... skoro się wypaliło, nigdy nie było prawdziwe. Być może zostało postawione na złych fundamentach.

No wlasnie piszesz o ZACHOWANIU.
Nie dopuszczasz blizej do siebie kogos fizycznie, od tego zaczynasz.
Zero kontaktu, spotkan, smsow, rozpoczynania jakis dziwnych relacji.

Alkoholik tez ma kontrolowac swoje zachowanie, bo jego uczuc nie mozesz kontorlowac.
On moze chciec sie napic, czuc ze chce, ze musi, ale pomimo tych UCZUC zachowa sie inaczej.
Inna sprawa ze jest to tez uzaleznienie fizyczne.

Moze podobac Ci sie kolezanka, czyli pojawia sie taka mysl uczucie, ale swoje zachowanie kontrolujesz i nie idziesz w to dalej. Uczucie moze pozostac ale jest na smyczy.

Jeszcze raz napisze, gdybysmy kontrolowali uczucia, nie byloby tyle smutnych historii na tym forum, przeplakanych nocy, zrnionych serc, bo bysmy to zmienili.

Ludzie nie mieliby traum, bo by kontrolowali te uczucia i one by sie nie pojawialy.

A co do wypalajacej sie milosci, ze to nie zadna milosc, bo milosc jest zawsze bez wzgledu na czas, to wybacz ale obudz sie lepiej, bo kieds sie okaze ze nigdy nie kochales, jak bedziesz konczyl kolejny zwiazek.
Oczywiscie wg tej Twojej 'definicji'.

Wychodzi na to ze ktos kto jest aktalnie sam, nie kocha swoich bylych, tak naprawde nigdy nie kochal.

I nie szafuj tutaj dojrzaloscia, bo przy Twoich aktualnych teoriach, efekt jest dosc komiczny.
Ale usprawiedliwiam Cie patrzac na Twoj wiek.

No tak, bo jak już się nie ma co powiedzieć to się wjeżdża na wiek.
Wiesz co lata mi to, bo większość ludzi, którzy mnie znają zgodnie twierdzą, że jestem przynajmniej dobre 5 lat do przodu od rówieśników.

I nie trafiłaś też z uczuciem do byłych. Bo w moim przypadku to ja zostałem zostawiony i nigdy kochać nie przestałem. Inaczej to wygląda z perspektywy zostawiającego, a inaczej z tego który jest zostawiany. Ten, który nas zostawił nigdy nas nie kochał, natomiast ten, który jest zostawiany niejako musi się odkochać, ale robi to wbrew sobie i musi to zrobić. To nie nasza wina, że nas ktoś zostawia. Ci którzy są zostawiani muszę niejako przymuszeni odkochać się. A wymaga to wiele wysiłku i takich historii na tym forum też jest mnóstwo.

Ty nie rozumiesz idei miłości co Ci poradzę.
To nie jest mój problem, bo ja kochać potrafię i nie odkochuję się "ot tak".
Ja potrafię wziąć cały ciężar odpowiedzialności za słowa "Kocham Cię" i byle bzdura, byle pokusa nie sprawia, że moje uczucie słabnie.
Byle pokusa nie jest w stanie mi zamydlić oczu.
Byle pokusa nie sprawi, że nagle mam mętlik w głowie.

I mniej więcej to mam na myśli.
W miłości nie ma odcieni szarości.
Albo kochamy, albo nie.
Skoro byle bzdura potrafi taką "miłość" przekreślić to żadna to miłość.

Coś w ten deseń bags.
Ja nie do końca potrafię ubrać w słowa co mam na myśli.
Nie mniej jednak, tak jak powiedziałem.
Prawdziwa miłość trwa, nie wypala się.
Powiedz o wypalaniu się miłości małżeństwom, które żyją ze sobą po 50 lat razem... zastanów się w czym tkwi kruczek.
I wbrew panującemu stereotypowi Ci ludzie wcale nie są ze sobą z przyzwyczajenia (jak to się wielokrotnie próbuje wmawiać), ale właśnie ze względu na prawdziwą miłość.
Ci ludzie są ze sobą tyle lat, bo posiedli tę umiejętność, której w dzisiejszych czasach tak wielu ludziom brakuje. Mianowicie umiejętności przeciwstawiania się pokusom. Kochania nie za coś, ale pomimo czegoś. Umiejętności naprawiania tego co zostało zepsute.

Jasne możesz mieć swoją definicję, jeśli nie krzywdzisz tym innych ludzi.
"Ludzie się rozstają" tak to sobie tłumaczmy rzeczywiście. Dajmy przyzwolenie na wszystko, w myśl zasady "bo to tak samo z siebie się dzieje"
Nie moja droga, zasady są zasadami. Związek, który trwa 4 lata nie rozpada się "ot tak" ...
Ja rozumiem, że ludzie się rozstają po paru miesiącach, po roku, czy na upartego dwóch. Ale nie po czterech, czy więcej... bo to już wtedy jest coś na rzeczy. Coś niepokojącego, skoro po tylu latach, komuś się uczucie "wypala"
Jeśli się ludzie rozstają po pol roku, po roku... można uznać, że to była próba, uczucia tam nigdy nie było, tylko zwykłe zauroczenie.
Jeśli po 4 latach związku, w którym padały słowa "Kocham Cię" następuje "wypalenie" to znaczy, że ktoś w tym związku jest niedojrzały.

I jasne, że nie biorę pierwszej lepszej. Masz rację.
Ale jak już biorę to wiem, co biorę i razem z tym biorę odpowiedzialność, która z "posiadania" drugiej osoby wynika.

Szkoda mi słów naprawdę, bo przez takich jak Ty, autorka, supermassive... przez takich ludzi cierpią niewinni, cierpią osoby postronne, bo się nie potraficie określić.
Miłość to nie pociąg jak ktoś tu już zauważył, z którego można sobie wsiadać, wysiadać, wsiadać, wysiadać.
Miłość to jest odpowiedzialność za słowa i czyny, które z nas wypływają.
Nie mów drugiemu człowiekowi "Kocham" jeśli nie jesteś pewna czy zdołasz obietnicę dotrzymać. Prosta zasada. Mów "Kocham", kiedy jesteś pewna, że kochać nie przestaniesz.

Panowie
Jak świat światem tak kobieca logika różnić się będzie od naszej w kwestii pojmowania miłości i związku.
Nic tu po nas.

No z tym sie zgodze ale tez nie do konca, bo znam z tego forum Dziewczyny, nawet osobiscie, co podzielaja Nasze zdanie w tej materii...
Ewenement?

Endar nie wiesz co Ci przyniesie przyszlosc, jestes zbyt kategoryczny w swych twierdzeniach.
Ale to tez jest cecha mlodosci, co nie jest absolutnie wyrzutem w Twoja strone, jak to wczesniej odebrales.
Samego siebie tez nie zmusisz do milosci, kiedy cos sie wypali a Ty juz wczesniej powiedziales kocham.

Ale ok rozumiem o czym tutaj piszesz tylko nie do konca sie z Toba zgadzam.

Alterego powiem Ci ze masz racje, zwlaszcza jak czytam historie dziewczyn z tego forum, to co ich panowie wyprawiaja i to po wielu latach

Glupi i niedojrzaly?
To sa TWOJE slowa nie moje.

Za duzo w Tobie agresji, panuj nad tymi uczuciami, przeciez potrafisz.

Bez odbioru.

Wiem że powinnam się odciąć od byłego lecz niestety nie umiem.
Uwierz mi wiele razy próbowałam ale nie umiem nie wychodzi mi to i co mam zrobić.
I masz rację że takie sytuacje nadwyrężają zaufanie tu się zgodzę nie będę się sprzeczała.
Nie o to chodzi tutaj aby się kłócić.
Jeśli chodzi o zasady chyba każdy ma jakieś tak mi się wydaję.

Umiesz,umiesz tylko musisz sama w to uwierzyć.
Zapewniam cię że.da się to zrobić ale warunkiem jest to czy tego chcesz czy nie.
Albo się poddasz albo stawisz temu czoła.
W pierwszym przypadku raczej stracisz a w drugim możesz zyskać wiele
Np.Szacunek do siebie.
Chcesz czy nie?
Oto jest pytanie.

Ale ty jesteś psycholog normalnie aż żal.
Od początku wątku jesteś bezpośredni wielki wykładowca.
Uważaj abyś ty kopa w zyciu nie dostał bo to róznie może być.
Co się czepiłeś tak dziewczyny co?
A ty jakieś wnioski wyciagasz tak zawsze skutecznie i trzymasz się tego.
Bo nie sądzę abyś był taki idealny bez błędów.

Zawszst tak że jak się nie ma nic do powiedzenia to zaraz atak.
A niby inteligentni ludzie prawda ech.

Droga autorko - przedstawię Ci tu rzecz która powinna być konkluzją tej zaciekłej wymiany zdań na 2ch poprzednich stronach:
Grupa 1 - powiedzmy że umownie "Panie" twierdzą że uczuć nie można kontrolować - to jest prawdą i zawsze było
Grupa 2 - powiedzmy że umownie "Panowie" powtarzają że jak się kogoś kocha i z nim jest to się przy nim trwa i odrzuca pokusy (te niekontrolowane odczucia względem ex) - to również się zgadza i jest jedynym słusznym wyjściem moim zdaniem.

Co jednak kiedy, jak twierdzisz uczucie, do obecnego partnera osłabło?
Odejdź od niego, sprawdź czy lepiej Ci będzie samej (chociaż powrotu może już nie być - jeżeli okaże się że się myliłaś). Ale odejdź od niego, a nie do innego.
Bo inną sprawą jest brak uczuć do partnera a inną sytuacja kiedy zaczynasz nagle dostrzegać wady związku w obliczu nowego zauroczenia. Jak zapewne zdajesz sobie sprawę ta druga opcja charakteryzuje się brakiem możliwości właściwej oceny sytuacji.

Innymi słowy - masz wszelkie prawo odejść od swojego partnera jeżeli czujesz że obecnie nie ma tego uczucia które was połączyło. Jeżeli jednak do tej pory świadomie byłaś z nim i nie odeszłaś a teraz odejdziesz do swojego ex bo może być lepiej niż z obecnym to jest to pospolita zdrada i zarazem czysty egoizm...
W każdym momencie związku można poznać kogoś kto się wyda lepszą partia od obecnego partnera, szczególnie jak już się dobrze zna wady partnera a nowy obiekt akurat na tym polu się spisuje.. a to chyba nie na tym polega by ciągle skakać na następny kwiatek bo ma ciekawsze kolory...