Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Miss - gdzie się podziewasz?
Mam do Ciebie prośbę: zmieniłam komórkę i "wcięło" mi numer telefonu do Asterki. Pisałam do niej maila, ale proszę Cię tą drogą gdybyś mogła się z nią skontaktować. Albo podaj mi na mojego maila jej nr tel. stacjonarny.

Macie jakieś plany walentynkowe, czy też (tak jak mnie) zupełnie Was to "święto" nie rusza?

Mnie chyba żadne święto, oprócz urlopu nie rusza Większość obchodzę nie w terminie i bardzo symbolicznie. Dzisiaj np. mieliśmy Walentynki: zjedliśmy pyszną bombonierę, a mąż przy okazji zakupów spożywczych wypatrzył dla mnie ładną, walentynkową zakładkę do książki. Poza tym dzień jak codzień, a jutro oczywiście praca.

Edit: Jednak jest święto, które obchodzę z pełnym zaangażowaniem - Tłusty Czwartek Nie mogę się doczekać

Cyniczna, co się stało mężowi?

Cześć walentynki

Merr od 3 marca, na cały tydzień, tfu tfu na psa urok ehh

Lucy, pewnie ze mam, obiad z Walentym:)

Merr, ja tez jutro praca i to bite 15 godzin pracy fizycznej, aaa wytrzymam, silna jestem, hę

w sumie i nowy i stary, stary ale jednak trochę inny, już wszystko wiesz

Znaczy się, zmienił się? Na korzyść?

To chyba jednak się zmienił skoro dałaś mu drugą szansę?
Chyba, że faktycznie, to Ty zmieniłaś swój punkt widzenia.
Tak czy siak, życzę szczęścia

Udanego wieczoru. A może też nocy?

Miss kochana, co się stało?
Przepraszam, że dopiero teraz odpisuję, ale wisiałam na telefonie z Asterką.

Nie chce mi się zyć, czuje się jak we mgle, cały czas płaczę  i tylko leżę.

mozliwe, pewnie tak

Nie wiem jak ja to wytrzymam, już nie mogę...Nie mam na nic siły, nic nie jestem w stanie zrobić...

Nie mam siły wstać z łożka.

Dobry

e nieee na to trzeba będzie jeszcze poczekać

Miss, kurde, nie wiem co ci poradzić, masz ewidentnie depresje, tutaj możesz się tylko wygadać, Luc dobrze mówi idź do psychologa...

A nie porządnie to jak się leczy? ja tabletki biorę całe zycie dorosłe prawie,one nie powodują, że czuję się dobrze, powodują, że czuję się "jakoś", teraz w ogóle się nie czuję, nie jestem w stanie nic robić, chcę tylko już umrzeć. Nie chcę tak żyć, że tabletki spierdzielą mi w końcu wątrobę, że mam je brać do śmierci,na co komu takie zycie. A do psychologa żadnego nie pójdę, bo ten to już w ogóle g. mi pomaga. Do psychiatry poczekam na wizytę miesiąć, nastepne dwa na dzialanie leków i nie wiem jak ja wytrzymam w takim stanie te 3 mieisące.
Leczyłam sięu mnostwa lekarzy, brałam różne leki-to nie jest porządne leczenie? To żeodstawiam sama leki, to nie jest nic dziwnego, lekarze wielokrotnie na moje stwierdzenia, że czuje się lepiej odtstawiali mi leki, zeby chociaż na chwilę zrobić przerwę. To jest normalne, że wcale lekarze nie są za braniuem tych leków non stop. One także bardzo szkodzą na watrobę, na nerki, to nie tik taki. Czułam się dobrze, więc chciałam funkcjonować bez leków, to takie dziwne? Skoro leczę się od 2000 roku u róznych lekarzy, to czemu żaden nie wyleczy mnie porządnie, szpitale, terapie indywidualne i grupowe, lekarze prywatni i na NFZ to nie jest porządne leczenie? Tony połkniętych leków...to jakie jest porządne? bo się pogubiłam...Czy takiego zycia nie można mieć dość....? Tak pójdę poraz kolejny dopsychiatry, połknę kolejny trujacy proszek, bonie mam wyjścia, ale to nie jest żadne długofalowe rozwiązanie...Traktujecie mój problem tak powierzchownie, takitoksmajl, jak zresztą to całe forum. Mam dość, nie będę tu pisać, bo to tak samo bezsensowne jak i te całe porządne leczenie.

Z uwagi na Twój aktualny stan postaram się pisać delikatniej niżby tego wymagał Twój post.
Miss - nie zarzucaj powierzchownego traktowania Twojego problemu, bo rozmawiamy o nim od wielu miesięcy.
Uprzejmie przypominam, że padało wiele propozycji, które w większości (jeśli nie wszystkie) negowałaś. To co możemy Ci teraz zaproponować? Zwłaszcza tą drogą i nie będąc specjalistami. Jeżeli nie chcesz realnej pomocy to napisz: potrzebuję tylko pociechy, pogłaskania po głowie, przytulenia, etc. (właściwe podkreślić). Wtedy możemy to zrobić.
Jednak mam wrażenie, że pragniesz rzeczywistej pomocy, a my na forum dać Ci jej niestety już nie możemy.
Korzystałaś z wielu form pomocy w realu i przypominam sobie też jak pisałaś, że np. ze swoją psycholog nie jesteś do końca szczera, nie mówisz jej wszystkiego. Nawet nie dla specjalisty jest oczywiste, że wtedy realna pomoc, jeżeli w ogóle nie jest niemożliwa, to przynajmniej trudna.
Leczysz się długo to fakt. Ale depresja nie jest schorzeniem takim jak grypa czy angina. Nikt nie potrafi dokładnie określić kiedy nastąpi poprawa. Izolowanie się, brak zajęć, na pewno nie jest dobre.
Być może bardziej potrzebny Ci jest psychiatra niż psycholog. Farmakologia jest często niezbędnym wspomagaczem w leczeniu depresji. Sama odstawiłaś leki. Błąd. Początkowo czułaś się dobrze, ale reakcja (zarówno na leki, jak i na ich odstawienie) przychodzi z opóźnieniem. W końcu przyszła. Jeżeli tak będziesz traktowała swoje leczenie to nigdy nie będzie poprawy.
Nie musisz czekać miesiąc na wizytę (rozumiem, że chodzi o NFZ). Masz emeryturę i chyba nie braknie Ci na chleb jeżeli pójdziesz do dobrego psychiatry prywatnie?
Nie lubisz small talk? Jednocześnie piszesz, że potrzebujesz rozmowy. Staramy się ją prowadzić, w większości dla Ciebie (przynajmniej ja). Sama nigdy nie podajesz tematu rozmowy, stąd te tematy wychodzą od innych osób. Rzadko się w te tematy włączasz. Ja doprawdy nie wiem jaki temat rozmowy byłby dla Ciebie pożądany. Specjalnie unikam tematów dotyczących mnie czy mojego życia. Staram się koncentrować na Tobie. Ale to też nie działa.

Forum jest jakie jest. Sądząc po niektórych wypowiedziach, wielu osobom pomogło. Tobie nie pomaga, a nawet budzi niejednokrotnie agresję. Na nas? Na Koliberka, która zawsze się do Ciebie z wielką sympatią odnosi? Cyniczna także pisze z troską.
Odnoszę wręcz wrażenie, że Twoja agresja kieruje się przeciwko samej sobie. Więcej szkód wyrządza Tobie, bo nam raczej nie może. My po prostu możemy nie pisać. Jeżeli tego chcesz, to nie ma sprawy. Nie muszę tu pisać i jeżeli dotąd to robię, to wyłącznie z sympatii do Ciebie.
Tak jak pisałam wcześniej: w chwili obecnej nie masz innego wyjścia. Albo pozostajesz w łóżku, albo podejmujesz wysiłek i szukasz pomocy. Sama nie przyjdzie, tak jak i samo nie przejdzie.

Mogę tylko stwierdzić, że również się martwię.
Ale pomóc nie potrafię. W żaden sensowny sposób
Mówią, że sprawdzoną metodą uzyskania jakiegoś efektu jest stwierdzenie CO wywołuje kłopoty, zmęczenie i straty - a potem postępowaniu DOKŁADNIE ODWROTNYM.
Źródłem kłopotów, zmęczenia i strat często są TARCIA między ludźmi. Tarcie bowiem męczy ludzi (!) tak samo jak maszyny, a ponadto powoduje UTRATĘ cierpliwości, PRZYJACIÓŁ, współpracy... Może stąd i te, nieadekwatne do sytuacji zarzuty?
A przecież głową muru nie przebije

Czytam właśnie, że rada: "Bądź sobą" może być najgorszą z rad!
"Jasne, że nie można być kimś innym, ale intencja tej rady poza pochlebstwem jest ostrzeżenie (...) przed podejmowaniem próby bycia podobnym do innych ludzi - nawet tych, którzy osiągnęli (...) sukces(sic)".
Dalej autor zauważa: "JEŻELI pragniesz by Ci schlebiano i nakłaniano Cię do pozostania takim jakim jesteś, to nie ma sensu, żebyś dalej czytał tę książkę, ponieważ jej celem jest nauczenie Cie, jak być podobnym do tych, którzy odnieśli sukces."
Przytaczam tu słowa M.R.Kopmeyera bo jakoś tak mi się skojarzyły z Tobą Miss.
Jeżeli bowiem jesteś przekonana, że absolutnie na pewno WIESZ LEPIEJ co jest dla Ciebie lepsze - czemu rezultaty doprowadzają Cię na dno rozpaczy?
A skoro słowa, rady i troska innych trafia w próżnię, to faktycznie: "nie ma sensu, żebyś dalej czytał tę książkę" (forum)...
Osobiście mam nadzieję, że ten stan jednak minie TRZYMAJ SIĘ

Miss, ale lepiej chyba życ na prochach, niż doprowadzac się do tak ciężkiego stanu.
Z czasem może prochy nie będą potrzebne.
Może w końcu coś pomoże. Zawsze jest nadzieja, że będzie lepiej, ba...musi byc lepiej.

Masz na forum przyjazne osoby, nie odtrącaj ich.

Nie twierdzę, że na pewno masz depresję, ale objawy przez Ciebie opisane do niej pasują.
Piszesz "pójdę do lekarza". Nie czekaj miesiąca, idź w tym tygodniu.

Nie myślałaś żeby gdzieś, choćby na krótko, wyjechać? Myślę, że to dobrze by Ci zrobiło.

A ja myślę, że by pogorszyło, ponieważ bardzo źle czuję się na wyjazdach.

Tak, dziękuję wszystkim za troskę i zainteresowanie.

Miss, potrzebujesz kogoś, kto odwróci Twoją uwagę od złych myśli.
Szkoda, że mieszkasz tak daleko, wyciągnęłabym Cię na spacer i zakupy.

Czy Ty masz w ogóle kogoś, z kim możesz się spotkać i pogadać?

Koliber, u mnie w pracy jest tak samo jak u Ciebie. Też mam ponad 40 dni urlopu, a kierownictwo ma bardzo ambitny plan powysyłania nas na te wszystkie zaległe wypoczynki, przez co w planie urlopów widnieją takie idiotyzmy, że nikt połowy z tego nawet nie bierze na poważnie Mam nowego kierownika, który chyba nigdy nigdzie naprawdę nie pracował, ale jest bliską rodziną dyrekcji. Co wystarczyło, żeby wskoczyć na dość wysoki stołek z zerową znajomością branży i podważać decyzje mojego bezpośredniego szefa - specjalisty z 30 letnim doświadczeniem. Poza tym ludzie ciągle odchodzą, przychodzą nowi i odchodzą jeszcze szybciej, niedobory kadrowe coraz większe, chętnych brak. Ale trzeba było pozwalniać dobrych pracowników, bo ośmielili się krzywo na Jaśnie Państwo spojrzeć, albo co gorsza odezwać od czasu do czasu. Już mi czasami słów brakuje na to, co się tam dzieje i zaczynam mieć dosyć. Ale znam potencjał mojej firmy i wiem, że nie ma co narzekać, bo za chwilę może być jeszcze gorzej.

A w miłości bez zmian, jestem ciągle zakochana w mężu, z tego co widzę z wzajemnością i oby tak dalej

Swojego Walentego zabierzesz ze sobą w góry, czy od niego też się chcesz na kilka dni odciąć?

Co powiedział?!

Boże.
Co to za facet?

A konsultujesz się regularnie z tym samym stałym lekarzem , czy masz zmiennych i różnych ?

Ten psychiatra to już teraz dał całkiem popis .  Chyba się nie dogadacie jeśli on ma taki beznadziejny sposób "dotarcia" do pacjenta

To są lekarze, którzy mają bardzo dobrą opinię i czeka się do nich od miesiąca do trzech na NFZ.

No niestety ale są. Miałam do czynienia z gorszymi.

czyżby dr.House heheh

Merr, jak zasłuży to go wezme

taaa albo lachą zdzielił

Mi leci na płaczu.