Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Luc, Kochana trudno przyjmować rady od osób, które patrzą na świat przez zupełny inny pryzmat niż ty.Jest takie przysłowie, że bogaty biednego nie zrozumie.I to święta prawda -jako przykład podam radę  kiedyś od Adler usłyszaną - idz w piątek do knajpy i rozerwij się.Za co , z kim i co zrobić z dzieckiem????I zamiast rady masz przyczynek do własnej frustracji.
Rozumiem Miss, bo jeśli nie miałabym wyjątkowego instynktu dbania o bliskich mi ludzi też byłabym sama.Mam wielu znajomych, którzy tak na prawdę bezpieczni i wyluzowani czują się ze mną.Moja najukochańsza, cudowna Przyjaciółka na prawdę wyjątkowy Człowiek też ma znajomych i nic więcej.Ma męża , dziecko, dom , pracę i mało czasu i kasy na własne przyjemności.A nie jest singlem tak jak ja - bo tak w zasadzie w towarzystwie małżeńst i par też jestem persona non grata.

Już raz to pisałem: Rabi! Ty daj mi szansę! Ty zagraj wreszcie w tego totka!
Trudno potwierdzić czegoś słuszność nie próbując nawet tego wdrożyć .

No właśnie z powodu tego pytania, nie wiem, co w takim momencie mam myśleć .

Oczywiście, że można to również korzystnie zinterpretować. Jesteś tak męski i takie dajesz kobietom poczucie bezpieczeństwa, że czują się tak cudownie w towim uścisku jak za czasów dzieciństwa.

Asterko częściowo zgoda, ale nie wszystko chyba było takie złe?
Co do drugiej kwestii to mnie akurat dziwi, bo u nas jest przyjęte własnie zadbać o osoby samotne i skrzywdzone.
Nawet koleżankę mojego męża, której nie znoszę na dłuższą metę, często zapraszamy po tym, jak parę lat temu zostawił ją mąż, a ma przy okazji paskudny charakter.

Miss i Vegeta nie zawstydzajcie mnie. Ja skromna kobita jestem

Ale to nie ja...:)

Oj bystryś kolego, bystryś...

Yogi Bear bo ja z natury miła baba jestem...;)

Asterka pewnie tą chorą na depresję...Ja w odróżnieniu od Adler raczej słucham i pamiętam co ludzie domnie mówią...Nie wiem która z nas jest bardziej zajęta sobą...ale...

Nie wiem, to internet, może jesteś żoną jakiegoś mojego znajomego zartuję...

heh, chłopaki, ja naprawdę nie jestem jakaś totalnie wredna ...:)

Asterko, mysl sobie o mnie co chcesz, Twoj przywilej. Tylko troche to dziwne, bo wszystko co mam w zyciu sama sobie zbudowalam: wyjechalam do UK  jako mloda dziewczyna (tylko po czterech latach medycyny) prawie bez pieniedzy, harowalam ciezko, zeby zrobic A-levels, zeby miec pieniadze na uniwersytet prawie zupelnie sie sprzedalam (czego nie zaluje, bo bylo warto), sama zdalam egzaminy, napisalam prace, pracuje nad doktoratem. Nikt mi niczego na tacy pod nos nie podstawil. Ok, mam sie teraz dobrze; zycie przyjemne i nieskomplikowane, ale doszlam do tego sama ciezka harowka, inteligencja, umiejetnoscia eliminacji zachowan, jak i ludzi, ktorzy mnie trzymali w miejscu.

Wierze w to, ze sami jestesmy kowalami swego losu. Jestem egoistka, jezeli za to mozna uznac, ze po prostu nie daje sobie wchodzic na glowe. Moj tata zawsze mawial: "Wiesz po ktorej stronie dziecko powinnas byc? Zawsze po swojej stronie".

Nie masz jeden cechy Adler - poczucia wyższości.
Miss, a jeśli chodzi o bycie zajętym sobą - wiele osób, które są same tak ma, bo nie mają kim.Ja mam dziecko i już część mojej uwagi skupia się na nim.Bo to musi być ktoś na prawdę bliski.Uważam, że jeśli ktoś czuje się nieszczęśliwy ma ku temu powody.
Wiem to po sobie - dla wielu osób moje problemy damsko-męskie są bzdetne.I w zestawieniu z wojną czy chorobą są.Ale ponieważ nie mam większych, dających się rozwiązać w jakiś sposób (patrząc na osoby bedące singlami i mające udane życie uczuciowo-erotyczne) to się na ten temat wyzewnętrzam.

Bank, mam wstępnie pare rzeczy zalatwionych jesli chodzi o prace. Zreszta na mgr, dosyc mocno zmieniam kierunek, mam tez pewne plany odnosnie pojscia dalej, no ale jak wyjdzie zobaczymy

Wiem, tylko zartowalem

Wiesz, ma jeszcze znaczenie, w jaki sposób. Sorry, ale nie mogłam się powstrzymać.
Pewne sposoby są (dla mnie) nie do zaakceptowania. Sądzę, że wiadomo o co chodzi.

Vegeta czyli nic z fizyką na przyszłość?

Znowu gadam os obie, ale nie mogę się powstrzymać, Też wszystko co mam obecnie w życiu zawdzięczam sobie. W Policji zaczęłam pracować mając 21 lat, w tym czasie studiowąłm zaocznie, musiałam stawiać kierownikowi wódkę, aby móc mieć wolnę w soboty i niedziele-kiedy były zajęcia...Pracowałam jako dzielnicowa i też nie miałam łatwo... Potem, bez żadnych znajomości dostałam się na oficerke i doszłam aż do kierowniczego stanowiska, z kótrego odeszłam na ememryturę. Nikt mi nic nie dał ani nie pomógł. Raczej to ja pomagałam i pomagam innym (siostrze, szwagrowi, rodzicom i innym) To, że jestem na emeryturze to także moja zasługa, bo mogłam odejść z nienajgorszego stanowiska i nie mam głodowej pensji, skończyłam 3 studia podyplomowe, zaoszcędziłam sobie na mieszkanie i jego wyposażenie, wyszłam z alkoholizmu. Tak zupełnie sroce z pod ogona więc nie wypadłam. A że jestem nieszczęsliwa, to już inna sprawa...

Asterko chyba chodziło ci o inne wątki a nie fora...czy źle rozumuję?

Myślę, że do każdej formy utrzymywania się trzeba mieć odpowiednią konstrukcję psychiczną i charakter.
Myślę też, że ta konstrukcja i charakter nie ulegają zmianie. Zmieniają się tylko okoliczności.
A człowiek zawsze pozostanie tym, kim był.
Niektórzy twierdzą, że człowiek może się zmieniać tylko na gorsze .

No, oczywiscie Asterko, bo ja nie wiem co to prawdziwe uczucia... Moze i Twoja moralnosc obrazam, ale moge zdecydowanie powiedziec, ze kocham mojego Lubego, bardzo kocham. Moi przyjaciele Jonii, Luke i Bunny sa dla mnie bardzo wazni. Natomiast nie wyobrazam sobie bliskiej znajomosci z moja matka, z bardzo prostego powodu- troche tak jak wylac sobie kwas na reke i ludzic sie, ze wszystko bedzie w porzadku. Zycie mnie nauczylo, ze takich ludzi trzeba od siebie odcinac bez zadnych sentymentow. Te sentymentalne cnoty poswiecania sie dla innych, bycie siostra milosierdzia wcale do mnie nie przemawiaja. Albo mi z kims po drodze, albo nie, i tyle.

Chyba się z tym nie zgodzę. Może być na gorsze, może być na lepsze.
Ja mam wrażenie, że przez lata zmieniłam się choć trochę na lepsze tzn. jestem mniejszą cholerą

Miss naprawdę - uznanie  
Wiem co to znaczy dobić się wszystkiego samemu, bo też tak miałam. W dodatku w innym niż rodzinne, mieście.

Dlatego nie potraficie się z Asterką zrozumieć.
Moja matka wyrządziła mi w życiu tyle krzywdy, że znajoma psycholog przytacza swoim studentom opisy postępowania mojej matki jako wzorce postępowań wywołujących największe traumy w życiu człowieka. Pomimo tego kocham moją matkę i martwię się o nią. Niektóre typy tak mają. Nie potrafiłbym się od niej odciąć zupełnie.

Mogę zadać Ci niedyskretne pytanie?
Z czego obecnie się utrzymujesz?

Dobranoc Miss miłych snów (żeby nie było do końca niemiło )

Anhedonio, absolutnie sie z Toba zgadzam Denerwuje mnie niemilosiernie taka postawa roszczeniowej "bidnej sieroty", wg ktorej wszystko co w zyciu "be" to przez innych. A to do tego popierane wymowkami i bardzo agresywnym, defetystycznym jezykiem. Ja zawsze sie staralam mowic zarowno Missce jak i Asterce, ze sa fajnymi kobietami. No, bo sa- wyksztalcone, inteligentne, kulturalne, interesujace dziewczyny. Jedyne co Je powstrzymuje od osiagniecia zadowolenia w pewnych sferach zycia (jak romans), to brak wiary w to, ze moga cokolwiek zmienic. 42 lata to nie jakis wiek babciny, a Ich "brzydota" siedzi w glowie a nie manifestuje sie na zewnatrz. I tez staram sie pisac zachecajace teksty/ porady miesiacami, a jedyne co dostaje w odpowiedzi to: a)nie bo nie, b)zwalanie winy na facetow, ktorzy podobno wogole kobiet nie traktuja jak ludzi, a jak dmuchane lale, c) agresywne, zlosliwe docinki, no bo przecie jak ktos smie "miec dobrze" kiedy One takie biedniutkie? Dlatego rece mi opadaja, dlatego sie wkurzam, i jest to chyba zrozumiale uczucie, kiedy czlek jak grochem o sciane wali.

Yogi, ja mam stypendium z uniwerka (na oplaty za doktorat i koszty zycia), a od stycznia prace jako asystent. Fakt, moj mezczyzna mi finansowo pomaga, ale nikt go o to nie prosil. Robi to z wlasnej, nieprzymuszonej woli. Jest pierwsza osoba, ktora mi pogratulowala dostania posady, bo wie jak wazny jest dla mnie moj rozwoj.

Nikt Ci nie do*****a. Sama przyjmujesz postawe obronna, kiedykolwiek ktos smie sie z Toba nie zgodzic. Widzisz zagrozenie, gdzie go w ogole nie ma i odczytujesz jako agresywne teksty, ktore Autor/ka wcale jako takie nie napisal/a.

Jezeli masz taki sam stosunek do swojego terapeuty, to sie nie dziw, ze malo ta terapia Ci pomaga. Nawet terapeuta Nobelista nie uczyni cudu emocjonalnego uleczenia, gdy pacjent broni sie rekami i nogami przed terapia.

WSZYSTKIM miłego dnia

Witam miłe kobietki .

Miss: specjalnie zalogowałem się przed chwilą, aby uśmiechnąć się do Ciebie, a Ty... zgasłaś . Dobrze, że zaświeciłaś się ponownie .

Adler: pozwolę sobie napisać do Ciebie później. Teraz wychodzę do pracy. Niektórzy muszą coś takiego robić, żeby przeżyć .

Pięknego dnia wszystkim empatycznym .
Trzeba mieć w serduszku dużo ciepełka, aby rozgrzać ten smętny, szaro-stalowy dzień .

U nas slonce swieci, chociaz mogloby byc cieplej, bo jakies marne 12 stopni to zadna pogoda w Maju No, ale nie narzekam, fajnie, ze w czasie dlugiego weekendu jest.

Misska, nie to nie. Jak wg Ciebie "bzdury" wypisuje, to Twoj przywilej je ignorowac. Nigdy sie o Tobie zle nie wyrazalam, wrecz przeciwnie- zawsze podkreslalam, ze masz wiele zalet. Naprawde chcialam Ci pomoc, a co za to dostalam? No, jak to mowia o gryzieniu reki co karmi... Nagonka na mnie jest bardzo dziecinna reakcja z Twojej strony, bardzo malostkowa.

Yogi, polecam probowanie napisania pracy doktoranckiej, tudziez takiej obronienie Zycze milego dnia tej katorgi zwanej praca

Luc, witam!

, absolutnie sie z Toba zgadzam Denerwuje mnie niemilosiernie taka postawa roszczeniowej "bidnej sieroty", wg ktorej wszystko co w zyciu "be" to przez innych. A to do tego popierane wymowkami i bardzo agresywnym, defetystycznym jezykiem. Ja zawsze sie staralam mowic zarowno Missce jak i Asterce, ze sa fajnymi kobietami. No, bo sa- wyksztalcone, inteligentne, kulturalne, interesujace dziewczyny. Jedyne co Je powstrzymuje od osiagniecia zadowolenia w pewnych sferach zycia (jak romans), to brak wiary w to, ze moga cokolwiek zmienic. 42 lata to nie jakis wiek babciny, a Ich "brzydota" siedzi w glowie a nie manifestuje sie na zewnatrz. I tez staram sie pisac zachecajace teksty/ porady miesiacami, a jedyne co dostaje w odpowiedzi to: a)nie bo nie, b)zwalanie winy na facetow, ktorzy podobno wogole kobiet nie traktuja jak ludzi, a jak dmuchane lale, c) agresywne, zlosliwe docinki, no bo przecie jak ktos smie "miec dobrze" kiedy One takie biedniutkie? Dlatego rece mi opadaja, dlatego sie wkurzam, i jest to chyba zrozumiale uczucie, kiedy czlek jak grochem o sciane wali

Wiesz Adler, wracam od mojej Przyjaciółki , która ma cudowną umiejętnośc prostowania mego defetyzmu i mówienia prawdy, nie zależnie czy mi się podoba czy nie.Jest cholernie inteligentną, bystrą i zdroworozsądkową osobą, przy okazji na prawdę dobrym człowiekiem.
Wypunktowała mi dlaczego jestem sama :
1.Nie jestem brzydka, ale nie jestem na tyle ładna by wzbudzić zainteresowanie faceta.Jej lecieli na śliczną , dziewczęcą buzię, którą posiada.
2.Większość mężczyzn w naszym prowincjonalnym polskim grajdole, jest prosta jak budowa cepa i wymaga od kobiety urody i niczego więcej.No może w miarę łagodnego charakteru i bycia gospodynią domową dobrą.
3.Mam dziecko, które trudno zaakceptować - chyba, że byłabym śliczną, młodą , bezbronną kobietką.Znamy takie.
4.Moje niewątpliwe przymioty jak lojalność, ciepło,zaradność życiowa, inteligencja , madrość są funta kłaków warte dla przeciętnego faceta.A wykształcenie wpędza w kompleksy.
5.W swoim wieku  i z innymi przymiotami mogę liczyć jedynie na e facetów 50 +, których zainteresowania ograniczają  się do pełnej lodówki i pilota na podorędziu.Bardziej interesujący męzczyźni w moim przedziale wiekowym mają do wyboru kobiety młodsze, ładniejsze i mniej problemowe.
Koleżanka jest mężatką i podobnie jak ja nie zna ŻADNEGO wolnego mężczyzny, który nie byłby alkoholikiem, gejem, lub totalną życiową pierdołą.A mieszka i obraca się w środowisku zdecydowanie większym niż mój prowincjonalny grajdoł.
Stwierdziłyśmy zgodnie, że mogę sobie na rzęsach stanąć i co najwyżej liczyć na Miecia w pełnej krasie.

Jezuuu... zeby mnie zaczynaja bolec. Missko, kobieto, rada jest prosta: wyjdz do ludzi i przestan sie ciagle skupiac na sobie. Sa kluby ksiazki, sa fora, sa grupy zainteresowan. Sama przyznalas, ze czlonkowie innego fora sie spotykaja. Idz, pokaz sie. Zaprzyjazn sie z kims z wolontariatu. Na pewno znaja jakis singlowych facetow. Przede wszystkim skoncz sie uzalac i zrob cos ze soba. Takie kiszenie sie we wlasnym sosie jest niezdrowe.

No wybaczcie, ale dla mnie te "rady" to stek bzdur...Przeciueż ta dziewczyna nic o mnie nie wie, wszka nie ma słoniowej pamięci, jak się wyarziła...Lepiej zamiast pisać mi łaskawie takie androny, zajęła by się czymś pożyteczniejszym i nową kieckę by se znbowu uszyła...Ja rozmwaiam jedynie z osobami myślacymi, angedonia jest wg mnie taka osobą, ale Adler? Wszak ona żyje własnym życiem...To po co daje mi takie śmieszne zalecenia, które już dawno zrealizowałam...Ale ona wszak nie obowiązku tego wiedzieć, wystarczy że wbrew mi, rzuci swe "rady". NIE CHCE OD TEJ KOBIETY RAD....ADLER NIE PISZ WIECEJ DO MNIE, A ZRESZTĄ RÓB CO CHCESZ, JA NIE MAM ZAMIARU NA TWOJE BEZMYŚLENE WYPOCINY REAGOWAĆ.

Ale fajnie choc było?

Miss pewnie, że fajnie.Z przerażeniem myślę o tym, że być może kumpela wyjedzie do Anglii.Bo tak jej  luksusy w Polsce dokopały.To taka przyjaźn z okresu, kiedy człowiek jest już na tyle dojrzały, że potrafi wybrać, a na tyle emocjonalny i otwarty, że wyjdzie z tego coś trwałęgo.o ile obydwie strony będą zabiegać.
Teraz o takich przyjaźniach mogę zapomnieć, jeśli juz to jakieś znajomości bliższe lub dalsze, a ja na prawdę dbam o bliskich mi ludzi.W naszym wieku trudno znależć kogoś z kim się będzie od czasu do czasu na kawę umawiać, a o czymś na prawdę bliskim nie ma co marzyć.
Lubię Bydgoszcz, spędziłąm w niej 9 najlepszych, najbardziej szalonych  lat życia.To jak wracanie do przeszłości.Cieszę się , bo miasto wypiękniało i zmieniło się na lepsze.

Dlaczego nie? Jesteś jaka jesteś - TRUDNA dosyć, ale nie wiem czy to z Ciebie wypływa, twojej depresji czy innych powodów. Uważam, że w Tobie marnuje się olbrzymi potencjał - te wszystkie studia mogłyby pójść komuś na korzyść oprócz Ciebie. Nie wiem - może byś nastolatki "podszkoliła" w jakiejś "samoobronie", żeby się nie dały skrzywdzić, UMIAŁY prawidłowo zareagować, by się nie narażać? - choćby poprzez szkalowanie przez internet. DUUUUŻO wiesz z racji zawodu - wiesz jak się bronić przed np. nękaniem - nastolatki nie zawsze wiedzą. Taka luźna myśl - nie zabijaj od razu (mam nastolatkę w domu, mi się nasunęło )
Z drugiej strony mając, w swojej przeszłości walkę z depresją WIEM jak trudno wyjść poza uznane i bezpieczne schematy. Jak Q... strasznie się nie chce opuścić swego bezpiecznego kąta i jak dużo rzeczy przeraża. Zdrowemu w głowie się nie pomieści...
Miałam kolegę wojskowego, pułkownika, który po przejściu na emeryturę prawie się załamał - 3 lata gu "reanimowano". Tak w niego uderzyło to, że z "kogoś" stał się TYLKO emerytem  (według jego własnego mniemania - nikim)...
Ja nie obiecuję gruszek na wierzbie - czytasz uważnie, więc wiesz, że piszę dyplom i szykuję się do obrony. Inne rzeczy odkładam na... POTEM sorry