Jestem brzydka. (NETKAFEJKA)

Tęsknota za młodymi latami jest chyba znana większości. Ale ponieważ nie da się tego zmienić, to trzeba to zaakceptować. Tak łatwiej żyć.
U Ciebie gorzej z tym zgorzknieniem

Samemu tańczyć to każdy potrafi. Przecież nikt na Ciebie nie patrzy

A jak ostatnio próbujesz?

Cześć Merredithhh - dawno Cię nie było.

Ależ Ci się zebrało nocą na trudne pytania.
Tak na gorąco odpowiadając to nic bym nie zmieniała
Mogłabym być młodsza

A Ty chciałabyś coś zmienić?

To jak z tymi zmianami u Ciebie?

Poza tym nawijaj co się u Ciebie w czasie Twojej nieobecności wydarzyło? Czy wszystko po staremu? W pracy też?

Prywatnie na szczęście ciągle tak samo, w pracy niestety ciągle tak samo. Albo i gorzej, ale nadal pracę mam.

Jeśli bym mogła coś zmienić, to chyba tylko od strony materialnej. Chociażby mieć własne mieszkanie i nie musieć spłacać kredytu przez następne 30 lat. O, zmieniłabym też chętnie dyrekcję w firmie, w której pracuję. Ale generalnie nie mam na co narzekać, wiodę nudne, szczęśliwe życie, a moi troskliwi pracodawcy dla równowagi coraz częściej podnoszą mi ciśnienie

Hej Luciu

nie babskie a damsko-meskie dziękuję bardzo fajnie, mały minusik w tym taki że ta druga strona idzie dziś do pracy więc trzeba było się szybciej zebrać...

czyzby praca nocą u ciebie Luc?

jaki tytuł???

Co chciałabym robić? Właśnie jeszcze tego nie zdefiniowałam, ale na pewno coś, co sprawiałoby mi radość i było dla mnie inspiracją.
Dlaczego tego nie robię? Właściwie, to robię, ale w inny sposób, bo jestem mamą, a to inne spełnianie się ;-)))
Czekam, aż synek pójdzie do przedszkola, a wtedy... wtedy będę nadrabiała. We wszystkich dziedzinach.

Co chciałabym zmienić w swoim życiu...? Chciałabym przeżyć od nowa całe życie, ale bez ojca alkoholika i toksycznej matki, bez tułania się po krajach, bez nienawidzącego mnie ojczyma, bez próby samobójczej, bez nerwicy... Ale wiem, że tak się nie da. Chciałabym więc być troszkę silniejsza. Troszkę bardziej zmotywowana do zmiany. Troszkę bardziej/mniej sobą.

Wmawiam sobie, że mi jest fajnie w życiu.

Ależ skąd, gdyby mi pomagało, tobym była skowroneczkiem i optymistką. A kim jestem, da się wywnioskować z moich defetystycznych wypowiedzi. Jeśli się czegoś naprawdę nie czuje, to czyż można sobie to wmówić?

OOOO, zgadzam się...Realnie rzecz biorąc wiodę bezproblemowe, wygodne życie, ale kurna z psyche mam problem i nijak nie mogę sobie z tym poradzić. Takie są realia.

Chyba nie ma osoby, która w kazdej dziedzinie jest realista.

Nie ma sprawy
Myślę, że denerwować mogą tzw. "huraoptymiści" czyli ci którzy mimo braku realnych przesłanek, twierdzą, że jakoś to będzie.

Czyżbyś została optymistką?
Choćby tą "hura".

To prawda. Trzeba by do tego dołożyć jeszcze "jakość".

Cynicznahipo - masz jakieś konkretne plany na przyszłość?

To oczywiste
Ale pisała też, że nie chce tylko siedzieć w domu.

Wiem.

Odpowiedziałam na pytanie

To się wlasnie nazywa nieprzystosowanie społeczne

Jaki Pokora?

Luc, jakie mam plany, to nie do końca wiem.
Ale chciałabym znowu być kobietą niezależną, mieć swoje pieniądze. Iść do pracy.
Z wykształcenia jestem asystentką dyrekcji.

Ja byłam u lekarza, na zakupach, trochę ciężko bo napatrzyłam się na ubranka dla dzieci i wszystko wróciło.

Schudłam, nie wiem ile kilo bo nie mam w domu wagi, ale w samym tylko nadgarstku zgubiłam 1cm, jutro mam diabetologa to i tak mnie zważą .

Wściekam się bo znowu mi się potwornie włosy przetłuszczają, wczoraj myte dziś już oklapnięte ;/

A miałam sobie nawet orangutana w avatar wsadzić ale nie umiem tego dopasować wymiarami ;c

Wyjaśnienie masz pod moją wypowiedzią w sygnaturze.

Niby się jakoś trzymam za bardzo o tym nie myślę, ale są takie momenty gdzie pojawia się zapalnik (np. małe dziecko, ubranka itp) i chce mi się wyć.

w sumie nic takiego, PMS chyba

Małpka doczytałam, jak będziesz miała gorszy dzień to pisz

Luc, wyprzedziłaś mnie, miałam o to samo zapyta hipo...

no prawie muczałam dziś

Też to przeżywam, wczoraj miałam ochotę udusić Mojego- serio

Uf farby bazowe mi wyschły (po 3 tygodniach!) wreszcie mogę malować dalej myślałam że już nigdy nie wyschną i będę się z tym obrazem resztę życia optykała.

Co do mojej straty... pogodziłam się z tym, od początku miałam świadomość że prawdopodobnie tak to się skończy. Ale ja bardzo chciałabym mieć dziecko, nie było problemu jak myślałam że jestem bezpłodna, a jak się po trzech latach okazało że jednak nie, no to mi się dość mocno zachciało, a niestety było by czystą głupotą z mojej strony gdybym teraz świadomie zaszła w ciążę.

To żadna tajemnica w wątku ciążowym dziewczyny wszystko wiedziały. Mam bardzo kiepskie zdrowie. Chory kręgosłup i niestety się pogarsza rzutuje mi na lewą rękę, drętwieją mi palce, upuszczam przedmioty. Mam niedoczynność tarczycy, astmę i cukrzycę. Z powodu astmy i cukrzycy mam bardzo słabą odporność, łatwo łapię infekcje wirusowe a te przechodzą w zapalenia płuc, tak straciłam dziecko. Ciąża obumarła kiedy zachorowałam na grypę z płucnym powikłaniem, 2 miesiące brałam antybiotyki w tym dożylne. Mogłabym, ale po pierwsze ryzyko jest ogromne i dla mnie i dla dziecka, po drugie nawet jeśli donoszę ciąże to co ze mnie będzie za matka? Schylę się żeby podnieść malucha z łóżeczka i plecy mi strzelą? (ostatnio wylądowałam w szpitalu po tym jak podnosiłam dywanik łazienkowy i za szybko się podniosłam ;/) jestem beznadziejna.

Padnę... Robię ostatnio w domu takie dokładniejsze porządki i dosłownie w każdym pokoju w każdej szafce są jakieś graty mojego, jakieś kable, telefony, śrubki, rupiecie, modele... Nie wiem jak ja mam się do tego zabrać żeby się w tym nie zakopać.

No właśnie śmieci, dla mnie to śmieci, ale on faktycznie potrafi z nich zrobić świetne rzeczy dlatego zaakceptowałam że one są, tylko wolałabym żeby były poukładane w jednym miejscu, a nie walały się dosłownie wszędzie

Luc, dokładnie. Tylko niestety, nie ma kto się zająć i muszę poczekać do tych trzech latek.

Ja dalej sprzątam rupiecie mojego, musiałam się nażreć proszków na alergię bo w tym samym pokoju są ptaszniki a jestem uczulona na ich włoski parzące

Będzie dobrze to tylko dość strasznie wygląda, ale na pewno się uda, nie martwcie się .

Te ptaszniki to obawiam się moja wina... Mój się bał pająków, postanowiłam go z nich wyleczyć i złapaliśmy takiego zwykłego kątnika, najpierw mówił że obrzydliwy i fee, a potem go z zaciekawieniem oglądał i oswajał się z nim, a potem to już na tyle mu odwaliło że kupił pierwszego pajuna a potem następne.

Mi one nie przeszkadzają, ja się nie boję pająków, nawet lubię sobie je pooglądać, ale one mają włoski parzące, które są w całych terrariach a ja mam na nie potworną alergię no i plus wilgoć (bo one muszą mieć mokro) więc i grzybek na którego też jestem uczulona, więc jak coś robię w tym pokoju to ręce mnie potem pieką potwornie, już się nauczyłam i profilaktycznie biorę proszki, ale ręce i tak obrywają.

Jedyne stworzonka których nie cierpię bo są obrzydliwe, to pasożyty, nic więcej mnie nie rusza ;p