Szukam wartych szukania..

Ja też jestem z Tobą.......
i na szczęście już jest wtorek...ufff

cześć dziewczyny...moje życie runęło właśnie w tym roku...po 30 latach mąż mnie zdradza...i wiecie co?nawet święta wielkanocne  z nią spędził...dopiero dziś pan wrócił po czyste gacie i skarpetki.Mamy trójkę dzieci...najmłodszy ma 17 lat..a święta przepłakałam,przespałam i chodziłam od okna do okna...pozdrawiam

Anhedonia- myślisz, że nie próbowałam ? Wydałam masę pieniędzy na antydepresanty, psychologów, mądre książki, a nawet szkoły, których priorytetem było kształcenie osobowości..coś jeszcze mogłam? no cóż..jeśli tak, to do tego nie dotarłam..depresja..też nie wiem, jak to ze mną jest..bo ja mam jej objawy w święta, wtedy kiedy wiem, że moje dziecko przebywa ,,z tą panią'', w Sylwestra itp....a tak ? a tak to pracuję, jeździmy w miarę możliwości na basen, do kina, czytam książki, dobrze jeżdżę samochodem i jest to jedno z niewielu miejsc, gdzie mogę nie wiem jak być wku... a wsiadam \, kręcę kółkiem i wypoczywam ..niektórzy śmieją się, że powinnam zgłosić się do kobiecego rajdu samochodowego ..mnie przytłacz tęsknota za tym, co było..i wiem, że tego już nie będzie..doskwiera mi samotność, a to, że mam ukochaną córcię jest niepodważalne..patrzyła ta moja córcia nie raz i nie dwa na słabą mamę, ale w związku z tym miałabym zrobić? wsadzić się do paki za karę? myślę, że zrobiłam dużo dla siebie, żeby nie zwariować..i wierzcie mi tak mi to dało w kość, że kiedy to się zaraz stało po 4 miesiącach wylądowałam w szpitalu na okulistyce z objawami utraty wzroku , bo tak mi stres się umiejscowił..co przeszłam jeszcze potem to moje- ale wiem, że zrobiłam więcej, niż niejedna by nie zrobiła ( z całym szacunkiem dla kobiet )..teraz chcę poznać ludzi wartych poznania, bo to nie możliwe, żeby takowych nie było i to jest dla mnie ważne..
Zosiu- bardzo Ci współczuję..Pisz tu do nas kochana i wylewaj swe żale- zobaczysz będzie Ci lżej..wiem, co to znaczy chodzenie od okna do okna..bardzo Ci współczuję..tyle tylko, że jeśli sama nie poczujesz, że niszczysz swioje życie przez dupka, który ma Ciebie w d...( przepraszam)to tylko troszkę będzie Ci chwilami lżej czytając tutaj wpisy..pisz do nas i trzymaj się cieplutko

zenna12 to gaz do dechy i do przodu,nie oglądaj się za siebie nie warto!!!!!!!

Ale fajnie dziewczyny , że tu zaglądacie . Ann50- zastanawiam się dość często i poniekąd mam jakieś podejrzenia ..otóż..kiedy leczyłam się na niepłodność i krojono mnie diagnostycznie i podawano przenajróżniejsze wynalazki..niektóre z nich miały powodować zmiany w psychice i zawsze o tym lekarze ostrzegali..ale ja, jak to ja- jeśli mi na czymś bardzo zależy- moja determinacja sięga zenitu ( ciekawe to, co napisałam , bo mi na sobie samej bardzo zależy, a jakoś zenitu nie sięga:)no, ale dalej do ,,tematu" )-więc, leki obniżały mi nastrój, stawałam się płaczliwa, czasami lękliwa, ale brnęłam dalej, byleby coś zadziałało, żeby zajść w ciążę..poza tym miałam pomimo jakiś tam innych problemów głównie z teściową, jej siostrą i ich stosunkiem do mojej rodziny- całkiem przyjemne życie..jedynie jeszcze to, że mój były mąż uwielbiał towarzystwo odkąd go znałam i z czasem zaczęło mnie to męczyć, bo ileż można się bawić? ale i ja żyłam tym, że wokół mnie było zawsze pełno znajomych..mój dom ciągle ktoś odwiedzał..był ciągle ruch..Święta były czymś, czym żyłam..i takie tam..a kiedy jeszcze dowiedziałam się, że jestem w ciąży- razem ze mną cieszyło się tylu ludzi, że byłam tymbardziej szczęśliwa..i...właściwie dalszy ciąg znacie...więc, chyba nietrudno zorientować się, że pozbawiona życia, którym żyłam i zajęta wychowywaniem upragnionej córeczki po prostu mogłam zdziczeć:) i nie radzić sobie sama ze sobą..a, że pomimo moich słabości mam wojowniczy charakter to jest to taka obecnie wybuchowa mieszanka, że wpadam ze skrajności w skrajność..
Dziewczyny cieszę się ,ze tu zaglądacie ..jest mi raźniej...

A co mówii terapeuci?

Uda Ci się.... na pewno Ci się uda zamknąć temat... wierzę w to...
Zdrówka dla córeczki
Miłego dnia dla Was, dużo słoneczka

Czy można coś na TO zaradzić? Jeśli racjonalizm nic nie jest w stanie wskórać, to cóż może?

To zrozumiałe - wszak mało, że "ta pani" zabrała Ci męża to jeszcze w święta "ma" twoją córkę. Czy musisz się na to godzić?
Może dałoby się tak załatwić, by pobyty córki u ojca nie pokrywały się ze świętami? (to sądownie ustalone czy umownie/dobrowolnie?).
Bo skoro wiesz  w jakich okolicznościach "wychodzisz" z siebie i ewidentnie Cię to przerasta... może można spróbować to zmienić?
Wszak zdrowie ważniejsze
A znajomości warto kultywować - czy to z mężem czy bez mój postrzelony kuzyn dobiegając 50-tki zaczął uczestniczyć w rajdach motocyklowych. Skoro Ciebie "kręcą" rajdy samochodowe, rozważ (może?) opcję przyłączenia się do tego rodzaju działań. Słuchając postrzelonego kuzyna uważam, że warto, a nowych ludzi poznaje się przy tym TABUN... i to takich, z którymi ma się "wspólny język"
Nie oglądaj się wstecz - z ciekawością popatrz w przyszłość - co też ciekawego (dla siebie) możesz w niej znaleźć?

Zosiu - choć to nie do wiary dla Ciebie, na ten moment być może - fakt, to co mówią dziewczyny - nie daj sobie życia zmienić na gorsze. Dla łobuzów nie powinno być litości - niech te gacie panienka popierze...

Dziewczyny weszłam na chwilkę, bo mi się cos pochrzaniło z netem u mnie , albo kompem i jestem na chwilkę u sąsiadki. Jeśli nie będzie mnie zbyt długo to znaczy, że szukam mena, który zna się na kompach ( a może i na czymś innym także ). Wszystko, co piszecie to święta racja, ale nic nie jest proste .. Unikajmy dziewczyny też imion osobistych( sorry, ale też mi się tutaj raz zdarzyło ), bo jakaś gwiazda może będzie chciała kiedyś coś poczytać i skojarzy historię, a po co to nam? Silly- mam nadzieję, że się trzymasz kobietko , a Dana - szkoda, że nie zobaczyłam tych sarenek .  Misnowegojorku- pomyśl, bo może szkoda kasy na tę Twoją terapię i lepiej poszukać gdzieś indziej. Najlepiej pisz tu do nas- tutaj jest sporo skutecznych terapeutek, choć bez papierów . zycie daje nam papiery dziewczyny . Anhedonia- ta ,,pani'' ma gdzieś moją córkę ( powiedziała mi kiedyś, że ,,niestety jest już na nią skazana" )- taka z niej cwana wydra. ale wiecie co ? Tak ,jak Was tutaj niektórych poczytam- to macie być może rację, że równowaga musi być wszędzie i jeszcze ta jej,, miłość'' odbije jej się głęboką czkawką ! I z takim nastawieniem zmykam kobietki - do ,,popisania'' . do ,,usłyszenia '' , a być może ,,do zobaczenia'' kiedyś tam dziewczyny . Trzymajcie się cieplutko !

Cześć Kobietki . Już jestem, ale nie na długo-może wieczorkiem wejdę na forum Komp sprawny. Byłam dziś tak zabiegana, że myślałam, że mi ,,paliwa'' braknie. Ciągle coś łatwiłam , a w pracy miałam tyle spraw i zajęć, że po przyjściu do domu padłam.Mam taką kołomyję w głowie, że nie bardzo wiem, co mam pisać, a przez dwa dni trochę mi się nazbierało, bo i wczoraj i dziś spotkałam się z moim byłym i to jakieś chore jakieś jest, albo co ? Krótko mówiąc- ogniem na ogień chwilowo postanowiłam, bo siła jakaś we mnie wstąpiła i bynajmniej na razie nie pokażę jak mi źle bez niego. niech myśli, a co mi tam. a myslę, że myśli. a jeśli mi się tylko tak wydaje to znaczy, że z moim szóstym zmysłem naprawdę jest coś nie tak i nie da się już tego wyprostować. tak, czy siak- gorsze dni na razie gdzieś za mną, ale wiem, że czają się tam gdzieś za rogiem, bo diabeł nie śpi i tylko czeka, gdzie by tu ogonem zamieszać. Pozdrawiam cieplutko

Cieszę się że gorsze dni za Tobą Byłoby może jeszcze lepiej gdybyś się z nim nie spotykała...
Ale ja jestem,zawsze wiem wszystko lepiej:)

Witajcie kobietki. No i mam znowu gorszy dzień..oby się nie przeciągnął..Anhedonia masz rację- on był karmiony..Tylko kto zrozumie duszę, która była zespoloną z inną..Nikt i nic nie dało mi cienia niepokoju, że w grę wchodzą inne kobiety..Był taki, jak zawsze dopóki był ze mną..Kiedy na świat przyszło dziecko, czasami kiedy zachowywał się jakby to ,,nie był on" myślałam, że to dlatego ,że nasz świat odwrócił się o całe 360 stopni..on nadal był czuły, wracał do domu, mówił, ze nie będzie się teraz tak intensywnie zajmował się dzieckiem, bo jest malutkie i zajmnie się jak będzie miało parę lat..tak, jakby się bał..uciekał do towarzystwa...żył tak, jak zżyliśmy razem kiedy dziecka nie było..ja zajęta maleństwem walczyłam z jego matką i jej siostrą o każdy skrawek naszej intymności..a on zaczął przyjmować ich punkt widzenia,że czego ja chcę jak mi ktoś pomaga to źle? a to było tak, że nie było dnia, żeby nie było jego rodziców..to ja zaczęłam być tą,,francą", która jest niewdzięczna..która nie docenia tego, jak i ile inni pomagają..a mnie się wymiotować chciało, że mój mąz nie pomyśli, że wartością jest to na co głównie samy zapracujemy..wygoda..nic więcej..i zostałam sama z dzieckiem.. i potrzebowałam tej pomocy jeszcze więcej, niż przedtem nią wymiotowałam..nie byłam w stanie ogarnąć wszystkiego..dobrze, zgodzę się, że facet wychowany był w wygodzie i zapragnął tego wygodnego życia i nieograniczania go w niczym..tylko gdzież jest ta dojrzałośc? gdzie odpowiedzialność za posiadanie rodziny? gdzie sprawiedliwość dla tych, którzy sami bez niczyjego nakazu założyli rodzinę, tyle lat ją mieli i kochali i dbali i nie musieli się zmieniać, bo przy boku mieli kogoś, kto kochał wariata? gdzież ta sprawiedliwośc,że taki,,tatuś" ma kasę, o którą ja nigdy nie prosiłam i tą kasą zapełnia jakies swoje wyrzuty sumienia bo co ? bo kupi dziecko wszystko, czego tylko zapragnie ? moja córeczka mając już roczek była obsypana złotem..wszystko było dla niej..i nie ważne było to, że jej mamą jest kobieta, dla której materia jest ważna, ale stoi gdzieś na końcu moich priorytetów..zakopałam się w tym wszystkim..w moim domu rodzinnym było biednie, ale ciepło..może dlatego ani oni mnie , ani ja ich nigdy pewnie nie zrozumiem..,,tatuś" ma ogromne tłumy znajomych..nigdy nie narzekał na brak zabawy.. i nadal nie narzeka..zawsze była babcia, która zajmowała się dzieckiem, kiedy ja nie mogłam, a on właśnie szykował się na imprezę..on zawsze mówił,,przecież od czego jest babcia"? a ja ? ja to kto ? nie do życia kobieta? dla niego zawsze towarzystwo było na pierwszym miejscu..to człowiek bardzo pracowity, ma gest, jest inteligentny, ale płytki..nie był taki..wypracował sobie dewizę, że wszystkie środki i chwyty są dozwolone, byleby jemu było dobrze, a przy okazji komuś, kto mu dobrze robi..nic więcej..gdzie kara dla takich, co mają się za dobrego rodzica i biedni tłumaczą rozpad rodziny, że,,on/ona byli nieodpowiedni'' i inteligentnie wtedy, kiedy im na to ochota przyjdzie poświęcą chwilę uwagi dziecku ? i jak już ,,odpracowane" to wracają do przyjemnego życia, gdzie nie słuchają, że dziecko brzuszek boli, ze w nocy żle się czuje, że ma problem, bo koleżanki nie takie, że trzeba podzielić się obowiązkami w ciągu dnia, bo jeśli jedno będzie się zarzynac to wkońcu zgłupieje? gdzie kara dla takich ? NIE MA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! przeżyją swoje zycie wygodnie, a dziecku kiedyś pewnie powiedzą,,nie kochałem mamusi"..biedacy..20 lat życia i nie kochali ..ech tam.. wczoraj tez był na imprezie w lokalu i kiedy dziś córka o 12 w południe do niego dzwoniła to usłyszała,,dopiero wstałem, no przecież ci mówiłem, że idę na imprę i pewnie gdzieś o 4 nad ranem wrócę,a teraz jestem u sąsiadów, więc dziś do ciebie nie przyjdę"...ech tam..wymiotować się chce ! i wierzcie mi- CHCIAŁABYM SPOTKAĆ KOGOŚ Z KIM CHCIAŁABYM BYĆ Z WZAJEMNOŚCIĄ!..jakoś nie mam szczęścia, a ,,on" się bawi..

Anhedonia- łapiesz za słówka, ale nie mam o to żalu.. Trzeźwo oceniasz, nic więcej. Więc, jak to jest? Jesteś z kimś 7 lat przed ślubem i myślisz, że wychodzisz za odpowiedniego człowieka, myślisz, że ten człowiek da ci poczucie bezpieczeństwa, bo o wiele potrafi zadbać i masz tego dowody, razem z tobą szuka ratunku, żeby mieć potomka, przeżywa to z tobą i co ? I nie miałam prawa myśleć, że sprawdzi się jako  ktoś, kto ma poukładane priorytety tak, żeby cieszyć się z posiadania rodziny? napiszę Ci tak- człowiek był podatny na zakręcony grunt obecnego świata i to od nas zależy w którą stronę księżyca pójdziemy : tam gdzie jasno, czy tam, gdzie ciemno. On akurat powędrował tam, gdzie mu wygodniej się zrobiło na pewnym etapie swojego życia i choć pewnie się nigdy do tego nie przyzna, ale myślę, że nie bez żalu dla niego. Natomiast ja? Ja zawsze miałam hamulce- wielokrotnie sprawdzałam się sama ze sobą w sytuacjach, które wykorzystał by ktoś, kto lubi przyjmować adrenalinę patrząc właśnie w ciemną stronę księżyca. Wyssało mnie od środka to całe chamstwo, wyrafinowenie, cwaniactwo tych, którzy uważają się za lepszych, czy silniejszych. Co jest siłą?- siłą jest nie to jak sobie radzimy po doznaniu takiego świństwa, ale jaki będzie efekt końcowy tego doświadczenia, do którego mam nadzieję, że kiedyś dotrę.. Pomimo moich słabości, a jest nią zapewne wrażliwość, która pobudza wyobraźnię, którą kiedyś jeden z moich wykładowców przeprowadzających test na swoich słuchaczach podsumował tak : ,,masz niespotykaną wyobraźnię, która w warunkach pokoju może ci wiele przynieść dobrego, ale jak przyjdzie wojna może cię spalić''. Korzystałam z mojej wyobraźni głównie w pracy i dała mi wiele owocnych pomysłów, ale był to czas spokoju..nie przypuszczałam, że mam w sobie dar, który będzie napędzał kiedyś obrazy do niebotycznych rozmiarów..wiesz, że jestem w stanie cofnąć czas o kilkanaście lat i powiedzieć kto i jak był ubrany w danej sytuacji? Co mam zrobić, jeśli to, co było mi bliskie emocjonalnie zakodowało się we mnie jako całość mojego jestestwa? ... dziś mam już dosyć.. wiem, że zmiany są trudne do wprowadzenia w moim przypadku i nie wystarczy mi wmawiać, że wina tylko i wyłącznie leży w moim i ,,jego" niedogadaniu się co do priorytetów, bo zakładając rodzinę powinniśmy przynajmniej mieć zalążek myśli, że rodzina wymaga ograniczeń tego, czym mogliśmy żyć mając naście lat, ale nie całkowitej rezygnacji z tego..szacunek..szacunek do drugiej osoby i prawość tego, że jak ci źle być zaczyna to rozmawiaj z jeszcze bliską ci osobą, a nie uciekaj do najłatwiejszego rozwiązania- do budowania sobie życia za plecami nic niewiedzącej o tym istoty, która po prostu szczerze kocha..

Pomyliłam się w ocenie jego zachowań. Zmiany próbuję wprowadzać od dawna i nic jakoś nie chce zaskoczyć- to co ? pierdoła ze mnie ?, czy tez nieudacznik życiowy na którego nie wiadomo kto i jaką ma miarę ?. . ech tam..jak zwał, tak zwał..to miejsce traktuję od jakiegoś czasu jak mój drugi dom, bo zawsze mogę tu wejść  i poczytać z jakimi problemami sobie ludzie nie radzą, albo słabo radzą.. mam nadzieję, że zaprzyjaźnię się z kimś na forum na dłużej..bo tego tu głównie szukam.. tyle tu osób skrzywdzonych w różny sposób i każdy może znaleźć coś dla siebie..i wiem jedno- jeśli w nas samych nie dojrzeje akceptacja przeszłości i nie wyprodukuje się siła na zmiany- żadne uwagi nie podziałają..niektórzy oporni są na sugestie z różnych względów i niekoniecznie dlatego, że nie chcą spojrzeć na ,,coś", na ,, kogoś" lub na ,,siebie" z boku..przyjmuję każdą myśl, którą mam wpisaną w moim wątku i choć pod nie wszystkim się podpiszę- cenię ludzi za szczerość, bo sama się nią tyle lat kieruję..

Anhedonia radykalna... ale motto jest dobre,dla wszystkich. Tak naprawdę trudno nam ocenić Wasz związek a przecież i tak ludzie często się zmieniają,Twój były to już nie jest ten sam człowiek więc po co analizować to co się stało? z tego co piszesz to,sorry ale chyba trochę egoista... Nie myśl tyle,nie analizuj.Co Cię obchodzi gdzie był? Pomyśl o sobie

zenna wyluzuj tak sie poniżać szkoda słów daj spokój ojcu swojego dziecka i jego żone jesteś załosna szkoda tylko,że do tych swoich gierek wykorzystujesz własne dziecko.......i mówisz,że jesteś wspaniałą kobietą chyba coś pokręciłaś.....!!!!!!!!!

Martyna,chyba Ty coś pokręciłaś...czytałaś wszystkie posty??? przecież zenna ich nie nęka

Sorry - złe sformułowanie: nie "nauczona doświadczeniem bardziej" a "nauczona doświadczeniem raczej".
Nie chodzi o licytację KTO bardziej a CZYM nauczona. Na własnej mianowicie skórze i żałująca straconego czasu
Zauważ, że mój wpis w tamtym temacie opiera się głównie na cytatach ze słów samej autorki. Dla Ciebie wygląda to inaczej, dla mnie właśnie tak. Z mojej strony to jedynie opis. Ponadto uzupełniłam, że uważam, iż przyczyna rzadko bywa jedna.
Whatever - szkoda życia (autorki oczywiście).

Zenna - nie uraziłaś mnie w żaden sposób wrażenie możesz mieć, dokładnie tak samo jak ja mam swoje co do twoich przekazów. To twój wątek.
Nie ma żadnej walki we mnie ani przykrywka (drewniana noga) mi JUŻ od dawna nie potrzebna. ZAAKCEPTOWAŁAM, że etapy w życiu przemijają i się kończą niekiedy. Nie zawsze mamy na to wpływ.
JEDNAK uważam, że należy być "panem" samego siebie i kreować własne życie. Nie każdy musi uważać tak samo Powodzenia

Martyna02- moje dziecko ma mnie wiele lat tylko dla siebie i gdybym miała odrobinę inny charakter-moje dziecko pewnie by dziś na niego pluło..ja dawno wynajęłabym opiekunkę do dziecka, żeby miała jak najmniejszy kontakt z nim i jego rodziną i zrobiłabym wiele innych rzeczy, które skrzywdzone kobiety robią złośliwie..:).pewnie dobry kontakt z dzieckiem sam sobie wypracował? ..no cóż..był w tym mój,,skromny", że tak napiszę udział, choć parę razy już słyszałam, że powinnam go w du..kopnąć.. od samego początku końca powiedziałam, że moje dziecko będzie miało i tatusia w takim wydaniu, w jakim sam chce i wszystkie ciocie i babcie i wujków, których zdążyła już poznać zanim zostałyśmy same.. mój były mąż ma żonę? jeśli z narzeczonej awansowała na nią- to pokój z nimi . Czytaj ze zrozumieniem co czytasz:). żadnych szczegółów dotyczącej zachowania tej pani, poza tymi, które uważałam, że do wypowiedzi mogłam przytoczyć- nie będę sprzedawać, ale niektóre kobiety wiedzą, do czego ,,takie panie"są zdolne i później one są takie biedne, bo byłe żony tym biednym mężom żyć nie dają ..ano- punkt widzenia, od punktu siedzenia.. Nie przejmuję się takimi wpisami jak Twój i obyś nie miała podobnych doświadczeń .

Anhedonia piszesz,, ZAAKCEPTOWAŁAM, że etapy w życiu przemijają i się kończą niekiedy"- ja też do tego ciągnę i wierzę, że mi się to w końcu uda .Dzięki

Hej dziewczyny . Obudziłam się dzisiaj, a za moim oknem słoneczko . Jest nadzieja, że będzie cieplej . Wiecie..tak sobie pomyślałam..a właściwie tak to czuję-nie będę pożywką dla takich kobiet jak Martyna02..Być może i ona sama w taki sam sposób zdobyła nie wiem: męża? partnera? i próbuje to samo, co kiedyś próbowała ta, która powiedziała, ,,że ona umie kochać i jest kochana" ..Paniom, które nie stać na szukanie partnera wśró wolnych panów, a rajcuje ich bycie kochanką, a jeszcze bardziej zadowalający efekt końcowy romansu - dziękuję .powiedzcie mi tylko jedno- taka kobieta, która wie , że facet ma rodzinę, że ma małe długo oczekiwane dziecko i zawiesza się na cudzym mężu po cichu, jak wydra- dlaczego później strzela swym jadem i zachowaniem, bo co ? bo żony są żałosne ? ? bo jeszcze Wam napiszę, że oficjalnie mój były mąż też jeszcze był ze mną parę miesięcy i ta,,gwiazda" nosiła spuszczoną głowę jak mnie widziała,więc co jej tą głowę do góry podniosło?:)- zwycięstwo ? - to niech ma i tylko niech się nie wpi...... w rozmowy mojego dziecka z tatusiem i niech mojego dziecka nie wychowuje, bo miała czas na wychowanie swojego, ale niestety była zajęta czymś innym.
Dziewczyny - zamykam wątek . dziękuję, że pomogłyście mi przetrwać najtrudniejszy okres w roku- Święta..Poznałam ludzi wartych poznania i myslę, że część z nich przetrwa i dzielące nas kilometry i czas . Osiągnęłam to, co chciałam i nie ma sensu dalej prowokować się do zmiany priorytetu tego wątku...Może założę jeszcze kiedyś wątek o innej tematyce , a na razie będę czytać i inne i jak spadochroniarz -gdzies tam na chwilkę wyląduję . Buziaczki . Dziękuję .

A ta Martyna, daj spokój. Różni są ludzie. Na tym forum może pisać każdy i sprawiać przykrość, żeby na przykład sobie ulżyć.

Kiedyś żyłam jego słowami : ,,może któregoś dnia spróbuję was odzyskać..." ( i kto tu gierki prowadził ? ), a dziś ?- dziś,,wczoraj" jest za bardzo dla mnie odległe , choć nadal bliskie...miał sporo czasu na to, żeby zdążyć pojechać jeszcze z nami na wakacje .. od wygody się nie ucieka .. i jak by musiał patrzeć w oczy tym wszystkim swoim znajomym ? , ,,jej" ?- że do żony wrócił? ..przecież stracił by obraz,,twardo stąpającego po ziemi z klasą faceta" ..nie moje drogie kobietki - być żałosną z takiego powodu jak mój to raczej normalne.. u jednych trwa to pół roku u innych parę lat, a jeszcze u innych do końca życia.. być żałosną to nie znaczy, że nie posiadamy takich cech charakteru, które mogą kiedyś się znowu obudzić i powiedzieć sobie w końcu- to nie ja, a on stracił o wiele za dużo..czuć to..to odblokowujące uczucia, których każdej z nas teraz i na zaś życzę - do czego zmierzam ? ano do tego, że gdyby było to ,,dziś"- wyprowadziłabym się z naszego domu bardzo szybko, rzuciłabym mu w twarz,,nie chcę cię znać" i nigdy bym nie złamała sentencji moich słów ..żeby było ciekawiej on mnie taką właśnie znał i dużym dla niego zaskoczeniem było, że walczyłam ... ale...niech mi tam - nie żałuję tej walki , tego kalania się przed własną dumą...bo czasami warto kobietki ...ale tylko czasami..bo popełniać błędy to rzecz ludzka, ale trzeba umieć te błędy naprawiać, a nie uciekać drogą na skróty ...pod płaszczem odwagi, by zostawić rodzinę- kryje się tchórzostwo..a ja nie chciałabym się znaleźć z kimś na skraju życia, gdzie diabeł by obiecał kolejne życie w zamian za zepchnięcie  w przepaść przyjaciela...
Odpisalam bet, ale wątek może faktycznie nie  zamykać, a po prostu zawiesić...nie wiem...będę tu zaglądać, ale już niekoniecznie ciągnąć uboczny efekt mojego pierworodnego wątku.. Trzymajcie się ciepło kobietki

Ja wiem czy u Ciebie to kwestia konsekwencji... Po prostu czujesz się samotna,czasami bardziej niż zwykle.Może trzeba sobie czas zająć żeby nie wspominać tego co było. Każdy ma czasem gorszy dzień,ja mam taki dzisiaj choć samotna niby nie jestem i nie wspominam ale kłopoty zawsze jakieś są Trzymaj się

Hej,

może to głupio zabrzmi ale mimo tylu znajomych wokół mnie, czuję się samotna. Potrzebuję NA NOWO zaprzyjaźnić się z kimś. Być dla kogoś oparciem ale żeby i ten ktoś byłby nim dla mnie. Pisać, rozmawiać godzinami nawet gdy jest się daleko od siebie.  Prostej, naturalnej przyjaźni... Proszę.

Nowa przyjaciółko? Jesteś tu?

Jestem kobietą

To jak? Może porozmawiamy? Gg?

Może lepiej na meila. Hm?

Już

Witajcie kobietki
Nie pisałam, ale czytałam w biegu.... ostatni tydzień przeleciał szybko... Ale powoli wszystko wraca do normy
Moja kochana zenno12 założyłaś wątek "szukam wartych szukania..." a nie "mój były i jego gwiazda... ", więc nie zamykaj wątku, mozemy pisać tu niekoniecznie o swoich przejściach...
Pisałaś o tym, ze "pomogłaś" córce w dobrych kontaktach z ojcem. Ja tez jestem tego zdania, że to dorośli maja pretensje, żale do siebie.... a najważniejsze, żeby dzieci miały dobre stosunki z obojgiem rodziców. Niestety.... to, że i ja nigdy nie powiedziałam złego slowa na 'tatusia', było dobre, do czasu gdy dzieci były mniejsze... kiedy nie rozumiały wszystkiego, kiedy mógł im jeszcze oczy mydlić... A teraz - sam zapracował na to, że one nie chcą go znać, nie chcą się spotykać.... Gdzie był tyle lat???? Teraz sobie przypomniał - i wiecie co??? pretensje ma on, ze nastawialam dzieci przeciwko niemu (co oczywiście jest nieprawdą) ale i dzieci miały pretensje, że wczesniej im nie powiedziałam, jaki on jest... Może i dzieci mają rację... ale ja mam przynajmniej czyste sumienie, że one same doszły to tego, że jest jaki jest niż to ja mialabym byc potem tą, która "nastawiała" przeciwko. I tym się cieszę....

pozdrawiam cieplutko

witajcie  zenan napisała  do ciebie  na pocztę  ale chyba zły adres  podaj dokładny  to odpisze   sprzątam podwórko ibawie się w ogrodnika . pozdrawiam maria123,