Kocham i jestem kochana...ale co z mezem? - Netkobiety.pl

Przestań okłamywać męża i wyprostuj swoje życiowe scieżki, jeśli chcesz mieć do siebie szacunek.
Skoro nic do niego nie czujesz, to po co ta farsa? Asekuracja?

Doskonale sobie poradzi.

A Ty? Poradziłabyś sobie? A kochanek niie kopnie Cię w odwłok, gdyby się okazało, że chcesz żeby był mężem, brał udział w prozie życia?

Jest Ci wygodnie. Wszyscy uważają Cię za wierną żonę, mąż ma obowiązki, Ty masz wymagania. Ustawiłaś się wygodnie... I nieuczciwie.

Ryzykujesz bardzo wiele.

Drogie Panie, czytam z zainteresowaniem, jak przeżywacie to szczere wyznanie. Ale w tylu wątkach szczerość i prawda są najważniejsze. A tu sama prawda. Bolesna prawda. Prawda o tym, co z łatwością wypominacie Mężczyznom, z co jest udziałem także Kobiet.

Czyż nie takie właśnie podejście jest ukrytym celem ideologii feministycznych?

Szczęście jest najważniejsze.

Okrucieństwo jest koniecznym środkiem do tego celu.

"Egoizm nie polega na tym, że się żyje jak chce, lecz na żądaniu od innych, by żyli tak, jak my chcemy" - Oscar Wilde

Nie  żądajcie, aby Inga37 żyła tak, jak Wy chcecie. Cieszcie się Jej szczęściem.

I jeszcze jedno: znacznie łatwiej krzywdzi się ludzi dobrych. Mąż Ingi37 jest dobrym człowiekiem, dlatego można być wobec Niego okrutnym. Gdyby nie był taki, to zapewne wpis Ingi37 byłby zupełnie inny i mogłybyście swobodnie wpisywać różne wymyślne epitety pod adresem zdrajcy, chama, idioty, którymi wypełnione są setki postów w dramatycznych wątkach.

A ja Ci dziękuję Inga37, że przywracasz wiarę w dobrych ludzi... wiarę, że sobie w tej sytuacji jednak poradzą... sami sobie poradzą nawet bez korzystania z dobrych rad na forum.

Betina2, pytasz kto dał prawo? Wszyscy mamy prawo do szczęścia przecież. To prawo jest wywalczone i okupione cierpieniami w nietolerancyjnym patriarchacie. Teraz mamy czasy postępu i oświeconych potrzeb. Nic, tylko korzystać.

Brawo Animusie , myślę że autorka na taki wpis właśnie czekała . Teraz może już bez skrupułów jechać z kochankiem. Niech cieszy się swoim szczęściem , tylko nie bardzo rozumiem czego od nas oczekuje , czyżby poparcia , czy może chciała się pochwalić ?

Animusie, daruj sobie ironię. Nie czuję się odpowiedzialna za wybory Ingi. Pyta o zdanie - odpowiadam.

Takich jako ona facetów jest całe mrowie. I nie obarczam innych odpowiedzialnością za tych pajaców.

Ostrzegam i radzę - sprawdź zanim się zwiążesz czy on jest do rzeczy, czy jest właśnie z takich.

Jeśli kobieta mówi wprost, że to jej pasuje - oburzające. Jeśli facet chodzi sobie na boki to "pewnie mu nie dawała czegoś w małżeństwie".

To weź rozwód, kobieto. Przecież zdradzasz też kochanka z mężem - a piszesz, że tak go kochasz.

Właśnie, zawiłe to może być, ale ironia nie do końca. Misz-masz  wynika nie tyle z mojego pisania, co z sytuacji.

Sytuacja kulturowa jest właśnie zagmatwana. Można się w tym pogubić i właśnie z pogubienia powstają takie sytuacje, jak Ingi37.

Staram się nie oceniać, bo kryteria są pomieszane. Patriarchat piętnował zdradę jako słabość Mężczyzny. To On był zawsze odpowiedzialny za uwiedzenie, Ona była zawsze ofiarą.

Obecnie, po rewolucji płci, On nadal płaci alimenty, nadal zdradza, ale pojawiło się społeczne przyzwolenie. Ruchy feministyczne propagują szczęście Kobiety jako wartość nadrzędną nad rodziną, szczęściem dzieci, posłuszeństwem Mężowi. Jeszcze sto lat temu orgazm Mężczyzny był oczywistością, a orgazm Kobiety był tabu. Nie był potrzebny do szczęścia. Teraz się to zmieniło i Kobiety wymagają nie tylko zaspokojenia potrzeb macierzyńskich (które zeszły na plan dalszy), ale przede wszystkim potrzeb psychicznych. Inga 37 napisała o tym wyraźnie w swoim ostatnim poście.

Nasze zachowanie ma ścisły związek z hierarchią wartości: pozwalamy sobie na zachowania, kiedy postrzegamy je jako uzasadnione.

Nie staram się usprawiedliwiać, ani potępiać. Staram się dociec przyczyn. Odkrycie przyczyn, motywów pozwalają nam lepiej się zrozumieć, wniknąć głębiej w sytuację. Wtedy dopiero możemy dokonywać świadomego wyboru. Inga37 napisała pierwszy post pewnie nie zupełnie świadoma swoich oczekiwań. Może wcale nie chce jechać na miesiąc. Wyczuwam konflikt. Obraz dobrej matki jest w konflikcie z obrazem szczęścia i poczuciem ważności.

Kiedyś używałem porównania, że dobre małżeństwo to trzy w jednym: żona, kochanka i matka. Jak się ma dwa w jednym, to jest powód do zadowolenia. Ale czasami jedno w jednym to nie dość, bo zależy, które to jedno w jednym. Wydaje mi się, że w tym "dobrym Mężu" Inga 37 zawarła prawdę o dobrym ojcu, może ma dwa w jednym, ale raczej nie trzy w jednym.

Z tego wątku można wysnuć wnioski, zamiast się oburzać. Ponieważ to nie nasz osobisty dylemat, to oddajmy się nauce. Czego nas ta sytuacja uczy?

I proszę, zanim skończyłem pisać poprzedni post, pojawiło się potwierdzenie.

Inga37, jest jedno niebezpieczeństwo: jak zaliczysz wpadkę, to będziesz miała najwyżej jedno w jednym.

Może warto się zastanowić?

Animusie - malzenstwa niedobrane, zle ,zdarzaly sie jak swiat swiatem. Dawnymi laty trudniej tylko bylo wziac rozwod. Dlatego tez niezrozumiala jest dla mnie hipokryzja Ingi w kwestii zycia w zaklamaniu i oszustwie. I nijak sie do tego maja uwarunkowania historyczne o roli kobiety i jej funkcjonowania w rodzinie, orgazmy itp.
Moja babka byla bardzo nieszczesliwa w malzenstwie, ale mozliwosci odejscia od meza zadnych.
Inga takie mozliwosci ma, tylko dla wlasnego wygodnictwa zyje jak zyje. I pieprzenie "latwo powiedziec rozwod" jest pieprzeniem.
Jej proby podzielenia sie szczesciem sa zaiste niezrozumiale - co to za szczescie prac gacie jednemu, sypianie z drugim. Kradzione chwile szczescia, powrot do niekochanego meza i stwarzanie pozorow rodziny.Podejrzewam, ze najukochanszy tez ma bardzo niekochana zone, ale coz sila wyzsza!!
Och i te cierpietnicze milczenie wg Ingi tak wielu kobiet - no ja nie znam w swoim otoczeniu zadnej takiej cierpietnicy.
Jezeli kobieta potrafi czuc sie dowartosciowana tylko poprzez znalezienie kochanka - to jest to zalosne.
Rola meza-niemeza niezrozumiala. Tak nie lubil z Toba sypiac, czy tak sie pogodzil z odmowa?
Po co w takim razie ta farse kontynuowac, zeby dzieci widzialy jak mozna sie oklamywac, jak zyc w pozoranctwie.?
Ciekawe jak dlugo pociagniesz na tych wycieczkach krajoznawczych.
Slowa MILOSC w takim ukladzie, wydaje mi sie cokolwiek nie na miejscu. Sorry, ale nie pochyle glowy nad tym wielkim uczuciem.
Albo ma sie odwage cos zrobic, albo ubiera sie w wielkoslowie cos co mozna nazwac inaczej .........

Nie chwale sie ale i nie potepiam...
Wyjazdu niestety nie moge odwolac,bo taka jest moja praca-dostaje kontrakt i jade,teraz tylko na miesiac ale bywaja i znacznie dluzsze.

Moj romans nie jest oparty tylko i wylacznie na seksie,jest on wazny ale nie najwazniejszy,tu chodzi o cos wiecej...jak juz wczesniej pisalam o byciu kims waznym dla kogos,kochac i byc kochanym w calym znaczeniu tego slowa!
Maz od dawna nie daje mi niczego,nawet glupiego slowa ''jak tam w pracy''?To jest proste,zwykle slowo ktore chciala bym uslyszec.....pewnie teraz mi napiszecie ze mam mu powiedziec o swoich potrzebach,o tym co jest dla mnie wazne-mowilam i to nie raz!
O tym co mozna zmienic,jak zrobic abysmy zaczeli sie znow rozumiec,abysmy znow zaczeli sie dostrzegac a nie mijac....Niestety to nic nie dalo,jemu moze tak wygodnie.....

IIIII po jakims czasie przestalam sie starac byc ta idealna zona,praca nad ''naszym''malzenstwem wyssala ze mnie wszystko,i wtedy poznalam JEGO ''kochanka'',przy NIM naprawde zyje!

Dzieci krzywdze i wiem o tym! Sa nastolatkami i wiem ze potrzebuja matki...jesli mam tylko czas jestem z nimi,nie z kochankiem,kolezanka,przyjacolka tylko z dziecmi!

Mąż nie chce dać rozwodu  czyli mam rozumieć , że ta kwestia została już poruszona. A czy wie , że jest ktoś trzeci ?

Ingo, ja Ciebie nie potępiam. Nie o to tu chodzi. Wskazuję, że weszłaś na ścieżkę, która prowadzi do katastrofy.

Wybacz,ale nakrecilas sie jak fifnastka przed pierwsza randka.Wez pod uwage,ze poki co
urzadzasz sobie z facetem wakacje od zycia.Kiedy przegadacie wszystko co jest do przegadania,przecwiczycie w lozku co jest do przecwiczenia ,motyle w brzuchu zaczna zasypiac i okaze sie ze ten najwspanialszy ma wady ,smiesznosci i bywa wkurzajacy jak wiekszosc ludzi.Troche z obserwacji,a troche z autopsji, wiem ze takie zidiocenie trwa zwykle okolo pol roku bycia na codzien,potem zaczyna sie myslec i wyciagac wnioski.Powrotu do poprzedniego swiata wlasciwie nie ma,bo ten swiat podpalilas,a Twoj maz nie bedzie juz w tym miejscu w ktorym go zostawilas,ani nie bedzie tym samym czlowiekiem ktorego znalas.Ja ani nie potepiam,ani nie neguje,ani nie powatpiewam tylko zwracam uwage na to ze mozesz zrobic sobie duze kuku.Zdystansuj sie troche zanim pofruniesz do krainy szczescia, bo krain szczescia generalnie nie ma.Troche malo piszesz o malzenstwie wiec moze to i zimny trup,a moze nie ,zreszta sama musisz to przemyslec,byle na chlodno.

Jeżeli mąż nie chce dać rozwodu, to się po prostu wyprowadź i już. Ale co z dziećmi? W jakim są wieku?
Bardzo zagmatwana sytuacja, ja wiem jedno, czy bym miała kogoś na boku, czy nie, czy miałabym dzieci, czy też nie, nie byłabym z facetem, który mnie obraża i jest dla mnie niemiły. Jeżeli jesteś pewna kochanka to ułóż sobie z nim nowe życie, ale to będzie pewnie trudne. Tutaj Diabeł Stróż (swoją droga rewelacyjny nick i avatar) ma 100% racji, gdy pojawia się wspólne mieszkanie, wspólne życie, codzienne problemy nie jest już tak różowo. Oczywiście są pary idealne, których takie problemy i monotonia nie dotyka, ale to rzadkość.

Tak czy siak, żyj, tak abyś była szczęśliwa, ale dbaj też o dobro swoich dzieci.

Nie pisze o swoim malzenstwie bo nie ma o czym,to ja jestem tym ''koniem roboczym''ktory pracuje na wygody meza....
Moj ''kochanek''jest wolnym facetem i mieszkalismy juz razem,fakt byl to hotel poniewaz taka mamy prace,czeste wyjazdy,kontrakty ktore trwaja pare miesiecy....

Mam 2 synow 17 i 16 lat potrafia o siebie zadbac i sa rozsadnymi nastolatkami,wiedza ze nasze malzenstwo jest tylko na papierku ale nie wiedza (jestem pewna ze sie domyslaja ze mam kogos)ze mam kogos-synowie nie pytaja,ja nie mowie.

Moj problem polega na tym,ze nie potrafie uzalac sie nad soba ani obwiniac innych,przyjmuje tutaj krytyki bo zawsze bylam krytykowana przez meza prawie we wszystkim,i dla mnie to normalne ze ktos jedzie po mnie za to ze mowie prawde,ze chce sie podzielic swoimi problemami.
Moje zycie zawodowe jest wspaniale,natomiast prywatne to porazka....dlaczego sie tak dzieje?dlaczego dwoje ludzi,kochajacych sie ludzi nagle staje dla siebie obcych?
Wiecie...na meza 40-ste urodziny (bylo to 5 lat temu) podarowalam u motorowke bo to wedkarz z zamilowania,a on w podziece odpowiedzial ''moglas sie postarac.....motorowke moge sobie wypozyczyc''

Ingo, tak jak każdy człowiek masz absolutne prawo do szczęścia, masz prawa kochać i być kochaną, masz prawo czuć się cudownie, jako cudowna kobieta, uwielbiana, hołubiona......ale to prawo każdego człowieka. To również prawo twojego męża. Ja nie toleruje zdrady, skoków w bok czy tzw. romansów. To było przyczyną rozpadu i mojego małżeństwa i kolejnego dość długiego związku - w którym partner na postawiony mu zarzut że w życiu  tak nie można postępować czyli"zjeść ciastko i mieć ciastko" roześmiał się i odpowiedział że nawet nie wiem jak wiele osób tak żyje. No cóż to nie jest moja bajka. 
Mam wrażenie że Ty sie po prostu BOISZ, boisz że Twój kochanek nie podoła uczestniczeniu w wychowaniu przez ciebie synów, boisz się zwykłej codziennej rzeczywistości. Rajcuje cię nutka adrenaliny która jest w tym związku.....tylko jak długo. Jeśli jesteś zdecydowana odejść od męża to zrób to i nie zasłaniaj się wymówkami typu nie poradzi sobie. Wbrew pozorom to będzie też korzystne dla synów - oni pierwsi zapewne wiedzieli o romansie (dzieci są w tym wieku niezwykle spostrzegawcze), będą wiedzieli na czym stoją.
Pamiętaj o jednym wyrządzane zło wraca do człowieka - uważaj aby Twój obecny partner w podobny sposób za jakiś czas nie potraktował Ciebie. Bądź uczciwa przede wszystkim w stosunku do siebie samej, bo to bardzo ważne.

..Chciałaś naprawiać małżeńśtwo, nie udało się - standard. Gwarantuję Ci, że romans nie krzywdzi dzieci -- oni to nawet może wiedzą i czują w matce zmianę.

Wniosek -- jesteś z mężem formalnie, a kochasz i bywasz z kimś innym. Tak może być całymi latami.''

Nie wierzę w to co czytam.Ma kobieta wielu doradców-tak jak powyżej nawet rozgrzeszenie dostała.Nikt z Was piszących takie bzdury nie wyobraża sobie co czują dzieci może zwłaszcza w tym trudnym okresie dojrzewania,Jak bardzo są potrzebni oboje mądrzy odpowiedzialni rodzice.
Ja to przeżyłam.Kiedy sama chowałam dzieci a mąż bawił się z kochanką był szczęśliwy jak skowronek.Kochanka nalegała aby powiedział dzieciom o nich.Dzieci dowiedziały się przypadkiem,ja oczywiście ostatnia.Kiedy przyszło płacić alimenty,kochanka zobaczyła ,że ma doczynienie z golasem zostawiła go.Dzieci przeżyły to strasznie,dorosłe i w wieku dojrzewania.Od niedawna rozmawiamy,nie mieszkamy razem.Choć bardzo go kochałam chyba nie potrafiła bym być już z nim,Jeszcze czuje ból.Myślę o wyjezdzie daleko,na dłużej....Rozwiązłość wspiera tylko człowiek o podobnych poglądach.Dlatego właśnie mamy tyle sierot społecznych a dzieci moje,twoje i nasze.Brak odpowiedzialności za własne czyny,za dzieci które na świat się nie prosiły.Zdradziła męża,zdradzi i kochanka jak ten się znudzi.Romans wydaje się cudowny jak obwiany jest tajemnicą.Kochaś nie będzie nigdy ojcem dla dzieci.Ot wyrwała się babka od znudzonego męża i obowiązków.Takie kobiety nie powinny zakładać rodziny tylko dziś ten,jutro tamten.Po co krz
ywdzić dzieci?

Odejsc i zostawic wszystko na co pol zycia pracowalam.....oczywiscie ze jest to mozliwe i jest to w realizacji,ale na to trzeba czasu aby moj maz dojrzal i pogodzil sie z tym.Na razie straszy mnie malymi szantarzykami,ale boje sie ze ktoregos pieknego dnia faktycznie cos sobie zrobi i to bedzie z mojej winy....bo odeszlam
Problem nie lezy we mnie tylko w mezu,bo on nie chce abym odeszla...

Moj ''kochanek'' nie jest polakiem i gdybym odeszla to daleko...stracil by przyplyw gotowki i dobre zycie,a moze by tesknil za dziecmi?

''Kochanek'' nigdy nie naciskal na moje dycyzje,zna sytuacje i czeka na dojrzalosc mojego meza tak jak ja...

Madrze napisalas....''zrobi cos sobie to problem z glowy'' -ja tak nie mysle.To ojciec moich dzieci i kiedys kochalam tego faceta,nie chce zlosci,chce rozstac sie normalnie jak cywilizowani ludzie-w zgodzie.Czasem cos trwa na wieki a czasem cos sie konczy......

Ten drugi to Norweg,znamy sie sporo czasu-moja firma wspolpracuje z jego firma.Bardzo czesto bywalismy razem na kontraktach oczywiscie jako partnerzy zawodowi,ja znam jego zycie,on moje.....i jak w pierwszym poscie napisalam w maju bedzie rok NASZEGO ROMANSU...

Nie chodzi tu o pieniadze czy urode czy nie wiem co bo oboje na finanse nie narzekamy,ja jestem zwykla przecietna kobieta on starszym juz prawie siwym panem....kochamy sie dla siebie!

no ale się ten jeleń przydaje co?  kto z dziecmi by zostal jak ty sobie pojedziesz z kochasiem? prawda?Bo nawet w tym wieku zostawic dzieci na miesiąc to nie halo... mimo wszystko.

Ingo, a skłaniając się do tytułu tego wątku- to właściwie jaki masz problem? Bo zdecydowałaś się żyć z innym mężczyzną. więc?

Ja chyba nie rozumiem ludzi, nie wiem jak można myśleć w ten sposób. Chociaż p[pewnie niektórzy nie rozumieją mojego toku myślenia. Powiem tak (opierając się na słowach autorki) niezależnie czy miałabym kochanka, czy nie, jeżeli mąż by mnie wykorzystywał finansowo, to kopnęłabym go w odwłok i po sprawie. Ja odczuwam to w ten sposób: Szanowny małżonek rozwodu nie da bo mu dobrze grzać dupsko w ciepłym domku i luksusach,  na które pracuje żona. A skoro żona pozwala na to to on korzysta z tego i już. Więc zastanówcie się co byście radzili autorce, gdyby była w takim małżeństwie w jakim jest, ale nie miałaby kochanka.
A może on też ma romans? A nawet jak nie ma, to jest tak samo nie w porządku jak i Autorka. Jednym słowem oboje są siebie warci, jeden naciągacz, a druga kobita, która daje się wykorzystywać na każdym kroku i jeszcze ma jakieś skrupuły i wyrzuty sumienia wzgledem męża "utrzymanka"
No chyba, że on też ciężko pracuje i baluje za swoje, to inna kwestia. Wtedy przyczyn odmowy odnośnie rozwodu trzeba szukać gdzie indziej

czyli jeden czynnik- zdrada zmienia wszystko na niekorzyść autorki? Idiotyzm. Oczywiście wg ogólnie przyjętych norm, powinno najpierw się roztać z obecnym partnerem, a potem wiązac z nowym, tudzież do zakonu iść. Ale kto do diabła ustala te normy? zostaly ustalone dawno temu i poprzez powielanie utrwalone. Niektóre normy sa rozsądne, np te tyczące się zakazu krzywdzenia innych. Ale tutaj to bardziej mąż krzywdzi Autorkę niż ona jego. On jej nie doceniał i nadal nie docenia, bagatelizuje jej atrakcyjność, ba wręcz ją dołuje swoimi komentarzami "a z kim Ty mnie zdradzisz kto by Cie chciał?" dodatkowo żeruje na niej finansowo. I doczytajcie ona chciała rozwodu, ale Pan mąż nie da jej go, a ja się nie dziwię kobiecie, ze nie chce oddać nierobowi połowę tego co sama zarobiła.
I tak ją podziwiam, że dopiero od roku z kimś romansuje.

A teraz czekam na lincz.

Uważam jak Nirwanka. Nie widzę problemu w takich romansach, gdzie w małżeństwie ludzie się nie szanują i krzywdzą wzajemnie.

Najpierw trzeba być samemu idealnym, aby krytykować zdradę. Tutaj mamy bardzo jaskrawy przykład.

Jeśli mąż do żony mówi "Kto by Cię chciał?" to intencjonalnie ją krzywdzi. Celem tego stwierdzenia jest zadanie rany. Jest to poważniejsze przewinienie niż to, że ona się zakochała poza związkiem.

Ludzie ślubują sobie miłość po grób, ale nikt nie wie jak spowodować, aby czuć tę miłość aż do końca dni. Równie dobrze można ślubować, że się będzie zdrowym, a jak ktoś zachoruje to zdradził.

Nie potrafię odpowiedzieć na twoje pytanie Catwoman, ale nie chodzi o tylko o stusunki seksualne.

Małżeństwo to zobowiązanie -- dobrze to ujęłaś. A jak się jest z kimś na kontrakcie to i tak trzeba go szanować -- tak samo jak wszystkich innych ludzi. Autorka moim zdaniem dotrzymuje tego kontraktu, ale kocha poza związkiem.

Nie uznaję za prawdziwego Boga tego-czegoś, co manipulowało ludźmi na drodze z Egiptu do Ziemi Obiecanej, więc prawo tam ustalone nie służy dobru człowieka, ale miało na celu ustalenie pożądanych zachowań ("The Manna-Machine, 1978, George Sassoon i Rodney Dale, "Maszyna do produkcji manny"; nie tylko na tym opieram tę opinię).

jak się przyzna do zdrady to mąż jeszcze zażąda rozwodu z jej winy i zabierze jej więcej niż normalnie. Catwoman piszesz, że "Autorka nie odchodzi", a Ty byś ot tak machnęła ręką, na to na co pracowalaś całe życie?

Ban...no proszę Cię... Czy to nazywa się "dotrzymywaniem i szacunkiem"... gdy zawiera się nową "umowę konkurencyjną", bez zaczekania na datę wygaśnięcia zawartego wcześniej "kontraktu"?
Każda umowa czy kontrakt, niesie za sobą "karę umowną" za jego zerwanie. Karą tutaj byłyby koszty rozwodu i podział majątku.
Za to, wszystko zostałoby uczciwie załatwione.

Tak też autorka powinna postąpić, zamiast usprawiedliwiać się na siłę.

ooo szanowna Ingo.. to zwracam szacunek... no jest niania.. jeleń faktycznie zbędny...

Tylko,że Ty nie masz jak każdy z nas tutaj tej niezbednej 99% pewności,że jest tak jak próbuje nam to wcisnąć autorka.. prawda?? wiec po to są  te ZASADY  .. niewygodne, zbędne.. pomijane aby unikac krzywdzenia siebie nawzajem.. cos w ten deseń.. a jak czegos nie rozumiesz.. poczytaj wnikliwiej inne przypadki tu na tym forum opisane..

oczywiście, że nie mam pewności, ale to chyba logiczne, każdy kto się tutaj wypowiada może jedynie bazować na swoich przypuszczeniach i odczuciach, ale nie trzeba chyba w każdym zdaniu pisać wydaje mi sie, uważam, że itp

Czytałam sporo przypadków tutaj opisanych, z postępowaniem jednych osób zarówno zdradzanych i jak i zdradzających się nie zgadzam, z innymi a i owszem. Ze zdradą jest tak samo jak z zabójstwem, nie zawsze zabójca jest "winny", czasami to on jest ofiarą. Tak samo osoba która zdradza nie zawsze jest tą gorszą w związku.

Co do wypowiedzi Bana, ja w porównaniu z moim obecnym chłopakiem, tak naprawdę nie mam nic (poza mieszkaniem) i nie zapowiada się, żebym coś miała, bo po moich studiach raczej nie mam co liczyć na dobrą pracę, ale studiuję to bo lubię pomagać ludziom. Do rzeczy- sama powiedziałam chłopakowi, że chętnie podpiszę intercyzę, bo nie chce mieć nic potem wypominane, jedyne czego oczekuję to zabezpieczenia finansowego dzieci. Np ewentualny dom, czy mieszkanie powinno być zapisane na nasze wspólne dzieci, a ja nie chcę nawet mieć do niego prawa.

Ktos pieknie napisal....''stac ja na to'
Stac mnie na wiele rzeczy,ale tu nie chodzi o pieniadze....bo raz sie je ma raz nie,ot zycie...

Jesli chodzi o punk widzenia-to nie po to opowiedzialam swoja historie aby teraz tu bajki pisac.

Dziekuje wszystkim za opinie,za te zle i dobre-bo kazdy ma prawdo do swojego zdania:)