Przetraceni

Witajcie z rana

Ja mam podobnego Brzanko palanta w domu, ale wspólne dni są policzone. Ma inne swoje, ale w gruncie rzeczy niczym się nie różni.

U mnie powoli robi się paranoja
On ireacjonalny a czepia się mnie, że to ja....
Wariactwo.
Zaczyna się robić kocioł i napięta atmosfera.

Zależy która godzina to u niego rano

Kochana ja nie wiem od czego mam tą migrenę (bo to na pewno migrena, ale i tak pójdę na badania w styczniu.) Męczę się z tym od dziecka. Tylko wtedy to było tak, że żyłam w wiecznym napięciu u babci i wymiotowałam bardzo często, w końcu babcia poszła ze mną do lekarza (wtedy miałam też zahamowanie wzrostu) i miałam robiony we Wrocławiu rezonans głowy. Nic nie wykryło. Zawsze brałam leki, kładłam się spać i mi przechodziło. A od wakacji leki już nie pomagają, więc w końcu poszłam do lekarza, dostałam 3 zastrzyki ketanolu i skierowanie na badania. Domyślam się, że dzięki badaniom można wykryć czy to migrena bo doktor na tym skierowaniu napisał, że podejrzeniem jest właśnie ona.
No zobaczmy. A do tego czasu muszę wytrzymać.

No ale właśnie ja zauważyłam że u mnie jest tak, że głowa boli gdy się ciśnienie zmienia i wtedy ja mam bardzo niskie ciśnienie. No i czasem czekolada ciemna mi pomaga. To już nie wiem jak to jest...

dziekuje Ci Mark za wszystko przede wszystkim za poswiecenie czasu bo takie zestawienie tez pewnie 5 min nie trwalo, ja z nim nie bede, naszego malzenstwa juz nie ma sam mi powiedzial ze nasze malzenstwo zmierza ku najgorszemu, wiesz co jest dla mnie najgorsze ze jak pomysle jak sie staral zalatwial wszystko do slubu chcial takie piekne z pompa, jak sie staral to nie moge powstrzymac lez rozdziera mi serce dlaczego tak sie dzieje w moim zyciu moje rodzenstwo ma wspaniale rodziny a ja co...???pewnie by chcial zebym to ja to ratowala prosila sie, kiedys powiedzial ze nie da sie juz zadnej kobiecie...

czesc tygrysku i wszytskim u mnie poranek jak co sobote piore, sprzatam, ale akurat to moge robic, jestem chyba nauczona ze sobota jest od porzadkow domowych a moj maz pojechal sie zrelaksowac nad jeziorkiem

obiad gotuje dla siebie, no przesadzac nie bede i ten obiad moge zorbic, sprzatam tez dla siebie sluchaj mieszkam w tym domu bo jak wyjde to bedzie mial na mnie haka ze wyszlam i juz mi sie nic nie nalezy wiem wszytsko sie rozdzieli droga sadowa ale chce widziec co on robi bo to jest cwany typ i na pewno nie da sie zostawic z niczym zreszta ja nie chce tego mieszkania wiec niech bierze wszystko, ja tylko nie chce odejsc bez grosza za polowe rzeczy ktore zakupilismy a w domu mamy wszystko co mozna chciec na poczatku drogi po slubie...ma mi zwrocic pieniazki

tak wyglada kazda sobota do poludnia pokreci sie na dworze w domu nic nie pomaga pozniej zje obiad wsiada w samochod i jedzie do dziecka wraca gra i idzie spac:(

to przykre ze nie wierzysz w moja historie, myslisz ze moglabym tyle dni wieczorow spedzic na pisaniu bajek zeby tylko z kims porozmawiac nie tak nie jest

W takim razie ja Ci życzę by w Tobie ta decyzja o odejściu dojrzała jak najszybciej.

Myszeczce chodziło o to, że nie wierzy w historię podziału majątku przedstawioną przez Ciebie. nie o to, że Ty zmyślasz jak się dogadujesz z mężem i co przeżywasz. w moim mniemaniu o to właśnie chodziło...

Ja nie wierzę w całą tą historie. Bo trudno mi uwierzyć w to, że brzanka od początku była popychana przez swojego męża, a mimo to ślepo wyszła za niego za mąż. Co innego gdyby ona w ogóle udawała, że nie ma żadnego problemu. Ale ona ten problem widzi i nam o nim pisze! A mimo to żyje ze swoim mężem i nadal "ma nadzieję, że on się zmieni". Brzanko on się sam z siebie nie zmieni! Kiedy Ty to zrozumiesz?! Jak on ma się zmienić jak Ty nadal mu sprzątasz i gotujesz?! Ty się zachowujesz tak jak by problemu nie było, a jemu jest tak WYGODNIE ŻYĆ!
Ja już naprawdę ostatni raz Ci coś radzę, bo to na serio szkoda mojego czasu jak Ty nas kompletnie nie słuchasz. Dobra powiedziałaś mężowi, że chcesz rozwodu i co dalej? Nic! Więc jak on ma brać Twoje słowa na poważnie? Coś tam mu burkniesz pod nosem o rozwodzie i myślisz, że on nagle z kwiatami przyjdzie do Ciebie? Kobieto zejdź na ziemię! Wyprowadź się od niego, a jak tego nie chcesz robić to nie narzekaj jak Ci przy nim źle, bo my Ci nie pomożemy jak Ty sama sobie nie pomożesz! My za Ciebie życia nie przeżyjemy, a z tego co ja widzę nasze rady znikają w próżni bo Ty nic z tym nie robisz. U Ciebie nadal się nic nie zmienia!
Mark specjalnie skopiował tylko Twoje wypowiedzi, byś coś zrozumiała. A Twoja reakcja na to, to tylko: dziękuję Marku, że tyle czasu poświęciłeś na cytowaniu tych postów. A on tego nie zrobił byś mu podziękowała tylko byś wyciągnęła z tego odpowiednie wnioski!
Ty go już nawet podejrzewasz o zdradę, a mimo to jesteś z nim i mieszkasz.

nie naskakuj mnie myszeczko i jesli naprawde nie chce to nie wypowiadaj sie ja nikogo nie zmuszam robie cos w swoim tempie i dojde do tego co zameirzam, ale tak z minuty na minute jakbys chciala to raczej sie nie da miedzy tymi zlymi dniami sa tez piekne i to wlasnei zaslania mi oczy

...a moze moj maz tez przeze mnie nie czuje sie szczesliwy, jakos to wszystko przezywa i ja musialam to jakos spowodowac nie wiem ale ja jestem taka ze najpierw mysle o nim a na koncu o sobie:((

A pytałaś się go o to? Gdyby tak było to uwierz mi, że by Ci o tym powiedział jak byś go spytała na spokojnie. Więc jeśli to robiłaś a on Ci nic takiego nie mówił tzn, że nie masz się co obwiniać.;)

pytalam wiele razy ale nigdy na spokojnie mi nie pwoiedzial czy cos go boli zawsze z nerwami wymguje sie i jednym slowem konczy rozmowe, wiele razy mi mowil ze jestem pyskata i pyskuje do niego i kiedys sie to skonczy, ze sie unosze a on tego nienawidzi wiec widzisz myszeczko ja tez jestem temu w jakis sposob winna, ja jestem nerwusem i czesto wybucham ma prawo mezowi sie to nie podobac

poniekąd... dochodzi też alkohol i jego brak pracy, mój wybuchowy charakter i jego udawanie, że nie ma problemu. jego próba samobójcza, moje wypominanie wybryków po alkoholu. tam jest wszystko opisane.

Witaj Brzaneczka-
Powiem uczciwie, zajęło mi to dosłownie 10 minut.

Pytasz dlaczego tak się dzieje- odpowiem szczerze nie wiem.
I chyba nikt z tutaj piszących nie jest w stanie na to pytanie odpowiedzieć.
Jedno wiem na pewno- to kobieta dokonuje wyboru, a nie facet.
Coś chyba jest na rzeczy, że kobiety dokonując wyboru nie wybierają facetów uczuciowych lecz w 99% drani, zwanych pataflonami.

I Ty po prostu dokonałaś złego wyboru- przyjęłaś złe kryteria oceny partnera przy dokonywaniu wyboru.
Piękny uśmiech, ładna twarz- owszem są ważne. To tzw. walory estetyczne.
Ale gdzie w tym wszystkim była cała reszta, decydująca!
Mówiąc obrazowo:wnętrze człowieka, zdolność do empatii, okazywania czułości i uczucia na co dzień, a nie tylko w momencie podboju lub gdy potrzebuje się kolokwialnie mówiąc, pobzykać?

Wspominałaś wcześniej o facecie, którego uczucie odrzuciłaś. Nie dałaś na wet szansy na rozwój tego uczucia- stwierdziłaś, że go nie pokochasz, wybrałaś debila.
Ale to był niestety Twój wybór i Twoja decyzja.
W dodatku dałaś mu szanse, że to on tym razem zadecyduje o rozwodzie.

Wygląda mi na to, że padłaś ofiarą jego zemsty za jego poprzednią żonę.
A to świadczy o tym, że to jest zwykły bydlak.
Nie chcę generalizować, ale ale służby mundurowe  ze względu na swoją specyfikę, często demolują psyche nawet ludziom kiedyś będącymi normalnymi.
I tam najczęściej pojawia się alkohol i rozwody.

Witajcie...

Mam dla Was coś, co być może pomoże Wam zrozumieć problem w związku. Po przeczytaniu tego odniosłem wrażenie, że czytam... biografię własnego małżeństwa z wyłączeniem toksycznego zagadnienia. Napisane jest to z punktu widzenia kobiety, ale odwrócić role i wychodzi identico to samo

Fragment książki ?Mężczyźni, którzy nie potrafią kochać? Steven Carter, Julia Sokol

Jego recepta na miłość, czyli jak unikać związania się na zawsze

Kobieta, która zainteresuje się mężczyzną z fobią przed trwałym związaniem się, szybko odkryje, jak radykalnie zmieni się zachowanie partnera, gdy tylko ich związek nabierze cech trwałego stadła. Typowy, klasyczny związek z mężczyzną przejawiającym obsesyjny lęk przed trwałym związaniem się przechodzi przez cztery, wyraźnie wyróżniające się etapy:
? początek, w którym on całkowicie pochłonięty jest podbojem wybranki;
? etap środkowy, w którym on już wie, że zdobył kobietę, i fakt ten budzi jego niepokój;
? etap końcowy, kiedy ona go pragnie, a on wystraszony ucieka;
? gorzki koniec, kiedy jest już po wszystkim, a ona nie rozumie, dlaczego się nie udało.

Początek, czyli wolny od leków podbój
Ten etap ma wyraźnie wyróżniony początek i koniec, stanowi zamkniętą całość. Kobieta, a wiec wyobraź sobie, że Ty, wpadła mu w oko. On robi wszystko, żebyś tylko zwróciła na niego uwagę. Wytrwale dąży do celu, pokonuje kolejne przeszkody. Okres ten trwa aż do czasu, kiedy mężczyzna upewni się, że Cię zdobył. W typowych przypadkach etap ten przebiega następująco:
1. On idzie na całość i prawdopodobnie bardziej zainteresowany jest Tobą niż Ty nim.
2. W bardzo krótkim czasie daje Ci do zrozumienia, że jesteś dla niego kimś absolutnie wyjątkowym, osoba bez żadnych ?ale", postanawia Cię zdobyć.
3. Jest mężczyzną po przejściach, ale potrafi Cie przekonać, że z Tobą będzie zupełnie inaczej.
4. Stara się, jak może, zrobić na Tobie wrażenie. Jeśli ma pieniądze, wydaje je ostentacyjnie. Jeśli jest w czymś dobry, pokazuje to w pełni. Jeśli jest nadwrażliwy lub nad wyraz uczuciowy, ujawnia te cechy.
5. Sprawia wrażenie osoby słabej i zachowuje sie tak, jakby bardziej potrzebował Waszego związku, niż Ty go potrzebujesz.
6. Słowami lub gestami pokazuje, że zależy mu nie na przelotnym romansie, lecz na znaczącym, monogamicznym związku.
7. Chętnie dostosowuje sie do Ciebie, gotowy jest dla Ciebie poświęcać się, zmieniać swoje życiowe plany, znosić różnorodne niedogodności.
8. Stale do Ciebie telefonuje, często tylko z pozdrowieniami lub żeby usłyszeć Twój głos.
9. Otwarcie inicjuje rozmowy na temat wspólnej przyszłości, planuje rzeczy, które będziecie razem robić, a nawet w odniesieniu do przyszłości używa formy ?my", kiedy ma na myśli Was dwoje.
10. Zachowuje sie tak, jakbyś miała bezwzględne pierwszeństwo w jego życiu.
11. Wykazuje zainteresowanie problemami kobiet, strofuje innych mężczyzn, którzy arogancko, bez szacunku odnoszą się do przedstawicielek płci pięknej.
12. Robi wszystko, co w jego mocy, żeby Cie przekonać, że można mu ufać, i ostatecznie dopina swego.
13. Skutecznie nakłania Cię do zaangażowania się emocjonalnie lub seksualnie w związek.

Etap środkowy - pierwsze objawy paniki
Etap środkowy zazwyczaj rozpoczyna się wtedy, gdy następuje zdecydowana zmiana układu sił w związku. Odkąd jesteś ?jego", mężczyzna ma poczucie, że oczekuje się od niego określonych form prawdziwego zaangażowania się w związek. W tym momencie po raz pierwszy musi zmierzyć się ze swoim problemem, czyli obsesyjnym lękiem przed trwałym związaniem się. Charakterystyczne dla tego etapu są przeżywane przez mężczyznę konflikty wewnętrzne i wątpliwości. Chociaż otrzymał od Ciebie to, o czym mówił i czego pragnął, nie czuje sie szczęśliwy, a wręcz odwrotnie, ma poczucie ambiwalencji emocjonalnej, czuje się pod silną presją. W Twojej obecności zaczyna odczuwać pierwsze rozterki i niepokój o dalszy kształt związku. Zaczyna racjonalizować swoje lęki i doszukiwać się w Tobie wad, ponieważ nie ma pełnego wglądu w siebie. W niektórych przypadkach panika u mężczyzny występuje z olbrzymią siłą, wtedy ten etap trwa bardzo krótko i szybko przechodzi w etap końcowy. W innych ciągnie się w nieskończoność i nieudany związek trwa latami, typowe męskie zachowania na tym etapie:
1. Wycofuje się, jakby czegoś sie bał. Rzadziej się umawia, okazuje Ci mniej troski.
2. Jego intencje przestają być jasne. W tym, co mówi i jak się zachowuje, jest wiele sprzeczności.
3. Wyraźnie daje do zrozumienia, że pewne ważne sfery życia, takie jak przyjaciele, rodzina czy praca są strefami prywatnymi, i wyłącza Cię ze współuczestnictwa - czasem w jednej z nich, czasem we wszystkich. Często podaje wiarygodne powody usprawiedliwiające takie postępowanie.
4. Jest przeczulony na punkcie rodzinnych i przyjacielskich uroczystości, unika spędzania czasu z ludźmi bliskimi Tobie. Zachowuje się tak, jakby się bał, że ktoś z nich może znać całą mało pochlebną prawdę o nim.
5. Daje Ci odczuć, że nie jesteś już tak ważna dla niego, i ma ku temu milion powodów.
6. Zmienia się jego wzór zachowania seksualnego. Delikatnie, w bardzo wyrafinowany sposób, może sprowadzić Cie do pozycji agresora.
7. Ustala własne zasady regulujące czas i miejsce waszych spotkań. Sprawia wrażenie, jakby zawsze miał na głowie inne, ważniejsze sprawy niż spotkanie z Tobą, co oczywiście w naturalny sposób zakłóca rozwój związku.
8. Czuje sie dotknięty, jeśli go o coś prosisz. Uważa, że za wiele od niego wymagasz, że masz wygórowane oczekiwania. Nie potrafi jednak jasno sprecyzować, o co mu chodzi.
9. Wygląda, jakby nie słyszał, co do niego mówisz, zwraca coraz mniejszą uwagę na Twoje potrzeby.
10. Docenia Twoją lojalność, poświęcenie, inteligencję. Chwali Twoją kuchnię, dostrzega w Tobie doskonały materiał na żonę, ale jednocześnie wyraźnie widać, że nie czuje się w Waszym związku dobrze.
11. Zaczyna wyszukiwać trudności w spotykaniu się z Tobą. Narzeka, że nie Może znaleźć miejsca do parkowania blisko Twojego domu albo że ma trudności z zasypianiem w Twoim łóżku; skarży się, że mieszkasz za daleko, że jest uczulony na Twojego kota.
12. Wynajduje w Tobie wady i szuka powodów, dla których Wasz związek nie może być udany. Może Cię ranić poprzez wytykanie Ci różnych spraw, na które nie masz wpływu, np.: Nie jestem pewien, czy moi rodzice kiedykolwiek zaakceptują, że jesteś Irlandką. W miejsce Irlandki może wstawić inne określenia odpowiednie do sytuacji, takie jak: Włoszka, czarna, biała, żydówka, łagodna, złośliwa jak osa, za niska, za wysoka, rozwiedziona, za stara, za młoda, za bogata, za biedna, za pospolita i tym podobne. Czasem mężczyzna przyjmuje inna taktykę. Skrzętnie układa listę Twoich ?wad", by wykrzyczeć je wszystkie, kiedy zdecyduje się ostatecznie z Tobą zerwać. Nawiasem mówiąc, te Twoje niby-wady rzadko odnoszą się do jakichś konkretnych czynów, a przeważnie do Twoich stałych cech, o których wiedział od początku Waszej znajomości.
13. Czasami może w zawoalowany sposób dawać Ci do zrozumienia, że interesuje się inna kobietą bądź że się z nią spotyka (często jest to ktoś z jego przeszłości).
14. Jeśli widuje się z inna kobietą, wypiera się tego lub bagatelizuje problem i nadal zapewnia, że jesteś najważniejsza osoba w jego życiu.
15. Wyraźnie rzuca się w oczy jego głęboki niepokój wewnętrzny. Kiedy zagrozisz zerwaniem, będzie obiecywał poprawę, może nawet przy tym płakać.
16. Bez względu na to, co obiecuje, nic się nie zmienia. Nigdy nie pozwoli na dalsze zacieśnianie więzów miedzy Wami ani na żadne rozmowy na ten temat.

Koniec - ucieczka w popłochu
?Ucieczka w popłochu", ten zwrot chyba najlepiej charakteryzuje zachowanie mężczyzny na tym etapie Waszego związku.
Mężczyzna, którego znałaś, zniknął bez śladu. Twój Romeo zmienił się nie do poznania; zbliżył się do Ciebie ponad miarę i teraz uświadomił to sobie. Targają nim przeciwstawne, sprzeczne emocje, ale dominującym odruchem jest chęć ucieczki. W niektórych przypadkach, gdy wystartowaliście ostro, etap ten może zostać osiągnięty już w ciągu kilku godzin. Zdarzają się jednak mężczyźni, którzy wola, żeby kobieta
wzięła na siebie odpowiedzialność za zerwanie. Utrzymują wtedy związek w stanie zawieszenia aż do czasu, kiedy Ty wystąpisz z inicjatywą skończenia znajomości. Typowy przebieg tego etapu:
1. Postawa mężczyzny w stosunku do Ciebie radykalnie się zmieniła. Partner wyraźnie sygnalizuje, że wycofuje sie z układu.
2. Spędza z Tobą mniej czasu i nie czuje potrzeby, żeby się z tego powodu usprawiedliwiać.
3. Domaga się większej elastyczności w Waszych stosunkach, więcej przestrzeni dla siebie.
4. Odwołuje randki i zmienia plany.
5. Przeważnie jest w złym humorze, ale nadal obwinia kogoś lub coś za ten stan rzeczy. Czasami rzuca jakby na marginesie: To nie Ty!
6. Nadal wprawiają Cię w zakłopotanie jego wewnętrznie sprzeczne komunikaty. W jednej minucie cierpko Cie odrzuca, a w następnej okazuje sentymentalną miłość lub pełną akceptację.
7. Wycofuje się z pożycia seksualnego. Wykręca się pracą, zmęczeniem albo chorobą. Sugeruje, że jeśli jesteś wyrozumiała, zrozumiesz to na pewno.
8. Nie podejmie żadnego kroku, żeby poprawić Wasze stosunki. Nie będzie chciał nawet o tym rozmawiać.

Gorzki koniec - wielka ucieczka
Na tym etapie mężczyzna z fobią przed trwałym związaniem się próbuje negocjować rozstanie, chociaż rzadko wie, jak się do tego zabrać. Jeżeli tylko będzie to możliwe, oskarży o rozpad związku kobietę, a przynajmniej zrzuci na nią całą odpowiedzialność. Może okresowo prezentować objawy niezdecydowania. Dlaczego? A to dlatego, że zamysł opuszczenia partnerki wyzwala niepokój, który z kolei raz jeszcze rozbudza w stosunku do niej uczucia. Jego zagubienie i niezdolność do rozumienia własnych przeżyć często prowadzą do dziwacznych zachowań i skłaniają kobietę do myślenia, że partner przechodzi załamanie nerwowe. Ostatecznie mężczyzna kończy znajomość. W tym celu stosuje jeden z poniższych wariantów lub wybiera sposób mieszany, to znaczy tworzy model postępowania oparty na wszystkich trzech możliwych metodach.
1. Prowokuje Cię do zerwania, wszczynając potężną awanturę lub zachowując się w szczególnie skandaliczny sposób.
2. Kompletnie wycofuje się (czasem wręcz wyprowadza się), co powoduje naturalna śmierć związku.
3. Przestaje się z Tobą widywać, nie odpowiada na Twoje telefony i całkowicie znika z Twojego życia w sposób nie tylko dziwaczny, ale i destrukcyjny.

Ponowne wejście na scenę, czyli powrót partnera
Często mężczyźnie z obsesyjnym lekiem przed związaniem się ulgę przynosi oddalenie. Wraz z definitywnym zerwaniem znika źródło lęku, a wtedy w bezpiecznym, nie zagrażającym środowisku ponownie mogą się uzewnętrznić uczucia, które żywi do Ciebie. Wyzwolony z pułapki, z panicznego strachu zaczyna za Tobą tęsknić i niejednokrotnie znowu pojawia się na horyzoncie. Historia powtarza się od początku do końca z tą jednak różnicą, że teraz wszystko odbywa się znacznie szybciej niż poprzednio. Jeśli masz do czynienia z mężczyzną, który obsesyjnie boi się związać trwale z kobietą, koniecznie musisz pamiętać o kilku sprawach: po pierwsze, ze Twojego partnera napawają groza i przerażeniem jego własne odczucia, a nie Twoje postępowanie; po drugie, że Wasz związek rozpada się z powodu jego stosunku do Ciebie i Ty nie masz na to wpływu, i po trzecie, że to jego dziwaczne i pokrętne poglądy na życie, miłość i bycie razem ostatecznie zniszczą Wasz związek.

Coś dla Nas facetów to: http://www.audiobook.pl/p/pl/2104/dzikie_serce-audiobook-john_eldredge-1cd_-_mp3.html

Witaj Marku,

Ano na pełnym luzie i w myśl teorii mistrza dalekiego wschodu odnośnie małżeństwa
Zakończyłem etap poszukiwania odpowiedzi na pytanie "co robić lub co by tu jeszcze zrobić?" i odchodzę na małżeńską emeryturę.

Ma realite... dzieki za wsparcie duchowe w meilu.
Wiele razy myślałem nad tematem rozwodu, była nawet opcja mojej zemsty rozwodowej na żonie za tekst od teściowej o mnie i myślałem, by pozwać potem teściową za naruszenie godności/nietykalności osobistej.   
Ale jak mawia powiedzenie " mścić się to strata czasu" więc niech się dzieje co chce - co ona chce. Dla mnie to będzie zwykła formalność, na której może wyjawię co wiem i jeszcze tam coś "zawalczę" w kierunku terapii.
Doskonale wiem, że powodem z jej strony w dążeniu do rozwodu jest ukrycie przeze mnie niby mojej choroby, który baaardzo daleko mija się z prawdą - długi temat by go na nowo roztrząsać. Bo mówiąc w skrócie moje schorzenie jest błędem w chirurgicznej sztuce lekarskiej - w zabiegu wykonywanym w kilka dni po narodzinach - a nie bzdetem zapisanym na starym "zaświadczeniu" lekarskim, wystawionym kilka lat później.
Wielu osobom takie moje "tłumaczenie" w zupełności wystarczyło... teściowej i żonie jak widać nie, bo dla wyroczni liczą się "fakty" z internetu a nie szczera rozmowa o tym "problemie". Taką papką nakarmiła żonę i efekty tego takie są jak widać.

Czasami się zastanawiam, czy to co robiłem przez ten cały czas dla związku, było warte tego, co o sobie usłyszałem od osób, od których nie powinny takie słowa w ogóle wyjść...

Brzanka...
Patrząc na coś takiego i wielokrotne czytając podobne jak ta Twoja wypowiedz tutaj przytoczona, zastanawiałem się nieraz grubo - z punktu widzenia Twojego w tym wypadku jm - czego tak na prawdę chciał wiążąc się z Tobą od samego początku, prosząc Cię o rękę i wstępując z Tobą w związek małżeński.
Odpowiedzi na te pytania szukałem również u siebie czy też w sobie... aż w końcu znalazłem.
Różnica między Twoim mężem a mną jest taka, że ja z pełną świadomością wiedziałem o tym, do czego dążę, czego chcę poprzez ślub i całą jego otoczkę. Co do Twojego męża, to mam bardzo spore wątpliwości... tak delikatnie mówiąc.

W tych Twoich kilku zdaniach widzę, że jest on egoistyczną, narcystyczną świnią myślącą tylko o sobie, dla którego priorytetami w małżeństwie jest tylko on sam - czyli związkowe MY to dla niego JA. I tu nie ważne jest dla mnie potoczne określenie wojskowego "trepa" - czytam "między słowami". Priorytetem dla niego w małżeństwie nie byliście Wy, nie byłaś Ty lecz ON.
To samo mogę teraz z czystym sumieniem powiedzieć o swojej jeszcze żonie. A świadomość tego boli jak cholera, bo jesteśmy w obydwu przypadkach małżeństwem..

Odnosząc się tutaj do Ciebie, mnie i Nas ogólnie, pozostaje mi powiedzieć jedno zdanie, z którego przesłaniem od jakiegoś już dłuższego czasu w zupełności się zgadzam, a które powiedział w jednym ze swoich wykładów ks. Pawlukiewicz:
"Kochamy i wyszliśmy za mąż/ożeniliśmy się nie z partnerem a z jego WYOBRAŻENIEM w Nas samych..."
Przykre, brutalne ale niestety jak widać na załączonych obrazkach... prawdziwe.

Piszę o nim z małej litery mając do niego całkowity szacunek... a raczej w takim wypadku/przypadku jego całkowity brak.
Szanuj i ratuj siebie szanowna Koleżanko. przede wszystkim siebie. I przyjmij zasadę, że "nie mam czasu dla ludzi, którzy dla mnie nie mają czasu".

Cześć Wam Wszystkim.
Jak widzę kicha praktycznie na każdym froncie, wszędzie dobrze... gdzie nas nie ma.
Nadchodząca zima chyba dołuje jeszcze bardziej.
Coraz więcej widać prawdy w powiedzeniu, że tyko ludzie ludziom potrafią zgotować taki los.
Pocieszenie tylko dla młodszej generacji (Brzanka, Bags), że macie przewagę biologiczną nad nami starszymi i jeszcze wszystko przed Wami.
Niestety jak widać wyraźnie, że nie ma o co walczyć lepiej czym prędzej złożyć broń i otworzyć się na przyszłość.
Daniel może później humory ciut skoczą to odezwij się - wolne dzisiaj czy w pracy?
Tygrysku jak sobie z Msc poprawicie nastrój to wrzućcie nam tu troszkę optymizmu

Kerty jeszcze jak, albo nie zaliczasz się wcale , bo jesteś jeszcze przed skalą
Może bardzo dobrze, że trafiłeś tu kiedy całkiem wszystko w życiu partnerskim jeszcze przed Tobą, ale będziesz obkuty !!!
Normalnie gotowy kandydat na "super męża".

Dobranoc

To juz 69...       stron tego watku

Czesc wszystkim, ja jestem Ktosiu:)

Hej ma réalité i brzanko.;)
Jak tam humorki wasze dziś?
I witam również wszystkich pozostałych.

czesc myszeczko, jakos leci jesli moge to tak nazwac, brzydka pogoda, deszczowa troszke doluje ale damy rade:)

średnio na jeża :/idę zrobię sobie śniadanko, tylko pewnie pieczywa nie ma będę musiała:

*wykąpać się
*ubrać
*pomalować
*uczesać
*wziąć portfel
*otworzyć drzwi
*zejść po schodach
*wyjść na dwór
*przejść 20m do rynku
*kupić bagietkę
*wrócić do domu

Matko jedyna ileż to trzeba czynności wykonać, żeby śniadanie zjeść. chyba zrobię do razu obiad. przynajmniej nie musze nigdzie wychodzić.