myślicie że istnieje na świecie facet którego można być 100 pewnym? - Netkobiety.pl

Wszystko zależy od tego: czego oczekujesz od partnera.

Właśnie mam "bardzo ciche dni" z kobietą, która swą zazdrość doprowadziła do absurdu i zniszczyła przez nią większość pięknych rzeczy.

Jeżeli facet nie chce Cię zdradzić, to tego nie zrobi.

Jeżeli Cię nie kocha, to zdrada będzie tylko kwestią czasu.

Z przyjemnością spoglądam na ładny biust i bujne włosy na głowie kobiety.
Z równą przyjemnością (i zazwyczaj większym zainteresowaniem) spoglądam na ciekawy pejzaż, piękny samochód, czy nowy model wiertarki .

I prawdę mówiąc pożądam te ostatnie .

Pracuję z kobietami.
Wiele razy zdarzyło mi się być przez nie kokietowany i prowokowany.
Oczywiście mogę się mylić i przymierzanie przy mnie nowego stroju kąpielowego lub opadający przypadkiem ze świeżo wykąpanej koleżanki ręcznik nie miały ukrytych celów .

Każdy mężczyzna może mieć chwilę słabości i nie odepchnąć NATYCHMIAST nachalnej kobiety.
Jednak nie wynika z tego, że chce zdradzić swoją Panią.

Wyciąganie pochopnych wniosków może przynieść tylko ból, a czasami nawet doprowadzić do rozstania.

Ps. Tzw. najlepsze przyjaciółki często wcielają się dobrowolnie w rolę "testerek wierności". Równie często zapominają jednak uprzedzić o tym "królową" testowanego mężczyzny. Po nieudanej prowokacji czują się tak poniżone, że same fabrykują "dowody zdrady". Osobiście przerabiałem to kilka razy .

nikogo nie można być w 100 % pewnym! anie kobiet,ani mężczyzn. Takie moje zdanie. Czasem sama siebie nie jestem pewna. Nie wiem co będzie za jakiś czas,co mną pokieruje.. Nie nie nie,dlatego trzeba mieć zdrowy dystans:)

Nikogo w zyciu pewnym dokonca byc nie mozna ,dlatego jako piorytet zycia trzeba ustanowic siebie, byc spelnionym zawodowo, czuc sie dobrze w swojej skorze,czuc sie dobrze w swojej glowie ,byc niezaleznym - murowany sukces , i nie wazne czy byl wierny czy zdradzil czy cos tam
To sie zdarza ,takie zycie.
Nie mamy i nie bedziemy nigdy miec wplywu na decyzje i postepowanie innych nawet tych najblizszych ,Jedyne na co mamy wplyw to na siebie i wlasne zycie ..........
Wszystko zalezy od nas niezaleznie od punktu siedzenia bo i ono czesto sie zmienia.........

A co chce udowodnić kobieta wynajmująca taką testerkę? Że nie jest wystarczająco ładna? Inteligentna? Że nie interesuję się pasją swego mężczyzny? Nikt nikogo nie może być pewnym.... Są sytuacje w życiu każdego z nas, że gdzieś przez myśl przemknie pomysł zdrady.... Kłótnia, niedomówienia, brak satysfakcji z różnych sfer życia... I co jeśli w takiej właśnie chwili wynajmie się testera/testerkę wierności?(o panach zajmujących się testowaniem wierności kobiet  też słyszałam) Takie zabiegi nie mają sensu.  Testowanie to w moich oczach jad. Trzeba mieć do siebie zaufanie... Każdy odpowiada za siebie, a jeśli zdradzi to znaczy że nie kocha. Czasami nie kocha w tej tylko chwili. Po właśnie zażartej kłótni, czy jakimś innym rozczarowaniu. Po co na siebie na wzajem zastawiać sidła? Ciekawa jestem reakcji tych kobiet które wynajmują testerki gdyby się dowiedziały i one też były testowane? Czy poczułyby się urażone? Niedocenione? Niekochane? Trzeba pamiętać że miłość to nie tylko bycie razem ale też wspieranie się, partnerstwo, zaufanie, poczucie bezpieczeństwa. A człowiek jest tylko człowiekiem i zawsze się może zdarzyć chwilowe zachwianie równowagi związku.Wtedy jednak nie potrzeba testera wierności tylko rozmowy i zrozumienia Ludzie uwielbiają sobie życie utrudniać niestety.

na nich nie można polegać. w życiu jest tylko pewna śmierć niestety.
chociaż w sumie zdarzają się tacy raz na milion, tylko gdzie oni są ?!

A zajętej kobiety nie poderwie facet z sukcesem? Każdy kij ma dwa końce, jak czytam np fantazje seksualne kobiet to aż robię taką minę . I to jeszcze jak piszą... Że jak np aktor tutaj imię i nazwisko) pojawiłby się w dobrym miejscu to go zgwałciłyby (sorry moderacja, ale dosłownie cytuję). W sumie jak też zajęte kobiety widzą przystojnego faceta to aż wzroku nie mogą oderwać, a później w pokoju jeszcze dyskusja się odbywa jaki to on zacny (z życia przykład). Tak przykłady z życia kobiet i mężczyzn można mnożyć i nikt tu nie będzie bez winy .

Szczerze powiedziawszy mam olewający stosunek w tej materii. Jak mnie zdradzi partnerka to niech i się do tego przyzna, niech nie tchórzy. I się ze mną pożegna (tyczy się to również mnie w odwrotnej sytuacji).

Zgadzam się z tobą. Sama nie jestem obojętna na męskie wdzięki i jak zobaczę przystojnego faceta to się za nim oglądam, a czasem nawet komentuję  z koleżankami jego wdzięki . Nie oznacza to jednak, że zaraz rzuciłabym się na niego. Natomiast jestem przekonana, że wiele kobiet poddanych takiej "próbie" z przystojnym nieznajomym adorującym umiejętnie wpadło by w sidła, zupełnie jak  faceci z tego wywiadu w TV.  Wcale nie jesteśmy lepsze . Czy istnieje na świecie  mężczyzna/kobieta, którego/której można być pewnym na 100%? - tak powinno być w tytule moim zdaniem.

Też się nad tym czasami zastanawiam:) Nie uznaję trzymania facetów 'krótko' ale wydaje mi się ,że chyba każdy może spotkać taką która zawróci mu w głowie na tyle ,że zapomni o tej której deklaruje miłość...Przykre ,że ludzie tak nawzajem się oszukują...

Decydując się na związek robimy to z jakiegoś powodu, nie dla zabawy czy zabicia czasu. Tyle że w związku zawsze sa chwile lepsze i gorsze, czego nie da się uniknąć na co dzień (zawsze sa jakieś problemy mniejsze lub większe).
To tak jak ?okazja czyni złodzieja?. Wystarczy że pojawi się ktoś w ?NIE? odpowiednim czasie i miejscu i gotowe. Chwila słabości, złości na partnera a tu ktoś ?nowy?, rozumie, wysłucha, ma dla nas czas, no do rany przyłóż i tylko zdrowy rozsądek może nas od tego uchronić.
Tym bardziej, jeśli ktoś został wynajęty do tego. Ma czas, bo jedyne co ma robić to nas wrobić.
Przypomniał mi się taki film chyba Barei, gdzie wynajął prezes firmy gościa żeby śledził żonę. A żona wierna i ten tak za nią łaził łaził aż wyłaził bo sam z nią w łóżku wylądował.

Zgadzam się z Tobą YOGI bear:

Jeżeli nie kocha, to i tak zdradzi prędzej, czy później. 

A jeżeli kocha to nie zdradzi. - AMEN

Nie pisz, proszę, postów jeden pod drugim, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi 12 punkt Regulaminu Forum.
Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Mod. Olinka

Jak ktoś jest niedorozwinięty emocjonalnie to prędzej czy później może sobie nawet w łeb strzelić , normalna osoba potrafi się określić ,nawet nie udany związek można po prostu zakończyć ,bez konieczności zdrady..Jak widzę takie posty  od "facetów-doradców" to mi się flaki przewracają..

Jestem przeswiadczony ze te 90 % zdradzajacych facetow to przesadzone jest i to grubo,ja zanizylbym do 4o-45% max ale wykluczajac patologie.Wam kobieta tylko utarlo sie na bazie glosnych przypadkow ze facet to samiec i jak zobaczy cyc.... to z portek wyskakuje to bzdura.Wiekszosc facetow to ludzie wartosciowi,ambitni z charakterem stawiajacy swoj zwiazek wrecz na piedestale bo doceniaja wartosc posiadania rodziny zajeci myslami praca, budzetem domowym,matematyka dziecka,usterka w aucie,planami remontu w domu czy wakacji nawet na jakies hobby wlasne nie maja czasu,mysla raczej kiedy gra Barcelona a nie jak zdradzic lub czy zdradzic partnerke.A w sytuacji jak sa prowokowani to wierzcie mi kobiety pomijajac aspekt zwiazku taka zdobycz nie smakuje wrecz,buduje ego wiec nie konsumuje sie i czesto patrzy sie  z politowaniem na jakas nimfomanke.Mam kumpli ktorzy niekiedy dzwonia "chodz na kregle czy bilarda bo moja cyc...i bola"Och ponarzekaja sobie na to zmierzle ostatnio w domu z chronicznym "bolem glowy"ale haslo musze upolowac cos na boku nigdy nie pada.To 40% mozna by podzielic na pol jeszcze gdyby kobiety szanowaly cudze zwiazki i ewntualnego amatora mocnych wrazen zapytaly o stan zdrowia zony i dzieci.Wiec gdy ogladacie TV lub te swoje tasiemcowate telenowele z watkami zdrady dla zwiekszenia ogladalnosci to polecam zakup mlotka gumowego do usuniecia mysli ze moj facet moze byc taki jak sie widzi na wizji lub slyszy bardzo czesto nieistniejace historie.Dodam tylko ja uwazam sie za 100% faceta bo znam siebie i moja partnerka gdy wracam nawet po 2 tyg(zlecenie)  w rozmowie mowi nie martwilam sie jestem akurat Ciebie pewna.

Pane Pawle :

Flaki aktywnie funkcjonują u istot żywych .
A wg Pana uczucia, namiętności i szaleństwa nie dotyczą związków.
Współczuję martwicy serca .

Tak teraz mi się przypomniało - 'Kochanie, ja Tobie ufam, nie ufam tylko tym wszystkim kobietom...'

Oooo... pomysł z prowokatorką uważam za nietrafiony. Nie wiem tylko, jak wytłumaczyć tok mojego myślenia.

Załóżmy, że wiążemy się w pary dlatego, że dany chłopak/dziewczyna jest dla nas najlepszą opcją na dany moment. W międczyczasie poznajemy kogoś, kto jest naszą prawdziwą "bratnią duszą"- dzielimy z nim światopogląd, marzenia, zainteresowania, no po prostu wyśniony książe. Czy w takim wypadku powinniśmy trwać dalej w starym związku, w imię chorej uczciwości? Kiedy sercem i myślami jesteśmy przy kimś innym? No nie, więc następuje rozstanie i nowy związek, ewentualnie gorszy scenariusz- zdrada.

I wyobraźmy sobie, że jesteśmy w związku i nasyłamy na naszego chłopaka "prowokatorkę". Mówimy jej, że facet lubi gry komputerowe i motoryzację. Prowokatorka UDAJE więc, że nie odrywa łap od ps3, a w weekendy bierze udział w zawodach off-roadowych. Jest przy tym oczywiście słodka jak miód i łasi się do chłopaka. Co on może sobie pomyśleć? No że spotkał dziewczynę marzeń, tą wyśnioną. Mając pod nosem ideał, zaczyna go porównywać do dziewczyny, która zrzędzi bez końca na temat marnowania czasu przy konsoli i aucie.

Moim zdaniem dziewczyna, zamiast w padalcowaty sposób testować wierność swojego chłopaka, powinna szukać dróg, by być dla niego zawsze najlepszą, możliwą opcją. Nie musi natychmiast stać się szaloną fanką gier, ale konsole oferują naprawdę przednią rozrywkę dla dwóch osób i można się do tego przekonać. Może zaproponować pomoc np. przy woskowaniu auta, czy chociaż zadać parę pytań, żeby chłopak czuł, że ona się angażuje w to, co on lubi i jest dla niego ważne.

Ale jeśli ją nie stać na odrobinę inwencji w budowaniu związku, to ten układ i tak jest skazany na porażkę, bez względu na wszelkie prowokatorki i inne opcje po drodze. Moim zdaniem pewna doza empatii i perspektywicznego myślenia jest wskazana.

Busiu, uwielbiam Twoje posty!
Zgadzam się z Twoimi słowami w 10000%.
Po co wynajmować jakąś "prowokatorkę"? Po co krytykować zainteresowania swojego faceta, czasem ciekawie jest wejść w jego świat i to też polecam płci przeciwnej. Oczywiście, każdy potrzebuje też swojego kawałka podłogi, ale czubkiem buta przecież możemy na ten kawałek wejść, a nie omijać go szerokim łukiem. I tym samym oddalać się od siebie.
Aha, no i będąc w związku, nie można też przestać o siebie dbać. Pierwsze spotkania i miesiące- obie strony chcą się sobie podobać, ale często po pierwszej fazie związku kobieta będąc przekonaną o tym, że to ten- jedyny książę, który będzie przy niej trwać i zaczyna mniej o siebie dbać. To samo tyczy się panów. Nie wolno się rozleniwiać w związku, trzeba dalej być "łakomym kąskiem" dla swojej drugiej połówki.

Swoją drogą- marzę o konsoli Xbox z sensorem kinect, gdy to usłyszał mój chłopak, powiedział, że mam wydorośleć . Przecież powinien się cieszyć, że chętnie bym z nim popykała w jakąś gierkę, najlepiej wojenną.

Busiu, no w wielu kwestiach zgadzamy się bardzo mocno.

No i jeszcze odniosę się do tego:  'Kochanie, ja Tobie ufam, nie ufam tylko tym wszystkim kobietom...' 
I o ile się zgadzam, że nie ufam obcej babie, że nie uzna jakaś, że mój mąż jest piękny i mądry, i warto by sobie go mieć blisko - bo i w końcu oczy mam i wiem z kim żyję, więc nawet nie byłabym zaskoczona, że inne kobiety też to widzą. O tyle nie ogarniam jaki to miałby być argument. Męża mam wystarczająco silnego i sprawnego fizycznie aby zgwałcić się nie dał, więc czego niby mam się bać? Moj mąż ma swój rozum i swoją wolę i jeśli jakaś go zbałamuci, to znaczy, że on chciał być zbałamucony! Jest dorosły i sam podejmuje decyzje - czy być moim mężem, czy być z inną panią. I tu akurat zarzucanie włosem i wpychanie cyca pod nos nie ma nic do rzeczy.

W pełni się z Tobą zgadzam, to zdanie nie odzwierciedla moich poglądów, rzuciłam tylko zdaniem, które gdzieś usłyszałam, najpewniej w jakimś filmie/serialu

Krowa, która najgłośniej muczy, daje najmniej mleka

W pewnym wieku czlowiek ,ktory sie rozwija ,musi byc pewnym i wierzyc w siebie i sobie ufac................

Miec okreslone swoje granice ,i wartosci .
Niemamy wplywu na innych tylko na siebie .
Jesli ktos siebie nie jest pewien to znaczy ze sobie nie ufa to jak ma mu zaufac ktos inny?
To moje zdanie

Nie musi miec pewnego wieku by miec określone zasady, granice. Ja je mam, ufam sobie, ale nigdy nie jestem pewna, ani nie mogę byc, jedynie co, to moge przypuszczać, jak w danej sytuacji sie zachowam. Nie tyczy sie to tylko zdrad, wszystkiego. Różne momenty nas mogą w zyciu spotkać, chwile, sekundy, w których bedziemy musieli podjąć decyzję, kroki. Wtedy nasze zasady mogą niewiele znaczyc. Nie poświęce wlasnym życiem, czy życiem innego człowieka, jak sie zachowam i co zrobię, bo sobie ufam i wiem jakie mam granice.

Zgadza sie ladnie to napisalas ,oby wiecej bylo takich dziewczyn.
Odnosnie pewnosci ,to juz zalezy od charakteru i chyba sily wewnetrznej .
Osobiscie siebie jestem pewna ,zycie juz mnie wystawilo na rozne proby , ale innych nigdy.
Pozdrawiam

Nie wiem czy tak fajnie żyć w niepewności. Zazdrość- owszem, ale taka w granicach rozsądku. Niepewność? Raczej nie jest przyjemnym zastanawianie sie przy kazdym wyjściu partnera czy nie zastąpi nas kims innym, czy nie zdradzi. Zgadzam sie z tym, ze taki stu procentowy człowiek nie istnieje, ale ze niepewność dodaje tego czegoś ? Nieee

tak całkiem na 100 procent można ufać facetowi-na bezludnej wyspie.

Odpowiadając na pytanie w tytule:
Tak- martwy.

Zaraz zaraz, a małpy?

Moim zdaniem jest to najlepszy dowód na chęć pozbycia się partnera.

Każda pewność zabija rozwój i twórczość, więc pewność jest szkodliwa.

Zabawa zaczyna się, gdy nie ma pewności, ale jest cień szansy, że się uda.

Myślę, że pewnie gdzieś tam tacy istnieją... Jednak jest to dosyć rzadkie zjawisko, szczególnie w obecnych czasach.

Tak sobie pomyślałam, że to musi być okrutnie smutne nie ufać nawet własnemu partnerowi... Serio potraficie tak zyc i być szczęśliwe?

Ufność, a pewność to dwie różne rzeczy. Ja swojemu ufałam i za jego oddanie i wierność dałabym sobie rękę uciąć. No... i teraz byłabym bez ręki... Byłam go pewna w 10000 % no i wyszło jak wyszło.

Teo, każdy się kiedyś przejechał... Na facecie, na przyjaciółce, na pracodawcy. Ale to nie oznacza, że trzeba założyć, że każdy facet zdradzi, przyjaciółka porzuci w potrzebie, a pracodawca kiwnie na kase.  Skoro juz decyduje się z kimś dzielić życie - tak na poważnie, dzieląc mieszkanie, łóżko i kase, to wolę zaryzykować tę stratę ręki niż wszędzie wietrzyć zdradę. Czy choćby dopuszczać do świadomości jej możliwość. To jak mówienie, że każdemu może się przydarzyć ukraść. No rzecz w tym, że nie każdemu. Tylko cała sztuka rozpoznać potencjalnego złodzieja w tłumie tych, co się zarzekają, że uczciwi.

Rozumiem Twoje stanowisko. Znaczy rozumiem sposób myślenia, ale nie rozumiem jak można tak żyć. To zupełnie nie dla mnie. Ja albo daję i oczekuję 100% zaufania, albo zupełnie nie wchodzę w taki związek. Choć temat dla mnie zupełnie hipotetyczny, bo męża swojego znam lepiej niż siebie i tu do ręki dodałabym nawet nogę w zastaw

Facet który Cię kocha, myśli o Tobie, więc jak wyskoczy mu najlepsza laska pomyśli też o Tobie i będzie trzymał łapy z daleka, po co niszczyć wspaniały związek dla jakiejś cizi