Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

"Kiedy mózg pracuje INACZEJ" to nie nazywa się charakter tylko zaburzenie, tym bardziej gdy nazywasz tę odmienność BIOCHEMIĄ. <Głupiego Jasia>, który chodzi z wiecznie rozdziawioną buzią nie nazywają optymistą a podejrzewają o to, że ma coś z głową (ew.najarał się albo ma dobrze w czubie).

Przepiękna manipulacja. Czy to pierwsza taka groźba... chyba nie? - gdy braknie argumentów by wszyscy "wgapiali" oczy w jeden punkt, pozostaje groźba.

Witajcie w poczekalni przed gabinetem geriatry... a może innego specjalisty?
Jakie to pasjonujące patrzeć na potyczkę - która bohaterka jest BARDZIEJ... nieszczęśliwa/skomplikowania/dramatyczna... a ci frajerzy optymiści będą zabiegali o to, by ten stojący w kącie i tupiący nogami egocentryk... kuku sobie nie zrobił... pasjonujące. I jeszcze z pretensjami, że świat ze zgrozy nie osłupiał. Q... A to TYLKO męczące.
Kiedyś Miss zarzuciła mi, że mam jakąś MISJĘ - wtedy, niezorientowana, szczerze się zdziwiłam.
Teraz rozumiem lepiej. Nie wiem Miss co takiego studiowałaś - czy resocjalizację czy kryminologię - jak trafiłam na pozycję panów Czerwińskiego i Gradonia to JUŻ wiem o co "kaman" z tą misją. Opisani przez nich bohaterzy, też mieli MISJĘ. Naprawdę uważasz, że takie pieszczenie swojej frustracji dobrze Ci robi? Bo świat już jest tym zmęczony raczej
Wybaczcie, że tak wpadam od czasu do czasu, ale bardzo mnie ciekawi KTO KOGO "przeciągnie" na swoja stronę... w którą stronę te zadziwiające rozważania pójdą. Niestety jestem na końcówce pisania pracy dyplomowej i w przeciwieństwie do niektórych, czasu nie mam a żal - też by się podyskutowało
Pozdrawiam i życzę... TAKIEGO dnia jakiego sami sobie  życzycie dla "zwykłych" ludzi - po prostu MIŁEGO

Brzydulla, bzdury z przeproszeniem piszesz. Genetycznie mozemy byc predysponowani do pewnych cech charakteru, nie skazani na nie. To, ze ktos ma sklonnosc do uzaleznien, nie znaczy, ze zostanie podpierajacym budke z piwem alkoholikiem. Ludzki mozg ma niesamowite mozliwosci. Gdyby Twoja teoria byla prawdziwa, to patrzac na moich rodzicow, musialabym byc zapatrzona w siebie, arogancka, nieprzyjemna, chciwa osoba z okropnym temperamentem. Tak sie sklada, ze taki obrazek jest jak najdalszy od rzeczywistosci. Wiekszosc osob sie zgodzi, ze nie jestem jakims wyjatkiem od reguly.

Adler, arogancja czy chciwość nie jest genetycznie uwarunkowana.
Ale np nieumiejętnośc prowadzenia auta, brak kreatywności czy chociażby poczucia rytmu juz tak.

Nad chciwością mozna zapanować, tak jak i nad rozrzutnością. Ja potrafię być i skąpa,ale potrafię też się zastanowić: nie,to chore. I zrobię inaczej.
Co innego z kreatywnością. Co np zrobisz kiedy twój team ociąga się z realizacja projektu? Ja potrafię tylko 'zaapelować do rozsądku'. Tak jak i moja mama - ona apeluje do rozsądku nawet i dwulatka! Ale jak apelacja do rozsądku nie działa czy się na interview nie podoba to po prostu NIE POTRAFIĘ WYMYSLIĆ ALTERNATYWY. Jakbym się nauczyła tego z ksążki to tak. Ale z własnych 'resourses' to już za cholerę.

Brzydullko, ale brak kreatywnosci to przeciez nie jakies ostateczne przeklenstwo. Czasem "kreatywni" ludzie zupelnie nie maja za grama zdrowego rozsadku, ktorego Ty masz tony. Kazdy ma jakies zalety i jakies przywary. Wszystko mozna obrocic na swoja mocna strone. W koncu nawet najbardziej wybujala kreatywnosc potrzebuje twardego stapania na ziemi, zajecie sie faktami, by wprowadzic ja w zycie.

Missko, dobrze widziec Cie u nas

Zabieram sie za robienie suienki z Burdy. Co myslicie?

Adler, tylko nie rób długiej , bo ten typ sukienki skraca optycznie.dobre dla osób z brakiem talii
Wiesz Brzydula, ja bym na tekich treningach kreatywności była asertywna.Powiedziałabym wprost, ze moją zaletą jest praktycyzm, rozsądek, perfekcjonizm i możesz pełnic w takim teamie taką i taką rolę.Są ludzie, którzy są dobrzy w konkretnych rzeczach np. sa dokładni, a kreatywnoś moga zostawic tym, którzy tacy rzeczywiście są.Trzeba po prostu wyeksponowac swoje mocne strony i na nich bazować - na zasadzie - nie zmotywuję kolegów do pracy, ale mogę zając się dokumentacją.

a ja własnie rozpoczełam wachte jako babysitter...

No kurcze nie wiem, dwultka daje ostro popalic...

Sama???? Jak Ty to dzielo popelnisz to masz u mnie Oskara! Ja nawet szmaty do podlogi nie potrafilabym rowno uszyc:( Co dopiero taka kombinacje zakladek, szwow i wyciec.
Ladna jest, mnie by pasowala, bom wielka (znaczy wysoka) i wciecie mam.
A na zamowienie nie szyjesz?;)

ale trzeba miec ku szyciu zdolnosci

adlernewman buty i sukienka boskie. Musisz mieć talent, żeby uszyć taką sukienkę.

Miss ja się boję smierci najblizszych, boję się pustki i tego ze mogłabym zostać sama...
Swojej o dziwo sie nie boje, jedynie szkoda tego co mogłoby się jeszce przeżyć.

Dla mnie to zaden temat tabu, to dla ciebie wszystkie inne tematy oprócz twoich są bez sensu

a co brzydula z tymi mieszkaniami co masz w polsce?

Nie wszystkie... Po prostu unikam tematów błahych bo nie umiem prowadzić lużnych rozmów. Wiem, że to nie jest korzystna cecha.

A próbowałaś miss?

no przeze mnie też,ale się trzyma

przerabiać jest trudno ale szyć może bym srpóbowała jakbym miała czas,to wydaje się troche jak wycinanka (widziałam jak babcia szyła)

bo takie rzeczy robi się maszynowo nie ręcznie

Ja wolę się nawet kijem nie tykać tych czynności. Idę do krawca i mam problem z baniaka.

a ja do sklepu... zwłaszcza że i tak mam za dużo rzeczy i zrobiłam sobie szlaban zanim troche się nie zużyje
no nie mam czasu,wracam do domu ok 5-6 i już nic mi sie nie chce

no krzywo wychodzi

Ja nie moge zrozumiec. Moze i sie nie da, ale to dla mnie dziwne.

To jest chyba tak, że jak nam samym, nauka  jakieś umiejętności przychodzi bez większego wysiłku, albo jak się z jakąś zwyczajnie rodzimy, to wydaje się nam, że inni też tak mają...

i terapia tu nic nie pomoże...

a co powiecie o: dysfunkcja społeczna?
gorsza niż dysortografia

OK, jako dziecko szylam i haftowalam, to moze nie rozumiem.

Mam to szczęscie, że choć dyslektykiem i dyortografem nie jetem. Już się z byciem socjofobikiem i dyskalkulikiem pogodziłam.

Adlernewman w jakim sensie: "na pocieszenie"?

Byłabyś spełnieniem marzeń mojej babci Jak ona dręczyła mnie tym haftowaniem...
Mnie niestety się nie przyjęło, a babcia w tej kwestii była wybitnie uzdolniona. Liczyła, że któreś z wnucząt odziedziczy talent po niej...

Ja jestem marzeniem wiekszosci babc- szyje, haftuje, gotuje, pieke, mam dobra postawe, tancze balowo i latynosko, maluje farbami wodnymi, gram na pianinie, spiewam, znam duzo wierszy na pamiec.... To 19- nastowieczna edukacja. Moi rodzice byli nieziemsko starodawni. Pewnie dlatego jestem przyszla zona domowa, ktora mimo wyksztalcenia, zabawia i upieksza. Szczerze mowiac wole to niz niewolnictwo w jakims biurze.

Luc, ja mam gdzies czy komus moj facet sie podoba. Ja go uwielbiam- oczy, usta, szerokie ramiona...

Szczerze zazdroszczę
Zawsze mi się marzyło takie gruntowne wykształcenie. Chyba niczego w życiu ludziom tak nie zazdroszczę jak dobrego wykształcenia, wiedzy i erudycji... Ech...

Osobiście nie widzę niczego złego w tym, że spełniasz się w domu, zamiast na etacie. Przypuszczam, że razem podjęliście decyzję o takim podziale ról. Myslę, że masz wielkie szczęście, że możesz w spokoju pielęgnować swój pierwaistek kobiecy. Jakby nie patrzeć... fajny, ciepły i "zaopiekowany" dom ma swoją wartość...:)

Adler, a masz plan B ?Jakby Cię Luby puścił w trąbę?

Koncze doktorat w tym roku, wiec bede Pani Doktor (ba, tylko filozofii....):) Zaproponowano mi tez prace asystenta od stycznia, ktora przyjelam. Nie jestem wiec jakims bezradnym kaczatkiem. Ja tam sobie zawsze poradze

No, ale lubie moje domowe zycie. Bedzie mi brakowalo godzin haftowania, grania na pianinie. Mnie mozna w srodku nocy obudzic i spytac co bedzie na kolacje, a ja pamietam co do plasterka cebuli.

Nie lubie dzieci. Nie chce dzieci. Nie bez kozery mialam dwie terminacje w przeszlosci. Na szczescie Luby tez pociech nie lubi- dzialaja mu na nerwy. Piesek- tak. Male, krzyczace, bezsensowne potomstwo- nie.