Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

no jak nie jak tak? To sie nie dopatrzylas, ty zawodowiec;) na moim FB?

To ja sie tymczasem czeskim nashledano pozegnam i zajrze tu jutro a potem dluuuga przerwa. Ferie, podroz sluzbowa no i ta cholerna operacja a po niej rekonwalescencja. Oj, zeby to juz za mna bylo:(

Oj są sposoby,są...
Tak,że pacjent ponarzekał też bo tu się ocenia 'performance' i jak ktoś zbiera za duzo skarg to mu się każą poprawić a jak nie działa to go przenoszą na niższe stanowisko,a mnie pewnie moga wywalić bo nie  mam stałej umowy...
A ja osobiście mierzę to w taki sposób że nie pracuję jako pełnoprawny lekarz tylko pod nadzorem mimo że teoretycznie papiery mam w porządku,i mimo to cieniutko  sobie radzę i nawet jak mam jakąs koncepcję co zrobić tow 90% mój nadzorujący uważa że trzeba inaczej...
Szansa na zmianę sytuacji? Zrobić jakieś 10 lat szkolenia od nowa... Znowu zakuwanie, egzaminy (mimo że poprzednie skończyłam w wieku 33 lat czyli znacznie dłużej niż przeciętny obywatel z wyższym wyksztalceniem), pewnie moja wiedza by się poprawiła ale stanowisko nigdy bo nieśmiałość i niedobory komunikatywności by stanęły na drodze...

Brzydula, ale nie tylko lekarze zdają ciagle egzaminy i się uczą.Ja przymierzam się do kolejne podyplomówki.
Jeśli kontakty interpersonalne tak Ci przeszkadzają  to może praca, która ograniczy je do minimum.Sorry, tak na pierwszy rzut przyszła mi do głowy patomorfologia, ale prowadzenie dokumentacji medycznej , opisy badań, analityka medyczna.Myślę, że w edukację zainwestować warto, chociaż po to by żyć normalnie finansowo.
Masz czas, jesteś dyspozycyjna, finanse też może udałoby się znaleźć.Przecież takie kursy to nowe możliwości - towarzyskie, zawodowe i lepsze to od siedzenia i zamartwiania się.

Albo radiologia Niestety wszystkie zajęcia typu patomorfa czy radiologia były dla mnie źrodłem okropnego stresu na studiach, szczególnie patomorfa,dla mnie wszystkie komórki o ile  w ogóle je widziałam, wygladały identycznie. Na wszelki wypadek postanowiłam trzymac się od mikroskopu daleko a zycie mnie nauczyło że jak coś a priori wydaje się trudne to takie bedzie, niezależnie ile pracy w to włoże. Poza tym to nie kwestia kursów tylko nowej,minimum 5 letniej specjalizacji,kupy nauki i egzaminów.
Prowadzenie dokumentacji medycznej? No to sekretarka medyczna Może i tak to się kiedyś skończy ale to mozliwe tylko w UK bo w Polsce jest bardzo mało takich stanowisk. Dokumentację medyczną prowadzi lekarz. No i raczej wątpię żeby bycie sekretarką medyczną dało mi poczucie spełnienia zawodowego, po 6 latach studiów i 7 latach kształcenia podyplomowego czułabym się wciąż jak nieudacznik...

No a jeśli chodzi o podyplomówki... Mogę je kończyć bezustannie,tylko że w moim przypadku nie brak certyfikatów jest problemem a charakter. Po tracić kasę na kolejny certyfikat żeby potem wsadzić go do szuflady?

Wiesz ja myślę o tym od dawna,i analizuję co zrobiłam źle i co jeszcze mogę zrobić, ale dochodzę do podobnego wniosku... Bo jesli nie to dlaczego wszystkie moje wysiłki zaprowadziły mnie donikąd?

Miss - a myślisz że jest jakiś sposób na nieudolnośc interpersonalną?
Taaak,akceptacja siebie...
Tylko mi się to w pale nie mieści - dlaczego miałabym akceptowac takiego nieudacznika?

No właśnie nic nie można zrobić, ja cały czas probuję, chodzę na terapię prawie całe dorosłe życie, leczę się farmakologicznie czasami, przyczepiam się doludzi, podejmuję różne zajecie, czynności, prace, czytam kisążki psychologiczne, próbuję być w zwiażkach, próbuyję się przyjaźnić. I co wielka doopa, a przeżyłam już ponad połowę życią, być może, jak dobrze pójdzie, nawet 2/3 więc chyba czas się pogodzić i nie liczyć na więcej. Bo to tylko frustruje. Dlaczego ja nie umiem, dlaczego mi nie wychodzi? No nie bo nie. Koniec ktorpka, tak mam. Jal lekarze cześto mowią gdy nie umieją czego wyjaśnić, taka moja uroda. Jęsli nie zaakceptujesz, to tylko ty będziesz się męczyć, światu to zwisa, dynda i powiewa, ma cię, czy mnie w głębolim poszanowaniu, nikt ci nie pomoże. Sama mi powiedziałaś wczoraj, że nikogo to nie obchodzi, męczysz się tylko ja czy Ty, czy ltoś tam...

Jezu, przecież to zawód wymagający komunikacji, empatii i śmiałości.Nie myślałas o pracy analityka medycznego, laboranta?Nie ma możliwości nostryfikacji Twego dyplomu - przecież wiele uczelni to ma.
Po co? Po to by zająć czymś mysli, by ćwiczyć się w kontaktach interpersonalnych.By nie siedzieć w domu i nie pielęgnować depresji.Kurczę, by coś zrobić i móc sobie powiedzieć DAŁAM RADĘ.By się poczuć coś warta.
Kobieto, nie można położyc się do mentalnej trumny i czekać na śmierć.Wiesz, uważam, że cała ta Twoja nieśmiałość i problemy z komunikacją biorą się z TWOJEJ NIEWIARY W SIEBIE.Z umiejszania siebie.Z wychowania przez mamusię, która powinna dostać kopa w zadek za swoje teksty

Brzydula ja wiem co to jest nostryfikacja.To była jakby następna myśl.
Wiesz ilu młodych lekarzy w Polsce nie ma pracy?Pracują  jako wolontariusze żeby zrobić staż.
Twoje niepowodzenia życiowe - mieszkanie, słabo płatna praca to pikuś.
Ja za moment mogę stracić pracę , bo sobie jakiś pan minister tak wymyslił.  2 lata temu obcieli mi 1/3 etatu nie dlatego, że byłam kiepska, ale bo trzeba było zrobić oszczędności .I nikt nie patrzył na moją sytuację życiową, choć pracowałam w tej firmie kilkanaście lat.Mieszkanie ma w spadku, inaczej nie wiem gdzie bym z dzieckiem mieszkała.
Dziewczyno, nie spotkało Cię w życiu nic NAPRAWDĘ złego, nie przeżyłaś żadnej traumy, a Twoje problemy da się rozwiązać niewielkim nakładem sił.Czego Ty  tak strasznie jojczysz?Czego w siebie nie wierzysz - mnie życie kopało z różnych stron i gorzej i ciągle myślę , ze życie jest piękne.
Jesteś mądrą , wykształconą , stosunkowo młodą dziewczyną.Ludzie czasem dopiero edukację w Twoim wieku zaczynają.Bo nie mieli warunków.
Nie wierzę , że gdybyś się mocno postarała, nawet teraz nie mogłąbyś rozwinąć umiejętności komunikowania.Bo masz wiele do powiedzenia, ciekawego, mądrego podlanego cudowną ironią.

To dlaczego twierdzisz, że musisz edukację zaczynać od początku?Stażu i podyplomówki nie da się potwierdzić i nostryfikować?

Z tymi umiejętnościami jest pewnie jak z całą resztą - wmawiasz sobie.A nie pomyślałąaś, że Twoja opiekunka-tutorka, nie lubi cudzoziemców, ogólnie traktują Cię gorzej bo jesteś emigrantką.Albo się czepiają bo lubią.Czy raz nie możesz być dla siebie dobra i widzieć winę w stosunku innych , a nie sobie?Jakie to błędy robisz - zabiłaś pacjenta, pomyliłaś leki , postawiłaś złą diagnozę?A co w Polsce tego lekarze nie robią?Doświadczeni lekarze.Ileż się słyszy informacji o kardynalnych błędach.A z iloma lekarzami nie da się pogadać - taki mój pediatra, cedzi informacje jakby go firma farmaceutyczna śledziła.Wszystko muszę z niego wyciągać,  i  ma mnie za nawiedzoną.Iluż Twoich kolegów to skończone chamy i ignoranci.Tam też ich pełno , słysząc opinie o angielskiej służbie zdrowia.Ibufen i ibuprofen na wszystko.
Przejmujesz się opiniami lekarzy od których być może masz większą wiedzę i umiejętności.A może dlatego Cię gnębią?

Ale dlaczego nie chcesz sięz tym pogodzić? Nie było by ci lepiej?

A sprawiasz wrażenie gnębionej i zaszczutej.Przez Ciebie przemawia taka niewiara i nieszczęście jakbyś rzeczywiście popełniała cały czas błędy,była na maksa zstraszona i wykazywano Ci niekompetencję i ignorancję na każdym kroku.Może jesteś perfekcjonistką po prostu?
Wiesz, nie chcę się bawić w dobmorosłego psychologa, ale czytając Ciebie można byłoby wysnuć wnioski, że świat Ci się wali na głowę, w pracy masz mobbing totalny, robisz błąd za błędem.A tu nic strasznego się nie dzieje.
Przemyśl sobie , czy na prawdę to wszystko jest warte tego żeby to przeżywać?Jeśli nie ta praca to inna.Inny zawód.Inny kraj.Nie jesteś zniedołężniałą staruszką, że nie możesz wszystkiego zacząć od początku.Nie masz wiszącego nad sobą widma głodnego dziecka, bezdomności  czy wykluczenia społecznego.Więc po co tak strasznie rwać włosy z głowy i winić siebie.Dasz radę, co kolwiek by się stało.

Miss,to już łatwiej chyba Tobie. Nie musisz martwić się o pracę. Nie zapominaj że brak umiejętności interpersonalnych oznacza nie tylko brak przyjaciół i partnera (z czym się pogodziłam i kompensowałam sobie w inny sposób) ale również trudności w znalezieniu pracy.
Gdybym nie musiała martwić się o utrzymanie to bym zaszyła się w swoim małym mieszkanku,załatwiła dostęp do internetu i może TV,zakupy robiła w pobliskim TESCO (mniej kontaktu z ludźmi niż w lokalnym spożywczaku) i tak bym sobie spokojnie zyła, nie wadząc nikomu. Nie za szczęsliwa może ale pogodzona, pisałabym na forum, kupowała jakieś tanie książki na ebayu,  i marzyła przed zaśnięciem o jakiejś lepszej ja.

Jedno i drugie. W pewnym sensie.
Zawsze byłam ambitna i chciałam coś z siebie zrobić. Stawiałam sobie wysokie wymagania ale stosowne do mozliwości, wydawało mi się. Nie uroda i nie super osobowość więc postawiłam na wiedzę. Ale wszystko rozbiło się o cechy które są poza moją kontrolą.
Nie lubię być poniżej standardu. Nie lubię być złem koniecznym. Nie chcę swoją osobą sprawiać nikomu problemu. A tak się własnie czuję. I straciłam minimum szacunku do siebie jaki kiedykolwiek miałam.
No dobra, jak tak musi być to niech będzie. Tylko nie chcę przez to przechodzić codziennie i codziennie sobie przypominać że taka jest rzeczywistość. Ale nie mam wyjścia bo niedobrze jest jak z konta tylko wychodzi a nic nie przychodzi. A do każdej pracy w miarę stosownej do moich kompetencji oczekują komunikatywności i kreatywności,nawet jak wydaje się że nie. Pozostaje sprzątanie ale to zostawiam jako ostatecznośc bo zarobię w ogóle połowę tego co teraz i z kredytem i kosztami wynajęcia pokoju to mi nawet nie starczy. Poza tym wcale nie jestem pewna że tak łatwo by mi było i sprzątanie znaleźć,pewnie woleliby kogoś z doświadczeniem w sprzątaniu, po co tam moje dyplomy.

Chwilowo plan mam taki: zostaję gdzie jestem póki mogę, ostatecznie mówią że jakąs tam pomoc dzięki mnie mają tylko żadnych wielkich oczekiwań mentalnych nie mają. Muszę się tylko pozbyć tego mieszkania w Polsce i oszczędzać jak wsciekła. No a jak mnie wywalą to będę szukać jakiegoś sprzątania.
A może coś się wydarzy i niedługo umrę?

Oj Asterka, teraz to malo nie poplakalam sie ze smiechu:)) Dobra jestes ..ale, jakbym chciala byc zlosliwa malpa, a w Walentego nie chce:), to bym Ci przypomniala jak mnie i pare osob opierniczylas kiedys za psychoterapeutyczny belkot:)) A tu co prosze? Psychoanaliza brzydulli jak sie patrzy:)

Ale ja sie z tego nie wysmiewam, uwazam, ze czesto obcy zupelnie ludzie , tak jak my tutaj, dostrzegaja w innych cos czego ani oni sami ani najblizsze otoczenie nie widza. Dlatego nie nalezy tego z miejsca negowac, bo moze byc gdzies tam male ziarnko prawdy w tym co piszemy tu do siebie.

A wracajac do brzydulli, to ja tez mam swoja wlasna teorie - niska ocena i niesmialosc zrodzily sie etapami pod wplywem innych osob: mamuska, partnerzy mamuski, koledzy w szkole, na studiach, wspolpracownicy. Z jakiegos powodu w brzydulli powstal wewnetrzny lek badz przekonanie o wlasnym nieudacznictwie juz w dzicinstwie i zostal zakorzeniony coraz mocniej do dzis. A ja wczesniej pytalam - jak to zmierzyc czy udokumentowac? W przypadku lekarza sadze, ze bylaby to liczba skarg pacjentow, udokumentowane zle diagnozy, zaniedbania, spowodowanie kalectwa badz choroby. Lekarz wcale nie musi byc do diaska charyzmatyczny tylko ma leczyc. Skutecznie na ile potrafi. Wiec ja sie zapytam brzydulli tak: sadzisz, ze umiesz leczyc, ze robisz wszystko poprawnie i nie krzywdzisz swoich pacjentow? Jesli tak, to reszta jest guzik Ci potrzebna. Ty masz leczyc a nie rozbawiac swoich kolegow i pacjentow. Mozesz byc najbardziej gburowata lekarka w szpitalu ale jesli bedziesz dobra to nikt Ci nie podskoczy. Tu sie liczy fachowosc i osobiscie wolalabym pojsc do lekarza mruka, ktoremu wierze w jego umiejetnosci, niz do jakiegos wyszczekanego fircyka, co albo mi pomoze albo na drugi swiat odesle w trakcie swojej paplaniny.

Inna rzecz to interakcje ludzkie - Ty brzydullo zle sie czujesz z ludzmi, bo czujesz sie ciagle oceniana i nawet jak cos robisz dobrze, to pod nadzorem mozesz zaczac robic bledy. To troche tak jak z moja jazda autem - jak jezdzilam z instruktorem to wszystkie krawezniki scinalam i poarkowalam na latarniach, jak z moim ojcem to nawet zapalic i wrzucic jedynki nie moglam (od matolow nasluchalam sie i tyle), jak z moim eks czy terazniejszym, to trzese sie, klne na przechodniow i innych uzytkownikow drog - a jak jade sama to zero stresu, paniki, spokoj i bezbledna jazda, oraz parkowanie. Bo ja nie lubie nadzoru ani milej ani niemilej osoby. Jestem taki lonely wolf.

I pomyslalam, ze moze w Twoim wypadku wybawieniem bylaby wlasna prywatna dzialalnosc albo wespol z kims zaprzyjaznionym, jakas mala klinika czy gabinet prywatny. Ale nie w duzym gronie, gdzie caly czas czujesz, ze "musisz" sie wykazywac.

Na koniec jedno pytanie - lubisz leczyc? Jak tak, to rob to i to dobrze.

Z tym psychoterapeutycznym bełkotem chodziło mi o te wszystkie rady typu "usmiechnij sie do świata, a on usmiechnie się do ciebie", "daj sobie czas miłość sama przyjdzie".I o poradniki na życie, które miałam czytać by uzdrowić siebie.Błe, hłe, ohyda.
Mussuko, prawda jest taka, że żeby normalnie funkcjonować Brzydula musi zaakceptować siebie taką jaka jest.Nawet jeśli czuje sie beznadziejna w niektórych rzeczach.Choć nie powinna, bo jest pewnie przeciętnie wyglądająca kobietą, nieśmiała i inteligentną.Tudzież wykształconą.Mozna być szczęśliwym będąc przeciętnym, nie wyróżniającym się i nie osiągając zawodowych szczytów.Brzydula miała by taką szansę, gdyby sobie wreśzcie odpuściła marzenia o byciu kimś innym, przestała sie gnębić  i po prostu zaakceptowała to jaka jest.
W moim równaniu niestety jest czynnik, którego nie przeskoczę.Same wiemy, ze jeśli facetowi ktoś się fizycznie nie podoba to kaplica - żadna osobowośc, uśmiech od ucha do ucha, wszelkie zalety charakteru nie pomogą.Widocznie jestem kobietą dla konesera, który zdarza się raz na kilkaset tysięcy ludności i go zwyczajnie nie spotkałam.I pewnie nie spotkam.Teraz jestem juz tak poraniona, że musiałby wpaść w zachwyt nad samym faktem mego istnienia i adorować mnie jak zakochany sztubak.

albo znalazla sobie taka nisze na rynku, gdzie sprawdzilaby sie wlasnie jako przecietna, niesmiala i dobra pani doktor. Ja jesli zle sie czuje jako mowca na forum publicznym, to nie pcham sie do mikrofonu, tylko np. bede przemawiac z nagrania. Sa rozne sposoby na obejscie swoich niedociagniec i znalezienie wlasciwego miejsca na ziemii. Wazne, zeby lubic to co sie robi, to jest podstawa. A ja nawet nie wiem czy Brzydulla lubi byc lekarzem i pomagac innym.

No to postawilas facetowi poprzeczke jak naszemu sp. Kozakiewiczowi!;) Biedak niezle sie nawygina.

Ale jesli doradzasz Brzydulli samoakceptacje, to czy Ty tez zaakceptowalas siebie? Tak do konca i w pelni? Jesli tak, to tez powinnas poczuc sie jesli nie szczesliwa to spokojna. Tesknoty za partnerem to nie zmniejszy ale da chociaz codzienny spokoj i satysfakcje z wlasnego zycia.

Bardzo podoba mi sie okreslenie "kobieta dla konesera" - super. Tak powinien nazywac sie ten watek:)

Mnie teraz bardziej niż brak partnera to M. Boni ciśnienie podnosi.Mussuko, ja lubię swoje życie, jakie kolwiek jest i jak bardzo jest pokręcone.
A jeśli o gimnastyke chodzi - kurcze potrzebuję tej adoracji.Całe życie to ja adorowałam, zabiegałam, nieba przychylałam.I później miałam upojne wieczorki z inteligentnym Mieciem siedzacym przy komputerze.Bo się Mieciowi nie chciało pomysleć, że moze by tak iść na spacer, wyjechać na jakieś uroczysko i powyć do księżyca.Albo zrobić dobrą kolacje i potańczyć przy Glenie Millerze.

No i super, i o to w tym wszystkim chodzi, zeby liubic siebie i swoje zycie. Nie kazdemu wyslano je rozami ale to niczyja wina. Reklamacje mozna jedynie do Wielkiego Brodatego posylac, on o tym zdecydowal.

No patrz, a ja odwrotnie, palcem w bucie nie kiwnelam nigdy w kierunku adoracji jakiegokolwiek faceta. Miecio, Henio czy Eustachy mu bylo. I nie miej mylnego wrazenia, ze za mna lazily stada chlopow i obsypywaly mnie kwiatami:) Nic z tego ale mnie sie po prostu nigdy nie chcialo obskakiwac moich adoratorow albo mezczyzn ogolnie. Wychodzilam z zalozenia, ze jak komyus nie pasuje jaka jestem to kij z nim i laski bez.
Oczywiscie dla swojego partnera tez jestem mila i lubie czasem zrobic jakas niespodzianke ale to nie adoracja tylko okazanie uczuc i UWAGA: musi byc wzajemne i dzialac w obie strony. Dzis dostalam np. kawke i jakies slodkosci do lozka i wiem, ze na popoludnie tez cos sie szykuje, no to ja np. kupie wino i zrobie jakies co nieco do tego. Czyli badzmy mili dla siebie nawzajem a wtedy wszystko gra i nikt nie czuje sie gora albo dolem w zwiazku.
Ale przecietnemu Mieciowi wytlumaczyc taki uklad to jak konia fizyki jadrowej nauczyc, no chance.

Dlatego nie wierzę w Bodatego, chyba że mowiłaś o Świętym Mikim

No normalnie, nie wierzę w tzw. Boga....

Poczytałam trochę "tą kafeję" co polecasz, ale ja nie umiem włąśnie takich talk smailów odstawiać. Dlatego mam między innymi problemy z nawiązywaniem i podtrzymywaniem relacji.

Czy ja nie akceptuję siebie Brzydula?Czy wylewam żale, że nie mam przyjaciół, że siedzę w domu i mam się ochotę zabić.I marzę, żeby się pojawiła dobra wrózka i zmieniła mnie w kogoś innego?
NIE.
Wiesz Ty sama sobie przeczysz - jeśli w pracy nie traktują Cię jakgorszą bo emigrantkę, to dlaczego nie możesz zrobić tego co angielski rezydent po 3 miesiącach?Zapewne jest tam jakiś angielski doktor Cwach, konował bez kwalifikacji i jesteście traktowani podobnie?
A Twój tutor jest takim ideałem, że jego pomysły są zawsze trafione?A może wyczuł, że łatwo Cię urobić i będzie miał murzyna do roboty.Murzyna, który nie wierzy w siebie i na którego tle można błyszczeć.
I nie odpowiedziałaś nam na pytanie - czy lubisz swój zawód, czy sprawia Ci przyjemność leczenie ludzi, stawianie diagnoz i "rozwiązywanie medycznych zagadek".
By być równa swoim kolegom i koleżankom , trzeba byłoby się trochę postawić i pokazać, że się potrafi, a nie tylko ze spuszczoną głową przyjmuje krytykę.Pewnie niesłuszną.

Narzekasz że jesteś brzydka.

Bo jestem głupsza. Widzę to wyraźnie.

Jest bardzo mądry i pokusiłabym się o stwierdzenie że jest ideałem. Jako lekarz i jako człowiek. I jakbyś miała jakieś wątpliwości co znaczy ta ocena to Ci powiem  że ja zwykle oceniam innych zwykle na 3-4 (w takiej zwykłej szkolnej skali dla uproszczenia), piatek nie stawiam w ogóle. Sobie zwykle stawiam 2 albo 3 z dwoma. Więc ta szóstka naprawdę jest znacząca.
Pozostałych swoich 'tutorów' oceniam na 4-4 plus, ewentualnie 5 minus.

Już sama nie wiem... aktualnie za bardzo boję się ludzi i za każdym razem boję się że dostane jakąs zjebkę od pacjenta. Trudno wtedy coś 'lubić'... i moja praca jest trochę inna- ja nie stawiam diagnoz i nie rozwiązuję medycznych zagadek. Nie zawsze praca lekarza jest jak w filmie  w Leśnej Górze...

Zeby pokazać że się potrafi trzeba najpierw potrafić.

Róznica między nami jest w uproszczeniu taka:
Ty: Jestem brzydka. Dlaczego (normalni) faceci mnie nie chcą?
Ja: Jestem brzydka a do tego nudna i nie za mądra. Rozumiem dlaczego faceci mnie nie chcą a ludzie odrzucają ale dlaczego do cholery na mnie trafiło że muszę być i brzydka i głupia?

Miałam rację z nostryfikacją i Leśną Górą. Z Lesną Górą to tak w ogóle,bo ludzie niezwiązani z medycyną na ogólnie mają za bardzo pojęcia jak praca w slużbie zdrowia wygląda i na ogół budują swoje wyobrażenia na  tym co widzą w TV.

Nie umniejszam się sama tylko krytycznie oceniam.

Nie miałaś.  Nostryfikacja potrzebna jest w krajach poza UE -po co mi to? Do stanów się nie wybieram, do Chin też nie. Tak tylko żeby się czymś zająć i powiedzieć sobie: jestem coś warta, zrobiłam to?

Ja nie oglądam żadnych.
I w mojej specjalności nie stawiamy diagnoz- leczymy to, co zdiagnozowali inni.

Nie znasz mnie. Jak mozesz mieć o mnie jakiekolwiek zdanie.
I akurat nie uważam że jestem egoistką.
wręcz przeciwnie, skoro jestem taka niewydarzona to jest mi wstyd i przykro że moi tutorzy muszą wysłuchiwać skarg na mnie, i że nie jestem tak efektywna w pracy jak być powinnam, i najchętniej bym usunęła się wszystkim z drogi i zyła sobie gdzieś nie wadząc nikomu w mysiej dziurze...

O matko..wojna nam sie rozpetala;). To miala byc taka niby kafejka dla wzajemnego pozalenia ale i wspomozenia a tu regularne baty od rana;) Pax drogie Panie, pax:))

Brzydulla, uchyl no troche rabka tajemnicy i napisz jaka jest ta Twoja specjalizacja bez diagnozy? Jakas rehabilitacja czy co? Bo ja laik tez sie glowie i nie wiem, ktory lekarz nie stawia diagnoz.

A z tymi "lepszymi kwalifikacjami" kolegow po fachu za granica to roznie bywa. Ja poznalam dwoje lekarzy z Polski, ktorzy lata temu zjechali do Finlandii, kiedy jeszcze Polska nie byla w EU no i oczywiscie poza natychmiastowym kursem jezykowym musieli sie nostryfikowac. Ale i tak, pomimo ich doskonalej wiedzy (teraz juz docenionej) oraz swietnych dyplomow i dlugoletniej praktyki w Polsce, tutejsi koledzy dluuuugo bardzo traktowali ich jak przybyszy z innej planety i tlumaczyli podstawy sztuki lekarskiej jak przyslowiowej krowie na miedzy. Ta jedna moja znajoma lekarka, teraz pracuje juz na samodzielnym stanowisku w szpitalu i diagnozuje a inni wykonuja jej polecenia, mowila mi, ze przez pierwszych pare latbliska byla zalamania z tego powodu i chciala nawet rzucic medycyne, bo tez zaczela sie czuc jak latajaca golebica z czeskiej nemocnicy.
I tez nikt jej wprost nie powiedzial, ze jest niekompetentna, ze ma sie douczac, ze jej nie akceptuja, ze jest gorsza bo nie tutejsza - oni jej to mimo woli dawali odczuc.

Nie wiem czy Twoi brytyjscy koledzy tez nie maja takich nadprzyrodzonych zdolnosci pomniejszania czyjejs godnosci i umiejetnosci. Ja mieszkalam 5 lat w Londynie i poznalam super Anglikow, a jednak potrafili pokazac swoja stiff upper lip w codziennym zachowaniu. Takie wrodzone przekonanie o swojej wyzszosci nad wszystkimi, glownie oczywiscie Francuzami:) Ciesz sie , ze Francuzka nie jestes, pewnie by Cie jako salowa zatrudnili z Twoimi dyplomami.

No i co bylo zlego z ta prywatna dzialalnoscia? Nie musi byc Twoja prywatna, myslalam raczej, ze np. jais Twoj znajomy moze miec swoja klinike i moglabys sie tam zatrudnic. Po prostu miec wiecej luzu i swobody w pracy, bez zadnego tutora czy innego nadzorcy. Tobie powinno sie pozwolic rozwinac skrzydla a nie wiecznie tutorowac i wyliczac kazdy blad.

Co do skarg pacjentow - a duzo znasz takich co sie nie skarza?

A ja wiem jaki bedzie nastepny kontrargument:) Ze w tym samym miejscu pracuje jeszcze kilku albo kilkunastu Polakow i z nimi nie ma ZADNEGO problemu.Wszyscy ich lubia, doceniaja, szanuja i sluchaja kazdej ich opini oraz diagnoz.

Zwalanie bezpodstawne na innych nie jest dobre ale takie samobiczowanie sie tez niczego nie naprawi. Najlepiej to wyposrodkowac i zrobic rzetelna analize: gdzie inni maja racje a gdzie ja. I tam sie poprawiac, gdzie rzeczywiscie widzimy swoje niedociagniecia a nie gdzie inni je nam wmawiaja ale czujemy, ze nie do konca jest to prawda. Albo sobie te braki wymyslamy. Nie wiem tylko w jakim celu..jakiejs pokuty za zycia?

I nie ma na swiecie czlowieka, ktory zawsze bylby omylny. Zreszta wtedy potrzebne bylyby inne i to matemmatyczne wrecz dowody tej omylnosci, a nie tylko czyjas "opinia". Bo opini jest tyle ilu ludzi na swiecie. I oczywiscie, kazdy ma racje:)

Nie rób ze mnie Brzydula Dartha Vadera jeszcze nie przeszłam na ciemną stronę wiecznego optymizmu.
Brzydka w mniemaniu facetów, a po części i swoim jestem nadal.Głupia jestem nieziemsko - patrząc po moich związkach.Mam 170 i rozmiar ciuchów 46-48 i przy większości mężczyzn wyglądam jak ich mamusia.Jestem chaotyczna, nienawidzę papierów, nie kończę tego co zaczełam, jestem cholerykiem, malkontentem na granicy neurotyzmu.Jestem bałaganiarą, leniem i śpiochem.Każda osoba , która mnie zna to przyzna.Każdy perfekcjonista widząc moje życie popełniłby samobójstwo.Też jestem wybrakowana charakterologicznie i wyglądowo.
Ale ja nie jestem perfekcjonistą, wisi mi co ludzie o mnie myślą (oprócz tych na których mi zależy) .Zamierzam być szczęśliwa na ile mi mój neurotyzm pozwala.Dobrze pracować na ile pozwala mi chaos i lenistwo.Moi przełożeni jeśli chodzi o papiery też mieli by zastrzeżenia tak jak Twoi.
TEż mi ciężko, ale akceptuję siebie.Mimo tego jak wyglądam i jaka jestem, choć bywają dni , że czuję się do bani.
Zostaw perfekcjonizm  perfekcyjnym.Ty też taka nie będziesz nigdy.Nie będzie drugiego życia, nie będziesz inna osobą z innym wyglądem i mentalnością.
Może jedź na miesiąc do jakiej Somali, porzuć cywilizację, sprzęt medyczny i zobacz jak Ci będzie cudownie po powrocie.Może po pistolecie przystawionym do skroni niezadowolenie tutora będzie niczym?
Jesteś onkologiem, widzisz ludzi , którzy od razu zamienili by się z tobą na te wszystkie makamenty tylko BY ŻYĆ, a Ty się przejmujesz tym, ze jesteś brzydka, niska i niezaradna....
Nie masz ani grama wstydu stykając się z tymi ludzmi i pragnąc śmierci z byle powodów????
Wiesz mam koleżankę poważnie chorą i ona mnie uczy pokory.Zawsze po wizycie u niej myślę sobie - kurczę czym są moje problemy wobec tego co przeżywa ona.
I czuję się malutka myśląc o tym , że zamartwiam się facetami.