Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Dokładnie o tym samym pisalem. Nie wyciągaj starych "brudów" na wierzch przed każdym facetem. Ty wiesz o tym, a to nie znaczy, że musi on wiedzieć. Oczywiście jak tak bardzo chcesz to możesz mu o tym powiedzieć, ale raz, a nie powtarzać. Np. tak: słuchaj chciałabym żebyś o czymś wiedział bo ciężko mi z tym. Miałam dotychczas w życiu pecha do facetów i nie chciałabym aby to się powtórzyło. Ale teraz poznałam Ciebie i jestem pewna że z Tobą będzie inaczej. Nie wierzyłam, że w życiu mnie jeszcze takie szczęście spotka.
A po takich słowach napewno 10 razy więcej zyskasz u niego, zamiast powtarzając na około jak Ci było źle i że nie chcesz aby sytuacja znowu się powtórzyła. Bo wtedy za każdym razem tracisz i to bardzo dużo. Poprostu go zniechęcasz postawą.
Ja Ci się przyznam bez bicia, że jako facet nie chciałbym czegoś takiego, normalnie bym się wystraszył

Asterko, może opowiesz Nam o swoim dzieciństwie? Jakie miałaś/masz relacje z Rodzicami? Naprawdę jesteś klasycznym przykładem syndromu ofiary i zastanawiam się, kiedy pojawił się ten problem. Czy wynika on z Twojej relacji z Rodzicami, czy ma inne podłoże. Zachowujesz się w sposób nad wyraz egocentryczny. Tak, jakby w życiu "realnym" brakowało Ci uwagi. Całkowicie zdominowałaś ten wątek. A wszelkie próby zasygnalizowania, że problem może być w Tobie odbierasz jako atak i bronisz się za pośrednictwem ataku. Gdy kilka osób podzieliło zdanie, że coś w Tobie musi być nie tak postanowiłaś odwołać się do Naszych sumień (do czego sama się przyznałaś) próbując tym samym wzbudzić w Nas coś na kształt litości. Przynajmniej ja to tak odbieram.

Vinnga miała rację - skoro trzy razy wpakowałaś się w toksyczny związek to znaczy, że nie wyciągasz wniosków.

Nad tym powinnaś się skoncentrować  na przyczynach i wnioskach.

Wcale nie miałam zamiaru zdominować forum - po prostu odpowiadałam na Wasze posty.Nie powiem macie duzo racji.Ale własnego ja nie można budować w oderwaniu od sygnałów z zewnątrz.Mam takiego kumpla, który uważa , ze jest supermanem, a w rzeczywistości jest smiesznym, zakochanym w sobie  facecikiem, dla którego kazda kobieta bedzie beee.Za mało doskonała.
To nie jest tak, że nie doceniam i nie lubię siebie, ale oczekuję, zeby to co mam dobrego i cennego dostrzegł jakis męzczyzna.Żeby chciało mu sie zobaczyć coś wiecej, niz średnioatrakcyjna 40.
Trudno zbudować normalny związek , kiedy nie ma się z kim.Kiedy nie ma nikogo , kto by się nami zainteresował.Jestem pewna, ze gdyby pojawił sie facet, któremu by na mnie zależało, nie wywalałabym mu wszystkich traum zyciowych, tak jak napisał blue tylko napomkneła o nich i poprosiła o cierpliwość.
Vinnga i Adlenewman  włożyły ogromna prace w wyjście ze swoich toksycznych zwiazków, ale czy miały by szanse na nowe, gdyby nie spotkały odpowiednich mężczyzn , którym się chciało chcieć.Która kobieta, poraniona przez los, niepewna siebie bedzie miała odwagę wysyłać sygnały do jakiegoś mężczyzny?Bo ja nie mam odwagi.Nikt mi nie powie, ze facet który prawi komplementy, stara się , zabiega, któremu zależy nie potrafi , kazdej, nawet najbardziej zakompleksionej brzyduli dodać skrzydeł.Zmienić jej sposób myslenia o sobie i postzegania swiata.Zamienic w motyla.W mysl zasady, jeśli on cos we mnie widzi to moze rzeczywiście nie jestem taka zła.I takiego faceta postaw na mojej drodze dobry Panie Boże.Wszak mężczyźni to lustra w których się przeglądamy.

Asterko, nie dalej jak wczoraj (w innym wątku) napisałam, że nie ma czegoś takiego jak odpowiedzialność zbiorowa, jeśli więc masz problem ze swoją traumatyczną przeszłością, to jest to Twój własny problem i to Ty powinnaś go rozwiązać. Nikt bowiem nie powinien ponosić konsekwencji za czyjeś złe dzieciństwo, zły związek czy cokolwiek innego, jeśli rzecz jasna to nie on sam się do tego przyczynił. Biorąc jednak pod uwagę to, co czytam, wyraźnie widzę, że każdy potencjalny partner będzie musiał zmierzyć się z tym, co stało się Twoim udziałem. Uwierz, mało kto będzie miał na to ochotę.

To odpowiedz mi Olinko , czemu tak wiele kobiet niańczy alkoholików, hazardzistów, rozwodników z rozmaitymi traumami?Są rzeczy i przeżycia z którymi trudno uporać się w pojedynkę.A ilu męzczyzn obarcza nas swoimi problemami z dziećm z poprzednich związkówi, złymi relacjami z była zoną, problemami z pracą.Widząc fajnego faceta w depresji nie masz go ochoty z niej wyciagnąć.Wesprzeć , podpowiedzieć coś ciekawego tak jak Wy to czynicie?To tylko domena kobiet, bo męzczynom się nie chce zastanawiac i wczuwac w sytuacje drugiego człowieka?Czy my czasem nie żyjemy z ich przeszłością, ich demonami , fobiami i uprzedzeniami.Nie da się zamknąć przeszłości i stać zupełnie innym człowiekiem, bo to suma naszych doswiadczeń nas kształtuje.Możemy tylko panować by nie zatruły nam i innym zycia.

Asterko, popełniasz ogromny błąd. Oczekujesz od mężczyzny, że uratuje Twoje życie. Bardzo małe szanse na to, żeby tak się stało. Uratować siebie, swoje życie, zmienić drogę z męczeńskiej na szczęśliwą możesz tylko Ty sama. Zrozum to wreszcie. Kiedy pokonasz demony przeszłości, kiedy uświadomisz sobie, że jesteś panią swojego życia - wtedy masz szansę spotkać mężczyznę, o jakiego Ci chodzi.

Olinka już Ci napisała - optymizm i radość życia przyciągają jak magnes. Ty zakładasz kolejność odwrotną. Wg Ciebie najpierw trzeba znaleźć odpowiedniego mężczyznę, żeby wzbudzić w sobie radość życia. Jeśli już podkreślamy wiek to smutne jest to, że przez ponad 40 lat nie zrozumiałaś tej oczywistej prawdy.
Ten pogrubiony fragment trochę inaczej wyglądał w rzeczywistości. Nowe, lepsze życie miałam już w momencie kiedy zakończyłam toksyczny związek. Tak mnie własna odwaga uszczęśliwiła, że niemal od razu tryskałam radością życia. I to przyciągało mężczyzn. Mój "odpowiedni mężczyzna" nie pojawił się po to, żeby mnie z bagna przygnębienia wyciągać, bo ja sama już z tego bagna wcześniej wyszłam. Tak, chciało mu się chcieć, bo gdyby nie chciało to by mnie nie miał. A ja naprawdę wierzyłam (i nadal wierzę), że jestem bardzo wartościowym egzemplarzem. Inni ludzie widzą to, w co my wierzymy.

Zobacz, jak Twoje podejście różni się od mojego. Ty pielęgnujesz w sobie krzywdy z dawnych związków, czekasz, aż pojawi się królewicz i Cię wyciągnie z tego złego świata. Nie potrafisz pojąć, że to Ty sama powinnaś z tego złego świata wyjść. Chcesz, żeby ktoś o Ciebie zabiegał. Ale o kogo on ma zabiegać? O smutną, poharataną kobietę, której strach dotknąć, żeby się jakiejś wrażliwej struny nie poruszyło? Ty nie wierzysz w to, że zasługujesz na to, żeby ktoś o Ciebie zabiegał. Więc nikt nie zabiega. Popełniasz błąd już na samym początku - starasz się o względy mężczyzn, zamiast z godnością uznać, że skoro się delikwentowi nie podobasz to jego strata.

Mówisz, że masz oczekiwania względem mężczyzn, ale kiedy dochodzi co do czego to Ty z tych oczekiwań rezygnujesz już na wstępie i bierzesz to, co się akurat przyplątało zamiast poczekać na to, czego chcesz.
Piszesz, że nikt nie ma na czole wypisanego charakteru. Otóż ma. Sama zobacz - strasznie zależy Ci na tym, żeby być adorowaną. Kolejny mężczyzna, którego spotykasz na swej drodze Cię nie adoruje. Logika nakazuje uznać, że w takim razie nie jest zgodny z oczekiwaniami i pana sobie odpuścić. Ale Ty przełykasz gorzką pigułkę i kontynuujesz znajomość dziwiąc się po latach, że facet okazał się nie takim jakim chciałaś. Tylko zauważ, że on nie był taki jakiego chciałaś od samego początku!

Dlaczego tak wiele kobiet niańczy alkoholików, hazardzistów i innych popaprańców? Bo alkoholicy i hazardziści są na tym świecie. I są kobiety, które godzą się na to, co zesłał im zły los zamiast wziąć sprawy w swoje ręce. Czy wiesz, że Ty do takich kobiet należysz, wbrew pozorom? Te, które się nie godzą - zazwyczaj są szczęśliwe w szczęśliwych związkach.

Singleladdy, jeśli nawet Asterka poczuła się nieco zaatakowana, to nie szkodzi, bo czasem trzeba kimś solidnie potrząsnąć, żeby zrozumiał, że sam również popełnia błędy. Nawet przyjaźń czy dobry, zdrowy związek nie polega tylko na tym, aby usiąść i zawsze głaskać po główce. Są bowiem problemy, których sami nie dostrzegamy, a które na szczęście widzą patrzący z boku, zrozumienie ich jest zwykle pierwszym, często najważniejszym krokiem do podjęcia radykalnych zmian.

Olinko, ja to wiem. Masz oczywiście rację, ale widzisz chyba, że Ona raczej niespecjalnie bierze do siebie to, co Jej mówimy.

Nie sądzę, żeby Asterce chodziło tylko o to, żeby sobie ponarzekać na męski ród. Jej chodzi o to, żeby znaleźć miłość. A żeby ją znaleźć to musi z tej czarnej dupy wyjść.

To raczej desperacja przez Nią przemawiała a nie odwaga.

Każde odrzucenie boli. Zwłaszcza takie, gdy zostaje się odrzuconym przez osobę, która się kocha, na której Nam zależy. Ale nie można w nieskończoność popełniać tego samego błędu, brnąc tym samym w ślepą uliczkę. Asterkę takie postępowanie doprowadziło do strefy mroku.

Nic się nie dzieje za pstryknięciem palca i każdy o tym wie.

    Asterka10 napisał:

    Od ojca mego syna usłyszałam na koniec, że "wstydziłby się ze mną pokazać

a ja to bym się za siebie ostro wzięła po to, żeby już nigdy więcej czegoś takiego nie usłyszeć.

Wiele już zostało tutaj powiedziane. Ja jednak uważam, że wygląd mimo wszystko też się liczy. Czy potrafilibyście spotykać się z dziewczyna, która kompletnie Ci się nie podoba? Jednak podchodz do życia z uśmiechem. Mnie też różni ludzie krytykowali za mój wygląd. Był nawet czas kiedy nakładałam na twarz tonę makijażu. Całe szczęście ten okres minął. Dalej jestem sama i również uważam się za mega brzydka. Wiem co myślisz o tych radach... Łatwo mówić nie przejmuj się tym. Każdy na kogoś zasługuje. Może poszukaj kogoś w internecie albo po prostu zaakceptuj siebie. Wiele razyz tego powodu też płakałam w poduszkę jednak to niczego nie zmieniło. Ciesz się życiem i nie przejmuj. Niektórzy po prostu nie zasługują na uwagę tak inteligentnej osoby jak ty ważne aby cieszyć się życiem póki masz czas. Nadrabiaj to nastawieniem to na pewno znajdą się osoby, którym nie będzie zależało na wyglądzie

Kocham Cię Koliber, za próbę zrozumienia i nie krytykowania w czambuł.I za te słowa, że nikt nie zasługuje by mu powiedzieć "wstydziłbym się z tobą pokazać".Bo nikt nie zasługuje, choćby był największym potworem .
Łatwo jest na kogoś napadać, jeśli nie zna się czyjegoś życia.Wiecie, pewnie mając takie jak ja wymiękłybyście nie raz.Ja daję radę pracować zawodowo, wychowywać samotnie dziecko , bez niczyjej pomocy, bo nie mam rodziców i innych osób które by mnie wyręczały.Dziecko specjalnej troski, z którym 5 razy w tygodniu jeżdziłam na rehabilitację, do lekarzy, na turnusy rehabilitacyjne.Walczyłam z głupią służbą zdrowia, durnymi przepisami oświatowymi i biedą, bo rehabilitacja kosztuje.Nie oczekuję od Was współczucia, podziwu, ani litości.Tylko zrozumienia i nie krytykowania, że tylko ja jestem be.Faceci , którzy mi się trafiali to aniołki bez winy, bez sumienia i umiejętności logicznego myślenia?Może z Waszego punktu widzenia mężczyźni wprost uwielbiają urobione kobiety z nie swoimi , niepełnosprawnymi dziećmi.Przeciętne, niezamożne i nie specjalnie atrakcyjne?Co z tego, .ze waleczne, odpowiedzialne i zorganizowane, ciepłe i kochające.Jak można swoim niezdecydowaniem, okrucieństwem i głupotą dokładać takiej osobie problemów.Nikt ich do bycia ze mną nie zmuszał, nie podobałam się im mogli nie angażować się dalej.Nigdy w życiu nie powiedziałabym  komuś z kim sypiałam, że jest gruby, nieatrakcyjny i do niczego.Bo to świadczyłoby tylko o mojej desperacji i braku gustu.Może zamiast mnie atakować , to powinnyście mnie wesprzeć i powiedzieć coś miłego?

Sinngleleddy ja myślę, że ta operacja jest konieczna.I jeszcze wpędzenie się w anoreksję, bo to pozwoli mi osiągnąć perfekcyjny rozmiar 36.Jeszcze wizażystka , kosmetyczka i z kilka tysięcy na zakupy.I wtedy męzczyźni się będą wpros o mnie zabijać, bo fizyczne piękno jest przecież najważniejsze.
Wiesz, mam skończoną 40 i wyglądowo lepiej nie będzie .Cieszę się tym co mam i bez przerażenia będę przyjmować pierwsze zmarszczki.Chce być kochana za to jaka jestem , a nie jak wyglądam.Chcę być kochana choćbym zbrzydłą, zestarzała się, dostała parchów na całym ciele.Takie dziwne?Jeśli ktoś nie będzie we mnie takiej jaka jestem (a nie wyglądam najgorzej), nie będzie chciał i potrafił dostrzec wartościowego człowieka i  świetnej kobiety to niech się idzie bujać.Co by się z takim pustakiem, że widzi tylko zewnętrzne przejawy kobiecości, mogę mu co najwyżej współczuć.

Asterko, ale przecież nikt Ci niczego nie ujmujemy. Próbujemy tylko ustalić, skąd się biorą Twoje problemy natury damsko-męskiej. Jest wielu złych mężczyzn. Nam chodziło tylko o to, że powinnaś już nauczyć się ich rozpoznawać. Jesteś dobrą kobietą - to świetnie. Tym bardziej zasługujesz na szczęście. Masz kogo kochać i dla kogo żyć - dla swojego dziecka. Dzięki Niemu nie jesteś sama. Jest wielu złych mężczyzn. Sama trafiłam na takiego popaprańca emocjonalnego, którego bardzo kochałam, ale mimo wszystko musiałam usunąć Go ze swojego życia. Był popaprany do granic możliwości... Było mi mega ciężko. Tym bardziej, że moje pierwsze "kocham" powiedziałam właśnie Jemu. Zaufałam Mu jak nikomu, bo byłam pewna, że jest dobry i nie zrobi mi krzywdy. Niestety się pomyliłam. Dobrze wiem, jak się czujesz. Dziś jest mi wstyd przed samą sobą, że dałam się tak nabrać facetowi, który nawet nie był w moim typie, ale miłość jest strasznie ślepa dużo płakałam i nigdy nie czułam się tak niewiele warta, jak wtedy, gdy mnie odrzucił. Czułam się przegrana. Jak ja za Nim tęskniłam... Jak ja wyłam po nocach gryząc z bólu ręce... W wieku 26 lat nie spodziewałam się, że kiedyś aż tak się zakocham... Tłumaczył mi, że miłość to bzdura, że uczucia nic nie znaczą... Chciał mi odebrać wiarę w miłość. Kiedyś rozmawialiśmy o marzeniach. Moim było to, żeby mieć szczęśliwą i kochającą się rodzinę. Miałam również takie marzenie, że gdy kiedyś moje wnuki zapytają mnie o moją wielką miłość to nie będę musiała wyciągać albumu ze zdjęciami tylko wskażę na sąsiedni fotel i powiem - "tam siedzi". Wiem, że odebrał mi to z premedytacją. Ale ja i ta nadal w miłość wierzę  Najważniejsze dla mnie jest to, że posłuchałam głosu serca a serce wygrywa nawet wtedy, gdy przegrywa nigdy nie byłam taką beznadziejną romantyczką zachorowałam na romantyzm dopiero wtedy, gdy się zakochałam. Bardzo brakuje mi tego uczucia. Przynajmniej do momentu, gdy zaczął świrować. Przy Nim czułam się tak, jakbym była w domu. W Jego oczach było coś, czego nie widziałam nigdy wcześniej. Dał mi taki wyjątkowy rodzaj ciepła...  Strasznie sentymentalna robię się na starość Bajka się skończyła, gdy nagle coś mu się odwidziało. Jednego dnia chciał mi się oświadczać, planowaliśmy, jakie drzewa posadzimy w ogródku a następnego dowiedziałam się, że mnie kocha, ale nie potrafi ze mną być. I uciekł. Ciężko było mi się pozbierać. Tez trochę się boję, że już nigdy nikogo nie pokocham, ale na pewno się nie poddam

Ty też się nie poddawaj. Co nie znaczy, że masz rzucać perły przed wieprzami. Niektórzy mawiają, że miłość przychodzi wtedy, gdy się o nią nie zabiega. Przecież gdzieś musi być ktoś dla Ciebie.

Asterko, ja nie byłam w stanie zaakceptować siebie takiej, jaką jestem. Nie zrobiłam tego, by się komukolwiek przypodobać. Zrobiłam to dla siebie. Żebym sama ze sobą czuła się lepiej. Zgadzam się z tezą, że wygląd to nie wszystko. Nie wiem, dlaczego tak się wyzłośliwiasz. W końcu to nie ja marudzę, że mężczyzna na do widzenia powiedział mi, że wstyd się ze mną pokazać. Mężczyźni niestety są próżnymi wzrokowcami. Jeżeli nie przyciągnie ich Twoja uroda to musiałabyś mieć fantastyczną osobowość. Dobre serce i piękna dusza niestety nie zawsze są wystarczające. Jest masa książek na temat tego, za co i dlaczego mężczyźni kochają kobiety. Taka lektura może być dla Ciebie pouczająca. Niestety nie zawsze można być kochanym tylko dlatego, że się jest i za to, że się jest.

Generalnie wnioskuję, że Ty jesteś z siebie zadowolona, znasz swoją wartość a za całe zło tego świata obwiniasz mężczyzn, którzy w większości są beznadziejni i do niczego się nie nadają. Fajnie, tylko nie wiem, do czego Cię takie rozumowanie doprowadzi. Na swoim podejściu źle wyszłaś, więc może najwyższy czas, by je zmienić... Masz dwie opcje: zmienić podejście, co Ci niczego nie gwarantuje, ale daje szanse, albo nadal upierać się przy swoim w oczekiwaniu na to, że ktoś Cię pokocha taką, jaką jesteś. Moje Ciotki też tak postanowiły. Nie dały sobie niczego przetłumaczyć. I wiesz co? Do dziś czekają a mają ponad 60 lat.

Z całym szacunkiem, to się będzie nazywało - dewotyzm. Przed tym należy się strzec jak przed ogniem. To jak Cię odbierają inni, zależy od Ciebie.

Internetowe randki - faceci normalni tak samo to odbierają jak Ty. Kiedyś korzystałem, ale zrezygnowałem, to złe miejsce na poznawanie. Poszukaj na forach tematycznych. Tam są normalniejsi.

To teraz wyszło, że jednak wszystkich nie lubisz. Chyba że znowu źle zinterpretowałem Twoje słowa

Asterko, rozumiem skąd Twój żal i Twoje rozgoryczenie. Kiedy ostatnio byłaś szczęśliwa?

W życiu?Czy z facetem?W życiu ogólnie jestem cały czas szczęśliwa.Mam cudownego syna, którego kocham nad życie i jestem przez niego kochana.Mam  paru wypróbowanych przyjaciół, którzy mnie bardzo  lubią i ja ich.Mam sporo zainteresowań, pracę , którą lubię.Własne mieszkanie, bez kredytu.
A z facetem .Wstyd się przyznać , nigdy.Może prze jakieś ktrótkie chwile, kiedy miałam nadzieję, że może jednak coś z tego wyjdzie.Te chwile kończyły się bardzo szybko.Żaden facet mnie nie adorował, nie patrzył na mnie z zachwytem, nie sprawił, że czułam się wyjątkowa.W wieku lat czterdziestu + straszne.Straszne nie usłyszeć od żadnego mężczyzny prawdziwego , szczerego słowa kocham cię.

Asterko, a nie przyszło Ci do głowy, że wbrew temu co Ci się wydaje i co stale tutaj podkreślasz, to Ty sama nie pozwalasz się pokochać?

Mogłabym się zastanawiać, czy kiedyś na drodze nie stała moja nieśmiałość.Jeszcze później głód miłości , który było pewnie widać.Teraz złośliwość.Ale , Olinko wiem, że dla chcącego , żaden z tych  moich mankamentów nie bedzie problemem i nie zdyskwalifikuje mnie jako obiektu uczuć.Znam bardziej nieśmiałę, wredne czy zdesperowane kobiety, które ktoś pokochał i wybrał.Uczuć się chyba nie da rozpatrywać w kategoriach racjonalnych.Mam wrażenie, że w większości przypadków mężczyźni zakochują się w swoich wyobrażeniach o danej osobie.

Ojej, zaraz silnik odrzutowy, czy łowienie na suchą muchę. Można lubić czytać, oglądać filmy, czy pasjonować się gotowaniem, cokolwiek.

Dewotyzm to nie ideologia, to się pojawia jak depresja, rośnie długo aż zdasz sobie sprawę. Ciężko mi pisać jako mężczyźnie o tym, bo wiem, że alergicznie kobiety to odbierają. To pogląd na życie spowodowany brakiem faceta. Same kobiety o innych tak mawiają.

Za co taka kobieta jak Ty nie lubi mężczyzn?

I znowu mnie żle rozumiesz, po co mi było przywoływać ten sycylijski piorun.Rozczaruję Cię, nie czekam na księcia na białym koniu, romantyczne westchnienia, światło świec i na żyli długo i szczęśliwie.I nie oczekuje zdobywania na które będę łaskawie pozwalać.Marzę o tym , by facet  popatrzył na mnie z błyskiem w oczach, żeby mu się ręce w moja stronę wyciągały i hamował ten gest nie chcąc mnie spłoszyć.By ze mną rozmawiał, śmiał się z moich dowcipów i szukał mego towarzystwa.Żeby wreszcie jakiś  facet do cholery wysłał jednoznaczny sygnał podobasz mi się kobieto.A co , niech mnie nawet ciągnie za włosy do jaskini :-)))Byle nie patrzył ze znudzeniem i nie traktował jak  mamusi czy koleżanki, z którą rozmawia z nudów i braku ciekawszego obiektu.Olinko, nie kombinuj za nadto.Nie jestem jakimś dziwnym okazem, który i chciałby i boi się.Chcę, tylko wybacz w mojej sytuacji nawracanie kogoś na siebie , latanie i udowadnianie jaka to jestem wspaniałą byłoby masochizmem.I mogłoby znowu odnieść wręcz przeciwny skutek.Już to przerobiłąm.

ha ha ha myślę, że to raczej mało prawdopodobne. A może to jednak prawda, że miłości nie ma... Może Grzesiek miał rację... Może gdy się nie ma co się lubi trzeba lubić to, co się ma... Nie chciałabym za 15 lat mówić tak samo, jak Ty... Może mi tez miłość nie jest dana...

Spoko wodza, nie będziesz na 100% popełniać moich błędów.Mądra z Ciebie dziewczynka i  rozpoznasz  każdego  Charlsa Mansona i popaprańca na swej drodze.
a jeśli chodzi o zostanie lesbijką, mam marne szanse.za bardzo rusza mnie męskie ciało.Nawet moim popaprańcom , nie udało się zabić we mnie zmysłowości i zainteresowania seksem.

Tylko bardzo Cię proszę Panie Bożę nie na odziale geriatrycznym.W miarę szybko, coś mi się jeszcze od życia w końcu należy, a viagra żle działą na krążenie.Już mam wizję (wcale nie radosną) zgonu faceta w trakcie seksu.Zabiłabym takiego gnoja. ;-)))

Dużo w tym co piszesz gorzkiej prawdy.
Nie powiem, o mężczyznach również, choć nie lubię i nie chciałabym uogólniać, bo chyba nadal jeszcze chcę wierzyć że nie wszyscy tacy są... wolę mówić, że po prostu ja na takich trafiam i tyle.
Dużo doświadczyłaś, dużo potrafisz, rozumiesz - tak mi przyszło do głowy, że może po prostu jesteś dla nich ZBYT DOSKONAŁA.
Mężczyźni lubią dołować swoje kobiety, umniejszać ich zasługi i umiejętności - być może daje im to poczucie jakiegoś rodzaju władzy i satysfakcji... nie wiem. Spotkałam się z tym nieraz, nie tylko jeśli chodzi o obserwację własnych relacji - ale ogólnie przyglądając się różnym parom i związkom. U kobiet nie zauważyłam takiego zjawiska - wręcz przeciwnie: bardzo często słyszę jak kobieta sama siebie krytykuje w obecności swojego mężczyzny... dziwne i poniżające zachowanie jak dla mnie.

E , tam doskonała.Mam bałagan, ryczę bez powodu, krzyczę na dziecko.Za długo siedzę w internecie.Jak bym dobrze poszukała to by się jeszcze trochę znalazło.a teraz żegnam czule i uciekam oglądać Walking dead.Buziaczki .

Po raz kolejny proszę, abyś zamiast pisania postów jeden pod drugim, używała opcji ,,edytuj". Pozdrawiam, Mod. Olinka

Olinko, Olinko , ale ja lubię i siebie i życie.I na prawdę biorę los w swoje ręce - bez tego moje dziecko nie osiągnełoby tego co ma.NIGDY  nie bywam bierna i obojętna.Musiałabyś usłyszeć opinie o mnie pań z różnych instytucji edukacyjnych
Bardzo łatwo wrzucić kogoś do szufladki i nalepić mu naklejkę, taką lub inną.
Mój problem to to, że żaden facet w życiu jak to pisała Chmielewska "nie leciał na mnie gwałtownie", a ci , których wybrałam zlali mnie ciepłym moczem , dając pokaz piramidalnego świństwa i okrucieństwa.I bardziej potrzebowałąm gremialnego ponarzekania na facetów niż propozycji daleko idących zmian mojego posobu patrzenia na życie.
Nie powiem , wiele z usłyszanych tekstów wezmę sobie do serca, ale nie dam sobie wmówić , ze wina leży jedynie po mojej stronie.Poczytaj sobie profile na randkach, poobserwuj zachowanie mężczyzn w stosunku do kobiet, na których im nie zależy.Nie szefowych, zon, znajomych, ale kobiety w ciązy stojącej w autobusie, staruszki, która niesie ciężkie zakupy.to my im pomagamy, ustepujemy miejsca.Chociaż obok sa młodzi 30-40 latkowie, którzy tą siatkę by jdenym paluszkiem podniesli.Poczytaj komentarze pod zdięciami kobiet , które zbrzydły, zestarzały się, bo  mnie wprawiają w instynkt morderczy.Szczególnie, że piszą je często grubi, bezzębni,łysi palanci w rozciągniętych dresach.Pewnie uogólniam , bo wiem, ze są męzczyźni którzy myslą i postępują inaczej.
Nie czekam na księcia z bajki, ale normalnego faceta, dla którego nie będą sie liczyć moje nadprogramowe kilogramy, czy mało filmowa uroda.Będzie się za to liczyć, ze ma w domu lojalnego przyjaciela, ciepło i bezpieczeństwo.kogoś kto go przytuli i wysłucha.

Adlernewman, moze nie cudów na patyku, ale bycia szczuplejszą, niższą,  , blondynka , brunetką, eteryczną, bardziej spolegliwą, tajemniczą.Dla mojego pierwszego faceta byłam za gruba.Dla drugiego , za mało elegancka i zrobina.Byli ze mną, "bo się im nawinełam" i to ja zabiegałam.Po co ze mną byli, choc się im nie podobałam?Bo się mogli poczuć ważni i adorowani.A  jak się pojawił inny, ciekawszy  obiekt lub przestało sie podobać to znikali i na koniec słyszałam "wsydziłbym się z toba pokazać" lub inne budujace komplementy.Co by mnie upokorzyć i skutecznie spławić.
Rozmawiam z mężczyznami, czasem niektórych zagaduję, tak jak rozmawiam z kobietami.Ogólnie nie dzielę ludzi na płcie tylko na ciekawych lub nieciekawych rozmówców.Usmiecham się, potrafie podejśc do faceta i poprawić mu krawat.
Moi wszyscy kumple są zonaci, albo zupełnie mną nie zainteresowani jako kobietą.I nie mam zamiaru tego zmieniać.Dlaczego?Patrz u góry, bo wolę miec kumpla niż faceta, który mnie odrzuci.Zresztą, oni tez mi się jako męzczyźni nie podobają. Mam czterdzieści lat, żaden facet ponizej 35 nie spojrzy na mnie jak na obiekt seksualny.A i moi rówieśnicy szukają kogoś młodszego.Pracuje w babskiej firmie, nie jestem zapraszana na imprezy - bo mam dziecko (z którym nie mam co zrobić) i jestem singlem czyli zagrozeniem dla cudzych mężów.Bo przecież zdesperowana mogłabym jakiegoś zaciągnąć w krzaki.
Próbowałam na randkach i albo panowie jasno dawali mi do zrozumienia, ze sie im fizycznie nie podobam, albo mieli mnie ochote jednorazowo bzyknąc niezobowiązująco.Szczególnie żonaci.Nie wiem czy z użyciem gazety do zakrycia twarzy czy nie bo nie skorzytałam.Witaj w świecie 40 latków.

A zastanawialas sie, dlaczego bylas z facetami, ktorzy Ci dawali do zrozumienia, ze im nie odpowiadasz? Nie przyszlo Ci do glowy od razu takiego kolesia splawic?

Co do nastawienia, mozna konwersowac z ludzmi, usmiechac sie, ale jednoczesnie mentalnie przesylac taka bariere:"Ja jestem tylko kolezanka.", "Nie wierze w to, ze ktokolwiem sie mna moze zainteresowac." Faceci to wylapuja. Skutek jest taki, ze zaczynaja sie interesowac tylko takie wampiry emocjonalne, dla ktorych to dar z niebios, gdy moga znalezc kobiete, ktora w siebie nie wierzy.

A co do ladnych kobiet, ktorym tak zazdroscisz, mam kolezanka- wypisz, wymalowane duze oczy, usteczka w podkowke, malutka dziewczynka. Wedlug Twojej teorii ona powinna sie odganiac od wielbicieli. Prawda jest taka, ze ma 30 lat i jest sama. Po kilku randkach faceci wieja jak od zarazy, mimo tego, ze ona inteligentna, wyksztalcona i piekna jak obrazek. Powod? Jest jedna z najnudniejszych, depresyjnych i przeczulonych na swoim punkcie osob jakie znam. Moj facet mnie blaga, zeby ja nie zapraszac na imprezy. Nazywamy ja "Czarna Dziura", bo gdzie sie pojawi, to konwersacja zamiera smiercia naturalna. Jak widzisz, uroda to te pierwsze piec minut, a potem to juz trzeba miec charakter.

Bardzo łatwo można to odwrócić,bardzo duużo dziewczyn leci na wygląd  i kasę krzywdząc po drodze mnóstwo naprawdę dobrych facetów.

brutalna to przysługa....