całować się z księdzem- czyli kac moralny XXI wieku.

Moze i na jedno
Ksiądz nie ma prawa grzeszyć?? Kazdy człowiek jest istota niedoskonałą i chcąc nie chcąc - grzeszy . Dlatego żaden człowiek nie powinien oceniać innych za ich grzechy, a tym bardziej je "odpuszczać", ale nie będę schodzić z tematu.
Moim zdaniem Autorka w tym wypadku co najwyżej pomogła zbłądzonej duszy uświadomić sobie, ze złą droga podąża.

Właśnie Margolinka i tu jest ten brak logiki. Wasze grzechy oceniają osoby, które same grzeszą. To co najtrudniej przestrzegać, najlepiej znieść? . To by było na pewno prostsze. Ale moim zdaniem lepiej po prostu nie pchać się do miejsca, gdzie zasad nie jesteśmy w stanie przestrzegać. Ten właśnie "ksiądz" to zrobił, wszedł w świat, do którego nie pasuje. Tu leży podstawowy błąd.

Sludzy Bozy powinni czyms roznic sie od zwyklych ludzi. Ponoc maja powolanie i godza sie na ten caly celibat. Godza sie, swiadomi tego ze go zlamia...i tu sa juz gorszi od niejednego grzesznika dla mnie. Dlatego brzydze sie tych zaklamanych ksiezy w konfesjonalach. Moralizujacych i pouczajacych...w imie Boga.

Nie nie planuje grzechów. Ale młody facet, zdrowy z normalnym popędem seksualnym...idący "na księdza" powinien być świadomy tego co go czeka. A z chwila "słabości", powinien zachować się uczciwie. Księża powtarzają też, że spowiedź jest równoznaczna (powinna), z chęcią poprawy. Czy ksiądz, raz "błądząc" już się poprawia? Czy idzie do innej kochanki? Oni powinni być lepsi, bo nam wytykają nasze niedoskonałości i każą okazywać za nie skruchę i nie popełniać na nowo tych samych grzechów.
Jeśli byłoby tak jak twierdzisz, i każdy ksiądz ma prawo do tego samego co potencjalny facet "z ulicy", to może powinny pojawiać się ogłoszenia w urzędzie pracy. "Młodzi, chcący spróbować duszpasterstwa, bez doświadczenia...proszę dzwonić." Wtedy pierwszy lepszy kolega z dyskoteki mógłby znaleźć "swoje powołanie" i dobry zawód. Jakby "zbłądził", to poszedłby do spowiedzi...i JUŻ
A ja głupia zawsze sądziłam, że na księży idą ci, którzy chcą poświęcić się w całości Bogu i dobrze wiedzą co robią i czego chcą, że mają na tyle silne powołanie, i postanowienie.

Kobra, masz rację to byłoby pójście na "łatwiznę"...znieść coś czego nie daje się rady przestrzegać. Tylko czasami tak już właśnie tak myślę, że łatwiej by było i mniej by to ludzi raziło w oczy. Bo jasne jest, że celibat nigdy nie był, nie jest i nie będzie przez księży (oczywiście bywają wyjątki) przestrzegany... A gdyby już go znieśli, to przynajmniej tych kłamstw byłoby mniej.

Loveaellie, właśnie nie chodzę do kościoła, a kwestia "mojej wiary" nie jest zależna od przebywania kościele. A Ty trochę zbyt dosłownie traktujesz każde słowo. Musze każde umieszczać w cudzysłowie, żebyś się go tak nie czepiała? Tak "każą" i "wytykają"... prawią morały o życiu zgodnie z przykazaniami, wierności, prawdzie, uczciwości... Tymczasem dla niektórych księży, to są jedynie "słowa" ... zapisane gdzies tam w słowniku PWN.

Czy słowo "zraniłeś mnie" zawsze oznacza skaleczenie nożem? Czy "spalony" oznacza spłonięcie żywym ogniem?
Proszę Cię, czytaj z głębszym zrozumieniem posty i nie łap się każdego słówka. Czytaj je w całości a nie pojedyncze zdania.

Dobra Loveaellie, nie będę Cię przekonywać dłużej, bo widzę że moje słowa dla Ciebie są niezrozumiałe.
Ty masz swoje zdanie, ja swoje.

Powiem tylko ostatni raz, nikt mnie nie zmusza ani do chodzenia do kościoła, ani do spowiedzi (dlatego tego nie robię).
Jednak ewidentnie, to księża mnie do tego zniechęcają swoja postawą (zaznaczam że nie wszyscy i nie wrzucam wszystkich do jednego worka).
Czuje, że powinni dawać swoją postawą przykład. Bo to oni są "wysłannikami Boga" i dlatego powinni bardziej niż my zwykli ludzie przestrzegać zasad, moralności, uczciwości... nie są na równi z nami, są "wyżej" więc powinno się od nich więcej "wymagać" a nie przymykać oko.

Na tym kończę tą dyskusję, bo w sumie już wszystko powiedziałam.
Nie ma sensu żebym wałkowała wciąż te same kwestie.
Każdy ma prawo do swojego zdania na ten temat.
Ja swojego również nie zmienię.

Ale ja wcale nie twierdze, ze to niewartościowy człowiek. Ale można być tez wartościowym człowiekiem nie będąc księdzem, nic na sile .

Podpisuje sie pod Twoim postem rekami, nogami i wszystkim czym jeszcze tylko moge. Cudo.

+ black lady, napisalam Ci maila, dostalas?

Poszlo. Dostalas?

Aleście się przyczepili.

Autorka ma ochotę na bara-bara z kimś niezwykłym. Zamiast Batmana wybrała młodego księdza - ciuchy podobne, a rozterki moralne - bardzo podniecające. Podgrzewają atmosferę. Każde westchnięcie podczas "aktu" wymiany płynów ustrojowych trzeba koniecznie przedyskutować na dziesiątą stronę aby upewnić się, że każde pod kiecką ma ciało zdolne do grzechu. A im bardziej tajnie, tym bardziej fajnie.

Ale.

Ksiądz jest instytucją samą w sobie. Wierni mają do niego zaufanie. Sam z ambony niejednokrotnie mieni się: pasterzem, ojcem, posłańcem bożym, nauczycielem, przez niego przemawia pan. I tym podobne slogany. Słowo coś znaczy. W końcu nikt bozi nie widział, bozia faxów z nieba nie śle. Wszystko opiera się na SŁOWIE. Spisanym, danym. Opiera się na ZAUFANIU. Tak jak dzieci ufają rodzicom - wierni w kościele ufają księdzu. Został ustanowiony na pasterza swoich owieczek, nikt go nie zmuszał, dobrowolnie siedział lata w seminarium, a potem przyjął święcenia. Dał SŁOWO. Uczył się, wiedział z czym się zetknie.

Owszem, może zmienic zdanie. Lizanie się z laską na zakrapianych wódą imprezach i NIE ZMIENIANIE zdania co do swojej drogi życiowej - jest hipokryzją, oszustwem wymierzonym w wiernych. Bo on pierwszy, jako pastuszek i nauczyciel powinien świecić przykładem. Nie. To nie jest "błądzenie". On juz zbłądził dawno temu, w pierwszy wieczór, kiedy zamiast studiować pismo, listy, odezwy i żywoty świętych - udał się na damsko-męski melanżyk i wtykał jęzor w niewieście usta. Już to powinno dać mu do myślenia. Nie jako ksiedzu. Jako człowiekowi właśnie. Człowiekowi, który dał słowo. Który ZOBOWIAZAŁ SIĘ do określonej drogi w swoim życiu. Tak jak rodzic zobowiązuje się do bycia rodzicem, a mąż do bycia mężem, żona do bycia żoną. Wiążą się z tym zobowiązaniem określone OBOWIĄZKI. Jak to w dorosłym życiu bywa. Lojalność, wierność i tym podobne dupakwasy.

Sytuacja księdza przypomina sytuację laski, która idzie na zakrapianą imprezę i daje dupy po kątach. Potem jest w ciąży. A ona przecież tylko dala dupy. W ciąży juz nie chciała być. Niestety, jest za głupia żeby przewidzieć, że każde dzialanie wywołuje konsekwencje. Nasz ksiądz konsekwencji ponieść nie zamierza - rączo galopuje na alkoholowe imprezy z dupami, bo (uwaga) jest TYLKO człowiekiem. I (uwaga) ma prawo. Czym innym jest jednak folgowanie własnym zachciankom, a czym innym posiadanie prawa do czegoś. Bo jak wsadzi łapę w spodenki ministranta to już będzie "jest tylko człowiekiem i ma prawo do błędów", czy jednak "jest zakłamanym, zboczonym fiutem bez serca"?

Moim zdaniem bycie człowiekiem zobowiązuje. Szczególnie, gdy dobrowolnie przyjmuje się pozycję "nauczyciela" łowiecek w tak młodym wieku. Pomylił się? Miał prawo. I wtedy NAJPIERW powinien iść do swojego przełożonego, zrezygnować z czarnej kiecki i wtedy używać fujarki oraz języka na legalu w celach dowolnych. On zamiast rozwiązać sprawę jak mężczyzna, jak CZŁOWIEK (a nie beleco) woli znowu spotkać się z Autorką w celu "dyskusji". O czym tu dyskutować?! To było legalne lizanie się po katach na imprezie, nie ojcowski pocałunek w czółko z błogosławieństwem.

Mało tego. On ma w dupie Autorkę. Gdyby był "poważnym" facetem i chciałby rzeczywiście w oparach wielkiej miłości zakładać świętą rodzinę - też poprzedziłby lizanko na imprach - rezygnacją ze stanu księżowskiego. A on i boga ma w dupie i Autorkę w głębokim poważaniu. Przed konsekwencjami chroni go bycie człowiekim i księdzem w jednym.

I tak jak mąż, znudzony żoną powinien odejść uregulowawszy alimenty na dzieci, a może i na żonę, tak jak zły rodzic powinien zrzec się prawa do wychowawywania swoich dzieci, tak intencjonalnie grzeszący ksiądz - powinien zrezygnować z czarnej sukienki i przwywilejów. Na tym polega bycie dorosłym, odpowiedzialnych CZŁOWIEKIEM. Na ponoszeniu konsekwencji swoich życiowych wyborów.

Utopia? Nie. Człowieczeństwo właśnie.

Kwintesencja.
O to właśnie chodzi.

Teraz... gdy od tych zdarzeń upłyneło pare dobrych dni, przez które nie próżnowałam - ale skupiłam się na tym jak wybrnąć z tej sytuacji  zdałam sobie sprawe ,że może i wy wszyscy wyżej podpisani MACIE racje....
ochłonełam, spędziłam niejedną noc na mysleniu o tym... zdałam sobie sprawe z powagi sytuacji.
Odwołałam spotkanie... na smsach nasz kontakt się skończył. Czy żałuje? Nie wiem... on też niejednokrotnie zadawał mi to pytanie....

Trzeba żyć dalej. Swiat się przeciez nie skończył.... przecież zyje dalej.

Koniec lafstora?
Hmmm. Bo mnie bardzo interesuje, czy autork już pod rozporek zajrzała, czy też nie

Sprawa nabrała zupełnie innego wymiaru.... w gre weszła miłość,  nie z mojej lecz z jego strony.
Sprawa została jednak zakończona z mojej inicjatywy... bo może i jego slowa były szczere gdy mówił ,że coś do mnie czuje, ale uważam, że jako osoba która w swoim zyciu nikogo nie kochała (w sensie kobiety) tak na prawde nie wie co oznacza to uczucie i zapewne pomylił je z pożądaniem albo zwyczajną chęcią zaciągnięcia mnie do łóżka.

Co myślicie?

Cała ta sprawa nadal się toczy bo on próbuje mnie namawiać na spotkania itp..
Sama nie wiem co mysleć...

Black Lady - przeczytaj raz jeszcze dokladnie post KRISS, moze nawet wydrukuj i daj mu to - albo chlopinna zzuje sukienke i pozna smak milosci mesko-damskiej, albo sie opamieta, chociaz watpie...................
Bogu dzieki spada ilosc powolan do seminarium - moze ci co sie ostana beda prawdziwymi kaplanami, przewodnikami duchowymi, a nie zadnymi kasy, lub niezdolnymi zrealizowac gdzie indziej swoich ambicji facetami.